Skip to main content

Full text of "VOL. 2. D-K. ED. QUARTA.LEXICON TOTIUS LATINITATIS AEGIDIO FORCELLINI LUCUBRATUM"

See other formats


LEXICON 

TOTIUS LATINITATIS 

AB 

AEGIDIO FORCELLINI 

SEMINARII PATAVINI ALUMNO 

LUCUBRATUM 

DEINDE 

A 

IOSEPHO FURLANETTO 

EIUSDEM SEMINARII . ALUMNO 
EMENDATUM ET AUCTUM 
NUNC VEBO CURANTIBUS 

FRANCISCO CORRADINI et IOSEPHO PERIN 

SEMINARII PATAVINI ITEM ALUMNIS 

EMENDATIUS ET AUCTIUS 
MELIOREMQUE I.N FORM AM REDACTUM 



Secunda impressio anastatice confeaa 
quartae editioms aa. 1864-1926 Patavii 
typis mandatae cum appendicibus quibus 
aucta est prima anastaiica impressio 
a. 1940edita. 



LEXICON 

TOTIUS LATINITATIS 

AB 

AEGIDIO FORCELLINI 

SEMINARII PATAVINI ALUMNO 
LUCUBRATUM 
DEINDE 
A 

IOSEPHO FURLANETTO 

EIUSDEM SEMINARII ALUMNO 
EM EN DATUM ET AUCTUM 
NUNC VEEO CURANTIBUS 

FRANCISCO CORRADINI et IOSEPHO PERIN 

SEMINARII PATAVINI ITEM ALUMNIS 

EMENDATIUS ET AUCTIUS 
MELIOREMQUE IN FOHMAM HEDACTUM 



Tom. II 
CURANTE FRANCISCO CORRADINI 

CUM APPENDICE 
IOSEPHI PERIN 



MCMLXV 

ARNALDUS FORNI EXCUDEBAT BONON1AE 

GREGOR1ANA EDENTE PATAVH 



^i^©2^ 



JSs^osSS 






D 

De LITTERA I> 

D est .€) Littera alphabet; ; B) >*gta abbreviatio- 
nis; et C) ^ota numeralis, 

if) D est littera Latini alphabet! quarla , ei nu- 
mero tuutamm , qua: et sono el online respoadet 
Grsecse A (iMta), nisi quod a Latinis Dt tanlum 
vocabasur, teste Tereniian. p. 2385. Putsch. — a) 
111 fine syllabarum, imrao etiam quandoque in plu- 
rium consouantiutn conjunction, d routata est in t: 
hinc oliin fuuit, set, rapitf, Atexanter, Cassantra. 
etc. scriptum fuit; ut Quintll. 1.4, 16, observat; (et 
contra (fuotfetrmis, attyuej pro fuofanm's , afcruele- 
sdtur in multis veieribus noonumentis). Propter ban; 
duaruin litterarum cognationem patet, cur in non- 
nullis quoque vocabulis ejusdem prorsus etymi sive 
originis, modo t, modo d inveniatux, ut in men (tor 
et mendax, in ciutihtor et i,-ua origin fit etc.— J) 
In tocabulorum prindpio, quod ad vocales dttlwt; 
dutnmodo vueabula Laiina Essent nee aliunde pctftH, 
d unarn lantutn votaleta sibi adsciscere solita est: 
hinc factum est, ut quoties d cum it scu u coneurre- 
ret , d ipsa aut rejiceretur omnino, quemadmodum 
in viginti pro ifuiqiril!-; aut in b mutaretur, quem- 
admodum in helium, Bellona , bit. bonus etc, pro 
dttellum, DueUona, duis , duonus'. Item d rejecta 
est, quoties cum j (hot est i'\ concurrent, queru- 
jdmoduai in Jans, Janus, pro Diovis, Dianus. 
/Miter omnino aeciilil in ioc»];ulis a lirseca lingua 
petitis, ut in Deus 05^, Me. — Quod vero ad con- 
sonantes attinet, d conjunjittit tantum cum r (dr) 
in quibusdain vecsbulls, quae aut ab aliis Unguis in 
Latinam ilfata sunt, aut a natura ipsa per onoma;o- 
pceiam efficta; ut in Drums. Dittidn, drama, dren- 
sOj drindio, — e) In roediis vocahulis, ac pra^cipue 
in com positi umbos, p&iest quidem retineri, sed am- 
tari etiam potest in umnes consonantes, eicepto b. 
ut acceda. afficio. aggerv, applied, assum . iccirco, 
nuippiam etc.; quod comingit etiam in iis, qua con- 
trahuntur, ut in cette pro reditu, pfl&isice pro pedi- 
ha)Ue } sella pro sedela etc. Contra d omnino rejici- 
tujr primo in iis, qua: ipsius declinatioois yi contra- 
huntui-j ut in frons pro frond-i, lapis pro (lipids : 
pes pro pei-Sj iusi pro tvd-si, rili pro rid-si etc. 
( in sequentem vero mulatur in pra;ter. cessi a c£- 
do'\\ seeundo in verbis s liltera incipientibus, ut a- 
tcznda, aspicio , as to etc.: denique interdum et in 
iiS; quse gn irtcijiiunt . at agnntus, agnoseo. — if) 
Quod ad iinem spectat. una tantum prae[>Oiitio aif, 
et nullum pra:terea Latinum vocabulum , littera d 
lerminatur. Ceterum V, infra sub f. — e) Ilalionc 
batiita etymolo:iai ; if i*pe mulatur cum I. r et s. ut 
oiaie et odore : taerhw et datritna iidxavi. madias 
et fii'cj, et m?r idles pro medldles , quod ill ml e<t 
suaviusj ait Cm. Oral. \1. loH. — f\ Ueniquehrec 
littera auiHii aut eupboniie cau-;a -isicabulU addita 
«1. — Et sane. Latini veteres, ut est apud Ouinlil. 
1.7.12., plurimis in AMatHis if ulthiiani adjicicbaiiL. 
atiain sine causa hiatus vitandi : quod niariife^tum 
est ei ipsa cotumna roslrata, qua; est C. Duiiio in 
foro posita. in ea enim i.apuii Grufev. Wi. et apud 
Ore^.oW,! habetur in tllWd marid. pu,-natniod n.e. 
pogttaotto. eLc. Sic etiam in Xlf. iab. esioif tesjunt 
nonnulli. [lac; tamen scribendi ratio brevi obsole- 
fit. — Prauerea etiam Accusativis pronominum per- 
jonalium me, fe, se addebatur hnee littera; quod 
quidem in iis Aecusatms casu vocali coeuntibus , 
ad hiatum vitandum, retinuit unus Plant. Amph, 
1. 1. 273. Tu ne=as, med esse7 Id. Eaceh. 3. 0. 42. 
Tollam ego led in colluro. Alia conaeril Mv>ff- I. 
la. variar. led. e. It!., inter qua; illud ejusdem 
Plant. M)£t. 1. 'i. 28. Age, i simul quod eso tarn, 
ubt lamen alii leq. quo. — Porro etiam in vase fi- 
jlino in Euuria cifosso et in Giorn. Jrcad. T. 42. 



p. 5?. alfato. suprs tres Amazones legitur AySfcjia- 
y.i. Ai-rscTriS, HaS'jTrjXs, pro AvJpsfta^r, A'jticttv;, 
D^BItui-j), V. et Jo. Labuiii adnotat, ad jfoKtB. 
dissert, delta Bulla <fe' femciuUi R. in Bibl. Ital. 
T. 4. p. 225. — Ceterum antiquissima hsc consue- 
tudo d Htteram adjictendl verbis . qua; in voealeni 
desinunt. visuit semper in neutro senere pronomi- 
num id, istud, aliud , quid, qnod ( qua m qua to h.^c 
omnia apud Groecos in v-ucalern desinant); item \i- 
2u it in parlicula se., hoc est $i:ie , a qua factum est 
sed If. Paul. Diac. p. 336. i. JHutL), ut patet et 
v. se.-d~i!io. — Denique euphonia; aratia. ad hial im 
vitandum, vocibus compositis interseritur, ut in pro- 
d-ire, pra-d-£s<>e- , re-d-ire . re-di-arquere, re-d-inle- 
grnve etc.; immo interdum et \ocalcm i sibi adsci- 
scit, ut in re-iji-t'ifus, ant-id-ect (h. e. antea) . ant- 
id-eo ih. e anleeo) etc. 

B) D est etiam abbreviationis nota, qua? piura si- 
aniQcat. — Sic in pr;enominibuj D^cium sianifiVat, 
inqnit Dmmed, 2. p. US. Putsch. (Juod mendasuro 
habendum est; hinc alii rectius Dedmurn imerpre- 
tanlur , quia TJerius numen est potius.non pr;eno- 
men, V. DECIMl'S in ONOM. — Ceterum d. est 
etiam Deu% . Difus ( ut in titulii Imperalorum >, 
DomlnuSj Deeurio. etc. — o, s, sinnif. Dih Mani- 
bus. — D. o. V. signif. Deo Optimo Maiimo. — o, 
>. signif. Dominus Noster. — In e[>istolts D. est 
idem quod Dalam, Datum, vel Dies, — b, s. r. si- 
gnif. De >ua Pecunia, — D. D, signif. Decreto De- 
curionum vet Dono Dedit. — o, t». o. signif. Dat, 
Dicat. Dedicat. — V. plura in Indicibus. quibus lu- 
scriptionum Colleetiunes tnstmct* sunt. 

C i Denique d. nota numerals quinwma sisniS- 
cat, Latini ertim veteres, Thu^corum rationem sccu- 
ti, ad rnille siL'tiiScandum seribebant c 1 1 , unde hu- 
jusce slioi dimidiuni , scilicet u icribebant ad quin- 
genta siiniricamia; i'i quo factum est. ut dnae illse 
litterre i el deseriptorum errore, Wl consuetudine 
sensim irrepente conjunserentur. 



DA 

DABtA tef 

DVBLLA. a?, f. 1. palms 2enus, Plin. 13. Hist 

nut. i, 7, I.34 1 . Juba apud Scenitas Aratiss jirretert 
omnibus saporibus, quam vacant dablam. Alii leg. 
ilabuloni. 

DACXADES ref Dasnades. s-unt avium genus, 
quas .Etiyplii inter jiotanduin cum coronis devineire 
soliti sunt, qua: vellicanilo morsicandoque et cantu- 
rieudo assidue non patiutHur ilorndre potantes. Ha?c 
Paul. Di'tc. p. 6N. lo. .Walt. Ceterum dictifi v-i- 
demur a ^xtf-to morefpo. 

D^CKLMAS prw lacrimas Lisius C Andi'ouicus*} 
s;ppe posuit. m'mirum quod Grsci appellant Mstgua, 
Paul. Diae. p. (38. 10. Jl'iiU. t r , LACRIMA. 

DACIVLICLS . a. um. adject. 5*KT«4KiV< ad da- 
ctylum spertan-. ('Ac. Ch'at. 57. l'Jl. Quod ille da- 
ctylicus numerus hevametrurum majniloqueniia sit 
aceouimodatior, — Sic dactylitus uei-sus, qui meris 
dactylis constat, ut ille f'irg, 8. .En. 50ti. Quadru- 
pedante putrem sonitu quatit unsula rarupum. Dim- 
med. 3. p. 494. Putsch,, — Item qui lueo ultimi 
spuniki babet dactylum, ut apud Virg. 2. G. &>■ In- 
seritur vero ei fetu nucis arbutus horrida. Adde 
tzumd. 3. ibid. 119. SetViUS ail ulrum^ue locum, 
— Metva dactvlica (qua; scil, principaliter constant 
dact'ilo) plurium aenerum enumerat Id. in Centi- 
metr. p. 1820. Putsch. Hinc Auson. Bpist. 10. 37. 
dactilicos appellare \ idctur versus heroicos, quia 
eerta sedc dactylum babent. Dactylicos, inquit, ele- 
sos, cboriambum farmen. epodos, socci et cothurni 
musieam. — Strophium dactylituui Prudent, 3, Co.- 



DACTYL0SA 

themer. 28. roetaphorice voeat sertum et carmini- 
bus. pro rosis, (aciuin. Sic 0. c£ft irii, 20S. seru 
Teita ferampei.ie daclyiico. 

D.\C"l"i'LI>A , ae, f. 1. aristoiochiu; aenus. lad. 
17. Orig. 9. Aristolocbia lonsa, quam etiam dacty- 
linam \ocant, 

DACT^LlQIHfiCA, ai.f. 1, S-zx-w.'.Zi-Ar,. ^ 1- 
Stricto sensu est anuSorum capsula: a isx-rv,^; 
anulus, et &r,wq theca. JfartiaL 11. 59, Scnos (iha- 
rinus omnibus uiaitis serit , >"ec noi'te puuit anulos. 
>'ec cum lavatur. Causa qua; sit . quieritis? Dacty- 
liothecLim non haiiet. Al. mule leq, dactylothecara, 
Addc eii.'Tirf. ) i, 123. tit termnate. — ,S"ej'cu-s rt ita,- 
ctviiotheca fuit inter ofQcia domus Auiusts. In- 
st-ript. apud ,Vurat. 907. 3. G. jvrio TrnLAJiovKO 
>VG, lib. * rjACTvr.ruTHECA caisjkis. ^ 2. Latiori 
sensu ita appellatur series muitantro ^einrnarum: 
Dos dicimus nn ixDlimento di g%«, Plis. 37. Hist, 
nat. I, 5. : 11 1. Gemmas plures. quod pcrearino ap- 
(jdiant noinine dactylunbecam, primuj umnicni ba- 
buit Roma; Scaurus. et m<jx. lJu' , ev.err.piu Cisjr 
dictator sci dactiliothecis in sue Veneris saupim- 
\'a. 

DACTYLIS, idis, f. 3. izy.-S/.l;. quih diMH 1*>5- 
^iluiJinem. vel crassitudincm habet. ui ilftetyiliitri vl- 
tcs. Plin- li- HUt. nat. 3. 4. i I0>. ita Jli is a -ri- 
cilitate digitaii. Has Coium. 3. R. R. 2. 1. daci^lOf 
vocat; et dactylos Plin. 14. Hist, nat. t. 3. 131. 
earum raceruos. qui prselon.is purri^utitur acinis, 
ill. Pie i Op. cit, vol. 1. p. tol^ h.ec ait ad it. 1. 
h Ces raisins, compares aur dattes, rcntrent dans des 
varietes connues. et qui se JiMmguenc des autres par 
la lonaueur it la ^rossi'ur de leur scaur >i, 

DACT^LOS Qi-g&ca pvsitione, vii icepius I.atina 

DACTiLUS. i, m. 2. isxyAoj. Graca vol diii- 

| turn siiiiilirans : i;u?s occunit in artLbus tanium. 

j ^ t, Ita jjjpellatur fructus pslJOS '.It. (feltterflj. quia 

I obltmaa araci'itate aisltum rcfert. Apt?, 1. I.. 1. 19. 

I et alibi. ^ 2. item genus villa ^racilloris, V. DA- 

I CTVLIS. ^3. Item acnus graminis , cujus in ca- 

I I'uuiine aculei stint p]urimum quini. Plin, 24, Hist, 

: apt. 19. 1 19. 1,182). — Et ejusdera aliud genus, quia 

j iliiitorum paronychia sasiat. Id. ibid. Plura tamen 

! ejusdem genera cnumerat c!. Fee {Op, cit. tot, 3- 

| p. 306.). Ciijus ha;c sunt verba; o finest pas ficile 

irarri\cra la determination rigo urease de «i j>m- 

men : toutefois. voici ee qu'on peut en uire de plus 

I rais jnnable:- Dar.h'lon ifuinis aaiieis Ptin. !. i.: 

] Cuiwria Ejusdem 25. Hist. nat. S. al. -Ml' i ti 

I Aiti.'/wi in insula Chio. teste An^uill. sunt D-l'^'^- 

] losa Hiides. 2. 134.. Paspalum sanguinilt Li^r*. 

| I [lust. sen. et Panicmti san-juimile L. .-per. ir. r . 

8i. I.e paspale ou panic sangula, ou peut-etre aussi 

■ 1c Cytvxfon /tactyfon Bich, — Do^'yl.-n aiz^j , .- 
' mile Plin. 1, c, Peut-Mre un sertarn. — Da." . "i 
I lenue at: rKUi ate Plin. 1. c. Pc-a rigLLj. L. »pcc. ; i .-:' . 
; 101, — J>acly!on amslii-um Piin. 1. e. Qiu-loue 
I plante de la famine des cras-ulacees. — Biifyt^M 
! babyljuicum Plin. 1. c. Quelque euphorbe nfririins 
I a tis* nue. ^ I, ftem genus piseis, qui et uroiubut. 

■ et onyx, [d. 32. t&tU li". 53. 1 1 5 L : . ^ Ti. Item fua- 
' cha; uiarins aeau*. all humanorurn unjuuim slllrlli- 

iudine. IS, 9. ibid, 6f. 87. i,18i). J 6. item :cm- 
: ma in Creta. [etreo colore humanum pollicem evrri- 
mens. Id. 37. ibid. 10. 61, (170). ^ 7. Dactylui 
denique est pes metricus. eunstans lon^a et dujbiii 
brevi bus. ut ha;c ipsa vO-tJ a similitudine digit i. qui 
tribus articulis constat primo longiorc. reliquis bra- 
vioribus, ut ait Capell. 9. p. 332, Piictylus est di- 
c(us, quia ordinem sillabarum consimilem liiLiito 
buminis informat. Cie. 3. Or.it. 47. 1S2, ulu ket'jum 
pedem appellat, Adde eaind. Orat. 84. 217. Et Quilf 
'til. 9. i. S_l. 

DAC1AL05A, s, f. 1. sic appellator preonia her- 
ba ab /iiri. 17, Oria. 9. 



DADUCHUS 



DAD0CHUS, i, m, 2. SaSoiJ-^oj, qui facem 
el fert: a Sa?, BaSo'j fax, et Iy<d habeo. 



, ■ ■ «■ -' - ' habet, 

vel fert: a 8a?, BaSoj /&t, et I^id Jwbeo. Gloss. 
Philox. AaSouj^c /acularn. Hi locum habebant 
prasertim in festis Eleusiniis, in qulbus Cercrem 
imitantes facem praeseferebant. Fronto ad Verum 
Imp. ep. 1. {edente iterum Roma? A. Maio). Eas 
ego Bationes cum deitra laevaque manu mea gesta- 
rem , ainplior mihi et ornatior videbar daducbis 
Bleusinae faces ge stantibus, et regibus scaeptra tenen- 
tibus, et quindecemviris libros adeuntibus. Inscript. 
apud Fabrett. p. 67G. n. 29. , qua est apud Oreli. 
2358. POKTIVS DADVCHYS SPIRARCKES LIBEBI PATKIS 

stibadivm constiTM? loco suo. V. LYCOPUORLS 
MAC1SCO et TvEDIFER. — Ceterum hi facularii 
locum babebant etiam in sacris Mithriacis: V. Ca- 
vtdoni. Jtfon. di Atene p. 8.; et Memorie R. di 
ant. e belle arti T. 4. p. 86. — NB. de cogn. Rom. 
r. ONOM. 

Dj£D.AL£, adverb, ingeniose. Jul. Valtr. res 
gest. Alex. M. (edente A. Maio) 3. S6. Ibi demum 
et fons rictus est, et aquila aurea supersistebat, adeo 
efllgiata daedaie, ut pansis alis, etc. 

D.EDALICIS, a, um, adject. l3.1lakiY.ic, , idem 
ac dsdalu*, arlificiosus. tenant. 10. 1!. 17. Daeda- 
licis manibus nitull teitura sororis. 

D.EUALL'S, a, um, adject. SaiSa.'Xa; , arteriosus. 
T 1. Active ponitur pro ingenioso, soleni, variisque 
operibus ejcogitandis et perficiendis apto. Ennius 
apud Paul. Diac. p. 68. 6. Mull Minerva dajdala. 
Fvrg. 7. /£n. 282. Daedala Circe. Lucret. I. 228. 
D*dala tellus. — Et cum Genitivo. Id. Lucret. h. 
235. quando omnibus omnia larga Tellus ipsa parit. 
naturaque dtedala rerum. Id. 4. 551. Verborum dfe : 
(Sal a lingua. ^ 2. Passive artificiosum et aifabre 
factum signiQcat. Lucret. 5. 1450. Carmina, pictu- 
ras et daedala signa polirc. Id. 2. 50i. Phccbcaquc 
dasdala chordis Carmina. T'irg. 4. G. 179. de apibus*. 
Et munire favos, et daedala fingere tecta. 

Il.tMON, flnis, m. 3. Saffwv. J 1. Generatim 
d*?mon est genius sive bonus, sive malus: item lar: 
quasi Saratov sciens, peritus: a oarj/itov doctus, 
sctens (ut docel Capell 2. p. 39. secutus Platonem 
m Cratyl. p. 398. ed. Stcpb.: cf. et Iiid.fi. Orig. 
Il.la.i: vel posiui a 2z;w distribuo , quia nempc 
mala e: bona bominibus disiribuit. Grace Cic. Tim. 
tl. Reliquorum auiem, quo* Gra?ci oa:'ficvj; ap- 
r*Uan;. noj:ri. opinor. lares, si modo hoc recte 
wnversum »ijeri potest. Latine Apult ■). non semel 
■'*; Dez Sotrtit.. ui p. 4<J. Ditmones inter tcrricolas 
-.■enrolasque lectores, nine precum. inde donorum, 
quj ultro citroque portanl bine petiliones, inde sup- 
I>et:aj. ceu quidam utriusque interpretes et salutige- 
rull t J 2. SpecUtim ap Astrologis bonus daemon, 
ara-i-xififo-,. coilocatur in undecimo ab horoscopo 
»i;no. Firmic. 2. Malhes. 19. Hie a Jul. T'aler. res 
gesl. Alex. Jf. (.edente A. Main) 1. 27. diciiur &&- 
raon melior , de quo multa disrrutat Jabtoskius 
Panth. Mgypt. I. 1. c. i. ^ 3. Item speciatim apud 
Ewlesiasticos scriptores dicitur de malis Angelis, 
igni sterno damnatis, et damnatorum hominum 
caraificlbus, quique vivorum ad mala perpetranda 
auctores atque instigatores assidui sunt. Lactam. 2. 
It.. Tertull. Apolug. 22. etc. Sedul. 4. 92. Damo- 
nas ac taleni prohibet se pandere tcstcrn. — J\'B. 
tte nomine propr. V. ONOM. 

D^MOMaCL'S, a , um , adject, oaifioviaxc. 1 ;, ad 
dcemonem pcrtinens. Tertull. Anim. 40. l.)c oracu- 
lis quid pronunciabimus aliud, quam daemoniacam 
esse rationcm? Al. leg. diemonicam. Lttctant. 4. 15. 
Judsi (miracula Christi) da?moniaca Oeri potcntia 
argucbant. — Hinc 

I>a?moniacvs, i, m. 2. absolute, substantivorum 
more . ponitur pro eo qui possidetur a dtemone. 
F.mic. 3. tfatkes. 6. post med. Insanos, dsmunia- 
ot-. lunaticos facient. Adde Sulpic. Sever, in f'ita 
.>. Mart™. 18, 

D£MO>Il0LA. s. m. et f, 1. (dsmon et colo') 
.-^monem colens. Awjus'.in. 8. Con/ess. 2. circa 
mt.i. Offender? superbos dsemonieoias. k.c. elhnicos. 

D.£MOM(,Lj. a, u ra . adject. izip.zvLX.i-, idem 
.^iCKl (UMDOQiaoi;. Tertull. Resurr. cam. 5s. D*- 
rr.onici impetus. Prudent. 6. t.'.-.I inf. 36. Aras 
d tenonitis coii jubeba*.. Sedul. i. 145. Dsmonico 
■rvneau «ior>o- 

D.EMONILM. li. n.2. ?ii;i;-. ( ;v. ^ 1. Stride 
let*- d&m-yn: u 71 est deminut a dflemono. 7"e> ■mil. • 
Afr-.;.- %1 \ejciiU, G:nioi daraones dici, et inde t 



— 4 — 

deminutha voce daemonia? ^ 2. Latiori sensu Ec- 
clesiastici scriptores passim pro maio dfemooe po- 
nunt. Tertull. Apolog. 21. Apul. mag. p. 315. 10. 
— NB. Pro daemone, in bonam partem usurpari ab 
antiquis ait Forcellinus et adducit illud Cic. 1. i?t- 
vinat. 54. 122- Hoc nimirum est illud, quod de So- 
crate accepimus -, Esse divinum quiddam. quod Sa;- 
ftevtev appellat,cui semper ipse paruerit. Forcellinus 
leg. daemonion: et rectius Orell. Grtecis litleris, inest 
enim Latino interpretatio. 

D.EM6MCS, a vel grceca positione e, um, adject. 
Scuptc'vco-, divinus. Manil. 2. 897. Dsmonicu me- 
morant Grsci. Adde eumd. ibid. 937. 
DAGNADES. V. DAC.NADES. 
DALIVL'M, supinum ait esse Aurelius,.Elius stul- 
tum. Oscorum quoque lingua significat insanum, San- 
tra vero dici putat ipsum, quern Gr»ci S£i"Xaic'j, id 
est propter cujus fatuitatem quis misereri debcat. 
Paul. Diac. p. G8. 1. Mull. Cf Hesych. AaXc;, 
fttoisic., 

DALMATlCiTl'S, a, um, adject, dalmatica indu- 
tu6. Lamprid. Commod. 8. Dalmaticatus in publicum 
process it. Adde eu-md. Elagab. 28. 

DALMATlCUS vel Delmaticus, a, um, adject, ad 
Dalmatian] pertinens. V. ONOM. — Hinc 

Dalmatica veslis, iniquit Isid. 19. Ortij. 22. 9,, 
primum in Dalmatia te^ta e?t manicis brevioribus, 
Candida cura clavis purpureis: fuitque primum delica- 
tiorum hominum et effeminatorum : postea mutatis 
rebus a sacris etiam Ecclesiae mtnistris adhibeii coe- 
pta ess, paullatimquc illorum propria facta. 

DAllA, ae, m. et f. 1. Sunt qui scribant damma: 
ita vero scribitur in .Vof. Tit: p. 175. — Ceterum 
dama est genus caprae silvestris: a 5=T/ia mefus.qaod 
a SsiSm timeoj quia timida est. Diffcrt a capreis so- 
lis comibus, qu;e in anteriorem partem habet incur- 
vata, ut Plin. 11. Hist. nut. 37.45. (12i). docet. /'. 
tamen Liibkcr ad Horat. 1. Od. 2. 12., ubi hoc ani- 
mal ccrtius defiuit. — a) Fern, gencre. A'orot.l. Od. 
2. 11. Et superjecto pavidie natarunt .Equore damsc. 
Martial. 3. 5S. Aut impeditam cassibus refert da- 
roam. Adde Firg. 1. G. 30S. et 3. ibid. 410.: Ovid. 
1. Met. 442. et 10. it id. 539. et 3. Fast. 646. ; Ju- 
venal. 11. 121.; Senec. Ilippol. 62.; et Plin. loco 
superius citato. — b) Masr. generc. Firg. 3. G. 
5*39. timidi damae, cervique fugaees. Ubi tamen Ser- 
vius notat, poetam genus mutasse, ut o'jw^ioreX^bTov 
vitaret. Sed et 8. Eel. 28. habet: Cum canibus ti- 
midi venient ad focula dams. Adde Stal. 2. Achill. 
407. — De nomine propr. V. ONOM. 

DAMALlO, finis, ra. 3. SttfioX-,; c vel JapaXi; r], 
juvenca, bucula, vel vitulus, a voce Grsca, qua al- 
lata est, quae a Sudani domo. Lamprid. Alex. Se>: 
22. Jussit, nc quis suminataro oceideret, lie quis )a- 
ctantern. nequi^ vaccam, ne quis damalionem. 

DAMASOMON , ii, n. 2. dctftanowov, heri^a ca- 
dem quap alisma. Plin. 25- Hist. nat. 10. 77. (12i). 
V. ALISMA. 
DAMIATRIX. /'. voc. seq. 
DAMlL'M sacrificium, quod flebat in aperto in 
honorrm Bona? Deae: dictum a contrarietate, quod 
raiuime esset SapcQiov (al. ir.poaiov) idest publi- 
cum. Ilea quoque ipsa Damia (al. Sauia), et Sa- 
cerdos ejus damiatrii (al. iaaia,:) appellabatur. 
Ha-c Paul. Diac. p. Oft. 8. Mill., cujus etymologia 
criticis quibusdam non placet. Volunt enisu ita di- 
ctum damium, quia pro It^m, idest iiopulo flebat. 
Dores aulem iip.o; dicunl pro trpic. Ceterum 
Gloss. Placid, cd. Mai. p. 451. llamium. sacrifi- 
cium, quod in aperto fit, quod lionae Deas mulieres 
faciunt. Gloss. Labb. II ami urn, S^ciai urai'S'iicv 
TtvdfMvst (corr. wiai^ist -yiv6pzva.t). Hesrchio te- 
ste Aafi£ta iocrr] nafa Tufa.v-iv-jt.;, 
DAMlURGUS. f. DEMILRGCS. " 
DAMNABlLIS, e,fldject. dignus qui damnetur. 
Trebell. Poll. xxx. Tyrann. 17. de Mwonio. Da- 
mnabili invidia ductus. .Vidon. 6. Efi. 1. ad fin. Ad 
mea ipse verba damnabilis, cum impcrem quae non 
imjiJeo. Salvian, 4. Gubern. Dei 19. Ma^is enim 
datimabilis est malitia, quam tlluius bonitatis ac- 
cusat. 

DAMNABlLlTAS, Biis, f. 3. damnatio. Gloss. 
Philox. Damnabililas. xaraKeiac. t'^cssa. 

DAMNABlLlTER, adverb! Comp. Datnnabilius. 
—- Damnabiliter est culpabiliter. ^ucrujti'rt, Ep. 23. 
5. Von solum simpliciter ignorantium. verum eliam 
damnabiliter indignorum. ^iiii-ifln. 4. Gubern. Dei 



DAMNIFICTJS 

12. Sed damnabiiius absque dubio senator furatur 
aliqua. quam inflma persona, 

DAMNAS , inderl. vel a damnatus per sjneopen ; 
vel quo modu a primus primus, ab optimo optim&s. 
Ceterum damnas est peraniiquum JCtorum vocabu- 
lum, idem quod damnatus. — a) Cum nominibus 
singularis numeri. In lege Aquilia apud Caj. Dig. 
9. 2. 2. Ouanti id plurimi Tuit , tantunt oes dare do- 
mino damnas cslo. In vet. S. C- Frontin. Aquced. 
129. Id omne sarcirc, reficere damnas eslo. Quintil. 
7. 9. 12. Here? meus utori mex dare damnas estu 
argenti.quod ele>;erit.pondo centum. Inscrippi. apud 
Orell. 4425. et 4(28., et alia apud Kellerm. Fig. 
latere, p. 74. Dare bamhs isro aekahio foftli 
romam US. etc. — b) Et cum nominibus pluralii 
numeri. Paul. Dig. 30. 122. L. Titius. et C. Seju= P. 
Silvio decern dare damnas sunto. Adde SccEvol. ibid. 
32. 34.: ei quibus colligitur banc fuisse formulam in 
testamentis et in legibus usurpatam. — X£, Da- 
innatem furtt est qui tenendum putat apud Gell. 7. 
15., ubi plerique omnes damnalum, 

DAMNiTlClCS vel damnatitius, a, um, adject, 
damnatus, vel damnabilis. Tertull. Prescript. Hoe- 
ret. 34. Etsi nihil de damnatieiis parliciparenl . d« 
aetale sola prrejudicarentur. 

DAMNiTlO, unis, f. 3. damnandi actus, conde- 
mnalio. Mihi ei hoc (inquit Quintil. Declam. 320. 
circa med.) quod plerisque criminibus pecuniae pct- 
na imponebatur, appeliata etiam ipsa damnatio vi- 
detur /'. DAMNUM init. (It. condanna, condan- 
naiione; Ft. condamnationt Hisp. condenacion; 
Germ. d. Ferurtheilung; Angl. a condemning, 
condemnation). 

I.) Proprie. ^ 1. Generatim occuitit — a) Ab- 
solute. — Singulari numero. Ctr. 7. Alt. 3, 5. O- 
mncs damnutione ignominiaquc dignos illuc facere. 
Id. Cluent. 20. 55. (Juid est ilia damnatione judica- 
tum, nisi etc. 7 Tac. 16. Ann. 8. Inslaniem damr.a- 
lioncm frustrati. Sveton. Aug. 65. Post damnatio- 
ncm. Id. Tib. 61. Citati ad causani dieendam, certi 
damnotionis. Callistrat. Dig. 48. 19. 28. Summum 
supplicium esse videtur damnatio ad furcam. — 
Plurali nuinero. Cic. Pis. 36. 87. Reorum accr- 
bissinia' datnnationes. Tac. 3. Ann. 31. exit. In 
pecuniam atque famam multorum damnationibui et 
hasta ssevtebot. — b) Cum addito Genitivo crimi- 
nis CU. Cluent. 3G. 98. Neminem dubitare eiistimo, 
quin ilia damnatio ambitus nulla ev parte cum causa 
Ciuenlii vestroque judicio eonjunrta esse possit. 
^ 2. Speciatim apud JCtos damnatio est obliga- 
tio imposita heredi quippiam prsstandi, adhibendo 
translaticiam illam formulam , dare damnas esto, 
Paul. Sentent. 3. tit. 6. Si res obligata creditor) per 
damnationem legata sit. 

II. 1 Translate de inanimis. Plin. 20. Hist. nat. 
11. 45. CI 101. Apiastrum in conlessa damnatione 
est venenatum in Sardinia, k. e. aperte damnatur et 
rejicitur ab omnibus ut venenaium. 

DAMNATOR, oris, m. 3. qui damnat. Tertull. 
1. ad Nation. 3. Neque eiquisitio damnatoribu* 
semper consulenda. Sedul hym::. 1. 10. Damnator 
Christi frater iniquus erat. Adde Firmic. 3. Malhes. 
8. sec(. i._ 

DAMNATORIUS, a, um, adject, ad damnationem 
pertinens, qui condemnat . Cic. 5. f'err. 22. 55. 
Verrcs in Xenanem judicium dabat illud suum da- 
rnnatorium de ju™erum [irofessione. Suclon. Aug, 
33. Ilamnaloria tabella. Ammion. 28. 1. ferrum. 
DA>m^T['S, a, um. J'. DAMNO. 
DAMN ATCS, us, m. 4. idem quod damnatio. In 
seUo casu sinj!. Plin. 7. Hist. nut. 44. 45. (144). 
ASicnu bcnelicio vilit a dunmatu suo. Harduin. lcji. 
ei M?S. a datnnato suo. Siltig Settionem Harduini 
retinuit, multis Codicibus confirmata: at Ruhnke- 
■nius (ut habet ipse Siltig in nota) ad Fe.llej. 1. 11. 
verba a damnat suo corrupt a recte dicit, non aa- 
quiescens er<;o in Harduin. eiplicatione. 

DAMNAUSTRA vel dannaustra, \0\ ignotas si- 
gnificationis, quae legitur in quadam precandi for- 
mula apud Cafon. R. R. 100, 

DAMNiFfCO, as, arc, a. 1. (damnum et facio ^ 
damno aliquem afficio. Occurrit Part. Damnijicans 
apud Cassiad. 7. Hist. Eccl. 29. Ariani veiabant 
orthodotos pecuniis saepe damniflcautes et omnia 
contra eos facientcs importabiliter. 

DAMN'lFlCUS. a, um, adject, (damnum et focio) 
qui damnum infer I, Plant. Cist. 4. 2. C2. Iroitatur 



DAMNIGERULUS 

nequam bestiam et damnifieam. Paltdd. 3. R. R. 0. 
Damnificum cipcctare seras matitritates. 

DAMN'lGillU'LUS, a, urn, adject, (damnum rl 
nora) idem ae dninnilicus. Plant, True. 2. 7. 1. Ite 
hac rouli sris, damniseruli. foras gerroncs. Bothc 
edidil inulieridamnigeruli; sed ^cidtiJi'us conjeclat 
leR. muneridamnigei uli. 

DAMNO. as, avi, Slum, are, a. 1. Part. Damnans 
sub B. 4.: Damnati:* in omnibus fere parayr. et 
in fin.: Damnaturus el Damnandus sub B, 4. — 
Damnare proprie ac generalim significat damnum 
alicui affcnc, damno aliquem afficere , ut apud 
Plaut. Trin. 4. 1. 10. Pauperibus tc parccre solitum. 
diviles damnave atque domare. — Sed Uiueit hoc 
vcrbum fere speciatirn usuvenil: et quidem A) In 
re judiciuli; et B] Ev.ua rem judicialem. 

A) In re judicial! damnare est reum facere. et pep- 
nam seu multant imponcrc, cundemnare; eique op- 
ponilur absolverc, ut apud Cic. 1. Oral. 54. 231. 
Damnarent, an absolverent (.It. eondannare ; Fr. 
amdemmer , declarer coupable; Hisp. condenar, 
prominciar el juez; Germ, Imdn wegen eines Vex- 
ge.hens -Ui Strafe Ziehen, verurtheilen, schuldig 
erklaren; Angl. to condemn). L'surpatur — a) Ab- 
solute, seu cum Accusativo tanluin personae, vel in- 
terdum eliam causae. Lucilius apud Non. p. 276. 25. 
Merc. Bunc Tulliu' quidam Judei heredem facit, et 
dairmati alii omnes. ft. e. e»heredati. Cic. Rose. Am. 
38. 114. Damnatus per arbitrum. Id. ibid. Damnari 
judicio aliquo. Domilius Afer apud Quintil. 5, 10, 
79. Ego accusavi, vos uamnastis. Cic. Rabir. Post. 
4. 9. Causa judicata atque damnata. Id, Cluenl. 3. 
7. Causa eonvicta atque damnata. — b) Cum ca- 
sibus crimiisis. quo quis est reus, aut poenae, cui reus 
addieitur. (,>uotiesrumque autern habet Gcnilivum. 
subintellifilur Ablativus crimine , pit'na , aut ejus- 
modi. — Saepe cum Genitivo. Cars. 3. B. V. 1, Non- 
nullos ambitus Pumpeja lege damnatos. Id. 3. ibid. 
110. Capitis damnatus. Cii: Fiacc. 18. 43. Furti et 
pro socio damnatus. Id. ibid. Damnatus peculatus. 
Id. 5. I'err. 11. 28. ocUqili. Id. 7. ibid. 41, 108. 
injuriarurn. Id. 1. Phil. 9. 23. maje stasis. Id. Se- 
nect. 12. 42. rei capilalis. Cf. hi. 7. A\\. 12. ad fin. 
Damnare aliquem sceieris. et Ptin. 2. Ep. 12. sor- 
dium. ft. e. avaritiae. Gell 1. 20. a med. Damnare 
aliquem pecuniae. Marital. 7. 55. Damnata tributi 
mentula. nempe Juda;orum , qui, recutiti quod es- 
sent, jussu Titi Aug. didrachma in singula capita 
solvere cogebantur Jovi Capitoltno pro libero Judai- 
cse religionis eiercitia, teslibus Flav. Josepho I. 7. 
B. Jud. c. 6. et Sueton. Domil. 12. — Raro cum 
Ablativo sine praepos. Cic. 6. f err. 45. 100. Damna- 
ri aliquo crimine. Cf. fir^%. vEn. 430. Hos juita 
falso damnatos crimine mortis. Sutton. Olh. % Vir 
oonsularis damnatus repetundis. Rursus Cic.l. J r err. 
5- II. Damnari nomine sceieris el. conjurationis. Ita 
plttique: Oretlius vero pro nomine kgit homines. 
Id. 1. ruse. 22. 50. Capite damnatos morte mul- 
tant. Adde eumd. 4. Herenn. 34. 33. IHp. Dig. i. 5. 
18. Damnare aliquem ultimo supplicio. Justin. 8. 1. 
7. Damnari pecunia. — Sa«pius eutn Ablativo et pr«- 
pos. Ae. Cic. 2. Fen. 13. 39. Damnari dc majestate. 
Id. 1. Phil. <J. 21. de >i et de majestate. Id. Ciuent. 
41. 116. de peeuniis repelundis. Tat. 4. Ann, 13. 
de vi publica. — Interdum cum Ablat, et praepos. 
in, vel Accus. et praepos. ob. Martian. Big, 28. 1. 
13. et Papin. ibid. 34. 9. 13. Damnatus in crimine 
'•apitali. Cf. Ovid. 7. Met, 402. in aliqua re. Sueton. 
Tib. 11. Damnata ob libidines atque adulteria. — 
Cum Accusative pdnae. et praepos. ad vel in. 7V.i- 
ianus apud Piin. 10. Ep. 41. Damnati ad pcenam. 
Sueton. A'er. 31. ad opus. Paul. Dig. 48. 19. 31. 
ai bestias. Martian. Dig. 49. 18. 3. Nee in metal- 
!um damnabuntur, nee in opus publicum, vel ad be- 
«ias. Plin. 10. Ep. 40. Damnare aliquem vel in 
spus, vel in ludum. Adde etimd. ibid. 66. Id. 2. Ep. 
11. in metallum. Cf. Oriti.il. Met. 178. Damnari 
In imam partem. — Deniquc sequente particula u( 
<n Conjunctivo. Tac. 2. Ann. 6". Accusatus in sena- 
tu damnatur, ui pronil regno teneretur. — ■ Singula- 
re est illud Sit. It. 17. 65t. tunc terga dedisse Da- 
innatis (h. e. convictis') Siculas longe meritare per 
ocas Impositum. 

Bi Eitra rem judicialem ^ 1. C.eneratim da- 
ijinare est aliquem privatim rcum faccre et pcenae ad- 
d;cere: odeoque ohliaare, obno^ium redderc , desti- 
ajre: el ocrurrit fere cum Genitivo, raro cum Abla- 



tivo. Lucrct. 4. 1179. Et meditata diu cadat. a!te 
sumpta, querela: Stullitiaque ibi se damnet (ama- 
tor). tribuisse quod illi Plus vtdcat, quam moMali 
conrpdere par est. (CT, Ci<\ Par tit. mat. 3M. 134. 
Cur prudentissiriios in srribendo viros, summs stul- 
titiir putet es^e damnundos?). Lucrei. 6. 1231. ubi 
sc quisquc viilebat Implicitum morbo, morts damna- 
tus ut esset, Deiiciens animo, maesto cum corde ja- 
cebal. Forcellina to morti Dativus, recentioTibus 
Ablativus videtur. I/orat. 2. Od. 14. 19. Damnatus 
longi Sisyphus lahoris. KaTayvio^E;'; Trc'voii dicunt 
Grseci. Id. 3. ibid. 3. 23. Uion mihi castfeque da- 
rnnatam Minerva;, k. e. e^itio destinatam. Cf. Senec 
6. Benef. 4. a med. Debitoj i suo creditor saepe da- 
mnatur (b- e- damnando addieitur. subjicitur, obli- 
gatur). ubi plus ev alia causa sustulit. quam ei cre- 
diti petit, r'ir/j. 4. Mn. 099. Stvgioque caput da- 
mnaverat Oreo. Cf. eumd. 12. ibid. 727. Lucan. 6. 
64. inons, quem tristis Erichtho Damnarat saeris. 
Id. 2. 733. Phariae bus'o damnantur arenee. Id. 3. 
21. sempcrque potentes Deiwhere in cladem fato da- 
mnata maritos- h. e. desttrata, qute potcntium ma- 
ritorum pcrnicies essel. Stal. 6. Theb. 55. Damna- 
tus Dammee torus. Id. 7. ibid. 239. subeunt campo, 
qui proiimus urbi Damnatus bellis patet. Cf. Clau- 
dian. Cons. Malt. Tkeod. 130. quas linea Phceben 
Damnet, et eicluso pallentem fratre relinquat. h. e. 
deficcre co^at. — Hue refcrri potest et illud Solin. 
8 Methona oppidum. quod quum obsidcret Philip- 
pus, damnatus est oculum jactu sa^kta?. h. e. ocu- 
lum aniisit. Alii lew., oru'.o. — Hinc damnare homi- 
nes voti vel rolis dicuntur dii, quum ea concedendo. 
qua; volo petuntur, voti reos fariunt, atque obnoiios 
reddunt ad ea pva'standa, quae voto promiserint. 
rirg. 5. Eel, 80. tibi sic vota quotannis Apricolte 
faricnlr damnabis tu quoque votis. V. Serrium et 
Jleyne ad h. 1. Lir. 27. 45. a med. Deos preraban- 
tur. ut itlis matura e\ hostibus victoria essct, da- 
mnarenturque ipsi votoruin . quse pru lis suscepis- 
sent. — Similiter damnatus roli vel raro admoduiu 
volo dicitur voti reus, h. e. qui voti compos factus. 
prasstare tenetur, quod voto promisetat. Sunt qui 
putant, damnatos roti appellatos fuisse, qui a legibus 
copebantur votuni solvere: libentrs vero, qui sponte 
solverent. Sisennn apud Nnn. p. 277. 11. Merc. Quo 
^ oto damnati fetum omnem dicuntur ejus anni statim 
consecrasse. JVepos Timol. 5. Nunc demum se voti 
esse damnatum. Lir. 5. 25. Civitas damnata voti. 
Id. 7. 28. Cujus damnatus voti quum victor Romam 
revertisset, etc. Adde eumd. 27. 35. et 39. 9. ^f 2. 
Speciatirn, sed raro admodum, damnare ponitur pro 
testamento aliquem obligare,ut aliquid praestet, et 
quidem — a) Cum Infinite. Horat. 2. Sat. 3. 86. 
Damnati dare populo centum paria gladiatorum. 
Pompon. Dig. 30. 12. Si quis servos testamento he- 
redem mihi dare damnaverit. — b> Sequente Con- 
junctivo cum particula ut . vel ne. Ulp. Dig. 12. G. 
26. ci'rco med. Si damnaverit heredem suum! ut ven- 
ditorem a nexu liberaret. Cajus ibid. 8. 4. 16. Pot- 
est in testamento heredem suum quis damnare. ne 
r'tius aedes suas tollat, ^ 3. Item speciatirn , sed 
perraro, damnare dicitur eliam accusator, qui reum 
perayit, et, ut damnetur. obtinet. Plaut. Rud. 5. 1. 
2. Me Rd recuperatores modo damnavit. J'arro 2. 
R. R. 2. C. Emptor pole ex empio vendito ilium da- 
mnare. si non tradet- Lir. 7- 16. A Popillio Lunate 
sua lege decern minibus a.- r is est damnatus. <j 4. 
Denique ponitur pru improhare, rejicere, abhorrere. 
Ovid. 7. Met. (ii3. Damno vidians mea visa. Id. 
ibid. 834. Damnatura sui non est delicta mariti. Id. 
ibid. 402. facto damnandus in uno. Id. 10. ihid. 577. 
Damnare amores. Id, 13. ibid. 809. moras. Jvvenal. 
4. 85. sajvitiam. Quinlil. 10. 1. 125. Damnare eum 
et invisum quoque habere. Id. 10. 1. 2f>. Ne da- 
mnent, qua; non intelligunl . Id. 3.6. 64. Tullius 
non dubitavit, aliquos jam editos Ubros, aliis post- 
ea scriptis , ipse damnare. Id. 10. 2. 8. Damnamus 
tempora nostra infelicitalis hujus, ut nunc de- 
mum nihil crescat. Justin 19. 2. ad /in. Intermissa 
omnia sacra, omnia privata officia damnata. h. e. 
rejecta, abjecta, derelieta. Plin. 23. Hist. not. 1. 6. 
(10). I'va? recentes in febri damnantur. Id. 11. ibid. ! 
2. 1. (4). Faslidio damnare aliquid. Id. 17. ibid. 
2. 2. (19). Virgilius trbores ad occasus seri damna- 
vit. Adde SU. It. II. 285, Rursus Plin. 20. ihid. 8. | 
32. (77), Damnare quidpiam in totum. Id. 8. ibid. ! 
45, 70- (1791 Boies oisri coloris od laborem da- ! 



DAMNUM 

mnantur. h. e. rejiriuntur, non putantur ttd laborem 
apti. Id. 20. ilnd. 3. S. (17). Colocynthldes Chrvsip- 
pus damnabat in cibis. Id. 10. ibid. 22. 29. (57). 
Aves damuatac in cibis. h. e. rejects, non adhibttm. 
Id. 16. ibid. 26. 45. (10B). Arbores damnata; reli- 
Eione. Id. 14. ibid. 18. 22. (117). Aspendios uva da- 
mnata ah aris. k. e. cujus vinum in saeris non adhi- 
betur. Lucan. 8. 328. Damnare consilium ilicujus. 
Id. cum Part. pass, et Ace. Graeco more 9. 363. Et 
numquam somno damnatus lumina serpens, h. e. 
numquam habens lumina devincta et obligate BO- 
mno. Id. 7. 409- Et damnata diu Romanis Allia fa- 
stis, h. e. Alliensis pugnae dies in fastos inter atrO! 
relatus. Id. 4. 533. stabat devota juventua, Damnatt 
jam luce feioi. ft. e. abjecta, rejecta cura et spc Viven- 
di, et ibid. 359. nee cnim felicibus armis Misceri da- 
mnata decet. h. e. infelicia, tristia, et quasi a diis da- 
mnata. Sil. It. Id. 536. cavea damnante furorcm- Id. 
8. 496. Ljcios damnant hostilibus arcus. h. e. usum 
hasta; sajittandi arti prseferunt: improbant arcus et 
sagittas, hastis pugnare malunt. Id. 3. 330. qulppe 
omnis in armis Luris causa sita, et damnatum vivere 
paci. ft. e, vivere sine bello damnatum est, rejeetum, 
reprehensum. Stat. 3. Silv. 2. 126. Forlls et Koaf 
jaculo damnare sagittas. h. e. contemncre et supera- 
re. Id. 5. 61. ales, ceu prtesda luctus, Damnavit ve- 
sci. ft. e. rcspuit , noluit. — Hinc Part prteter- pass. 

Dumnatus, a. win, adjective quoque occurrit, un- 
do Conip. Damnatior apud Cic. Pis. 40. 97.Quij U 
miserior? quis te damnatior? 

DAMNOSE, adverb, cura damno. Horat. 2. Sat. 

8. 34. Nos, nisi damnose bibimus, moriemui inulti. 
ft e. ut convivator (.ainrjum sentiat. 

DAMNOSL'S. a. urn, adject. Comp. Damnosiot 

'■ 1. el 3. , Sup, Damnosissimus 1. -■- Damnosus est 

danmi plcnus: et occurrit ^ 1, Arlive pro eo, ^ui 

damno est. seu damnum affert. Plant. Raceh. t 2. 

9. Ouid tibi rommercii est cum cits damnosissimis? 
Horat. 1, Ep. 18. 21. Damnosa Venus. Id. 2. ibid. 

. 1. 107. libido. Lit:. 25. 1. Omnibus malis artibus et 
] rcipultlicse et soricUtibus infidus damnosusque. Id. 
; 0. 11. Erat seris alieni magna vis, re damnosissima 
eliam divitibus, aediBcando contracts. Id. 39. 9. 
Consuetudo minime rei, aut famae damnosa. Id. 45. 
3. Helium sumptuosuin et damnosum ipsis Hoiuanis, 
OvfiJ. 10. Mel. 707. ne virtus tua sit damnosa duo- 
i bus. Id. 3. Amor. 6. 99. de amne. Damnosus pecori 
curris, damnosior agris. Martial. 4. 18. Alea parva 
nuces et non damnosa videntur. ^ 2. Passive da- 
mnosus dicitur is. qui damnum patitur. Plaut. Epid. 
2. 3. 14. Argentum aecipiam a damnoso sene. h. «■ 
infelici, multis damnis confecto. Alii perperam leg. 
danoso , vel ekinoso. ^ 3. Mediorum apud Graecos 
significatione damnosus dicitur qui sibimet ipse da- 
mno est, et speciatirn prodigus et sumptuosus. Plant. 
Cure. 4. 1. 24. Damnosi mariti. Id. Pseud. 1. 5. 
1. Si de damnosts out de aucloiibus dictator Gat 
nunc. Ter. Heaui. 5. 4. 11. Gero, iners, fraus, he- 
luo, ganeo; damnosus. Sueton. Ner. 31. Non in alia 
re damnosior, quam in tedificaodo. 

DAMNUM, i, n. 2. Ratione babita etjmi, farro 
5. L. L. 176- Miill. Damnum a demptione. cum 
minus re factum, quam quanii constat. Eadem Pau- 
lus habet Dig. 39. 2. 3. Alii ei Jairavi, ducunt. ei 
quo dapnum , indc damnum. — Ceterum damnum 
est detrimentum . ja;lura, incommodum. malum; et 
lucro ojiiionitur, ut apud Cic. b. Fin. 30. 91. Si in 
masiinis lurris psullum aliquid damni contraxerit 
(It. snjpiio, perdita, danno; Fr. dommage, detri- 
ment, prejudice, perte; Hisp. lastima, dano, dt- 
trimento, perjuicio; Germ, die Einbusse, der Ver- 
lust. Schaden; Angl. Joss, hurt, harm, damage, 
injury). Occurrit ^ i. Abslracto, uti ajunt, sensu. 
— fl) Generatim. Plaut. Bacch. 1. 1. 34. Ubi da- 
mnis desudascitur, ubi pro disco damnum capiftm, 
pro cursura dedecus. Id. Asin. 1. 3. 35. Peruidici, 
istfec esse vera, damno cum magno meo. Id. Cut, 
i. 1. 108. Damnum dare. Sic Ter. Andr. 1. 1. 116. 
Ouid facias illi, qui dederit damnum, aut malum? 
Id. Heaut. 4. 4. 25. Haud scit, pauUum lucrl quan- 
tum ei dainni apportet. Id. Adelph. 2. 2. 23. Nisi 
ad mercatum venio, damnum luailiuum est, Cato 
R. R. 3. Danmi nihil erit et tempeslate. Cic. 1, 
Fart. 9. In meis damnis ei auctoritate senatuc rc- 
sarciendis. Can. 6. B. G. 44. Eiercitum CasMtr, dua- 
ruin cohortium damno, reducit. Curt. 8. 4. Quae du- 
tribula railitem ct damno et fame libera* erunt. Liv, 



DAMULA 

7. 4. At quam ob noiam? quia infacundicr sit et 
lingua impromptus. Quod nature damnum utrum 
etc. Borat. i. Od. 7. 13. Damun taruen celeres re- 
parant csiestia !uns. h, e. sua decrementa. Hora~ 
Hum imilatus est Claudian. VI. Cons, flonor. 499. 
thtid. 7. Met. 552. P erven li ad miser os damno gra- 
viorc colonos Pestis. Horat. 1. £p. 10. 28. el Tre- 
nd!, apud Ptial. Dig. 39. 2. 25. Damnum aedpere. 
Pompon. Dig. 9. 2. 39. capere. Ulp. ibid. 10. 3, 

0. sent ire. Plin. 14. Hist. nat. ■procsm. Hoe mihi | 
damno est. Ovid. Heroid. 15. 64., 1, Amor. 13. 20., j 

1. -irt. am. 186., 1. Jisst. 60. et 3. Tiist. 8. 34. Da- 
mnum ferre. Id. 1. Pont. 10. 29. Damnum contra- 
here. h. e. morbum, — b) Speciatim damnum fa- 
cere est jacturam facere, aliquid amittere. Plaut. 
Capl. 2. 2. 77. Est, ubi profccto damnum prastet 
facere, quam lucrum. Cic. 7. Fam. 33. Quod decla- 
mationibus nostris cares, damni nihil facis. Id. 10. 
ibid. 28. ad /hi. Magnum damnum factum est in 
Servio. Sic Id. Brut. 33. 125. Damnum illius im- 
rrwturo interitu res Romans Latimeque litters fe- 
cenmt. — Interdum tamen damnum facere est af- 
ferre, dare. Paul. Dig. 9. 2. 30. ad fin. Qui occasio- 
nem praestst, ipse damnum fecisse videtur. — c) 
Damnum infectum apud JCtos est, quod nondum 
est factum, scd futurum veremur, ut Cajus Dig. 39. 
lit. 2., qui est De damno infecto, 3. definit. Cic. 
Topic, -4. 22. Si quis in pariete comrnuni demolien- 
do, damni infecti promiserit. — ri) Reperitur ctiam 
damnum pati pro jacturam facere, scd rarius. Se- 
neca 1, Ira 2. Totos populos capitis damna passos. 
Ulp. Dia. 9. 2. 29. Nee squum esse , damnum me 
pati , rescissis rueis tignis, — Sed in illo Lucani 8. 
750. paterisque hsc damna scpulni: pater is est squo 
animo few. Sic apud Liv. 22. 4. Hannibal id da- 
mnum haud segemme pati : quin potius credere, yel- 
ut inescatam temeritatem ferocioris eonsulis, — e) 
Damnum injuria., nempe illatum, formula est legis 
Aquiliae, qua cavebatur, ne damnum injuria alicui 
inferretur: M. vero LucuRus prfetor, qui jus inter 
peregrines dirit , illud injuria e\. edicto suo abstu- 
lit, quo =e audardam improborum sustulisse putavit. 
Cic. fragm. oiaf. pro M. Tullio tedenle A. Peyro- 
nia} p. 100. u, II. M. Lucullus nccesse putavit illam 
Iitebram tollere damnum injuria, quod in aliis cau- 
bs debet valere et valet lege Aquilia. Id. Rose. com. 
II. 32- Ju-dicio damni injuria constitute. Vlp. Dig. 
11.2. 1. Lei AquIRa omnibus legibus. quse ante se de 
damno injuria locals stint, derogavit. — / j Deni- 
qite in re jadiciaR damnum ponitur pro mulia. Cic. 
3. Off. 5, 23. Hdc volunl lsses , Incolumeni esse ei- 
ilimi conjunctionem : quam qui dirimunt. Cos mor- 
te. etsRio. vintulis. damno coereent. Cf. ejusden: 
Cic. fragm. apud AugusUn. 21. Cit'- Dei It. Octo 
poenarum genera in legibus eoutinenlur, damnum, 
vincula. verbera, talio, ignommia , etsilium. mors. 
jerviLus. Id. Cic. 1. Phil. 5. 12. Quis unquam tanto i 
damno scnatorem eoedt? Liv. 4. 53. Ferre damnum 
iRamque coercitionem detrectamibas miiitiam. ^"2. 
Concrete, uti ajunt, seusu, damnum — - a) Est res ; 
amissa, res cujus facta est jactura. Ovid. 12. Met, 
IG. Quas simul, ct matrcm circum sua damna vo- i 
lantern, Gorripuit serpens, etc. h. e. circum sua pi- j 
gnora, qus cum maiiiuo suo damns devorari a dra- j 
cone videbat. Adde eumd. 5» ibid. 476. el 11. ibid. I 
379. — b) Item persona, qure damnum afTert, 
Plant. Men. I. 2. 21. Hoc ad damnum (h. e. scor- 
tum) deferetur. 

Hnmouym. Damnum , jnclara, deirime.ntwm 
idem fere significant, et promiscue a scriptoribus 
usurpantur: diflerunt lamen, si proprie et stricte 
susiantur. Damnum enim est deminutio bonorum, 
quE alter! quis auleu;_?'ac!ura deminutio, qus fit 
jieiendo per impeusas vel inutiles , vel neccssarias j 
£*b-imentum deminutio, quse Bt usu el consumptio- 
ns rcnun. Cic. 1. leg, Agr, 7. 21. Xon qucror flagi- 
aum hujus jaetnrs alqufi damni. Id. I. Legg. 
19. 51. Propter damna, aut detrimenla. Sic 
/ii. Pen-- 98. 228. Hsee tot detrimenla alque 
d a m n A . 

DAMCLA. 62. f. 1. litminut. a dama, parva da- 
r&a. Apui. S. Jfer. post init. >"ec ulla capra, nee pa- 
Tan damnia. Adde .VoL Tir. p. 175. , ubi dammula 
lesitur. 

DASj vel dane pro dasue, V. DO. 

DaSaE. es. f. 1. Est bujus nominii herba, cujus 
eeatio est "apud Plin. 15. Nisi. nat. 30. 39. (.131). 



— 6 — 

Est et Aleiandrina (Jaurus),quatrj aliqui Idfeam. alii 
hypoglottion. alii danaen, alii carpophyllon, alii hy- 
pelaien voeant. Adde ApuL Sab. 58. De rjnony- 
mia V. LADRL'S. 

DANISTA, b, m. 1. SaysiUTT)^, fenerator, a Sivoj 
fenas, mutuum, vet oavti^u fenori do. Plaut. Epid. 
1, 1. 51. Id aigentum ab danista sumpsit fenore. Id. 
Pseud. 1. 3. 53. Amabas? imrenires mutuum, ad 
danistam devenires, adderes fenusculum. Adde eumd. 
Most. 3. 1. 6. et Epid. 2. 2. 67.; et Paul. Diac. p. 
68. 14. Mull. 

D&NISTlCOS, a, um, adject. inviisTiitc';, ad da- 
nistam pertinens. Plaul. Most. 3. 1. 127. Nullum 
est genus hominum tatrius, quam danislicum, 

DANO. V. DO. 

DANOSUS , a , um , adject. HberaRs ; a dona pro 
do. r. DAVI>'OSL*S2. 

DANDNTprodant. J '. DO. 

D.iPALIS, e, adject, ad dapes pertinens. et pri- 
cipue ad dapes, qua; in sacris locum habebant. IRnc 
dapatis Juppitzr liictus e*t, cut dapali ccena sacrum 
liebat. Cat.o H. R. 132. Jovi dapali culignam vini 
quantam vis polluceto. — Dapatis ccana. oais plena 
est amplis dapibus, ut Jt'on. p. 95. 4. Merc, inter- 
pretatur. Titinius ibid. Toto fit in foco mihi dapa- 
lis ccena. Mercer, lamen legit foco lignis indapalis 
ccena. Certaest lectio apud Auson. epist. 9. 13. 

DAPATICE se acceptns anliqui dicebant, siini- 
ficantes magnilice. Fault, Diac. p. 6B. 4, Mall, Vulao 
leg. dapt'd. \ 

DAPATIC.L'M negotium, amplum, magnilicum. 
Paul. Diac L p. 68. 5. Mull. Vulgo leg. dapticus. 

DAPUNE ; es, f. 1. 3afw?, Grseca vo^ laurum si- 
gnilicans. Pt>tro,n. Satyr. 131. El baccis redimila 
daphne, tremuisque cupressus. L"bi prima in daph- 
ne (si vera est lectio; corripitur, rt littera liquescen- 
tc more Gnecorum; qiiod ct in crcnus factum est a 
poet is, in Tecmessii . in Procne, elc. — tauream vi- 
ctoria significare vijeturin nummis Constantini M. 
apud Eckhel. n. ,T. V. T. 8. p. 82. V. CONSIAN- 
TINIANL'S; et tela. Soc. Lai. Jen. T. 1. p. 273- 
312. — In fabulis est Penei fluvii (aliis Ladonis Ar- 
cadis? fluvii'i tilia, quse ab Apalline amata. cum ejus 
vim non possel effugcre , itnploralo [>aterno nutnine 
ronvcrsa est in laurum. Ovid. 1. Met. 152. et scqtj., 
et Herald. 15. '2o.\ ffygin. fab. 203.; ct SeiTViS ad 
Firg. 3. Ed. G3. et 2. _En. 513. — Porro etiam 
sic mutatam Apoliu a marc perverts, dcilit ei arbori. 
ut semper vireret, coronam e\ ea Mstare crTpit. ja- 
cramque sibi esse perpeluo voiiut. Servius ad t'irQ. 
3. .En. iH. et Hygin. loc. ci;. — ?fff. De Daphne 
vieo Syria; V, ONOVI. 

DAPHNfiA. V. voc, scq. 

DAPHNIA. se , r. 1 . gemma comitialibus morbis 
utilis. Plin. 37. Hist. nat. 10. 57. (157). SUlig. vero 
legit daphnea. 

DAPHN'IS CASI.V apuil Scribon. Compos. 152. 
est, quam daphnitklem casiam ipse appcllat ibid. 
24)^., scilicet daphnoides, de qua mos. Joann Rhod, 
putat, etiam priore Scribonii ioco daphnitis lesen- 
dum esse. 

DAPHNfTIS. V. voc. pra?ced. 

DAPHNOIDES. ee, i, 1. fap>ni3i$, lauri simills. 
^ 1. Sic appellalur genus casi;e, quse cortice laurum 
imitalur. Plin. 12. Hist. iw(. 20. 43. (931. CI. Fee 
(Op. cit, vol. I. p. 42.) banc ethibet synonymiam: 
Ktnix Hipp. Alorb. ntul. 1. U09. et Dioscor. i. 12.: 
ct Casia Plin. 1. c. et Vira. 2, <i. -iiiti. sunt Laurv: 
Casia t. Spec, piant. 528. ^ 2. Item genus lauri, 
scilicet frutes. ratnosus, crass iore ac molliore, i|uam 
laurus, folio; cujus gustatu us atque guttur accendi- 
tur, baccis e nigro ruiis. Ill 15. ibid. 30. 39. ( 132>. 
Ct. Fee (Op. cit. eoh 1. p. 277.) hree ait: nil est - 
convenable de cherchcr le daphnoides parmi les 
especes du genre daphne. Le D. Laureola L. a des 
fruits noirs, mais des deurs jauues: lc D. Mezeream 
L. a une variete a ileurs blanchitres, muis dont ks 
fruits sout rouges; toutefois nous pensons qu'il s'agit 
de Tune de ees especes ou de quelque autre Biotas 
connue , apparlenaot au merne genre: Fuchsius s'est 
prononce pour la premiere de dcus. Le daphnoides 
de Pline est le dai-JjiLO;; de Dios^oride i. 118., 
auquel il donnc le nom d'e^peta'^n etde thamcedti- 
phneo. ^ a. Item clematis, .Enyptia cognomine, 
folio lauri, Ionia tenuisque. Id. 21. ft id. io. 90. 
(141). De synonymia V. CI.EAlATiS. 

DAPUNON, unis , m. 3. Sac&bra. lauretum . h. e. 



DAPSILE 

iocus lauris consitus: voi Grsca. Fetron. Szfrr. 
126. Fleiit se in cum daphnona . qui ambulation! 
hsTebat. Martial, 10. 79. Disposuii daphnona iuo 
Torquatus in agra. 

DAPlFER, f£ri, m. 2. dapes ferens. In Inscript. 
apud Murat. 915. 3. refenur inter ofDcia uoraus 
Augusta;, Adde Gloss. Fhitoz. DapRer. ;:T;Sc'pi:.;. 

dAPIEEX, ficis, m. 3. 'dapes et facio' qui dapes 
parandas curat. In Inscript, apud _Vuriit. 1322. 9. 
refer tur inter ofticia domus AtLrusla;- 

DAPINO, as, are, a. 1. dapes. seu cibntn pr*ebea: 
voi plebeja. Plant. Capt.X.O. 116. -Etsrnum tibi 
dapinabo cibum, si vera auiumas. .41. a^iter Zeo. 

DAPS, dapis , f. 3. stricto sensu sigsificat laurai 
atque opiparas jpulas, qua festis diecus »t in iafrU 
faciendis ad dorum cultum auhibebantnr: u.1 docet 
Paul. Diac p 68. 3. Mull, hisce verbis: Daps apud 
antiques di' ebatur res divina. qui Ecbat aut htaer- 
na semente, aut veraa: quod vocabuiutn er Grsco 
deducitur. apud quos id genus epularum i?Zz dicitur 
{ Fossio in EtymoL placet duci a ^x-zivr, : vel da- 
ducendum a o^irTcd, fut. Oidio. dtUwi&ndo -tore), 
Cf. et Servium infra cit. in H o monv m. 

I.) Proprie. Cato R. R. 132, Dapem pTO bubus 
piro Qorente facito. Id. ibid. 132. Juppiter dapalis, 
quod tibi fieri oportct , in domo Tamiiia rnea. cuR- 
gnam vini dapi, ejus rei ergo, irtac;e ba<" illaee dape 
pullutenda esto. et ibid. D'ips Jtsvi as^iria pecunia, 
urna vini Jovi caste. Id. ibid. 50. Daps profaoata 
comestaque. Liv. Andronicus apud Priscian. 7. p. 
752. Putsch. Qu^e h^c daps est? quis festns dies? 
Liv. 1. 7. Bove sacrum Hercuii, adbibilis ad mini- 
sterium liapemquc PotitRs ac Pinariis. factum, el 
ibid. Pinarii ettis ndesis ad cetcr;i:n venirent dapem. 
Virg. 3. .En. ?ill. Sole nines turn forte dapes el Lri- 
;tia dona Libaliat cineri Andromache. Horat. 1. 
Od. 37. i. nunc saliaribus Ornare pulvinar deorum 
Tern pus era', dapibus. Id. 2. ifnrf. 7. 17. Ergo obli- 
gatain reJde Jovi dapem. Tibull. t. 5. 2S. deo agri- 
col EE Pro segete spicas. pro grege ferre dapem. — 
Et univiTsim de victimis Seneca CEdip. 557. Flam- 
ma prsedatur dapes, Vivumque Irepidat igne fcrali 
pecus. 

U.) Improprie. ^ I. Ponitur de Jautiore convi- 
vio vel cibo. Catull. G4. 3Ui, Large mulfiplici con- 
st ructae sunt dape niensae. Virg. ii. Eel. 79. Para re 
alicui da|>cs. 7:1 7. .En. 109. tnstituere dipes. Ad- 
ds eiiirnL i. G. 133. et t. En. 210. Horat. 3. Od. 
1. IB. non Sicuiffi ilapes Dulcem elaborabunl s^[xv- 
rem. Et Id i. Od. 4. 12. de cujuila. Nunc in rclu- 
ctantes dracones Kgit amor dapis aLque pugnse. Id. 
Epod. 5. 32. Quo posset infossus puer Lomio die bis 
terque mutata? dapis luemori spectaculo. Adde enmd, 
ibid. 2. 4S. et 17. 66., 2. Sal. 6. S9. et 1. £p. 17. 
51. Ovid. 3. Fast- 657. Confcniunt, relebrantque 
dapes vieinia simpler Id. 5. ibid. 521. Nunc dape, 
nunc posito mensae nitucre. LyEeo. Id. 15. Met. 75. 
Parcite, moitales, dapibus temerare nefiindis Corpo- 
ra. V. integr. loc. Adde eumd. 5. ibid. 13. et 6, 
ibid, 654. Id. Heroid. 9. t>8. EEfevus. humana qui 
dape pavit equos. Martial, 7. 8ti. Ad natalicias da- 
pes vocabar. Id. 12. 48. Nee Capilolime pontiflcum- 
que dapes. Adde Tar. 14. Ann. 22. ^ 2. Inierdum 
ponitur et de simplici ac paupcre mensa. Ovid. S. 
Met. 683. Et veniam dapibus niilli«iue paratibus 
orant. Cf. Horat. Art. P. IDS. Die dapes hmoet 
menss brevis. ^ 3. Dapes humanas honesto vo- 
cabulo Plin. 17. Hist. nat. 9. 6. (51). merdas ho- 
minum diiit. 

Homonym. Discrimen tradit ad illud Virg. 1. 
Mn, 710. Qui dapibus raensas operent et pocula po- 
j nant: tradit. inquam , Sereiiu hujusmodi. quod da- 
jjes reaum sinl, cpti.'ce privatorum. Et ad illud Virg. 
3. Mn. 221. dapihusqne epuhunur opimis: quod fia- 
pes deorum sint. epuks hominLim. Hsc sane conve- 
niunt cum iis. qu?e superius reiulimus. 

UAPalLfi 'a dapsiliter, adverb. :«i:is«. Comp. 
Dapsilius. — Dapsile et dapsiliter est large, _co- 
piose: voi draw originis. Pomponias apud Aon. 
n. 512. 7. Merc. Quid nunc vis fieri? verrem suiue 
ilapsile ac dilucide. Saeton. f'esp. 19- Convivaba- 
tur assidue. ac s^pius. recte et dapsile. at mscd- 
larios adjir.arei. AL meUas It-;, wrta a-: dapsili: 
subintellige rtcaa. JTanrhu apud Charis. -2. p. 178. 
Putsch. UHto rao«tjr- ^uasnaiJiTEni ametur: ita da- 
psiliter «w*5 aminos alk- Zaiiiuu apud Jfon. p. 
321. 29- _!frrt_ SfSo :mia. r*se loarinquuni raor- 



DA? SI LIS 

taiibu' roorbura In vino esse , ubi qui invitavit da- 
psilius se. 

DAPSILIS, e, adject. oai^cXjj:. Pareus in Lei. 
Crit. ait in omnibus MsS. Plautinis scriptum esse 
lapsilis pro dapsitis; ita enim consuevisse veleres ( 
pro d scribere: quod conDnnat Lips. I. i. Antiquar. 
lection, c. 15. — In Not. Tir. p. 68. habelur etiam 
Superl. dapsiiissimus. — Etiam dapsihi? . a. am. 
olim dictum fuisse videtur. Plaut, Pseud, 1. A. 2. 
Postquam be.-ili filio largilus diclts dapsilis. Potest 
tamen dapsilis et hoc loco esse rectus casus singula- 
ris. — Cetfrum dapsilis a dopes est largus, eopio- 
sus. abundant; et occurrit — a) Absolute. Plaut. 
Avlul. 2. 1. 45. Dotes dapsilcs. Id. Most. 4. 2. G6. 
Dapsiles sumptus facere. Id. Pseud. 5. i. 21. Corol- 
las dare dapsiles, Id. True. i. 1. 34. Dapsilis lectus. 
k. e. instructus omnibus rebus ad cubandjm ncees- 
sariis. Colum. 4. R. S. 27. 6. Si continuis superio- 
ribus annis liapsili proventu fatisata vitis fuerit, re- 
quiescere ac refici par erit. Apul. II, .Vet. Dapsilem 
copiam facundia? subminislrare. — b> Cum Abla- 
tivo rei. qua quis abundai. Colum. 3. II. Ji. 2. 27. 
Spionia vitis dapsilis musto, et ampliiudine majis 
u»arum. quam numero fertiiU. 

PAPSII.ITAS, ntis. f. 3. copia. abundantia. Vo\ 
a Letiro cvpunsenda: occurril t-niin tantummodo in 
Aot. Tir. p. 68. 

DAPi-tLlfER. r. DAPSILE. 

DAPSILIS. a. urn. J'. DAPSILIS. 

DArTlLf:. r. lapatice. 

DAI TlCLM. r. DArATICLM. 

DARlt ANARll'S. li, m. 2. annona ft aliarum 
mercitim negotiator, qui studio undique coemit. et 
toempta romiirimit, ut annonam incendat, el carius 
vendai. Putai Turneb. I. 9. Jdversai. c. 17. nomen 
buic odiosissimo hominum generi ioditum a quodam 
Dardano Phcenici , insigni mago (cujus meminit 
Plin. 30. Hist. nat. 1. 2. (91., \4mob. 1. 52., Ter- 
tull. Anim. 57.: et Dardanice urtes pro inaaicis 
dicurttur a Colum. 10. Ii. if. 358.), quasi magicis 
anibus annonam in sua borrea convertant. et cari- 
tatem inducanl , eorum inslar. qui in Legib. XII 
Tab. opud Senec. 4. Quaes*, nat. ~. fruges alienas 
eicantare diruntur. Sed de hac Turnebi conjectura 
alii viderint. L'tp. Dig.il. 11. 6. Annonam atten- 
tate et veiare vel maiime dardanarii solcnt. el max. 
Debebis cuslodire, ne d.-irdanarti ullius mercis sint. 
Paul ibid. 48. 19. 37. In dardanarios, propter fal- 
sum merunirarum modum, eitra ordinem vindicari 
placuil. / . C4PIATOR et PROPOI.A. 

DARDAVlL'S, a, um, adject, ad Dardanum Tro- 
ja? regem, item universim ad Trojanos et Trojam 
pertinens. J'. O.NOM. — Est etiam ad Dardanum 
Phcenicem pertinens, unde Dardanup arles sunt 
mayics. J'. DAKDANARIt'S. — Hinc etiam 

Dardanlxim , Xi, n. 2. (subaudi flu rum) absolute 
substantivorum more, est brachiorum omamentum 
anreum, quo et viri utebantur. Plin. 33. Hist. not. 
3. 12. (401. Habeam (aurum) in lacerti? jam quidetn 
et viri, quod et Dardanis venit itaque et Dardanium 
vocsbatur; viriola Cellice dieuntur, viris Celtibe- 
rice. Silliq t\ Cod. Bamberg, aliisque rjptimse no- 
tae Dar&anium lepit r Fwreltmus autem Darda- 
num cum velt. edition.; affirmatque ita dictum a 
Dardania Mfrsia rejtione. 

DARDANTS. a, um. f. voc. pra?ced., el 0\0M. 

DARlCrS. V. voc. seq. 

DARU'S vtl DarSus, i, m, 2. Tres hoc nomine 
Persarum ri?es iuerunt,de quibus J'. ON'OM. — 
Hiisc darius apud Auson. nomen est monetae aurese. 
quae XX. denarios valebat, £pisl. S. 23. E«o aut 
pradiclos jam nunc rescribe dSrios. Ilic alii leg. 
IiarUns; nam etiam Grasci Aaietitsu; vocaut, rum 
prima tamen lonsa. Id. ibid. 1«. eosdem Pbilippos 
dkerat. 

DASI. /'. DO. et initium fitters S. 

DASiPi'S. Odts. m. et f. 3. Sac^rt^j;. senus qua- 
drupedis birtos et villosos pedes habenli>: a Ito-lq 
pilosus. et sou; pes. Plin. 11. Hist. nat. 39. 9i. 
|22 ( J). Pi;i dasypodi et in buccis intus et sub pedibus. 
Id. 8. ibid. 55. 81. (219). Lepus omnium iir^dse na- 
sc.ens. solus, prater dasypodem, superfetat. Id. lo. 
ibid. f,3. S3. (.1791. Dasypodes Omni meme pariunt, 
ei superfetant sicut iepores. ef ibid. (1821. Superfe- 
lam dasvpus et lepus lantern. — Phnius ktc, cita- 
Hs sibi nnn constat: nam modo dasvpodem vocat 
euniculum et uistinsuil a lepore. modo eumdem ac 



leporem facii : Jristoteks veto, cui, ut diiimus in 
f. Cl-'MCL'Ll'S. icnotus fuit cunicuius. utroque 
vocabulo (iac-.-a-j; et Va-j'cuil utitur ad lepoTem 
denotandum: itaque cum Jiistotele potius putamus. 
dasypodis appellationem ad solum leporem pcrtinere. 
DASVS . ta vel ea, v. adject. Jatru;. E~a, ij, asper. 
Prisrian. ri* accent, p. 1287. Putsch. Sunt autem 
acccntus decern: acuius, eravis, circuniMC\us. lonaa 
linea, brevis, hyphen, diastole, apostrophos. dasia, 
psile. - Quid est dasia? Flatiiis. qu<r hac nouiur 
figura I. Quid est psile? ir>icrita« . quae notatur 4. 
Hinc patet dastam lineam esse sisnum densa; aspira- 
tionis. psilem vero tenuis. Diomed. 2. p. 435. Putsch. 
Ceieruui daseam et psilem. apud no< ft., >ocali ad- 
dita vel detracla, demonstrat: id est, scripta h aspi- 
rationerii. non srripra levisationem significat. 
I DATARIt'S, a . urn. adject, qui dari potest, vel 
dandus est. Plaut. Pseud, i. 2. 13. An non prius 
saluias? sy. Nulla est mini sa'us dataria. h. e. quam 
temcre aliis impertiam, quum eadem ipse carearu. 

DATATIM. adierb. imicem dando. ut ludere 
datatim , quemadmodum qui pila lusitant, qu* vi- 
cissini mittitur el remittitur. Plant. Cure. 2. 3. 17. 
Turn isti, qui l.iduin datatim. srrvi scurrarum in via. 
.Voi-ius a;iud .Von. p. 9lj. ->,). Merc. In molis non 
liidunt raplim piTa . datatini morso. — Transfertur 
et ad obscenuns seusum. £'nm'tis tcorrije 3'ccriusi 
de meretrice loquens, apud Isid. 1. Orig. 26. quasi 
ir. foro pila Ludens dataiiiu dat se. et cornrnunem 
Tacit. Pampcnius apud .Van. p. 96. 18. JUerc. Da- 
tatim in lee to ludcrc. Adde Afranium ibid. 

DATHIATLM, i, n. 2. D.tthiotum appellaiur tus 
rufurn. secunda? undemis , viliortsque pmii.quod 
vere collisiiur, incisis hieme arhoris turifera? corti- 
cibus. Plin. 12. Hist. •nat. 14. 32. (601., ad quern 
Iocuf.] Saimasius in Solin. p. 505. vult iesi riarfio- 
tum, a oiii^v facula. parva. ffFito.quia in taediferis 
arboribus e trunco ta?ds? Dunt, et quia hujusrnodi 
tus rufum erat, atque adco iwd* aecensae simile. 
Dalecampius vero deducit at; t^; <5aScV. -n-j.1 -r, : j 
^s:m. a laeda nempe e: sulphure, cujus odorem hoc 
vilius tus imitetur. 

DATlO- onis. f. 3. actm dandl 

1.1 Proprie. I'arro 3. It. li. 9. 21. Remittendum 
in datione cibi pro portione. Cic. 2. leq. Aryr. 22. 
60. Cujus judicium, leaumque datio. capt'orum airo- 
rum ipsius virlute cosisitio toilitur. A\. kg. latio. 
Plm._ 7. Hist. nat. 5fi. 57. (2021. Ordinem' eserci- 
tus, sifrni dationem. tcsseras. vigilias Palamedes in- 
venit. In fragm. legis Mamilicp p. 340. Goesii. Ju- 
risdictio. judicis datio. addictio. h. e. assianatio. 
f. (p. Pig. 37. 8. 1. Datio honorurn posscjsionis. 
Pavl. ibid. 45. 1. 2. Datio partis. Flirentin. ibu. 
34. 4. 14. Datio aux adempiio legati. JVarceU. ibid. 
46. i. 68. dationem pro solutione dixit. 

II.) Translate est jus alienandi, h. e. suum cui 
quis <elit vendendi, perniti!andi, testamento relin- 
quendi, etc. tiv. 39. 19. Uti Fecenia Htspal* datio, 
deminutio. semis cnuptio, tutoris optio item esset. 

DATlVL'S. a, um. adject, qui datur, vel assigna- 
tQr - ^ '• Tutores alii sunt dltivi. seu testamenta- 
rii, alii oplivi, alii vero legitimi. Cajus 1. Institut. 
(edente ilerum Goeschenio i 149. Vocantiir hi, qui 
nominating testamento tutores dantur. datiti Re- 
rtissime autem tutor sic dari potest: Lucium Tittum 
liberis meis. vel u*ori meiE tutorem do. Id. ibid. 
150. In persona autem uioris rerepta est tutoris 
optio, id est, ut liceat ei . quern velit ipsa, tutorem 
sibi optare, hoe modo: Titiae tuori nieir tutmis 
optionem do: hinc qui et optione sumuntur, optivi 
tutores vorantur. Id. ibid. 155. Qmbus testamento 
quidem tutor datus non sit. iis « le?e XII. Tahu- 
larum asnati sunt tutores. qui vorantur lesitimi. 
Imp. tamen Justinian. Cod. 1. 3. 52. aperte oistin- 
guit testamentariam tutelam a le'itima , el dotha. 
Prior nempe est qua- testamento, secunda qusp lege, 
tertia qu* a judice datur: quod eonfirmat ibid. a. 
30. 5. ^ 2. Apud Grammaticos datums wjus est 
tertius, verbis dandi inseniens. Qvintil. 1. 7. 18. et 
7. 9. 13.: et Gel!. 4. 16- Priscianus. Diomed. etc.; 
et datii-MS absulute apud Quint it. 1. 4. 26, aliosque 
Grammaticos passim. Quare el dandi casus appella- 
te a f'arron. 8. L. L. 36. et 10. ibid. 21, Mul!.; et 
Ainid, apud Cell. 13. 25. — De eoen. Rom. V 
ONOM. 

D.ATO, as. avi. are, frcquentat. a do. Cato apud 
Fronton, ad Anionin. Imp. 1. Ep. 2. ex(r. (edenie 



DE 

iterum A. Jtfajo). Numquam ego invectiotiem datavi, 
quo amicisfneis per symbolos pecunias magnas ca- 
perent. Plant, Most. 3.1, 73. Tu solus, credo, feno- 
re argentum data*. Plin. 25. Hist. not. 5. 23. (58). 
Themison (mediras) binaj non araplius drarhmaj 
(hellebori) datavit; sequentes et quatemas dederc. 
h. e. dare consuevit. Quidam MS. habet dedit, Sidon. 
5. Ep. 13. Cum tribututn annuum datavere. — Ob- 
I scenurt; quid latet in illo Plauti Aulul. 4. 4. 10. 
ev. Pone. st. Equidem pol: te datarc, credo, consue- 
tum senci, ['. DATATIM. 

DATOR, oris, m. 3. qui dat. ^ 1. Generatim. 
] Plaut. True:. 2. 1. 33. Semper datores novos oportet 
j qucerere, qui de thesauris integris demunt, danunt. 
| Id. ibid. -2. 7. -18. Nusqtiam apparel neque datori, 
neque acceptrici. Id. fragm. apud Priscian. 3. p. 
616. Putsch. Datores bellissimi negotioli soletis esse. 
Virg, 1. jEn. 138. Adsi: lauitia! Racehus dator et bo- 
na Juno. % 2. Specfatim in ludo pila; datm est, qui 
pilam ludctitibus submintstrat : sicut factor, qui pi- 
lam ferit. ct ipsum Jusus certamen facit: unde factio- 
j nes dicta? de partibus ludentium. Piaut. Cure. 2. 3. 
! 17. Turn isti qui ludunt datatim , servi scurrarum in 
| via, Et datores et factores omnes subdam sub solum. 
| De hoc Petron. Salyr. 27. Non earn (pilam) amplius 
I repetebat, qua; terram contigerat, sed follera plenum 
babebat scrvuf, sufficiebatque ludentibus. 
DATIS, a, um. V. DO. 

DATLS, us, m. 4. datio. In seito casu singular! 
Plaut. Trin. 5. 2. 15. Is milie nuuium se aureum 
meo datu tibi Terre ajebat. Fulgat. Interpr. Eccli. 
20. 14. Datus fatui non erit utilis libL 

DAL'CL'M et daucon, i, n. 2. JaCn-.v, berba est e 
genere pastinacarum. el ipsa pluriuro senerum . sed 
probatissima Creiica. cujus memini; etiam Celsus 
o. 23. n. 3., feniculi similitudine, tandidiorU'Us fo- 
lus et minDritms hirsutisque, Mule pedaU recto, ra- 
dice suavissimi guslus et odoris, semine milii albo, 
acn, odorato, ut Plin. 19. nut, na f . 5.27. (89), 
et 25. ibid. 9. 64. (HO), describit. Id. 25. ibid. 11. 
84. (134). Daucum medelur capitis dolori. Id. 26. 
ibid. 7. 25. (41). Cruditates digenint daucum, yet- 
lonicas farina, plantaio decocta. CI. Fee 'Op. cit. 
vol. 3. p. 350.1 h*e ait: <dl n'est pas facile d'arri- 
vcr a la determination rigoureuse de ces diven 
daucus, ies renseigneraents donnes etant incom- 
plels. >eanmoins, on peut harder le synonymies 
suivames, limitecs auv trois cspeces de Dioscoride, 
le leue de Pline manquant de clarte et de precision 
dans la designation des autre* especes: — I. AaCxa; 
Hippocr. in loc. var. ct Theophr. Hist, plant. 9. 18.; 
iauiw; ^tjtixo; Dioscor. 3. 83. et Nicand. At 
Ther. 94. 858. et 939., Aleiiph. 199.; AaCxo; jtoij- 
tiitT, Sch. Meand. in Tber. p. 10.; Zfaacus creticat 
et achatcus Plin. 25. ]. c; et Daucus , Daucum et 
Daucium Lalinor. sunt Daucus crtlicvs Fuchs. 
Hist, plant. 231., Athamantlta annua? L. Spet. 
plant. 353, — II, AaCxoj Itiso; Dioscor. 1. c. et 
Dauci genus Plin. 1. e. sunt Lastrpitium silaifc- 
lium Murr. teste Spreng. Hist, rei berb. 165., AtKa- 
mantha Cervaria h. Spec, plant. 35i — ITJ. iiC- 
*■%% T r i-o; Dioscor. 1. e. et Daucut foliis cc^iand-i 
Plin. I.e. sunt Sest li ammoides L. Spec, plant. 373. ;i 
DAL'TlA pro lautia , qua scil. dantur letitis ho- 
spitii gTatia, Paul. Diac. p. 68. 10. Miil.ciitn di- 
ctum fuiise tradit. Quod quidam ducunt esse a Grav 
co Suitia, ut inde ciautio, post lautia factum fuerit. 
Ceteiura /'. litt. D. 



DE 

DE. prspositio Ablativo serrien*. Quod ad col- 
locationem attinet — a ) Fere pra?ponitur buo no- 
mini : sed — b) Saepe interseritur eleganter Inter 
adjectivum et substantivum. tforat. t. Ep. 7. 88. 
Media de nocte. Cw. 1. Orat. 41. 186. Certis de cau- 
si*. — c) Postponitur etiatn relativo. Ter. Andr. 
1- 2. 13. Qua de re. Cie. 1. Phil. 5. 12. Quorum de 
bonore asiiur. Id. 3. Oral. 26. 103. Qua de parte. 
Id. 1, Invent. 28. 41. Quod simile erit negotio, qno 
de agitur. Id 4. Terr, 12. 31. Fundus, quo de agi- 
tur. Adde ewmd. 2. Invent. 11. 37. « 23. 70. Mas- 
svr. tamen Sabin. apud Gell. 5. 13. de qua causa 
diiit pro mia de causa. — d) Conjungitur et cum 
enditicis que et ve. Ifepos Lysandr. i. Quum - in 



DE 

bello mull* crudeliter ameque fecisset , deque his 
rebus suspicaretur ad cives suos esse perlatum, etc. 
Adde eumd. Datam. 11.; et Sueton. Cces. li. et 
Claud. 43. Cajut 1. Institut. 5 13. Qoibusve sti- 
gmata inscript* slnt, dere quibus ob noxam qusestio 
tormentls habita sit, etc. — Cetertim prsepositio 
ablativa de signifleat separationem , divisionem , abi- 
tionem qua fit a loco aliquo, ac praeclpue quae fit a 
loeo superiore id inferiorem, hoc est deorsum: et 
usurpatur A) De loco; B) De tempore; O De aliis 
rationibus, quae dirisionem atque abitionem signi- 
ficant. 

A)J)z loco usurpatur, et s«pe valet idem, quoil 
ex, nisi quod prspositio de niotum signiflcat a loco 
superiore. 

I.) Proprie. ^ 1, Generatim, et quidem stricto 
sensu de loeo. Plant. Cos. 5. 2. 50. Decido de lee to 
prasceps. Ttr. ffeaut. 4. 1. 38. De digito anulum 
detrabo. Lucret. 2. 11SJ. Baud, ut opinor, enim 
mortalia saecla superne Aurea de cslo demisil funis 
in arva. Id. 3. 234. Aut aliquo quum jam succus de 
eorpore cessiU Cato A A. 14. Si tie cado villa tacta 
tiet. Cic. 1. Divinat. 42. 93. Propter aeria crassi- 
tudineiD, de eaelo apud eos multa fiebant. Id. Rabir. 
perduell. 1.2. De vita decedere. Id. Amic. 3. 12. 
et 2. Phil. 5. 12. eicedere. Id. Amic. 4. 15. eiire./rf. 
Rose. Am. 52. 151. De manibus alicujus effugere. 
Id. 2. Cat. 1. 2. Ferrum de manibus extorquere. 
Id. .Serf. 33. 72. Nomen de tabulis tollere. Cces. 1. 
B. C. 18. De muro se dejicere. Cf. Saeton. Cist. 9. 
Togam de bumero dejicere. Sail. Cat. 61. Dc castris 
procedere. JVepos Pausan. 5. De tcmplo efferri. 
Curt. 8. 1. 51. De convivio eiire. Horat. Epod. 2. 
55. De rarais olivam legere. Id. 1. Od. 31. 2. De 
patera liquorem fundere. Adde eumd. Art. P. 257., 
a. Od. 7. 23. et 1. Sat. 1. 55. Sueton. Tib. 34. De 
manu reddens slrcnam. Forcellinus addit etiam il- 
lud Lucilii apud iVon. p. 528. 9. Merc. Solus jam 
vim de classe prohibuit Vulcaniam. At varia potest 
ease hujusce loci imerprelatio. ^ 2. Latiori sensu 
ponitur et de personts , ac jungitur Verbis , quse si- 
gnificant ab aliqua persona aliquid etlgere ac sibi 
acquirere, cujusruodi sunt emere, interrogare, audi- 
re, discere, etc. JVepos Eumen. 12. De aliquo sup- 
ptieium sumere. Cato R. R. i. Emere de domino 
bono colono. Cic. Flacc. 20. 46. Fundum mercatus 
est de pupillo Mcculonio. Id. 3. ferr. 50. 130. .£- 
dem tuendam habere de L. Sulla, Q. Ateuilo eonsu- 
libus. Id. 1. Alt. 14. Messala de Pompejo quresivlt, 
quid de religione sentiTet. Adde Horat. 2. Sat. & 
81. Rursus Cic. 4. /'err, 2J.-39. Pctere aliquid tie 
aliquo. Ita CoiL Vatican.; cf. Dig. 13. 6. 5. Cic 1. 
Alt. 11. V«nm haic audies de Philadelpho. Adde 
eumd. 5- Verr. 33. 133. (Audire de aliquo et au- 
dite nb aliquo in eo differunt , quod de aliquo au- 
diuntur, quae casu ad aurej nostras perveneTunt, ab 
aliquo vero qus de industria nobis dicuntur. Cic. 5. 
Verr. 57. 130. N'on hoc nunc priinum audit priva- 
lus de inimico, reus ab acuusatore. V. Zumpt. ad h. 
1.). Ttr. Eun. 2. 2. 31. Discere de aliquo. E-pit. I.i- 
vii 51. Uxor de marito impetrare noa potuerat, ut 
etc. ^ 3. Bine ponitur etiam de lis, qu:e a loco 
aliquo exeunt. Sueton. Net. 46. De Mausoleo exau- 
dire vocem. — Sapius vero signiflcat, unde sive a q jo 
loco quis sit. Ennius apud Cic. 1. Divinat. 58. 132. 
Non de Circo astrologos. Cic. Orat. 15. 47. Non 
enim decUinatorem aliquem de ludo, aut rabulam 
de foro quaerimus. Id. Cluent. 59. 163. A. llinnius 
eaupo de via Latina. Adde Tibult. 1, 1. 15. Sueton. 
Aug. 98. Nautas de navi. Adde eumd. Ifer. 37. Ju- 
venal. 14. 134. Aliquis de ponte. 

II.) Translate. ^ 1. Praposilio de usurpatur ad 
significandum originem, gentem, genus. Plant. Capt. 
prol. 30. Dc summo genere caplum esse equitem. 
Adde eumd. Pan. 3. 1. 13. Virg. 9. J5n. 284. ge- 
netrU Priami de gente vetusta Est rnihs. Ovid. i. 
Met. 55a. Virgiuibusque tribus gemino de Cecrope 
natis Hanc legem dederat. Adde eumd. 2. ibUt. 469. 
et 8. ibul. 722.; et Stat. 5. Silv. 3. 126. Sic Sueton. 
Aug. 17. Liberi de Cleopatra. — Hinc etiam de no- 
minis origine ponitur pro ab. Ovid. 1. Met. 446. In- 
stitult sacros celebri certamine iudos, Pythia de do- 
mitsr serpentis nomine dictos. Id. 13. ibid. 6iS. 
quern dicta suo de nomine tellus Andros habet. 
f 2. Item usurpatur de scriptis operibus, quorum 
loci cittntur. Cic. 1. Oaf. 59. 252. Juris utilitas, 
ad quamque causam quamvii repenle vel a peritis, 



— 8 — 

vel de libris deprorai potest. Id. 3. Off. 21. 82. 
In ore semper Gracos versus de Phcenissis habere. 
Sic Id. 5. Verr. 53. Recita de epistola reliqua. 
Quintil. 6. 3. 86. Versus dicere de libro Ennii an- 
nali sexto. 5 3 - 'I™ si^nifical, a qua parte aliquid 
fit, precipue quum deorsum fit. Plaul. Asin. 2. 2. 
10. De tergo ducentas plagas dabo. Cf. Justin. 20. 
5. Magnoque usui ei futuram vel in arte bellanti, 
vel de tergo intentis in pnelium hostibus affirmant. 
Ttr. Andr. 3. 2. 11. Illis, qua; sunt intus, clamat de 
via. Cic. 7. Verr. 7. 16. Quern - ad se vocari, et de 
tribunal! citari jussit. Id. 6. ibid. 40. 85. Usee ace- 
bantur in conventu palam, de sella et loco superiore. 
Lucan. 3. 610. Ausus Romans Graja de puppe ca- 
rinas Injcctare milium. Ovid. 2. Fast. 760. Deque 
viri collo dulce pependit onus. Sic Petron. Satyr. 
30. De camera lucerna pendebat. Et Seneca Provid. 
2, De genu pugnare. h. e. fleris genibus. — Hinc 
apud sequioris *vi Jurisconsultos de piano cogno- 
scere, interloqui etc., ut in Dig, 1. 4. 1., 1. llj. 9. 
et 27. 1. 13. 

B) Refertur etiam ad tempos: qua ratiooe vel pro 
post, vel pro in, aut per adhibetur. Plaut. Most. 3. 
2. 8. .\on bonus somnus est de prandio. h. e. sl»lim 
post prandium. Cf. Virg. 2. Ma. 662. Jamqiie arte- 
rit multo Priami de sanguine Pyrrhus. h. e. post eae- 
dem Priami et Politae filli. Liv. 5. 48. Diem de die 
prospectans, ecquod nuulium ab dictators appiire- 
ret. Adde ewtmJ. 25. 25. et Justin. 2. 15. — IHuc 
generatim. Ter. Adetph. 5. 3. 55. et Horat. 11, Ep. 
■2. 32. surgunt de node latTones. Adde Cic. Mil. 9. 
22.; Sueton. Vesp. 21. et Aun. 97.; et Frontin. J. 
Strateg. 3. 7. Cic. 2. ad Q. fr. 15. 2. Viatores, si 
serius quam voluerunl , forte surreierint , properan- 
do etiam citius quam si de multa node wgilassent, 
perveniunt, quo volunt. h. e. nmltu ant; solis ortum. 
Adde eumd. Sest. 35. 75. et Plaut. Pseud. 4. 2. 10. 
Cces. 7, B. G. 88. De media nocte missus equitAtus 
novissimum agmen corisequitur. h. e. post mediam 
noctem. Adde Horat. 1. Ep. 8. 91. et 2. Sat. 3. 
238.; Plaut. Rttd. 4. 2.; Juvenal. H. 190. et Sue- 
ton. Cat. 26. Caes. 2. B. C. 35. e.r(t>. De tertia vigi- 
lia silentio exercitum reducit. h. e, transacta tertia 
vigilia, Adde eumd. 1. B. G. 12. et Liv. 9. 4* Ca- 
tull. 47. 5. Vos convivia lauta sumiilaose De die fa- 
citis. n. e. mature et multo ante noctem, quum tuos 
csset sero tantum C(E:iare. Sic Plaut. Asin. 4. 2. 19. 
De die potare. Ter. Addlph. 5. 9. 8. Apparare de dte 
conviviuni. Donatus tacnen alitor interpretatur. 
Liv. 23. 8. Epulari de die. Sueton. Domit. 2t. l.a- 
vabat de die prandebatqise ad satietateni. ft. e. orto 
jam die, mane, mature, quum alioquin mos esset cir- 
ca octavam aut nonam horam balneo uti. Et Horat. 
2. Sat. 8. 3. De medio potare die. Id. 1. Ep. 15. 
3J. media de luce. — Et figorate Cic. 2. Phil. 34. 
87. Cum .perditissimis latronibus non solum de die. 
sed etiam in diem vivere. h. e. publice; quia supra 
dixcrat, non modo urbem odisse, se ( i etiam luccm. 
— Uur pertinent et ilia Cic. 2. ail Q. fr. 1. 3. Fac, 
si me anias, ut considerate diligenterque naviges de 
mense Decembri. Auct. B. Hisp. 33. Ipse dc tempo- 
re cienavit. h. e. in tempore. Rursus Cic. Suit. 24, 
69. Etenim de principio stitduit animus occurrere 
magnitudini criminis; nunc etc. h. e. ab initio vel sub 
initium. Sic legit Orell. ; al. a principio. 

O De aliis rationibus, quse divisionem atque abi- 
tionem significant: scilicet ^ t. Prapositio de po- 
nitur dc sum ma. cujus pars aliqua demitur, ac fra- 
cipue si de numeris agitur. Cic. Mil. 21. 55. \b uno 
de illis gladio se percussum esse. Id. Rose. Am. 35. 
99. De tribus et decern fundis tres nubili^simos fun- 
dos eum video possidere. Id. 16. Fam. 1. e.ctr. Dc 
tuis innuincrabilibus in me offiiiis erit hoc ^ratissi- 
oium. Cf. Id. Opt. gen. Orat. 4. 9. Habeatur sane 
orator, sed de tuinoribus. til. Brut. 34. 131. Accu- 
sator de plebe L. Cssulenus fuit. Sueton. Cces. 41. 
De cetero fiumero candidatorum. Nepas Datam. 8. 
De cxercitu non amplius niille cecidit. Horat. 1. Od. 
i. 20. De solido die partem demere. Cf. Liv. 7. 17.; 
et adde Sueton. Aug. 101. et Domit. 13.; et Ho- 
rat. Epod. 13. 4., 3. Od. 11. 38., 2. Ep. 2. 212., t. 
ibid. 4. 16. et 16. 55., ct 2. Sat. 6. 104. Varro 1. 
R. R. 38. 2. Stercus optimum esse volucrium: de 
his praestare columbinum. — Hinc factum est, ut 
nonnuinquam dt eum Ablativo poslta fuerit pro Ge- 
nitivo: ad rem Cic. 3. Verr. 12. 3i. Date hoc et 
concedite pudori meo, ut partem aliquam de islius 



DE 

impudentia reticerc possim. ubi tainen de cum Ablut. 
etiam a verbo reticere postulatur. Sueton. Aug. 17. 
Major de duobus. JYepos Tliemist. 4, De servis fide- 
lissimam. Vopisc. Firm. 3. Tantum babuisse de 
chartis. Adde Grat. Cyneg. 17.; Sueton. Tib. 54.; 
jVepof. Trasyb. 2. el Ages. 6.; et Vulcat. Gall. 
Cass. Avit. 5. ^ 2. Ponitur etiain de pecunia vel 
re, nostra, aliena aut publics, qua aliquid fit, seu 
qua! ex nostro , alieno aut publico thesauro demitur 
vel exsolvitur. Plaut. Bacch. i. 1. 65. Et operant 
dare mihi, et ad cam operant facere sumptum de tuo. 
Ter. Adelpk. 1. 2. 37. Obsonat, potat, olet unguen- 
ta? de meo. Cic. ad Plane, post. ep. 16. 1. 16. ad 
Alt. a. 5. Atlicu5 pecuniam numeravit de suo. Sk 
Sueton. Caes. 19. de suo. Liv. G. 15. de vestro- Ju- 
stin. 36. 3. txtr. de alieno. Cic. 4. ^"err. 46. 113. Ni- 
hil ex sacro, nihil dc publico attingercs. Sic Liv. 2. 
Id. et 4. 59. ; et Cic. 5. Verr. 44. 105. de publico. 
Adde Plaut. True. 1. 2. 11.; et Sueton. Cces. 26. 
et Tib. 20. — Hinc passim in Inscriptt. apud Otei/. 
4416. d. r. h. e. de peculio, vel de proprio. et n. 767. 
D. p. p. ft., e. de pecunia publica. et n. 66., 3822., 
etc. o. t. s. h. e. de pecunia sua. et n. 143. d. s. h. 
e. de suo. Sic n. 291., 1333., 4019, etc. d. s. d. n. e. 
de suo dedit. el n. 22. d. s. ex v. p. ft. e. de suo ei 
voto posuerunt. etc., etc. — Et tiaurate Plaut. Mil. 
glvr. 3. 3. 31. At tua prsecepta: de meo nihil his no- 
vum apposivi. — Hinc etiam Ovid. 2, Pont. 5. 73. 
Pro quibus ut maneat, de quo censeris, amicus etc, 
h. e. quern modo possides, qui nunc tuusest et velut 
pars qu-edam census tui, sive earum rcrum, de qui- 
L-us censeris. Sic Id. 3. ibid. 1. 75. Hoc domui de- 
bes, de qua censeris, ut illani Non wads ofticiis, 
quam probilatc, colas, h. e. laniiliie , dc qua nume- 
raris in censu, seu familirt tn.-e. ^ 3. Usurpatur ct 
ail »i;;ni(irandam rem sou tnateriam, ex qua aliquid 
erficitur, aut constat; ct quidem — i.°) Proprie. 
/.uaet. 2. 7S'J, ex albis Ifi.intiias) quoniam non 
alba creantur; Nee quae ni^ra cluent, dc ni^ris; sed 
variis ile. Id. 1. 413. Usque adeo largos haustus de 
fontibu' majnis - fgndet. Cic. 5. Phil. 7. 18. DC tem- 
plo carcerem fieri. Ovid. li. Met. 313. Ilia mihi nl- 
veo factum de marmore signum Ostendit. Addt 
eumd. 5. ibid. 1S3. Cf. Id. 1. ibid. 127. De duro est 
ultima (retas) ferro. Curius apud Cic. 7. Fam. 29. 
Duo pavieU's dc eadem ridclia dealbare. V.FIDELIA. 
Ptin. 26. Hist. nat. 4. 11. (.23). Succus de quinque- 
folio. Scrition. Campus. 215. Cinis de ftlice facta. 
Id. ibid. 14 De culvaria <iefuiicti terna rochlearia su- 
mere per dies. Adde Ftor. 2. (i.: Justin. 7. 2.: et 
PaltMi. I. fl. R. 35. i. — 2.°) Hinc ti^nslate si- 
gnifu-at rem seu materiam, de qua in -.rriptis vel in 
seimonibus aftitui-, ct pro circa, super adhibetur. 
— a) Cum ajilito Verbo. (.'ic. .-/frtii-. 1. 3. Ser- 
nioni'iu dc amicilla liaticre cum aliquo. Id. ibid. 1. 
4. Srribere librutu ad aliqutni de scneetute. Id. Fat. 
1. Libri qui sunt de natur;i dcorum. Sic lit. 2. Di- 
vinat. 1. 2. Primus enim i. liber) est dc contemnen- 
da morte. et Id. 7. Att. 2. suo jin. L'ni epistola non 
rescripsi, in qua est de perieulis reipublieae. Plin. 4. 
Ep. 7. e.ctr. Credas non dc puero scriptum, sed a 
puero. Quintil. 2. 11. 14. Dc his plenius tractavi- 
niu*. Horat. 1. Ep IS. 68. Dicere de aliquo. Id. 1. 
Sat. 10. 55. De se luqui. Sic be re aliqua dicere, 
a^ere, rcferre, statucre, disputare etc. passim apud 
Cic. Adde Horat. 1. Sat. I. 69., 2. Ep. 2. 191., 2. 
Ep. 1. 245., i. Od. 7.21. et 2. ibiit. 13. 25.; Quintil. 

I. i. 33., 12. 2. 5., 7. 3. 6., 12. 10. 1. el 8. 6. 35.; 
Sueton. Cais. 6., 9., 23. et 35., et .tag. 51- et 55.; 
.Vepof. Cat. 3. et Timol. 4.; Liv. 38. 54.; Sail. Cat. 
30., Juq. 13., 27. i-t alibi. — It') Jungitur etiam 
Substanlivis, pr;Fripue <juum in ipsis verhalis aliqua 
in^st vis. Cic Fat. 1. I. Disputatio de fato. Id. 2. 
Orat. 31. 131. Quastio de re aliqua. Id. Quinct. 

I I . 39. Mentio de pecunia. [d. Mil. 35. 9S. Fama de 
ilio. Id. I. \at. D. 13. 33. Aristoteies in tertio de 
philosophta libro. Id. 1. ruse. 22. 53. In sexto libro 
de republira. Id. 5. ibid. 11. 52. (juia legi tuum nu- 
pcr quartum de finibus. Id. 5. Fin. 5. 12. Thco- 
phrasti de vita bcata liber. Id. 16- Att. 37. Librum 
tibi celcritcr mittam dc gloria. Sic Id. 1. Divinat. 
27. 56. Somnium de Simonide. su6«ur(i commemo- 
ratur ex p\a'ceden<ibus. ^ 4. Aliquando causam 
designal, quam motricem vocant. et adhibetur pro 
causa, vel propter: immo jungitur et ipsi nomini 
causa, ut apud Cic. 7. Att. 7. 3. Et, quod scribis in 
urbem inlroisse, vereor quid sit; nam id nisi gran 



DEA 

de caujanoo fecisset. Addeeumd.1. Oral. 41. 186. ; 
et Quintil. 1. 6. 86, Plant. Cos. 2. 6. 62. Perii! 
cor lienosum opine r babeo; jam dud urn sal it; de la- 
bore pectus lundit. Ter. Eun. 3. 2. 3. Ecquld nos 
amas de fidiciua Istac"? Cic. Jom. 18. 47, Collegia 
- tribunorum pkbis tot a reperientur, -qua coe- 
ant de bominum locupletissimorum bonis, etc. Id. 
3. Ferr. 30. 76, f lebat uterque non de suo suppli- 
do, sed pater de Elii morte, de patris (ilius. Ovid. 
10. Diet. 49. et incessit passu de vulnere tar do. Sic 
Fal. Place. 6. 65. Achsmenite gravior de vulnere 
pugiiEe. Curt. 10. 5. Non de regno, sed de rege fan- 
dare sanguinetn. Adde Tac. 1. Hist. 34. Horat. 1. 
Sal. 5. 28. Missi magnis de rebus. Cic. 1. Off. 13. 
39. Renulus de caplivis commutandis Romam mis- 
sus. /*. 10. Att. 3. Legati de pace. — Hinc de po- 
nitur etiam pro secundum, j-uxta. Plaut. Beech. 4. 
D, 115. De mea sententia. Cic. 7. Terr. 51. 135. et 
Sueton. Tib. 18. De con-jlii sententia. 5ueton, 
Claud, 1 I. Ue sententia judicum. Id. Tib. 35. Be 
oonimuni si;ntentia. Ter. Phorm. 3. 1. 17. De con- 
silio. Plant. Most. 3. 2. 86., et Fopisc. Aural. 39. 
lie ereraplo. Firg. 11. .in. 142.; Ovid. 12. .Wet. 
11.; et Suetcm. Claud. 42, et Galft. 18. De more. 
Sueton. Tit. 5. De more rituquc. /VI. Claud. 29, et 
33. et Galh. 19., Oinftf. 9. 4. 144. et Liv. 8. 36. 
De industria. 4 5. Z>e adhibetur etiam pro <r«orf 
atti'net ad, ratione habita alicujus persona; aut rei. 
Plaut. Pseud. 1. 1 . 121 . De istac re in oculum utrum- 
vU conquiescito. Id. Merc. 3, 1. 22. De lanificio ne- 
minem raetuo. Ter. Aaklpk. 2. 1. 50. De argento 
somnium. ft. e. quantum ad argentum spectat , pro- 
eras tin atione et mora evanesce! instsr somnii. yar- 
ns t. R. R. 59. 1. De pomis. conditiva mala stru- 
thea, cotonea, etc. - ha?c omnia in loco arido ct tri- 
gido supra paleas pusita servari reete putant. Pro- 
per J. 2. It, 33. De me , mi certe poteris formosa vl- 
deri. Cic. 3, Fam. 12. 2. De me a u tern, suscipe paul- 
Usper meas partes, et eum te esse finge, qui sum ego. 
ft. e. quod ad me attinet. Id. Sext. 33. 72. Qua? et- 
iam college ejus raoderatio de me. Id. 2. Fam. 

17. De rationibus relerendis, non erit incotnmodum 
te nullam referre. Similiter Id. Mvt. 3. 5. Legem 
de ambitu ferre. et Quinct. 9. 33. Judicium est non 
de re pecuniaria, sed de fa ma forttniisque Quinctih 
Adde C«s. 6. B. G. 36.; Sueton. C&$. 10, et 35.; 
Liv. 6, 42. et Ter. Hecyr. 2. 1. 36. Similiter Quin- 
til. 10. 1. 24. Paullulum de celeritate deperdere. 
.Yepos Att. 14. De quotidiano cultu mutare. Adde 
eiwnrf. Epam. 3. et Ages. 7. Sail. Cat. 35. Conscien- 
tia de culpa. Cf, Cic. 2. Alt. 24. 4. 9e audisse a Cu- 
rione hLs de rehus conscium esse Plsonem, Adde 
eumd. 13. Fam. 21. a med. — NB. Pnepositio de 
cum Adjeciivis ponitur pro Adverbiis. Lutret. t. 
412. De piano promittere. Ter. Heaut. 4. 2. 7.; Cic. 
12. Fam. 30, 2. Ct 4. Verr. 56. 13t>.; Liv. 21. C.; 
ct Quintil. 2. 4. 13. de integro. tie. 29. 35, de no- 
lo. V. et DENCO. Ter. Andr. 2. 2. 23., Adelph. 4. 
4. 1. et .Pfiorm. 5. 6. 44.; C&s. 2. B. G. 3. et a. 
ibid. 22. ; Cic. Rozc. Am. 52. 151. ; Sail. Jug. 38, ■ 
et Liv. 6. 33, de im proviso. Cic. 15. Att, 4. sub fin,. 
de transverse. V. autem singula haec et similia suis 
Joeia. 

In compositione pnepositio de — a) Vim 
babel augendi el est idem ac valde, sine significat 
actionem ad ettrcrna usque fieri (V. Kritz ad Sail. 
Jug. 5. ct Cat. 35, et 45.), quemadmodum in v. de- 
usaire apud Moral. 1. £-p. 3, 14. , debacchari apud 
sumd. 3. Od. 3. 55., debellare apud eumd. 1. ibid. 

18. 9.. decertare apud eutnd. 1. ibid. 3. 13., et simi- 
liter in v. demirari; defatigare, etc, — b) Inter- 
dam simplicium vcrborum signification em demit vel 
jafeit, ut in v, decrescere^ rferitscerej dedacere , de- 
nasci; vel siropliciter oegat, ut in -tedec? t , deniens, 
etc — c) Sajpe sepa rati one m, remotionem motum- 
tpiedeorsum significat, ut in v. decedere, demigrare t 
■iqiromeTe, dejictre, degredi, etc. 

Homonyai. In quo dilTerant prspositiones de r 
dhettx, V. A, AB, ABS in fin. 

DfiA, s, f, 1. &ia. — In dativo plural i, ubi opus 
iM distinctione , Tacit Dcabus, at Diis ubi non est 
Cic. Rabit: yerdueU. 2. 5. A diis deabusque 
rtalibus paeem ac veniam peto. Adde Farran. 
Augustin. 7. Civ. Dei 24. et 38.; et Gell. apud 
Chzrit. p. 39. Putsch. Contra farru 3. Ji. R. 16. 
17. Hii diii Hellcona atque Olympum attribuerunt 
hiwimn h. e. Muiis. V. dicta in ASI>'A sub init. 

Tom. n. 



— 9 — 

— Ceterum dea est feminin. a Deus. Erniius 1. 
Ann. 31. Venus pulchra dearum. Cic. 3, JWt£. D. 
18, 45. Qui dea matre est, deus sit necesse est. 
Ovid. Heroid. 15. 108. novem des. h. e. Muss. Id. 
3. Fast. 833. Mille dea est operum. Id. 2. Met. 752. 
bellica dea. Id. 5, ibid. 300. miranti sic o r sa des 
dea. Id. 1. Pont. 8. 64., 2. Met. 654. et 8. ibid. 481. 
deE fatales. ft. e. Pares. Id. 5. Met. 310. Ihespia- 
des des. h. e. Musae. //ornf. 2. Sat. 3. 18.; riVj. 1. 
G. 2t. ct /^-opert. 3. 11. 41. Di deiequc. Farro apud 
Geif. 2. 28. Qua vi et per quem deorum dcaiumve 
terra trcmcret. incertum. Adde Ovid. i. Fast. 236. 
et 224., et 3. ibid. 275.; JVVpcf. Timol. 2.; Tibull. 1. 
6. 21. et 4. 6. 11.; Senec. Octav. 965.; et Juvenal. 
11. f*9. et 10. 356. — DicituT et de Nvmphi*, ft., e. 
quffi annus t;uidcm iunumeros vivere dicuntur, non 
tameu esse omnino immortales. I'ropert. 2, 23. 92. 
Atquc inter pecudes accubuissc deam. h, e, OUnouem, 
quam alii vel laqueo, vcl mtrrorc, viso cadavers Pa- 
ridis, vium finisse tradtderc. — Etiam urores a vi- 
ris suis diicctpe post mortem des nomine insignitEe 
fuerunt. Inst'ript. apud Fea, Far. di noti^. p. 173., 
qute est apud Henzen. 7348. dbae sa^^tae mbab 

FR111ILLAB MEDICAE, L, VIBII S1DL1TOMS F., H. COC- 
CEJTS APHTOHTS CONJVGI OFTJVIAB tiSTAE ET SIS1, 

Alia apud Fehrett. p, 266. n. 106., quae est apud 
Or ell. 4647. KL. M'G. bib. tiELFiDt <;vaz, ctm viyit, 

DEA ST SAitTfSSmA 1>ICTA EST, CAL1.ISTYS AVG. LIB. 

hygima>ts cj^jvgi t.ARiSMMAi. Adde aliam apud 
OrelL 4588. — Dea. Digest Ceres, Oe^ A>ju,ut 
est apud Suidam. In script, apud Gruter. 120. et 
121.. et apud Marat. 312. et 340. ct 341. Idem ptu- 
rihus confirmat Marin. Frat. Are. p., 10., quem 
vide sis. 

D£AClN-VTCS. a,um, adject, (de et acinus) a 
quo ai'ini abslevii sunt. Cato R. R, 26. Schneid. Si. 
bene deacinata eraat dolia. 

Dl&ACTIO, peracLio. Paul. Viae. p. 74. 11. Mull. 
Nam ifc aliyuaiiLlo auget. 

UKALBATOll, oris, m. 3, qui dealbat. Imp. 
Constant. Cod. 10. 04. 1. Carpentarii, sculptures, 
dealbatores, cusores, etc. ubi vidantur intelligi qui 
gypsum indueunt, quoniam ii, qui albarium opus 
pariettbus 11 linn at, supra nominantnr, ct albini di- 
cuntnT. 

D£A(.RAT0, a, um. F. voc. seq. 

Dfi.M.BO r as : avl, atum, are, a. 1. (de et albo). 
Part. BttilbatuB etiam in fin. — Deaibo est album 
facio. Cic. 3. Ferr. 55. 145. Omnes ilia CPlumnsie, 
quas dcalbatis vidctis, VUruv. 7, 4. 3. Schneid. 
Turn teyolae ealce ev aqua liquida dealbentur. Adde 
Pallnd. 1. B. B. 2f, I.; et Sueton. Gttlb. 9. In- 
script. optirme uots apod Gruter. 207. col. 2. lit a 

TOLITAOIK, ET CALCE IDA DEALHATA F.KCTB KAtlTO. 

Curius apud Cic. 7. Fam. 29. Dealbare parietes. F. 
FIDELIA. — Dine Pnrt. prater, pass. 

Dealbatus; a. itm, adjective quoque occurrit. 
unde (lump. Dealbaliar translate occurrit apud Au- 
gustin. 7. Confess. 6. Dealbatiores vias sreculi cur- 
sitabat. 

d£aMATCS, a, um. F. DEAMO. 

PiAMBULACRUM, i, ti. 2. locus ad deambulan- 
dnm. Mamerlin. Grat. act ad Julian. 9. Fora, 
dcambulacra, gymnasia Istis populis Treqnentari. 

DEAMBtXATlO, unis, f. 3. actus deamtmlandi. 
Ter. HcauL 4. 6. 2. U.-ec deambulatio me ad Tan- 
guorein dedit. 

DEAMBt'LATORlL'S, a, um , adject, aptus ad 
deambulandum. Kinc 

Deambula'torium, U, n. 2. absolute, substanli- 
vorum more, est idem qnod dearobulacrum. Capi- 
tolin. Gordmn. III. 32. Medium vcro litbosirotum, 
quud essct deambulatorium,etc. F. CI1ALC1IHCI.M. 

DEAMBCLO, as, avi, atum ; are, n. t. (de et am- 
bulo). Part. Deambulans. — Deambulo est sursum 
prorsum ambulo, ut fit valetudinis, aut animi causa; 
ambulo ad lassitudinem usque. — a) Activa forma. 
Cato R. R. 127. .^grotus saliat decies et deambu- 
let. Adde eumd. ibid. 156. et apud Cic. 2. Orrtt. 
63. 256. Ter. Ifeaut. 3. 3.26. Abi duambulatum. 

— ft) Passive impersonaliter. Cic. 1. Legg. 4. 14. 
Cum satis erit deambulatum, requiescemus. Adde 
etwnri. 1- ibid. 2. 1. et 1. ibid. 14. 4.; et Cels. 1. 3. 

— c) Apud sequioris avi scriptores ponitur pro 
ire, Suetcm. Aug. S3. Mm nihil aliud quaro vecta- 
batur , et deatubulabat, et ibid, 36. Deambuians in 
HUore. 



DEBACCHOE 

DEAMO, as, 5vi, atum, are, a. 1. (de el amo). 
Part. Deamatus 2. — Deamare ^ 1. Be personis 
occurrit, et est vehementius amare, ut ^Vcn. p. 97. 
21. Merc, eiponit. Afranius apud eumd. ibid. Qui 
de te. et de ilia, pessume quam deamas. promerere. 
Flaut. Epid. % % 35. Cum ills, quam tuns gnatus 
annos multos deamat, deperit. — Orcurrit etiam ad 
gratias agendas apud Ter. ffeaut. 4. 6. 21. Deamo 
te, Syre. ^ 2. Dc rebus est gratum aliquid carum- 
qne habere. Plant. True. 4. 1, 5. Mea d-jna dt'ama- 
ta acceptaque habita esse apud Phrouesium. IS. 
Fain. 5. 4. 3. Deamavi ecastor illic ego hodte lepi- 
dissima munera mcretricum. It. e. niagni a?stimavi, 
valde mibi pi acre runt. 

DEARGENTASSERE obsolet. verbum futurl In- 
Quiti modi , pro argento spoiiaturum. Jucilius apud 
Ton. p. 97, 8, Merc. Depeculassere aliqua sperans 
me, ae deargen'.assere, V. DEPELULAASERE. 
LifiARCENTAIUS, a, um. V. roc. seq. 
dEarGENTO, as, avi, itum, are, a. 1. (de el ar- 
gentumj argento inducto tego. Occuvril tantcun Part. 
dea.rgentat.us apud sequioris aevi scriptores. Hitro- 
nym. in Isaiam 9. 30. 24. Nisi idola deargentata et 
deaurata fuerint comminuta. Oroj. 3, 22. Deargen- 
lata arma. Auyustin. Ep. 23. c. 5. Deargentata co- 
lumba. 

DEARGtMENTOH, Sris, ari, dep. 1. valde argu- 
mentor. Claudw.n. Matnert. 2. Stat, anim, 7. Su- 
per his deargumentabor. 

DEA RM ATI'S, a, um. V. voc. seq. 
DEAR MO, as, Svi, atum. are, a. 1. (de et armo). 
Part. Dearmatui 1. — Dearmare ^ 1. De perso- 
nis est eiarmare , armis spoliare. Liv. 4- IB- Pr^la- 
tis spoliis, quibus dearmaluci hostinm etercitum 
sub jugum miserat. ^ 2. De rebus e^t arma d^trt- 
here. Apul. 5. Met. p. 172. Pbaretram eipilet. sa- 
gitus dearmet. 

DEARTUATL'S, a, um, V. voc. seq. 
DEARTf'O. as, avi. Hum, are, a. 1. Part. Dear- 
tuatus. — Deartuare est per artus contidere. ut 
.Yon. p. 95. 17. Merc, intcrpretatur : ab artu* pro 
quo artua in plur. num. dictum est. — Occurrit 
translate tantum et est fallacies oppnmere. Plaut. 
Capt. 3. 5. 13. Tuis scelestis falsidieis fallaeils dela.- 
ceravisti, deartuavistique opes. Id. ibid. 3. 4. 108. 
Turn igituT ego deruncinatus, deartuatus sum , mi- 
ser, hujus scelesti teebnb. 

DE.4SC1AT US. a, um. V. voc. seq. 
DEASUlO , as, avi, Htum, are , a. 1. (de et ascla). 
Part. Deasciatus I. — Deascio est ascia iaevigo, po- 
lio, ascia abiado, 

I.) Proprie. Prudent. 10. -ssot ait<$. 381. Dea- 
sciatu supplicare stipiti. Inscript. apud Mural. 

1203. 9. SI QTtS HOO MO.tVUENTVM VIOLA.VES1T, AVTt 

Tiivt.vM dbasciaverit etc. ft. e. ascia abradens de- 
levcrit. Alia apud Xenzen. 7338. ovisqtis avNG ti- 

TVLVM S1VE SlONVMEMVTJt SUVB SEFVtiCEOtVM SST 

db.wcuvefut avt tioeatbbit vsNDroEtiiT etc. 

IL> Translate. Plant. Mil. jior. 3, 3. it. Tibi 
di\i, milee quemadmodum polls esset deasciari ft. e. 
cirfumveniri, et aliquid ab eo abradi. 

DfiAURATOR, oris, m. 3. qui aurum atieui rti 
indurit. Imp. Canitantin. Cod. 10, 64. 1. Musiwr 
rii, deanratores, »UsinL 

DEAURATL'S, a, um. V. voc. seq. 

DEACRO, as, Syi, Stum, are, a. 1. (de et aurum). 
Part. Deauratus, — Deauro est aurum iilino jea 
induco. Seneca Ep. 76. an!e med. Gdadium bonum 
dices, non cui deauratus eat baltheus, sed etc. Tfr- 
tull. Idclol. 8. Soccus et baaea quotidie dsaurantor. 
hnppp. Fale-niinian. , Falens et Gtattan. Cod. 
Theod. 10. 22. 1, Cassidas et bucculas et tegerent 
argento, et deaurarent. iriecrvnt. apud OrtU. 3173., 
quae pertinct ad ann. p. Chr. n. 162. K. AVfmro k. 

F. SAiVSTtASO JYRBXC. PROV. CAMFAMAB PHOOOB. 
PHAJiT. - StGNVM DBAVR3tl«IV BT TiTVL, FON. STA- 
TVEB. 

DfiDACCHATlO, onis, T. 3. immanis bacchatio. 
Salvian. 7. Gubtrn. D. 4. Fervidfe libidinis debac- 
chatione grassantes. 

DEBACCUO, as, are, n. 1. idem quod debacchor. 
Fenant. For tun. i. prtEJ'at. Salute bibente» tnsana, 
Baccho judice, debaccharent. 

DEBACCHOR, iris, atussum, art, dep. i. Part. 
Debacchatut et Dehacchuturus sub 1. — Debae- 
chor est valde bacchor , furo , sflevio. ^ 1 ■ Strict*) 
sensu de horoinibus. Ter. Adelph, 2. 1. 30. SI sati* 



DEBATUO 

jam debaechatus es , leno, audi, si vis nunc jam. sa. 
Egon' debacrhatus sum autem, an.tu in ma? Hiero- 
nym. in Isajam 11, 37. 26. Insaniaui cognoyi, qua 
contra me debacckaturus eras. Fore. Lair an. in 
Catil. 11. Quid banc desperatorum colluvifim, jeju- 
nam ac sitieulem facultatum nostra rum, quo imperu 
quave strage ease creditis debaccbaturam , si etc. 
^ 2. L at tori sensu ac poetiee de rebus. Nor at 3. 
Od. 3. 55. Qua parte debacchentur ignes, Qua nebu- 
la; pluyiique rores. h. e. in zona torrida, et frigida. 

DEBATTJO, is, ere, a. 1. (de et batuo) idem 
quod batuo, verbero. Petron. fragm. Tragur. 69. 
Burmami. Dt ego sic soleham ipsum Ammeam dc- 
batuere. Hie tameu obsceni aliquid ratelligitur. F. 
BATUO. 

DEBELLATOB, oris, m, 3. qui debellat, domi- 
tor. Firg. 7. Mn. 651. Lausus equum domitor, de- 
bellatorque ferarum. Stat. 9. Theb. 544. formidabi- 
lis ultor Tydeos infandi debellatorque cruenti Gur- 
gitis. Tertull. Apolog. 5. Aliquis debeliator Chri- 
stiaeorum. et max. Vespasianus Judeeorum debella- 
tor. 

UEBELLATRIX , Ids, f. 3. qua yindt et debel- 
lat. 

I.) Proprie. Tertull. Apolog. 25. Gratia Phrygia? 
debellatrii. 

D.) Inaproprie. Lactant. 1. 9. Libido pudoris et 
famae debellatrii. Cassiocf. 10, J'ariar. 29. a mr.d. 
Contra ilLatn Jiumani generis debellatricern (poda- 
gram) data sunt opportuna munimina layaerorum. 

DEBELLAT L'S, a, urn. V. voc. seq. 

DEBELLO, as. avi, Stum, are, i. (de ef beilo). 
Part. Debellatus, Hebellandus et Bebellaturus sub 
B. I. 1. — Debcllare est A) Verbum hitransitivum 
et B) Transit ivum. 

A) Debellare, neutrorum more, est pugnando vin- 
eendoque bellum linire: et occurrit — a) Aciiva 
forma. Liv. 9. 16. Aulius cum Ferentiuis debellavit. 
Epit. Liv. 33. T. Quintius cum Pbilippo ad Cync- 
scephalas in Tbessalia acie victo debellavit. — b) 
Sajpius passive impersonal iter. Liv. 4. 58. Nondum 
deheliatum esse. Id. 7. 28. Prima acie deheliatum 
eat. Id. 3. 36. Debellari eo die cum Samnitibus po- 
tuisse, pro baud dubio habitum est. Adde eumd. 2, 
28., 3. 70. , 26. 37. , 33. 20. et 40. 50. Fellcj. 2. 84. 
Debellatum apud Actium. Tac. Agric. 26. Dcbella- 
tum foret. Addc eumd. 3. Mist. 19. Sic Flor. 3. 5. 
Et debellalum fbret, nisi de Mithridate triumphare 
cito, quam vere maiuisset. — e) Ilinc Ablativus 
debellato, eleganter absolute ponitur. Liv. 30. 8. 
Velut debellato jam, quod ad Syphacem attineret. 
h. e. velut jam debdlatum esse:. Adde eumd. 29 
32. et 26. 21. 

B) Apud Poet as et apud sequioris sevi scriptorcs 
occurrit etiaro cum Accusativo ; et quideni 

I.) Proprie. ^ 1. Est ad finem usque pugnare, 
Hor at. 1. 18. 8. Centaurea monet cum La pit his rka 
super mero Debellat a. Forcellinus b. 1. ace i pit pro 
simpliciter pugnarer at prsepos. de verbo vim addit. 
^ 2. Item bello non solum vincerc , sed omnino do- 
mare. Firg. 6, Mn. 853. Parcere suhjectis ct de- 
bellare superbos. Id. 5. ibid. 730. gens dura atque 
aspera cultu Debelianda tibi Latio est. Ovid. 4. 
iffet. 604. India deb el lata. Piin. 6. Hist. not. 13. 
16. (41). Arbelitis , ubi Darium Aleiandcr debella- 
Tit. Tac. Agrie. 34. Debellare bos [em. Suetun. ifa-. 
43. Gallias. Id. Tib. 17. Illyricum debellalum. Curt. 
7. 4. Bessus debellaturus super mensam AMian- 
drum. Cf. Stat. 9. Tkeb. 189. Maura diu populatum 
rura leonem Pastorum iassfe delteilavere coborles. 
Ciaudian. IV. Cons. Honor. 634. Tyr annus debel- 
lat us. 

II.) Im proprie. Curt. 9. 2. 15. Olim fugisscmus 
et Asia, si nos fabuls debellare potuissent. Id. 3. 5. 
6. Debfillari fame atque inopia. Adde eumd. 4. 9. H. 
Plin. 22. Hist. nat. 23. 47. C«9). Debellat cos Tun- 
go? et aceti natura , conlraria iis. fc. a nocendi v i 
eos eiarmat, Sil. It. 12. 287. Debellare bonos. Id. 
14. 634. Debellari morbis. 

DEBEI.US, i, m. 2. locus pascendo uou ajitus, 
non pecoralis : a ifeprajposit., seu particula privati- 
va, < F, DE) et bela^ oves, ut ditere vetercs Latini ; 
teste Ftlrrone. V. BELA. Tabula aiimentaria FH- 
tajasj qua: vulgo Trtyani dkitur, cal. 3. lin. 3. 
Fundos Avegam, Veccium (cum) "debelis. Ead. col. 
i. I. 39. Funduni Meliliacum cum casis, silvis, me- 
ridibus, et debelis. Ead. cat. 7. I. 37. Saltus Ave- 



— 10 — 

gam, Veccium , debelos cum figllnis. Fetr. de Lame. 
in nat. ad eamd. p. 36. varias aliorum refert de bu- 
jus vods sianiiicatlone senteutias : nos vero cum 
Biirpt. Borghesio sentimus, qui supra all a tarn in- 
lerpretationem nobiseum per litteras communicavit. 
DEBKO, bes, bui, bltum, bere, a. 2. Debitu iri 
pro ikbitwm iri, h. e. debendum esse, vel fore ut 
debeatur, legitur apud Vlp. Big, 12- 1. 10. Quo- 
ndam dsbitu in non est certum. Adde Sccevol ibid. 
39.: quamquam et in utroque loco alii legunt debt- 
tumiri. F. PBJESTO. — Part. Bebens'lL A. 1,: 
Bebitus in omnibus fere paragr. ; IJebendus II. A. 

1. 10.; Debitwrus L a. — Volunt etymologi, debeo 
esse a de et habeo, quasi tie alio habeo; quud si ve- 
rum est, dicetur proprie de eo ; qui rem alienam ha- 
bet et reddere tenet ar (It. e/sere dubitore, domre; 
Fr. devoir, etr'e rsdScdtfefej etre dsbiteur; Uisp. de- 
ber,estar dendor, Germ, elwas schuldig sein; Ajigl. 
to owe. be in debt). 

I.) Proprie usurpatur de pecunia, vel de iis qu& 
pecunite pretio astim;iri possunt; et occurrit — • a) 
Hum Accusativo rei, qua debctur, — Aciiva forma. 
Plaul. Trin. 2. 4. 23. Mille drarhmnrum . quas de 
ratio ne debuisti. Ter. Phorm. 4. 3. 50. Qui dissol- 
verem uua deheo. Cic. 13. Fam. 6i. Ejus Olio pe- 
cuniarn Nieaenscs gvandem debent ad HS, octogies. 
Sic Sail. Cat. 49. Is privatim egregia liberal itate. 
publico inaiumis muneribus ^randem pecuniam de- 
bebat. Kursus Cic. 2. Pliii. 29. 71. Appellatus es d« 
pecunia, quant pro dome, pro bortis, pro scctione 
ikbcbas. Adde Cic. 5. Att. 21. 12.; et Quinl.il, 7. 4. 
44. Paul. Dig. 45. 2. 17. Pro hereditarjis parlibus 
iri totum eos legatum debituros ajunt. — Passive. 
Cic. 1. Oral. 37. 1G8. Ante petilani esse pecuniam, 
quam esset ccepta deberi. Id. Ouinct. 1-2. 41. Sa- 
tis est argumeiiti, nihil este debitum Nasvio. Id. 
Place. 23. 54. Castricio solverat pecuniiirn jamdiu 
debitam. Id. 5. Ferr. 82. 1H9. <Jui, quum frumen- 
tum deberctuv, pecuniam poscer^t. Adde Cces. 6. 
B. G. 33. el 3. B. C. 31.; Quinlil. 5. 10. 117. — 
b) Absolute. Ter.Phorm.b. 7. 30. Quodrte ego per- 
scripsi porro illis, quibus debui? Cic. 14. Alt. 18. 
Kal. Januar. debuit: adhuc mm solvit, pi epos All. 

2. Meque longius, quam dictum est, e«s debere pas- 
sus est. Sail. Jug. 96. Ipse all nullo rppetere, niagis 
id laborare, ut illi quam plurimi deberent . Adde 
Cees. 3. B. C. 20. et Quintil. 4. 4, 6. PUn. 10. £p. 
62. >'cc inveniuntur, qui velint dehere reijiubiica? 
duudenis assibus. k. e. qui pecuniain fenori suruere 
velint a republ. — Ilinc Debitum. i ; n. 2. Eibsolute. 
substancivorum more, est pecunia debita, its alie- 
num. Cic. 1. ad Q, fr. 2. 3. % 10. Solvere alicui de- 
bitum. Id, 13. All. 23. 3. No eiistimes eos, tjui non 
debita couseetari solcant, quod debeatur, rcmissu- 
ros. Et fi^urute Id. Opt. gen. ttraf. X. 3. Uoccrc dc- 
bitum est: delectarc honorarium: pcrmovere ncees- 
sarium, — c) Animarn d<-be.re proverbium est apud 
Ter. Phorm. 4. 3. 56.. eic Graico X'J.1 ff'yrrj'v rrjv 
§>wxj[i q'^ciAsi, F. AM11A. 

II.) Figuratfi occurrit A) Genewtim, et B) Spe- 
ciatiut. 

A) Generatim debt're, figurate usurpatum ^ 1. 
SigniOcot quamcumque obligiitionem: ad rem Cic. 
Marcell. 9. 27. Quum putrire, quod debes, sokeris. 
— Porro occurrit — 1.°) Cum addita re, qua? de- 
betur, qu;eque proptcrea ohligationem ipsam defi- 
nit. — a) Active, seu cum Accusativo ipiius rei. 
Ter. Andr. 4. 1. 52, Ego, Pamphila. hoc lihi pro 
servitio debeo, conari manibus, pedibus, nocLesque 
et dies, capitis pcrieulum adirc, duni prosim tibi. 
Cata.lt. S2. 1. Quinti. si Ubi vis oculos debeie Ca- 
tulluio. Cic. 13. Fam. 75. Obsequor homirii [aini- 
liarissimo, C.Aviano llacco, cujus cnusa omnia cum 
cupio ; loin mehercuic etiam'debco. Id. 1. Oral. 26. 
121. Hoc sum mum benefidum Q, Ma's i mo debui, 
quod etc, fife 2. Phil. 11. 27. Quo rnajorcm ei res- 
publica gratiam debet. Sic Sail. Jug. 1 1 0. N'umquam 
e:!0 ralus sum forC, uli rei maiumus in hac terra- 
privato homiui gratiam debcrein. Hursus Cic. A. Att. 
14. ante med. Qui iriihi laudem illam eo minus de- 
beret, quod etc. Virg. 10. /En. S53. Debueram pa- 
tri.ie pcenas odiisque uieorum: Omues ;ier inortcs 
animniu sontem ipse dedissem. /(/. 11. ibid. 51. Nos 
juvenem eiiinimum, et nil jam caelestihus uilis De- 
benleiri, vaoo rnccsti comitamur honore. Ubi Ser- 
vins: Vivi Superorum sunt, mortui ad Inferos per- 
tioent. f . fnterprr. Addc eumd. 12. ibid. 317. Ho- 



DEBELUS 

rat. I. Od. 3. 5. Navis, qus tibi creditum Debes Vir- 
gilium. Adde eumd. 1. Sat. 5. 46. Ovid. 4. Pont. 5, 
31. Debere vitam elicui. Id. 14. Mel. 3. Arva nihil 
debeniia bubus junctis. h. e. iuaratn. QuintiL 5. 10. 
73. Fidern debet tutor. Adde Sil. It. 15. 371, — 
Prscipue de iis, quae mortuis debentur. Ovid, in lb. 
399. quo sanguine debuit, aras Tin lit. Cf. etwntf. 14, 
Met. 444, Et Horat. 2. Od. 6. 22. ibi tu calenfem 
Debita sparges laerima faviJlarn Valis amici. — b) 
Passive, Cic. 1, ad Q. fr. 1. 9. exir. Communis nde», 
quae omnibus debetur. Id. 1. CaiA. 16. Slisericor- 
dia, quse tibi nulla debetur. Id. Pis. 37. 91. Poena, 
qua: tan to facinori debetur. Id. Mil. 31. 85. Vobii 
sera?, sed jus la? tauten el debits? pu?n^e solutse sunt. 
Adde Ovid. 5. Fast. 648. Cic. 7. Ph.it. 3. 10. Mrri- 
los et debitos honores alicui decemCTC, Adde Sail. 
Jug. 85. Cic, Baib. 26. 59. Juslam et debilam gra- 
Uam ri'ferrc alicui. f'irg. 2. JEn. 538. Pra?mia debi- 
ta. Horat. 1, Od. 28. 32. Debita jura. Id. 3. Od. 27. 
30. Debits N'ymphis opifc? corona?. Ovid, in lb. 
182. Dehita viscera. Plin. 18. Hist- nat. 7, 17". (76). 
Debetur Chio insula inventio amvli. Adde Quiniil. 
2. 14. 1. et Sil. It. 1. 484. A him. Avit. 6. 149. 
couversio fratrum Eiemplo debenda piy. — Deberi 
non posse dicilur, qui prseslat. quod debet. Cic. 4- 
Att. 2. et 2. Tasc. 27. 67. Itaque oratio juventuti 
nostr.'e deberi non potest, h. t. edenda omnino est. 
Cf, Ovid. Heroid. 16, 103. Nee polui debere mihi 
spem iunaius islam. Quin etc. — Ilinc Debiium, i, 
n, 2. absolute, subsiantivorum more, pro re debita, 
piaecipue apud sequioris »vj script ores. Curt. 10. 5. 
Velut omoi vita? debito tiberatus. fatigala membra 
rcjeeit. Seneca Fhtvniss. 181. Dcbitum landern etr 
ger nunc solve posnas. Fat. Max. 2.9. 1. Allisrare 
aliqucm debito okurlcn Jorum wr^Awm. F.umen. Fa- 
ne.g. Const. 25. Conscicntj.-e dcbilum rilevare. Id. 
Parteg. Constant. 11. Debitum perferre. — 2.°) 
Cum Infinite fere moralem obligationem designat, 
sive rationem officii significat- oporl.ere, obslricium 
esse ad aliquid faciendum. Plant. Amph. prol. 39. 
Debelis velle, qua? velimus. filatius apud Cic. 11. 
Fam. 28. 4. At debco pro civili pane reinpublicam 
vclle salvam. Id. apud eitmrt. ibid. § 6. Quod t amen 
munus et hominis amicissimi memorise atque ho- 
noribus praeslarc etiam mortui debui. Cic. Amic 
11. 36. Nurnne si Coiiolanus habuil aminos, ferre 
contra patriam arma illi cum Corinlano debuerunt? 
Id, Oral. 21. 70. .M.igni juuitii, suumne eliam fa- 
cul talis esse debebit moderator ille etc. I'J, eu,md. 
2. (hat. 77. 310. Prineipia el cclera?. partes orationis 
habere banc vim rnagnopere debt-nl. at i:tc. .Xepos 
Epam. 5. Paritur pat bellu: iiaqoe qui ea diutina 
volunt tali, bello eicrcitati esse debent. Adde eumd. 
tlcib. 2. Ovid. 4. F:ist. 405. vEs erat in [irelio: cha- 
hbrta inassa laiebat: lieu rpiam perpetuo debuit ilia 
tegi! Petron. Satyr. 33. ad jiti. Hie nescio quid bo- 
ni debet esse. Addc Cces. 1. B. C. 30. et 1. B. G. 
ii.; Horat. I. .Vat. 4. 43., 1. E-p. 3. 30. ct 2. ibid. 
1. 37.; et Curt. 3. 4. 5. et 10. *J. 16. — Item irnmi- 
nuta aliquantulum significationc, debere ponitur pro 
aptum esse, decere, consentaneum esse. Liv. 24. 25. 
Mullam earum vivera debere. Id. 3, 16. exlr. Impro- 
bum consilium serum, ut debuir, fuit. Adde eumd. 
37. 6. — Apud PoeUs ponitur pro necesse est. Lu- 
cre!. 3. 188. animus constare rolundis Perquam se- 
minibus debet. Ovid. 13, Met. 877. vot, quantam 
Cjriops habere debuit. ^ 2. Hem debere — a) Po- 
nitur de iis, qua natura vel fato certissime eventura 
sunt, qua signiAcatione oecurrit fere passive. Cic. 
14. Phil. 12. 31. O forlunata mors, qua; natura; de- 
bita, pro patria est potissimum reddita! Id. Sext. 
21. 47. Vita neccssitati debetur. Horat. Art, 6. 63. 
Debemur morti nos nostraqoe. Firg. 6. /En. 714. 
anitiife, quibus altera fato Corpora debentur. /(t 11. 
ibid. 759. fat is debit us Arrnui. Id. 7. ibid. 120. tel- 
lus fatis debita. Cf. Flor, 4. 2. Ovid. 15. Met. 444. 
L'rbem et jam cerno Phngios debere nepofes. h. e. 
Trojanos urbem Roinam olim cerlo eomliluros. Vol. 
Place. 2. 571. bis Herculeis deberi Pcriarna tells 
h. e. in fatis esse, ut bis oppugnentur. Id. 5. 277. 
Debitus «gei5 dui Thessalus appulit oris. Stat, 2. 
Achill. 317. magnie vastator debite Tnu>. Id. 4, 
Theb. 84. debitus hospes. et 1. ibid. 80. debita vin- 
det. Adde Lucan. 6. 530. — Doc referri potest e( 
illud Propert. i. 20. 35. nulli pendebant debita eu- 
ra Rosclda detertis poma sub arboribus. h. e. agre- 
stla, et sponte nullo cultu nascuniia. — Ilinc Debi- 



DEBIBO 

turn, i, n. 2. absolute, subslantfronim more. Nepai 
Beg. 1. Morbo naturae debkuro reddiderunt. h. t. 
mortui sunt. Inseript. apud Oreil. 3453. vix. aun. 

IUI, SA!VCTISS1ME ST FBOPS DIEM C07(SYM1MATIOMS 

mranriLi svi i>ebitvm natvhaE rsasoLYiT. — b) 
Debere interdum ea Uicimur, qu» metuenda nobis 
impendent; quasi obnoiii simus ad ea subeunda. 
Horat. 1. Od. 14. 15. Tu, nisi mentis Dcbes ludi- 
brium, rave, Graci quoque vfaoyavtut fsXatd^ tcvi 
(ut Aristoph.Nub. 1031.) debere risum aiicui, o'fXt- 
cxan«i 8:xt;i; reum esse et damnalione dignurn di- 
lerunt; hint ludibrium debere apud Horat. est idem 
ac prasbere. 

#) Speciatira debere grati animi obligationem de- 
(ignat, sive gratiam aiicui habere signiflcat: ad rem 
Cwlius apud Cic. H.Fam. 14. Magna beneficia roihi 
debet. Cic. 10. ibirf. 12. ad fin. Pernce, ut ne minus 
respublica tibi, quarn tu reipublica; debeas. Id. 
Plane. 28. 68. Son plus me Plancio debere, quarn 
bonis omnibus. Nepos Epwm. 3. L't ille, ad quern ea 
res perveniebat, sciret, quantum cuique deberet. Q- 
vid Heroid. 9. 15. Se tibi pai terra? , tibi se tuta 
sequora drbent. Adde Stntc. 1. Benef. 1. et Vita 
beata 5.; et Plin. I'aneg. 30. — Bine Debens, en- 
tit, absolute, substantivorum more, apud Senec. 1. 
Benef. 4. L't qui praestiterint (beneftcium), oblivi- 
scsntur; pertinai sit memoria debentium. — Hinc 

Debitum, i, n. 2. absolute, substantivorum more, 
pturibus usurpatur si^nirtcationibus. V. sub 1. b. in 
fin.; sub II. A. 1. 1.° in fin. ct 2. a. 

Debens, entii, id. 3. absolute, pro debitors: /". 
tub II. B. in tin. 

D£BlBO, is, ere, a. 3. (de et bibo) idem quod bi- 
bo, seu [nullum bibo. Soiin. 7. ad fin. Esse duo flu- 
mina, quorum alterum si oy ilium pecus debibat, 
pullum fieri, etc. 

DEBlLIS, e, adject. — Debilo, debitis. Ennitis 
8. Ann. Debilo homo. Ita Non. p. 1)5. 32. Me*c. 
Sed alii, et quidem jure, earrigunt debit, ut dictum 
Jit ea rations;, qua volwp, famvl, etc. — Comp. De- 
bilior II. a.; Sup. Vebilissimus occurrit ta^itummo- 
do in Not. Tir. p. 12. nullo prorsus auctore. — Ce- 
terurodefetiw, pro detiabilis, ut >olunt etymologi, a 
tie et habilis, est qui facili membrorum artuumque 
mobililatc caret, membris captus, adeoque inCrnius, 
imbecillus (It. inabile, impotente, storpio, invali- 
do; Fr. foible, infirme, debile, affaibli, par air si: 
Hisp. feble, debit, quebradizo; Germ, unbrauchbar, 
gelahmt , gebrechtich , schwacklick , hinfallig ; 
Angl. infirm, feeble, maimed, impotent, disabled). 

I.) I'roprie usurpatur de corpore; et quidem — 
a) De hoiuinibus, et raro admoduui de brutis, qui 
munbro aliquo rapti sunt. Phut. Merc. 3. k. 45. Ad 
mandata claudus, casfus, mutus, mancus, debilis. h. 
e. t ait forcellinus, qui brachia, vel pedes distortos 
el impeditos babet: additque illud Senec. 5. Con- 
trol!. 33. Hie caecus est, hie debilis, bic mutus. Cato 
R. li. 157. Item pueroe pusillos, si laves eo lotio, 
numquam debiles Bent. h. e. nervis laborabunt. Cic. 
Rabir. jterduell. 7. 21. Q. Seeevola, confectus sene- 
rtule, praepeditus morbo, mancus, et membris omni- 
bus captus ac debilis. Id. SexU 10. 24. Gladium si 
imbecilio seni, aut debili dederis. Mast, apud Senec. 
Ep. 101. Debilis nianu, pede, coia. Juvenal. 10. 
227. Die humcro, hie lumbis, hie coia debilis. Lam- 
frrid. Convmod. 1. Debilis pedibus. Piin. 7. Hist. 
net. 28. 2U. (104). Cum sacris arcerelur (miles), ut 
debilis. scilicet cut dettra manus deerat. Ovid. 3. 
Trist.i. IV. tecto dclapsus ab alto OceuTrit regi de- 
bilis umbra suo. A I. leg. Oebilis. — Et de brutis. 
Liv- 21. 40. Claud) ac debiles equi. Phwdr. i. 1. 
Mustela annis ac senecta debilis. — b) De rebus. 
Ter. Adelph. 4. 4. 3. Membra metu debilia. Lu- 
crel. 4. 94'J. Debile fit corpus, lanauescuut omnia 
membra. Ovid- 12. Met. 106. Debilis manus. Sue- 
ton. Vesp. 7. Quidam debili cruro. Martial. 10. 65. 
Os blaesum tibi debilisquc lingua, Seneca. 5. Cun- 
Irov. 33. Membra debilia. Prude nl. 2. Cathem. 7S>. 
femur, f'irg, 5. jEn. 271. Amissis remis atque or- 
dine debilis uno. Apud Stat. 12. Theb. 144. debik 
iter carpere dicitur, qui vulncre tardus ac debilis 
est. Cf. OHd. 3. Pont. 1. 67. Cuinque ego deficiatn, 
nee possim ducere eurrum, Fac tu sustineas debilo 
sola jugum. Cirg. 12. Mn. 50. Et nos tela, pater, 
ferruruquc h.iud debile deitra Spargiruus. Martial. 
7. 20. Debilis. fioletus. h. e. caule aut mutiio, aut 
penitus reciso. Crronov. Sic Stal. 4. Silt: W. 34. De- 



— if — 

bilis perna. h. e. cui pars abscissa est. Rursus Mar- 
tial. 8. 6. Hoc cratere Ceroi commisit prxlia Rh6?tus 
Lum Lapithis: pugna debile ctrnis opus. h. e. muti- 
lum. 

II.) Fipurate: ad rem Cic. Mvr. 25. 51. Duo cor- 
pora esse reipublica;, unum debile infirmo capite; 
alterum Annum sine copile. Et Quinlil, 11. 3. 85. 
Sine manibus trunca esset actio ar debilis. — at De 
animo. Cif. 3. Cat. 2. 3. Eos, qui restitissent, infir- 
nius sine illo (Catiiina) ac debiles fore putabam. 
Sir Claudian. 1. Rufm. 317. pars una roaneret De- 
bilior facilisque capi. Rursus Cic. 2. Tusc. 5. 13. Ct 
a|jer, quamvis fertilis, sine eultura frurtuoims esse 
non potest, sic sine doctrina animus. Ita est utrnque 
res sine altera debilis. Tac. 4. Hist. 62. Dui Clau- 
dius Sanctus effosso .oculo, dirus ore, ingenio debi- 
tor. SH. It. 8. 261. Arte belligera debiles. — b) De 
abstrartis. Cic. Mil. LI. 25. Occurrebat. mancam ac 
debilerji prseturam tuam futurara, consule Milone. 
Pers. 5. W- L : t teneat vetitos inseitia debilis actus. 
h. e. ijinorantia impotens. 

DEBlLITAS, 5tis, f. 3. (debilis) morbus ejus, qui 
aliquo membro captus est (It, storpiezza ; Fr. fai- 
blesse, infirmile, dtbilite; Hisp. debilidad, enfer- 
medad; Germ, die Lahmung, Schwathe eines Glie- 
des; Angl. weakness, feebleness, lameness). 

I.) Proprie. ^ 1. Generatim. — a) In singulari 
numero. Labeo apud Gell. 4. 2. Debilitas-pedis. Cic. 
Pis. 1. 1. Debilitas liugus. Liv- i. 3(5. Cunrtantem 
ac prolataDtem ingens vis morbi adorta est debilita- 
te subita. Plin. 8. Ep. 18. a med. Cum quereretur 
de contumeliis debilitatis suse. Quintil. fere per lo- 
tam declam. i. r.Eecitatem debilitatem *ocat. Adde 
Tac. 1. Hist. 9.; Cels. 5. 26.: Sueton. Cal. 26.; ct 
Juvenal. 14. 156. — b) In pluiali numero. Cic 4. 
Fin. 8. 20. A se dolores, morbos, debilitates re- 
pellere. Adde Gelt. 6. 1. ^ 2. Speciatim est defe- 
ctio virium, iniirmitas. Seneca Ep. 55. Debilitatem 
nobis indiiere deliciae: et quod diu noluimus. posse 
desivimus. 

II.) linproprie. Cic. 1. Fin. 15. 49. Debilitas ani- 
on, cui mox opjjomtur robustus animus. Martial. 

2. 86. mollis debilitate Galliainbus. h. e. mollitie ef- 
femtnatus: el alludit ad Gallos semiviros. 

DEBILITATE. /'. DEB1L1TER. 

DEBlLlTATlO, onis, f. 3. actus debilitandi, de- 
bilitas. 

I.) I'roprie. Apttl. 2. Met. sub fin. Praemium de- 
bilitationis consecutus. h. e. detruncationis nasi et 
aurium. 

11.) linproprie. Cic. Pis. 36. 38. Debilitatio atque 
abjectio animi tui. 

DEBll.lTATUS, a, um. V. DEB1LITO. 

DEfllLlTER, adverb, cum debilitate. Pacuvius 
apud Aon. p. 98. 18. Merc. Miseret me, larrimis 
lingua debiliter stupet. Nonius eiponit debilitate: 
eujus adverbii nulla prasterea est, quod sciam, qua 
fulciatur, auctoritas. 

DfiBILlTO, as, Svi, Stum, are, a. 1. (debilis). 
Part. Debililatus in omnibus paragr.: Debilitatu- 
rus I. — Debilitare est debilem redderc (V. DEBI- 
LIS sub init.i, infirmum, invalidum reddere (It. 
storpiare, rendere inabile; Fr. mutiler, estropier, 
affaiblir; Hisp. mutilar, eslropear,debilitar; Germ. 
t'erslumineln , lahmen , entkraften schwache-n ; 
Angl. (o cripple, disable, enervate, maim). 

1.) Pruprie. — a) De hominibus ceterisque ani- 
mantibus. I.ir. 21. 40. Effigies, immo umbra; homi- 
num, faEsie, fiiaorc, illuvie, squallore enecti, contusi 
ac debilitaii inter saia rupesque. Tar. i. Ann. 63. 
(.luinquatimta hocninum millia eo casu (h. e. amphi- 
thtatri) urbiiitata vel obtrita sunt. Suetcm. Aug. 43. 
l.apsu debilitiitus. Curt. 4. 3. el 8. I. Debililatus 
vulnere. Ovid. 13. Met. 102. behilitalurum quid te 
pctis, improbe. munus? Adde Ceh. 7. 2. circa med. 
Seneca 5. Conlrox: 33. a med. C"ui debilitabal espo- 
sitos. Id. ibid, sub fin. Piura habet men, bra, quam 
debilitatis rdiquit. Arrius Menand. Uig. 4'J- 16- 4. 
a intd. Qui debilitavit filium, ut inhabilis niiiiti* 
sit. Cajus 3. Institttt. (edente iterum Gocsclmnv.ii 
J 146. Gladiatorcs, qui inte^ri exierinl. qui uicisi. 
qui debilitati fuerint. — b) De rebus. Lucret. b. 
1149. manabat lingua cruorc, Debilitata malis, tnotu 
gravis, aspera tactu. Cic. Flncc. 30. 73. Membra, 
qua; debilitavit lapidibus, fustibus, ferro. Sic And. 
B. Alex. 18. Terror membra debilitat. Cic~ Mar cell. 

3. 8. >ulla est tanta vis, quae non ferro ac viribus 



DEBRACKIOLO 

debililari frangique possit. Ejusdem Cic. fragm. apud 
Non. p. 105. 10. Merc. Cibum etiam ssepe subtrahunt, 
ut fame debilitctur cquuleoruui nimis effrenata Tis. 
iVepos Ages. 5. Opes adversariorum debilitata. Rur- 
sus Cic. 2. leg. Agr. 33. Ut. Nervis uTbis omnibus 
erscctis, urbem ip*am solutam ac debllltatara reli- 
querunt. Et poeticr Horat. 1. Od. 11. 5. Qua; 
ihiems'i nura opposilis debilitat pumicibus mare Tyr- 
rhenuro. h. e. retundit, framiit. 

II.) Fisurate: ad rem Cic 5. Fam. 13. Nullum 
membrum reipublica, quod non fractum debilttatum- 
ve sit- — a) De animo. f'arro apud Non. p. 163. 
30. Mere. (Juo metu debililaret nostros. Cf. Cic. 
Dom. 52. 135. Mens debilitata metu concidit. Et 
Quintil. 1. 3. 6. Metus debilitat. Cic. 6. Phil. 2. 
4. et Nepos Datam. 6. Debilitare animes et virtu- 
tem inilituni. Cic. post redil. tn senat. 15. 36. Fran- 
gere, ajt debilitare animum alicujus. Id. 3- Cat. 5. 
10. Recitatis litteris, debililatus atque abjectus, con- 
scientia convictus repente conticuit. Id. 2. Oral. 47. 
195. Afflictus, debililatus, mcerens. Nepos Hann. i. 
Domi civium suorum invidift debilitatus. Cic. 2. O- 
rat. 33. 142. Debilitati a jure cognoscendo. — 6) 
De abstracts aliisque. Cic. 5. All. 4. Tua profectio 
spem meam debilitat. Id. Mur. 37. 80. Debilitare 
audaciam alicujus. Id. Vatin.1. 18. Debilitare et Te- 
primere furores tribunicios. Id. Mur. 21. 43- studia 
amicoruni. Id. Ccel. 2*. extr. vocem fletu. Id. 3. 
Oral. 50. 192. Versus debilitatur, in quacumque sit 
parte titubatum. Id. 5. Tusc 27. 76. Dolor fortitu- 
dinem, masniludinem animi. patienliam debilitat. 
Id.Quinct~.i. 4. L"t multis incommodis verilas de- 
bilitata, tandem squitate taliatn virorum recreetui. 
Id. Ueiot. 2. 7. Actio causse maiime debiliiatar 
loco. fac. 3. Ann. 67. Metus escrcitam quoque elo- 
quentiam debilitat. f'irg. 9. In. 610. nee tarda M- 
nectus Debilitat vires animi mutatque viiurem- 
Quintil. 6. procem fin. Debilitare vires ingenli. 

DEBILO. V. DEBILIS sub init. 

DEBlTlO, onis, f. 3. actus debendi. debitum. (. ic. 
14. Alt. 13. 5. Quintus de emendo nihi! curat: sstis 
enim torquetur debitione dotis. Id. Plane. 28. 68. 
Dissimilis est pecuniae debitio ct gratis. V. Gell. 
1.4. 

DEBITOR, Cris, m. 3. qui debet, eui opponltur 
creditor. 

I.) Proprie. Modesiin. Dig. 50. 16. 108. Debitor 
intelligitur is, a quo invito eiigi pecunia potest. Cic. 
2. Off.i-i. 78. Pecunias creditas debitoribus condo- 
nare. Adde evmd. Pis. 35. 86., 9. Fam. 6., et 7. 
Alt. 18. 4. ; Cass. 3. B. C. 20. Horat. 1- Sat. 3. 86. 
Dobitor sris. Seneca 6. Benef. 2. Non diram me il- 
lius debitorem, nee hoc aesalienum profitebor. Add* 
Sueton. Aug. 32.; Juvenal. 16. 40.; Quintil. 3. 6. 
84., et Gell. 20. 1. — Debitores, qui solvendo non 
erant, olim Honire in partes secabantur, qua; credj- 
toribus distribuebantur. Tertull. 4polog. 4. a med. 
et apud A. Mai. in Vatic. Coll. T. 2. p. 144. 

U.) Improprie. Ovid. 1. Trist. 5. 10. PeTpetuu*- 
que anims debitor hujus ero. Id 4. Pont. 1. 2- De- 
bitor vitEe. Plin. 3. Ep. 2. Habebis ine, babebis 
ipsum gratissimum debitorem. Martial- 9- 43. debi- 
tor voti. h. e. reus. 

DEBITRIX, tcis, f. 3. qua- debet. 

I.) Proprie. Paul. Dig. 16. 1. 24 Debitrit rrulier 
a creditore delegata. Id- ibid. i'j. 14. 47. Debilrii 
lisd. 

II.) Improprie. Tertull. An m. 35. Omnium deli- 
ctorum debitrit anima est . Adde Hieronym. Ep. 
150. 

DEBtTUS, a, um. /'. PEBEO. 

DKBLATaKATUS, a, um. V- voc. seq. 

DfiBLATERO, as, Svi, Slum, arc, a. 1. (de et bla- 
tero). Qui scribunt deblactero, arguuntur Lucilii 
versu mot cit. — Part. Deblateratut. — Deblatera- 
re est stulte loqui, inoni loquacitate obstrepere. 
Plan!. Auiul. 2. 3. 1. Obi tu es, quae dcblaterasti 
jam vicinis omnibus, me mere filis daturum dotem? 
Lucilius apud Non. p. 96. 10. Merc. Deblaterat ple- 
nus, bono' rnsticu' concinit una. Non. ibid, eiponit, 
obloqui.confingere. Gell. 9. 15. Sed deblateralis ver- 
suum muitis millibus fiiicm aliquando fecit. 

DEBRACHlOLO, as, are. a. 1. ei brachiolis san- 
puinem deiraho. V. BRACllIOLL'M. Occurrit tan- 
turn Part. Debrachialaridm. apud Pelagcm. fete- 
rin. 21. ad /in. Equus debrachiolandus est, et potto- 
nandus caricis cum irino decoctis. 



DEBUCCELLATUS 



OJEBDCCELLATUS, a, urn, adject, apod Plvn, 
Paler. 1. 6. eft ei buccellato factus, Tel buccellato 
conditus. 

DEBUCCtNO vel dfbuelno, as, Svi, Stum, ate, n. 
1. idem quod buccino, et translate promulgo. Ter- 
tull. Firg. vet. 13. Nihil debuccinemus eorum, quae 
apud ilium mercedem tnerebantur. 
_ DECACUINNO, as, are, a. 1. (de et eachinnor) de- 
rideo. Tertult. Apolog. 47. Gehennam si commine- 
mur, decachinnamur. Id. i. ad Nation. 10, Quo re- 
solutius decachinnetis. 

DECACHORDUS, a, urn, adject. Bexa^opSot, de- 
cern habens cbordas. Paulin. Nolan, carm. 28. 221 . 
(al. 273). Ut decachorda sonenl pulsis psalteria ner- 
vis. Adde eumd. Fit. S. Pel 221. Fulgent. 1. My- 
thol. 14. Cum decachorda Apollo piogitur cithara. 
Adde Interpr. Fulgat. Psalm, 914. et 1*3, 9. 

DECACtJMlNATlO, Snis, f. 3. cacuminis prasci- 
sio, ut decacuminatio capressi, pices, cedri, apud 
Ptin. 17. Hist. Nat. 24. 37. (236). 

DECACCMl.NO, as, are, a. 1. (de et cacumen). 
Part. Decacuminandus. — Decacamino est cacumen 
priErido. Cohan. 4. A. R. 7. 3. Pampinum decacu- 
minare conveniet. Id. 5. ibid. 6. 12. Ulmus decacu- 
minanda est jima ramulum. 

DECADA, a, f. 1. idem quod decas. Hieronym. 
in Ezech. 41. 

DECADtVUS, a, urn, adject, qui inelinat et cadit. 
Auct Pervigil. Fen. 17. Lacrima> miMnt trementes 
decadivo pondcre. Ita legit WernsdorSus. Alii dc- 
cidivo, alii aliter. 

DECAGONUS, a, um, adject. Sexaywos, qui de- 
cern habet anguios. Boetk. 2. Geom. p. 1225. Restat, 
ut de decagoni embadali dicanms podismo: descri- 
batur itaque decagonus denario numero lateraliter 
iiniilalus. 

DECALANTICO, as, are, a. 1. (de et caiantica). 
F. DECALVATICO. 

DECALCO. as, Svl, Stum, are, a. 1. albo. Gloss. 
CyriU. Kono>. decalco, albo. Gloss. Placid, ed. A. 
Mai. p. 453. Decalcatis, de calce ablatis (lege alba- 
tis). Gloss. Isid. Decalco, deatbo. 

DEcALfiFAClO, facis, facere, n. 3. Glos$. Lat. 
Gr. Deealefacio, s'jtSeppuMveo. 

Df.CALESCO, escis, escere, a. 3. Glost. CyriU. 
bx^spfiaivojfai, decalesco. 

DECALlCATOR, uri9, m. 3. Gloss. Lat. Gr. De- 
calicator, xorairuTJjf. 

DEcAlICATUM, i, n. 2. calce litum. Paul. Diac. 
p. 75. 13. V. CALICATA. 

DECAL&GTJS, i, m. 2. oW\otO{, decern Legls 
Divina praicepta. Voi Gneca. Tertull. Anim. 37. 

DECALVATICO, as, are, a. 1. calvaticam detraho, 
et translate aliqua re spolio. Lucilius apud Non. p. 
97. 9. Merc. Decalvaticere eburneo speculo, depecu- 
lauere. Editiones omnes habent decalanticare F 
C At VATIC A. 

DECALVATlO, onis, f. 3. calvitium. Mieronym. 
Ep. 93. ad Sabiniam. Et vocabit Dominua Sabaoth 
in die ilia ad fletum et planctum magnum et de- 
cahationem et accinctionem cilicioruro. Est locus 
Isai.2% 12- L ubi Interpr. Fulgal. habet caltitium. 
DECALVATL'S, a, urn. F. voc. saq. 
DECALVO, as, Svi, Stum, are. a. 1. (de el cat- 
vus). Part. Decalvatus. — Decalvo est cahuni red- 
do. Feget. 3. Fetervn. 48. 3.Schneid. Locuro, quein 
curare >olueris, inducto psilothro decalvas. Hiero- 
nym. 1. adveji. Jovinian. n. 23. Sampson a mulie- 
re dccalvatus. 

DECAMETER, tra, trum, adject. cWfiETioi. 
tres raensuras habeas. Mar. Fictorin. p. 249"! 
Putsch. Igitur cum hexameter versus metrorum o- 
miuum finis ac summa git, hi qui epici non sunt, si 
per singulos pedes feriantur, eicedant necesse est 
modum heiametri versus, unde per dipodias feriun- 
tur: ut etiamsi decern pedum fuerint, non decainclri 
appellcntur, sed pentamctri, quitiquc scilicet dipo- 
dus computatis. Et paulh post. Mcnsura enim. seu 
modus metrorum hujusmodi accipietur, nam eitre- 
mum in bis atque ultimum. quod monometrou dici- 
tur, constat ei uno pedc, maiimum vero usque ad 
periodum deeamctrum porrigetur. 

DECANIa, orum, n. plui. 2. ita appellantur loca 
in SJ«nis cseiestibus ab ecrum numero. Manil. H 
298. Qaas partes decimas diiere decania rentes : A 
numero nomen positum est, quod partibus astro 
Condita tricenis propria sub sone feruntur, Et tri- 



— n — 

buunt denas In se coeuntibui estris. F. DECANTS 
tub B. 

DfiCANlCUM, i, n. 2. cuilodia, in qua clerici de- 
linquentes concludebanttv , career ecelesiasticus . 
Impp. Aread. et Manor. Cod. Theod. 16. 5. 30. 
Hsretici noverint, omnia sibi loca hujus urbis adi- 
menda esse, sive tub ecclesiarum nomine teneantur, 
sive qu* diaconica appellantur, vel eliam decanica. 
Adde Julian, epit. nov. 73. 5 266. 

DECANTATIO, onis, f. 3. Hieronym. Ep. 106. 
n. 49. ita vertit Graccum dh\sayiav, quod alii ei- 
ponunt loquacitatem, garrulitatem. 

DECANTATUS, a, um. V. voc. seq. 

DECANTO, as, Svi, Stum, are, a. 1. (dee( canto). 
Part. Becantalus sub A. 3.; Decantandus sub A. 
2- — Decantare duo prxcipue signiflcat prout A) 
Praspositio de est intensiva, aut B) Actioais eiitum 
unemque sig^ificat. 

A) Cum prspositio de est intensiva ^ 1. Decan- 
ts est ad nauseam usque recito rem omnibus notam 
et risu dignam, aliquid vulgo, publico; et fere in 
malara partem accipitur. Cic. 2. Orat. 32, 140. O- 
mnes causas diligentes oratores percursas animo et 
prope decantatas habere detent. Id. 2. ibid. 18. 75. 
Nee mibi opus est Grseco aliquo doctore, qui niihi 
pervulgata pracepta decantet. Adde eumd. 13. Alt. 
ii.Quintil. 12. 8. 3. Decantare mu!ta_et diserte. 
Seneca Ep. 24. Decantatae in omnibus scholis fabn- 
Ice ista? sunt. Adde Horal. 1. Ep. 1. 64. Cic. 1. Di- 
vinat. 47. 105. Nod decantandi au^urii, sed divinan- 
di tenuit disciplinam. Id. 4. Fin. 4. 10. Ne necessp 
sit iisdem dc rebus semper quasi dictata decantare, 
neque a commentariolis suis Ulscedere. ^ 2. Item 
est cantando reprsesentare, vel simpliriter canlare. 
Horat. 1, Od. 33. 3. ncu miscrabiles Decantes elc- 
gos, cur^titri junior Lasa prwniteat fide. Sueton. 
Ner. 38. *AV.(otJiv Ilii in illo suo scsenico habitu de- 
cantavit. Lucan. 5. 394. Decantatque tribus. h. e. 
edicit tribus prasro^ativas. Plin. 24. Hint nat. 1.1. 
(4). Statira compositiones et miiturse ineiplicabi- 
Ics decantantur. Adde Nemes. Crneg. DC: Aurel. 
Vict, de vir. ill. 34.; et Symmach. Ep. 3. 5. ^ 3. 
Item incaDtare. Apul. 3. Mel. 55. At e<>o nuilo de- 
cantatus carminu. et supra eotl. lib. Decantatis spi- 
rantlbus fibris. k. e. incantamento conserratis. Adde 
Cael. Aurel. 5. Tard. 1. 

B) Cum prbtpositio de actionis eiitum finemque 
signiiicat, decanto est cantare desino. Cic. 'i. Tasc. 
22. 53. Sed jam decantaverani foitasse. /". ititegr. 
locum. 

DfiCANUMML'S, i, m. 2. est denarius nummus, 
cujus quarta pars sestertius, decima as, apud Far 
Auctor. de limit. Goesii p. 26l>. 

DECANL'S, i, m. 2. a dec.err, est qui decern prot- 
est; et occurrit A) De hominibus. et Bi Ue rebus. 

A) De hominibus. ^ 1. Dccanus in eiercitu di- 
ccbatur, qui decern prseerat militibus. ita ut ipse es- 
se! undecimus. Igitur cum in ccnturia decern fuerint 
decani, sub uno veiillo centum et decern pedites rue- 
re. Idem cajmt conlubrrnii nominabatur. Feget. 2. 
Milil. 13. ^ 2. In aliis quoque ordtnibus decani 
sunt, ctEnobiiarum neiupe. hieronyin. Ep. 22. n. 
35. Diwsi sum per decurias, ita ut novem homini- 
bus decimus prresit. Augustin. 1. Mor. Ecctes Ca- 
thol. 31. Opus tradunt eis, quos decanos vocant, eo 
quod suit denis propositi. ^ 3. In Novell. Consli- 
tut. Justinian. 69. et Cod. 1. 2. 4. et tr. decani sunt 
vcspillunum genus funeribus inservienles. ^ 4. I- 
tem decani fuerunt quoddam scrvorum genus in au- 
la imperatorurn. Cod. 12. 27. 1. et 2.: et Cod. Theod. 
6. 33. 1. 

B) De rebus. A genethliaus usurpubatur pro pre- 
side decern partium signi. Cum igitur signum eonti- 
neat gradus triginta, trcs decanos in quolibei signo 
constiiuebant. Singulis vero decanis lerna applica- 
bant numina. Firmic. 2. JUalhn. i. V. Mus. Bor- 
bon. T. H. tav. 2S. p. 7. Cttfell. 2. p. 4J.-45. Ipsa 
quoque Philulogiii lectici desiliens, q^iim immensos 
Juniinis cam[*s stbercieque iranquillilatis verna 
conspirerel, ac nunc tot diversitates cerneret for- 
masque decanorum, etc. 

DEC.iPlTATlO. onis, f. 3. decollatio. Gloss. Cy- 
riU. Kip aXi^; OLK0~iiir, 7 dccapitatio, decollatio. 

DELAPROTI, orum ; m. plur. 2. Sfxair^wrGi. a 
imx dcceiis, et ir^wTOS primus, Latinc ad'lilteram 
decemprimij quain vocem F. infra suo loco. dp. 
Dig. 50. 4. 3. § \u. Decaprotos etiam minores vi- 



DECEDO 

giutiquinque annis fieri pridem placuit, quia patri- 
monii magis onus videtur esse. Arcad. ibid. 18- § 
26. DecapToti et icosaproti tributa eiigentes pro o- 
mnibus deTunctorum riscalia detrimenta resarciant. 
F. DECLRIO. 

DECAPRO'fiA, s, f. 1. Eejcairp(i.'w(a, munus de- 
caprotorum, decemprimatus. Arcad. Dig. 50. 4. 18. 
§ 26. Miita sunt munera decaprotiae et icosaprotieo. 
Adde Cod. 10. 41. 8. 
DECAPULO. f. CAPULO. 
DECARGf RUS, a, um, adject, qui ei decern ar- 
genteis constat: a Ssxa decern, et apyv??$ ar gen- 
turn. Decargvrus fuit nummus aureus, qui valebat 
decern ocpYupout, h. e. decern nummos, quorum sin- 
guli centum denarios argenteos valebant, h. e. talen- 
turn aureum. Impp. Arcad. et Honor. Cod. Theod. 
9. 23. 2. Centenionalem tantum nummum in con- 
versatione publica tractari prsecipimus, majoris pe- 
cunise figuratione submota. Nullus igitur decargy- 
rum nummum alio audeat commutare, scieni fisco 
eamdem pecunlam vindicandam, quae in publica po- 
tuerit conversatione deprehendi. V. MAJORINL'S 
ibique adnotata. 

DfiCARNO, as, are, a. 1. (de et caro) carnem de- 
traho. Feget. 3. Feterin. 42. 1. Sehneid. Ferramen- 
to decarnabis. Adde eumd. 2. ibid. 27. 2., 3. ibid. «. 
1., et 5. ibid. 5. 1. Apic. 7. 9. Petasonem, turn eliM- 
tus Fuerit, decaraas. 

DECARPO. F. DECERPO sub init. 
DECAS, idis, f. 3. Zi*.as, aliquid decenarium nu- 
merum continens. Hinc Livii historia in decades 
distributa est, quse singuiae decern libros continent. 
Ctuntur hac voce Tertull. Prescript, turret. 49., 
Hieronym. in cap. 41. Ezech. et Capell. 2. p. 25. 

DECASEMCS, a, um, adject. Seitaoii(io;, decein 
temporibus constans : a Bsxa decern et stjPlslov tem- 
pus. Mar. Fictorin. 1. p. 2492. Putsch. Incipiunt 
et porriguntur tempora in pentasvllabis n quinque 
usque ad decern, id est a penlasemo ad decascmum, 
ut sit pentascmus PhilopoUmus e quinque brevibus, 
decasemus autem e quinque longis, ut Atroxiclides. 
DfiCASYLLABL'S, a, um, adject. SaxiMo'XXafJos, 
qui decern sytlabis constat. Mar. Fictorin. p. 2560. 
Putsch. Appellatur metrum Alcaicum decasjllabum, 
ut est: Laurea Nyclelio corona. 

DECASTfLOS, vel Latina positione 
DECASTiLL'S, i, m. 2. decern columnas habens, 
BexacTTuAo;: otO^oj enim coiumnam signiucat. Fi- 
truv. 3. 2. 8. Sehneid. 

DECATORTHOMA, atis, n. 3. texaiifivfta, 
cornpositio medicamenti ei decern rebus. Quidaui 
leg. apud Seren. Sammon. 24. 449. et 25. 475. Sed 
alii omnino aliter. 

DECASCIIEM ATISTL'S, a. um, adject, ad deceit) 
schemata pertinens: a S:*i decern et <fpif ta ''h*" 
ma . figura, specie*. Plotius de rnelris p. 2630. 
Putsch. Decascbeinatisti darlylici (iunt modis de- 
cern. Si primus et secundus dactyli sint, ceteris spon- 
deeis, etc. El paul'o post. Eadem ratione Bunt de- 
casrbematisti spondasi, sicut eumplis docebimos. 

DECATREXS1S vel decutressis, e, adject, qui est 
ei numero eorum, qui tresdeeim munerantur in ali- 
qua sodalitate aut magistratu: all irms. SjKa-rpnf, 
ev tsAtx decern et Tpei; tres. Inscript. apud Murai. 
702. 2. o. FtAVro siaesio igt.atio lollia>o coulb- 
Cai v. s. (h. e. veteris sodaiitii) decathessivm fa- 
TB0NO FKAESTA^T[SSI>!0 I'OSVEHVM. Adde aiitwn 
apud eumd. ibid. 3. , in qua tegilur: decatre>ses 

EJ1S PATBOTSO FBAISTANTIiSIMO FOSVERTM. Ccte- 

rum V. Bulled, dell' Inslit. Archeol. a. 1817. p. 
27. seqq.; Gervasii, Iscriz. di .Varorzio Loliiano 
p. 2. et2(.; et Bullelt. arch. Napol. a. V. p. 61. 
Haec cl. Furlanetlo in Ajipend. ft suis MSS. Haec 
etiajn Oreltius, qui easdeni Inscript- habet n. 3162. 
el 3163. At de Decatrensibus verum invenit Mir 
nervinius (Man. ined. di Barone I. p- 43.; Nuove 
ossen'azioni intorno to voce Decatrenses, Napoli 
1S52). ad AsxaTSfa Delmatia;, qus Decadaron 
geographo Ravennati, nunc vero Cattaro dicuntur, 
collegium illud referen?. quod negotiandi causa Pu- 
teolis consistcbat. V. Hen-en. , Collectionis Orel- 
lian(E Suppiemenla Emendationestiut , p. 291. 

DECAL'LESCO, escis, escere, n. 3. (de et cauiis) 
caulem emitto. Plin. 19. Hist. nai. 7. 36. (122>. 
Kaphanns utique jiieundior detructis foiiis, ante- 
quara decaulescat. 

DEcEUO. cfdis. cessi, cessum. cedere, n. 3. (de 



BECEDOTTO 

el Gcdo). Decesse pro deeessisse babetur apud Ter. 
prol. Heaut. 31., el legitur a quibusdam apud Cic. 
7, Fam. 1., dtvisitque per tmcsin Lucret. 1. 1104. 
Nam quarumque prius de parte corpora cesse. Sic 
decessemus pro decessiss'mus apud Cic. 5. Fam. 20. 
a med. Hucusque Forceilinus. At decesse occurrit 
tantummodo apud Ter. 1. c; apud Cic. enim 7. 
Fam. 1. Orellius ex optimis Codicibus legit deces- 
risse, quemadmodum et 3. Fam. 20. a metf. legit de- 
cessissemus. Apud Zuoef. vero nun est, cur tmesin 
admittamus; nam que cesse est pro cessisse et prae- 
pos. de per se regit Ablathum, cui juncta est. — De- 
cedent pro rfccfssfrit edidit Torrentin. Dig. 32. 27., 
ubi Haloander recte habet decederet. — Part. De- 
cedent I. A. 3., I. B. 2., et III.; Decessus I. 5. 1. 
et 2.; Dtcrssw us 1. ^. 3. — Ccterum decedo est a 
■uperiore loco deorsum cedo, discedo, recedo, abeo; 
et jungitur Ablativo saepe rum praspos. de. inierdum 
cum praepos. e vel ex. raro admoduni cum praepos. 
ab , frequenter autem occurrit eum Ablalivo sine 
praepos., vel interdum etiam absolute (It. andar giii 
da tin luogo eievato, ritirarsi, andar via, par tire; 
Fr. s'eloigncr de. purtir, s'en alter; Hisp. apartar- 
se, alejarse, partir; Germ, von einem hbheren Orte 
herabgehen, dann von einem Orte fort-, ab-, 
weg -, hinweggehen, - Irefen, - kommen; Angl. to 
depart, go away, withdraw, retire, retreat). 

I.) Proprie uccurrit A) Simplici, vel S) Aucta, si- 
ve prasgnante, uti ajunt, significatione. 

A) Simpliciter, et quidem ^ 1. Generatim. Cic. 

6. Alt. 2. ad fin. L'. ci Cvpro cquites ante certara 
diem deeederent. Id. 2. Fam. 11. Panthers consti- 
tuisse dicuntur in Cariam ei nostra provincia dece- 
derc. Cass. \. B. G. 31. De altera parte (agri) Se- 
quanos deccderc juberet. A'epos Att. 10. Decedere 
de furo. Id. Hamik. 1. Sicilia. Sail. Jug. 28. Italia. 
Id. tbid. 38. Numidia. Val. Place. 2. 297. terra pa- 
tria. Liv- 4. 21). Decedere prasidio injusau impera- 
toris. Adde euraii. 24. 37., 38. 42. et 5. 6. Id. 36. 
14. de praesidio. Adde Sail. Jug. 28. Liv. 8. 13. Bo- 
mam ad destinatum triumpbum decesscre. Asin. 
Poti. apud Cic, 10. Fam. 32. ad fin. Equites deee- 
dentes suppiicio afficeTe. h. e. perfugas. Plaut. Bacch. 
i. 1. exir. Nescio qui turbat, qui hue it: decedamus, 
soror. — Forceilinus pro descendere afl'ert illudZu- 
crel, 6. 736. ubi in campos albas decedere ningucs 
TabiGeis subigil radiis sol omnia luslrans. At nunc 
plerique omnes leg. descendere. ^ 2. Speciatim in 
re militari decedere dicitur irnperator, qui ab oppor- 
tune, quern occupaverat, loco cum eiercitu recedit 
abitque; in quo quidem inest significatio de superio- 
rs loco descendendi. Cces. i. B. G. 44. Quod si non 
decedat, aut exercitum deducat ei bis regionibus, 
lese ilium - pro hoste habitururn. Id. 1. B. C- 71. 
Quod suis non subvenissent; quod de coile non de- 
eederent. etc. Adde eumd. 5. B. G. 43.; et Auct.B. 
Alex. 34.. 70. et 77. — Iitcrdum occurrit eliam Uc 
militibus, qui a stalione abeunt. Liv. 3. 17. Post- 
quam arma poni et decedere homines ab stationibus 
nuticiatum est. Al. leg. uiscetiere. Id. 44. 33. Dece- 
dere ei stalione. ^ 3. Item speciatim in re civili 
decedere de aut ex provincia, decedere provincia, 
et decedere absolute dicuntur masiistralus post per- 
actuin pro\intiale iiuperium. ('ic. 4. J'trr. 20. 48. 
Istum reSiquit, de pro\inciaquc decessit. Adde ewmd. 

7. Att. 3. 5. Xejws Cat. i. £i provincia decedens. 
Cic. Brut. LI. ei CilWa. V. Fllendt ad b. 1. A'e- 
pos Att. 4. ei Asia. Liv. 23. 34. ex Sardinia. Cic. 
Ligar. I. 2. L't decedens Conaidius provincia, satis- 
facerc homimbus non pussct. si qttemquam ulium 
[irovincis iirtefecisset. Adde Sail. Jug. 20.; Liv. 29. 
19., 4. 2<J., 28. 3!2.. 37. 7. et alibi sape. Cic. Plane. 
26. 65. Cui ( uni re-imndissem, mc a provincia dece- 
dere, etc. Al hcer tetlio admoiium incerla est. Orel- 
lius legit e provinria: nliis vero corrigendum esse 
videtur me rnea prosineia decedere. /'. Klolz in 
John's Jahtbb. Bd. 4. Jf. 122. Cic. 3. Fam. 6. 7. 
Te, antequiim tibi successum esset, dceessurum fuis- 
se. Adde Sail. Jug. 3G. exfr.; et Liv. 8. 13. et 9. 
16. Ceteium V, Herz ad Cat. 1. B. G. 44., Fabr. 
ad Liv. 23. 35. et Kithn. ad Cic. 2. 'fuse. 25. 01. 
^ 4, Item flecefiejp de via, via, in via alicui, et ab- 
solute decedere alicui e.-l locum i.i via d;ire, si\e 
honoris, sive '.idii et contcmpLus causa id liat. Plemt, 
Trin. 2. 4. SO. Decedain illi de via. de semiia, de ho- 
nore pojuil. veruni quod ad ventrem attinel, non 
hercle hor uii^ac. Adde eumd. Amph. 3. 4. 1. Sue- 



— 13 — 

ton. Ntr. 4. et Tib. 31. Decedere via alicui. Ter. 
Heaut. jyroi. 31. Servo currenti in via decessit po- 
pulus. Et passive Cic. Senect. 18. 63. Salutari, ap- 
peti, decedi, assurgi. Contra Cces. 6. B. G. 12. Qui- 
bus ita est interdictum, ii numero impiorum ac see- 
] era tor urn babentur: iis oranes decedunt, aditura eo- 
rium sermonemque defugiunt, h. e. eorum occursum 
vitant. Est qui legit, sed minus Tecte: ab iis omnts. 

— Hinc apud Poetas decedere nocti, calori, est ce- 
dere, fugere, vitaie . f'irg. 8. Eel. 88. nee sera; 
meminit decedere nocti. h. e. cedcre nocti et ad sta- 
bulum redire. Adde fartum apud Macrob. 6. Sa- 
turn. 2. Confer Liv. 3. 60. Quuro per tolum diem 
stetissent intenti ad cerumen, nocti ccssere. Rursus 
f'tr.g. 4. G. 23. decedeTe calori. 

B) Aucta, sive praegnante, uti ajunt, significatio- 
ne. ^ 1. De anirrrantibus est mori: ad rem Cic. 
Senect. 20. 73. De praesidio et slatione .vitas decede- 
re. — CeteTum hoc sensu occurrit decedere de vita, 
saepissime decedere absolute , interdum cum additis 
morte, morbo etc. Cic. Rabir. perduell. 11. 30. Si 
eos, qui jam de vita decesserunt, ornabimus. Id. 1. 
Att. 6- Pater nobis decessit a. d.VIII. Kal. Decembr. 
Adde Cces. 6. B. G. 1«.; A'epot. Cim. 1., Ages. 1. et 
8., et Att. 2.; Liv. !). 17-; Quintil. 3. 6. 96. et 7. 3. 
33.; Sueton. Aug. 101., A'er. 6. et Gramm. 20.; et 
Inscript. apud Gruter. 602. 4., quae pertinet ad an. 
U. C. 775. Capitolin. Anton. Phil. 12. In praHura 
decessit. Inscript. apud Odericium Dissert, p. 165. 

VITS1VT H0M1KES AVAEOS, AVDACIS, M0^VMI^•TOHVM 
SACTHLEOOS, PER OVOS DEtlSSIS KTJUJTAM REOVIESC1!- 

ri licst. Sueton. f'itell. 3. Decessit paraljsi, altero 
die, quam correplus est. Id. JYVr. 5. exir. Decessit 
morbo. A'epos Timol. 1. extr. Ei hominum conspe- 
ctu morte decedere. ^ 2. De inanimis ponitur pro 
cessare, deesse, praeterire, evanescere : et occurrit 

— a) De corporeis quibusdam, de sermonum mate- 
ria, et similibus. Liv. 30. 38. Pompa - deducta in 
circum est, quum decessisse inde aquam nunciatum 
esset. Ter. Adelph. 5. 3. 30. De summa nihil de- 
cedet. Liv. 3. 55. Quidquid libertati plebis cave- 
retur, id suis decedere opibus credebant. Id. 9. 
26. Materia quitstioni decessit. Cic. Cluen^. 60. 
167. Ul de causa ejus periculi nihil decederet, ad 
causam novum crimen accederet. — b> De morbis 
et de animi motibus. Lucret. 2. 34. decedunt corpo- 
re Tebres. Adde Cels. 3. 3. Ter. Heeyr. 3. 5. 55. De- 
cedct jam ira haec. Adde Curt. 8. 2. 1. Liv. 2. 20. 
Ea cura decessit patribu6. Adde eumd. 2. 31. et 33. 
31. extr.; et Horat. 3. Od. 1. 3«. Sail. Jug. 41. for- 
mido. Id. ibid. 88. invidia. Adde Tac. 15. Ann. 44. 
Horat. 2. Od. 9. 11. Amores. Adde eumd. 2, Ep. 2. 
152.; et Liv. 26. 26. el 33. 11. — r) De sideribus 
et tempore. Horat. 1. Ep. 6. 3. Hunc solcm et Stel- 
las et decedentia certis Tempora momentis sunt qui 
formidine nulla Imbuti speclent. Adde I'irg. 1. G. 
222.; el Ovid. 4. Met. 01. t'irg. 4. G. 466. Te ve- 
niojtc die, te decedente canebat. RuliL 1. Itiner. 
313. Nccdum decessis pclajo permitlilur umbris. 

II.) Translate occurrit A) 8iruplici seu slricto, et 
B) Laliuri sensu. 

A) Simplici seu striclo sensu % 1. Generatim 
est cedere, aliquid remillere, et dicitur de jure, pos- 
session, officio, obligatione, dignitate ac similibus, 
quae tamquam supcriora celsioraque sunt, de quibus 
quis deeedil. Cic. Rose. Am. 27. 73. Decedere de ju- 
re suo. et Liv. 3. 33. extr. jure suo. h. e. aliquid de 
suo jure remittere, non surmuo jure a^ere. V. Dra- 
kenborg ad Liv. 28. 28. Cic. 4. f'evr. 17. 43. De 
6uis bonis omnibus decedere. Id. 2. leg.Agr. 26. 68. 
de possession. Id. i. f'err. 10. 28. De officio ac di- 
gnitate decedere. Et passive impcrsonaliter Liv. 8. 
23. extr. Cogilorcl, qua sliiliitia et temeritate de of- 
ficio decessum esset. Id. 36. 22. Decedere ab officio. 
At rteentiores tditt. prrcpoi. omt'ttunf. Sic Id. 27- 
10. officio. Id. 37. 54. instituto suo. Id. 31.5. extr. 
et 34. 11. fide. h. e. non sure promissis. Tac. 11. 
Ann. 4U. >on ideo Tbrase.a decessit semenlia. Cic. 
dilit Ball. 5. 11. Deccileie de senlentia. Id. Cic. 
Place. 12- 27. Seoatus nihil a superioribus conti- 
nuonim annorum decrctis dece.^it Sic Justin. 6. 3. 
8. A rebus geslis deccderc. ^ 2. Speciatim, quo- 
niam decedere via proprie est a recta via aberrare 
aiioque diverti, ut apud Sueton- Cces. 31. Cum lu- 
minibus e\tinctis via decessisset; tCces. S.B. C. 112. 
eod^m sensu dlx.it decedere de cursu): ita decedere 
de via translate est a viitute, ab honestate, a recta 



DECEMBER 

vitendi ratione recedere. Cic. Ca?l. 16. 38. Cupidi- 
tate inductum de via decedere. Eodem sensu Qvin- 
til. dixit 4. 5. 3. Decedere via. Similiter Censor-wi- 
de die nat. 16. med. Decedere a vero. ^ 3. Item 
speciatim decedere de nobilitale generis apud Pal- 
lad. 3. R. R. 25. 2- dicuntur pla'nlae, quae degene- 
rant. ^ 4, Deniquc decedere pontlur etiam pro iti- 
feriorem esse, seu locum cedere si translate accipia- 
tur. Horat. 2. Od. 6. 13. Illc terraruni rnibi praeter 
omnes Angulus ridet, ubi non Ilymctto Meila dece- 
dunt. Porphyrion ad h. 1.: Decedunt ergo et con- 
trario cedunl, compositum pro simplici,id est cc- 
dunt. Et clarius Ritter: Decedunt est de loco vel de 
via cedunt. quod quum faciant inferiores superiori- 
bus, decedere est etiam inferior esse. Cf. Horat. 2. 
Ep. 2. 214. Vivere si recte nescis, derede peritis. 

B) Latiori sensu decedere ponitur pro succedcre, 
evenire, pTocedere. Sueton. Cws. 24. Prospcre dece- 
dentibus rebus, plurium,quam quisquam unquam, 
dierum supplicationes impetravit. 

DiiCEDOTTO, o'xtwxaics-ta, nomen numerals 
indeclinab. decern et octo, et oetodecim. Inscript. 
Christiana apud Marin. Inseriz. Alb. p. 193. ireke 

DEFVNCTA AMSOKVM DECEDOTTO, KT MINSES SEPTIh', 
DKCIAxV KAL. MABT. 

DECEM , nomen numerate indeclinabile a Graecn 
voce Sexa, cujus nota crat X. (It. dieci; Fr. dix'. 
Hisp. dies; Germ, ztihn: Angl. ten). 

I.) Proprie. ^ 1. Generatim. Tei-. Phorm. 4. 3. 
58. Ob decern minas. Id. Andr. 5. 4. 48. Decern ta- 
lenta. Cces. 7. B. G. 21. Hominum millia decern. 
Id. ibid. 29. Numerus millium centum et decern. 
Id. 1. ibid. 8. Millia passum decern novem. cf. Jur 
venal. 7. 142. et 13. 71. .Fronlui. 1. Sltateq. 2. 7- 
decern millia. Cic, Rose. Am. 7. 21. 1'undus decan 
et tres reliquit Id. Cluent- 27. 74, ^eruentili de- 
cern et sei absolutio conhci poterat. id. 13. Alt. 
Non dubito quin fratri fueril lrpatus. sed nori in de- 
cern. Atque hoc etiam accepi. non sohlos msjores 
nostros legare in decern, qui esscnt iinperaloruin ne- 
cessarii. h. e. in decern legatis, qui decerni solebani 
imperatoribus post genlein aliquam devictam, ut de 
illorum consilio res subactse provincia 1 ordinarcntur: 
cujus rei eicnipla habes apud Liv- 33. 24., et 37. 
55., et 45. 17. etc. Liv. 37. 30. Decern et Ires. Id. 
2'J. 37. Ducenta decern quatuor millia hominum. 
Id. 21. 15. Decern septem. Priscian. 1ft. p. 1170. 
Putsch. Livius frequenter sine conjunctione septen- 
decini et decern septem dixit- ^ 2. Speciatim de 
decern primis vel decpiriprtm!! , qui sequiori re*o 
decaproti dicti sunt, /'. DECEMPRIMI suo loco. 

II.) Meton viu ice pro numero incerto ncc ilcfiuito 
ponitur. quema linudum cenium, seicenti, tnijle. 
Plant. Bacch. 1. 2. 20. (Jui si decern habeas lin- 
guas, mutum esse addecet. Horat. 1. Sat. 3. 12. ale- 
bat ssepe ducenlos, Saepe decern servos. Adde eumd. 
1. Ep. 18. 25. 

DECEMBER, brls, bre, adject, qui usurpalur dc 
mense, a (ieccm, quod decimum locum leneret a 
Martio, ar quo Bomulus annum inchoavit, et irrvoer, 
quod, ut ait Pontedera A A. Latin. Grctc, p. 3'»1., 
ab imbre vocabantux September, October. November 
et December, quippe his mensibus, notato intervallo, 
pluviam ad vindemiam et ad serendum pernecessa- 
riam prisca aetas sibi promittebat : a decembre Jesi- 
nunt rneoses ah imbre vocari, quoniam rdert, aari- 
colas fiiemes optare serenas. V. Cassiod. lac cit. in 
NOVEMBER et Stat. Joe. cit. in IMBRlFEIt. Huc- 
usque Foreellinus. Si tamen de suffixo br aliquid 
statui potest, probabiltOT videtur recenttorura sen- 
tenti3, qui putani., suMuurn illud esse unum idemque 
cum fip, h. e. pspof pan; ita ul December sit deci- 
ma pars anni. Ceterum 5 •• December stride di- 
citur de mense; et quidem — a) Cum eo nomine 
jungitur, ac mentis December est, ut ditirnus, qui 
decimum locum tenet a Manio, a <;uo Romulus an- 
num incboavit. Varro 6. L- L. 34. Mull. Dehinc 
quinlus (tnensis) Quintilis et sic deinceps usque 
ad Decembr em a numero. — Sed apud posleiio- 
ris sevi scriptores est duodeciruus, ut apud Cic 2. 
Legg. 21. 54. Sed mensem, credo, extremum anni, ut 
veteres Februarium, sic hie Deceinbrein sequcb.itur, 
Adde Vellej. 2. 105. 4.; et Scnec. Ep. Is. In Gcni- 
tivo Ovid. i. Trist- 10. 3. pelidi iremereiii cum men- 
se Decenibris. Adde eii«iri. 2. ibid. 491. — b) In- 
terdum decemljpr al-solute occurrit. substanlivuruin 
more. Horat. Epod. 11. 5. Hie tertius December, e* 



DECEMJUGIS 

quo destiti Inachia furere, silvis bonorem decutit. 
Id. i. Ep. 20. 27. Me quater undenos sciat imple- 
\isse Decembres. h, e. aurt06. Adde Martial. 1. 50. 
<J 2. Latiori sensu December est qui ad mensem De- 
feinbrem quacumque ratione pertinet. Cic. 3. Att. 
22. 4. ct 23. 1., el 3. Phil. 8. 19.; et Colum. 11. if. 
fl. 2. 89. Kalenda; Decembres. Cic. 3. Att. 24. 2. 
Idus Decembres. Sic £iv. 4. 37. Consules Idibus De- 
cembribus maEistratum accepere. V. Drakenb. ad h. 
1. Horat. 2. Hat. 7. 4. Libertale Decembri utere. h. 

e, Saturnaliorum, quo tempore Uita servis licentia 
permittebatur. Cf. Macrob. 1. Saturn. 7. et 11., el 
Plin. 2. Ep. 17. — NB. De nom, propr, /'. 0.\OM. 

DECEMJOGIS, e, adject, (decern et jugum) qui 
decern juga habet. ut cuttus decemjugis, h. e. quem 
decern equi juncti trahunt. Sueton. Ner. 24. Auriga- 
vit quoque plurifariam, Oljmpiis vero etiam decem- 
jugern, subaudi currum. Inscript. apud Boulenger. 
de Circo c. 55., quae est apud Henzen. 6179. m. av- 
nelius roLVMCES, - ovi ticit fkaEmia ixxx., fvka 

X. XI., OCT01VG. N. VIII.. DEC. *f. V11I., SEIVG. K. III. 

/u e. oetojuge, decemjuge, sejuge. V. Fisconti Op. 
vat. T. 2. p. 369. 

DECEMMESTRIS,e, ndjeet. decern mensium spa- 
Hum continent, ut Decemmeslris partus, apud Cen- 
sorin. de die nat.ll. Sic Decemmeslris annus, ibid. 
20. sub fin. A!, leg. decimestrxs. 

DECEMMQDlUS, a, urn. adject, qui decern mo- 
dlorum raensuram capit. Colum. 12. R. R. 50. 8. 
Corliulee decemmodise. — Hinc Decemmodia:, eo- 
dem sensu, absolute, substantivorum more. Cotum. 
12. .ff. ii. 18. 2. Fabricandse decern modis, et trimo- 
dise, et fiscella? tevendae. /*X iec;. decimudia?. 

DECEMNOYEINNALIS, e. V. DECENNOVEN- 
KALIS. 

DfiCEMPEDA, sz. f. 1. (decern et pes) mensurae 
genus, nempe perliea decern pedes loriga, unde et no- 
men accepit: qua uiebantur in mensuris agrorum ca- 
piendis. Cic. Mil. 27.74. Cum architectis et decem- 
pedis villas hortosque peragrabat. Horat. 2. Od. 15. 
14. Decempedis metata purlieus. Feget. 3. Milit. 8. 
a med. Opus boc eenturiones decempedis metiuntur. 

f. QUINCTJPEDA. Adde Pallad. 2. R. R. 12. Sue- 
ton. Aug. 2i. oarrat, inter varias igoominias milita- 
re* solitum eum (Augustum) Interdum ita punire 
ruibtes, ut surent ante praetorium cum decempedis 
pro ha=ta : aut piio. 

DECEMPEDALIS, e, adject, decern pedes longus. 
Cod. II. 42. 6. Decempedole spalium. 

DECEMPtDATOR, oris, nj. 3. terrsfe dimensor. 
Cc 13. Phil. IS. 37. Qui fuerat aequissimus agri 
ucivati et publici decempedalor. 

DfiCEMPLEX,Ici«, omo. gen. sdject. qui decern 
partibus superat. JVepos Miltiad. 5. In quo tanto 
plus virtute valuer»nt Athenienses, ut decemphcem 
oumerum bostium superarent. h. e. ipsi decern ruil- 
iia vincerent hostiutn centum miliia. 

DfiCEMPLlCATOS, a, urn, adject, idem quod de- 
cemplei. V<vrro 6. L. Z. 38. JfiiW. His decemplica- 
tis conjuncto pracverbio, ei uno quinque miliia nu- 
mero efBcerent. 

DfiCEMPBtMATUS, us, m. 4. SsxairctoTeta, de- 
ceroprimurum munus. Hermogeman. Dig. 50. 4. 1. 
Munerum civilium quaedam sunt patrimonii, alia 
personarum: patrimonii sunt oiunen rei vehicula- 
ris, item naTicularis, decemprimatus ; ab «6tis enim 
periculo ipsorum etactiones soiemnium celebrautur. 
Imp. Honor, in Cod. Theod. 6. 24. 7. Cum prore- 
ctores ad decemprirnalus gradum ordine militise tem- 
poris proli^itale pervenerint, etc. 

DiCEMPRiMl, orom, m. plur. 2. Scribitur et di- 
*iiim Decern prvmi, ut in Ctnotaph. Piiwno L. C(E- 
laris, et alibi. — Decemprimi appellantur Latine, 
qui Grasce SexairpMTos. Hoc nomine vocabanlur in 
niunicipiis et culoniie, qui inter decuriones majori 
ceosu Bestioiabantui, quique simut cum quattuorvi- 
rts irel duumviris prseerant prajcipue sumptibus rci 
publicse causa facieudij, et tributi modum in cBpita 
et agros deuniebant, e.Kigebantque, etc. V. DECL- 
RIO. Cic. Ruse. Am. 9. 29. lUque decurionum de- 
cretum Btatim fit, ut decemprimi profiebjeantur ad 
L. Sullam, et orent, ut nlii lnuocentls fortunas cod- 
servatas velit. Id. mox eosdem dwtm iegatos appel- 
Ut. Id. 4. Terr. 67. 2. Evocat ad se Centurlpinum 
iriag [stratum, et decemprimos. Id. 10. Alt- 13. 1. 
A.tuuriiiiS evocavil litteris e municipiis decern primos 
(sic leqU OreHius; al. deDos) et I1H. Tfiros. Vene- 



— 14 — 

runt ad viilam ejus mane. Primum dormiit ad ho- 
ram HI.Deinde, quuen esset nuncintum venisse Nea- 
politanos ft Cumanos (his enim est Caesar iratusi po- 
stridie redire jussit. ttil. (ait (hell, hoc loco) evoca- 
vil ordiuis amplissimi, ut dicebant, seu municipiis 
decern primos decuriones. et magistratus juri dicun- 
do ecu quattuorviros. Sic Liv. 29. 15. denos princi- 
pea >ocat, quos paullo post cum lega*o$, turn prt'mo- 
res, quitjue sunt decemprimi. ct Id- I.iv. 22. 61. de- 
cemprimos vocat decern Iegatos ab Hannibale Ko- 
mam profectus, qui de redimetidis captivis apud se- 
rialuin aaerent. Firmic. 3. Mathes. 12. n. 7. Pubii- 
cis muneribus praeposili, ac popularium civilatum 
principes, seu decemprimi. Inscripl. npud Ore.ll. 
1S4M. fUUVS A>TISTI.«VS V. g. BE DECEm PKIM1S 

PATtTi patbvm . — Praeterea decemprimi virorum 
lesuntur in Cod. 11. 53.2.; et decemprimi lie to- 
rum , decemprimi denunciatorwm et decemprimi 
prceconum. in sing, etiam num., in Inscript. apud 
eumd. Ore.ll. 3216. p. akmilio p. p. mcodemi patri 

I>LOS!FAIiABlLl DECVHIALI DtCVRIAE LICTOR. COS. 
TRIVM UECVR1AR. X. PBLMO, ITEM DECVR. LTCTOR. PO- 
PVLAH1S DENVMIAT. X. PEIMO. 1TBM PBAECO.N. AKD1- 
L1VM CVRVL. X. TRIMO - PHI ET HEHEDES IICIRVm. 
Cf. el Dionys. Halic. 6. p. 394.: et V. Klotz ad 
Cic. Hose. Am. 9. 29. V. ct DECAPROTi. 

DECEMREM1S, is, f. 3. (decern et remus) navis 
decern remorum ordinibus instruct!. Plin. 7. Hist. 
nat. 56. 57. (208j, Set ordinum navero invenit Xe- 
uaaoras: ab ea 3d deceinremem Mnesigiton. Est qui 
legit deciTcrnem, sed minus recte. — Biremis qui- 
dem, et triremis ratio [acile inLellijiitur, eijiibeiur- 
que etiam oculis ab eruditis, ei antiquilatis monu- 
mentis desumpta fi^ura, ut de triremi fecit Scheffer. 
extr. I. i. de milit. naval, et Grav. ad Flor. 4. 11. 
f \ columna Trajana etc., quae collegit Jtfontfaiicon, 
antiq. R. T. 4. pact. 2. /. 2, Verum ubi numerus or- 
dinum in navi crescit, non videtur satis commode 
intelligi, quomodo aut tot remorum series ad latera 
aavium, sive recto ordine, sive in quincuncem, apte 
locari possent, aut tot remigantium ordines et con- 
sisterent in ipsa navi, et commode se remig&ndo mo- 
verenl : quamvis doctissimis commentis rem plures 
litterati viri eipedire conati »int. V. inter ceteros 
Raph. Fabrett. de columna Trajana c. 5., et Dis- 
sertotioree™ critic, adnexam T. 1. Hist. Rom. P. P. 
Catrou, et Rovilli, et Montfaucon. loc. cit. Cete- 
rum Jac. Palmeriue in adnotat. ad Memnonis Ex- 
cerpta, et Morcell. de itil. Inscript. Latin. T. 1. 
p. 141. edit. Pat. plurium remorum ordines alios 
aliis superpositos eiemplis et rationibus confirmant. 
Cr. Liv. 28. 30., 33. 30. et 45. 36.; Sil. It. 14. 424.; 
et Lucan. 3. 529. — Harduin. quidem ad loc. Plin. 
cit. perfracte nc™at, ordines bosce significare remo- 
rum series alias aliis superpositas; et si qui in anti- 
quis monumentis ita conformati conspiciantur, non 
onirics esse mobiles, sed 90lum superiores; immo ve- 
ro contendil fkos et navi adbxrentes fuisse. (quern 
vero ad usum, non satis, ne ei ipso quidem fortasse 
ititellijiss.) Censet autem, cum dicirnus duos, tres, 
sex, septem, etc. remorum orrlines, decemremem, 
undecimremem, etc. intelli'i tanlummodo set. se- 
ptem, decern, etc. remos in singulis naviuru lateribus 
tquasi ideo dicantur ordines, quia singulis remis plu- 
res remiges, uti et nunc Bt, destinabantur). Verum 
haec sententia multas magnasque habel difficultates, 
quas non est hujus nostri instituti aut proferre, aut 
eipendere. 

DKCEMSCALMUS, a, urn, adject, decern nabens 
scalmos. Cic. 16. Alt. 3. 6. Haec ego (scripsii con- 
tcendens e Pompejano tribus actuariolis decemscal- 
mis. Al. melius Itg. divisum decern scalmis. ut sit 
senientiar tribus actuariolis, et scalmis decern iis ini- 
positis. Sunt enim hodieque parva naves, qute cum 
opus est, pluribus iostruontur scalmis, scu remis. 
quani Tert in usu quotidiano habere soleanl. 

DECEMVIR, viri, m. 3. unus et decern, ei quibus 
collegium constabat. — In singulari numero decern- 
vie ocrurrit apud Cic. 2. de republ- 3ti. 61., 2. teg. 
Agr. sffipc, et alibi; Liv. 1- 3. sspissime; et in In- 
script. apud Ore.ll. 54 4. Sod /". qu« dicentur in 
QUINDECIMYIRI sub init. -- In usu loquendi de- 
cemvirum sspius dicitur in Genilivu plur., quam 
decemviroriiTJ] (V. f'arron. 9. /.. L. 8n. JUull.i: 
quod idem inteili^e do. tiiumviris. duumviris etc. 
Cic. t»rat. 46, 150. — Celeruni Itoant ^ 1. L>e- 
temviri ajris meliundU dividundisque. itpm dan- 



DECE^i-SALlS 

dis, assignandis, judicandis creati sunt, ut est apud 
Cic. 1. leg. Agr. 6. 17. et 2. toid. passim; ct £h\ 
31. 4. tt 4-2. 4. Sic inscript. apud Orel!. 544. i. 
vm. a. D. a. k. e. aevis dandis, adsignandis. ^ 2. 
Item decemviri legibus scribundis fuerunt nujystra- 
tus decern virorum, qui anno L*. C. 300. vcl 301., ut 
afliroiat Forcclhnus, vel, ut rectius reccntiores, ab 
anno I . C- 303. ad a. 305., per triennium pro con- 
sulibus legum ferendarum causa creati sunt, quique 
leges XII. T»bul. tulerunt. Cic. 2. de repubi. 30. 61. 
et seqq., l.Orat. 13. 58. et alihi; Liv. 3.32. et seqq.; 
Dig 1. 2. 2. $ 4. et alibi. ^ 3. Decemviri litibus 
vel s(iii(i(>u«_ju,dtcandis erant praesidea qusestionoro 
privaiarum de libertate, de jure civitatis etc., qui 
CTeabantur, quum praetor utbanus ad bellum eiiret, 
ut essent pro prctore in jurisdictione eiercendar }'. 
Cic Oral. 46. 156. el Dig. 1. 2. 2. § 29. HI ant 
initio statim, aut serius profecto cum Centumviris 
arctissime conjuncti fuerunt. Cic. Cwcin. 33. 97. et 
Dom. 29. 78.; Varra 9. L. L. 85. JfuH.; Sutton. 
Aug. 36.; et Plin. 5. Ep.Zl.; et V. STL1TES. In- 
serip. apud Orelt. 554. x vik. stl. itdck. Alia apud 
ewmd. 133. at. cakli. plati. phoctj-i x vibi stliti- 
bvs iydicandis. Adde aliam apud eumd. 3113. Cf. 
Spartian. Hadrian. 6. ^ 4. Denique decemt-iri 
socris faciundii fuerunt collegium decern sacerdo- 
tum, qui posies numero audi sunt (scilicet prius 
duumviri, dein decemviri; turn quindecemviri creati 
fuerunt, ut putat cl. Furlanetto: V. DL'L'MVIR et 
QUIMJECEMVIfi), quique fuerunt librorum Sibyl- 
linorum inspectores, iudorum Apollinarium curato- 
res, etc. Liv. 6. 37., 10. 8., 25. 12. et alibi. HI ab 
eodem Liv. dicuntur 43. 13. Decemviri libris inspi- 
ciendis; et 6. 42. et 21. 62. Decemviri sacrorum. In- 
script, apud Orell. 554. x. tlh. sac. pac. — Cete- 
rum de deceflwiris V. Paulfs Real-Encyclop. vol. 
2. p. 873. et seqq. 

DECEMV1RAL1S, e , adject. In Ablat. singulari 
in i tanlummodo desinei, nunquam in e, leste Cha- 
ris. i. p. 102. Putsch., quod idem dicendum de 
duumviralis, etc. — Decentviralis - st qui ad decem- 
viros specut. et quidem speciatirn ^ 1. Ad decem- 
viios agris metiundis dividundisque creatos. Cic. i. 
leg. Agr. 5. 14. Decemviralis pecunia. Id. 2. iiid. 
22. 58. audio. ^ 2. Item ad derenmros perlinrns 
legibus scribendis creatos. Cic. 2. de repubi. 37. De- 
cemviralis annus. Id. Brut. 19. 54. et Liv. 3. 42. in- 
vidia. Liv. 3. 42. odium. Id. 3. 54. certamine. Id. 3. 
88. et Tac. 1. Ann. 1. potestas. Rursus Liv. 3. 57. 
Leges decemviraies, quibus tabulis duodecim est no- 
men, in se6 incisas publice proposuerunt. Adde (ieU. 
20. 1. ^ 3. Item ad decemviros pertinens sacris to- 
ciundis creatos. Cic. 6. Ferr. 49. 108. Turn ex am- 
plissimo collegio decemvirali sacerdotes P. R. etc. 

DECEMVlRALlTER, adverb, more decemviri. 
Sidon. 8. Ep. 6. ante med. Ut dccemviraliter lo- 
quar. h. t. ut loquuntur decemviri litibus judicandis 
propositi. 

DfiCEMVlRATUS, us, m. 4. dignitas et raunus 
decemvirorum. ^ 1. De decemviris, qui agris me- 
tiundis dividundisque creati sunt. Cic. 2. leg. Agr. 
22. 60. Qui bonore decemviratus eicluditur prope 
nominatim. ^ 2. Item de decemviris, qui litibus 
judicandis creabantur. Inscript. apud Murat. 728. 

l.'TOST OVAKSTVKAM ET DECEMTIRATTM LITIVM JV" 

dicas'Dabvm. ^ 3. Item de decemviris, qui legibus 
scribendis creati sunt. Liv. 4. 15. Consulatibus, de- 
cemviratibus, splendore familianim sustuli6se ani- 
mos. Sidon. 23. 440. Claro obscurior (./pp. Clau- 
dius) ei decemviratu. 

DECEMVIRI, oriim. F. DECEMVIR. 
DfiCEM, ae, a, numerale distributiv., deni. Eitra 
distributionem usuriiat C'ossiod. 3. Hist. Eccl. 12. 
fein^uli eormn per decenos asinos imperii sui princi- 
pes esse conslituit. — Etiam sing. num. usurpat 
Boetk. 1. Geom. p. 1209. Articuli autem omues de- 
ci'oo in ordine positi et in infinitum progressi nun- 
I cupanlur. 

I DE'CEX.NALIS, e, adject, qui ett di-cem annorum. 
j Ammian. 15. 12. e.rJr. Gallics post dccennaUs telli 
j mutuas clades subedit C^sar. Rieronym. 1. advers. 
| Joviman. 4s. Europa atque Asiii propter unius mu- 
| licrvul;!' raplum derennali hello conflinunt. — Hinc 
j liecennalm. turn. a. plur. 2, absolute, substan- 
i tivorurn more, sunt ludi, qui sirmilis derenniis im- 
j ]icrn sui ab irnperatoribui HtHnanis celebrabantui. 
\ Horuiii derennaiiuu: ortao repetenda est, teste X>tort. 



DECENNIS 

L 53. c. 13., ab Augusto Imp. Trebell. SaUmin. 3. 
Decern anoos Gallienum imperassc quum constet, de- 
cennatia Roma: ab eodem eelcbrata. ImcripU apud 
Gruter. llfi. 4. caesartm decemalu i-eliciteb. 

DECENNIS, e, adject, qui est decern anncrrum. 
t>uMliJ. 8. 4. 22. Priamus decenni hello eihaustus. 
Petron. Trojts halos. 8. Hue decenni prslio strata 
virtui abdiiur. Adde cit-mci. iVaiyr. 89. PUn. 8. Zfist. 
7tat. 41. 69. (171). Equse neque quadrimis minores, 
neque decenni bus ma jo res. Flor. i. 12. 8. Decennis 
obsidio. Martini. 9. 58. Ncc crus compede lubricuin 
decenni. Adde I'dllad. 4. R. R. 14. 1.; et Dig. iO. 
9. 16. § 3. — Hinc 

Decennia. 'ium, a. piur. 2. absolute, substantivo- 
rum more, sunt dec a tm alia. Trebell. Gallie.n. 7. esetv. 
Convocalis palribus decennia celebravit nova geiiere 
ludorum. 

DECENNfUM, li. n. 2. decern annorum tempus. 
FFas&T, Pane.g. Constant. 2. In destintstis deceuniis 
jam vota properantia constiterunt. Adde eumd. ibid. 
3b. et Apul. de den Socrat. — Hinc 

Dectnnia, V. \oc. prsced. in fin. 

DECENNOVALIS, e, adject, ad decern et novem 
annorum spatium per tin ens. Cassiod, Cofflp. Patch. 
8i vis scire quotus sit annus cireuli decern et novem 
annorum, sume anno? Domini, ut puta quingentos 
seiaginta duo. et uuum semper adjice, uunl quin- 
genti setasinta tres; bos panire per decern et novem, 
remanent duodecim. Duodecimus annus est cycii de- 
cennovalis: quod si nihil remanserit, nonus decimus 
annus est, Isid. 6. Grfcf, 17. Primus cyclus deccntio- 
raiis. Id. ibid. Continentur autem (fipactce) circulo 
deeermoyaJi. Apud Isid, legitur decemnovennalis. 

DfiCENXOvtUM, li, a. 2. spntium novemdecim 
millium passuum, quale fuit paludi PomutiuE. In- 
set -ipt. apud Gruter. 152. 8. ke\ theqBoricys db- 

(iMTNOVlI VIAE AFFIAE, IB BST A TRIE. V30VE TERRA- 
OWAMj ITER ET LOCIA, gVAE GOTiFI.VEJiTIBYS AB VTRA- 
IJTE PARTE I'JLVDIUVS FEU O.VUES RETRO FRIKCIPVM 
INT IfDAVERANT , Wfi FVBL1CO IT SECVBITATI VJiSh 
TCVM AEWBANTJA, FR0MT1O DEO, FELICITATE HESTT- 
TV1T, OFERI HAV1TIB tSSTBAJSTS CAECILIO MAVRO BA- 

siiLio pecio v. c. etc CassioA. % Variar. 32. 32. Pa- 
ludem deceimovii in hostis modum vitina vastantem, 
t'ove3nini ure patcfacto, promisit absorbere Decius 
vir mafilwfifAM at que pntricius. Id. rtid, 33. Decio 
V". C. re.i Tbeodoricus. Voids iaitur desidtria justa 
posccntibus pr;E*etiti auctoritate cuncedimus, ut, sta- 
j{ais decenntmi paludibuyque slccatis. siu^ bsco pos- 
sideas in solum rura revoeaw, Apud CassioA. tocis 
rit. mendose (tessjmami legitur in editionibus. V. 
Morcell. de slil. Jnsr.ript. Lat. T. 1. p. 232. ed. Par- 
loo., et JUarini Difesa p. 5$. et seqq. 
DfiCENS, entis. F. DECET in Tm, 
D£ CENTER, adverb. Cump. Deccntivs et Sup. 
Deeentissiine. — Dei: enter est decorc, convenient!^, 
apte (It. deeente.mente. awoncitimente, rcmvenevol- 
mente: Fr. connenabtement, ftt*£C bipTisvance, cwec 
dece.net>-. llisp. MnvenibU'mvnle, crmi:pnienl.ementt>, 
decentsmente; tierm. gebuhrend , aRS/ttmftg, sciU- 
cklich; Angl. decently, properly , filly, in a pro- 
per, hemming way). Cic. Cxcin. 26. 74. Jura fi- 
nium decentissime di'scripta a majoribus. Ilorat. i. 
Up. 2. 210, pulset lasciva decentius re.[as. h. e. quam 
magis decet lascivire. Ovid. 2. Amor. ci. 44. inn=sta 
decenter erat. Id. 3. Art. am. 29 f. Quo non ars pc- 
netiat 1 discunt [acrimare decenter. h. e. decore. 
Qu&ntil. <J. 3. 59. Verba deennler pudoris gratia sub- 
trahuntur. Jul. 9, 1.21, Ad qusdam vel decentius 
indicanda, vel tutius. Acidc eumd. 11. 1. 61>. et 79. 
et 11. 3. 80.-, Ptin. 6. Ep. 21.; et Capitotin. Ver. 
2. Lampnid. Alex. Sev. 25. Allquid decenter or- 
nare. 

DSCENTiA, fe, f. 1. convenientia, aptitodo, de- 
cor. Cic. 2. JYat. D. 58. 145. Colorum etiam'tt (igu- 
rarum turn venustatem atque ordinciii, et, ut ila dt- 
eara, deceuEiam oculi judicant. Id. 3. Oral. 52. 200. 
Verbis quidem ad aptam cotnpositianem et decen- 
tiam, scnteutiis vero ad gravitatem oralionis utatur. 
At leg. nrjndeeentiam. 

DfiCEPTlO, dnis, f. 3. actus decipiendi, error, 
fr«as, fal!aci». Capell. 4. sub fin. p. 135. Quel* fal- 
sa captoa circuit deceptio. Atigustin. S. Confess. 2. 
Scripts philosophorum plena fallaciaruru et deceptio- 
ntun. Adde Cod. 11. 47. 6. Alfertur et locus Vilrii- 
vii 2. 8. snb fin. ediL uelcr., sed incena: mlnimcque 
]rro bands; lection is, T. IlIS^.EPTIO. 



— J5 — 

DECEPTlOSUS, a, um, adject, idem ac decepto- 
rius. Eimod. Ep. 7. Auditurum se deceptiosis et 
blandis promisit illecebris. 

DECEPTIVUS. a, urn, adject, qui decipit. Soelh. 
Aristot- Artalyt. post. 1, 2. p. 533. Hanifestum igi- 
lur, quod ut risque [alsis (propositionibus). et altera 
solum, erit syllogismus deceptivus in indivigionibus. 
DfiCEPTO, as. are, a. 1. frequentat. a deeipio. 
Gloss. Philox. Deceptat, eviSpiwt, afa-a-ra. 

DECEPTOR, Qris , m. i. qui decipit.' .Sefieca 
Thyest. 139. Proditus occidit deceptor domini Myr- 
tilus. 

DECEPIORIUS, a, um, adject, ad decipiendum 
aptus. Auguslin. Ep. 155, ad Macrob. 2. extr. De- 
cepturia laude fallen lis eUolli. Id. 2. Ifoctr. Christ. 
23. Deceptoris eonjecturfe. 

DECKPTRIX, Tcis, f. 3. qui decipit. Lacta.nt. 
Epit. 6. sui fin. Pernicious est et deceptvii adula- 
tio. Akim. 3. 111. ^ec contenta sua deceptrii Cemi- 
lia casn. 

D1XKPTCS, a, um. V. DECIPIO. 
DECEPTUS. us, m. !%. idem oe deefplio, Tertull. 
3. advent. Marcion. 6. Humana conditio deceptui 
obnojia. Id- Anim. 18. Deceptui facilis. 

DECEHl-S. is, T. 3, $s.y.i\p-i>!; subaudi sa.u$ f decern 
removum drdiitiims arta navis, qua? et decemretiiis 
dicitur. Ita enifii contendit legcndum Tumeb. 1. 22. 
c. 31. in Suetoa. Cat. 37., ubi ait : labricavit et de- 
ceres Liburuicai* gcffiiaatta puppibus etc. Vulgata Le- 
ctio bahel tie r.edris. Tale tinquit Tumeb.) navium 
senus ainplissimorum trieliniotum et tbermarum, de 
quibus SuetOTi. loquitur, capas fuit. 

DKCER.ME.N, mis, nr 2. a decerTW pro decer pi- 
men, deeerpm^n. 

I.) Proprie. Paul. Diac. p. 72. 7. Mull Decermi- 
na dicuntur, qua; decerpuntur purgandi causa. Pau- 
Itti videtur intelli^CTe frondes sacras.^tiXXa y.ai'ap- 
T'.xa ; quibus in lustrationibus uti soiebfttit. 

II.) iigurate decermina Fortunes appellat Apu\. 
1. Met. miserriiuos homines ostiatim mendicantes, 
quasi fscem et purgamenta popuii, 

DECK A NO, cernis, crevi, cretnm, cernere, a. 3. 
(de et cerno). In multis temporibus syncopen pati- 
tur, Uecrrrim , rain, ro pro decreverim- etc. , et de- 
cresset pro fiecrcvisset, et decrerunt pro deer eve- 
runt in eietuplis moi afTerendis ksitur, ct apud 
Plaut. Cure, 5. 3. 25., Liu. 3. 45. el Lncilium apud 
Jul. Rufmian. de Figur. in Epagoge: iiumo et de- 
crease pro Aerreyisse apud Liv. 2. 27. — Part. Be- 
cernfns sub ./. 1." I. ; Decreius sub A. 1.° 1. et 11. 
et in tin.; I>ecernendus sub A, 1.° I. ; Z*ecreturus 
sub A. 2.° II. — Ceterum decernere, a de valde el 
cerno , est rem penitus eernendo judicium fcrre: de 
lite, conlroversia, seu i;encratim de re dubia aliquid 
ccrti statucre; usurpatur auteui cum Aecusativo rei, 
aut cum Ablativo et pra;pos. ite. aut cum Aecusativo 
et Infinite-, aul sequente Relative, aut denique abso- 
lute. Porro occurril aul A) In re publica, aut B) In 
re privata. 

A) in re publica vero aut 1.°) Pertinet ad cu- 
riam, magislratus, ek. ; aut 2.°) Ad helium. 

I. ) Si de re publica agitur , decernere sajpissime 
pertinet ad curiam, matjistratus, sacerdolum collegia, 
etc.; et significat aliquid jure ac legitime judicare, 
statuere , eonstiiuere , deSniro , iinperare (It. decre- 
tare, sen.tens.iare, leggitimamEnte definire; Fs.ju- 
ger, deer tier, decider; Hisp. decretar .jazgar, sen- 
lenciar; (ierm. entscheiden, urtheilen, beschliesscn; 
Angl. to decree, give sentence). 

I.) Proprie, Cic. 4. Fin. 9. 22. (Juum senatus 
triumphum Africano decerneret. Cces. 1. B. C. 2. 
Senatus, qua; vellet, decernere auderet. Adde Sail. 
Jug. 10. t't'e. 4. Very. 67. 161. Centuripinorum se- 
naius decrcvit populusque jussit, ut etc. Id. ad Ca- 
ption, post ep. 16. I. IS. Att. 5 11. Consules de con- 
silli scntcntia decreveruut secundum Butbrotios. Id. 
3. Vetr. 46. 120. de Ferre prmlorc. Alias revorabat 
eos inter quos jam decreverat: alias inter alios con- 
trorium sine ulla religione decernebat etc./d.5.ifcid. 
3. 7. Si qua in re contra rem meatn decvesset aliquid. 
Id. Bom. 9. 2i. Decrcia lese santii, ut etc. id. 
ibid. 28. 74. Nullum est in hae urhe coMesium, nui- 
li pagani, aut'montani, qui non amplissime de m-.-a 
salute decreverint. Cms. 6. B. G. 13. Dcuides, si c.-s- 
des facta, decernunt. Id. f . B. C.b. De imperio (ia> 
saris decern! tur, jVepos Timol. 3. Neque pnalea Sy- 
racusis res ulla gesta est publica , de qua prius sit 



DECERNO 

decretura, quam Timoleonlis sententia co^nita, Ck. 
11. Phil. 8. 19. Imperium viro decrevit. Id. Prov. 
cans. 15. 37, Provincial!! desponsam, con decretam 
habere. Salt. Jug. 73. Decernere provinciam. Liv. 
21.6. Provincias decernentes consult bus. Adde eiimd. 
27. 25. Cic. 3, Pam. 10. Ego censui, sumptus legl- 
tis quam maiimc ad legem Corneliara decernenuos. 
Id. 7. Att 1. 6. Acnuus sumptus mibi decretui. 
Sail, fragm. Hist. 1, 19. Decernere legalos, pacem. 
Liv. 41. 7. et 42. 36.; et Vellej.2. 18. alieui bellum. 
h. e. demandare. Liv. 4. B1< qusestionem. Sueton. 
Tib. 4. Cimctis turbarum metu abolitionem facti de- 
cernentibus. Cic. 1. ad Q. fr. 1. 9. Decernere pecu- 
niam ad ludos. Id. 1. ttd Brut. 15. et lYepos Mil- 
tiad. 6. Decernere bono res aitt statuas alicui. Nepos 
Aicib. 7, Omnes alicui decreti honores. Adde Tac, 
4. Hist. 39, Ci. Cic. 2. Ora.t. 85. 347. Decreta vir- 
tutis pra?mia. Adde euind. 15. Fam. 4. 11.; Cats. 7. 
B. G. 43.; Sail. Cat. 30.: Kilt. 5. 3ft.; Quintil. 10. 
1. 29. ; et Sueton. Claud. 15. et 17.; &s. 6., 19. et 
45., Tib. 58. et 61., Aug. 52. et Galb. 23. — Sena- 
tor quoque sententiam diceus, decerrtere dicitur. 
Cic. 1. Fam. 1. Hortensii el inea sententia tibi de- 
ceruit. ut reaem rcducas, et ibid. Crassus tres ieca- 
toa decernit. Id. 1. ad Brut. 15. ctVca med. Decre- 
vi, ut in fastis Bruti nomen ads C fiber ctur. el pau-lki 
post. Bruto deerevi honores, decrevi Planeo. Sail. 
Cat. 50. Silanus supplicium sumehdum decreverat. 
Adde eutnd. Jug. 104. 

EE.) Translate, h. e. metaphora sumpta a curia et 
magistratibus, necertttre aliquid est decidere, dffini- 
re , remota dubitatione in perpttuum terraioare. 
Plaut. fragm. apud _Vc.n. p. 285. 26. Merc. Qui D6- 
queas , nostrorum uter sit Amphitrun, deceraert. 
Ter. Adelph. 4. 2. 5. Quid hoc, malum, iufelictutis? 
nequeo satis decernere. Cess. 1. B. C. 35. Ne/jce sci 
judicii, neque suarum esse viriuin dteernere. Liv. 5- 
55. Sed rem dubiani decrevit opportune roiiss toi. 
Ter. Hecyr. 4, 1. 27. Id vitium numquam decrevi 
esse adolescent iae. Ctc. 2. Fam. 6. 3. Neque vero cui- 
quam salute m ac fur tunas suas tanta curx Suisse 'in- 
quam puto, quanlse mini sit hocos e;us, in quo omnia 
mea posita esse deerevi. Id. 13. Att. 15. 7. Nihil im- 
pel' t is ti tuEe prudent ias ad salulem meam, quod in 
me ipso satis esse consilii decrerr.s. pro decreveraa. 
Ter. Hecyr. 2. i. 15. Qui ilium decrerunt dignum, 
suns cui liberos commitierent. Liv. 21. 5G. Deeerne^- 
re. qua opes ferrcnt. PUn. 2, Hist. nat. 47. 48. (128). 
De ratione ventorum menstrua, quarta maiime iuna 
decernit. h. e. definii quodam modo, quinam venti 
eo mense futuri sint. Id. 17. ibid. 21, 46. (258). Jii- 
stum eiisttmant , in denos pedes quadratos agri mo- 
dios tres fiini: id quidem soli nature decernet. Id, 
ibid. 22. 35. (190). De his Catonis prs>cepta deoer- 
nent. Claudiaiu 1. liapt. Pros. 215. Candida Tar- 
tar eo n upturn Proserpina rcgi Jamduduro deereta 
dart. 

2.°) J9ecer«£re. a curia et magistratibus iransla- 
tum-est etiam ad belium pro decertore, dimitare, rem 
et eventum belli armis deeidere. quod, Gr*d* tit 
Kptaaoi et StaxpifEiv tov Koliftov. 
1 1.) Proprie, Ck. 2. Oral. 73. 317. Cerumen vile 
gladiatorium , quo ferro decemituc. jV<iw* Eumm. 
0, extr. Diem unum opperitur ad lassitudiueni se- 
dandam militum, quo integriore ewrcitu decerneret. 
tic. 7, Att. 3. circo med. Decernere armis. Firg. 
11. ^£n. 695. acie, ferro. JVepos Jfiltiad. i. acle. AL 
leg. contendere. Id. Ilann. 10. classe. Justin. 13, 8. 
4. prrelio, .Sueton. Ner. 26, lapidibus. Auct.J3.Afr. 
14. Decernere contra magnsm vim hostium artificio 
magis, quam viribus. Sic Firg. 3. G, 218. de taurit. 
Cornihus inter se subigit decernere am antes. Liv. 
28. 14. Nee ipsa (pugna) per se decern! poterat. ubi 
decernere pugnam est decidere, victoria in alteru- 
tram partem inclinante. Sic Id. 28. 33. Missis levi- 
bus lelis, qua: irritare uiagis, quam deeero*re pugnam 
poterant, gladios uuciant. < tc. 10. Fam. 10. Quam- 
quam \a unu pra-lio oriulis fortuna reipuhlicfe disee- 
ptat: quod quidem, quum bate legeres , jam decre- 
tum arbitrabur fore. Liv. 25. 41. Hsud magna vis 
cerlaminis fuit: primus clamor atque impetus rem 
decrevit, Adde eumd. 10. 19. iVepos Hann. 4. Cum 
eodem de (llastidio apud Padum decernit.: saucium 
inde SB fugatum dimittit, Adde Liv. 2. 14., 1. 15. et 
SB. 17. Id. Lh: 21. 41. Trahcre (.fcosfeml ad decer- 
nendum. Adde eumd. 37. 13. et 3. 62. Curt. 3. 2. 1. 
Darius statuit ipse decernere. 



DECERPO 

II.) Translate ponitur generatim pro certare, de- 
certare, prsecipue in re forensi. Liv. 40. 8. sub fin. 
Decernite criminibus ; men ferro decrcturi. Cic. 2. 
Orat. 49. 200. Pro sua fama fortunisque decernere. 
h. e. judicio contendere. Id. Quinct. 2. 6. Uno ju- 
dicio dc fortunis omnibus decernere. Adde Quintil. 
12. 7. 5. Rursus Cic. 10. Alt. 9. Utinam meo solum 
capite dccernerem. Id. S. ibid. 5. 2. Pendeo anirai 
expectation! Corflniensi, in qua dc salute rcipublica: 
decernitur. 

B) In re privata decerncre est propno cunsiiio ac 
v olunUrio stati'.cre.constUuere; et usurpatur cum In- 
flnito, aut cum Accusative el lullnito. Lucilius apud 
Jul kuflnian. de Fiquris in Epagoge. Situ ductus 
tollerc- riecreris. Ter. Hecyr. 1. 2. 73. Quam decre- 
rim me non posse diulius habere. Cic. 6. All. 6. De- 
ereram enim cum eo valde familiaritcr vivere. Cans. 
4. B. G. 17- Caesar his de causis. quas eomrnemora- 
vi n'henum tiansirc denevcrat. Adde eumd. 5. ibid. 
j 'et "i3. Sat!. Cat. 4. Ileliquam setatem a republic* 
procul habere decrevi. IVepos Miltiad. 3. Darius, 
exercitu trajecto, Scylhis bellurn inferre deerevit. Id. 
Alcib i. Decrcverunt iliud tempos eipectandum. Ad- 
de Sueton. Jug. 38. — Hinc decretum est, h. e. 
cerium est. Pktul. Asin. 1. 1. 58. Eos me decretum 
est persei|ui mores patris. Id. Aulul. 3. 6. 33. Mini 
bibcrc decretum est aquam. Adde eumd. Slich. 1. 3. 
r > Ter Heaut. 3. i. 56. Sumat, consumat, perdat: 
decretum est pad. Liv. 2. 45. Itaque cerium atque 
decretum est, non daro signum, nisi etc. Adde Toe. 
A - f 3 'i _ Metaphoricus et singularis est usus in 
illo Plinii 18. HUt. nat. 31. 74. (318). Parvis pre- 
11* et ininori torculario. ledificiu brevwe, malo in 
medio decreto. h. e. slatulo, delivo: alii tamen l.^unt 
ere.elo- SilHq rectius puUt legendum dime to. f . it>i 
adnotat — H in <" a Palt - I> ra?ler - P ass - Decrelus. a > 
urn, cujus supeiius excmpla relulimus, 

Decretum. i, n. 2. absolute, substantivorum mo- 
re est 1 1 Id qu*> d rc COS 1 " 13 ac deliberata deccr- 
nitur; curi., masisirataum, saccrdotalis collegii etc. 
statutum, constitutia, sen'.entia. Cars. 3. B. C. -21. 
Hoc accre'lo scnatus. /A 0. *. G. 12. Stare decreto. 
et ibid. Parere decrctis. /rf. 6. ibid. 13. Druidum 
decretum. Ck. Mir. 13. 2i>. Yestra decreta. I A. 
Bote Am 9. 25- Decunonum decretum statim bt, 
nt nr Id Dom. 28. 74. Ampiissima atque ornatis- 
S ima decreta facere. Id. 4. Vttr. 48. 119. Qui Rom. 
totum edictum atquc oomi. decreta vendjdil Id. -2. 
lea Aor 17 44. Decreto aliquid peiere. Id. 13. tarn. 
■X >cque « edicto. neque « decreto depos.tam pe- 
runUm habuisse. /A ad Mam-. 2. post ep. Id. Z. 16. 
ad Alt. Interponere decretum. et ibid L Servare de- 
ereu. Adde mmd. 5. Phil. 4. 12. i/orat. carm. 
tree. 17. pairumque Prosperes decreta super jugandis 

^ U(I . 58., Gaib. 23., Ctoud. 6- et Aw. 33. Ge«- 6. 
fo incir* decretum. iVaperi. 2 23. 87. Tyndans 
«terno patriam mutavit .more, Et .inedecreto >wa 
reducta domum. h. e. quum in ipsam nihil decerne- 
rctur inclementius. «J 2. Decreta dicuntur Gr «- 
TuaT *,hoce S t principia ac placita philosophorum 
ct. 4. Acad. (.% pr.> «- 29- Quoniam id habercnt 
Academlci decretum (sentitis enim jam me hoc oc r ^a 
dicere), nihil posse percipi. Seneca Ep. 94. Tpsa de- 
creta philosophic constitutionem esse sumiiu bom. 
Adde eumd. Ep. 95, ubi plura hac de re. 

DECERPO, pis, psi, plum, pere, a. 3. (de et rar- 
po). Apud Caton. R. R- U2- pro decerpito .In leg. 
Ecorpito. - Pa. t. Decerpens et Decerplut I. et II. 
1 ■ Jhcerpendus I. — "cccrpo est carpendo detra- 
ho, ut proprie fit quum pom» « arbonbus, vel (lor« 
ex plantls manu le S imuS (It. tirar giu coghendo; 
Fr. detacher en cueiilant; Hisp. desf'tar cogendo; 
Germ, abp/ii^en, abp/lfiekend wennehmen; Angl. 
(o puil or ptuc'i off, pull away, crop, jalher). 

1^ Proprie. Cato B. R. U2- Acinade uvis rmscel- 
1U decerpito. Lucret. 1. 927. juvatque novos decer- 
pere (lores. Horat. 1. Od. 7. 7. Undique decerptam 
fronti pTttponere oUvam. Id. Epod. 2. 10. Decerpe- 
re pira et uvam. Gargil. de re hart (edente A. A. 
Scottio) 4. 8. Quotas abundantibus pomis arbor 
ooerata est , decerperida sint aliqua. Ovid. 3. Pont. 
5. 19. Et magis adducto pomum deeerpere ramo, 
Ouara dc cailata sumere lance juvat. Id. 5. ^t.JtM. 
Puniceum curva decerpserat arbore pomum. Id. 11. 
ibid 112. Deeerpere dristas. Id. 1. ibid. 645. Decer- 
pt* herba. Id. 5. Fnst. 255. Deterpere polUce 0o- 



— 16 — 

rem. Colum. 5. R. R. 10. 21. folia. Adde .Siwton. 
Galb. 1. et Juvenal. 14. 253. Plin. 21. Hiet. nat. 
7. 18. (3S). Dccerpta cotonea. Id. 12. ibid. 7. 14. 
(26). Decerptse siliqua. Id. 23. ibid. 7. 71. (138). 
Deeerptus ramus. Id. 21. ibid. 10. 31. (56). Thymum 
decerpunt apes. Id. 16. tbtd. 31. 56. (128;. E radici- 
bus montani praetcnuia fila decerpentes, spectabiles 
lagenas nectunt. 

II.) Improprie. *J 1. Metaphora sumpta a super, 
paragr., deceipi dicuntur ilia, etiam abstracta, qu* 
pomorum et florum more quasi carpendo alicundc 
detrahuntur. Calutl. 68. 126. de caiwnba. qufe mul- 
to dicitur impi'obius Oscula morrtenli semper deeer- 
pere rostro. t'irg. Cop. 33. Candida forniosae decer- 
pens ora piieU^ Ck. 2. Orat. 56. 229. Ne quid jo- 
cus de gravitate decerperet. Id. Jtfarcell. 2. 7. Nihil 
sibi c\ ista laude centurio, nihil cohors, nihil turma 
decerpit. Id. 5. Tusc. 13. 3S. Ilumanus animus de- 
eerptus e\ mente divina. Q-jintit. 12. 10. "y. Omnia, 
nisi decerpantur. arescunt. Id. 4.1.23. Deeerpere 
aliquid in usuni principii orationis. Id. 10. 1. 72. 
Habent tamen comici, si cum yenia legantur, quae- 
dam. quse possis deeerpere. Adde eumd. 10. 5. 21.; 
ct Plin. 8. Ep. 24. et 9. ibid. 20. *J 2. Hinc 
est etiam percipere. collisere. frui. Horat. 1. Sat. 2. 
79. unde laboris Plus haurire mali est, quani ei re 
deeerpere fructus. Sil. It. 4. 138. Bum prim* decus 
ad'ectat deeerpere pugn». Stat. 6. Theb. 135. et vo- 
cis decerp'it murmura prima. Proper 1. 3. 7. 49. 
C.elsaque Romania dererpta Palatia tauris. "J 3. 
Denique ponilur et pro imminuere, ad nihilnin redi- 
serc. (>u!'nliJ. «■ r-roww. 10. Esse neicio quam, quae 
spes t.int:is dererpat, invidiam. Fnl. Mai- 5. 2. 7. 
De prineipatu deeerpere. h. e. imuilnuere. Scnecu 1. 
Contniv. 2. circa »wd. Illibatam virainitatem deeer- 
pere. h. e. imminuoie. liolare. 

Dfi^ERPTlO. Cnis, f. 3. actus decerpendi. -Von. 
p. 1S7. 9. ,Yfj-c.' Dciiiplio, vel decerptio. 
DKCERPTL'S, a, urn. C. DECERPO. 
DECERTATIO, unis. f. 3. actus decertandi, con- 
certatio. dimicatio. Cic. 11. Phil. 9. 21. Uarum r^- 
lum omnium decertatio consulihus optiniis et fortis- 
simis commissa et commendata est. Adde Cod. Theod. 
7. 20. 2. 5 2. 

DECERTATOR, oris, m. 3. qui decertat. Las- 
siod. 3. Hist. Eccl. 16. In Dorostolo, insigni Thia- 
ciiB civitate, .Emilianus invieLissimus decertator a 
Capitolino, universe Thraciie judice, igni traditus 
est. Id. ibid. :U. Invidens deccrtatoribus veritatis 
in appellationi martvrii pariter ct honoris. 

UECERT\TORlL'S, a. urn, adject, ad decertatio- 
nem speclans. Quintil. 6. 4. 6. Pusma deccrtatoria. 
h. e. altercatio. Alii le?. Jecerloria; alii vero reetius 
derretorta. 
DECERTATUS, a, urn. V. voc- seq. 
DFXERTO, as, avi, atum. arc, n. 1. (de et certo). 
Part. Decertans II. 2.; Decertatus I. 2.; Decertan- 
dus II. 1. — Decerto est vulde certo, seu certo usque 
ad iinem, certando rem delliiio; contra cerioreest 
tantum contendere: usu tamen venil, ut alterum pro 
altero verbo usurparetur; sic apud Cues, occurrit 
tantum decertare, apud Salt, tantum certare, apud 
Cic. modo d>«?'tare, modo certare (It. combatfere, 
guerreggiare sino alia fine; Fr. combattre, hitler, 
'vider u-n diffirend: Hisp. combaUr , pekar; Germ, 
einen en(scri«i(ien(ien Kampf btslehen , bis zur 
Enlscheidung, ans Ende Umpfen; Angl. to con- 
lend vehemently). Usurpatur f 1. Stricto sensu in 
rebus bellicis. — a) Cum addito Ahlativo modi, 
quo certatur. Cws. 1. B. G. 50., 7. ibid. 77., item 
3. B. C. 37. et 51. et S6. Decertare praelio. Id. 3. B. 
G. 23. puana. Id. 3. B. C. 19- Ne cives cum civibus 
armis deecrtatenl. Cic. Dom. 24. 63. Decertare vi 
et armis contra vim. Ifepos florin. 10. classe. Liv. 
2t 4'2. ct 6. 3. feiro. Sic Ouid. 14. Met. 803. Pace 
tamen sisli bellurn , nee in ultima lerro Decertare 
placet, h. e. usque ad intcrnecionem bellurn gerere. 
Cic. 1. Off. 23. 81. Cum tempos necessitasque po- 
stulat, decertandum manu. Id. 10. Phil. 10. 20. Pro 
libertate vile periculo decertare. — Hue pertinet et 
illud Ovid. 4. fast. 101. Cum mare trm aries cornu 
decertat. — b) Omisso Ablativo modi. Auct. B. 
G 8. 7. Ne, mUeriore ac duriore postra conditione, 
cum toto eiercitu decertare eogcrentur. Cat. 2. 
B C 10. Ut potius in suJs, quam alieuia finibus de- 
eertarent. Id. 1. B. G. 44. Si iterum eiperiti velmt, 
paratum se decertare. Adde eumd. 4. «6id. 19.; Auct. 



DECESSUS 

B. Alex. 10.; ^twton. Oth. 9. et Tac. 2. Sitt 32. 
Sic Cic. 1. Off. 23. 80. Quare eipetcnda quidem m»- 
gis est decernendi ratio, quam decertandi fortitude*. 
— Passive irapersonaliter. Cic. Amic. 8. 28. Cum 
duobus ducibus de imperio in Italia decertatum est, 
Pyrrho et Hannibale. ,-tuct. B. Afr. 19. extr. In 
campis planissimis purissimisque .lb hora diei quinla 
usque ad solis occasum est decertatum. — Hue per- 
tinent et ilia Poetarum propria. Ctaudian. 1. in /. 
Cons, Stilich. 21. Decenati labores. h. e. doccrUn- 
do et belligerando eihausti. Stat. 1. TTieb. 2. Krater- 
nas acics altcrnaque rejna profanis Deeertala odiis. 
h. e. usque ad evitium cerUta. Cf. eumd. ibid. 47^. 
ventis ut deeertala residunt .Equora. h. e. post fineni 
ccrtaminis vciitorum tandem rt'^iJunt. — El cum 
Dativo de inanimis. Horat. 1. 'M. 3. 13. Pr,-ece[>s 
Africus dece.tans Aquilonibus. *] 2. Item de quo- 
cumque ^ertamine el contentione civili. Cic. 5. Pin. 
■1. ii. Lo'iis.ubi Demosthenes el .£schines inter »e 
decertare soliti sunt. Id. Pt:inc. 3u. S7. Sel erat non 
jure, non leuibus, non disceptando decertandum. Id. 
2. Phil. 1. 2. An decertare nu'cjm voluit contentio- 
ne dicendi"! — Cell. 10. 18. 'Avwv% laudibus ejus 
dicundis tacit, ponitque prsinia pecunis aliarumque 
return bonarum ampli 5 sima. Ad eas laudes deccrtan- 
ilas venisse dicuntur viri nobiles imenio etc. h. e. 
certatim pi*dicandas. 

DECEHTORILS f. DECERTATORIl'S. 
I)fiCERVlCATL>. a. um. adject, cui cervii dem- 
pta est, decollatus. Sidon. 3. Ep. 3. n iTied. Uuos 
humari not prohibuerat, deccrviratis liquere CJida- 
veiibus. 

DECESSlO, onis. f. 3, actus decedendi. abitus, du- 
cessio (It. pnrtiM; Fr. acli-m de i'en oiler. tUpart; 
Hisp. partida; Germ, das Abgvhm, ff eggnhtn, tier 
Abgang; Angl. a d^pnrfinij, deparlure), 

i.) Proprie. ^ 1. Generatim, Cic. i. Fam. 4. 
17. Is mecum saepe de tua mansione el decessione 
communicat. Id. 2. Divinat. 15. 36. Hsce deressio 
capitis jecinoris, aut accessio subito ne fieri potestl 
€ 2 Speciatim de discessu magistratus, finito impe- 
rio provincial!. Id. 6. Alt. 5. ad fin. Mihi decessio- 
nis dies \C^6-ci»a obreptat. Id. Pis. 36. 89. Quum 
sustentare vix posses dolorcm decessionis. Adde 
eumd. I. ad Q. fr. 1. 1. 

II.) Improprie. ^ 1. Decessio est idem ac demi- 
nutio. Cic. Tim. 6. Neque enim ulla decessio fie- 
ri poterat. neque accessio. Id. Rabir. Post. 11. 30. 
Decessionem de summa facere. ferent. Clem. Dig. 
29. i. 28. exfr. Decessionem patietur is cui restituta 
fuerit heieditas. b. e. deminutionem , detrimentum. 
— El de morbis Ceh. 3. 3. ad fin. Alia- febres diem 
noctemque arcessione et decessione implent. Id. 2. 
i. Ut per accessionem incrcscant, per decessionei 
molliantur. f 2. Ponitur et pro morte. Spartian. 
Did. Jul. 1. extr. Decessio Juliuni. 5 3 - Gell. 13. 
29. appellat decessionerrt verborum , curn »erba ei 
ca si^nificatione, in qua nata sunt , in aliam longe, 
vel proiimam decesserunt. 

DECESSOR, oris, m. 3. qui jam magistrate fun- 
ctus de provincia decessit, et suceessori tradidit. 
Usurpatur relative ad successorem: et decessorern 
suum vocal successor, cui ipse in provincia admini- 
stranda, aut alia quavis re, dignitate, seu ofGcio sue- 
cedit. Cic. fragm. orat. Scaur, (edente A. Peyronie) 
p. 81. n. 33. Suceessori decessor invidit. h. e. Scauro 
consulatum petenti Appius jam consul invidit. Tac. 
Agric. 7. Agricolam viccsimae lesioni prieposuit, ubi 
decessor seditiose flgere uarrabutur: ita successor et 
ultor electus etc. Ulp. Dig. 1. 16. 4. § 4. Recte fa- 
ciei, si edictum decessori suo miserit. 
DECESSUS, a, um. V. DECEDO. 
DECESSUS, us, m. 4. decessio. abitus, discessio. 
I.) Proprie. *t 1. Generatim. .Yepos Timol. 2. 
Post Diooysii decessum. *\ 2. Speciatim pro deces- 
sione magistratus e* provincia. Ck. 2. Phil.'Ati. 97. 
An Creta post M. Rruti decessum poluit liberanT 
Cceiius apud Ck. 8. Fam. 10. lub fin- Ouoil ad tuum 
decessum nttinet, me curaturum, ut tibi succedatur. 
Adde Cats. 8. B, G. 49. et V. ibi adnotata ab Iltrx. 
II.) Improprie. *J i- Ponitur pro denunutiont. 
Ctes 3. B. G. 13. Carina? aliquanto plamores, quo 
facilius vada «c decessum sentus ejeipere possent. 
PUn. 18. Hist. nat. 18. 47. U68). Ab Nili decesw 
serere solito*. — Et de morbis. Cels. 3. 12. Sub dt- 
cessu febris cibum sumat. Adde Gell.. 4. 2. T 4. 
Item pro morte. Cic. Amk. 3. 10. Angi deoe«u ami- 



DECET 

f orum. Cenotaph. Pisan. apud Orell. 643. jtokdvm 

OVTETO LVCTV OVEM IX DEC£SSV L. CAESARIS FBATRIS 
EJVS - COI.OMA 1 MVEKSA SVSCJiPSBAT. 

DfiCET, cehat, cQit, cere, impers. 2. Si qui6 usur- 
pari velit ctiam in prirais personis, habet in voce 
Dedecet in fin. quo se tueatur. — Part. Decent in 
fln. — Cetcrum decel, quod v. nusquam occunit 
apud Cces., signilicat aptitudinem, honestatem, con- 
venicntiam, quae in re quaque inest ratione alterius 
rei. Cic. enim Orat. 22. 74. deccre deciarat, quasi 
aptum esse consenlancumque tempori e( personae: 
quod cum in factis saspissime, turn in dictis valet, in 
vuHu denique et gestu et incessu: contraque item 
dedccere. Sic Id. 3. Orat. 55. 210. Nunc quid aptum 
sit, hoc est quid maiime deceat in oratione videa- 
mus. — Etymologi ducunt a Sset pro Sat oportet, c 
inscrto, ut a crpraoj est specus: et sane decere ali- 
quando signilicat officium, et pro oportere ponitur: 
quamquam et quod decet, oportet ut fiat (It. e de~ 
cente, amviene, sta bene; Fr. il convient, il est 
convenable, il tied; Hisp. conviene; Germ, es ziert, 
steht tvohlan, daker es geziemt, schickt skh; Angl. 
it becomes , is becoming or proper, beseems , beho- 
ves, is right, fit, suitable, or meet). Usurpatur au- 
tera — 1.°) Cum Nominativo rei et — a) Accusa- 
tivo personae aut rei, quse persona locum tenet. — 
In singulari numcro. Plaut. Most. 1. 3. 10, Contem- 
pla, satin' ha»c me vestis deceat. Tilinius apud JVon. 
p. 548. 11. Merc. Et quern colos cumatilis deceat. 
Proper t. 4. 4. 53. te toga picta decet. Horat. 3. Od. 
15. 8. Non si quid Pholoen, satis Et te, Chiori, decet. 
Adde eumd. 1. Ep. 7. 44., 17. -23. et 18. 30. Ovid. 
2. Fast. 757. Hoc ipsum decuit. Quintil. 10. 3. 15. 
Quid personam deceat. Id. 11. 1. 14. Quod omnes 
et semper et ubique deceat, — Ovid. 2. Fast. 105, 
capit ille eoronam , Qute possit crines, Phcebe , dece- 
re tuos. Quintil. 11. 3. 84. Brachii projectio conti- 
nuos locos maiime decet. Id. 11. 1. 93. Simpiicitas 
ilia mire tcnues causas decet, mojoribus - magis con- 
venit. • — In plurali numero. Cic. 1. Off. 31. 113. 
Eiperiri. quam se aliena deccant. Horat. 1. Ep. 14. 
32. quem decuerc togse. Ovid. 4. Fast. 619. Alba 
decent Cererem. Vol. Flacc. 7. 416. Parvum parva 
decent. Quintil. 11. 3. 18). Ut aliquem vel omnia, 
vcl plura deccant. — Ovid. 1. Met. 457. ista decent 
humerus gestainina nostros. Quintil. 8. 6. 43. Duo 
verba, uni apposita, ne versum quidem decuerint. 
Plin. 37. Hist. nat. 8. 33. (112). Callainaj gemma 
inclusae decorantur euro, aurumque nulla? magis de- 
cent. — 6) Omisso Accus. personae. Cic. Orat. 21. 
70. Ut enim in vita, sic in .oratione, nihil est difflci- 
lius, quam quid deceat, videre. Id. 1. Orat. 26. 120. 
Non faciendo id, quod non decet, impudentis nomen 
effugere dcbemus. Id. 1. Off. 31. 111. Nihil decet in- 
vita Minerva. Quintil. 8. 3. 20. Casus singularis ma- 
gis decuit. Adde eumd. 11. 1. 14. et 45. — In plurali 
numero. Plant. Pseud, prol. 20. Ubi lepos, joci - 
decent, Quintil. II. 3. 150. Keque eadem in voce, 
gestu, etc. similiter decent, — c) Cum Dativo per- 
sona;. Plaut. Amph. 2. 2. 188. Istuc facinus - no- 
Biro ^eneri non decet. — 2,°) Cum Infinite activo 
et — a) Accusative persona, Plaut. Amph. 1. 3. 
24. Non te mini irasei decet. Sic Cic. 4. Tusc. 25, 
Oratorem irasci minime decet. Rursus Plaut. Rud. 
1. 2. 24. Peculiosum eum esse decet servura et pro- 
bum, quem etc. h. e. oportet, ncce.sse est. Ter. Eun. 
4. 7. 1<J. Omnia prius eiperiri, quam armis, sapien- 
tem decet. Lucret. 5. 51, nonnc decebit Hunc ho. 
minem numero dlvum dignaricr esse! JVepot Alt. 6- 
Non enim decere se aTbitrabatur , quum praeturam 
gerere noluisset, asseclam esse praelorls. Sail. Cat. 
1. Qui se student praestare ceteris, summa ope niti 
decel, ne vitam silentio transeant. h. e. oportet. Liv. 
3. 17. Non, quidquid patrum plebisque est, in Capi- 
tolium currere, liberare ac pacare augustissimam il- 
lam domum Jovis optiml maximi decuit? h. t. opor- 
tult. Ovid. 3. Met. 265. si me scaeptra tenere decet. 
Quintil. 11. 1. 22. Ipsos etubescere decet. Adde 
eumd. 11. 1. 59. et 8. 5. 23. Vol. Flacc. 8. 284. de- 
cuit coiissc tot vates. — b) Omisso Accus. personae. 
Plaut. Amph. prol. 35. Injusla - impetrare non de- 
cet. Oc. 3. Fin. 19. 64. El quo fit, ut laudandus 
sit, qui mortem oppetat pro republic! , quod deceat, 
cariorem esse patriam nobis, quam nosroetipsos. 
Forullinut et Ortli. ita leg. ; plerique alii doceat. 
Horat. 1. Od 4. 9. Nunc decet caput impedlre myr- 
to. Peri. 3. 27. An deceat rumperc. — c) Cum 

Tom. n. 



— 17 — 

dativo persons (F. infra sub 3." c). Plaut. Capt. 
2. 2. 71. Ne patri decere videatur magis me servire, 
potiuj quam etc. Hunc locum attulit Forcellinus: 
sed, bona ejus venia, dativus patri pendet, ni fallor, 
a verbo videatur, minime vero a verbo decere. Paul. 
Dig. 32. 23. Dccct enim tanta? majestati, eas servore 
leges, quibus etc. Adde Liv. 34. 5S., cujus verba 
rooi afferentuT. — d) Et cum Inftnilo Passivo. 
Ter. Andr. prol. 16. Contaminari non decere fabu- 
las. Cic. 1. Tusc. 14. 32. Num dubitas, quia speci- 
men naturae capi deceat ei optima quaque natura? 
Id. 3. ifiid. 3. 8. Nobis autem videtur , quidquid lit- 
teris mandetur, id commendari omnium eruditorum 
lectioni decere. Adde eumd. 2. Legg. 3. 8. et 7. 16. 
firg. 12. Mn. 797. Mortaline decuit violari vulne- 
re divum? — Et cum Dativo Liv. 34. 58. Quando- 
quidem honesta pensamus; sic ut aut sola, aut pri- 
ma certe, pensari decet principi orbis terrarum po- 
pulo et taoto regi etc. — Hue pertinet et illud Sail. 
Jug. 53, Qua? ab imperatore decuerint , omnia suis 
provisa. subaudi fieri. — 3.°) Absolute. — a) 
Turn Accusativo personae. Ter. Andr. 2. 5. 10. Fa- 
cis, ut te decel. Quintil. 9. 4. 15. Ilium decet: nos 
etc. — b) Omisso Accusativo personae. Ter. Hecyr. 
4. 4. 66. Fecisti, ut deeuerat. Id. Eun. 5. 9. 35. 
Haud sic decet. Cic. 6. Att. 3. 8. Quo majorcm spem 
habeo nihil fore aliter, ac deceat. Id. 1. Orat. 29. 
132. Roscium ssepe audio diccre, caput esse art Is, de- 
cere: quod tamen unum id esse, quod tradi arte non 
possit. Virg. 12, .En. 152. Tu pro germano si quid 
praesentius audes, Perge, decet. Quintil. 8, 3. 42. 
Probabile Cicero ad genus (licit, quod non plus mi- 
nusve est, quam decet. — c) Cum Dativo. Donatus 
ad Ter. Adelph. 5. 8, 5. haec habet: Antiqui si ad- 
debant statim verbum, Nos decet facere, Nos decet 
dicerc: si non addebant, Nobis decel dicebant. Plaut. 
Pers. 2. 2. 31. Fateor ego profecto roe esse, ut decet 
lenonis familiae. 7*er. Heaut. 5. 2. 12. Ubi cui decuit 
primo. Id. Adelph. 5. 8. 5. Hercle ita nobis decet. 
Id. ibid. 3. 5. 45. Haec ut fiant, deos quaeso: ut vo- 
bis decet. Sail, fragm. apud Servium ad Virg. 8. 
jEn. 127. Locum editiorem, quam victoribus dece- 
bat. Gell. 9. 15. Adolescens praefatur arrogantius et 
elatius, quam netati ejus decebat. Adde Apul. de 
mundo 1. — Hinc Part, praes. 

Decens, entis, adjective quoque usurpatur; unde 
Comp. Decentior 1. et 2.; Sup. .Decentissimus 1. 
— Decens ^ 1. Generatim est qui conveniens est, 
aptus et consentaneus tempori et personse et rei. 
Horat. i. Od. 13. 17. Quo fugit Venus? heu! quove 
color? decens Quo motus? Ita Bentlej. ; alii quove 
color decens? Sic Quintil. 11. 3. 29. Corporis mo- 
tus decens et accommodatus orationi. Id. 11. 3. 40. 
Decentissimus sinus, si aliquanto supra imam togam 
fuerit. Ouid. 2. Pont. 5. 52. Decens amictus. Quin- 
til. 11. 3. 156. Decentior amictus. Tac. Aoric.H\. 
Si habitum quoque ejus poster! noscere velint. de- 
centior, quam sublimior fuit, Seneca 1. Benef.9. 
Decentissimum sponsaliorum genus, adulterium. Se- 
neca alter Thyest. 150. nee dopibus feris Decerni 
potuit poena decentior. Horat. 1. Ep. 1. 11. Quid 
verum atque decens, euro et rogo, et omnis in hoc 
sum. Quintil. 11. 1. 78. Deccntius crit servare pu- 
dorem. — Cum Accus. et praepos. -ad. Gell. 6. 11. 
in lemmate. Verba ad officium gravitatis dignitatis- 
que vitae deeentia. ^ 2. Speciatim refertur ad pul- 
critudinem. Properl. 4. 8. 52. Decens Cjnthia. Ho- 
rat. 1. Od. 18. 6. Venus. Id. ibid. 4. 6. Junctaeque 
Njmphis Gratia; decentes. Adde eumd. 4. ibid. 1. 
13. Ovid. 1. Met. 450. longoque deeentia crine Tem- 
pora. Id. Hem. am. 350. Decens forma. Id. 3. Trist. 
7. 33. faciei. Capell. 2. p. 30. de Philologia. Decen- 
tiorque caelitum. ubi est comparativum pro superla- 
tivo. Claudian. VI. Cons. Honor. 537. Ipse favens 
votis solitoque decentior aer. h. e, serenior. — Dif- 
fer! tamen a formoso. Est enim dece?M pulcher cum 
honestate et dignitate quadam, decorus. Sueton. De- 
mit. 18. Pulcher ac decens, maiime in juventa. Ju- 
venal. B. 161. Sit formosa, decens, dives, fecunda. 
Ovid. 5. Fast. 23, placidoque decens reverentia vul- 
lu. Quintil. 8. 3. 10. Decentior equus , cul adstricta 
sunt ilia. 

DEClBlLIS, e, adject, decens, qui decet. /rid. 10. 
Ortg. titt. d. Hinc («c»I. a vocabulo Decens) et De- 
corus et Decibilis. 

DEClDO, cldis, cldi, eldere, n. 3. (de el cado). 
Part. Decidene I. — Decldo est deorsum cado (It. 



DECIDO 

coder giii; Fr. fomfcer de, toniber, chair; Hisp. caer; 
Germ, von oben, von der Hohe herab-, herunter-, 
ab fallen; Angl. to fall from, fall down). 

L) Proprie. Plaut. Cos. 5. 2. 42. Deciderc praeci- 
pitem de lecto. Id. Pers. i. 4. 45. in fovcam. Ter. 
Phorm. 4. 4. 27. Anguis decidit de tegulis. Lucrel. 
6. 496. In terras decidit imber. Adde Horat. 1. Ep. 
14. 29. Rursus Zucret. 5. 194. Ut non sit mirum, si 
(primordia rerum) in tales disposituras Deciderunt 
quoque etc. ubi nota decidSrunt pro deciderunt. Ad- 
de eumd. 3. 645. Cic. Senect. 19. 71. Poma ei ar- 
boribus, si sunt matura et cocta, decidunt. Cces. 1. 
B. G. 48. Decidere equo. -Vepos Eumen. 4. in ter- 
rain e\ equo. Ovid. lb. 259. ab equo in arva. Ho- 
rat. 4. Od. 10. 3. et Ouid. 3. Amor. 10. 36. Deci- 
dunt comae. Curt. 7. 3. 21. Flumina in rubruin ma- 
re decidunt. Frontin. 8. Strateg. 9. 2. aquae. Ovid. 
9. Met. 345. e (lore guttae. Id. 1. ibid. 106. arbore 
glandes. Id. Heroid. 14, 46. manu ensis. Plin. 37. 
Hist. nat. 10. 59. (164). Glossopetra dicilur caelo 
decidere. Id. 2. ibid. 52. 53. (138). Superior! e Cas- 
io decidentia obliquos habent ictus. Sueton. Galb. 
8. Fulmen in lacum decidit. Phcedr. 1. 3. Pcnnse de- 
ciderant. Plin. 11. Hist. nat. 37. 62. {163). denies. 
Sueton. Galb. I. capita slatuis. Id. Domit. 15. ti- 
tulus. Id. Aug. 95. Tunica ad pedes decidit. Quin- 
til. 11. 3. 149. toga. Ovid. Heroid. 20. 208. Decide- 
rint pallia. Id. 12. Met. 339. Decidere in praeccps. 
Id. 2. Art. am. 2. Decidit in casses prasda petita 
meos. Horat. I. Sat. 2. 42. fugiens hie decidit a- 
crem Praedonum in turbam. h. e. incidit. .Perron. 
Satyr. 87. Decidere in somnum. 

II.) Improprie. ^ 1. Figurate ponitur pro mori, 
h. e. in terram decidere, in ioieraa decidere. Plaut- 
Trin. 2. 4. 142. Nemo etstat, qui ibi set menses vi- 
lerit: ita cuncti sdlstitiali raorbo decidunt. Hj^q.'.. 
2. Ep. i. 36. ScriptOT abhinc annos centum qui Je- 
cidit. Id. 4. Od. 7. 16. Nos ubi decidimus, Quo pa- 
ter jEneas, quo Tullus dives et Ancus etc. Stat. S. 
Theb. 125. si decidat hostis. Claudian. 1. in Rufm. 

1. Phcebeo domitus Python cum decidit arru . — 
Hinc translate pro deminui, absumi. Colwn, 12- R- 
R. 20. sub fin. Mustum infervefacerc, et oranem spu- 
mam cum f%cibus eipurgare: quo facto decima pars 
decidet. Schneiderus vulgatam hanc lectionem cum 
Gemero correiit, et decedet legit; quod sane proban- 
dum. ^ 2. MeUphorice est de gradu dejici, h. e. 
aliquid amittere. Ter. Heaut. 2. 3. 9. Vae misero 
mihi! quanta de spe deeidi! et ibid. 4. 8. 11. Quanta 
spe deeidi! Liv. 37- 26. Antiochus posteaquam a spe 
sucietatis Prusiae decidit, etc. Plin. 5. Ep. 10. Labi 
et decidere ab anhetvpo, h. e. in scribendo multuni 
ab archetypo distare. 4 '■ Itetn ' n tnll(l l nc *derc, 
5ue(on. Claud. 9. Decidere ad angustias rei fomi- 
liaris. Tac. 3. Ann. 59. Hue decidisse cuncta, ut etc. 
.■*J. leg. recidisse. ^ 4. Denique decidere dicltur 
qui in perniciem, vel maiimum inforlunium lapsus 
est. Nepos Eumen. 11. ad ftn. Non virtute hostiam, 
sed amlcorum perfiuia deeidi. h. e. v ictus sum. Cf. 
Cu. 2. Alt. 21. 4. Nam, quia (Pbmpe;uj) deciderat 
ei astris, lapsus, quam progressus, potius iidebatur. 
V. integr. locum. Seneca 3. Controv. prcefat. Saepe 
illi bene cesslf, saepe decidit. Tiiuii. 3. 1. 20. An 
toto pectora deciderim. h. e. mei oblitus omnino sli. 
— Hue referri potest et illud Seneca 1. Control-, 

2. ad fm. Unde scimus, an cum convenient^ us pro 
virginitate alio libidinis genere deciderit? h. e. viro- 
rum libidini succubuerit. F. CADO. 

DEClDO, cldis, cldi, clsum, eldere, a. 3. (de et 
cajdo). Licenter secundum syllabam corripit Capell. 
9. p. 336. Tandem senilem, Martiane, fabulam Sic in 
novena decidit volumina. Part. Decitas I. 1. et 3., 
et n. 1. — Decido est amputo, abscindo; et de iis 
fere dicitur,qus »i abscindantur, deorsum cadunt 
(It. tagliar giii; Fr. couper, relranch«r; Hisp. cor- 
tar; Germ, abhauen, eigtl, von oben herab, ab- 
schneiden; Angl. to cut off). 

I.) Proprie. ^ i. Strlcto sensu. Plaut. Merc. 
2. 2. 37. Decide collum, si talsum est utl loquar 
Sic Curt. 7. 2. 32. Decisum caput. Cato H. R. 45. 
5c^neid. Taleas oleaglnas, quas in tcrobe saturus 
erit, tripedaneu decidlto. Lucret. 5. 933. nee altts 
Arboribua veteres decidere falcibus ramos. Cohim. 
2, R. R. % 13. Decidere take olicem nascentem. 
Plin. 17. Hilt, nat 21. 35. <165). Cum malleolus 
spargere cceplt caules , decldltur. Id. 31. ibid. 4. 30. 
(53). DecinE sUv*. Tac. 12. Ann. 14. ad fin. De- 

3 



DECIDtJUS 

ciste aures. Sil, It, 4. 389. improbus ensis Anneiam 
paimse decidit vudnere Isevam. Seneca Ep. 90. Iq 
quadratum Ugna decidere. — Hue pertinet et prover- 
bislis ilia dicendl ratio apnd Herat. 2. Ep. 3. 49. 
Unde simol primum me dimisere Phllippi Decisis 
humilem pennis,etc. ^ 2. Lstiori sensu reperitur 
et pro ?a!de esedere, hoc est verherare. Callistrat. 
Big. 47. 31. 2, Si lapides furati sunt, sufficiet eos 
verberibus decidere. Similis locus est in Collat. Dfos. 
el Rom. legg. 6. § 2. SufBcit eos verberibus coerceri. 
^ 3. Item pro ineidere. Calpurn. 3, Eel. 44. cerasi 
tna cortice verba notabo , Et decisa feram rutilanti 
carmina libro. Ha;c ForceUinus: quamquam et hoe 
loco decisa aedpi possit pro deciso, h. e. abscisso 
libro. 

II.) Translate, ^ 1. Saspissime sumitur pro trans- 
igere, coroponere litem mutuo partium consensu; 
quia solet in transactionibus et compositions bus de- 
cidi, sen detrahi utrinique aliquid es postulatis con- 
trabentiura: fere autem de iis, quas pro tribunali 
transignntuT et componuntur; et Gceurrit — a) 
Cum Accusative, tantum tei, quss deciditur. Cic. 7. 
Verr. 45. i30. Quibus rebus actis atque decisis; 
producunture carcere. Id. Rosc.com. 11. 33, Magno 
tuam dimidiam partem decidisti: magno et tu tuam 
partem decide. Id. Quinct. 4. 17. Deciders et sta- 
tueTe, quid alicui ad denariom solvatur. Id. 4. Ferr. 
52. 128. et Place. 34. 86. Decidere res. ffiirat. i. 
Ep. 7. 59. Decisa negotia. Ulp. Big. 42. i. 5fj, R es 
judicata, vel jurejurando decisa. Adde eumd. ibid. 
V. 4. 22, Id. ibid. 18. 3. 4. Decisa qusestio. African, 
ibid. 47. 2. 83. Decidere damnum. Adde Sutton. 

Fesp. 21.; et Capitolin. Anton. Phil. 10. Hue 

pertinet et illud Qumtil. 8. 6. 47. Cetera propriis 
decisa sunt verbis, h. e. erpressa , eiplicata. — 5) 
Cum Ablativo et praepos. Cic. 4, Ferr. 32. 79. Qui 
cum reo transigat , post cum accusatore decidat. Id. 
Rose. Am. 39. 114. Decidere atque transigere cum 
aliquo. Plin. 7. Hist. nat. 40. 41. (130). Abunde 
atque indulgenter fortuna decidit cum eo, qui jure 
dici non infeiU potest, Ulp. Dig. 12. 6. 26. circa 
tried. Decidere pecunia cum aliquo. — Et passive 
Cic. 3. Verr, 48. 125. Diccbat isle, nisi cum muliere 

decideretur, iu possessionem se ire jussurum. Cic. 

Quinct. 5. 19. Decidere de rebus et rationibus 50- 
cietalis. Id. Rose. com. 12. 35. Qui de sua parte de- 
cidit, reliquis integram relinquit actionem. Adde 
Justin. 31. 7. 6. — c) Absolute. Cic. 5, Verr. 48. 
114. Ut In singula jugera ternis medimnis decidere 
ilceret. At. omittunt prwpos. in. Seneca Ep. 95. ad 
fin. Pro libertate decidere. Adde Aurel. Vict, de 
vir. illustr. 51',. ^ 2. Ponitur etiam pro deminuere, 
immmuere. Lamprid. Alex. Sev. 38. Vectigal ad 
tertiam partem decidere. 5 3. Item pro dejicere. 
Plant. Cat. 2. 4. 18. Ego po] istam jam aliquo vor- 
sum tragulam deeidero. Plerique tamen reciius lea. 
dejecero. 

DfiClDtJCS, a, urn, adject, a decido, est cadens. 
c^idueua. Plin. 11. Sist. nat. 27. 45. (127). Cornua 
cervis omnibus annis decidua. Id. ibid. 49. llo. 
(2C3). Testes pecori ad crura decidui, subus adne^i. 
Id. 2. ibid. 20. 18. (82). Ignes decidui ad terras 
fulminum nornon habet. Id. 8. ibid. 3. 4. (7). Den- 
tes decidui. Id. 2. ibid. S. 6. (23). Decidua sidera. 
h. e. quas Stellas caslo labentes vulgus putat, quasque 
StTieca 2. QuiEst. nat. 14. appellut stettas transvo- 
lantcsj Itali vero stelle eiuknli. Rursus Plin. 18. 
Hist. nat. 25. 60. (226). et Laberius apud Non. p. 
100. 10. Merc. Decidua folia. Prudent. 3. Cathem. 
79. irabeT. 

DlClDUUS, a, um. adject, a dec.Tdo.QU idem quod 
'■cedti.us, et legitur a quibusdam apud Ovid. S. Met. 
758. gemitumque dedit decidua quet cus. Al. ]e». Do- 
donia, alii devulnere, alii recti us Deoia. Plin. quu- 
(jue , ubi ait 16. Sist. nat. 24. 38, (92). Cato deci- 
dua (folia) populnea (at. leg. a populo) ijucrnaque 
animalibus jubens dari. non perarida; cnitua steni- 
ficare tidetur: nam si cadentia ititcllijas, ea Solent 
arlda esse. Noatri quoque ruatici. quam frondem in 
cibum bourn servant, csilere solent . non etfhectare. 
dura deckht, Porro locus Catonis ; unde Is desum- 
psit, videtur esse R. K, 5. Frondem populneam. ul- 
meam,querneam csedito: per tern pus earn condito, 
nan pernridam, pabulum ovibus. 

D^ClES I'efdeciens, adverb. Qv&dy.i$. Quod scri- 
batur et deciens, testes sunt Farrv 9. L. L. S3. 
Miill. et Mar. Victorm. de Orthogr. p. 246y, 



— )8 — 

Putsch. — Decies est decern vicibus (It. died volte; 
Fr. dix fois; Hisp. diez ueces,' Germ, zehnmal; 
Angl. ten times). 

I.) Propria. Plaut. Stick. 3. 2, 45, Decies in die 
mutat locum. Pic. 3, Verr. 10.28. Decies eentena mil- 
lia. Adde Frontin. Aqwsd. 7. et Liv, 8. 9. et 33. 42. 
Ovid. 2. TYist. 64. EUque decern deeles inspicienda 
viris, h. e. centumviris. Liv. 24. 11, Trecenta millia 
usque ad decies. Id. 43. Q. Decies centum millia. 
Adde Hor&t. 2. Sat. 3. 237. et 240. Plin. 10. Hist, 
nat, 53. 74. (146). Columbs decies anno pariunt. 
Adde Juvenal. 10. 135. et 14. 28. 

II.) Metonymice — a'} Decies ponitur pro sape. 
Plaul. Amph. 2. 1. 27. Equidcm decies diii. Eorat. 
A. P. 294."Perfectum decies non castigavit ad un- 
guem. Id, ibid. 365. Hsec placuit semel, haec decies 
repetita placebit. Juvenal. 13. 13B. Si decies lectis 
diversa in parte tabellis. Adde Catull. 33. 20.; et 
Per 3. 6. 79. — b) Decies centena pro pr^grandi 
pecunia; sum ma usurpabant antiqui, quod prise is il- 
lis temporibus minor erat nummorum copia; et nj- 
hilominus, etiam crescentibus divitiis, phrasis obti- 
nuit: ef. Plin. 33. HUt.nat. 10, 47. (133). IVon erat 
apud ant iquos numerus ultra centum millia; itaque 
ethodie inuItipOcantur hac, ut decies centena. aut 
si:pius dicantur. Ecarius hoc fecit nummusque per- 
cussus, et sic quoque ces alienum etiamnum appella- 
tur. Horat. 1. Sat. 3. 15. Decies centena dedisses 
Huic parco paucis contento, quinque diebus T\il erat 
in loculis. — c) Dicitur et decies absolute pro de- 
cies centena millia. Martial. 1. 104. Aut vive, aut 
decies, Scaevola, redde deis. Adde eumd. 3. 62. 

DEClMA, se, f. 1. V. DECIMUS in fin. 

DEClMALIS , e , adject, ut Bccimales agri, h. e. 
decumani, qui decimas solvuut, apud Tac. Germ. 
29. ; ubi alii leg. decimates eadem signiQcatione. 

DECIMANUS et frequentius decumanus, a, urn, 
adject, ad dec! mum pertinens. 

I.) Proprie. ^ 1. Decumanus est pertinens ad 
decimam, qus pro vectigali solvebatur; et occurrit 
— a) De rebus. Sic decumanus ager, qui decimam 
partem fructuum pro vecligali solvit reipubl. Cic. 5. 
Verr. 6. 13. Omnis ager Sicilice civitatum decuma- 
nus est. — Item decumanum frumentum decima 
pars frumenti, quae pro vectigali solvitur. Cic, 5. 
Verr- 5. 12. et ibid. HI. 168. — Eodem sensu de- 
cumanum oleum dirit lucilius apud Won. p. 445. 
19. jWerc.j si modo snna est lectio; quam vis ab aliis 
aecipiatur pro minus puro et viliori; nempe quasi 
ei decima quaque mensura rejecto et projecto: vel 
decimando coliecto et abjecto. — b) De pcrsonU. 
Decumanus vel decumani, sun 1 , publicani , qui de- 
cimas publicas redimunl e\iguntque. Pseudo- 4scon. 
in Ck. 2. Verr. 5. 13. p. 130. Bait. Aiatoies fru- 
menti decimam dare populo Romano solent. Hos 
non una atque altera, sed trihus amplis decimis per 
mancipes a 53 snbornatos, id est publieanos, qui de- 
cumani voeantur, Verres e^hausit. Adde Cic. 5 
Verr. 8. 20. — Sic decumana absolute, vel dectt- 
mana mulier apud eumd. Cic. ibid. 33. 77. et 34. 
78. est uwt decumani, quaro et mulierculam publi- 
canara ibid, vocat. V. PUBLICANA. 5 2. Decu- 
manus est etiam ad decimam legionem pertinens. 
llinc — a) Decumani milUes sunt legionis deci- 
mal, hoc est qua; decima loco descripta fait, Auct. 
B. Afr. 16., et B. Hisp. 30. ; Tac. 5. Sift. 20. ; et 
Sueton. Cms. 70. Fopisc. Prob. 6. Decumanos, for- 
tisrimos wercitus sat Aurelianus Aug. apud Vo- 
pisc. Prob. 6. lit scias, quanti te faciam, decumanos 
meos surno, quos Ciaudius mihi credidit. Isti enim 
sunt, qui quadam feiicitatis pr:srogaliva pra;sules, 
nisi fuluros principes habere, non norunt. Adde Am- 
mian. IS. 9. 3. et Frontin. 1. Strateg. 11. 3. et 4. 
ibid. 5. 11. — b) In castris Decumana porta est 
ccterarum maiima, avcrsa hosti. Aiii dictam pu- 
lunt a tuk'la militant decim:s cohortis: at Hygin. 
Gromat. p. 7. col. 2. A cohorlibus decimis ibi" \pi- 
rlcntiftus decumana porta est nppcllaia, Adde Ve- 
gel. 1. SHiit, 23. Per banc peccames milUes edu- 
r-cbautur ad pecnam, teste eod. Veget, ibid. Adde 
C(es. 2. B. G. 24., 3. ibid. 25. et 3. B. C. 98.; et 
Liv. 3. 5. et 10. 32. ^ 3. De Umite decumana 
V. CARUO. 

JI.) Imprnprie decumanus accipitur pro magno. 
Iknimaria (j\a, iiiquit Paul. Diac. p. 71. 15. Mull., 
dicumur, et decumani fluctus, quia sunt magna: 
nam et u\um decimum majus nascitur, ct Quctus 



DECIMUS 

decimus fieri marimns dicitur. Id. p. 4. 7. Albesia 
scuta dicebantuT, quibus Albenses - usi sunt. Hac 
eadem decumana vocabanlur, quod assent amplissi- 
ma, ut decumani fluctus. Placidi Gloss, ed, A. Mai, 
p. 45. Decumana;, mavimae, a fluctu decimo. — 
Alii putant ductum hoe a Pvthagoreis, apud quos de- 
narius numerus veluti magnificus et sacer fuisse diei- 
tur. Ovid. I, Trist. 2. 49. Qui venit hie fluctus, flu- 
ctus supereminet omnes: Posterior nono est, un de- 
cimo que prior. I/ucilius apud Cic. 3. Fin. 8. 24. 
quum omnia iu ista Cousumis squilla atque acipen- 
scre cum decumano. — Decumana pira euume- 
rantur a Colum. 13. R. R. 10. 4. et Claatio apud 
Macrob, 2. .Saturn. 15. ad fin. inter varia pirorum 
genera: a magnitndine fortasse appeilata: nisi maJis 
leeere Decimia>na } quod unice probandum . CF. 
Schneid. ad Colum. I, c. 

DEClMARlCS, a, um, adject, ad decimam par- 
tem pertinens. Hinc leqes decimarus dicumur, qua 
decimas partes hereditatis concedehant uioribus, pro 
liberorum numero. Cod. 8. 58. in lemmale. De in- 
firmandis panis cadibatus ct orbiiatis, et de deeima- 
riis (legibus) sublatis. — Et decirrwrt'iis dicitur qui 
decimas pendit, apud Ambros. in Psalm. 118. serm. 
8, Sin autem vocatur a Domino, ipse mihi dicitur, 
hoc est non alii tributarius, non dcrimarius, non de 
posses sione mun incus. 

DEClMATlO vel decumatio, onis, f. 3. f 1. Est 
supplicium militare, cum decimus quisqoe miles sor- 
te lectus occiditur. Capitolin. Macrin. 12. Clemen- 
tern se dicebat, quando eos centcsimaret. qui digni 
essent decimatione atque vieesimatione. V. DECI- 
MO, 1" 2. Pro jure decimas accipiendi eiigendique 
dixit Vulgat, Ital. burner. IS. 2] . Filiis Levi ecce 
dedi omnein decimationem in sortem pro deservitio- 
nibus eorum. 

DECIMATRUS, dies festi Faliscorum , quod Ce- 
rent post decimum diem Iduum, Festus p. 257. C. 
MiUl. 

DEClMATUS vet decumatus. a, um. V. DECI- 
MO, as. 

DEClMESTRIS. V. DECEMMESTHIS. 

DEClMO vel decumo, as, Svi, atum, are, a. 1, 
Part. Decimam 2.; Decimatus 1, et in fin. — De- 
rimare est decimam partem detrahere. Hinc ^ 1. 
In re militari decimari leg tones dicuntur, quando 
decimus quisque supplicio afficitur ab imperatore, 
sorte ducta, cui contingat: cf. Liv. 2. 59., et V.- 
CENTESIMO, Sueton. Galb. 12. Kecusantes, atque 
insuper aquilam et signa pertinacius llagitantes, non 
modo immisso equite disjecit, sed decimavit etiam. 
Id. Aug. 24. Cobortes, si qua; cessissent loco, deci- 
matas hordeo pavit. Adde Frontin. 4. Strateg. 1. 
37. Capitolin. Macrin. 12. Militcs sa;pjus decima- 
vit. — Et absolute. .Siteron. Cal. 48. Quin decimare 
velle perse veraret. — Apud Romanos primus eo sup- 
plicio usus videtur App. Claudius, an. L'. C. 283., de 
quo Liv. 2. 59. ^2. Praeterea decimnrej seu de- 
cumare est decimam alicujus rei partem in sacrifl- 
cium offerre. Festus p. 237. 25. Mult. Qua; fa m ilia, 
et posteri ejus non defuerunt decumantibus usque 
ad Appium Claudium censorem, — Hioe Part, p ras- 
ter, pass. 

Decimatus, a, um, adjective quoque occurrit, 
unde Sup. Decimatissimus ; et occurrit translate 
tantum pro electo. Symmach. 3. Ep. 49. et 51. Vir 
decumata; honestatis. Al. utrobique leg. edecumatce 
eodem sensu. Id, 8. ibid. 16. Juvenis decimatissimus. 

DECI110DIA. V. DECEMMODIL'S. 

DSClMUS ct antiquorum mure decumus, a, um, 
adject, ultimus et decern (It. decimo; Fr. dixieme; 
Hisp. decimo; Germ, der, die, das zehnle; Angl. 
the tenth). 

I.) Proprie. Plaut. Amph. 1, 2, 19, Decumo post 
mense. Id. Stick. 5. 4. 26. Decima propinare. Id. 
Pseud. 4, 2. 17. In foro vh decimus quisque est, qui 
ipsus sese noverit. Ter. Adelph. 3. 4. 29. Hens is de- 
cimus est. Cic. 2. Phil. 31. 77. Hora diei decima. 
Adde eumd. 1. Invent. 53. 54. Cf^s. i . B. G. 40. 
Cum decima legione. Cf. eumd. 2. ibid. 23. Virg. 6. 
jEn. 155. deenmum quos distullt Hector in annum. 
Sic Tac. 0. Ann. 27. Decimus annua. Gell. 18.2. 
extr. Ennius in decimo tertio Annalium . Aurel. 
Vict. Ccesar. 12. Mense seito ac decimo. Inscript. 
apud Orell. 2275. legio dioima. 

II.) Per metonyraiam ponitur pro magrto. Ovid. 
11, Met. 530. Vastius insurgens decima ruit impe- 



DECINBEATUS 

tits urjdae. h. e. ductus decumanus, Graece Tpixufita. 
Adde Sil. It. 14, 122. et Fal. Flacc. 2. 54. Eodem 
scnsu Lucan. 5. 672. dixit decimo undffi uoZu-mine. 
F. DECIMANUS. — Hinc 
Decimum, adverbii more, est decima vice. Ziu. 

6. 40. Nos reQcietEs deeimum tribunes. 

Decvmo quoque est adverbium ejuadeia signifiea- 
tlonis: agnosciturque a Diomed., Pritcian. etc., sed 
cum eo tamen discrimine, quod est inter iertiuin et 
tertio. 

Decima, w, t. 1. (sabaudi pars) absolute, sub- 
stantivorum more, ^ i. Est frugum, aliarumve rc- 
ium pars dedma, quam diis ac prssertim Uerculi 
(de qua F^BuUett. Areheol. a. 1845. p. 74. el seq.). 
vovere solilos reteaa, dtrtSI Farro spud Maerob. 
3. Saturn. 12., undc non solum visceral ionem, sed 
etiam cpulum prabcre populo mos ditioribus fuit, 
Adde eumd. 6. L. L. 54. Mht-L ; ac prsecipue Aurel. 
Vict. Orig. genlis H. 6. Ncsvius apud Prisium. p. 
874. Putsch, et Liv. 5, 21. dectjrwtm partem appei- 
laat. Sic /d. Ztu. 5. 23. Ut qui se domumque reli- 
gions exsolverc veliei, cum sibimet ipse prtedam le- 
stimasset suam. decima prelium partis in publicum 
referret, ut-ex eo douum aureum dijmum ampliludl- 
ne templi ac nutnine dei ei dignitate populi Romani 
Qerel. — Absolute, Cic. 2. Off. 17. 5S. Orcsti nuper 
prandia in scmilis decumae nomine, magno honori 
.fuerunt. Justin. 30. 3. 3. et 18. 7. 7. Decumas prae- 
da;. Paul. Diac. p. 71. lit. Midi, Decima quasque 
veteres diis suis offerebant. — Decima decimarum. 
est pars centesima. Miero-nym. Ep. 64. n. 2. -rEditui 
et janitores acdpiunt decimas, et rursus decimas de- 
cimarum offeruni sacerdotibus, tan to illis minutes, 
quanto ipsi majorcs populo. ^ 2. Item qua pro ve- 
ettgali solritur reipublicas. Cic. 5. Ferr. 10. 25. 
Quantum decumanus edidisset afatoiem sibi decumas 
daie oporterc. Id, ibid. 39. 88. Magnas decumas impo- 
nere. et ibid. J 89. Vendere decumas. et ibid. 41. 97. 
Frumentum otnne in deeumas aurerre, et ibid. 47. 
112. Ut quot Jttgexa sunt sata. totidem medimna de- 
cumffi debeantur. el ibid. 48. 115. Pro singulis decu- 
rais ternas decumas daTC. et ibid. 46. 1 10. Redimere 
decumas. ct ibid. 10. 42. ciigere. etibid. Pecuniam 
pro altcris decuinis solvere. — Deciina heredila.- 
tium ct liber tatU, fuit novum vectiga] a Caracalla 
constitutum pro victaima herediiatium et Uberla- 
tis. Cf. Collat. teg. JUos. til. 16. in fin.; et V. Span- 
liem. Orb. Mom. p. 208. ^ 3. De decimis missi- 
lium et tesserarum, quae populo spargi solitEe dicun- 
tur, npud Sueton.'Cal 2ti. et Gail 15. et Tac. 1. 
Hist. 20., console interprets ad ea loca. Est enim 
res satis perplcita. ^ 4. Ue UecLma hcreditatis par- 
te. Quinlil 1. 6. VJ. IJecimas usoribus duri. — iYU. 
De prasooin. Rom. />gci'mus et de nom. propr. De- 
eima., V. 0.\'OM. 

DECIN£lliTL'S, a, um. partieip. ab Inusit. rfect- 
iwrOj in ciuf'ri'm redactus. Tertutl. rtcii«ji. Valerv- 
tinian. 22. ad ji.n. Ignis ipse decineratis umuibus in 
nibjium Iluietur. 

DEClNfiUESCO, is, ere, n. 2. in ciueres ebeo. 
Tertull. Apoiog. 48. eifr. Ut nullo jam igni decint^- 
rescat. 

DEClPlO, crpis. eepi, ceptum, «pere t a. 3. <de el 
capio). Part. De.cipiens, TJecepJiAS, Deceptiirus et 
Peeipiendaa. — Decipcre proprie est avcs et cetera 
animal ia retibus aliove modo capere: Bed occurrit 
translate tantuin pro circumvepjie, fallere, capcre, in 
fraudem induce re (It. ingannare; Fr, tromper, du- 
per; Ilifp. enganar; Germ. fangen f bestrickenj hin- 
iergeberi; tdtischen; Angl. to deceive, beguile. Por- 
ro usurpatur — ft) De hominibus. Plant. Rud. 4. 

7. 9. Fiunt. transenns, ubi decipiuntur dolts. Adde 
eamd. Jmph. 1. 1. 268. Id. Alin. 2. 4. 94. Neque 
deceptus est in eo. Ter. Andr. 4. 1. 46. Deceptus 
sum, at non dcfatigatus. Adde eumd. Seaui. k. i. 6. 
Cic, 2. Itivinai. 56. 116. Amphibolia, ejus Crtesum 
decepit, *«el Chrjsippum potuisset falicre. id. 13. 
Att. 13. Nisi forte me communis «iXaoT:a deeipit. 
Id. 1. Off'. 10. 32, Qua conotus qms metu, qua de- 
ceptus dolo promiserit. Adde eumd. ibid. 6. 18. Id. 
Rose. Am. 40, 117. In dm it, decepil, deslituit, ad- 
versariis tradidit. Cie$. 1. B. C. 85. Homines impe- 
ritos el per colloquium deeeptos crudelissime inter- 
fecksc. Id. 1. B. G. 14. Sed eo deceptum etc L\v. 
1. 9. Per fas et fidem decepti. Id. 36, 40. In prima 
ipe decipi. Adde Nepal. Patam. B. et Auct. B. 
Alex. 37. T'tVg. 8. Eel. 18. Conjugis indigno Nisaa 



— 19 — 

deeeptus amore. Id. 5. Mn. 851. csli deceptus frau- 
de sereni. Moral. 1. Sat. 3. ;!8. Amatorem turpia 
arnica vitia decipiunt. Id.ibid. 1. 61. bona pars ho- 
minum decepta cupidine falso. Id. Art. P. 25. Deci- 
pi specie recti. Adde eumd. 1. Ep. 18. 79. et 19. 17.; 
et 2. .fat, 2. 30. et 1. ibid. 2. 65. Ovid. 3. Amor. 3. 
22. Vktiroa deeeptus decipientis ero. Sue ton. T^l, 
65. Decipi spe. Id. ibid. 25. fraudc. Id. Aug. 19. Ja- 
njtoribus deceptis . Adde eumd. Fesp. 15. Justin. 
24. 2. 6. Decipi perjuriu, Adde Plin. Pancg. 66.; ct 
Quintil. 4, 2. 64., 5. 7. 26.; 10. 1. 128, et 10. 6. 6. 
Plin. 25. Mist. nal. 13. 92. (145). Deceptus simili- 
tudine. Id. 18. ibid. 24. 56. (20i~i. Festinata semen- 
tis 6tepc deeipit, serotina semper. Stat. 9. Theb. 29 S. 
SoJus abi. aiiscrcrs non decepture parentis . Fal. 
flacc. 1.-411. lil quern faraa genus non est decepto 
Lycei Plcjas. ft. e, non est decepEa , divulsans. esse 
hunc de sanguine Bacchi. — Poetice Moral. 2. Od. 
13. 3tf. Dulci lahorum {Pi-nmelheus) dedpitur souo. 
k. e. dulci sono Mpphus ct Alcsi dfcipitur laborum, 
obliviscil.ur puinarum , nee sentit. Bentlej. legit ftt- 
btirem, quemadmoduai J'irg. diiit 1. Mn. 717. E\- 
pleri men tern nest-it. — Ubi qui; de mortuis loqui- 
tur, babet verbum hoc quamdain ei amore quere- 
lam, quod nempe superstes se prius vilnni Cnire 
optasset, alque speravisset. Ita iiiteliigeuuuin illud 
Firg. 4. rf JEn. 17., ubi Dido eUinc».um Sicb^eum re- 
spiciens, inquit: Poslquam primus amor dtceptam 
moile fefellit. Itiscriph apud Gruler. 605. S. alci- 

MAMS AVfl. LIB. ALCCBIAUI FIL. DVLCISS. ET DESI1IE- 
BATISS., CTJYS MOfiS DECEFIT FATHEM SVVM. ftSJl 

Annos xj. Mfnses vn. vies xi. Alia, apud eumd. 
691. 5, MEiuanrAE aeteksae jvtn zosimi jvvesis 

UWUCliHTISSIlnJ, OVl V(X1T AMfIS XXX. M. I. II. lit., 
K.ELLVS (wrige JIXIVS) ZOSIMYs rATKR IJSEWCUSl- 

juvs amtssio^e ejvs dbceftvs. h. e. morte ejus spe 
deceptus. Alia apud Caiaiani, Orig. e Aniich. Fir- 
mane p. 35. TERE3.TIO FATLUNO JVBEM FBOBLSSIMO, 
OVt VtXIT A^■K. XXXV. MKS. II. DEEB. XV. VIKDIA FE- 
STVTA MATER ET ATU.1A TSBT1A COXJVX DECEFTA 

cvm FiLi is FOSTERVdT. b. M. Inscript. Sa.loniiana 
apud Car. Lanza., ixo fato decefti. Alia apud 
I>e-Lama ; Gaida al Jffus. di Parma p. 54, hvjc 

TITVI.T.1I JATAE OEMTKiX UECEFTA PA11ATI POST TE- 

keros ma\es >:t acehbab f\>era mohtis. — b) De 
inanimis. Lucret. 1. 940. et 4. 16. deceptaque (pite- 
rorum wtas'i non capiatur, Cic. i.-Orat. 71. 289. 
Eispectationibus decipiendis et naturis aliurum ir- 
ridendis, risus mo\eninr. Ovid. 3. Pont. S>. 11. Er- 
ror deripit judicium. Cf. einnrf, 3. Met. 431. (>utn- 
til. C. 3, 6i. Quo opinio decipitur. Id. 6. 3. 2i. In 
deci|jiendis inspetLationibus Ovid. 4. 7¥tsf. 10.114. 
Sic tauten absumo decipioque diem. h. e. curas diei 
falio. Lie. 3. 7. Specimen drtutis, deceptum vana 
imagine decoris. Pers. 4. 45. Decipere nervos. Sil, 
It. 4. 35. Alpes et sava. Plin. 16. Hist mat. 43. 84, 
(233). Sic jubent citrum pretiosius tieri, sic acer de- 
cipi. ft. e. simulari, pingeodo tcstndmeni acerao co- 
lore, ita ut acer esse videatur. — Et absolute. Lin. 
22.4. Id tanturn h ostium, quod ev adverso erat, con- 
speiit: ab tcrgo et 6uper caput decepcre insidite. — 
NB. Decipere proprie significat tieorsmn cajAo: quo 
sensu videtnr usurpasse Apul. 10. Mel. sub fin. 
Montem ilium ligneura terr^ vorago deccpit. h. e. 
deorsum tratit, absorpsit- Sed alii aliter legunt. 

DSClPULA,33, f. i.et 

DEClPfJLUM, i, ft, 2. genus laquei ad decipien- 
das aves, mures, etc. Et translate dolus, fraus. — 
a) Femlnino srenere, et quidem inetaphorice. Sidon. 
8. Ep, 10, a med. Per decipulam male blandientis 
eloquiL Capell. 4. p. 135. Dudura locula circulatrii 
indecens Fies decipula, si adstruieris. — 6) Xeutro 
generc. Apul. flvrid. 4. tt. 18. Decipula adversan- 
Uum , et artilicia dicentium perdiscere. Id. 8, jWet. 
rs'actus fraudium opportunum decipuluni . Adde 
eumd. 10. ibid. — c) Incertum utrum ferninino, 
an neutro generc. f-CBviia (de quo Gell. 2. 24.) apud 
Fronton, ad M. Ctes. (edente itcrum A. Ma jo) 1. 
Ep. 4. Nulla decipula tarn lusidiosa, 

DECIRClXO, as, are, a. 1. idem quod circino, 
circulum describe. Manil. 1. 296. ."Hajuremque He- 
lice majar decircinat arcum. Id. 3, 353, tie terra. 
Quam tcreti natura soli decircinat or be In tumi- 
dum etc. k. e. in orbem conformat. 

DECIREM1S. F. DECEMREMIB. 

DECISlO, finis, f. 3. actus decidendi: a ctedo: 
amputatu), deminutio, adcoque divisio. 



DECLAM1T0 

I.) Proprie. Apnl. de Mania. Increments globi 
sui, decisioneque lu minis menstrua tempore luna si- 
finificat. Cassiod. 1. Ilisl. Eccl. 1, o med. Visum 
est mihi bene se habere, in novem decisiones opus 
omne dividers, h. e, capita, sectiones. 

II.) Translate est determinalio, transactio, direm- 
ptio controversiffi , ut in DECIDO II. dictum est, 
Cic. Ccecin. 36, 10 \. Nostra decisio de squitate. 
Id. Place. 30. M9. Decisionis arbiter C. Cfecilius 
fuit. V. Eloiz ad h. 1. vol. 3. p. 899, et 900. Id. 
Rose. Com. 16. 48. Dicat decisionem esse factam, 
qua: facta non est. Id. 3, Ferr. 54. I4TJ. Negat, eum 
sibi ilia decisionc satisfacere posse. Vlp, Big. 5. 3. 
25, n med. Decisio qusEStiouis. 

DECIStRA, se, f. 1. divisio. Auct. de iimit. p. 
286. Goes. Si inveneris rerle incisas quatuor lineas, 
cum diiigenter tamdiu facies, ut ab umbiiico soli 
emissum perpendiculuni sujtra punctum decisura ca- 
dat. At Zachmann. legendum putat decusis seu de- 
Cussis cadal. 

DEClSES, a, um. F. DECIDO. 

DEClT ASS, amis, particip. verbi inusit. decfiOj 
compositi e\ de ct ct'fo, depropero. Apul. Victoria 
quatuor simulacra describens post inif. 2. Met. Fa- 
des quaqua pltmis eipLicttis. sine gressu pOte volu- 
bilis, instabile vestigium plant is roscidis decitantes. 
AlU leg. delibantes; alii dejicitantes, h. e, dejicien- 
tes. 

DfiCLAH ATlO. onis, f. 3. actus dedamandi. 

I.) Proprie. ^ 1. In boaam partem declamatio 
est domestica evcrcilalio parandK eloquentia eansa, 
qua oratores ietercs seriis ccusis prslndere sole- 
bant: item ciercitatio iDa, qua puerii in ludis ficta 
quaedam the maw ;olent pr^scribi. quibus ail elo- 
quentiam viam sibi stcrnant. Cic. iG. Fam. 21. S. 
In quotidians dcdarnalione utili;. Id. 1. Tusc. 4. 
7. Sic h £C mini nunc senilis est declamatio. Ado! 
2. tbici. 11. 26. el 3. Meienn. 12. 20. Quintil 4, 2. 
29. Declamatio est furensium actionuin meditatio. 
Adde eumd. 5, 12. 17., S. 3. 23., 10. 5. 21,., 2, 11. 1. 
et 2. 6. 2. — E.ttant plures apud 5enecani 3 et nliie 
Ouintiliani nomine Declamaliones. F. CONTRQ- 
YERS1A. ^ 2, Iuterdurn et in malam partem acd- 
pitur pro iuanium vcrborum jactatione. Cic. Mur. 
21, 44. Non placet mini inquisitio candidati -, non 
declamatio potius , quam persalutatio. Cf. eumd. 
Plane. 19. 47. 

11.) Itnproprie ponitur — a) Pro ipsa re, de qua 
declamando dicimus. Quintil 11. -2. 39, Iterarc de- 
clamationis partem. Adde eumd. 10. 2, 12. et 2. 2. 
12.; (St Senec. 1. L-Onrroi;. prajal, — b) Item de 
eo, qui declamationis de se arg.umentum prnebet. Ju- 
venal. 10. ifcVT, lit pucris placcas, ct declamatio Gas. 
Adde Saeion. Rlwi. 1. Sic historic, fabulu, serma 
usurpantur a Prypprt., Moral., Plaulo. 

DECLAMATiUNCLXA, a. f, 1. deminut. a de- 
clamatio, parva dedamatio, Gell 6. 8, Hanc utram- 
que deelamatiunculam cclebraverint etc. Adde .Si- 
don. 1. Eji. 4. 

DfiCLAMATOR. oris, m. 3. qui domestirisj Tei 
scholasticis meditationibus se eicrset, ul pojtea se- 
riis in causis sit paratiur. Cic. Oral. 15. 47. Koa 6t- 
clamatorem aiiquem de ludo, aut rabulam de foro, 
sed doclissirnum et perfect is si mum qua;rimii«. Adde 
ftimi Plane. 3i. S3, et V. EMz Lbid- QaiitiiL 10. 
2. 21. Oratores aut declama tores. Adde eumd. 9. 2, 
32. n 83., 10. 1. 71., 5. 13. 42,, 3. S. 51. et 10. 7. 
21.; et Juvenal. 16. 23. 

DECLAMATORIEj adverb, more declamantium. 
Miererrn'm. More eorum, qui declamatorie solent 
loqui ad populum. Heec el. Jac. Bailey in suo Au- 
ciurio, Mieronymi loco nou laudato. 

DECLAMATORiliS, a, urn, adject, ad declaman- 
dum pertinens. Cic. Z.adQ.fr.S. extr. Et ipse puer 
magis illo declamatorio genere duci et delectari vi- 
detur. Adde eumd. i. Oral. 16. 73. Quintil 2. 10. 
9. Declamatorium dicendi genus. Id. 5. 13, 46. con- 
suetude. Id. 8, 3. 76. Ueentia. Id. 4. 2, 128. res. 
Adde Tat. dial, de Orat. 14. 

DECLAMATUS, a, um. F. DECLAMO. 

DECLAMlTO, as, 3vi, atum, are, a. 1. frequen- 
tat. a declamo, verbumque novum Ciceronts tempo- 
re. — Part, Declamitaiis 1. — Declamitare est se 
eiercerc diceudo summo studio ac diligentia. ^ I. 
In bonam partem occurrit — a) Absolute. Cic. 
Brut. 90. 310. Comment abar declamitans (aic enim 
nunc loquuntur) saepc cum M. Pisone. Cic. fit 16. 



DECLAMO 

Fam. 21, 5. Dedamitare Grace apud Cflssimn insti- 
tui. Quintil 12. ii. 15. Dodamitare in echolis. — 
6) Cum Accus. Cic. 1. Tu.sc. 4. 7. Dedamltare cau- 
ses. % 2. In malam partem. Cic. 5, Phil. 7. 19. 
Ipse interea xnfc dies de me in.Tiburtino Scipionis 
declamitavit, litim quserens. F. Integrum locum, 
et adde eumd. 2. ibid. 17. 42., et F. DECLAMQ 1. 
DEGLAMO, as. Svi, Stum, aie, a. 1. (de el cla- 
rao). — Part. Beclamans, Declamatus et Decla- 
maturus 1. — Deelamare proprie est yalde dama- 
re; sed ocourrit f 1. In bonara partem fere apud 
Rhetores, et est prlvatim se exercere dicendo elo- 
quentiaj acquirenda causa . — a) Absolute. Cic. 
5. Fin. 2. 5. Ad Outturn ajunt declamare solituro 
Demoatbenem. Adde eumd. 14. Alt. 12. 2. et F. 
Eltendt. ad evmd. 2. Orat. 20, 86. Sorat. 1. Ep. 
2, 1. Trojan! belli scriptorem. maxime LolIi,Dum 
tii declamas Romse, Praneste relegi. Quintil. 2. 
5. 16, Ad vero declamabit quidem preceptor, ut 
sit eiciiiplo suis auditoribus? Id. 2. 1. 3. Decia- 
mandi maglster. Id. 10. 5. 21. In declomando 
quam aimiilimum esse verltati. Id. 11. 1. 55, Quod 
preeipue deelamaritibus custodiendum est. Id. 11, 
1. 83. Neque enim nunc declamamns, sed osteudi- 
mus nonntimquam posse etc, Adde eii7rnJ. 11. 3, 27.. 

1. 2. 23., 6. 3. 73. et alibi same; PUn. 2, Ep. 14.; 
et Juvenal 7. 150. Sutton. Aug. 4. Tiberius deda- 
mans. Id. Rhei. 6. Declamaturo mos erat. Adde 
eurod. Aug. 4., Ner. 10. et Gramrn. 10. Martial. 

2. 7, Declamas belie, eausas agis, Attale, belle. Cf. 
eumd. 4, 81. Declamas in lebre, Maihon; hanc esse 
pbienesim Si nescis, etc. — Forcettinus afTert etiam 
locum Ck. 5, Phil. 7, 19., ubi tamen Orellius pro 
declamavit legit declamitavit. — b) Passive im- 
pcrsonaliier. Quintil. 9. 2. 81. In eo, quomodo de- 
clamatur, posit um est etiam, quomodo agatur. — 
c) Gum Accusativo rei, de qua dicimus. Quintil. 3. 
8. 61. Declamare suasorias. Lamprid. Alex. Sev. 3. 
Julius Granianus, cujus hodieque orationes declama- 
la? feruntur, A. e. declamationes. ^ 2. In malam 
partem significat etiam veras in foro eausas orare, 
sed fere rabulis tribuitur et ineptis causidicis, immo 
miiversim est clam ore et councils invehi in.aliquem. 
Cic. 6. Ferr. 66. 149. Qui pro isto contra me ve- 
hementissime declaraasset . Id. Rose. Am. 29. 82. 
Quse mihi ists vjus est ex aHa oratione declamare, 
quam in olium reum commentaretur. Id.3. Fam. II. 
m in quemvis impuae declamare iieeret. Quintil. 
8. 3. 54. Declamare in Pansam. ^ 3. Denique cum 
de quotidiana vhendi ratione agitur, declamare est 
idem quod lo^jui. Ovid. 1. Art. am. 465. Quis, nisi 
mentis inops^tenerse declamet amies? 

DECLARA'flO, 5nis, f. 3. actus ueclarandi, ma- 
nifestatio. Cic. 10. Fam. 5. 2. Declaratio anlmi tui, 
quern babes de republica. Id. 15. ibid. 21. 3. Liber, 
quern mihi mlsisti, quantam babet declaration m' 
am oris tuj ! Adda Apul. Bogm. Flat. 3. 

DECLARATIVE , adverb, declarative ratione, eo 
modo, qui declarando inservit. Capelli. p, 120. Cum 
dicimus Cwero disputat, si accedat buic sententiffi 
in Tasculano, declarative accessit-, item si accedat 
prudenter et eopiose, declarative; item si dicitur 
cum Catone., declarative accessit. - Quidquid decla- 
rative sccedit, variis casibus et modis accedit. 

DECLlRATlVUS, a, um, adject, declarans, de- 
claration! serviens. Capell. 4. p. 97. Pars sentential 
declarative. Adde ewmd. ibid. p. 120., 121., 128. et 
134. Apul. Bogm. Plat. 3. p. 30. extr. AJtera pais 
declarative, ut disherit, vel wm disserit: declarat 
enim, quid facial Apiilejus. et mox. Particulse subje- 
ctiva et declarativa possunt semper servare inter se 
vices. 

DECLARATOR, Bris, m. 3. qui declarat. Plin. 
Paneg. 92. Ut idem honoribus nostris euffragator In 
curia. In campo declarator eiisteres. 
DECL.4BATUS, a, um. V. voc. seq. 
DECLAro, as, Svi, atum, are, a. 1. (de et claro). 
Part. Declarans II. a.; Beclaratus I. 1. et 2.; De- 
claraturus H. c.; Beclarandu$ II. a. — Declare est 
clarum facio, ostendo, demonstro, manifesto (It. mo- 
strare, manifestare, far ve&ere, dichiarare; Fr. 
rendre clair, sensible, precis en dhoilant queUpie 
cJwte, devoiter, manifester, monirer, faire voir,- 
Hisp. manifestar } mostrar, expemer a la vista; 
Germ, deutlkh -, klar machen, zeigen, zu erhen- 
nengeben, darlegen, offenbaren; Angl. to declare, 
sofiw clearly, make clsar). 



— 20 — 

^ I,) Proprie. ^ 1. Generatim ac stricto sensu po- 
nitur de iis, quse ips^ etterni specie ocnlis osten- 
duntur. Cic. 2. iV'af. B. 2. 6. Pnesentiam ssepe divi 
suam declarant, ut apud Regillum Castor et Pollut 
er equis pugnare visi sunt. Nepos Sann. 11. Duels 
nave declarata suis. Plin. S. Sisl.nat. 32. 50. (116). 
Sed dentibus (cervorum) senecta declaratur. ^ 2. 
Special im ponitur de creatis inagistratibus pro re- 
nuociare. Cic. Mvr. 2. 3. Deelarare consulem. Id. 
ibid. 1. 2. Deelaratus consul. Adde Sail, Cat. 24. 
et Jug. 27. : et lAv. 9. 40., 24. 9. et 28. 39. Liv. 1. 
18. extr. et 1. 46. Deelarare regem. Id. 9. 40. extr. 
pnetorem. Adde Sail. Jug. 63. et Sueton. Cms. 80. 
— Et poetice. Firg. 5. Mn. 245. Victorem magna 
prscuuis voce Cloanthum Declarat. 

n.) Improprie deelarare est aliquid menti nostra 
evidens redd ere, manifestare, expo a ere, voce vel scri- 
pts eipUcare: vide Kritz ad Vellej. % 109. 1. Sic 
Cic, Atnic. 24. 88. Quum tot signis eadem natura 
declaret, quid velit. Et Quintil. 10. 1. II. Ut idem 
pluribus voribus declarent. — Porro usurpatur — 
a) Cum Accusativo rei, quse declaratur. Cic. 5. Fam. 

13. 2. Ipsa consolatio litterarum tuarum declarat 
summam benevolentiam. et max* Itaquc hoc s^pius 
dicendum, tibique non significaudum solum, 
sed etiam declarandura arbitror. Sine patet de- 
elarare plus esse, quwm signiBcare. Id. 1. Oral. 42. 
190. Propria m cuj usque vim definition? deelarare. 
Id. Orat. 22. 74. Oportere, perfectioucin declarat 
officii. Id. 2. Fin. 4. 13. Nullum inveniri potest 
verbum ; quod magis idem declaret Latine, quod 
Grace SSowfj quam declarat voluptas. Id. 3. ibid. 4. 

14. Plura vocobula idem declarantia. Adde eumd. 1. 
de republ. 24, 38. Catutt. 6i. 34. Deelarare gaudia. 
Nepos Epam. I. Deelarare imaginem consuetudinis 
atque vita; alicujus. Id. Alt. 18. extr. I antam rem 
tatc breviter potuisse dcclarari. Id. Iphicr. 3. Quod 
cum in aliis rebus declaravit, turn in Amvnta? libe- 
ris tuendis. Gell. 14. 5. Propter cujus sjllaha; so- 
num declaraodum reperta erat nova littera. Adde 
Quintil. 11. 3, 66., 1. 7. 2S. et 7. 3. S3. — &) Cum 
Accusativo et In6nito. Plant. Pseud. 2, 3. 15. Bene 
ubi quod consilium discimus aeddisse, hominem ca- 
tum eum esse declaramus. ljucret. 6. 466. Nam loca 
declarat sursum ventosa pat ere Res ipsa. Adde eumd. 
ibid. v. 471. et 1. 366. Curt. 6. 9. Quod fuisse va- 
num, Dymni eiitus declarat. Gell. 7. 8. Delphinos 
amasios esse his[ori£e declarant. Plin. 33. .ffist. nal. 
1. 6. (23). Cujus licentise origo nomine ipso in Sa- 
motbrace Id iustitutum declarat. Id. 2. ibid. 39. 39. 
(105). Quum esse eorum nullum minus lunS tam 
ImmeDSEe altitudinis ratio declaret. Adde Quintil. 8. 
protem. 15. et 9. 3. 5.; et Sueton. Aug. 1. — c) 
Sequente velativo. Ter. Heaut. 2. 3. 43. Consuetu- 
do, cujusque ingenium ut sit, declarat maxime. lju- 
cret. 6. 220. quali natura prsedita constent Fulmina, 
declarant ictus. Cic. 6. Alt. 1. circa med. Declara- 
vit quanti me faceret. Cass. 1. B. G. 50. Sortibus et 
vaticinationibus deelarare, ntrum prselium coramitti 
ex nsu sit. Liv. 32. 40. Concio dedaratura quid Ar- 
givi veUent. — d) Absolute. Lucret. 5. 693. Ut ra- 
tio declarat eorum, qui etc. Id. ibid. v. 265. m o- 
pus est verbis; magnus decursus aquarum Undique 
declarat. Cic. 7. Phil. 6. 17. Luculentam tamen ipse 
plagam accepit, ut declarat cicotTk. Id. 12. ibid. 10. 
24. Nemo me minus timidus, nemo cautior. Res de- 
clarat.. Adde tumd. 5, ibid. 16. 43., 1. Tu.sc. 9. 18. 
et 4. Acad. (2. pr.) 6. 16. — IfB. Deelarare pro cla- 
ritudine spoliare acceperunt nonnulli in illo Fitruv. 
1. 1. 5, Schneid. Gppido capto, viris interfectis, ci- 
vilate declarata, matronas in servitutem abduierunt. 
Alii, inter quoa et Schneider,, reciius leg. deleta. 

DECLAVO, as, are, a. 1. Twneb. I. 23. Adver- 
sar. c. 20. ita legit illud Pauli Big. 47. 7. 5. Cip- 
gere est declavare: secare est subsecuisse. declava- 
re autem eiponit, clavas seu raraos arborum reclde- 
rc. Al. melius les. deglabrare. 

DECLIX'AbIlis, e, adject, qui declinari potest. 
Priscian. 5. p. 670. Putsch. Nomina declinabilia. 
Id. ibid. p. 644. Nomina Abraham, Joachim nulla 
regula Latins vel Graeca sunt moderanda, nisi trans- 
feraotur in aliquam declinabilern forma m, quod qui- 
dam historici fecerunt, ut Abrahainus, Abrahami. 

DECLlNATlO, ouis, f, 3. actus deciinandi, sive 
actus quo quis a recta sc Dectit et curvatur, 

L)_ Proprie, T 1- Generatim. Cic. i. Cat. 6. 15, 
Petit tones tuas - parva quadam declinatione - cor- 



DEGL1N0 

poris efTugi. Sic Curt. 9. 7. 21. Lanceam, quam Dio- 
xippus quum exigua corporis declinatione vitasset, 
etc. Cic. I. Fin. 6, 19. Nam et ipsa ^alomorum) de- 
clinatio ad Hbidinein lingitur. Adde eumd. Fat. 10. 
22. ^ 2. Speciatim est terra? polos versus inciina- 
tio, adeoque, idem quod Grsecum x£fia, 6eu cer- 
tum caeli spatium, vel regio c^Ii In oodem climate, 
Colum. 1, R.R. prcefat. 22. Sit oportet rcrum na- 
tura; sagadssimus, declinationum mundi noo igna- 
rus, ut exploratum habeat, quid cuique plags conve- 
niat, etc. Adde eumd. 3. ibid 1. 3. et 1, ibid. 6. 16. 
Has Fitruv. 1. 1. 10. Schneid. inclinationes ccsli, 
et 6. 1. 1. incJijHilioTtes mundi appellat . Rursus 
Cokim. 4. R. M. 24. 2. Vitis quum sit per quatuor 
divlsa partes, totidem casli regio nes aspidt : qu^ de- 
clinationes quum contrarias inter se qualitales ha- 
beant, etc. 

II) Translate. ^ 1. Genaratlm decUnalio est idem 
ac vitatio, devitatio. Cic. Cluent. 53. 148. Laboris 
et pericull declinalio. Id. 4. Tusc. 6. 13. A malis 
declinatio, si eum ratione flet, cautio appeilatur. — 
Hinc appelitioni opponit Cic. 3. Nat. D. 13, 33. 
Nullum potest esse animal, in quo non et appetitio 
sit^ et decliuatio naturalis. Gell. 14. 1. a med. Con- 
silia hominum et varia: voluntates appetitionesque et 
declinatione b. ^ 2, Speciatim apud Hbetores poni- 
tur pro digressione, ut apud Cic. 3. Orat. 53. 205. 
Declinatio brevis a proposito, Adde eumd. Partit. 
orat. 15. 52.; et cf. Quintil. 9. 1. 32. et 34. Porro 
Cic. loco priore enumcrat declinationem hanc inter 
figuras sententiarum : quam differre ait ab digressio- 
ns in eo, quod declinatio brevior sit, el citius ad 
rem redeat. ^ 3. Item apud Rhelores declinatio 
vocis est ejus mutatio et inflexio. Quintil. 11. 3. 16. 
Ut in iisdem affectibus sint tamen qu^dam non ita 
magnse vocis declinatio ncs . ^ 4. Item speciatim 
apud foammatieos declinatio — a) Est nominum 
inflexio per suos casus, et verborum per sua tempo* 
ra. Farro 8. L. L. 3. et 21; 10. ibid. 11. et 51. 
Mull.; et Qaintil. 1. 4. 29., 1.5. 63., 1. 9, 5. et 1. 4. 
13. — 6) Item derivatio, formotio, ant compositio 
unius vocis ab alia, ^iirro 5. L. Z.5. edit. vet. Sin- 
gulis verbis primigeniis circiter quingenta* species 
declinationibus fiunt. Adde Quintil. 2. 15. 14, et 8, 
3. 32, ; ot V. DECLINO. — Hinc a Cic. 3. Orat, 
54. 207. enumeratur declinatio inter Gguras verbo- 
rum, quum scilicet verba declinata, hoc est paullum 
immutata in oratione pomiotur , ut Justus, juste, 
justitia: qua: et conjugata appellantur, et ipsa figu- 
ra traductio alio nomine dicitur. — c) Denique 
apud sequioris tevi Grammaticos declinatio stricto 
sensu dicitur substantivorum per suos casus iuQeiio. 
Bonat. p. 1744. Putsch. 

DECLlNATIVE, adverb, ita ut declinationem si- 
gniilcent. Asper. Jun. p. 1732. Putsch. Adverbia 
Bunt aut elective, ut potius ; aut discretlve, nt sew- 
sum; aut congregative, ut una, pariter, ivmul; aut 
dcclinative, ut funditus etc. 
DECLlNATUS, a, um. F. DECLINO. 
DECLINATUS, us, m. 4. f 1. Est idem quod 
declinalio, vitatio. Cic. 5. Fin. 7. 17. Toluptatis alii 
prlmum appetitum putant et primam depulsionem 
doloris: alii censent primum adscitum, non dolere, 
el primum declinatum, dolorem. F. ADSCITUS et 
Madvig ad h. 1. ^ 2. In re grammatica. Farro 7. 
8, L. L. 6. Mu II. Nominibus novis allatis in consue- 
tudinem, sine dubitatione eorum declinatus 6tatim 
omnis dicit populus. Id. 9. ibid. 34. Ego declinatus 
verborum et voluntaries et naturales esse puto. Id. 

10. ibid. 32. Item sunt declinatuum species quatuor, 
qua; tern para habent sine personis. Adde eumd. 9. 
ibid. 51. et 53. 

DECLlNIS, e, adject, declinans, devitans. Stat. 5. 
Theb. 296, Eioritur pudibunda dies, cselumque re- 
teiens, Aversum Lemno jubar, et declinia Titan Op- 
posite juga nube refert, Ubi Zactant. vetus Scho- 
liast.: qus declinarent et fugerent. Al. leg. decli- 
via, quod minus hoc loco ad rem facit, cum sermo 
sit de sole surgente, non ad occasum vergeute. Lu- 
can. 4. 427, Dum se declinibus undis jEstus agat. 
Al- leg. declivibus. F. et DECLTVIS. 

DECLINO, as, Svi, 3tum, are, a. 1. (de et clino a 
Gra;c, WXivdj). Part. Beclinans n. 1. ; Declinatus 

11. 1. et 3.; Beciinaturus I. b.; Declinandus II, 2. 
— Declinare est a recta flecti, curvari, dcllectere, 
divertere O^t. piegare dalla retta, volgersi; Fr. se 
dilourntr du droit chemin, s'tcarltf, deuier, obli- 



DECL1VIS 

oner; Hisp. detciarte, iescarriarse; Germ, abbie- 
gen, von Her gerade Richiung ab in eine tnehr seit- 
■w'aris liegende, doner ausbiegen, abwenden; Angl. 
to turn aside, turn out of the way). 

I.) Proprie. ~ a) Cum Accusative Lucret. 2. 
250. Sed nihil omnino recta regione viai Decline! 
sese. Plaut. Aulul. 4. 8. 11. Declinavi paullum me 
eilra viara. Catu.ll. 64.91. Non prius ei illo flagran- 
Ua declinavit Lumiaa. h. e. torsit. Liv. 1. 28. Si quo 
ego inde agmen declinare voluissem. Cels. 8. 5. Na- 
res in alteram partem declinantur. Firg. 4. Mn. 
185. nee dulci deelinat lamina somno. Propeit. 2. 
1. 11. Seu cum poscentes tomnum deelinat ocellos. 
Stat. 3. Silv. 3. 128. pallentes declinant lilia cul- 
mos. Fetus Poeta apud Sueton. Jug. 70. Omnia se 
a caslo tunc numina declinarunt. — 6) Absolute. 
Cic. 14. Att. 17. 2. Non arbitrantur eum a Capua 
deelinaturum. Id. 5. Fin. 2. 5. Paullom ad deite- 
ram de via declinavi. Id. 1. Zegg. 21. 56. Hue de- 
clinabam nee invitus. Liv. 38. 20. Si qua periculos* 
et praerupta occurrant, non pugnare cum iniquitate 
locorum - : sed obliquo monte ad se declinare (jw 
bet) et suo sgrrrini conjungi. — Et de atomis Cic. 1. 
Fin. 6. 20. Nam si omnes atomi declinabunt, nullse 
unquam cohserescent ; sive alia declinabunt, olise suo 
nutu rede ferentur: priuiuru erit hoc quasi provin- 
cias atomis dare, qua; recte, qu* oblique ferantur : 
deinde etc. Adde eumd. ibid. § 19. et 1. Nat. D. 
25. fl9. 

II.) Impropric : ad rem Cic. Sexl. 34. 73. Magna 
rerum permulatione impendente, declinasse me paul- 
lulum (loquitur Cic. de txilie suo), et, spe reliquae 
tranquillitatis, praesentes Ductus tempestfltemque fu- 
gisse. ^ 1. Generating et quideui — 1." Eadem, 
qua supra, significatione, sed metaphorice sumpta. 
— a) Cum Accusativo. Ter. Hecyr. 2. 1. 3. Neque 
dcclinatam quidquaui ab aliarum {mulierwm) inge- 
nio ullam reperias. h. e. recedentem, abhorrentem, 
dissimilem. Quintil. 10. 3. 33. Optimi sensus - me- 
moriae suae intentos ab alia inventiooe declinant. 
Id. 12. 1. 16. Neque spe, neque metu declinatus ani- 
mus, quo minus optimis se partibus jungeret. Id. 12. 
17. 23. Cato litteras Grascas setate jam declinata di- 
dicit. h. e. senili. — b) Absolute. Cic. Cluent. 38. 
106. Neque enim dubito, quin ii tales viTi, suspicio- 
ne aliqua percussi repentina, de statu suo decliua- 
rint. Id. 4. Tusc. 6. 13. Ut bona natura appetimus, 
sic a malis natura declinamus. Id. 1. Off. 40. 145. 
Quae autem parva videntur esse delicta, - ab lis est 
diligentius declinandum. Id. 5. Ferr. 1. 2. Decli- 
nare in aliqua re a religione officii. Id. Oral. 40. 
138. Declinare aliquantulum a proposito. Adde Liv. 
28. 1. Sail, apud Non. p. 385. 2. Merc. Ad hoc ru- 
moribus adversa in pravitatem, secunJa in casum, 
fortnnam in lemeritatein declinando corrumpebant. 
Plin. 37. Hist, not. 8. 34. (113). Gemma paullum 
declinans a topazio in aurum. — 2.°) Hiuc cum 
casibus molus ad locum est inclinare, ferri, convcr- 
ti. Cic. 2. Orat. 38. 157. Ut eo revocetur, unde hue 
declinavit oratio. Quintil. 12. 3. 0. Desperata fa- 
cultate agendi, ad discendum jus dcclinaverunt. Id. 
7. 2. 30. Si deerunt hsec remedia, ad ilia declinan- 
dum est. Horat. 1. Od- 33. 6. Cyrus in asperam De- 
elinat Pholoen. h. e. aberrant? amore fertur in Pho- 
loen. — 3.°) Hinc etiam est deminui. Ovid. 9. Met. 
460. Pauilatim deelinat amor. Cohim. 8. R. R. 4. 

3. Die in vesperum declinante. Plin, 23. Hist. nat. 
1 . 24. (48). Vinum non dandum nisi declinante mor- 
bo. — 4.°) Denique est magis magisque a recta de- 
flectere, adeoque dfetare. Quintil 0. 3. 88. Queedam 
verborum figurse paullum Bguris sententiarum decli- 
uantur. ft. e. dissimiles sunt, distant. ^ 2. Transla- 
te et cum Accusativo rei est vitare, Cic. ad Pompej. 
post ep. 11. I. 8. ad Att. tub fin. Neque tarn ea per- 
timui, si subeunda essent, quam declinanda putavi, 
si honeste vitare possem. Id. 2. ML 19. Declinare 
minas et contentiones. Id. Orat. 08. 228. impetum 
adversarii. Id. Plane. 4i. 07. urbem. Id Mil. 15. 
40. laqoeos. Et passive. Id. 3. Nat. If. 13. 33. De- 
clinantur conlraria. Adde etwnd. 1. Off. i. 11. Liv- 
42. 63. Declinare ictum. Cf. eumd. 36. 23, J£toli 
contra armis se tuebantur: nam, quum ariete quale- 
rerttur muri, non laqueis, ut solet, eiceptos declina- 
bant ictus; sed armati frequenles etc. Justin. 12. 2. 

4. fatorum perlcula. Adde eumd 26. 2, 7. el 21. 4. 
4.; et Tac. 13. Ann. 4. et 6. ibid. 51. 5 3- Specia- 
tltn pertinel etiam ad rem grammaticam : et quidem 



— 21 — 

duplici significatione. — a) Primo enim gignificat 
nomina per suos casus et verba per sua tempora in- 
ncctcre. Varro 10. L. L. 54. Mull. Ordo declina- 
tuum, in quo res singulares declinabunlur, ut ci- 
ecr, ciceri. ciceris. Id. 8. t'6td. 6. Recto casu 
accepto in obliquos declinant. Id 10. ibid. 79. In 
verbis, quse non declinantur. ^itintii. 1. 4. 22. No- 
mina declinare et verba in prirois pueri sciant. Id. 
9. 4. 42. Si cadentia similiter et similiter desinen- 
tia et eodem modo declinata multa jungantur, — 
Apud sequioris sevi scriptores nomina tantum de- 
clinari dicuntur. Fronlo B. Forth, (edente iterum 
A. Mai.) p. 203. C. Caesar atrocissimo bello Gallico 
inter tela volantia de nominibus declihandis scripsit. 
Adde Charis. 1. p. 8. Putsch. — b) Secundo decli- 
nare est vocem aliquam ab alia formare, paullum 
immutando. Tarro 8. L. L. 14, Mill. Nomina de- 
clinantur - in eas res eitrinsecus, quarum ea nomina 
non sunt, ut ab equo equiso. Id. 5, tiid. 7. 
Quemadmodum quodque poeta verbum conrinierit, 
quod declinavit : hinc Pacuvuis rudentistbiius ; hinc 
incurvicer victim pecus ; hinc chlamyde clwpeat 
brackium. Id. Varro vocal declinantia verba ea, 
quae vel per tempora, vcl per casus, vel per gradus 
comparationum inimutantur et declinantur. Id. 8. 
ibid. 3. Duo omnino verborum principia, impositi- 
ciorum et declinatorum: alterum, ut Tons; alterum, 
ut rivus. (Sic legit Forcellinus: at Mullerus: Duo 
omnino verborum principia, impositio et declinatio). 
Impositicia vocat, (addit Forcellinus), quae primam 
positionem ab ipsa natura acceperunt, neque ab aliis 
verbis formata sunt; quae et primitiva appellantur: 
declinata, qua ab aliis verbis paullulum immutata 
formantur; et derivativa etiam dicuntur: v. gr. ri- 
vus, qui a f'arrone aflertur, declinatur a Grseco p'fu 
fiuo; at fons a nullo alio declinatur. Quintil. 1. 5. 
63, Ab antiquis dictos tonores comperi, ut videlicet 
declinato a Graecis verbo, qui tououj dicunt. 

DECLlVIS, e, adject. Alia forma Ueclixtus, a, 
um, occurrit tantum in num. plur. gen. neutr. apud 
Ovid. 2. Met. 206. Et modo summa petunt, modo 
per decliva viasque Praecipites spatio terras propiore 
fcruntur. — Comp. Dec.livior legitur apud Vulgat. 
Interpr. Judic. 19. 9. Dies ad occasum declivior. 
— Cetcram declivis est deorsum vergens, a clivus: 
cui acclivia contrarium est (It. piegato alFingiu, 
declive, chino; Fr. qui est en pente, penche, incli- 
ne; Hisp. inclinado; Germ, hiigelabwdrts, ber gab- 
warts geneigt, schrdge; Ang). bending downwards, 
steep, sloping). 

I.) Proprie. Cces. 2, B. G. 18. Collis ab summo 
squaliter declivis ad flumen Sabim vergebal. Id. 4. 
ibid. 33. In declivi ac prsecipiti loco incitatos equos 
sustinere. Adde eumd. 7. ibid. 83. et 1. B. C. 79. ; 
et Horat. 3. Od. 29. 7. Ovid 1. Met. 39. Flumina 
declivia. Adde eumd. G. ibid. 399. et 4S7. et 7. 410- 
Lucan. i. 114. Non habcaat omnes declivem ad lit- 
tora cursum. A I. leg. declivuin. Plin. 8. Hist. nat. 
50. 76. (203). Sol declivis in occasum. At Sillig 
ex optimis codicibus legit declinis. Prudent. Ha- 
martig. 849. Declivia pondera. h. e. quae in declive 
ferunlur, et ferentem in declive trahunt. — Hinc 
declivia et declive absolute. Cces. 7. S. G. 8S. De 
locis superioribus haec declivia et deveia cerneban- 
tur. Id. 3. £. C. 45. et 51. Recipcre se per declive. 
Cf. Boeth. 5. Metr. 1. Quos tamen ipsa vagos ter- 
rae declivia casus etc. 

H.) Translate. Ovid 15. Met. 227. Labitur occi- 
duse per iter declive senectae. Plin. 8. Ep. 18. Mu- 
lier tetate declivis. Calpurn. 1. Eel. 1. Nondum so- 
Us equos declivis mitigat aestas. h. e. in aulumnum 
vergens. Arnob. 2. 45. Animae in peccatoxum genera 
universa dectives. h. e. propensae. — Hinc 

Declive et Declivia absolute. V. supra sub I. in 
fin. 

DfiCLlVlTAS, atis, f. 3. indinatio. Cces. 7. B. 
G. 85. Eiiguum loci ad declivitatem fasligium, ma- 
gnum habet momentum. 

DECLlVlTER, adverb, per declive. Occurrit tan- 
tum Comp, Dtclivius apud Cassiod. 12. ^tst. Eccl. 
9. Deduiit eos ad quamdam rupem declivius incuni- 
■bentem, jussitque, ut tomorutu schematc semetipsos 
evolverent. 

DECLtVL'S, a, iini. V. DECLIVIS sub init. 

DECOCTlO, on is, f. 3. actus decoquendi. 

I.) Proprie. ^ 1. Stricto tensu ponitur pro ipso 
decoquendi actu. Cctl. Awrel. 2. Tard 13. ante vied. 



DECOLO 

Decoctlo lentisci conScitur hoc mode. ^ 2. Latiorl 
sensu ponitur, praecipue apud Medicos, pro ipsa re 
decocta, pro decocto. Apal. Herb. TJ. Harum deco- 
ctio potui data urinam movet. CceL AweL 3. Tard. 
2. ad fin. Decoctio cantabri. h. e. suceus caotabrkus. 
^ 3. Et pro ciborum in stomacho decoctione, seu 
digestione, Cassiod de anim. 6. Aasumpta retlnens, 
donee ei his utilis decoctio procuretur. Isid. 11. 
Orig. 1. Liquor ei cibi decoctione factus. 

II.) Translate est consumptio, tabes : sic de ruina 
ratisccntis fabrics Cassiod 4. Fariar. 30. Facilis 
est sdiriciorum ruina, incolarum sobtracta custodia; 
et cito vetustatia decoctione resolvitur , quod homi- 
num praesentia non tuetur. Id. 10. ibid.29. Ne mem- 
bra ilia durissima languoris decoctione roollescant. 
— Et de re aliena dilapidata. 7mpp. Theodos. et 
Falens Cod 11. 9. 5. TJriiversi fabricenses veluti in 
corpore unins forme, unius decoctioni, si res ita 
tulerit, respondere cogentur. Ita legit Cujacius, et 
sic interpretatur: si unus eorum decoierit atque in- 
terceperit, fisco totum fabricensium corpus pro in- 
tercepto respondebit. Adde Cod. Theod. 4. 9. 3. 

DECOCTOR, Oris, m. 3. proprie est, qui dccoilt; 
sed occurrit translate tantum et est qui patrimonium 
per luium absumpsit, et ad inopiam redactus est. 
Hujusmodi bominibus lege Roscia certus erat locus 
ad spectandum in theatro datus , quamvis fortune 
vitio, non suo decoxissent, teste Cic. 2. PhiL 18. 
44. Id. Cic. 2. Cat. 3. 5. Itaque ego ilium eierci- 
tum - collectum ei senibus desperatis, ei agrestl lu- 
luria, ei rusticis decoctoribus, etc. V. Klotz. ad Cic. 
oration, vol. 3. p. 836. et 1 108., et Rein, in Pauty't 
ReahEncyclop. vol. 2. p. 882. et seq. CatulL 4i, 4. 
Decoctoris arnica Foriuiani. F. CATOMIDIO. — 
Decoctor etiam dicitur consumptor rei alienae . 
Imppp. Falenl., Theodos. el Arcad. Cod. 10. 31. 
40. Quilibet principalium , vel decurionum, si vel 
dococtor pecunia; publics, vel frandulcntus in au- 
scriptionibus illicitis, vel immoderatus in eiactioni- 
bus fuerit inventus, plumbatanim iclibus subjicia- 
tur. Adde Cod. Theod. 12. I. 117. et 14. 3. 15. 

DECOCTUM, i, n. 2. F. DECOQUO in fin. 

DECOCTCRA, a;, f. 1. idem quod decoctum. 
Plin. 23. Hist. nat. 1. 10. (14), Decoctura vinaceo- 
rutn veteres dysentericos ct cceliacos juvat. Ita editt- 
veteres. A. 1470. et 1472., aliae cum Hardvino de- 
coctum : quam lectionem retinuit et SiUig. 

DECOCTUS, a, urn. F. DECOQUO. 

DfiCOCTL'S, us, m. 4. decoquendi actus , deco- 
ctio. Plin. 37. Hist, nat 12. 74. (194). Omnes gem- 
mae mellis decoctu nitcscunt. 

DECOLLATlO, onis, I. 3. colli, teu capitis am- 
putatio. Paul. 5. Sentent. recent. 17. 3. Summa sup- 
plicia sunt crui, crematio, decollatio. GIo*». Cyrill. 
TptiVTiXjxoiria, decollatio. 

DECOLLATL'S, a, um. F. voc «eq. 

DECOLLO, as, Bvi, Itum, are, a. i. Part. DecoU 
lalus sub B. — Decollare duo diverta ligniflcat, sci- 
licet A) E coilo deponeie, et B) Caput e collo au- 
ferrc. 

A) Decollare est e collo deponere. 

I.) Proprie. Cceciiias apud .Von. p- 9". 25. Merc 
In tuo collo est : decolles cave. 

II.) Translate est privare. Lucilku apud Diomed- 
1. p. 361. Putsch. Quibus fructibut me uecollavi 

B) Decollare est caput e collo auferrQ; tunc de 
personis ponitur pro securi csedcre. — a) Cum Ac- 
cus. Fenestella apud Diomed 1. p. 361. Putsch- 
Piratas Caesar cepit, et decollavit. Scribon. Compos. 
194. Toiicum cogit eiululare, et palpitare lingua, 
similiter Jecollatorum capitihus. Seneca Apocolo- 
cynU ante med. DecollaTe homines. Aurel Fict. 
Epit. 19. Eitenta damnatorum modo ccrvlee, decol- 
latur. — b) Absolute. Sueton. CaU 32. Miles de- 
collandi artifei. — NB. De alia significatione quam 
nonnulli huic verbo tribuerunt, F. voc sea. 

DECOLO, as, 5vi, stum, are, a. 1. (de et colom) 
per colum agi, deQuere, delahi: sed occurrit transla- 
te tantum pro deOeere, deessc. Plaui. CapL 3. 1. 36. 
Est illic mihi una spes cosnatica : si ea decolabit, red- 
ibo hue ad senem , ad ccenam upcrani. Id. Cat. 2. 
4. 28. Si sors decolassit , gladium faciam culcitam, 
Fairo 1. R.R. 2.8. Duo spectasse videntur colendo, 
possent ne fructus pro imperua ac Ubore redire, et 
utrum salubcr locus essel an non. Quorum si alteru- 
trum decolal, el nlhilominus quis vult colere, mente 
est captus. {Colum. 1. R.R. 3. i. banc eamdem ten- 



DECOLOR 

tentiam ei Colons referens, tnemoria lapsus est; 
nam pro Porroiw posuil Catonem. et verbo desum 
usus est.) Ceterum Turneb. I, 29. Adversar. c. 22. 
putat, has loquendi rationes ductas esse ei eo ; quod 
soiebant veteres emmenam e r.ollo pendentem gesta- 
re, qu;e decollahat, cum in coll o mis quam erat. Gro- 
noii. ad Liv. 27. 17. vult uno I scribi, ct decofare ab 
eadem esse origine, qua percoJore, et vim habere de- 
flu endi ac dilabendi: quod sane admittendum est. 
Contrariam sentenliam ampleius videtur Schneid. 
ad Farrtm. !• c. 

DECOLOR, oris, adject. De alia forma F. DECO- 
LORUS loco suo. — Decolor est qui colore corru- 
plo, aut contaminate est (It. di brullo colore; Fr. 
decolore; Hisp. descohrado; Germ.dem seine ttiahr 
re Petrbe weggenommen isi. entfarbt, entstellt; 
Angl. thai hoik lost itt colour, discoloured). 

I.) Proprie. Fetus Poet a a pud Cic. 2-. Tusc.8. 
20. Jam decolorem sanguinem omnem esso^burU 
Ovid. 4- Prist. 2. 42. Decolor ipse suo sanguine 
Rhenus ei it. Properi- 4. 3. 10. Ustus et Eoo decolor 
Indus equo. Adde Ovid. 5. Trist. 3.54. I± Ovid. 
4. itfe-i. 21. Decolor India. Lman. 7. 851. Qua se- 
ges infect a surget non decolor herbal Plin, Id. Hist, 
nat. 12. 23. (59). Decolor resin a. 23, 9. ittd- 35. 
67. (11G). Uniones parvi, atque decolores. Id. 28. 
toid. 12. 50. (.185). Testes et qu.se decolorem fa- 
ciunt cutem, fimum vituli p.mendat. Addc Juvenal. 
6. 600. et Stat* 12. Theb. 410. — Dicilur etiam de- 
color qui proprium colorem amisit, eliara si bonum 
alium imiuerit. Plin. 31. Hist. nat. 6. 32. (61), de 
fontibus. Kee decolor species a?ris, argenlive , me- 
dicaminum argumentum est. Fal. Place. 5. 564. va- 
rus Hotel via decolor armis. Al. reclius leg. disco- 
lor. 

II.) Translate. Firg. 8. JEn, 326. Deterkir donee 
paullatim ac decolor'aHas, Et belli rabies, et amor 
successit habendi. Ovid, Nevoid. 9. 3. Fama Pelas- 
giadas subito jiervenit in urbes Decolor, et faetis in- 
ficianda tuis. Sil. It. 11. 424. et patrias paullatim 
decolor artes Emit, occulta rnentem viliante sagitta. 
DKCOLORATIO, onis, f. 3. actus decolorandi, 
toTpis coloris inductio. 

1.) Proprie. Cic. 2. Divinal. 27. 58. Sea et deco- 
loratio quae dam ei aliqna contagione terrena maii- 
me potest sanguini similis esse. 

II.) Translate. Fulgal. Hal. Fob. 4. 14. Fructus 
stellionalus decoloratio vits est. h. e. dehonestatio. 
Sic apud I'et. Gloss, ed. Mai. in Class. Auct. T. 6. 
p. 510. legenduni est decoloratio pro decoriaiio, si- 
quideni ibi etplicatur dehonestalio. 
DfiCOLQRATUS, a, um. F. voc. scq. 
DECOlOrO, as, avi, atum, are, a. 1. (de et colo- 
ro). Part. Decolorans I. ; Decoloratus 1. et n. 
Seneca 2. Qu&st. nat. 41. tradit discrimen inter co- 
loro et deeoloro. Decoloratur, LnquiX, id, cujus 
color vitiatur, non mutatur: coloratur id. cujus 
alia fit, quam fuit, facies. — Sed consuetudo decoio- 
rare usurpat pro fsedo colore imbuere, sive proprius 
rei color muteturj sive non: item universim pro co- 
lorem mutare. 

I.) Proprie. Cic. 2. Herenn. 5. 8. Si tumore el li- 
vore decoloratum est corpus mortui, signiflcat eum 
veneno necatum. Ct. Hiutit ibid. 27. 44. Horat. 2. 
Od. 1. 34. quod more Daunise Non decoloravere cs- 
des? CeU. 2. 8. circa med. Suppurationes, quae intus 
lendunt, sic ut eileriorem quoque cutem decolorent. 
Id. ibid. 6. Pallor labra et nares deeolorat. Co- 
tum. 12. E. M. 49. S. Oliva; quum decolorantur, an- 
tequam tnilescant, cum petiulo leguntur. et max. 
Oliva cum primum ei albo decoloratur, filque lu- 
teola. Adde eumd. ibid. 49. 2. et 54. 1. Siteton. 
Aug. 4. extr. IHauus coilybo decoloratae. Capelt. 6. 
p. 190. Umbra etiam telluris in crBiuni quoque per- 
veniens vcl Luna; orbes ac Soils auratos caliganti 
murice dcculorans. 

II.) Translate. Impp. Honor, et Tkeodos. Cod. J, 
3. 19. Decolorari eonsurtio sororm appellationis. Jt. 
e. dehonestari, infainari. Quint i I. Declam. 360. Non 
sumpsisse duteni, ne et filiuni decoloraret, et do tern 
quoque perdcret. Capitolin. Anion. Philos. 19. a 
med. Tantum valet boni piincipis vita, ut ejus fa- 
mam nuilius proiimi decoloret iu\idia. Augustin. 
Ep. 5. anle med. Decolorati corruptique mores. Ad- 
de Cod. Justin. 1. 3. 19. 

DECOLORUS, a, um, adject, idem quod deco- 
lor, qui colore roriupto, aut cuntaminato est. Prur 



— 22 — 

dml. i. Ttspi or:p. 113. Algidus cum decoloios hor- 
ror artus concutit, 

DfiCOMPOSlTL'S, a, um. adject, in re gramma- 
tica est qui derivator e* composito. Priscian. 5. p. 
664. Putsch. Figure quoque dictiouis in quantitate 
comprebenditur: vel euim simpler est, ut magnut, ; 
vel composila , ut maqnfmimus ; vel decomposita, 
quam flrsc! TiasaciJvS'sTOv vocant, ut vmynanimi- 
tas. Sic Id. S. ibid. p. 829. Alia (verba) simplicia, 
ut ooncupio; alia decomposita, id est a compositis 
derivata, ut conenpisco. Et 15. ibid. p. 1017. Sim- 
ples iadverbium). ut diu; compositum, ut interdiu; 
decompositum, ut ab imprudente imprvdenler, Ad- 
dc eurnd. 11. p. 928. 

DECOXCIlIO, as, are, a. 1. adimo, nufero, quem- 
admodutn concUio usurpatur pro addieere alicui. 
Plaut. fragm. apud Festam p. 217. 28. Mu,ll. Nihil 
deconciliares ill! . 

DfiCONUO, is. ere, a. 3. idem quod condu, Seneca 
Consol. ad Marc. 10. 4. Alios in alieujus ventrem 
immensiE beluae Fort una decondct. Quod Lips. M 
oplim. lib. conftrmat, Al. leg. detrudet. 

DECONSL'EtCOO, Inis, f. 3. idem ac desuetudo. 
Impp, Theodos. et Falentin. in fragm. Cod. Theod. 
(edenie A. Perroniu) 1.1.5. Quae mandata silentio 
in dccoQsuetudineni abierunt. 

DECQNTOR vel Ilecunctor, aris. ari, dep. 1. idem 
quod eunctor. Apul. 10. Met. post init. Unite potis- 
simum capcret eiordium, decontatur. Id. 7. ibid- 
Bum in ista necis meae decontor electio^e. 

DECOQUO, cflquis, coii, roctum, cflquere, a. 3. 
(de el coquo). Part. Becoquens sub A. i. b.j J?eco- 
cfus sub A. I a., S., et in fin. ; Decoquendus sub 
B. I. — Deeoquere duo diversa significat, prout [irse- 
positio de aut A) Deminutionem signified, aut B) 
Intensiva est. 

A) Quuro praspositio de deminutioncm signiflcat, 
deeoquere est coquetido imminuere, coquendo absu- 
mere. 

I.) Proprie. — a) Slricto sensu. Colum. 12. R, 
B, 34. 1. Deeoquere acetum in ollam ad quartas. 
k. e. ut quarta pars rcmaneat, ut Cels. 4. 9. a rued. 
loquitur. Sic Colu-m. 12. R. H. 24. 1. Deeoquere 
aquam in dimidiam partem. Plin. 28. Hist. nat. 14. 
58. (207). a t rib us seitariis a qui ad heminam. Id. 
22. ibid. 25. 69. (141j. Cortices decocti ad tertias 
(portes) sistunt alvum. Adde Farron. 1. R. R. 2. 
itt. — Sic Zti'. 32. 2. Ar gen turn pro bum non esse, 
quajstores reuunciavcrant , evperientihusque pars 
quarta decocta erat, h. e. pars quarta argento de- 
iracla, et tantumdem aris immixtum fuerat, — b) 
Uinc generatim pro absumere. Plin. 21. Hist. nat. 
G, 17. (31). Crocuui in Italia serere minime cipe- 
dil. ad scrupula usque singula areis decoquentibus. 

II.) Translate generatim est imminuere, absume- 
re ; atque occurrit — a) Cum Accusative de rebus. 
Clau-dian. 2. in Eutrop. 349. accensam sed qui be- 
ne decoquat iram. Quintil. 2. 4. 7. Materiam esse 
volo vel abundantiorem, atque ultra, quam oporteat, 
[usam. Multum inde decoquent anni, niultum ratio 
limabit. Cf. Symmach. 9. E\., 83. J°ej-s. 5. 57. Hie 
campo indulget.hunc alea uecoquit. — b) Abso- 
lute est absumi. perire, re dilapidate ad inopiam re- 
digi. Colum. L Jt R. 8. 14. et 11. ibid. 1. 28. Cum 
emendatur vel imprudentia, vel ocgligentia, jam res 
ipsa domino decorit. h. e, aiisumpta est, periit. Ad- 
de Farron. 3. R. R- 2. 16. Flor. pro&m. 1. i. estr. 
imperium inertia Caesarum quasi consenuil atque 
dewmt. Seneca Ep. 36. Minus turpe est creditori, 
quam bonae spei deeoquere. h. e. defieere, non satis- 
[acere. — c) Ponitur et de personis ; et deeoquere 
dicuntur qui patrimonium per iuium absumunt. Cic. 
2. Phil. 18. 44. Tenesne meuioria, prEeteitatum te 
decoiisse? Plin. 33. jffwt.nat.10.47^133). Qui pri- 
mus accepit cognomen divitis, decos.it creditoribus 
suis. 

B) Quum pra?positio de est intensiva, dec quo est 
bene aut valde coquo. 

I.) Proprie. Borah 2. Sal. 1. 73. discincti ludere, 
donee Decoqueretur olus, soliti. Cels. 3. 21. Ei his 
aliquid.quffi id pr.estent, eriL decoquendum. Plin. 28. 
J , /isi.?ia.!.9.37. (149). Deeoquere axuugiam fictlli no- 
vo. Id, 37. ihid. 7. 25. (78.1. eyathum aceti in cali- 
ce novo, leni pruna. Id. 22. ibid. 25.71. (147). len- 
ten. in vijio. Id- 18. ibid. 13- 34. (126). Rapa deco- 
quuntur aqua. Id, 23. ibid. 4. 38. (76). folia ei 
melle. Id. 24. ibid, 3.3. (7). Cartel decoctus la- 



DECOR 

cte vaccino. Id. 29. ibid, 6. 38, (126). Splenium e 
melle decoctum. Id. 20. ibid. 21. 84. (228). Folia 
deeocta in oleum. Id. 22. ibid. 0. 11, (25). Deco- 
ctm ad mellis crassitudicem. Id. 28. ibid. 9. 33. 
(124). Lac decoctum innocentius. Id. 35. toid. 6. 
18. (36). Greta decocta et conspissata. Id, 26. ibid. 
8. 55. <S7). Perpressa in aqua decocta e tribus he- 
minis ad unam. 

II J Translate . f 1j Deeoquere est matarare . 
Plin. 17. Hist. nat. 24. 37. (2215). Siderationis ge- 
nus est, quum acini, priusquam erescant, decoquun- 
tur in callum. PorceUinus interpretatus est dure- 
scunt. Similiter Pallad. I. R. 11. 34. 7. Ita ulraque 
pastinatio deeoquetur beneflcio algoris aut solis. — 
Hine quemadtnodum et maturate, etiam decoqui 
consilia dicuntur. M. Pore. Latro Deelam. in Ca- 
tik 4. Consilia nelarii facinoris in amplissimi civis 
M- Lens domo decoquebantur. V. Interprr. ad 
Liv. 40. i\.\Drak. ad Sil, It 2. 327.; et COQL'E- 
RE et EXCOQUERE in hoc Levico. 4 2 - Decocta 
poma sunt nimium matura el corruption! proiirna, 
ut ait Force.Uinus; seu potius lenera, m alii arbi- 
trantur: bine sumpta metaphora Cic. 3. Oral. 28. 
104. Suavitatem habeat orator ausleram et solidam, 
non duleem atque decoctam. — Hinc Part, prffitcr, 
pass., cujus superius plura evpuipla retulimus, 

Decoclus, a, una, adjective quoque occurril, un- 
de Comp, Decoctiar apud Pers. 1 . 125. si forte ali- 
quid decoct ins audis. h. e. perfectius, purgaiius, li- 
matius: vel quia qus decoquuntur, purgantur, ut ait 
Foreellinus; vel quia, qus ad majorem maturilaiem 
pcrvenerunt, meliora sunt. — Hinc 

Decocta. ce. f. 1. (subauili aqua) absolute, sub- 
stautivorum more, est aqua decocta, postea in vas 
vitreum defusa, et niie circumdata iteruin frige fa- 
cta : qua rationc ftehat. ut nivis frigus haberet, non 
vitiura. Inventum Ner'jnis lulsse ilieitur a Plin, 31. 
Hist. nat. 3. 23. (40). Sueton. iVer. 48. Aquam e 
subjeeta lacuna potaturus rnanu hausit, et, Hoec est, 
inquit, Neronis decocta. Juvenal. 5. 49. Si stoma- 
chus domini fervet vinoque ciboque, Frigidior Geti- 
cis petitur decocta piuinis: Vos aliam potatis aquam. 
Cf. Martial. 14. 116. Quo tibi decocta? nobile frigus 
aqua:? Improbat hie Seneca 4. QucesI. nat. 13. V. 
et Coctain (in. v. COQUO. 

Decoctum, i, n. 2. absolute, substantivorum mo- 
re, est quidquid probe coctum est, et post cocturam 
remansit: prsesertim jus aliquod in'usuni medicine 
percoetuni: et occurril fere cum Genitivo rei, ex qua 
consul. Plin. 27. Mist. nat. 12. 84. (108). Decoctum 
cauliculorum ejus in vino austero dentium dolori 
medelur. Addc ewmd. 22. ibid. 2u. 23. (49)., 22. 
ibid, 25. 74. (156)., 23. iMi 8. 74. (142)., 26. ibid. 
14. 87. (146). et alibi. 

DECOR, Oris. m. 3. pulcritudo es honesUte et de- 
centia sive rerum sive actionum. qua fit, ut dceeal 
atque hones tetur, qui ha bet ilia, vel tacit (It. orna- 
mento , decoro, cowenienza , gratia; Fr. ce qu\ 
sied, ce qui va bien, cenvenance, parure, arne- 
ment, charme ; Ilisp. convenience , ornamento, 
compasiura, hechiza; Germ, der Ansiaml, dot Ge- 
ziemende, d. Anmuth, Schimheit; Angl. comeli- 
ness, gracefulness, qrace, elegance). ^ 1. Stricto 
sensu Horat. Ari. P. 156. .Etatis cujusque noiandi 
sunt tibi mores, Mobilibusque decor uaturis dandus 
et aunis. Ovid. 3. Ari. am. 299. Est - pars con te- 
mnenda deeoris. Quintil. 6.3, 12. Inest proprius qui- 
busdam decor in habitu atque vultu, ut eadem IUa 
minus, dicente alio^ videantur urbana esse. — a) In 
singular! numero. Cic. 1. Acad. (post.'' 9. 33.Spoliavit 
virtutem suo decorc. Id. I. Fin. 10.36. Clarorum vi- 
rorum facta ron emoluineDto aliquo, sed ipsius bo- 
nestatis decore laudare. Propert. 4. 11. 29. Si cni fa- 
ma fuit per avita tropsea decori, Ovid. % Art- am. 
379. positoque decore Fert.ur.ut Aonii cornibus icta 
dei. Id. 2. forit. 3. 13. Ipse decor, recte fact! si pra;- 
mia desiut, -Non movet: et gratis pcEnitel esse pro- 
bum, h. e. virtus, qua; masimc decora est. Id. 13. 
Met. 849, ovibus sua lana decori est- PUn. 37. Hist, 
not- 3- 1 1. (44), Femiuae deeoris gratia succina ae- 
ttantes. Adde Senec. 2. Ira 35., Fit. beat. 9. et Ep. 
12.; Tac. 2. Ann. 13. el 15. ibid. 43.; ct Qumlil. 
10. 1. 27. et 72., 10. 2, 22. el II. 1. 41. — Apud 
Rhetores de eloquenlia ejusque ornamenlis. Quin- 
til 5. 12. 6, Firmiora erunt ipsa (argumenta) et 
plus habebunt deeoris. Id. 9. 4. 145. Non decorem 
compositions qureriruus : sed facililatem. Adde camd. 



DECOR 

4. 2. 19., 3. 8, 35. et 5. 11. 15. — Et de oratods 
actkrae. Otiinlil. 11,3. 67. Decor quoque a gestu 
atque a molu venit, Adde eumd. 10. 2. 27, et 6. 3, 
20. et Tac. Dial, de Orat. 20. et 21. — b) In plur. 
num. Xtto-et, 4. 980. Scsenaique simul varies splen- 
dere decores. ^ 2. Latiori sensu decor ponitur et 
universim pro forma seu puled tud in e corporis. F. 
Homonym, in fine hujus v. Horat. 2. Od. It. 5. 
fusit retro Levis juventus et. decor. Ovid. Heroid. 
12. 12. Cur mihi plus asquo flavi placuere capilli, Et 
decor, et linguae gratia facta tua:7 Adde eumd. 1. 
Met. 488.; et Tac. 2. fft'sf. 1. et 5. i'bi<i 6. ^ 3. 
In architecture decor est emendatus operis aspectus, 
probatis rebus composiii cum auctoritate. Is perfici- 
tur Stallone, eonsuetudine, natura. Stations, cum Jo- 
vi Fulguri et Cselo sedificia sub diyo constituuntur, 
etc. Ad eonsuetudinem decor sic erprimitur. cum as- 
diliciis interioribus magnilicis vestibula convenien- 
tla et elegantia erunt facta, etc. Naturae decor erit, 
si cubiculis et bibliothecis ab oriente lurnina capien- 
tur, balneis et hibernaculis ab oceidentrjhiberno,etc. 
Usee Fitruv. 1. 2. 5. et seqq. Schneid. 

Homonym. Decor dilTert a forma, quod hrec 
est apta membrorum dispositio; ille est oruameu- 
tum, et grams aspectus ci ea dispositione nascens. 
Ovid. 2. Fttst- 783. Forma placet, niveusque co- 
lor, flavique capilli, Quique aderat, nulla factus ab 
arte, decor. Curt, 3. 4.23. Ro*ane edmia cor- 
poris specie, et decore habitus in barbaris raro. 
DECOR, dris, adject. Quidam ponunt rectum ca- 
sum Decfiris, unde Indecoris. — Decor idem quod 
decorus, at Priscian 6. p. 699. Putsch, docet. Ifce- 
uiws ibid. Magnamque domum, decoremque ditem 
veteran t. Saliust. fragm, ibid. Equis el armis deco- 
ribus cuil.us. .41. leg. decoris. 

DftCOHAiVIEN, Iris, n. 3. vor poetica, ef 
DfiCOU AMENTUM, i. n. 2. ornamentum. Sil.lt. 
16. 268. Vittaque. majorum decoramen, Tronte sine 
ullo Delapsa attactu, nudadt tempora regis. Anson. 
10. Edyll. 320. celsffi (luvii deroramina ■villas. Ter- 
iull. Cult, femin. 13. Matron alia decor amenta. Ar- 
nob. advers. Geni. 5. Decoramcnta canteriorum. 

DECORATOR, uris, m, 3. ornator. Gloss. Itid. 
Fullo, decorator. 
DECORATUS. a, urn. V. DECORO. 
DfiCORE. adverb, cum decure. ut decet. apte, de- 
center, pulcre. Cic. 1. Off. 31. Hi Si neeessitas 
nos ad ea detruserit, qus nostri ingenii non erunt, 
omnis adhibenda erit cura, ut ea si non decore, 
at quam mininie indecore facere possimus. Id. i. 
Orat. 32. 1 ii. Praecipitur pvimum, ut Latine loqua- 
mur; deinde ut plane ct diluride; turn ut ornate; 
post ad remrn honestatem apte, et quasi decore. Id. 
3. ibid. 47. 182, Hi Ires heroi pedes in prindpia 
continuandurum verborum Balis decore cadunt. Id. 
carm. de sua consul, 1. Divinat. 12. 20. ;Edes for- 
inata decore. Adde Sail. Jug. 100. ertr. Capell. 2. 
jj. 28. Cum creperuni lui alma micat gemmata de- 
core. 
DECORlATUS, a, urn. V. voc. seq. 
DECORIO, as, 3vi, Stutn, arc, a. f . (de ef coriura). 
Part. Dccoriatus, — Decorio est coriuin dctraho. 
Terlull. Aniim. 33. Pcrindc juguletur, quia et ipsa 
jugulavcrit; pcrinde dCcorietur, quia et ipsa despo- 
liavcrit. Fdllad. 2. B. R. 15. ad fin. Amygdala de- 
coriata, 

DEC6RI8, e, adject. V. DECOR secundo loco. 
DECORlTKR, adverb, ornate, decore, pulcre. 
Apul. 5. Met. Crinium globos decoriter impeditos. 
Id. 11. iiid, Palla ad ultimas oras decoriter con- 
fluctuabat. Adde Jul, I r al, Res oat. Alex. M. 1.20. 
ed. A. Mai. 

DECC-RO, as, avi, stum, are, a. 1. (Jccus). De pre- 
nultima producta F. infra sub 1. in Hn. — Part. De- 
corans I.; Decisralus I. et II. et in Hu.; Decoran- 
dus II. — Decorare est decorum facere. ornare (II. 
ornare, onarare; Fr. dicorer, vrner, -parer, einbet- 
tir ; Risp. decor ar, kermosear , adornar ; Germ. 
scWacfcen- , iierzieren , verkerrlitfien ; Angl. to 
adorn, beautify, grace, embellish, trim, deco- 
rate). 

I.) Proprie. — a) Cum addito Ahlalivo rei, qua 
aliquid ornainus. Flaul. Trin. 1. 2. t. Becorare lo- 
rem corona. Cic. 4. Verr. 16, 112. Qui oppidum 
non maximum mat ! mis ex pecunia sua locis com- 
munibus monumcatisque deeoravil. Vi-rg. 6. jEji. 
217. Decorare pvrara fuljentibus armis. Ilorat. 2. 



— 23 — 

Od. 15. 20. deorum Templa novo decorare saio. 
Id. I. jEp. 7. 5, dnm fiens prima calorque Designa- 
torem decorat lictoribus atris. h. e. comitatu liclo- 
rum. Adde Liv. 2. 6. et 10. 7. Sil. It. 17. 646, auro 
decoratus et ostro. — 6) Et sine Ablativo. Plaut. 
Mil. glor. 4. 2. 57. Ab ilia, qua; digitus despoliat 
suos, et tuos digitos decorat. subaudi anulis. Tibull. 
2. 2. 6. Seita decorant comas. Cf. fforat. 2. Od. 4. 
14. Flin. 13. Hist, nsl, 16, 31. (103). Arbor domos 
decorans. — Sunt qui putant, dici etiam decijro, pa- 
nult. producta, afTeruntque illud Sil. It. 12. 7<53. 
triumphum Tarpeji clamant Jovis, ac delubra deco- 
ranl. Sed plerique oti;nes rectius leg. cortmnnt. V. 
Dr&k. ad b. 1. Inscript. incertK stutis et auetori- 
tatis, apud Mtirat. 54. 4. Etvvns<jTE ejvs tb lfsam 

TE^lPLV^IOVB DECORO. 

II.) fmpropvie. — a) Cum addito Ablativo. JSn- 
■nius apud Cic. Senect. 20. 73. Nemo me lacrimis 
decoret. Cf. apud eumd. 1. Tusc. 13. 34. Cic, Balb. 
6. 17. Decorare aliquem singulasibus bonoribus. 
Id. 1. Orat. 43. 194. Quum honestus labor bono- 
ribus, prsmiis atque splendore decoratur. Id. Li- 
gar. 2. 6. O elementiam admirabilem, atque omni 
laude, praedicatione , litteris, monumentisque deco- 
randam! Id. 5. Tusc. 41. 119. Omne-honestum cas- 
sum illi quiddarn, et iuani vocis sono decoratum es- 
se dicuut. Ilorat. 2. Ep. I. 266. > r ec prave factis de- 
corari versibus opto. Cf. Sail. Cat. 12. Tac. Agric. 
46. Decorare aliquem laudibus. Virg, 9. /En. 215, 
aliquem scpulcro. — 6) Et sine Ablat, Cic. Pis. 12. 
27. Decorare atque augere rempublicam. Horat. I. 
Ep. 6. 38. bene Dummatum. Cf. Priscian. 1. p. 143. 
Krel. — Bine Part, prater, pasa., cujus e.wmpla su- 
perius retulimus, 

Decoratus, a, um, adjective quoque occurrit, un- 
de Sup. .Decora tisstmus apud Bo'eth. Ariatot. E- 
lench. soph. 1. 12. p. 743. Dicuut quideni deeoratis- 
simas oraliones. 

dEc6ROSCS, a, um, adject, decorus, decens. Se- 
•neca E'p. 93. sub fan- Annales Tanusii scis quam 
non decorosi sint. Al. leg. decori: al. aliter. Sed mul- 
to plurcs, inquit Gronov., iiabent decorosi a decus, 
ut a scelus Bt scelerosus. At Fickert nunc legit pon- 
derosi. 

DECORTlCATlO, onis, f. 3. actus decorticandi. 
Plin. 17. Mist, nat. 24. 37. (236). Quod si angustfl 
decorticatio fuerit. 

DECORTlCATL'S, a, um. V. voc. seq. 

DECORTlCO, as. aM, Stum, are, a. 1. (de et cor- 
tei). Part. Decorticatus. — Decortico est corticem 
detraho. Plin. 16. Hist. nat. 39. 74. (188). Casdi 
tempestivum, qua; decortlccutur. Id. ibid. 41. 80. 
(221). Abies decorticata. 

D8CORUS, a, urn, adject, (decet). Comp. Deca- 
ricr et Sup. Decorissimus 2. — DecOTus est decens, 
aptus, eonve:iicns, honestus (It. decent?, decoroso, 
convenitnte ; Fr. oui convient a, convenahle, bien- 
scant, decent; Uisp. convenibk, convenient e, de- 
cente; Germ, gezittinend, anslandig, schieklich, an- 
gemessen; Angl. comely, graceful, beautiful, deco- 
rous, honourable). Occurrit *f 1. Stricto sensu, et 
1.°) Adjective. — a) Absolute. Cic. 1. Off. 20. 66, 
Nihil hominem, nisi quod honestum decorumque sit, 
eipetere oporterc. Id. 4. An. 16. ante med. Homo 
iis konoribus ut vU satis decorum vide re tur, eum 
plures dies esse in Tusculano. Id. Senect. 9. 28, Est 
decorus senuo senis quietus et remissus. Ilorat. i, 
Od. 1. 35. Silentium parum decorum. Id. 3. ibid. 2. 
13. Dulce et decorum est pro patria mori. Ovid. 13, 
Mel. 308. an falso crimine lurpe Accusasse mihi, 
vobis damnasse, decorum est? Adde eumd. 9. ibid. 
6.; et @ui?iW. 10. 1. 17. et 5. 10. 40. Tac. 1. Ann. 
1. Decora ingenla. Id. 6. ibid. 27. ^enus. — o) Cum 
Dativo. Cic. 2. legg. 18. tj. Color albus pr;ecipue 
decorus Deo est, turn in ceteris, turn niaiime in te- 
■^tili. Id. ibid. H. 20. C*uai Cuique divo decors gra- 
tieque sint hostii. Liv. 2.S. Decorum erat turn ipsis. 
Id. 1. 42. Vel pari decorum. Id. prmfat. init, Poe- 
ticis decora tabulis. — c> Cum Ablat. Plaut. Mil. 
glor. 3. 1. 25. Farinora lib! objiccre neque te deco- 
ra, neque tuis virtutibus. h. e. digna. ■ — d) Cum 
Accus. et prstp. ad. Cic. 2. ifat D. 60. 151. Mos 
^ris, argenti, auri venas penitus abdilas invenimus 
et ad usum aptas et ad omatum decoras. — e) Cum 
Ablat. et prtepos. pro. Tac. 3. Hist. 7. Decorum pro 
causa ratus. V. fValch. ad eumd. Agric. 17. p. 314, 
— 2.°") Hinc Decorum, i. n. 2, absolute, substanti- 



DECRESC0 

vorum more, est Gracorum to cpsirov. Cic. Orat. 
21. 70. lit in vita, sic in oratione nihil est difficilius, 
quam quid deceat, videre: jfolitox appellant hoc 
Gi-EEci: nos dicamtu sane decorum. /d>i, ttyf. 28, 
97. Sequi et servare decorum. V. eumd. itid. c,27., 
ubi duplicls decori descrlptionem tradit, «t multa 
praeterea docet de hac re. QuvntiL 10. 1. 71. In o- 
mnibus custoditur decorum. At Spalding, legendum 
putat decor, et guidem rectius. Tm. 1. HUt.1\. Ad 
decorum eooaposita. ^ 2. Latiori sensu sumitur pro 
pulcro, ornato; et occurrit — a) Absolute. Lucret. 

2. 352. Decora delubra. Sail. Jug. 6. fades. Cf. Ho- 
rat. 1. Sal. 2. 87 . Firg, 1 1. Mn. 480. Oculos deje- 
cta decoios. Id. ibid. 194. galeas ensesque decoros. 
Id. 4. ibid. 55S. membra decora juvente. Id. 5. 
ibid. 313. lacrimEeque decors. Cf. eumd. 2. i&id. 
392. Horat. 1. Sat. 8. 21. os. Id. 1. Od, 6. 3. palse- 
stra. Id. ibid. 30. 3. sdes. Ovid. 6. Met. 167. caput. 
Tac. 1. Hist. 53. juventa. Id, 12. Ann. 4. arma. Ad- 
de eumd. 13. ibid, 12. et 15. ibid, 69,; Sail. Cat, 7.; 
^ornt. 1, Ep. 7. 27.; liv. 7. 10.; Curt. 9. 10. 26. 
et 7. 3. 14.; et Senec. Troad. 946. — 6) Cum Ablat, 
sine pra^pos. Firg. 5. ^Erj. 133. auro Due tores lon- 
ge effulgent ostroquc decori. Horat, Carm. scecul. 
61. PhtEbus fulgente decorus arcu. Id. 2. Od. 19. 3ft. 
Bacchus aureo cornu decorus. Id. 4. ibid. 2. 35. C®- 
sar merit a fronde decoras. Tac. 2. Hist 80. Satis 
decorus etiam Gr»ca facundia. — c) Cum Ablat. et 
pr;epos. ab. CoIwti. 6. R. R. 1. 2. Roves decori ai 
aspectu. — d) Comp. Deccrrius legitur apad AucL 
Itin. Afr. 13, exlr. Item Decorior apad Tertuil. 2, 
ad Natia-n. 10. Quis Antinoo conlroversiam diTini- 
tatis agitavit, quod decorior Ganrmedes. aut caiim 
suo amatori7 — Sup. Decor issimui apud ApuL de 
Mag. Zeuonem longe decorUsimum fuis^e. 

DECOTE5, togs detrita?. Paul. Dim. p. 7± 1. 
Mull. Si Fossium sequimui , qui in EtrmaL Y. 
Fhccus, ait, decotes quasi sine cute, h. e. Qocco di- 
ctas fuisse, secunda syllaba brevis est: si Schneide- 
rum, qui in Indice Scrip tor. R. R. p. 370. putal, 
ita appellatas, quia sunt quasi cotibus detritx atqne 
consumptse, longa est. 

I)£CR£MENTUM, i, n. 2. actus decrescendi . 
Gell. 3. 10. a ined. Quasi jam mundo senescent e , 
rerum atque bominum decrementa sunt. Apul. 11. 
Met. initio. Luna decrementis imminuitur. 

DECREMO, as, are, a. 1. idem quod ctmuo. Neu- 
tra signilicatione pro ardere, eombari. TexUill. ad- 
vers. Marcion. 2. v. 100. Omnia raacientur pecora, 
grei omnis in aras Decremet, ut veniam vel petwatl 
cipiet unus. 

DECElfiPlTUS, a, um, adject, eitremw setatls se- 
ne\. Alii dcrivant a creperuBj dubius : unde crepur 
sculum eitremum diei tempus: et -Von. p. 13. 17. 
Merc, decrepitos interpretatur in dubio vita consli- 
tutos. Alii a crepitus, quia nollnm facere potest cre- 
pitus (Duo hsec pouil Faul.Diac, p. 70. J3.0SM). 
Et Placidi Gloss, od. A. Mai. p. 454. Decrepili, 
non qni a senectute avnlsi sunt, sed qui jam erepare 
desierint, id est loqui cessaverint. I'nde in Glassi* 
legitur: Decrepilua, snirarrvc'iiuii;, qui uliimum (la- 
tum emisit. Alii a lueernii, qua cum e^tiusuaBiur. 
ultimum crcpant, etc. Donalus ad Ter. Adetph. i 

3. 11. decrepitos senes dictos ait, quia sunt daniosi. 
Id. ad Ter. Ewn. 2. 1. 25. quia crepitu et piangore 
farailire fuerant jam cowlamata eorum funera. Sed 
hac sunt nugce. — a) De honiinibus. Ter. Adelph. 
5. 8. 16. Decrepit a anus. Plant. Merc. 2. 2. 20. 
Acberunticus scneij vietus, decrepitus. Id. ibid, 43. 
Vetulus, decrepitus senei. Adde eumd. Atin. 5. 2. 
13. et Cas. 3. i. 29. Seneca Ep. 26. Inter decrepi- 
tos me numera et extrema tangentes. — 6) De sla- 
te et bruiis, Cic. 1. Tasc. 39. 94. Decrepita »tate 
mod. Prudent. Hamartig. 561. Decrepitus leo. 

uECRESCEXTlA. a, f. 1. actus decrescendi, de- 
crementum. Fitruv. 9. 2. 2. Schneid. Deerescentla 
luns quolidiana. 

DECRESCO, crescis, crfvi, crltum, crescere, n. 3. 
(de el cresco). Part. Decrescens et Decretat I. I. 
— Decresco contrarium jlgni6cat tm cresco, demi- 
nuor (It. scemare, calare, sminuirsi; ft. dlcroi- 
tre , dimtnuei', dt! diner ; Hisp. descrecer^ disim- 
nuir; Germ, abnehmen; Angl. to decrease, grove 
tess, diminish, decay, wear away). 

I.) Proprie. ^ 1. Stricto sensu usurpatur de lis, 
qua! natura sua crescunt et decrescunt, cujusnrodi 
sunl luna, dies, anni lempe'itates. flumina, morbi et 



DECRETALIS 

sirailia. Zivius vel Lcevius apud Friscian. 9. p. 8G9. 
Putsch. Node dicque decretum (Ji.e. dcminutum) ct 
auctum. Cic. 2. Divinal. 14. 33. Ostrea cum luna pa- 
riter crescunt, pariterquc decrcscunt. PUn. 2. HUt. 
nat. 59. 60. (151). Die decrescente. Plaut. Cure. 2. 
1. 4. Decrescit valetudo. Cets. 3. 6. circa med. Ubi 
febris fait, atque decrevit. Id. ibid. 20. ad fin. Do- 
nee morbus decrescere incipiat. Gvid. 1. Met. 345. 
crescunt loca decrescentiltus undis. — Est etiarn val- 
de fresco, ut videtur, in illo Horat. 4. Od. 7. 3. et 
decresccntia ripas Flumina praetereunt. Alii tamen 
rectius sic interpretantur: flumina, quae nivlbus 11- 
quefactis eicreverant, jam decrescunt, et intra ju- 
stas, ut ante, ripas ftuunt: ver enim jam adultum hie 
describitur. V. PRvETEREO. % 2. Latiori sensu 
de corporis statura seu magnitucfine, et est deminui, 
Lucret. 1. 314. Ferrcus o"culte decrescit vomer in 
arvis. Id. 5. 534. Tcrraque ut in media mundi regio- 
ne quiescat, Evanescerc paullatim et decrescere pon- 
dus Convenit. Seneca Here. (Et. 1758. tam parvus 
cinis Herculeus est: hue ille decrevit gigas. Stat. 2. 
Silv. 1. 126. Jam tamen et validi gressus, mensura- 
que major Cultibus, et visas puero decrescere vestes. 
PUn. Paneg. 612. tit corpora decrescant. Hue rcfer- 
ri potest et illud Martial. 7. 54. Decrevere greges, 
dum cadit agna frequens. 

II.) Improprie. <J 1. Transfertur ad orationem et 
ad animi motus. Quintil. 9. 4. 23. Cavendum est ne 
decreseat oratio, et fortiori subjungalur aliquid infir- 
mius. Adde eumd. 5. 12. 14. Id. 1. 3. 5. Decrescit 
admiratio. Sil. It. 7. 82. metus. ^ 2. Pocticc de- 
crescere dicuntur, quae, reccdentibus nobis , subtra- 
huntur oeulis. Claudian. 1. Hapl. Pros. 189. Tota- 
que decrescit refugo Trinacria visu. Cf. Drak. ad 
Sil It. 17. 220. Slat. 2. Achill 308. Decrescit Scy- 
ros. ^ 3. Hinc est etiam paullatim se deminuen- 
do evanescere. Ovid. 1. Met. 740. Cornua decre- 
scunt. V. integrum locum. 

DECRETALIS, e, adject, ad decretum pcrtinens, 
seu pendens a decreto, ut Decretaiis pagina apud 
Sidon. 7. Ep. 9. in Cone.; Decretaiis bemorum suc- 
cessio apud Ulp. Dig. 38. 9. 1.; et Decretaiis pcena 
apud Cassiod. 9. Variar. 18. a med. 

-DECRETlO, (Jnis, f. 3. idem ac decretum. Capell. 
1 . p. 13. in carm. Cujusque nutu gignitur neccssitas, 
Futura cuius iUigat decretio. 

DfiGBBTORIUS, *, um, adject, ad decernendum 
pcrtinens, judiciale. Seneca. 1. Clem. 14. Nisi plus 
est, quod timet, quam quod damnat, non accedit ad 
ilccretorium stilum. h. e, ad ultimaro sententiam fe- 
H'ndam, quae de re tota decernat. Id. Ep. 102. post 
med. Intrepidus horam iUam decretoriam (ft. «. mor- 
tis) prospice: non est anirao suprema, sed corpori. 
Id. ibid. 117. pott med. Remove ista lusoria arma: 
decretoriis opus est. h. e. quss serio agant, de victoria 
decernant ac debellent. Plin. 18. Hist. nat. 28. 68. 
(272). In hoc temporis Intervallo res summa vitium 
agitur, decretorio uvis sidere illo quod Caniculam 
appelliTimus. h. e. decernente, uber ne, an nulla vin- 
demia futura sit- Id. ibid. 29. 69. (288). Decretorio 
die florenlibus oleis vitibusque, si plenllunium in 
eum incldat. Quinlil. 6. 4. 6. Decretoria pugna. Al. 
leg. decertatoiia ; al. decertoria. Adde eumd. 10. 5. 
20. ot cf. Sueton. CaJ.54.B»ttuebat pugnatoriisarmis. 

DECRETUM, i, n. 2. V. DECERNO in fin, 

DECRETU3, a, um, particip. a deeerno. V. DE- 
CERNO, — Juita nonnullos decretuj est etiam qui 
crevit, »eu valde crevit. Gell. 19. 12. Stolones pro- 
ceroa atque decretos amputare. Alii tamen aliter 
legunt. 

DECRETUS, a, um, a decresco. V. DECRESCO. 

DECRlBRO, as, Svi, Stum, are, a. 1. conficere 
tamquam per cribrum. Plaut. Capt. 4. 1. G. Deeri- 
bravtt totum cum came carnarium. Alii plerique 
rectius leg. deturba\lt. 

DECC80, as, are, n. 1. Fabiut Pictor de Flami- 
ne Diali, apud Gell. 10. 15. Pedes lecti, in quo cu- 
bat, luto tenui circumlitos esse oportet : et de eo le- 
cto trinoctium continuum non decubat : neque in eo 
lecto cubare allurn fas est. h. e. extra eum lectum 
non cubat. 

DECULCO, as, are, a. 1. (de et calco) ealcan- 
do deprimo. Plin. 17. Wit. nat. 10. 11. (60). Alii 
baccas in qualo pedibus in proflu«nte deculcant, do- 
nee auferatur cutis. .Slat. 1. Theb. 622. Proterere 
eianimes artua, asprosque molares Deculcare genis. 
h. e. de alto illidcre, impingere. 



— 24 — 

DECULPATUS, a, um, adject. Gell. 19. 10. Deho- 
nestum tibi deculpatumqtic hoc verbum videtur. ft. 
e. damnatum. V. CULPA. 

DECULTARUNT valde occultarunt. Paul Diac. 
p. 75. 12. Mull. 

DfiCCMA. se. V. DECIMLS in fin. 

DfiCtJMANUS, a, um. V. DECIMANUS. 

DECUMATES AGRI apud Tac. Germ. 29. extr. 
V. DECIMALIS. 

DECUMBO, cumbis, cnbBi, cubltum, cumbere, n. 
3. (de et inus. cumbo a cubo). Dccumbo est idem 
quod recumbo, jaceo; et ^ 1. Generatim — a) 
Est verbum jacentium in lecto. Cato A. R. 156. Ubi 
libido veniet nausese cuicujue apprehendet, decumbat 
purgetque sese. Plaut. Cos. 5. 2. 9. Colloro, fulcio, 
mollio, ut apte decumbam. ^ueton. Iter. 48. Decu- 
buit super lectum modica culcita. Id. Ccet. 49. In 
aureo lecto decumbere. — b) Prsecipue est triclinia- 
re verbum. Plaut. Merc. 1. 1. 97. Ad casnam vocat: 
venio, decumbo. Adde etwnd. Cure. 2. 3. 72. et 
Stich. 5. 1. 6.; et Ter. Phorm. 2. 2. 28. Cic. 5. 
^err. 25. 61. Cum Apronius in triclinio decubuis- 
set. — c) Kst etiam aegrotantium. Gell. 18. 10. Ibi 
alvo mihi cita, et accedente febri rapida, decubue- 
ram. Seneca. Ep. 96. Familia decabuit, fenus offen- 
dit, domus ciepuit. Inscript. apud Gruter. 926. 8. 
hbliovos (annos) seftem ut dies xnx. decvbvitit 
occvBVtT. — d) Item jacentium in lecto quiescendi 
causa. Apul. Mag. E\ fatigatione itineris affectus, 
apud Appios amicos meos aliipiammullis diebus dc- 
cumbo. ^ 2. Spcciatim est pugnantium. ct ei vul- 
nere cadentium. De gladiatovibus Cic. 2. Tusc. 17. 
41. Mittunt etiam vutneribus confecti ad dominos, 
qui quEerant, quid velint,: si satis his factum sit, se 
velle decumbere. Id. 3. Phil. 14. 35. Quod nobilcs 
gladiatores faciunt, ut honestc decumbant, faciamus 
dos, etc. 

DECUXCIS. is, m. 3. Rectus casus etiam dccun.r 
esse potest, ut deunx, quincunx, etc. Priscian. de 
ponderib.p. 1313. Putsch. — Cetcrum decuncis est 
decern unciarum vel mensura, vel pondus, alio no- 
mine deitans. Rhemn. Fann. de ponderib. 46. At 
si settantem retrahas, crit ille decuncis. 

DECC.XCTOR, Sris- V. DHCONTOR. 

DECCPLATL'S, a, um. V. voc. seq. 

DfiCL'PLO, as, Svi, alum, are, a. 1. Part. Decu- 
platus. — Decuplo est decics multiplico. Donatus 
ad illud Ter. Eun, 1. 2. 102. Siquidem biduurn: ve- 
rum ne fiant isti vi^inti dies; Hcec habet: faccte bi- 
duurn decuplavit. Juvenc. Z. 437. in Matlh. c. 18. 
Christus prosequitur: non scptem rrimina tantum, 
Sed decuplata super donentur vulnera fratri. 

DECUPLUS, a, um, adject, qui rei alieujus quanti- 
tatera decies in se continet.Xiu.39. 44. Uti ea quoque 
decuplo tanto pluris. quam quanti essent, asstimarcn- 
tur. Ita ediderunt Manut. et Scheffer.; at Gruter. 
et Gronov. decern tanto legunt: alii aliter. Certior 
est lectio apud Boeth. 2. .Music. 4. p. 1087. Duplus, 
triplus, quadruplus. quintuplus, scttuplus, septuplus, 
octuplus, noncuplus, decuplus. Id. X.Geom. p. 1210. 
Comparatio dupla, tripla, quadrupla, quintupla, se- 
scupla, septupla, octupla, noncupla,decupla. Interpr. 
f r ulgat. Dan. 1. 20. Invenit in eis decuplum. 

DECtRF,S, decuriones. Paul. Diac. p. 71. 22. et 
p. 75. 9. Mall. 

DECUrIA, s. (■ 1. Quantitas syllabae antcp<Enul- 
timae, qax controversa est, satis innotescit e\ iambi- 
cis versibus Plaxtti et Ccecilii infra sub C allatis. ■- 
Decuria, Graece Sexaj, est decern hominum aut re- 
rum numerus, unde farro'i. L. L. 86. Mull. De- 
curiflB numeroTum: et occurrit A) Generatim, B) 
Speciatim, et C) Jocular! ter apud Comicos. 

A) Generatim. — a) De hominibus. Cohim. de 
opens ruri laborantibus 1. R. R. 9. 7. Classes et- 
iam non majores, quam denum hominum faciundse : 
quas decuria! appellavcrunt antiqui. Adde Gell. 18. 
7. Vitruv. 7. 1.3. Schneid. Deinde rudus induca- 
tur, et vectibus ligneis, decuriis inductis crebriter 
pinsalione solidetur. Seneca Ep. 47. Retulit illi gra- 
tiam servus, ille in primam decuria m conjectus, in 
qua vocem praeco eiperitur. Foreellinus in allatla 
Fitruvii et Senecce locis decuriam did putat de 
quavis multitudine, quam»is plures minoresve sint, 
quam decern : nihil tamen obstat, quominut in hij 
locii decuria stricto sensu accipiatur. — b) De re- 
but. Falerian. Imp. in epist. apud TrebelL Claud. 
14. Pelliura tentoriarum decurias triginta. 



DECURIA 

S) Speciatim. ^ 1. Post Romuli mortem, mter- 
regno durante, rem inter se centum patres, h. e. se- 
natores, decern decuriis factis, singulisque in singu-* 
las decurias creatis, qui summx rerum praeesscnt , 
consociarunt. Decern imperitabant, unus cum insi- 
gnibus imperii et lictoribus erat : quinque dierum 
spatio finiebatur imperium, ac per oranes in orbem 
ibat: annuumque in ter vallum regni fuit. Hasc Lit). 
1. 17., quorum cf. Dianys. Halic. I. 2.; et V. plura 
in Pauifs Real- Ency clop. vol. 2. p. 884. *f 2. 
Diutissime vere extilerunt judicum decuria. Triplei 
fuit Rom* judicum genus, ut est apud Sueton. Ccet. 
41. et Ascon. ad Cic. Pis. 39. 94. p. 16. Bait , sc- 
natorum, equitum et tribunorum asrariorum, et pro- 
inde totidem decurias : sed postremam Caesar sustu- 
lit: legem vero de nova decuria ex alaudis et centu- 
rionibus composita, teste Cic. 13. Phil. 2. 3., tule- 
rat quidem M. Antonius in consulatu, sed hostis ju- 
dicatus rem non perfecerat : at tertiam tribunorum 
serarforum rcstituisse videtur Augustus, quern Sue- 
ton. Aug. 32. quartam addidisse narrat, ducenario- 
rum appellatam, quae judicaret de levioribus sum- 
mis. Quintam decuriam, ut ait Id. Cal. 16., ad qua- 
tuor priores addidit Caligula, ut lev tor labor judi- 
cantibus esset. Judicibus vero, ut Id. Galb. 14. af- 
Brmat, settam decuriam adjici precuntibus, negavit 
Galba. Porro in singulis hisce decuriis singula circi- 
ter millia hominutn erant, ut Plin. 33. HUt. nat. 1. 
7. (30). docet: ubi addit, pluribus ipsas discretas no- 
minibus fuisse, tribunorum sris (ita enim eos ipse 
appcllat pro iribitrwrum reroriorum) selectorum, 
judicum nongentorum : de qaibus V. suis tocis . 
Pseudo- Ascon. ad Cic. 3. Verr. extr. p. 202. Bait. 
discrimen tradit inter cenlurias et decurias (quum 
de judiribus sermo est ), quod illae inferiorum dice- 
bantur. nempe equitum et tribunorum Eeris; Istae ho- 
nestiorum, scilicet senatorii ordinis. Cic. 4. f'err. 
32. 79. Nunc hominem in judicum numero habebi- 
mus?hic alteram decuriam senatoTiam judei obti- 
nebit? h. e. ordinem senatorum judicanlium. Sue- 
ton. Tib.il. Decurise equitum. h. e. ordo equitum 
in judicum numerum conscriptorum. Adde Cic. 3. 
Verr. 61. 158., 5. ibid. 11. 28., Cluent. 37. 103. et 
1. Phil. B. 19.; Quintil. 4. 2. 48.: ct inscript. apud 
Orell. 3S77. ^ 3. Etiam in pluribus aliis collegiis 
decuriDj fuerunt. — a) Honoratiorum quarumdam 
decuriarum emptiones et venditiones fieri solitas le- 
gimus in Inscript. apud Reines. cl. 10. n. 3. et apud 
Cic. 5. Verr. 79. 184. Nam plcbeji homines, prasser- 
tim libertini generis, si in aliquam decuriam scriba- 
rum, viatoruin. accensorum etc. describcrentur, condi- 
tionem suam nobiliorem facere sibi videbantur, quia 
e\ hujusmodi decuriis, scribarum prsecipue, in eque- 
strem ordinem ascendi solcbat. Dc hujusmodi decu- 
riis plura Reines. ad inscript. 19. cl. 1., et Orell. 
ad Tac. 13. Ann. 27. Cic. loc. cit., Liv. 40. 29. et 
Sueton. Claud. 1. Scribarum decuria;. — Porro hac 
rationc decuria accipitur turn pro ipsis hominibus, 
turn pro jure ipsius decuria, turn pro loco, ubi ilia 
est constituta, ut Ferrius Flaccus docet apud Gell. 
18. 7. ad fin. — Quotiescumquc veteres lapides tres 
decurias commemorant, non espresso earurn nomi- 
ne, intelligemloe sunt Viatoria, Equestris, Consu- 
laris. Id monuit Marin. Iscriz. Alb. p. 56. ad banc 
Inscript. l. ltcinio l. fil. pal. hetiodi E^ivixi no- 

Mano 7 DECVRIALI DECVHUK VIATOHIAE, EilVESTHIS, 

consuLABis. At hiec fuit Cajet. Marini scntentia, 
qure fallai deprehensa est a Jo. Labus. in prcef. ad 
rise. Op. Far. T. 2. p. xt. et a Barpt. Borghesio 
in Bullett. dell'Instit. di coir. arcJieoi. ann. 1838- 
p. 166., ideoquc ita legendum est: Quctiescumque 
in vetustis monumentis triuin decuriarum mentio 
fit, non enpresso earurn nomine, inlelligendae sunt 
decuriae lictorum, viatorum et scribarum. — b) 
Fuerunt quoque decuriae scrvorum publicorum, et 
inter orflcia domus Augustae, ut decttfite iictorum 
apud Gruter. 631. 1. et Reines. cl. 1. n. 19. — c) 
Item eorum, qui sacris publicis ministrabant. In- 
script. apud Gruter. 305. 4. ex ovatvok decvhtis 
cvHro minor etc. — d) Item professorum alicuj'is 
artis, ut decuria scamillariorum apud Gruter. 467. 
7. etc.— Ceterum de hujusmodi decuriis V. Inscri- 
pptt. apud Orell, 2204., 2252., 2450., 3217. et ali«. 
4 4. Etiam in re militari decuriae fuerunt primo a 
decern militum numero dicta: et retento eo nomine, 
etiam postquam numerus auctus oat. /nscript. apud 
Gruter. 557. 3. ct apud Reines. cl 8. n, 72. 



DECURTALIS 

C) Joeulariter de cretu, sodalkio. Plaut.Pers. 1. | 
3. 62. Atque, nisi gratam tecum hue jam, quantum i 
potest, Adducis, cxisam hercle ego tc ex hac decuria. 
h. e. ex hoc ccetu soilalium et convivarum. Similiter 
L'KciUus a pud Non. p. 139. 9. Merc. Meritissimo 
hie mc ejecit ex hac dceuria. 

DECURlALIS, c, adject, ad decuriam pertinens. 
% 1. Genera lim. Decu.ria.lii numerus apud Tertull. 
.Inim. 37. est denarius. ^ 2. Speciatim decurialis 
est ad decuriam pertinens, in decuriam aliquam ad- 
scripts: qua si^niiicatione et Decurialis, is, abso- 
lute substantivorum more occurril. Cod. 11. 3. 2. 
Decurialcs lege?. Inscript. apud Gruter. 36. 6. L. 

AHATIVS THOEBV5 DECTRIAL1S WJCVR. JVLIAP.. ReineS. 

ad Inscript. 19. cl. 1. lu«it I/ecur. Consularis. Alia 
apud Gruter. 622. i>., qua? est apud Orel!. 3985. m. 

LAELIO SABIMAKO DECVRIAU AEDILJCTAE FOMPAE. A- 

lia apud Don. cl. ■%. n. 43., quce est apud Orel/. 
2456. DECVniAiJiS rvLLAnu. Alia apud Fabrelt. p. 

86. 0. MAHCIVS 1TAL1CVS DBCVRIAUS ?,EGOTIATOR . 

Adde alias apud Orell. 157., 874., 976. et 4196.; et 
Fragm. Vatic. § 142. et 235. ^ 3. Item qui decu- 
rio fuit. f. GONDECURIALIS. 

DECCRlATIM, adverb, per decurias. Charti. 2. 
p. 165. Putsch. 

DECORlATlO, Gnis, f. 3. actus deeuriandi, dc- 
scriptio. Cic. Plane. 18. -15. Decuriatio tribulium, 
descriptio populi. 

DECURfATUS, a, urn. V. DECL'RIO, as. 
DECURlATUS, us, m. 4. idem quod decuriatio. 
Lie. 22. 38- L'bi ad decuriatum , aut centuriatum 
convenissent. 

DEcORiO, as, avi, a"tum, are, a. 1. Part. Decu- 
riatus I. 1. et 2. — Dccuriare est in decurias ad- 
scribere. 

I.) Proprie. ^ 1. In bonam partem occurrit et 
pertinet ad rem militarem. Liv. 22. 38. Sua volunta- 
te ipsi inter se equites decuriati, eenturiati pediies 
conjurabant, ^ 2. In malam partem decuriare est 
in decurias vel potius curias adscribere. Dicitur prae- 
cipue de iis, qui ambitus causa, curiarum populi de- 
scriptionem faciebant, et largitione grassabantui ; u t 
earum volunlate stbi adjuneto. suliiagiorum ad se in 
coroitiis majorem partem atlrahercnt, et per vim ho- 
nores obtinerent. V. SODALITll'M. Cic. Plane. 18. 
45. Use doce, haec profer, Laterensis, decuriasse 
l'lancium, conscripsisse, sequestrcm fuissc, pronun- 
ciasse, divisisse. /(/. ibid. 19. 47. Dccuriare tribules. 
Id. Sext. 15. 3i. Servorum delectus habebatur, cum 
vicatim homines consciiberentur, decuriarcntur. Id. 
Dom. 5. 13. Cum decuriatos et desciiplus habercs 
eiercitus perditorum. V. DECURIO, onis. Id- 2. ud 
Q. fr. 3. j. Senalusconsultum factum est, ut sodali- 
tates decuriatiquc discederent. Adde eumd. 7. Phil. 
(i. 18. 

11.) Translate. Capell. 1. p. 1. Respersus capillis 
albirantibus vertex, incrctnetitisque lustralibus decu- 
rlatus. h. e. vertex hominis cani et quinquagenai ii , 
qui scilicet lustra decern compleverit. 

d£(;C'RIO, unis, in. 3. qui ad decuriam pertinet, 
decut'ise allectus. llinc specialim ^ 1. Decurio fuit 
princeps decuria in militia equcstri, nam in pedestri 
decanus vocabatur. — In legione Romana erat, qui 
decern equitibus prserat, ut docet Paul. Diac. p. 71. 
i'J. Rlutl. Tac. 1. Ilisl. 70. Mililcs instinctu decu- 
lionuti) transicre in partes Vitellii. V. integruiri lo- 
cum. — Initio in turnia ires decuriones fuere, turma 
auteni erat equitum xxx. sive ixiiu. cum tribus 
decuriunibus. Varra 5. L. L. 91. JWtll. — Postea 
re inutaU, pristinum tameo reniansit nomen. >'am 
quamvis unus toti pracsset turmae, h. e. xxxin. equi- 
libus, nihilominus decurio dicebatur. I'egel. 2- JH- 
IU. 14. ^ 2. Jffunicipales vero et colonici dtcu,- 
i tones ei eo dicti, quod principio , cum deduceren- 
tur colonias, decima pars eorunt, qui deducebantur, 
consilii public! gratia conscribi solita *it, uli docet 
Pompon. Dig. 50. 16. 239. § 5. At ex Cic. 2. leg. 
4(jr. 35. 96. constat, eos aliquando fuis^e quintain 
duntaial eorum partem, quern locum /■'. in AL'GUR. 
Ceterum centum numero semper fuisse, apparct ex 
locis allatis in V. CENTUMV1RI (quidquid contra 
effiiliat rartarottt, Illustraz. etc. p. 62'J.), ideoque 
etiani ccntumviri sunt appellati, qucniadmodum Ko- 
mae anliquitus a Romulo centum tantuminodo Sena- 
tores lecti fuerunt (V. Savi$ny, Hitt. da droit Rom. 
T. 1. p. 6*.). Quandoque tameo imperatorum indul- 
sentia super legittmum numerum adjiciebantur , ut 

Tom. II. 



— 25 — 

ait PJtn. 10. £p. 113., vcl ab ipso decurionum or- 

dine allesjebantur, qui ideo allecti sunt appellati. V. 
ALI.ECTL'S. — Decuriones tiebant itate annorum 
xxv. Callistrat. Diy. ")0. 2. 11. Ncquc minores xxv, 
annis decuriones ailegi.nisi ex causa, possunt ; ne- 
que hi. qui annum quinquaaesinium et quintum ex- 
cesserunt. Vlp. Dig. 50. 2. i. § 8. Majores annis lt. 
ad decurionaius honorcm inviti vocuri, constitutio- 
nibus prohihentur; sed ss et rei consenserint, etsi 
majores annis i.xx. siut. nmncra quidem civilia ob- 
ire non co^nntur, ho^ores autem gerere debent. — 
Cum vero mos essct Romie senatoribus in curiam 
cum praetcxtatis iiliis intruire, ut narrat Ge.ll. 1. 23., 
et ostendit Tabuta Canusina apud Fabrett. p. 599. 
n. 9., in qua. prater xxxvut. patronos et C. decu- 
riones, etiam x»v. pi-fietextaii numerantur; paullattin 
assentationis gratia factum est, ut hi in decurionum 
numero habeientur ; hinr Inscript. apud Marin. 
FrtU. Jrv. p. l J\. UiicvRio adlkctvs a»>orv»i xvii. 
Alia apud eumd. ibid. p. 89. adlkcto m oaDtMi vs- 
cvriom'm, cvii ksset a>norvh TV. Alia, quam ex 
ipso lapide ipse desciipsi >'ea[ioli apud Anir. de Jo- 
rio. d. m. c. jvlii c. r. CL. HKGKMONIS .tDLECTI in 
OBDise DECVRumum jiiskm, vwit A^^l«s v. Menses 
vi Dies vi. V. Cardinal*, Iscrii. ined. n. 17. el not. 
p. 8.; et Insaipt. apud Orell. 3745. et 3749. Paul. 
Dig. 50. 1. 21. 5 li. Impp. Severus et Antoninus 
Augg. Septimo Zenoni. Pro infante filio, (juem decu- 
rionem esse voluisti, quamquam fidem tuam in po- 
sterum adstrinxeris, tamen interim oncra sustmere 
non coueris. Imp. Const untin. JI. Cod. Theod. 12. 
1. 19. tjuoniam nonnulli divcrsaruni civitatum cu- 
rialcs {V. CL'RIALIS) intemperanter minores, qui- 
bus publica tutela debetur, ad curiae consortium dc- 
iocarunt,ut scplem,vel octo annorum constitutos 
nonnullos nominarint, fnmiter decernimus, ut omni- 
no nullus i!i curiam noiuinationibus devocetur, nee 
functionum oliseqnia subire cogatur. nisi qui deci- 
muni et octavum annum aetatis fucrit ingvessus. — 
Kal. vero Mart, nuiiito quoque anno decurionum no- 
ininatiories tieri solebant a quinquennalibus, uti con- 
stat ex Cod. Theod. 12. 1.28., qucruadmodum Ro- 
rate a censoribus scnatores legebantur. — >'ovi de- 
curiones honorarium alicubi pro introitu, Itali di- 
runt enlratura, rurife date debebant; singula nem- 
pe millia denariurum , vel bina, ut docet Plin. 10. 
Fp. 1 13. Qui vero de republics bene meruissent ob 
opera [jublica subi siimptibus rondita, vel ob largi- 
tioncs el nmncra jzladiatoria splendide populo daia, 
hisi|ue sisnilia. uratis alle^ebimtur. /nscript. ;>pud 
Grulei: '»75. 3. titio c:hbksimo ob jierita tatris 

HONORKM DECVRIONATVS CRtTVlTVM DECBIV1T 0HDO 

JlEC^Klo^vsl. V. HONORARIUM. Sic F ronio 2. ad 
Atnic. <>. ed. iter. ./. Jlui. 1'ensiones plurimas ad 
quintum usque deruvionatum dependit. £l moz. 
Poslquam usurpavit honorcm, pensionibus inferre 
pecuniam debuit , quater intulit. — Eorum census 
erat c. millia scitertiorum, ut cccc. millia fuit cen- 
sus equitum R., uccc. millia senatorum. Plin. 1. Ep. 
19. Esse autem tibi centum millium censum satis in- 
dicat, quod apud nos decurio es. Igitur, ut to non 
decurionc solum, vcium etiam equitc R. pcrfruamur, 
ofTero tibi ad implendas equestres facultates ccc. mil- 
lia nummum. — Occurionum rnuiiia' plurima et gra- 
via fuerunt, quoniam quidquid ad rei publics admi- 
nistrationem pert'meret. Riorum curae erat demanda- 
tum. Ea vero recenset Gotliofredus in Paratitl. ad 
Cod. Tkeodoa. I. 12. (if. 1. — Si deenriones, quibus 
major census esset, non qui atate, nobilitatc generis, 
et rerum civ ilium pnidentia eminercnt, una cum 
quatluorviris, vel duumviris sumptibus rei publicae 
causa faciendis praeerant, tribmi inodum in capita et 
a>jros del'micbant, et suo pcriculo exigebanl: hi pro 
eorum numero vel quatuorprimi, vcl quinquepriini, 
vel sexprimi. s el deceinprimi seu decaproti (seu deni 
principei apud /.it'. 29. 15., ubi uiox prtmores co- 
loniaium vocantur) vel quimlecimprimi, vel Graeca 
appcllatione icosaproti vocabantur, Itali autem di- 
cunt li maggiwi estimati. f- has voces suo quasque 
loco. Hinc 'flermogenian. Dig. 50. 4. 1. decempri- 
matum vocat patrimonii nmnus; et C'lp. ibid. '.)■ § 
10. affiimat, decaprotos etiam minores annis vigin- 
tiquinque fieri eonsuevisse. Adde, quoties Vprimos, 
Vlpnmus, Xprimos, XVpriinos, vel tandem XXpri- 
mos M-tusti scriptores nominaat, in iis locis sermo- 
nem esse dc tributo sohendo, vel sumptibus rei pu- 
blico; causa faciendis. — Eadcm erant dignitate, qua 



DECURRO 

Roinse senatores; ex iis eligebantur omnes magistra- 
tus, et eorum decretum erat, quod Romse senatus- 
consultum. Cic Sexl. 4. 10. Redta quiEso^Sexti, 
quid decrevcrint Capua decuriones. llinc etiam in 
nummis colunicis, et in vctustis iapidibus videre est 
passim d. v., h. c decreto decurionum, ut Roma S. 
C, nempe senatus consullo. Eorum porro decreta 
ita proponebantur, ut est in Inscript. Gabina npud 
^'iscont. Mas. Pio-Clem. T. 6. p. 239. edil- Me- 
dial. HOC DECBETVM POST TRES BELAT10MS PLACVIT 
IS TABVLA AIBEA SGRIBr, ET PROFOSt IN PVBllCO, VN- 

de de r-t.A*o rectb leoi tossit. — Plurima elian* 
eront decurionum emoluments; nam quoties natali- 
cia, vel matrimonia, vel parentalia virorum illu- 
striutn eclebrarentur, aut dedicationes Qerent status- 
rum, sol operum publicorum, aut majistratus iniren- 
tur, decuriones ad epulas invitabantur, vel snortulae 
iisdem distribuebantur, lejtantibus id pluriinU vetu- 
stis inscriptionibus ct Plin. 10. Ep. 117. Qui viri- 
lcin to^am sumunt,vel nuptias faciunt,vel incunt 
magistratus, vel opus publicum dedicant, solent to- 
tain bulen, atque el ram e plebe non exiguum nume- 
rum vocare, binosque dennrios, vel singulos dare. — 
Prajtcrea tnga Candida laticlavia, et senatoriis cal- 
ceamentis, atque etiam bisellio, ut Romas sella cu- 
ruli utcbantur, qui majistratus obiissent. V. BISEL- 
LIUM. Use passim in inscriptionibus vocantur or- 
namcnia decurionalia. /nsrript. apud Majf. Mus. 
Ver. 86. 3. pakcis AVGustis p. falerivs tbophimvs 

OKKAMEJiTIS DECVUIOJALIBUS BEsTtTVTOH H«"pubit- 

ctB vsjioncnsium. f. DIVISIO. — Non raro accidit, 
ut quis pluribus in municipiis et coloniis decurio es- 
set, fortasse quia bona in eorurodem finibus possidc- 
bat. InscripU apud LabusUtm Dissert, sulla lr\b», 
e sui decurioni Bresc. p. 18. Sex. Valeria Sez. F. 
Fabio Poblicotee eqvo fvblico, mcvh ioni brixia-:, 
vero>ae, TRtDENTi etc. — Horum plurima. qus a-1 
decuriones municipals et coloniros pertinent, docie 
illustravit Jo. Lubusius in ojiere supra laudato. quo! 
videsis. — Ceterum decuriones bujusmodi, fere in 
plurali numero, praterquars in locis hucusque albi- 
tis, occurrunt apud Cic. Rote. Am. 9. 25. et 39. 115., 
fluent. 14. 41. et 6. Fam. 18. 1.; Cces. 1. S. C. 1 3. 
et 23.; Tabul. Heraci. v. 11. et seqq.; Sueton. Aug. 
46. et 160. et alibi. — Denique numina quarumdam 
civitatum propria et pceuliaria joeulariter deos decu- 
riones vocat Tertull. 2. ad Nat. 8. Satis video et- 
iam deos decuriones cujustpic- municipii, quibes ho- 
nor intra muros suos determinanlur. ^ 3. Fuerunt 
etiam in urbe decuriones, ii nempe qui in aulis Cx- 
saruui erant, ut Decurio cubiculariorum, h. e. qui 
priest cubiculariis apud Sueton. Domil, 17. decv- 
rio lecticahiurvm BRIT.O.MCI, Inscript apud Gru- 
ler. COO. 1. Sic DECVRIO COM.KGII FABHVM PERBA- 

rivm, apud eumd. 632. 1., el apud OreU. 4055. Alia 
inscript. apud Orell. 2923. phocvlvs becyrio ci»- 
marorvm ti. ge»masici. n. e. Germanorum, qui coi- 
poris custodes erant, quique propterea probe distin- 
guendi sunt a Germanicianis, id est servi* Tiberli ei 
heTeditate Germanicl Cas. Bine in Tab. Jntiat. 
apud Pulp, el Gimuco Hut. Capit. T. 2. p. 149. 
habetur d. d., h. e. decreta decurionum, qui erant 
vernas in villa Augusta Anliatina: eorum etiam pro* 
magister, et qui in eorum corpu* eooptabantur aile- 
cti diruntur. — Denique deeurio fetnina legitur apud 
Orell. Inscripl. Lat. T. I. p. 513. 

dEOURIOTNALIS, c, adject, ad decurionem pcrti- 
Dens, senatorius. Inscript. apod Gruter. 469. 4. six. 

SEXTtO OMStCEKI EXOBNATO ORNAMIKTIS DECVHIO- 

halibvs. V. et ORNAMEMUM. Glost. Philox. 

^oiiXauTcxo?, decurionalis- 

DECURlONATUS, us, m. 4. dignitas et ofneium 
decurionis. ^ I. De dignitate et officio decurionis 
in militia equestri. V. DECURIO, onia 1. Cato apud 
Festum p. 201. 28. Mill. Majores paravere bonis 
atque strenuis decurionatus, oplionatus, hastaj dona- 
ticas. 5 2. De dignitate et officio decurionis in mu- 
nicipiis et coloniis. V. DECL'RIO, onis 2. Trajanut 
apud Plin. 10. Ep. 114. Honorarium decurionatus 
inferre. Inscript. aqud Murat. 484. 3., quam vide 
in V. BISELUATUS. Item Inscript. apud Orell. 

3530. C. COSLIO ASItETO - ORDO SAKCTJSSIMVS DtCVR. 
OB SPSM PROCESSVS EJT8 HONOHEM BECVBIONATVS 
CHATVITVM OBTVUT. 

DECUHIO.NUS est idem quod decurio. Paul. 
Diac. p. 49. 10. Mull. V. CENTURIONUS. 

DfiCURRO, curris, curri et aliquando edeurri, 

4 



DECUESIO 

cursuro, curteic, 3. (de et curro). In prateriti: mita- 
t-ior forma est decurri sine reduplicatione; immo 
$<srvius ad Firg. II. ,Er*. ISO. negat did posse de- 
cucurri: sed tamen decitetirrit legitur apud Cces. 2. 
B. G. 21. et TYic. 2. Jan. 7., decacurreriint apud 
Cces. % B. G, ID., dtectwwtwal apud Ziu. 1. 12., 
ei decucurrisse apud euind. Zit". 25. 17. — Part. 
IJecurrens I. 1. 1.°: Decurstts I. 1. 3.°, n. i. 2.°; 
Zteirsurws I. 1. 1.°— Decurro est deorsum curro, 
vel celeriter deorsum feror (It. correr giix, affret- 
iarsi discendendo; Fr. descemire en courant, se 
pricipiter en descendant ; Hisp. descender corre-n- 
do; Germ, von einem liiikergetegenen Orte nach ei- 
nem niedrig, gelegenenlierablaufm, eilen, uberfi. 
von jeder rasehen Bewegung, abwarts; Angl. to 
fit 7i down or along). 

I.) Proprie. ^ 1. Generatim; et quLdem — i.°) 
Xculrcrum more. — a) He bominibus ct ceteris 
snimantibus, qua; terra dceurrunt. Virg. 2. Jn. 41. 
Laoeoon aid ens sum ma decurrit ah arce. Liv. 4. SO. 
Decurrere de tribunal!. Cms. 2. B. G. 10. Incredi- 
bili eelcritate ad Hum en decucurrerunt. Adde Sue- 
ton. Jug. 81. Rursus Cces. 1. B. C. 28. Qui cratit 
in muro custodis causa coilocati, eo signo revocan- 
tur, notisque itineribus ad naves decurrunt. Liv. 41. 
2. Pauci armati, major pars mermes, ad naves dceur- 
runt. Firg. 4. /En. IS 3. Caprse decurrere jugis, Plin. 
24. Hist. nat. 18. 103. (1GS). Scarabreus sursum de- 
orsum deeurrens. — i) De pomis ct similibus, quie 
deddunt. Failed. 10. if. R. 7. de prunb. Si poma 
decurrant, oleastri epiurum tcrebraiaa infige radici. 
— c) De fluminihus, qua; deorsum. aut in mare fe- 
runtur. Horat. 4. Od. 2. 5. Monte decurrens aiunis. 
Liv. 38. 13. Mseandcr, ci arce summa Celainarurii 
ortus, media urbe decurrens. Adde eumd. 21. 28. 
Plin. 6. Hist. nut. 1<J. 22. (03). Fluvius decurrit 
inter oppida. — d) De nnvibus, qua sec undo ilumi- 
nis cursu, aut per mare celeriter feruntur : cf. Ovid. 
1 J. Met. 50. decurrit pedibus super requoi a siccis. 
Id. fi. Fast. 111. eeleri decurrere cymba. Id. 9. Mel. 
500. Decurrere mari. Tac. 15. Ann. 43. Naves dc- 
cuminl. ft. e. serundo venlo feruntur. — llinc et 
Cic, 18. Fom. 4. Ego puto, te bellissime cum .Hcsci- 
nio detursuium. h. e. e Gra?cia in ltaliam navigatu- 
rum. — nuc pertinet et singulars illud LucreL. 5. 
1262. pusse hrec iiquefaela {inetalla) calore Quamli- 
bet in furinam et facie m decurrere rcrum. — e) Et 
pro siaipliciter currere, pcrcurrere. iVepos £umen. 
5. DecuiTCru in spatio. Et Horat. l.Ep. 1. 74. Oc- 
cuiiurn visus decurrere pistlis ad hamuiu. — f) De- 
tuque dicitur etiam de regionibus ];ro eitendi. Plin. 
G. Hist. nat. 17. 21. (00). India a monlibus lota 
decurrit in planitiem immensam, Cf. eu-md. ibid. 20. 
23. VTH). Populi cum Indo flumine decurrcntes. — 
2-°} Passive impeisona liter, tie. 1. Tusc. 8. 15- None 
videu ruleem, ad quem quum sit decuisum, nihil sit 
pr^terca eitircesccndum. - ■ 3."> Passi\ e occurrit et- 
iam Part, prster. Decursus pro eicursus, confectus, 
significalione a Oreo smnpta. Cic. Quinct. 26. 8t. 
Septingenta millia passuum vis esse decursa biduo? 
Id. Senecl. 23. 83. Decurso spatio, a cake ad carcc- 
rcs revocari. Ovid. 10. Met. 507. Dum nutat hajc 
hospes, decutsa novissima incta est. ^ 2. Spsciatim 



decurrere est etiaiu verbuiu miliiare. Decurrere e 
nim dicuntur eicrcitus, quum vel e.t ioco su peri ore 
in inferiorcin descendunt (ut apud Cces. 3. B. G. 2. 
Quum ei ipsis montibus in valleni dceurrerenS. Ad- 
de eumd. ibid. *.", ct locos iub 1. a,), vel sapius in 
armis aliquantum spatii cooficiunt, vel unaginarias 
pugnas cdunt ctin duas divisi partes vcri simile prse- 
lium, ut paratiorcs siut cum hoiitibus congredientes, 
simulque a duee lustrantur: quod apud .Uueedonas 
factitatum narrat Liuius 40. 0. Id. 25. 17. Armatum 
eiercilum decucuvrisse cum tripudiis Hispanovum. 
motib usque uvmururn et corpurum suae euique geoti 
.idsuelis, ipso Hannibalc ninni rerum verburumque 
honore e^scquias celebrante. Adde eumd. 2. 10,, 1. 
12,, 23. 35. et 2i. 48. — Passive impersonal iter. Id. 
2&. 51. in ai mis dei ursum est. ^ 3. llinc etiam de- 
e/inere dicuntur, qui magna rnullitudine ac pompa 
ad suUmnc alirjuod sacrum ta ordine proccdunt, ac 
in* tip ue qui fiineva comiianlur. Suston. ('laud, 1. 
Titcixitus honorarium ci tuiiiuiuni eicitavit, circa 
qut'in deiureps slalo die quoiannis miles decurreret 
GaUlarumqae ci tit ales pub I Lee supp liferent, Vir$. 
11. j£n. 188. Ter ein-urn accensos, cincti ftiigenti- 
bu* urrnia, DccurTWc rugus: tcr maestuin funeris i- 



— 26 — 

gnem Lustravcrc in crjuis. Tac. 2. Ann. 7. Rcstituit 
ararn, honorique patris princeps ipse cum legionibus 
decucurrit. Adde Stat. G. Tlieb. 213. et Lacan. S. 
735. 

II.) Translate. ^ 1- Gencratim, — ft) Eadcm si- 
gnificatione , qua dictum est superius sub 1.1., sed 
metaphorice sumpta: ad rem Justin. 10. 1.2. l'er 
vestigia patemse virtutis decurrcntes - successerunt. 
OccuiTit — 1.°) Ncuiroruiu mure. Lucret. 4. 705. 
Refrigescit enim cunclandu plaga per auras: Nee ca- 
lida ad sen sum dceuirunt, nuncia rcrum. Plin. 7. 
Hist, nat 16. 15. (72). Sed moi pluia de hoc, 
quum membratim historia decurret. Liv. 38. 8. Scn- 
temiEE eo ilecurrunt. — Et passive impcrsunaliier. 
Id. 31. 20. Decurrebatur tauien eo, ut ovaus urbein 
iniret. h. e. in cam sentcntiam devencre etc. Sic Tac. 
3. Ann. 50. Eo decuisum est, ut poutiruds maiiini 
sententiam opjierirenlur. Rursus Liv. 26. 18. Ouum 
alii alium nominarent, poslrcmum eo decursum est. 
ut populus - comitia haberet. Imcript. apud OrclL 
4395. DECvaniT rossESsio pib gekts. — 2.°) Acti- 
ve usurpatur pradjMiC de vita. Plaut. Merc. 3. 2. 4. 
Decurso in spatio, breve quod vit^e reliquum est. Id. 
Stick. 1. 2. 14. Decurso setatis spatio. Ttr. Jd'lph. 
5. 4. 5, Ecu vitam duram, quam viu usque aubuc. 
prope jam decurso spatio rnitto. Priscian. ita legit : 
al. excurso, Lucret. 3. 1055. Ipse Epicurus obit, de- 
curso lumine vit;e. Propert. 2. 12. 41. et F/;u?t!r. 3. 
20. Decurrere vitam. Cic. Quinct. 31. 'J'J. .Etas pro- 
pe jam acta et decursa. Similiter f'irg. 2. G, 30. De- 
currere incuptum laborem. h. e. persequi. — b) De 
orationc priecipue ponitur pro tractare, narrarc. — 
l.°) Seutrorum mure. Quintil 6. 1.2. In peroratio- 
nc decurrendum per capita. Id. 10. 3. 17. Decurrere 
per materiam stilo quam velocissimo. Adde etirnd. 
5. 8, 2, — 2.°) Active. Cic. I. Oral. 32. 148. Istu, 
quje abs tc breviier dc arte decursa sunt, andire cu- 
pimus. Stat. 5. Silv. 3. 1*0. eiluos pugnnsque virum 
decurrere vcrsu. Aact. Panen. ad Pison. 108. Son 
mca tot laudes decurrere earmina possunt. — c) 
Apud Rbetores decurrere dicuntur, qu;e fusa sunt. 
aique ordine nulioipuc ijiipedimenio ad (teem dei-ur- 
runt, QuintiL 11. 1.6. CirruiLvis conterto nitorc de- 
currcntes. h. e. periodi fuss ac vobrbijes. Id. ibid. 3. 
M4. Brachii ruoderala projerlio continues et, deeui- 
rcntes locos maiimc dcel. k. e. ubi oralio dceurril. 
Id. 0, 4. 55. Versus semper similis sibi C>! , ct una 
ralione decuirii, ^ 2. .Speciatim di'currere adali.- 
quid usurpatur pro confugere. Vic. CfFci-n. 33. 65. 
Decurrere ad hiirtatiunent. Httral. 3. Od. 20. 53. ad 
preces, <pioil f'irg. dixit 5. JEn. 782. Dcsreudeie in 
pieces. Gad. 2. Art. am. UO. Decurrere ad artes 11a?- 
mooias. CV.'-s. 6. IS. n. 3. Decurrendum est ad medi- 
cameiila. Plin. 10, £p. 07. ad fin. Ad tc consiilen- 
duin decucurri. Justin. Ifi. 3. 8. Decurrere ail ora- 
culuin. Id. 14. 2. 6. ad AlCLandri Magni etcreiium. 
Adde QuintiL Dectam. 377. ^ 3. Item specialim 
decurro est ad finein usijuc percurro, adeoque curre- 
re desino. Petr on. frugm. Tra-gur. 64. Burmanr.. 
Jam quadriga: mete dccucurreriml ; ei quo poilngri- 
cus factus sum. ^ 4. llinc active est abjicere, de- 
pone re. Ccelius apud Cic. H. Fam* 13- 1- Cetera por- 
ro, quibus adhuc ille sibi parum utilis fuit, et tstale 
jam sunt decursa, et consuetudine at que auctorilatc 
tua-, si qua rcstabunl. eonfido celeriter sublatum 
iri. OreUtiis \ero, ct (juidem rectius, legil decussa. 

DECUUSlO, on is, f. 3. aclus decurrendi, h. e. 
deorsum currendi. ^ 1. Generalim. Arnob. 2. 50. 
Aqua natura res labilis, et ad lluorem semper de- 
cursionemque tarn prona. f'eget. 1. f'eter. 27. 3. 
Sckneid. Post decursiunem sanguinis cretam impo- 
nes. ^ 2. Speciatim pro incursiune hoslili e loco 
supcriore. Brutus apud Cic. 10. lam. 14. 1- L't Al- 
piiius sc teneat, et decursionibus per equitcs vaslct 
ca lura, in qure incurrerit. Auct. B. Alfi. 42. l.a- 
slella locis editis po^iia. quurum upportuidlas caslcl- 
Uuios impclkbal ad tiecursioncs faciendas. Adde 
And. B. G. 8. 22. 5 i bora speciatitn pro eierui- 
tatiune miittari, de qua in DKGURRO 1. 2. dk'tum 
est. iuelon. .Yer. 7. Indicia decursionc prietoriauis. 
scutum ut manu prsetulit. Id. Galb. 6. CampesErem 
decursionem scuto modcratur. Adde eumd. Cat. 18. 
Legilur etiam in nummb Scronis ct Hadriani apud 
Eclhet. I). _Y. F. T. 6. p. 271. et 503. Porro a Fe- 
get. I. Milit. 27,, 3. ifeiti. 4. et ellbi ca*npi curaio 
dicilur. Cf, cl Liv. 25. 17. 

DELX'RSITO, as, arc, n. 1. iJccunilanl legitur 



DECUS 

apud A}iul. de deo Socrat. v. 118. Elmenk. ei p. 
170. Oudend.; qui tamen, pro bar ftdsa lectionc, 
mcliorem recepit, scil. detrectant. 

DfiCURSOKlDS, a, urn, adjrxl. idem ac curw- 
rius, qui ad cursum pertinel. Innocent, rd agrar. 
p. 223. Goes. Termini decursorii. 
DECL'RSCS, a, um. V. DECURRO. 
dECCRSL'S, us, m. 4. actus decurrendi, deeursio 
(It. scorrimento all' ingiu ; Fr. action de ctesKrwIre 
en coura.nl, course descendant; HUp. el acta de de- 
scender correndo, carrera dticemUeate ; Germ, dot 
Ab-, Herabl-aufen^ Herabsturz; AngL a running 
down, descent, stream). 

I.) Propric. % 1. Stricto sensu ac gencratim, di- 
cilur dc lis, qua; ab alto aliquo loco deorsum ferun- 
tur. Zueret. 5, 044. munlihus e magnis decursos a- 
duai. Adde eumd. 1. 284. et 6. 61U.; et Orid. 15. 
Met. 236, Firg. 12. JEn. 523, decursu rapido dc 
monlibus altis Dant soriitum spumosi amncs. Liv. 1. 
27. extr. Itaquc, ne subito ei coiiibus decursu Alba- 
norum inlcrduderentur ab oppido, terga vertunt. 
Petr an. Satyr. 138. Evasi tamen, omnibus uigiUs 
inter prscipitem decursum cruentatis. Frontin. 1. 
Sti'ateg. 5. 0. Pondus in proras vcrsum, decursnm 
super catenam dedit navihus. — Hue pertinel et .il- 
lud Auct. B. Hisp. 29. Cujus (.plartitiei) decursum 
antecedebat rivus , qui etc. ^ 2. Latiori sensu ae 
speciatim in re militari decursus est — a) Siilita- 
ris e\creitat;o. Liv. 42. 52. Mota parumper acies 
(non justo decursu tamen) ne stctisse tantum in ar- 
mis vidcrentuv. Adde eumd. 44. 'J. Tac. 2. Ann. 55. 
Excrcitio equitum, decursilius cohortium intcresse. 
Adde eumd. 12. ihid. 55. ct 3. ibid. 33.; et Fronfin. 
2. Strateq. 2, 2. — 6) Item pubiica militum iustra- 
tio, GelLI. 3. sub fm.'Scl non proindc ul in decur- 
sibus ludicris, am simulacris prsliorum voluptarils 
fieri videmus; nun, iiiquam, distjnetc nimis uimisque 
couiptc ac modulate res acta est. Adde Pers. 6. 81. 
el V. UECCRSIO 3. et DECURRO. ^ 3. Item ter- 
minus, linis cursus. Smton. JVer.34. Eicussus curru, 
ac rursus rcpositus, cum pcrdurare uon posset, de- 
stitil ante decursum. 

II.j Iinproprie. Cic. 3. Fam. 2. e;r!r. Si provin- 
ciam quam eipcditissimam mihi tradideris, facilior 
crit mihi quasi decursus mei temporis. IS. 1. Orat. 
1. 1. Si itifinitns forensiurn rerun) labor, et ambi- 
tionis oc^upatio decursu hunovum, etiam statis flc- 
m consti tissct. h. e. posteaquam honures decucurri. 
QuintilAJ. 4. !15. Versum facientcs totum ilium de- 
cursum, non set, vel quinque partes, ex quibus con- 
stat versus, aspiciunt, Terlull. Anim. 28. Moyses de- 
cursus generis buiuani ab eiordio mundi quosque 
per singula! nalivi tales nominatim temporatimque 
digessit. 

Df.CURTANS. amis. V. DECURTO. 
DECURTATfO, onis, f. 3. curtandi, sru mulilan- 
di actus. Mar. FkXorin. p. 2511. Putsch. At in ul- 
tima j/sicuics ob decurtationem, ut Grsci dUerunt, 
caudie. id est eitimte partis etc. F. Ml LRUS. 
DECURTATUS, a, um. f. voc. seq. 
DECURTO, as, avi, Stum, are, a. 1. (de et cuito). 
Part. Deeurtans I. et Decurtatus I. ct II. — Deeur- 
tare est idem fere quod curlare, mutilare. 

1.) Proprie. Arnob. 5. 11. I'eniculamenia decur- 
lans caniheriorum. h. e. sctas cvellcns, vel abstin- 
dens e cantberiorum caudis, qnss penes vocantur, Se- 
riecfi 3. Ira 17- Amicum suum undique decurtatum, 
cum aures illi nasumque abscidissct, in cavea diu pa- 
vit. Plin. 25. Hist. nut. 5. 21. (53). Dccurtataj ra- 
dices. 

II.) Impropric dc ovatione. Cic. Orat. 53. ITS. 
Mutila scnlit qusrdam, et quasi decurtata. 

DEC UllV AT US, a, um, adject, idem quod curva- 
tus. .ton. p. 80. 20. Merc. Uura dicilur pars aratri 
posterior dccurvaLa. 

ofiCCS, oris; n. 3. (decet) quod quamque rem de- 
cet, atque adeo eiornat, ornamentum, dignitas, de- 
cor, bonestas, pulcritudo l,It. or namen to, iusfro., de- 
coro; Fr. ornement, p^irare, eclat, gloirc, digniLe; 
Hisp. oirtamenfOj nrforno, csp ientloi-, gloria; (jerni. 
d. Schmu-ck, Zierdt, Heir Held cit, ffnrde,Anst- 
hen; Athj). an ornament, grace, beauty, credit, ho- 
nour, commendation). Occurrit autcrn A) De eiter- 
na huminum rerumve specie, el E) De intcriore re- 
rum natura. 

A) Dc eiterna rcrum specie usurpatur — fi) Dc 
hominibus. qui decus alferunt. Cntuf.'. 64, 78. Ete- 



DECUS 

elos javenes, et decus innuptarum. h. e. puellas de- 
cora*. Virg. 2. G. 40. decus, o fain* mcrito pars 
maiima nostras. Horat. 1. Oil 1. '2. de Mmcenate. 
O et presidium, et dulce decus mcum. Adde eumd. 
2. ibid. 17. 4. et 3. ibid. 16. 20. Cic. Cmcin. 10. 28. 
Senator, decus judiciorum. Id. 2. Phil. 22. 54. Pom- 
pejus, qui imperii populi R. decus ac lumen fait. 
Val. Flacc. 8. 37. de Medea. decus in nostros ma- 
gnum ventura penates. Adde Curt. 6. i. S. et 5. 8. 
16. Plin. Paneg. 23. Decora ordinis equestris. Tac. 
2. Hist. 81. E Judaico ewrcitu lecta decora, h. e. 
corpora. — Capuli decus dicitur per convicium bo- 
mo ruorti vicinus, capularis, apud Plant. .4 tin. 5.2. 
42. — 6) De rebus. Cic. 6. Very. 44. 97. Hostium 
spolia , monumenta imperatorum, decora atquc or- 
namenta fanurum etc. Virg. 2. JEn. 448. Auratasque 
irabes velerum decora alta parentum. Seneca Thy- 
ett. 701. Regium capiti decus bis terque lapsum est. 
h. e. difldema. Virg. 4. Mn. 150. tantum egregio de- 
cus enitet ore. h. e. pulcritudo ac majestas. Stat 1. 
,4 chill. 290. Eiimium forms decus. CUxttdian. Cons. 
Prob. et Olybr- 51. Quantum stagna Tagi rudibus 
stillantia venis Eflluiere decus. h. e. auruni. Cic. 
Brut. 15. 59. lit hominis decus ingenium, Bic inge- 
nii ipsius lumen eloquenlia est. Id. 1. if at. D. 4. 7. 
Magni eiistimans inlercsse ad decus el ad laudem 
civitatis, res tain graves tamque praeclaras (h. e. phi- 
losophiam) Lalinis etiam litteris contineri. Liv. 38. 
58. Orationcrn habuit plenam veris decoribus. h. e. 
laudibus. Tac. Germ. 11. Decus belli. Adde Liv. 1. 
3*.; Virg. 4. Mn. 150.; Horat. carm. seec. 48.; 
Sail. Cat. 20. et Jug. 72.; Ovid. 9. Met. 690.; et 
felly. 1. 13. 5. et l.'l7. 3. Rursus Cic. 1. Fin. 10. 
36. Decus honestatis. Id. Brut. 97. 331. Decus o- 
mne yirtulis. Id. 10. Fain. 12. extr. Verum decus 
in virtute positum est. — Porro hac significatione 
occurril etiam diceudi ratio decori est, ut apud Lu- 
cret. 2. 641. Ac virtute velint patriam defendere ter- 
rain, Praesidioque parent decorique parentibus esse. 
Virg. 7. Eel. 32. Vitis ut arboribus decori est , ut 
vitibus uvae. Sail. Jug. 73. lmperatori nobilitas, quae 
antea decori fuerat, invidiae esse. 

B) De interiore rerum natura usurpatur tan turn 
morali ratione de ipsa morali dignitate seu virtute. 
Cic. 2. Fin. 11. 35. In decore toto, id est in hone- 
state. Id. 2. ibid. 14. 44. Epicureos nisi arguimus, 
omnis virtus, omne decus, omnis vera laus deseren- 
da est. Id. ibid. 17. 56. Decus Ct honestus. Id. 1. 
Off. 5. 17. Honestatem et decus conservare. Id. 
ibid. 34. 124. Civitalis dignitatem et decus sustinere. 
Id. 1, Oral. 45. 199. Non solum ad usum forensem, 
seJ etiam ad decus atque ornamentum senectutis. 
Adde eumd. 1. Legg. 21. 55. et 5. Tusc. 21. 55- 

Homonym. C. Fronto de differ, verbor. p. 
2191. Putsch, discrimen tradit inter decorem et de- 
cus, quod ille sit formee, hoc honoris. Sed ex locis 
utrimque ailatis satis patet, etiam promiscue usur- 
pari. 

DECUS, i, in. 2. apud varios Auctores de Limi- 
tib. p. 231., 243. et 265. Goesii est figura decussis. 
Sed vo\ est Latine scribenti ftigienda. V. DECUSSIS. 

DECUSSATIM, adverb, in modum decussis, hoc 
est lmese transversim sectae. V. DECUSSIS. Vitruv. 
1. 6. 7. Schneid. Circino decussation describendum, 
et per decussationem et medium centrum linca per- 
ducenda ad eitremum. et paullo pojt. Decussatim 
line* ad eitremas circinationes pcrducendae. Calwm. 
12. II. It. 56. 1. Schneid. Rapum decussaiim ferra- 
mento lunato incidito. Capell. 1. p. 21. Huic (uvr- 
gini) rosis decussatim vinculatis serrata conteilio. 
>. REDIMICULL'M. 

DfiCUSSATlO, ouis, f. 3. actus decussandi, et lo- 
cus ubi dua; linese decussatim secantur. I'itruv. 1. 
G. 7. Schneid. , cujus verba V. in voce prseced. Id. 
10. 6. 2. Faciends decussationes, et in decussationi- 
Iius finila pun? La. Adde eumd. ibid. § 3. 

DEC CSS AT US, a, urn. V. DECUSSO. 

D£CL ] SSli), unis, f. 3. actus decutlendi, projectio, 
objccUo. Tertull. Cult, femin. 9. Vobis euranda est 
ampulatio et decussio redundantioris nitoris. 

DECI'SSIS. is, m. 3. (decern et as, assis). De alia 
forma. /'. DECUS, 1, loco suo. — Decussis ^ 1. 
Est denarius numerus, Sjxa;: quia nota X turn aum- 
mum, turn numerum signifitat. Vitruv. 3. 1. 5. 
Schneid- E\ singularibus rcbu*, quae jiosaSe; dicun- 
tur, pei'Ticitur decussis. V. et voc. seq. ^ 2. Item 
conformatio duaruni linearum in modum litterae X, 



— 27 — 

vel -fa decussatio. Vitruv. 10. 6. 2. .Schneicl. Regula 
figitur in primo decussis puncto. Plin. 18. Hist.nat. 
34. 77. (331). Ducantur alise du<e lineae in decusses 
obliquie. Sicul. Flacc. de condtt. agr. p. 8. Goes. In 
versuris qua; (arbores) notata? sunt, aut decusses in 
cis inveniuntur, aut gammae, ut manifestum sit, ver- 
suras suis signis observari debere. ^ 3. Item num- 
mus, qui decern asses valebat, denarius insignitus iit- 
tera X. (Juam litteram si in duas partes dividas, su- 
perior pars erit V, qua nota est numeri quinarii. 
faiTO 5. X. L. 170. Mvtll. In denario numcro hoc 
mutat: quod primum est, ab decern assibus decussis. 
Adde Lucitium apud cwnd. 0. ibid. Hi. Stat. 4. 
Sitv. 'J. U. Liber mihi constitit decussi. Festus p.234. 
19. JUiilt. Lege Tiirpeja cautum est, ut bos centussi- 
bus, ovis decussibus aestimaretur. V. CE.VTUSSIS. 

DECUSSISSEXIS. n. indeclin. numerus scitusde- 
cimus. Filruv. '.!. 1. 8. Schrieid. Quoniam animad- 
vcrterunt utrosque numcros esse perfectos, et sei et 
decern, ulrosque in unum conjecerunt, et fecerunt 
perfectissimum dccussisseiis. 

DECUSSO, as, Svi, Stum, arc, a. 1. Part, Deeus- 
sans ct Vecussatus. — Decussare est ad decussis fi- 
gurant rcdigere, hoc est , res aliquas ei or dine collo- 
care, ut inter sc litterse Grajcse fj aut Latins' X, spe- 
cicm prsebeant. Cic. Tim. l.amed. Hanc conjunctio- 
nem duplicem in longitudinem diffidit, mediieque 
accommodans media m quasi decussavit. Colum. 4. 
R. It.M. 8. Quorum singula (brachia) spectent decus- 
sati' jugi partes. Id. 4. ibid. 27. 6. Decussarc jugum 
in steliam. Id. 3. ibid. 13. 12- In speciem Graecse lit- 
terae decussarc. Capell. 1. p. 14. Obiique decussati 
poli. Id. H. p. 277. Qui (coluri) alium nb orlu rir- 
culum decussanles in quatuor quadras mundi ambi- 
tum diviserunt. Adde eumd. 2. p. 45. Sicu!. Flacc. 
p. 5. Goes. Dccussatee peine, h. e. decusse sisnatae. 

DECUSSUS. a, urn. V. DECUTIO. 

DfiCUSSL'SJ us. m. 4. deeutiendi actus. Plin. 11. 
Hist. rutt. 37. 62. (163). Aliqui turn scribunt deci- 
dere eum, rursusque rccrescere facilem decussu. A'isi 
malis esse supinum verbi decutio. 

DECUTlO, cutis, cussi, cussum, ctitere, a. 3. (de 
et qualio). Port. Decutiens et Z>ecussus I. — Decu- 
tio est deorsum quatio, quatiendo dejicio, deturbo 
(It. scuotere. getlar gin sballendo; ti.secouer, abat- 
tre en sc.couant , en frappant; Uisp. sacudir , got- 
pear, abatir golpeando; Germ, abschi'itteln, von 
sick wegschiitteln , abwerfen, vcrtreiben; Angl. \o 
shake down, strike or shake off, beat down). 

I.) Proprie. — a) De plantis earumvc fructibus, 
ct de similibus. Liv. 1. 54. Suinma papaverum capita 
dicitur baculo decussisse. Ovid. 2. fh£(.707.Decussa 
lilia. Proper t. 3. 11. 27. Decussa cydonia ramo. Plin. 
15. Hist. nat. 3. 3. (11). Perticis decutcre olives. 
Id. 18. ibid. 7. 14. (73). Spicis decussum bordeum. 
Id. ibid. 6. 8. (451. Rami baculo decussi. Virg. 4. 
G. 11. aut errans bucula campo Decutiat rorcm et 
surgentes alterat berbas. Plin. 25. Hist. nat. 5. 19. 
(42). et 34. ibid. 15. 45. (152). Decutiens gladlo ru- 
biginem a cuspid e, Propert. 4. 1. 141. Decutere un- 
cum mento. Val. Max. 1. 4. 2. Janua egressus ita 
pedero odendit, ut digitus ei deculeretur. Plin. 10. 
Hist. nat. 33. 50. (97). Sagittis decutere nidos 
avium. — Apud Ovid. 5. jKfet. 104. Decutit ense ca- 
put, al. leg. Demetit. — b) De iis, quae fulmine, aut 
bellicis tormentis dejiciuntur, dcturbantur. Liv. 26. 
23. In *de fuimine icta decussaque. Id. 25. 7. Tur- 
res decuss* fulmiiiibus. Id. 33. 17. Ariete decussi 
ruebant muii. Adde eumd. 44. 8. ct Cf. Plin. 11. 
Hist. nat. 37. 62. (163)., cujus verba V. ia DECUS- 
SUS, us. Aucl. B. .4fr.iii.extr. Collem, decusso 
Labieni prsesidio, occupaverunt. — c) l>c iis, quae 
ab alto loco deorsum prsecipitcs aguntur. Val. Max. 

1. 4. 2. Gracchus decussus Capitolio. — d) Dcnique 
et de pecunia, qua ei area eitrahitur. Plant. Epid. 

2. 3. 4. Ei orcluso annario decutio argent! taiitum, 
quantum mihi lubet. 

II.) lmproprie. Cwlita apud Ctc. 8. Fam. 13. 1. 
Cetera et setate jam sunt decussa. OrtlU sic legit; al. 
riecursa. 

DEDAMNO, as, Svi, 5tum, are, a. 1. Tertull. Pu- 
die. 15. Qui non dedecoris tantum , sed et sceleris 
manifestum dedamnaverit. h. t. a damnatione eie- 
merit, absolvtrit. 

DEDfiCENS, entis. V. voc. seq. 

DfiDfiCET, cebat, ctiit, cere, impers. 2. (de et de- 
cet) minim e decct, indecorum est; preepositio enlm 



DEDECUS 

de negativa est, ut docet Cic. Oral. 22. 74. (It. dis- 
convenire, essere indecent?; Fr. il ne convient pas, 
il ne sird pas, il est malsmnt ; Hisp. no convicne; 
Germ, es schikt , iieml sich nichl; Angl. it misbe- 
comes, or iloes not become). Usurpatur *J 1. Stricto 
sensu, ct quidem — a) Cum Nominativo rci ct Ac- 
cusative pOTsonac. Horat. 1. Od. 38. 7. nequc te mi- 
nistrum Dedecet myrtus. Ovid. Remed. am. 409. ra- 
rae sibi vera fatentur: Et nihil est, quod se dedecuisse 
putent. Id. G. Met. 6S9. Adruoviquc preccs; quorum 
me dedecet usus. — In plurali immero. Ovid. 3. 
Amor. 15. 4. Nee me dcliciae dedecucre meae. Id. 1. 
ibid. 7. 12. Nee dominant inula- dedecuero com<e. — 
6) Cum Noniinativo rei tantum. Quintil. 11. 3. 104. 
Ubi voi vel inter denies eipressa non dedecet- — 
Hue referri potest ct illud Cic. 1. Off. 41. 146. L't si 
quid dedeceat in aliis, vitemus et ipsi. — c) Cum 
Accusativo pcrsonae et Infinite. Cic. 4. Tusc. 25. 55. 
Oratorem irasci minimc decct, simulare non dedecet. 
Horat. 2. Od. 12. 17. Quam (Licymniam) nee ferre 
pedem dedecuit choris, Ncc certare joco. Ovid. He- 
loid. 9. 66. Nee le Maeonia - Incingi zona dedecuisse 
putas7 — d) Cum Infinito tantum. Quinlil. 11. 3. 
124. Togam removeri non dedecebit. Id. ibid. 5 170. 
Eitremam oram (sinus) rejectsse uon dedecet-. — e) 
Absolute omnino. Cic. 1. Orat. 29. 132. Quae quibus 
a natura minora data sunt, tamen illud asscqui pos- 
sunt, ut iis, quae habeant, modice et scienter ulantur, 
et ut ne dedeceat. *J 2. Laiiori sensu ponilur pro 
dchonestare. — a) Impers. Tac. 2. Ann. 43. Druso 
Pomponius Atticus dedecere Claudiorum imagines 
videbalur. — b) In primis persunis. Stat. 10. Theb. 
340. Si non dedecui tua jussa, 'ulique prementem. 
h. e. si monitus tuos non indecenter cueci, s^e con 
dehonestavi. Lactant, Scholiast. 

DEDfiCOR.firis, adject, comm. gea. indeco:is. ir.- 
famis, vilis, inglorius. Sail, fragm. apud Pr:n:^rt- 
p. 699. Putsch. Dedecores, inultique per terjo it c- 
stibus Ciedebantur. Stat. 11. Theb. 760. Dedecf.T^Li 
ample^i vitam, rcditusque pudendos. Auson. Epiii. 
9. 5. Quae viridis muscus, quae dedecor alga recondii. 
DEDECOMAMENTL'M, i, n. 2. idem quod dedc- 
cus. V. INHONESTAMENTUM. 

DEdECORATIO, onis, t. 3. Tertull. Anim. 34. 
Poslrema dedecoratio. Id. Cor. 
et dederoratio. 

DEdEc6RATOR, oris, m. 
14. Dedecorator deorum. 

DEDKCORATUS, a, urn. V. voc. seq. 
DEDfiCORO, as, avi, atum, are, a. 1. (de e( deco- 
ro). Part. Dedecorans sub &.; Dedecot atut sub a et 
b. ■ — Dederorare est dedecore afficere; et occunit 
— a) Cum Accusal, persons aut rei, et Ablat. 
Plant. Trin. 2. 2. 23. Dedecorare se moribus tur- 
bid is. Id. Bacch. 3. 3. 95. se flagiliis. Sail. Jug. DO. 
Ubi se flagiliis dedecoravere turpissiuii viri. Sic Sue- 
tort. Ner. 36. Dedecoratus llagitiis omnibus. Proper!. 
3. 21. 35. Cornua nee valuit curvare in pellice Juno, 
Aut faciem turpi dedecorare bove. Adde Teriuit. 
Spectac. 30. — b) Absolute, b. e. sine Ablau-.D. 
Ter. Hecyi . 2. 1. 12. An quidquam pro Ulis faciis 
dignum tc dici [Wtest": Quas me et te et familum .- 
mnem dedecoras. fiiio luctura paias. Cic. 3. Off- 2- 6. 
Dedccorantera et urbis auctoritatem et ma^istri. Hi- 
rat. 4. Od. 4. 36. Dedecorant bene nata culpae. Al. 
leg. indecorant. Adde Cod. Theod. 6. 14. 2. 

DED£COr6s£, adverb, turpiter. Aurel. Vicl. 
Epil. 5. de Ner. ad /in. Dedecorose viii, turpius pe- 
ream. Vetus Scholiast, ad Horat. 1. Sat. 3. 45. Ma- 
le, h. e. dedecorose. 

d£D£C6ROSUS, a, urn, adject. Comp. Dedeco- 
rosior. — Dedecorosus est dedecorus, turpis. Aurel. 
Vict. Epit. 39. extrem. de Dioclet. Suspectans ne- 
cem dedecorosam, venenum dicitur hausisse. Hiero- 
nym. in Isajam 16. 5S. 10. Quodque hU dedecoro- 
sius est mulierculoium precibus. Finnic. 3. Mathes. 
8. n. 5. Dedecorosa valetud'ne. Adde Cod. Theod. 
16.5. 13. 

DEDECORUS, a, urn, adject, qui dedecori est, qui 
dedecus paiit, infamis. Plant. Bacch. 5. 2. 73. Ag; 
jam id, ut ut est, tametsi est dedecorum, patiar. Tac. 
3. Ann. 32. Sei. Pompejus M. Lepidum , ut socot- 
dcm. inopem, ct majoribus suis dedecorum, incusa- 
vit. Id. 12. i6i<i. 47. Compede, quod dedecorum bar- 
baris. trahebatur. 

DEDECUS, oris, n. 3. (dc e! decus) id omne quod 
dedecet, turpitudo, infamia, probrum, ignorninia (It. 



. Mil. H. Turpitudo 
Tertull. yfpolcg. 



DEDICATIO 

ilisonore, infamia, vitupero, vergogna; Fr. dcshon- 
neur , honte, iqnominie, infamie; Hisp. dsshonm', 
verguenza, ignominies, afrenla; Germ, d. Enturiir- 
diyung, Schande; Angl. disgrace, dishonour , sha- 
me, infamy). OccuTvit ./) lie eiterno, et B) De in- 
Irrno dedecore. 

A) De eiterno dedecore usurpa;ur ^ 1. Gencra- 
tiui ac stricto sensu; et quidem — d) Absolute; vcl 
simul cum prohro , infamia, damno , et similibus. 
Cato apud Oell. 3. 10. Injurias, plagas, verbera, - 
per dedecus atquc maiimam contumeliam, inspectan- 
(ibus popularibus suis atquc multis morlalibus, te fa- 
me ausum esse? Sk Sa!i. Cat. 20. Nonne emori 
per virtutcm praestal, quarn vitam miseram - per de- 
decus amitlcre? Cic. Hose. Am. 24. G**. Surnptus ef- 
fusi cum probro atquc dedecore. Id. Clucnt. 21. 62. 
Turn vcro ilia judicia senaloria - vera atquc insigni 
turpitudinc notata. utque operta dedecore et infamia, 
etc. Cf. eumd. 1. Cat. 6. 13. Quod privatarum rerutn 
dedecus nort hsret infamise? V. Klotz ad h. 1. Id. 
I. Fin. 14. 47. Turn in morbos graves, turn in dn- 
ttina, turn in dedceora incurrunt. Id. 2. Divinat. 9. 
22. Oum ignominia et dedecore peiire. Id. Mur. 5. 
12. Aliquod aut in Asia susccptum, ant ex Asia de- 
portalum flagitium ar dedecus. Id. Brut. 3*. 130. 
Dedecus generi icstro. f'irg. 10. Mn. 081. An sese 
mucrone ob tantuni dedecus amens Induat. Id. It. 
ibid. 789. Da, pater, boc nostris abolcvi dedecus ar- 
mis. Sit. It. 13. 9;). Dedecus mami defeudere. — 6) 
Saepe occunit diclio dedecori est, ctiam cum altero 
Dativo. Ter. Heaut. 2. 3. 5)3. An ea quoque dicetur 
hujus, si una ha?c dedecori est parum? Cic. 1. Off. 
39. 139. Amp] a dotnus dedecori domino s.Tpe fit, si 
est in ca solitudo. Id. 8. Att. 11. Dedecori esse stu- 
diis ac litteris. Id. 4. Herenn. 35. -47. Ne isle sua 
turpitudine ordini honestissimo maculae atque dede- 
cori sit. Plin. Paneg. 82- Dedecori multis fuit. — 
c> Cum Genitivo. Justin. 4. 5. 12. Nicias vero - cla- 
dem suorum auiit dedecore captivilatis. ^ 2. Specia- 
(im ac latiori sensu ded?cus dicilur res aut persona, 
qua? dedecori est. Sic Phcedr. 1. 21. 11. asinum nn- 
turce dedecus appellat. Sic Ovid. 11. Met. 183. de 
Mida, cut asini aures erant. Viderat hoc famulus: 
(jitt, <juum ncc prodere visum Dedecus auderet, etc. 
Cf. Plin. Paneg. 81. 

B) Quod ad interna hominis attinet, dedecus mo- 
rali sensu — a) Est turpis actus, vitium, flagi- 
tluni, malum: ut docet Cic. 1. Legg. 21. 55. Decus, 
quod antiqui surnmum bonum diierant-; iternque 
dedecus illi summurn malum. Id. 2. Tusc. 5. 14. 
Ouid enim minus est dignuni, quam tibi pejus quid- 
quam videri dedecore, flaaitio , turpitudine? quae ut 
effugias. quis est non modo rccusandus, sed non ul- 
tro appetendus, subeundus, eicipiendus dolor? Id. 

3. I'trr. 11. 31. Nulio dedecore se abstinerc. Id. 2. 
ibid. 17. 51. Admittere dedecus. Adde Can. i. B. 
G. 25. et 3. B. C- &4. extr.; Horat. 3. Od. 6. 32.; 
ct Sueton. Cat. 48. et Aug. 6S. Ovid, 2- Met. 472. 
ficretque injuria partu Nota: Jovisque mei testatum 
dedecus esset. — t) Interdum et res infeticiter ge- 
stae hoc nomine appellantur. Liv. 3. 51. Siccii c*des 
decemviris, et Appiana libido, et dedecora militia? 
objiciebanlur. 

DfiDlCATiO, onis, f. 3. actus dedicandi. Cic. 
Dom. 39. 103. Nisi quem forte illius castissimi sa- 
cerdotis supcrstitiosa dedicatio deterret. Liv. 2. 27. 
Populus dedicalionem tedis dat SI. Lsetorio. Id. 5. 
31. Gelebrare dedicationem. Plin. 7. Hist. nat. 48. 
49. (,158). Dedicatio theatri. Cf. Sueton. Clau4. 21. 
Trajanut ad Plin. 10. Ep. 5<J. Solum peregrinae ci- 
vitatis capai non eat dedicationis, quse fit jure nostro. 
Inscript, opud Grater. 100. 5. ob dedicatiokem 

UOfcOHABUM TICAMS in'LVH T0FVLO CBVSTVLVM ET 
KVLSTM DEBIT. 

D£DlCATiV£, adverb. afErmando. Marc. Capell. 

4. p. 128. Et dedicative , et abdicative concludi potest. 
DEDlCATlVl'S, o, urn, adject, idem quod afflr- 

mativus, ut dedicativa propositio , cui opponitur ab- 
tlxcativa. Apul. 3. Dogm. Plat. S8Epiasim«. et Capelr 
la i. p. »5. et 121. 

DEDICATOR, aris, in. 3. qui dicat. Tertttll. Apo- 
log. 5. de A'etxme. Tab' dedicatore damnauonis no- 
slr* ctiam gloriamur. h. e. inchoatorc atque auspice. 
Adde eumd. Cam. Christ. 17. 

DEDfCATt'S, a, urn. /'. DEDICO. 

DfiDlCATUS, nomen, vel potius sujiinttm. Apul. 
Florid, n, 18. Sermo di:dicatu rcligiosus. 



— 28 — 

DEDlCO, as, 5vi , stum, are, a. 1. (de el dico). 
Part. Dedicatus per tmesim dividitur a Lucilio apud 
A'on. p. 2S7. 2S. Merc, cui sit data deque dicala. — 
Part. Dedicans II. 1.; Dedicates et Dedicatums I. 
B. 2.; Dedk.andiLS I. B. 2. c. — Dedicare est dicendo 
deferrc, dicendo dare, attribuerc, ut Paul. Diac. p. 
70. 2. Mull, etponi!. 

I.) Propric usurpatur A) Generatim, ct B) Spe- 
cial? m. 

J) Generatim est dicendo defcro, seu loquor, enar- 
ro, afDrmo, assero. Accius apud ,\on. p. 2S0. 5. 
Merc. At vereor, qnum te esse Alcmsonis fratrem 
faetis dedicat. Ccecilius apud eumd. ibid. Legati, quo 
missi sunt, veiiiunt, dedicant mnniirita. h. t. annun- 
ciant. Zurrei. t. 300. Er^o quod magnum est sque. 
leviusque vidctur, Mmirum plu*. esse sibi declarat 
inanis. At contra jirawus, plus in sc corporum esse 
Dedicat. Id. 3. 209. Haec quoque res ctiam naturam 
dedicat ejus. h. e. oslcndit, cortfirmat. Lambin. legit 
deliqual , ceteris imilis Criticis. Apul. quoiiue 3. 
Dogm. Plal. sa-pissitne dedicare pro affirm are usur- 
pat (ut: Dedicat enim virtuli incssc bonitatem.). Ilinc 
dedicativwi. 

B) Speciatim est \erbum.uti ajunt, terhnicum: sic 
^ 1. Dedicare in ce.nsum vel in censu aliquid, 0*1 
in censendo diccre, prulileri quod in censu habetur. 
P. Scipio Africanus apud Gell 7. 11. Tu in uno 
scorto majorem pecuniain absuinpsisti, quam quanti 
oinnc instrumentum fundi Sabini in censum dedica- 
sti. Cic. Flare. 32. 70. PT*dia ctiam in rensu (al. 
leg. in rensumi dediravisti: milto quod aliena, quod 
possessa per iim. etc. V. libit:, ad h. 1. L'troque lo- 
co est qui aliler lejiit, ^ 2. Ssepc sumitur pro diis 
aliquid ad religioncm addicere, tribuerc. consecrare, 
Graece y.ciSsticito. iel etiam avati&Tjpt;: <juia is, cui 
dedicare contiLierat. certa verborum formula, pr^e- 
cuntc pontificc maiimo, utebatur.qua declarabat, 
se ei deo, vel homini inter deos reiato. id religionis 
causa atlribucre, quod dedicabat: qua de re mulu 
Brisson. de furmulis I. 1. Si quis itaquc sumplibus 
suis opus aliquod publicum, ecu lemplum, porticus, 
tbermas, aliaque his similia, Tecisset, idem [ilerum- 
que ipse dedicabat, uti nempe Pompejis Eumachia 
saeerdos publica. quae sua pecunia chalcidicum. cry- 
ptam ct porticus fecerat, eadem ipsa dedicavit. V. 
Insrript. in V. CHAIX1DICL : S. Si vero opus ali- 
quod publicum publicis impensis eistruebatur, tunc 
ejus dedicandi jus ncmini fuit, nisi cui populus ron- 
ccssisset, et Itoma? quidem Ie^c curiatis comitiis la- 
ta: eratque res ma^ni honoris, dedicatio; quia no- 
men ejus, qui dedicavissct, incisum tabula? posteri- 
tati commendabatur. Quid vero differant dedicare et 
consecrare in CONSECItO dictum est. Ceterum — 
a) Dedicari stricto sensu dicuntur templa, cedes, 
porticus, et sirnilia. Cic. Arch. 8. 19. Smyrnaei de- 
lubrum Homcri (at kg. Homcro) in oppido dedica- 
verunt. Id. i. Legg. 1. 3. Romulus templum sibi 
dedicari in eo loco jussit. Id. Dom. 46. 121. Si- 
mulacrum aut aratn dedicare. Sic Liv. 1. 21. et 5. 
23.; et Sueton. Claud. 2. Aram dedicare. Rursus 
Cic. 6. J'err. 55. 123. Marcellus duo templa se Ro- 
mas dedicaturum vo^erat. Id. 3. Nat. D. 5. 13. X.- 
des Castori et Polluci in foro dedieata. Liv. 9. 46. 
Dedicare eedem Concordiac. Cic. 1. Legg. 22. 59. Qui 
se ipse norit, aliquid sentiet se habere divinum, in- 
geniumque in se suum, sieut simulacrum aliquod, de- 
dicatum putabit. — b) Latiori sensu dedicari di- 
cuntur ipsa numtna. Cic. 2. IVat. D. 23. 61. Fides 
et Mens, quas in Capitolio dedicatas videmus. Id. 
ibid. 31. 79. Majorum institutis Mens, Fides, Virtus, 
Concordia consecratac et publire dedicatee sunt. Liv. 
5. 3i. Juno dedieata. Horat. 1. Od. 31. 1. Quid de- 
dication poscit Apollinem Yates? h. e. simulacrum 
Apollinis dedicatum. Oi-xJ. 6. Fast. 637. Te quoque 
magniQca, Concordia, dedicat aede Livia. Adde Au- 
rel. Vict. vir. ilkistr. 16. exlr. — c) Dcniquc de- 
dicari dicuntur etiam alia, qus alicui numsni offc- 
runtur. Sueton. Aug. 52. Apollini aureas corlina? 
dedicare. Id. Fitcll. 10. Pugio Marti dedicandus. 
Adde eumd. Tit. 2. ^ 3. Dedicare locum aliquein 
privati juris est sacrum faetrc, relkione obligare. 
Cic. Dom. 46. 120. /Edes Capionis essent dedicate. 
— Sic dedica,re aliquid in tacrum apud Caj. Dig. 
44. 6. 3. est destinarc, addicere, obligare. ^4. De- 
dicare aliquem est sacrum et deurn facere apud f'i- 
Uuv. prcefat. 2. Cum concilium caeleslium in sedibus 
iuiinortalitatis eum {C-Jal. Cu7«arem;dedicavissct. 



IJEDITICIL'S 

I.) Impropric. ^ 1. Jam iade ab Augusli aetate, 
dedicare alicui librum usu venil pro inscribere , 
nuncupare, ct \elnti co.i=ecrare. Phaedr. 3. prol. 29. 
Librum eiarabo tcrtium .Esopi stilo, Honor! et me- 
ntis dedicans Hlum tuis, PUn. Mil nat. pnejat. § 
12. La;vioris operac hos tibi dedicaw libelios. Quin- 
til. i. procem. 1. Operis tibi dedkati. ^ 2. Uinc 
universim est addicere. attribuere. consecrare , im- 
pendere. Sic Dedicare urbem ncmiini ac memorvE 
ulicujus apud Curt. 9. 3. 23.. ubi de Alejandro con- 
dente oppidum et buccpbali sui nomine ippeilante. 

— Dedicare sub asria. V. ASC1A, — Dedicare ali- 
quid libris est scriptis tradere et posteritati veluti 
consecrare. Quintil. 12. 10. 50. Quod libris dedid* ■ 
tur el in eiemplum editur, tersum ac limatum else 
oportcre. ■— Libros alicui operi dedicare est alicui 
rei tractandsc intcgros libros iniiiemiere. Quintil. 9, 
3. Sy. Adde Sueton. Tib. 70. f 3. Dedicare Ibea- 
truui, scaenam, bibliolhecam, tberuias, gyuinasium, 
domuni, pontem. patinam. apud PUn. 8. Hist. nat. 
17. 25. (oo).; Plin. alt. 1. Ep. H.: et Sueton. dug. 
43., r'esp. 19., .Vet. 12. et 31., Cal. 32., t'itell. 13. 
etc. praeicr earn, quam ditimus, significalionem, quia 
reiera hujusrnodi res deo alicui sacrabantur, valet 
etiam, iis uti incipcrc, encseniare. inchoare. — Sie 
in Inscript. apud De-Vita A A. BB. p. xxi. n. 17. 
opvs ovadkicae dfdicari cavit. — Et dedicare to- 
gam in funus filii apud Paul. Dig. 15. 3. 19. est to- 
ga noia in funns uti. ^ 4. Ilinc factum est, ut qui 
primus agcrct aliquid, dedicare diccretur. Teriull. 
Anim. 19. Slatim infans, ut vitam vagitu salutavil, 
hoc ipsum se testatur sensisse, quod natus est, omnes 
simul ibidem deJicans sensus, ct lurein visu, et sono 
audituni etc. Hieronym. Ep. 79. n. 2. de Cornel, 
centar. Qui primus ab Aposlolis baplizatus salutcm 
gentium dedicavit. — Hinc Part, prstcr. pass,, cujus 
superius plura e\empla retulimus, 

Dedicatus, a, um, adjective quoque occurrit; un- 
dc Sup. Dcdicatissimus , translate pro addicto, dc- 
voto. in Inscript. apud Grutir. 274. 5., qu^E est 
apud Orell. 1007. oali.ii.xo clementissimo PBlsciPt 

— ET SA10N!>A£ SANLTlsSUIAE AVCV. M. AVHELIVS VI- 
CTOR UEDICATISSIMVS NVMTM WAJESTAIIOVB BOBVIL 

DEDIGNATlO, onis, f. 3. actus dedignandi. Plin. 
Paneg. 18. Inertia, et contumacia, ct dedignatione 
parendi. Quintil. 1. 2. 31. Tacita dedignatio. 

DEDIO'OR, Kris, atus sum, ari, dep. 1. (de ei di- 
gnor). Part. Dedignans, Dedignatus et Dedigna-n- 
dus. — Dedignor est indignurn reputo, contemno: 
et occurrit — a) Cum Accusative f'irg. 4. JEw. 
536. Quos ego sim toties jam dedignata maritot. 
Ovid. 1. Pont. 7. 33. Is me nee comiteni, nee dedi- 
gnatus amicum est. Adde euinri. Heroid. 16. 195. et 

12. 83. Curt. 6. 11. 23. Qui Philippum dedignatur 
patrem. h, e. abdicat. Plin. Paneg. 63. Dedignari 
honorcm. Justin. 43. 3. 2. connubia. Sever. JEto. 

13. 538. nee dedignanda parenti Carmina fuderunt 
Pha'bo. — b) Cum Infinilo. Ovid. 3. Amor. 7. 73. 
Uanc etiam non est mea dedignata puella Molliter 
admota sollicitare manu. Tac. 2. Ann. 34. Ut testis 
in causa quadam venire dedignaretur. Adde eumd. 
12. ibid. 37. et Justin. 7. 3. 8. — c) Absolute. Tac. 

2. Ann. 2. Acccndere dedign antes. 

DKDISCO, discis, dldici, discere, a. 3. (de et di- 
sco). Part. Dediscendus. — Dedisco est quod didl- 
ci obliviscor; et occurrit — ■ a) Cum Accusative. 
Plant. Afnph. 2. 2. 55. llaud sequura facilj qui quod 
didicit, id dediscit. Cic. 9. Fam. 20. Dcdisccndae ti- 
bi sunt sportellae. Adde eumrL Brut. 46. 171. et 
Cces. 3. B. C. 110. Ovid. Remed. am. 503. Intrat 
amor memos usu, dediscitur usu. ft, e. deponitur. 
Lucan. 1. 130. longoque togaa tranquillior usu De- 
didicit jam pace ducem. Claudian. prcefat. 1. Hapt. 
Pros. 10. Cordaque Innguentcm dedidicere metum. 

— fc) Cum Infinito. Cic. Brut. 13. 51. Omncmque 
illam salubritalem Attics dictionis et quasi sanita- 
tern perderet, ac loqui p<ene dedisceret. Adde Ovid. 

3. Trist. 14. 46. et 5. ibid. 12. 57. Id. Oind. Remed 
am, 297. Tu mihi, qui, quod amas, aegrc dediscis 
amare. — c) Absolute. Seneca Troad. 633. Dedi- 
scit animus sero, quod didicit diu- Cic. 3. Out. 24. 
93. Juventus nostra dedisceret paene discendo. 

DfiDlTiClUS vel dedititius, a, um, adject, qui sc 
in alterius imperium dedidit, a deditione, ut ait 
Isid. 9. Oriq. 4. 49., ita nuncupatus. — I)ii[)licis ve- 
ro generis fuerunt dediticii. — a) Alii nempe jwrt- 
grini, dt quibuj b«ec Cajut 1. Instilut. (edentc ite- 



DEDITI M 

rum Goeschenio) § 14, Vocanlur autem sic, qui 
quondam advcrsus populum Romanum armis susec- 
ptis pugnaverunt, ct deinde vicli se dediderunt, Cic. 
i. Brut. 3. Id S. C. plcrique interpretantur ad luos 
sivc caplivos, sive dedilicios pertinere. Liv- 7. 31. 
ltaque populum Campanum, urbemque Capuam, a- 
grus, delubra deum, divina humanaque omnia in ve- 
stram , Patres conscripti, populique Romani dicio- 
ncm dedimus: quidquid deinde potiemur deditlcii 
vestri passuvi. Sail. Jug. 35. Si Jugurtha dediticius 
est, profcclo jussis vestris obediens crit. Adde Cces. 
1. B. G- 44.. 2. ibid. 17. et 2. ibid. 32.; Sueton. 
Aug. 15.; et V'urt. 7. 11. 29. — 6) De altero dedi- 
liciorum geticrc ita Cajus ibid. § 13. Lege jlilia 
Scntia cavelur, ut, qui servi a deminis peens nomi- 
ne vincti sunt, quibusve stigmata insrripta sint. de- 
ve quibus oh noxam qutestio tonncntis babila sit. ct 
in ca noia fuisse eonvicti suit, quique, ut fcrro aut 
mm bestiis depugnarent, tradili sint, inve ludum cu- 
stodiamquc conjecti fuciint, et poslca vel ab eodeisi 
domino vcl ab alio manumissi, ejusdem condicionis 
liberi Eant. cujus condicionis sunt peregrini dcJiti- 
rii - et mox § 15. Hujus ergo lurpitudinis servos 
quocuinque rnodo, el eujuscumque telatis manumis- 
sos, otsi plcno jure dorninorum fuerint, numquam 
aut cives Romanes, aut Latinos fieri dieemus, sed 
omnimodo dediticiorum numero eonstitui intclligc- 
mus. 

DEDlTIM, adverb, dedendo. Enumerator inter 
Latina adverbia a Diomed 1. p. 102. Putsch. Alia 
in im, ut gravalim, furlim, deditim, vicissim. — 
At nullo eonfirmatur auctorc. 

DEDlTlO, onis, T. 3. actus dedendi, traditio, sub- 
jectio. — a) Occurrit fere in re militari, Cces. 1. 
B. G. 28. Reliquos omnes, obsidibus, armis, perm- 
gis traditis, in deditionem accepit. (De discrimine di- 
etionuin in deditionem ct in f.dem accipere Y. 
Tzschuclii notam ad Futrop. p. 232.). Rursus Cces. 
1. B. G. 27. Legatos deditione mittere. Id. 3. ibid. 
21 . Rccipere in deditionem. Id. G. ibid. 3. Venire in 
deditionem. Aucl. B. Hisp. 20. et Sail. Jug. 28. 
Facere deditiouem oppidi. Liv. 24. 1. ct Quintil. 3. 
M. 23. Facere deditionem ad hostem. Liv. 31. IS. 
hosti. Sail. Jug. 66. Impcllere aliquem ad deditio- 
nem, Tac. ll.^nn. 19. pcrliccre. Curt. 5. 1. IS. 
Deditio sui. Id. 7. 7. 38. Faroe hostes in deditionem 
subigcre. Id. 7. 11. 27. Barbaros ad deditionem tra- 
here. Justin. 1. 6. Eicrcilum per deditionem alicui 
tradero. Five. 3. 7. 5. Alii deditionem suam ad Pom- 
pejuni abscntem mittcrent. h. e. Pompcjo absenti si- 
jjnififaient, fore, ut se ipsi dedant. Adde Cces. 2. B. 
G. 33. et 3. ibid. 22.; Liv. 28. 22., 2<J. 38., 33. 37., 
3*J. 2. et -if). 33.; Curt. 7. 6. 10. et 7. 7. 3H.; Fellej. 
-2. 2. 1.; Suelon. Claud. 17.; Justin. 1. 17. 'J., 12. 
y. 2., 12. 6. 18. ct alibi sa?pe; ct Tac. 11. Ann. 111. 

— Formula deditionis apud priscos Latinos, babes 
qiud Liv. 1. 3H. ct 7. 31., ritum vero et rationem 
apud Cces. 3. B. C S)8. et ftUej. % 10G. ct 114. — 
b) E\tra rem militarcm usurpalur in Fragm. legis 
Thoricv apud Gruler. 202. Jin. 23. ovoi jiu Eo he- 

JiUDlVlS BJVS IS \11ER. LOCVS TKSTAME>TO, HKltBlMTA- 
TI BWHTIOKIVE OBVBMT, 0B1EKEB1T CtC. 

DEbiTOR. oris, m. 3. qui se ipsum dedidit. Ter~ 
VM. de orat. 11. Nos Dominum adoramus, non dc- 
diinus, imo et adversari dehenms deditoris eiemplo. 

DEDlTUS, a, urn. V. voc. seq. 

D£DO, dis, didi, dltum, dere, a. 3. (de el do). 
Dtdier para^oge Infiniti passivi pro (ietii oecurrit 
apud Liv. 1. 52. in vctcri formula. — Part. Uedens 
1. 2.; Deditus in omnibus paragr. et in fin.; Dtdi- 
turus ct Ifedendus I. 2. — Dcdo est idem quod do, 
trado, addico: de autem augendi vim habct, ut si- 
giullcet totum et ornnino dare. Hine Paul. LHac-y. 
70. 5. Mii It. dedita eiponil valde data (It. dare; Fr. 
dontver, livrcr, abandonner, remetire; Hisp. dar, 
libTar, entregar; Germ, etwat von sich geben, hin- 
weggeben, daher etwas Imdem ubcrgeben, vberlas- 
ien; Angl. to give., give up, submit). 

I.) Proprie. ^ 1. Generatim oecurrit — a) Abso- 
lute. Vetus Poeta apud Cic. Cael. 16. 37. Dede ac 
disjiee, per me Jicebit: si egebis, tibi dolebit. h. e. 
iargire, profundc, dissipa. Alii leg. Dide ac dissice. 

— t) Cum addito Dati»o. Plaut. Most. 2. 2. 67. 
Hie habito: hsec mihi dedita est habitatio. Luc. et. 
4. Kt3. Cervus fugse deditus. Catult. 64. 370. Dede- 
re nupUrn marito. Id. 61. 56. de Hymenceo. Tu fe- 
ro juteni in manui Floridam ipse pucllulam Matris 



— 29 — 

e gremio suib Dcdis. Rursus Plaut. Asin. 3. 3. 18. 
Dedcre aliquem morli. Sic Lucret. 6. 1253. jace- 
bant Corpora, paupcrtatc et inorbo jam dedita mor- 
ti. Plaut. Avlul. 1. 1. 20. Dcdere aliquem cruci. 
t-'irg. 4. G. 90. neci. Cic Mil. 1. 2. telis militum. 
Id. post redit. ad Quir. 5. 13. aiiqucm eonstrictum 
bostibus. Id. 1. Orat. 40. 181. Quum eum pater pa- 
tratus Numanlinis dedidisset. Horat. 3. Od. 27. 46. 
mihi irats infamem juvencum. Seneca £p. 104. el 
Colum. 1. R. II. pros fat. sub init. aliquem nova!, h. 
e. dare ad supplidum. — c) Cum Accus. et prsepos. 
ad. Liv. U. 4, Dedere aliquem ad ncccm. Id. 1. 5. 
alicui quempiam ad <upplirium. Adde Tac. 1. Ann. 
32. — rO Cum Accus. et piapos. in. Plaut. Bacch. 
4. 4. 36. ct Cces. 7. B. G. 71. Dcdere aliquem in cru- 
ciatum. Ti'r. Andr. 1. 2. 2H. aliquem in pistrinum 
usque ad ncccm. ^ 2. Spcciatiui in re militari, si- 
gnilicat in poicstatcm ct arbilrium alierius subjiec- 
rc, tradere, ut ([uum Wcti se dant victnritius. f'ettts 
formula apud Liv. 1. 32. si ego i^uvste imfieijve 

I1.L0S HOMT>Es ILLASyVB nKSallElJIKH >\^CIO T. B. MI- 
HI K\rosco. Cic. "j. Att. 20. Pindenisse se mihi de- 
diderunt. (.'ces. it. B. G. 20. Polliccntur scsc ci de- 
dituros. Id. 2. ibid. 28. Legatos ad L^esart'iu ntise- 
runt, seque ei dciiiderunt. Adde evnd. 3. i6id. 27. ct 
7. ibid. 13., ct 3. B. C. <JiJ. — Et omissu Dativo. 
Cces. '2. B. C. 22. Massiiienses - scse uedere sine 
fiaude conslituunl. — Zii:. 27. 1&. Iisdem fere die- 
bus ct od Q. 1'ul.ium ronsulcm Hirpini et Lucani et 
Volccnics - dediiierunt scse. — Rursus Cces. 3. B. 
C. 1"). e,Ttr. Uedere se atque oppidum (jresari. Id. 
ibid. 16. se suaquc omnia. Salt.. Jug. 30. Cirta de- 
dita. Liv. fragm. I, Ul. (cdente A'iebhurio) p. 91. 
Ft legati niittcrcntur ad dedendam urbem. Plaut. 
Amph. 1. 1. 103. Dcdere se diunaque omnia in di- 
cioncm atque arbitralum hostiurn. Lii\ 7. 31. pu- 
puium, urbem, asros in aiicujus dicioncni. Id. j. 27. 
in potestatcm. Hine dediii sunt iidem qui dedi- 
ticii. Liv. H, 13. Vultis crudcliter in deditus victos- 
que consulere. Curt. 5. 6. Nee in deditus gravius 
consultum. Tac. Agric. 16. Quum arrogantcr in de- 
ditos et ut suae quoque injuria' ultor durius consule- 
rct. — Et absolute. Liv. 24. 33. IVlarccllus Helorum 
atque Uerbessum, dedenlibus ipsis, recipit. Cf. Cic. 
2. Invent. 39. 91. Fffidere autem ab senatu impro- 
bato, et imperatore Samnitibus dedilo, quidam in se- 
natu eum quoque dicit, qui porcam tenuerit, dedi 
oportere. Curt. 3. 1.6. Caduceatorem przmisit, qui 
denunciarct, ni dederent, ipsos ultima esse passuros. 
— Hine figuratc dedere manuSj b. e. dare, se victuin 
fateri. Lucret. 2. 1042. si tibi vera videntur, Dede 
manus. 

II.) Translate. — ct) Jam inde ab initio : ut pro- 
bal Xlotz. ad Cic. Quincl. 30. U2. P. 1. pag. Ml.. 
dedi dicebantur scr%i. qui in dorninorum potcslatem 
venicbant, et in quos domini proprietatis jus habe- 
Lant. Cic. Quinct. IS. o'J. Infcriorem esse se pati- 
tur, dumtaiat usque eo, ne cum bonis, fama fortu- 
nisque omnibus Seil. Naeiii cupiditati crudclitatique 
dedatui. Cf. Plaut. Beech. 1. 1. 00. Tibi me man- 
cupo, tuus sum, tibi dedo operatn. — b) Hine fa- 
ctum est, ut dedere generatim significaret totum ali- 
quid alicui tradere, committere: sic Ter. 3. 4. 50. 
Davo istuc dedam negotii. h. e. committam. manda- 
bo. Plaut. Bacch. 5. 2. 31. Sencm ilium tibi dedo -, 
lepide ut lenitum reddas. Adde evmd. Cure. 5. 2. 
28. ct Pseud. A. 7. 128. Ter. Andr. 3. 3. 26. Tibi, 
pater, me dedo: quid\is oncris imponc, impcra. Id. 
ibid. 1. 1. 33. Sic vita erat: facile omnes perferre ac 
pati; cum quibus erat cumque una, iis se dedere, eo- 
rum obsequi studiis. Id. Fun. 5, 7. 2. Dcdere se 
Thaidi. Adde eumd- Heaut. 4. 3. 3., et cr. Tac. 3. 
Ann. 23. Cic. 2. Fin. 20. 66. Dedere filiam libidi- 
ni alterius. Id. 2. Legg. 2. 5. Patria, pro qua mori. 
ct cui nos totos dedere debemus. Id. 6. /err. 42. 
90. F,jus religioni tc vinctum adstrictumque deda- 
mus. Lucret. 3. 113. Dedita somno membra. Cic. 
Arch. 10. 26- Dcdere aures suas poctis. Id. 9. Alt. 
4. Dedere se totum aegritudini. Id. Orat. 43. 148. se 
desldia?, aut moestitise. Id. 2. Tusc. 21. 28. se lamen- 
tis muliebriter lacrimisquc. V. Deditus in fine bujus 
voc. — e) Hine frequenter ponitur pro applicare, 
intendere anitnum alicui rci, incumbere. Cic. 3. ad 
Q. fr. 5, Abduco me ab omni reipuilicae cura, dedo- 
que litteris. Id. 1. Orat. 3. 10. Dedere se musieis et 
studio littcrai urn. Id. 3. ibid. 15. 57. le studio pbi- 
lojorhi'T. Id. 1. Off. 21. 71. se doctrinte. Liv. 1. 31. 



DEDOLO 

animum saeris. Horat. 2. Sat. 3. 105. Ncc studio ci- 
thara-!, ncc Mus>e deditus ulli. Cic. 1. Oral. 21. D5. 
Dcdere se ad audiendum, legendum scribendumque. 
Gell. 2. 21. se ad litteras. — Et absolute. Quintil. 
9. 8. 45. Dedlderim (al. dederim) pcriculbj omnibus, 
obtulerim insidiis, objecerim invidiie. V. Deditus in 
fine hujus voc. — d) Denique dedita opera adver- 
bii more usurpatur pro data opera, de industrio, con- 
sulto. Ptaut. Cist. 4. 1. 12. Quasi dedita opera in 
tempore ipso Spes mihi sancta subvenit. AUde eumd. 
Trin. 1. 2. 29. ct Pwn. 3. 1. 5. Ter. Evn. 5. 2. 1. 
Apud Antiphontcm utcrquc, mater ct pater, quasi 
dedita opera, ut nullo modo inlroirc posscm, quin 
vidtrent me. Cic. 10. .^lt. 3. Hanc cpistoiam si il- 
lius tabellario dedissem , vcritus sum, ne solvere!: 
itaquc misi deiiita opera. Adde Liv. 2. 51. et 59.; ct 
Colum. 12. R. R. i. 5. — Et opetd dedita apud Cic. 
3. Orat. 30. 193. Ut ncc nos id, quod facicmus, ope- 
ra dedita facere vidcamur. — Demum dedita, sub- 
audi opera, apud eumd. 13. //([. 4.4.: sic habent 
MSS. Codd.. oratione elliplira. Glossarium. Dedi- 
ta, EiTiTriSf{. .Forcef/intis legebat dedita opera: 
Orellius item, quippe qui ait alitcr esse contra reli- 
quam Cic. eonsuctudineni: rem tamen examine di- 
un.ini affirmat. — Hine Part, prteter. pass., cujus 
cicmpla supcrius relulimus, 

Deditvi, a, wm, adjecti\c quoque usurpalur, un- 
de Comp. Dediiior et Sup. Deditissimtts, ct poni- 
tur — a) Pro toto alirui tradito: V. DEDO sub II. 
b. Cic. Ccel. 32, SO. Quem si conservjtis, addtctum, 
ileditum, obstrictum vobis habebitis. Id. Mil. 33. 
ill. Vir bonorum voluntati ct auctorilati senatut 
deditus. Id. 5. Fam. H. a med. Hoc sum magis Pu- 
blio deditus, quod mc hoc tempore maurne et obser- 
vat et diligit. Dolabella apud Cic. 9. Fam. 9. Ani- 
mus tibi deditissimus. Tibull. 1. 5. in fin. semper ti- 
bi dedita scoit Mens mea. Euirop. 10. £p. 13. L'id- 
ribus deditior. — b) Est etiam applicatus, incli- 
natus, inteutus, studiosus. — Cum Dativo. Cic. 1. 
Fam. 7. sub ftn. Studiis omnibus a pueritis dedilus. 
Id. Dom. 49. 127. Homo religionibus deditus. Liv. 
1. 57. Lans dedita. h. e. laiue nenda vel teiend*. 
Seneca apud Gell. 12. 2. Viri Ennio dediti. Suelon. 
Cal. 35. Prasinae factiotii addictus ct deditus. Cic. 
Ccel. 19. 45. Deditus iibidini. Id. Rose. Am. 13. 38. 
Vita vitiis fiagitiisque omnibus dedita. Sail. Cal. 2. 
Dediti ventri atque somno. Adde eumd. Jug. 85. Id. 
Cat. 13. Animus qusstui atque sumptui deditus. 
Siteton. nteil. 13. Deditus luiuriie. Tac. Germ. 15. 
somno riboque. — Cum Ablativo et praepos. in. Lu- 
cret. 4. 812. Cur igitur minim est, animus ei cetera 
perdit, Prsterquam quibus est in rebus deditus ipse? 
Id. 3. 648. in pugns studio quod dedita mens est. 
Catull. 61. 101. Non tuus levis in mala Deditus vir 
aduitera, — Cum adverbio eo. Liv. 1. 9. Ubi specla- 
culi tempus venit, deditaeque eo mentes cum oculis 
crant. k. e. ad spcctaculutn, pro spectaculo. 

DEDOCEO, dSces, docere, a. 2. (de et doceo). 
Part. Dedocendus. — Dcdoceo est secus. quam quis 
ductus est, doceo, contrarium doceo - . et oecurrit — 
a) Cum duobus Accusativis. Cic. 1. Fin. 6. 21. Si a 
Poljreno geDmetriam discere maluissct, quam iliai;i 
etiam ipsum dedocerc. Orell. ita legit: al. to iptum 
omiltunt. Stat. 2. Theb. 40S. mooco rccaorum gau- 
dia temet Dedoreas. — b) Cum Accusativo ei In- 
Qnito. Horat. 2. Od. 2. 19. Virtus populum falsis de- 
docet uti. Cf. Cic. 2. Tusc. 25. 60. — c) Cum uno 
tantum Accusative. Cic. 2. Orat. 17. 72. Cum aul 
docendus est is, aut dedocendus. Id. 1. Fin. 16. 51. 
Ut coercendi magis. quam dedocendi esse videantur. 
Claud. lUamert. 3. Stat. an. 14. nrf fin. Quippe di- 
rersum est dedocere noiia, et utilia docere. — d} 
Absolute. Quintil. 2. 3. 2. Curo geminatum onus suc- 
cedentcs prcmal, et quideni dedocendi gravius ac 
prius, quam docendi. 

DEDOLATUS, a, urn. f. DEDOLO. 

DEdOLENTIA, aTtx\-pioia. Gloss. Lai. Gr. 

DfiDOLRO, dffles, dOini, dOlere, n. 2. (de et do- 
leo) dolere desiuo. Otid. 3. Fast. 480. potui dedo- 
luisse semel. Id. Remed. am. 293. Optimus ille fuit 
viudex, l&dentia pectus Yincula qui rupit, dcdoluit- 
que semel. 

DEDOLO, as, fivi, <tum, are, a. 1. (de et dolo). 
Part. De dotatut ct Dedolundut I. — Dedolo est 
idem quod dolo, yel valde doto. 

1.) Proprie. Coium. 11. /(. R. 2. 12- Ridicas (tai- 
dere, et dedolatas utraque parte eiacuere. Id. 4. ibid. 



DEDOMO 

26. t. Pedamenta post putationem retraetanda sunt, 
pnrtesque eoium putics dedolandae. Plin. 18. ffist. 
nat. 30. 74. (189). Ne qua dedolanda arbos sterna- 
tur ante editos suos frucfus. Martial. 11. 84. de chi- 
rurgo, Fractaque fabrili dedolat ossa manu. Afml. 
6. Met. Vasculum crystallo dedolatum. h. e. lasvi- 
gatum, affabre factum. 

II.) Iniproprie. Joculariter Plaut. Men. 5. 2. 105. 
Securfin capiam ancipitem, atque hunc senem eios- 
sabo, dein dedolabo assulalim viscera. Apul 1. Met. 
Fusliuro quoque crebris ictibus dedolabar. h. e. ver- 
berabar. — Ab eodem Apul. 9. ibid, adhibetur ob- 
sceno scnsu, ea ratioac, qua Horat. permolere diiit. 
DED0MO, [nas, mDi, untum (raro mSvi, malum), 
mare, o. 1 . (de et domo) idem ac perdomo. Occurrit 
tantum Part. Dedomatus apud Commodian. 14. 3. 
Et tarocn invita dematur utUis equa, Minuiturque 
fcroi esse, primum dedomata. 

DEDCCO, cis, li, ctum, cere, a. 3. (de el duco). 
Part. Deducens sub A. I.; Deductus in omnibus pa- 
ragr. et in fin.; JJeducturus sub C. 1. et 4.; Dedu- 
cendus sub C. 1. — Deduco est e loco superiorc in 
inferiorem duco, detraho, de loco ad locum duco, 
traduco, obduco (It. tirar giu, condurre aJ basso, 
condur via; Fr. conduir loin de, tirer de, (aire de- 
scendre, ammener, /aire passer d'un lieu danc un 
autre; Hisp. hacer descender, conducir, llevar a(- 
guna cosa de una parte a oira; Germ, von einem 
Orte nach einem andern ab-, VJeg-, herab-, fort- 
fuhren,- bringen, niederziehen; Angl. to bring 
down, fetch or pull down, to convey, conduct, re- 
move, bring or lead forth). Occurrit autcm A) Ge- 
neratim, B) Spcciutim in re miljtari, navali et lani- 
Gca et C) Item speciatim in jure. 
A) Gencratiin, et quidem 

I.) Proprie usurpatur modo cum additis, unde et 
quo qui6 aut quid deducitur, modo sine additis. 
Plant. Cure. 2. 3. 82. Deduco pedes de lecto. Cees. 
\.B.C. 21. Consul contionari conantem de rostris 
deduxlt. Id. 4. B. G. 30. Suos clam ei agris dedu- 
cere coeperunt. Ovid. 3. Met 480. Dumque dolet , 
lumma vestem dedutit ab ora, Nudaque marmoreis 
percussil pectora palmis. Adde eumd. 1. Amor. 7. 
47. id. 6. Met. 405. Deducere vestem bumcro ad 
pectora. Petron. Satyr. 137. tremulo deduiit Tferti- 
ce canos, Consecuitque genas. Adde Sueton. Cces. 
8-2.: Lucan. 6. 499. ; et Cic. 5. Fin. 17. 47. Tibull. 
1. 9. 21. Cantus et e curru Lunam deducere tentat. 
Virg. 6. Eel. 71 . Cantando rigidus deducere monti- 
bus omos. Horat. Epad. 13. 1. Horrida tcmpeslas 
-selum ccmtraiit, et imbres Mvesque deducunt Jo- 
vera. Ovid. 3. Fast. 321. Juppiter hue veniet, valida 
deductus ab arte. Adde eumd. Heraid. 6. 85. et 
Propert. 1. 1. 19. Liv. 21. 37. Molliuni anfractibus 
modicis clivos, ut non jumenta solum, sed elephanli 
etiom deduci possent. Ovid. 15. Met. 70. sunt dedu- 
centia ramos Pondere poma suo. Liv. 38. 26. Equi- 
tatum ad pedes deducere. Ovid. 15. Met. 267. eluvie 
tnons est deductus in squor. Et Justin. 2. 10. 24. 
Deducere raontcs in planum, h. e. piano pequore. — 
Deducere vela est eipandere et vela facere, quia ei 
antennis, ubi, quum contracta sunt, involute ma- 
nent, deorsum ducuntur et eiplicantur. Ovid. 3. 
Met. 6C3. remorum verbere pcrstant, Velaque dedu- 
cunt , geminaque ope currere tentant. Id. 11. ibid. 
477. lotaque malo Carbasa deducsl. venientesque ei- 
cipit auras. Adde eumd. 6. ibid. 223.; et Zucan. 2. 
CW7. — Dicitur et de xquis. Cato R. R. 155. Dedu- 
cere aquas in vias. Cf. Ovid. i. Met. 5S1. qui, qua 
tulit impetus illos. In mare deducunt fessas errori- 
bus undas. Plin. 3. Hist. nat. 1G. 20. (119). Padus 
deductus in flumina et fossas inter Bavennani Altt- 
uumque. Sed ibi leqendwn diductus, ut Forccllinu* 
conjecerat et ex MSS. cvnfirmai'it Sillig. Cic, i. 
Divinat. 32. 09. Aqua Albana deducta ad utilitatcm 
agri. Virg. 1. G. 2611. rivos deducere nulla Religio 
vetuit. Macrob. ad hunc locum 3. Saturn. 3. ad fin. 
(Juod ail deducere, nihil aliud est quam detergere; 
nam Testis diebus rivos veteres sordidatos detergerc 
licet, novos foderc non licet. Idem scntit Cohtm. 2. 
R. R. 2t. 1. Servius eiponit siccare. Hue referri 
latest et illuJ Ovid. I/eroid. 17. 88. Littera deducta 
inero. — Ponitur quoque de medkarneutis, Cato R. 
R. 157. de brassica, lie capite et de oculis omnia 
deduce! el sanun: fjciet. Cf. Horat. 1. En. 2. 47. 
Non domus et fundus, non feris accrvus et auri .E- 
groto domini Jeduxit corpore febres. Et Plin. 25. 



— 30 — 

Hist. nat. 8. 51. (91). Invenerunt et canes cana- 
riam, qua fastidiuin deducunt. h. e. cient vomitum. 
At Sillig v. canariam omittit, et pro deducunt leg. 
vincunt. — Latissima significatione pro ducere, tra- 
ducere, abducere. Cces. 6. B. G. l J. TJbiis imperat, ut 
pecora deducanl. scil. ei saris, .fepos Hann. 11. De- 
ducere classem in praplium. Liv. S). 21. vinrlos Ro- 
mam. Id. 1. 1H. uiiquem in arccm. Sail. Cat. 55. in 
carcerem. Sueton, Cat. 35. in arenam. Tac. dial, de 
oral. 35. srholas tiromini in sewnam. Justin. 13. i. 
6. corpus (mortvi) in ternplum. Cic. Ftacc. 4. 9. Qui 
ad hoc judicium deduiti non sunt. Id. Amic, 1. 1. A 
patre ita eratn deductus ad Sc^volam, ut etc. Tac. 
dial, de oral. 31. Deduci ad oralorem. Adde Ter. 
£uti. -4. 4. 10.; Cues. 7. B. G. 55. ; et Su-eton. Do- 
mii. 17. Horat. A. P. 21i. Silvis deducti (h. e. in 
scaenam) Fauni. — Dcnique deducere brachia molli 
gestu vel mutu est choreas durere: ad rem Ouintil. 
11. 3. 112. Ad iinum ventrcm deducere manuni. 
Propert. 2. 18. 5. Sive aliquis molli deducit Candi- 
da gcsui Brachia. Stat. 3. Silv. 66. Candida scu 
molli deducit brachia niotu. 

II.> Translate. ^ 1. Generatim multiplices habet 
usus. — a) Stricto sensu cum Ablativo, aut etiam 
aliquando absolule. sspe est a recto in pi arum de- 
ducere. Lucre.!. 1. 370. Deducere aliquem vero. n.. e. 
abcrrare facere, Cic. 2. Cat. 13. 28. Si impenuens 
patria? periculum me necessario de hac animi leni- 
tate deduierit. Id. 2. T'err. 'J. 25. Cujus divitise me 
de Dde deducere non potuissent. Id. Brut. 25. <J7. 
Deduci de sententia. (>. Cic. Petit, cons. 10. 40. De- 
ducere de animi pravkatc. Rursus Cic. 1. Fam. 1. 2. 
Quod instituit referre de religione, ab eo deduci non 
potest. Id. 4. Verr. i. 12. Videamus, quanta ista pe- 
cunia fuerit, qui; potuerit Heium - ab humanitate. 
a pietate, ab religiooc deducere. — Et absolute. 
Cocs. 7. B. G. 37. Celcriter adolescentibus et ratio- 
ne magistratus ct pra?mio deductis. h. e. a recta in 
pravam sentenliam deductis. CT. Jfepos Alcib. 8. Si- 
bi autem esse facile Seuthen regem Thracum dedu- 
cere, etc. — b) Latiori sensu cum Ablativo, aut et- 
iam absolute, ponitur pro abducere. abstrahere, et- 
iamsi a malis ad bona quis deducatur. Cic. 2. Tusc 
25. 60. Homo sane levis Heracleotcs Dionysius, 
quum a Zenone fortis esse didirissel, a dolore de- 
ductus est. h. e. dolore coactus scnlentiarn mutovit. 
Alii legunt deto'ctus ; Orellius vero derioctus. Id. 
3. Verr. 0. 17. Pecunia deducere aliquem ab accu- 
satione. Id. 2. lYnt. P. 5'J. tiii. Eloquentia dedu- 
cimus perterritos a liinorc Id. 2. Or at. 83. 3S0. 
TS'ibil tarn facile, quam multiludo. a tiislitiu, et sspc 
ab acerbitate, commode et bicviter, et acute et hila- 
re dieto deducitur. — Et absolute. Seneca Consol. 
ad Marc. 20. Mors juvenile a-vuni in (lore deducit. 
h. e. a vita abstrahil. — El cum Adverb, mult. Cic. 

I. Orat. 8. 30. Dicendtj - inentes alliccre, voluntates 
impellere, quo velit; unde autem velit, deducere. — 
c) Dersique latissimo scnsu cum Ablativo est trahe- 
Te. Ovid. 6. Fast. 803. Marria sacrifice deductum 
nomen ab Anco. Horat. 4. Od. 4. 19. Mos unde de- 
ductus. Cf. Cic. 13. Phil. 13. 27. Sana Decidius, ho- 
mo deductus ei uttimis gentibus, ut eum tribunum 
plebis viderenius. — d) Cum Accusalivo et prrepos. 
ad vel in idem valet, quod induccre, adducere. Cic. 
apud Non. p. 85. 19. Merc. Deduc orationem tuam 
de eo loco ad hiec citinia. Id. 4. Acad. (2. pr.) 30. 
114. Quae tandem ea est discipllna. ad quam me de- 
ducas. si oh har abstraieris? Id. ad Cces. post ep. 

II. (.9. ad Alt. Sjte deducebar ad earn coaitatiu- 
nem. ut etc. Id. 2. (.hat. 15. 189. Ut is qui audit, 
ad fktum et misericordiam deducatur. Cces. 2. B. G. 
10. Ad earn senlcntiam, cum reliquis eausis, hser 
quoque ratio eos deduiit, quod etc. Id. 1. B. C 5. 
Deducere rem ad otiuin. Id. ibid. 4. rem ad anna. 
C'eis. 3. IS- circa med. Dedufere ad cibum non dc- 
siderantein. Qaintil- 12. 9. 13. Species libertatis de- 
ducere ad temeritateiii sulci. Id. 9. 2. 103. Plura 
argumenta ad unum rfTectum deducuntur. — Cic. I. 
ad Q. fr- 1. 13. In rum raliuiiem vit.T nos fortuna 
dedmit. ut etc. Id. Opt. yen. Orat. 1. IK. Causa in 
judicium deducta. Id. 2. Dirinat. 2b. 55. Conjeclu- 
ra omnis, in qua nititur divinatio, in=:eniis hrnninnm 
in niultas ac diversus, aut etiam eontrarias [lartes 
saepc deducitur. Fnrccltimts itii cum plerisquc lepe- 
bat: at pra;slal cuui ,Vanul. et Orel!, lesere rfiduct- 
iur. Ca?s. 7. II <i. 51. Quam in fortunam qunrntjiip 
in arnplitudinem '.ea) dedLnisset. Id ibid. 63. De- 



DEDUCO 

ducere rem in controversiam. Id. ibid. 50. et (>umi- 
til. 4. 2. 12. aliquem in periculum. Plancus apud 
Cic. 10. Fam. 23. in fraudem. Liv. 36. 7. in soeie- 
tatem belli, Id. ibid. a. Peteban!. ut ne se temere in 
rausam deduccret. Plin. 1. Ep. 8. in sentenliam. — 
e) Item cum Arcusativo et prapus. in, aut cum Ad- 
vcrbiis hue, eo, etc. nonnunquam idem valet ac li- 
mitibus circumscribere. redijere. Cic. 2. Orat. 17. 
71. Deduiisli enim totum hominem in duo solum 
genera causarum; cetera innumerabilia eiercitationi 
et simililudini reliquisti. Id. 4. Fam. 2. Quern in 
locum res deducta sit , vides. Id. 2. Cat. 2. 4. Rem 
buc deduii, ut turn palam puanart' posselis. quum 
hoslem aperte videretis. Id. Rose. Com. 12. 31- Er- 
go hue universa causa deducitur. utrum etc. Adde 
Cces. 1. B. C. 62- Justin. 11. 4. 11. Eo res deducta 
est, ut. retemis oratoribus, duces in euliuin ageren- 
tur. A^rct. 1. Sat- 1. 14. Ne te morer, audi, Quo 
rem deducam. ^ 2. Speciotim est protrahere, dif- 
ferre. Cces. 3. B. C. 51. Spe conficiendi negotii, pro- 
pe in noctem rem deduierant. ^ 3. Item speciatim 
pro simplici ducere. Sueton. Aug. 42. Atque ita post 
banc rem tempcravit, ut non minorem oratorum ac 
negotiantium, quam populi rationem deduceret. h. e. 
haberei. V. Interprr. ad h. !. 

B) Speciatim in re militari, navali et laniBca; et 
quidem 

I.) Proprie. ^ 1. In re militari deducere est 
ciercitum de loco ad locum ducere, traducere. ab- 
ducere. Sisenna apud Non. p. 289. 15. Ab armis 
reccdere, praesidia de iocis deducere Adde Liv. 25. 
25. Cic. 7. Att. 14. Deducere prssidia de oppidis. 
Liv. 34. 35. praesidiM ab oppidis. Id. 28- 1- priesidia 
ab urbibus. Id. 34. 35. ad jin. praeiiidia civitatibus. 
Justin. 6. 3. 11. praesidia Athenis. Id. 32. 27. eter- 
citum finibus. Adde Plaut. Amph. 1. 1. 60. Cces. 7. 
B. G. 20. ad /in. eiercitum. Adde ™rmd. 6. ibid. 43., 
et cf. e«mri. 3. B. C. 73. Id. 5. B. C. 27. Eductoi 
ei hibernis inilites ad Labienum deducere. Id. 2. B. 
G. 35. legiones in hiberna. Id. 4. ibid. 22. cierci- 
tum in Menapios, Adde euiii-d. 1. ibid. 51. Liv. 3. 
62. copias in aciem. Adde Sail. Cat. 59. Sail. Jug. 
49. et Curt. G. 1. 12. aciem in planum. Frontin.%. 
Strateg. 5- 18. hoslem in campos. Cf. eumd. 2. ibid. 

2. 11., 5. 10., 5. 36. et 7. 3. Id. 3. ibid- 10. 6. et 7. 
hoslem in insidias. ^ 2. In re navali deducere ral- 
lies est et navalibus. vel portu in mare ducere; cul 
contrarium est subduccre. Cass. 5. B. G. 23. Obsi- 
dibtis accerlis, eiercitum reducit ad mare. Naves in- 
venit refertas. His deductis etc. Adde eumd. 7. ibid. 
00. : Liv. 41. 9., 30. 3. 4. et 9., et 36. 41. Sic firg. 

3. JEn. 69. vocat auster in altum: Deducunt socii 
naves et littora complent. Adde eumd. 4. ibid. 398. ; 
et V. NAVIS. Eodem sensu dixit Ovid. 8. Met. 104. 
et Heroid. 21. 67. Deducla navis. — Ceterum dedu- 
cere raro admodum occurrit pro subduccre, h. e. a 
mari in portum ducere. Cass. i.B.C. 36. el Petron. 
Satyr. 101. Deducere naves in portum. ^ 3. In 
arte' lanifica deducere est ducendo attenuare, subti- 
lem facere, uno verbo fila ducere, nere. Catull. 65. 
311. Laeva colum molli lana retinebat amictam ; 
Deuera turn leviter deducens fda supinis Formabat 
disitis. Chid. 4. Met. 34. Aut ducunt lanas, aut sta- 
mina pollice vcrsant, Aut haercnt tela;, famulasque 
laboribus urgent. E quibus una levi deducens polli- 
ce fitum etc. Tibull. 1. 3. 85. Hac tibi fabellas re- 
ferat, positiique lucerna Deducat plena stamina lon- 
ga colo. Sic Ovid. t. Amor. 14.7. Vel pede quod 
grarili deducit aranca lilum Quum leve deserta sub 
tiabe nectit opus. V. Burmann. ad h. 1. Id. Heraid. 
9. 77. Crassaque robusto deducis (Alcidc) pollice 
fila. Cf. Ennius apud Non. p. 116- 7. Merc. Dedu- 
cunt habiles radios (al. gladios) liio gracilcnto. — 
Hitic inetonvmice pro teiere. Ovid. 6. Met- 68. de 

irachne. Ill'ie et lentum filis immittitur aurum Et 
vetus in tela deducitur argumentum. h. e. vetus fa- 
bula tevendo efflngitur. 

II.) Translate. ^ 1. Metaphori ducta a paragr. 
proiime superiore, scilicet a nendo, derftwere cor- 
mina. poemata, aut similia est arte multa elabora- 
re, studio facere, componere. Horat. i. Ep. 1. 225. 
tenui deducta poemata filo. Projieri. 1. 16. 41. At 
lihi sirpf novo deduti rarmina versu. Ovid. 1. Pont. 
5. 13. luctor dedui'erc versum: Sed non fit fato mol- 
lior ille meo. f'al. Max. 3. 7. 1. extern. Triduo non 
ultra ire? versus deducere. Adde Horat. 2. Sat. I. 
4.: el Colum. 10. II. R. 40, Qaintil. 4 1. 60. de 



DEDUCTA 

exordio. Ncque tamen deducta semper atque circum- 
lata debet oratio, sed saepc simplici atque illaboratac 
siimlis. ubi deducta oratio est claborata, studio fa- 
cta. Id. 3. 6. 59. Commcntarios, quos adolescens dc- 
duierat. h. e. composucrat. Seneca Ep. 95. sub fin. 
Honorum virorum formam ct lineaments deducerc. 
h. e. verbis describere. Forcellinus banc translatio- 
i]'. , ;u a pictoribus duclam esse putat. Rursus Ovid. 
1. Trial. 1. 39. Carmina proveniunt animo deducta 
seveno, h. e. composita. Id. Heroid. 17. 88. Ipse nee 
emendo: sed ut hie deducta legantur, Nun sunt ilia 
suo barhariora loco. — Hue pertinct ct illud Horai. 
Art. P. 12W. Kcctius Iliacum carmen deducis in 
sclus, etc. quod Forcellinus intcrprutatus est redi- 
gerc. Item illud ejusdem Horai. 3. Od. 30.13. Prin- 
eeps .Eolium carmen ad Italos Deduiisse modes. — 
Denique hue refcrri posscnt et ilia, in quibus For- 
cellinus deducere interprets us est pcrducere. Ovid, 
i. Trist. 560. In tua deduii tempora, Caesar, opus. 
Id. 1. Met. 3. primaque ab origine mundi Ad mea 
perpetuum deducite tempora carmen. Cf. Juvenal. 
7. 51.; et V. Drakenb. ad Liv. 21. 55. ^ 2. Hinc 
t.ranslatione facta ad vocem, deducere vocem est sub- 
tilem ac tenuem redderc. Pomponius apud Macrob. 
6. Saturn. 4. Vocem deduras oportet, ul mulieris 
videantur verba. V. Deductus in Gn. hujus voc. 

C) Item speciatim in jure deducerc est reipubli- 
ceb nomine aliquem aliquo ducere: ct occurrit ^ i. 
De coloniis. Porro usurpatur — a) Modo de ipsis 
colonis. Cues. 1. B. C. 14. Deducere colonos Ca- 
puam. Sueton. Cms. 81. In colonia deducti. — a) 
Modo de coloniis, cum addito interJum coloniarum 
nomine. Liv. 10. 1. Coloniam deducere Albam. Ad- 
de eumd. 39. 44. Vellej. 1. 14. 4. Tarracina dedu- 
eta colonia. /d. 1. 14, 8. Colonia Valentia deducta. 
Cf. Liv. 1. 3. et 40. 34. Cic. Brut. 20. 79. Quum 
triumvir coluniam deduiisset. Adde eumd. 1. leg. 
Agr. 5, IS, Sail. Jug. 42. Triumvir coloniis deiiu- 
cendis. Cf. Liv- 9. 28. et Sueton. Jug. 46. — c) 
Absolute. Cic. X. Phil. 3. 'J. Latronibus suis Ur- 
bem se divisurum confirmat, deindc omnibus portis. 
quo vttlint, deducturum. h. e. in quascumque velint 
colonias niissurum. Adde Nepot. Timol. 3. Rursus 
Cic. 2 leg. Agr. 25. 65. Omnihus legibus, agris pu- 
blicis privatos esse deductos. h. e. in coloniam e* 
agris publicis ductos. Id. ibid. 26. 68. Ne ii quidem, 
qui publicos (agros) possident, decedent de posses- 
sion, nisi erunt deducti optima conditions ct pecu- 
nia maiima. Tac. H.Ann. 24. Leuiones deductae. 
K e. in colonias militares. Id. 4. Hist. 05. Deductis 
olini et nobiscum per connubium sociatis. ^ 2. De- 
ducerc est etiam comitari ; et quidem — a) Usur- 
patur de iis, qui officii, aut honoris causa Candida- 
turn in forum aut praeclarum aliquem virum domo 
in curiam et a curia domum comitabantur. Sueton. 
.lug. 20. Ut Cajuin et Lueium Alios amplissimo pr.x- 
ditus ma;;istratu, suo quemque tiruciniu deduccret 
in forum. Id. Tib. 15. Romam reversiis, deducto in 
forum iilio Druso, etc. Adde eumd. A'er. 1. Cic. 10. 
Fam. 12. (Juum ma^na niultitudo optirnuruin c:- 
vtum me domo deduceret. Id. Senect. 18. 03. Salu- 
tari, appeti, deeedi, assurgi, deduci. (Cur autem boc 
vcrbo uteretur V. in DKSCENDO). Liv. 23. 23. 
Ternpus sedulo terens, ne deducendi sui causa pu- 
pulum de foro abducerct: neque laiucn elanguit cu- 
ra homirium ea mora , frequcntesque eum domum 
deduierunt. Adde Horat. 1. Sat. 9. 5!>.; Sueton. 
Aug. 29. ; et TVic. 3. Ann. 14. — b) Item est ma- 
i;nS pompa aliquem comitari. Sueton. Tib. 17. .Nihi- 
lo minus urbcm pr*teitatus et laurea coronatus in- 
travit: - ac niedius inter duos Coss. cum Au^usto 
simul sedit: undc, populo consalutato, eireum tem- 
|da deductus est. Id. Aug. 43. Aceidit -votivis Cir- 
icnsibus, ut correptus valetudine, Ipctica Cubans, 
thensa; deduccret. Adde eumd. f r esp. o. Sic fforat. 
1. Od. 37. 30. invidens Privata deduci superbo Won 
bumilis mulier triumpho. ^ 3. Deduci — a) In 
bonam partem, dieitur etiam nova nupta, qus pa- 
terna in mariti donmm ducitur. Plant. Mil. glor. 3. 
1. 90. Nam bona uior, si ea deducta est iisquam 
gentium, L'bi earn possirn invenire? Ter. He.cyr. 1. 
1. 60. Uiorem deducit domum. Catull. 68. 143. Nee 
tamen ilia mihi dcitra deducta paternii Fragrantun 
Assyrio venit odore domum. Propert. i. 3. 13. (Ju.-n 
mihi deducte hi omen prajtullt. Liv. 10. 23. Dedu- 
cere virginem. Cr. Ter. Adclph. 4. 5. 60. et Liv. 43. 
U- ~ o) Hinc in malarn partem deducere est ll- 



— 3J — 

nonium verbum, ct dieitur de concubina pro perdu- 
cere, conciliare, apud Piaut. Ccs. 2. 8. 3G. : et Sue- 
tun. Cal. 25. ct _Yer. 27. Sic Cic. 5. Ferr. 34. 78. 
Qui ad istum deiluserat Tertiam, Isidori mimi li- 
liam. Idem jocans in Caesarem, alludensque ad hane, 
et ad cam, quse infra sub 5. affertur, notioneu., apud 
Sueton. in ejus vila 50. Quo melius emptum scia- 
tis, Tenia deducta est. Cf. Ovid. 10. Met. 462. Cun- 
ciantem longoeva manu deducit, et alto Adrnotam 
leeto quum traderct, etc. ^ 4. Deducerc est etiam 
cipellere ; pvivare: et quidem — a) la jure est ali- 
quem ci fundo, ile quo lis est, adhibitis testibus abs- 
tiaherc, ut quis de fundo ipso prsetorem jure adirc 
pofisit: V. liiolz. ad Cic. oralion. vol. 1. p. 453. et 
434. Cic. Casein. 7. 20. De Tundo Crecina moribuS 
dedureretur. Id. Tull. J 20. Ad villain erat Tullius. 
Appellat Fabius, ut aut ipse Tulliurn deduceret, aut 
ab to deduccrelur. Dicit dcluetuium se TulSius: va- 
dinionium Fahio Romam promissurum. Manet in ea 
eonditione Fabius. — b) Hinc ;jencratim pro etpel- 
iere. Liv- 34. 58. Deducere aliquem ei possessions 
.tact. B. Alex. 33. Arsinoen deducere ex regno sta- 
tuit. ^ 5. Denitjue deducere est subducere, ilemi- 
nuere. — a) liencratim. Ter. Eun. 2. 3. 23. Si qua 
est habilior paullo. pu»ilem esse ajunl: deducunt ci- 
bum. Cato Jl. It 14 i. Scaloe - si non erunt redditas, 
oequc arbiiratu deducetur (sciL de salario). Si quid 
redemptoris opera doniijso damni datum erit, resol- 
vito. Id vlri boni arbitratu deducetur. — b) Spe- 
ciatim occurrit de mercatorum computationibus. 
Cic. 1. Off. 18. 59. tit boni ratiocinatores, addendo 
et deduceudo videre. quae reliqui summa fial. Id. 2. 
Legg. 21. 53. Parlitionis caput saiptum cautc, ut 
centum nummi deducerentur. Liv. 6. 15. Sed quid 
ego vos de vestro impendatis, hortor? Sortem aliim 
Terte. De capite deducitc. quod usuris pernumeratum 
est. Sueton. Cces. 42. Deducto summa? aeris alieni, 
si quid usurse nomine numeratum aut perscriptum 
fuissct: qua eonditione quarta pars fere crediti depe- 
ribat. — Hinc Part, praeter. pass., cujus plura supe- 
rius eiempla retulimus, 

Deductus, a, w, adjective quoque occurrit, un- 
de Comp. Deduciior sub 2. ^ 1. Deductus est de- 
missus, submissus. Ovid. Heroid. 21. 165. Projicit 
ipse suas deducta fronte coronas. Quintil. 11.3, 79. 
Ira enim contractis (superciliit), tristitia deductis, 
bilaritas remissis ostenditur. ^rnoi. 5. 23. Dedu- 
ctus, pallidus, saucius, stinulans doloris cruccs. h. 
e. humilis, submissus. ^ 2. Item subtilis, tenuis. 
Sueton. Aug. 79. Nasum habuit et a summo emi- 
ncnliorem, et ab imo deductiorem. Sunt qui depres- 
siorem interpretantur: sed in nuinmis non ita appn- 
ret. Sic eodem sensu Lamprid. Diadwm. 3. >'asus 
deductus. — Praecipue de voce dieitur. Afranius 
apud jWttcrob. 6. Saturn. 4. Verbis paueulis respon- 
ds, tristis, voce deducta. Cornilicius ibid. Deducta 
mihi voce aarricnti, Lucilius apud Nnn. p. -289. 16. 
.Were. Deducta tunc voce leo: cur tu ipsa venire 
.Non vis hue'! (Alii hie les;. fjcduct.it hunc voce 
leo: ut sit Dedut to, us, frequentat. a Oeduco: sed 
minus recte). Sic Piopert. 2. 22. 38. Et mea dedu- 
eta carminu voce legis. El Frontin. I. Strateg. 5. 
26. Oudend. Deducto musiitu. — Hinc Virg. 6. Eel. 
5. pastorcm, Tityre, pingues Pascerc oportet oves, 
deductum dicere carmen, k. e. tenue, translatione 
ducta a lana, quae deducitur in tenuitatein, ut Ser- 
vius hie et IHacrob. 6. Saturn. 4. eicponunt, et 
Quinlil. confirmare videtur 8. 2. 9. V., si Iibet, 
Erylhrceum in indicc Virg. 

DfiDCCTA, x, f. 1. Cic'. 2. Leg j. 20. 50. Ct si in 
testamento deducta scripts non sit, ipsique minus 
eepcriot, quam omnibus hercdibus relinquatur, sa- 
cris ne alli^enlnr. h. e. deductio pecuniae, qusE fiebat 
ne leaotarius sacris atligaretur: deductis enim a par- 
te sui leijati centum numrnis, libcrabatur a sacris de- 
funct!, quia si laiitumdcm ccpisset, quantum ceteri 
hercdes. alligabatur sacris, ut Cic. ibid. 21. 52. do- 
cet. Sed priorc loeo alii aliter legunt; immo Jilotz. 
rectius putat deductio legendum esse: Orellius la- 
men leg. deducta. V. DEDUCTIO I. 5. in fin. 

DEDUCTI.M, adverb, deduceudo: tamquam Lati- 
num agnoscitur a Diomed. 2. p. 168. Putsch., sed 
nullo confirniatur auctove. 

DEDUCTIO, onis, f. 3. actus deducendi. 

I.) Proprie. ^ 1. Ponitur de nquis, quae ab uno 
hi aliurn locum dcrivantur. Cic. Topic. S. 33. Par- 
tinm distributio sacpe est intinitior, tamquam rivo- 



DEDUX 

rum c foute deductio. Id. 1. Divinat. ii. 100, Ex 
quo ilia adinirabilis a majoribus Albans aqoie facta 
deductio est. ^ 2. Item est transportatio in colo- 
nias. Cic. 2. Phil. 25. 62. In oppida militum cru- 
delis et misera deductio. Id. 1. leg. Agr. 5. 16. Quae 
erit in i^to- agros deductio. Adde eumd. 2. Hid. 34. 
92. Plin. 2. Hist. nat. 52. 53. (139X Deductio oppi- 
dorum. ^ 3. Item eipulsio. Cic. Caecin. 10. 27, 
Cum .Lbutius Cfecinae malum minaretur, ibi turn 
Ccecinam postulasse, ut moribus deductio fierct. h. 
e. de fundi possessionc ejectio: et videtur esse ver- 
bum forense. V. Kiolz. ad Cic. Oration, vol. 1. p. 
484. et 453, ^ 4. Item de sponsa, qu:e in domum 
mariti adduciiur. Pompon. Dig. 23. 2. 5. Deductio 
sponsa? in domunt mariti. ^ 5. Deductio est etiam 
detraetio, quae lit e\ alicujus pecuniae summa, ut ilia 
ostendunt Cic. 5. Verr. 78. 181. Ei omni pecunia, 
quam aratoribus solvere debuisti, certis nominibus 
deductiones fieri solebant; primum pro spectatione 
et colljbo, deinde pro ncscio quo cerario. V. Khtz. 
ad h. 1. Adde Cic. Divinat. in Q. Coecil. 10. 32. — 
Alia vero fuit deductio, qua et deductio vicesimcc 
dieitur, cum nempe heredes eitranei ei ea pecunia, 
quam testatoris jussu in opus aliquod impenderc te- 
nebantur, partem vicesimam detrahebant, fisco ex 
lege Augusti solvendam. V. VICESIMUS, Quod si 
testator integram pecuniae summam sine uila detra- 
ctionc ab hcrede eipendcniiam testamento suo jus- 
sisset, vel heres e^ liberatitate nuilam sibi esse fa- 
ciendam imminutionem putasset, id in inscriptions 
significari solitum fuit. Inscript. apud Grater. 1. 5. 

P. M'MMtVS MAHTIALIS S1G>TM FAIVTHil TgSTAMTS- 
TO FlBRl TOMOVB tz ABGI^■^ L1BR1S C. StNl VLLA 

dkbvctiosb jvusTT. Alia apud eumd. 101. 2, sta- 

TVAM P1ETATIS BX ASCEKTt TOndo C. HIHBDKS STKi 

vlla dedvct(ot(e ix. Fo»uere. Alia apud Jfurat. 
1096. 1., quae est apud Orell. 3010. l. aemilits se- 

NE)£ KEHIS SINK DEDYCTIOMt XX. VEL TKIBVTORVM 

II CCL. LIBHIS ARGENTt JSC1T. V. Lupoli, Ilei Vt- 

nus. p. 348. •— Hinc ilia formula sin* ulla dedu- 
ction ortum habuisse videtur apud Sense. 2. Benef. 
i. 2. fJt benencia tua integra ad eos, quibus promis- 
sa sunt, perveniant, sine uila, ut ajunt, deduetione. 
Id. Ep. 58. a med. Annum unum atque octogesi- 
mum. implevit, sine ulla deduetione. V, et locum 
Cic. in DEDUCTA. 

II.) Translate. Cic. 1. Invent. 1*. IS. Ei dedu- 
etione rationis ilia summa nascitur controvcrsia, 
quam judicationem appellamus. h. e. ei infirmatio- 
ne, et depulsione, uti eam >ocat Quintil. 3. 6. 13. 

DEDUCTIVUS, a, um, adject, qui ab alio dedu- 
ctus est, idem ac derivativus. Pompej. Comment, 
art. Donat. p. 23£. Dili quia non sunt primigenia 
pronomina. quas dicit Varro, sed deducliva, 

DEDUCTO, as, are, frequentat. a deduco. Luci- 
lius apud .Von. p. 289. 1«. Merc. V. Deductus in 
fin. v. DEDUCO sub 2. 

DfiDUCTOR, Oris, m. 3. qui deducit. ^. 1. En 
qui deducit aliquem domo, officii vel honoris causa. 
Q. Cic. Petit, cont. 9. 34. Hujus rei- tres partes 
sunt: una salutatorum, altera dedurlorum. tcriia 
assectatorum. Plin. 4. Ep. 17. G. Ille meu* in in- 
choandis honoribus deductor et comes. ^ 2. It?m 
qui coloniaro deducit. Augustus dieitur deductor \-\ 
nummo colonise Apamena* in Bithjnia apud StsU- 
niu : n Class, gen. p. 63. ^ 3. Item qui adtiucil, af- 
fert. Tertull. Cor. mil. 4. Spiritus Dei deductor u- 
mnis vcritatis. Adde eumd. crfi'ers. Prax. 2. 

DfiDUCTfJRlUS, a, um, adjert. ad deducendum 
et detrahendurn pertinens, ut tleductoria med''ca- 
menta , quae alvum ducunt, apud tee'- Aitrrt. 2. 
Acut. 19. Et derfttctorius citnicufas in stabulis, per 
quern totiuin animalium foras deducitur, apud f r t- 
get. 1. f'eterin. 56. — Hinc 

Dedurtorium, it, n, 2. absolute, substaativorum 
more, ponitur pro canali, quo humor alio deducitur. 
Pallad. 10. R. R. 7. 21- Locus deductoria liquoris 
accipiat, ne humor insidens limo germen exstinguat. 

DfiDLCTt'S, a. um. V. DEDUCO. 

DEDUCTUS, us, m. 1. deductio. Cic. 2 Off. 4. 
14. Deductus aquarum,derivationes fluminum, agro- 
rum irrigationes. h. e. deductio. V. DEDUCTIO 1, 
Al. leg. (t'uetus, sed minus recte. Apul. 1. Met. Vl 
pomieris deduetu restis ad ingluviem adstricta, spi- 
ritus ufficia diseludcrct. 

DfiDUX, Deis, adject, qui deducitur, seu originetn 
trahit. Syinmach, 8. Ep. 68. {al. 69A .Nisi forte 



DEEBEUATUS 



— 32 — 



Gallia tua dedm Heliconis. At. leg. redm sit ab He- 
licone. la nummo colonic iaceits apud Eckhel. If. 
N. V. T. 4. p. 347. legitur DEDUX, nempe condi- 
tor, fundator. 

DEEBRlATUS, a, am, particip. ab inns, deebrio ; 
idem atque itiebriatus. Cassiod. Complex. 1. ad 
Thessal. 5. Nee deebriati in malis dormiunt, qui 
praeceptis dominicis arroati semper adsistunt. Id. 
ibid. Act. Apost. 6. Musto decbriatus. 

D£fiO, is, ire, n. 4. (de et eo). Part. pras. Veiens, 
euntis, ad fin. — Deiie significat de aliquo loco abi- 
re, ut dei're jugis, h. e. ire dc jugis, apud Stat. 2. 
Theb. 551. ut ex MSS. restituil Gronov. et tenuis- 
se videtur Zaclant. vetus Scholiast. Alii pro&re. 
— Incertum bujus verbi usum obfirma eieioplo 
apud Ficoronium, delle maschere p. 22. Quod meat 
in slellis, deit bine quod Pegasus ales, Tot mea na- 
tales fata dedere mihi. Viiil igitur annos isi., nam, 
teste Ovid. 3. Fast. 458., quindecint sunt sidera, per 
quae meat, et deit, seu rcuieat Pegasus. Hygin. ta- 
men 2. Aslron. 17. steUas in Pegaso enuraerat octo- 
decim. Sail, fragm. ed. A. JHajo in Class. Auct. T. 
1. p. 41S. Neque et postreroo fuga, cum severo edi- 
cto jubcrentur, ullis ad signa deeuntibus, et qui re- 
liqui erant, per sumina flagitia detractanlibus mili- 
tiam, quiestorem suum C. Theranium, tx quo pr»- 
senlc vera facillime noscerentur, miserat. 

DEERRO, as, avi, Hum, ire, n. 1. (de et erro). 
Part. Deerrans 1. 1.; Deerratxirut I. 2. — Deerra- 
re est de via declinarc. 

I.) Proprie. ^ 1. Stricto sensu de animantibus. 
Cic. fragm. apud Lactant. 6. 2*. lis, qui itinere 
deerravissent. Sic Quintil. 10. 3. 29. Ut obvios nan 
vidcainus, et itinere deerremus. Virg. 7. Eel. 7. Vir 
gregia ipse caper decrraverat. Plin. 11. Hist. rial. 
17. 66. (175). Uccrrare in alienum tramitem. Id. 8. 
ibid. 8. 8. (24). Deerrante in foveas aliquo elephan- 
ts. ^ 2. Latiori sensu dc inanirats. Lucret. 3. 873. 
Deerrarunt passim raotus ab sensibus omnes. Plin. 
28. Hist. nat. 8. 27. £100). Jaculantium ictus deer- 
raturus. 

II.) Translate. — a) Cum Ablativo. Lucret. 1. 
712. A vero dcerrasse yidentur. Cobum. 2. II- R. 2. 
15. Visu et sentenlia deerrare. Quintil. 12. 10. 64, 
Non deerrare verbis. Id. 1.5. 16. Slgnificatione deer- 
rat, — Passive impersonaliler. Cic. 1. Herenn. "J. 
14. Si non deerrabimus ab eo, quod cceperimus ex- 
punere. Vellej. 2. 3- 4- Ubi semel recto decnatuni 
est. — 6) Absolute. Tac. 13. Ann. 29. Sors deer- 
rabat ad parum idoneos. Quintil. 11. 2. 32. Que 
(signa) intucntes deerrare non possumus. 

DEES1S, is, f- 3. Sitjflti. Jul- Rujinian. 10. p. 
208. Dcesis, obsecratio, vel obtestatio, qua dcos ora- 
mus, aul homines. Cic. (Dejot. 3.) Per deueram 
islam tuam ego obtestor, etc. 

DEFJiCABtLIS vel detccabilis, e, adject, qui de- 
tecari et purgari potest, ut dejcecabilis cisterna 
apud Sidon. 1. £p. 5- 

DfiF^ECATlO vel defecatio, onis, f. 3. a faece pur- 
gallo. Teitxtll. Anim. 27. E\ carnis detecatione. 
DEF.£CATUS vel defecatus, a, um, V. DEFjE- 

CO. 

DEF./ECIS, e, adject, qui est sine faece. Aerer. 
JEtn. 422. Quani lev is eicocto defiecis robore pu- 
inct. Alii kg. defecit. Scalig. priorem lectionein 
magis probat. 

DEFjECO vel defeco, as, fivi, Slum, are, a. 1. (de 
et txx, fcecis). Part. Defaecatus I. 1. et 2.; II. et in 
tin. ; Defaecandus II. — Defaeco est a faece purgo, 
facem delrabo (It- purgare, tevfl-e la feccia: Fr. 
iter la lie de, ctarifier, soutirer ; Hisp. ctarifi car; 
Germ, von Hefen reinigen, laaiern; Ang!. to re/i- 
ne, purify, defecate). 

I.) Proprie. ^ 1. Stricto sensu. Cohan. 12. n. 
11 33 1 Defecatum vinum in ainphoras adjicito. 
Plin. 18. *'st. wit. 26. «3. (232). Vina defatari, 
eUaoi diffundl Hyginui suadet. 5 *■ tatiori sensu 
atque universim ponitur pro lavarc, mundare. Plant. 
Moit. 1. 3. 1. Jaiupridem ecostor frigida non lavi 
niagil lubenter, nee unde me melius rear esse defsj- 
eatam. feget. 1. ^eterin. 20. 3. Sclmeid. Uasc mii- 
verw eommiit* atque succensa odore suo morbis 
Um houiinum, quaui animaliuin resislunt, et aerem 
deltecare uicuntur. Prudent. 7. Cathemer. 74. De- 
fecart membra, h. e. lavare. 

U.) Translate. Pknit. Aulul. 1. 2. 1. Nunc defae- 
cato deiuum animo cgredior domo. h. e. a tiuiore 



vacuo, tranquillo, sedato. Id. Pseud. 2. 4. 69. Quid- 
quid inccrti mihi in animo prius, aul ambiguum 
fuit, nunc liquet, nunc defaecatum est. Macrob. 2. 
Somn. Scip. 12. Defecata mens. Id. 1. ibid. 8. a, 
med. Purgatus et defaecatus animus. Cassiod. 6. Va~ 
riar. 22. Defaecatus conscientia. Sidon. 1. Ep. 1. 
Liltcras defaecandas, ut ajunt,limandasque tibi com- 
inisi. — Hinc Part, prster. pass. 

Defecatus, a, um, adjective quoque occurrit, 
unde Comp. Defaecatior apud Arnbros. in Psalm. 
118. serm. 8. Unde et caalum et purius et defaecatius 
ab oiuai labe peccali est. 

DEFAMATUS, a, um, [larticip. ab inusit. defamo. 
Sup. DefamatUsinus. — Defamatus est fama priva- 
tus. Gelt. 1>. 2. eitr. Ut vocdbula quaeque eorum dc- 
fiimata atque emorlua cum iis videanlur. Id. 18. 3. 
Turpitudine [irislioie vit:E defainalissimus. Id. 14. 2. 
ante med. Homo spuicissimae vita ac defamatissi- 
nix. 

DEFANATUS, a, um, particip. ab inusit. defano, 
profanatus, pullutus. Armtb. 4. 37. Spatiola defana- 
ta. Inscript. apud Rumanelli Top. jVap. T, 3, p. 
166., quae est apud Oretl. 4352. hvic OB merita 

UEi'AKATIS DIS MAK1BV8 L0CVM COKSACBAV1T . At 

JWommsen. Inscript. ffeapol. 54o2. pro dbfanatis 
legit DB ea >atis; quam lectionein pratfert el Hen- 
ten. Inscriptt. Latin, vol. 3. p. 473. 

DEFARiNATUS, a, um, particip. ab inusit. defa- 
rino, in farinam redartus. Terlult. contr. f'akntin. 
31. Semen ad moias dclatum ct defarinatum. 

OEFATIGAISIL1S, c, adject, dcfatiganlus. Voi a 
Lciico eipungenda; occurrit enira Wntuuimodo in 
A'ot. 7*1-. p. 11H. 

DEfATIGATIO vel defetigatio, unis, f. 3. actus 
deiatigandi. Cic Senect. 11. 36. Corpora quidem 
eiercitatiouurn defaii^atioac iugravescunl , animi 
autem se ewrcendo levantur. Id. 5. Phil. 7. 20. 
Defatigatio ct aalielas. Id. 3. Tusc. 28. G7.'DefaLi- 
gatio niiseriaruin aegritudines tacit leniores. Adde 
eumd. 2. Nat. D. 23. o9. et Can. 3. B. G. 1*J. Auct. 
B. G. 8. 27. Sine defatigalione equorum in castra se 
recipcre. 

DEfATIGATUS vel defetigatus, a, um. V. voc. 
seq. 

UEFATIGO vel defetigo, as, Svt, atum, are, a. 1. 
(de el fatiijo). I.egitur etiam defetigo et defeligalus 
in quibusdam MSS. Ctesari*, et Gell. 15. 8. Cete- 
tum de inuULiont vocalis a in e, qme frequenter lo- 
cum habct in composilis, V. JHitlietl. ad Curt- 8. 
14. 0, et 'J. 7. 11. — Lei;itur etiatn diffaligo. Pltiut. 
EpUl. 1. 2. 1j. Edepol clamore dirTatigor. Pleriq. 
own. leg. defaligor. Sed disfatigat le^'tur in Not. 
Tir. p. 118. nullo tainen auctoie. — Part. Defati- 
gatus I. ct II. — Defati^o est lassum reddo (It. 
stuncare; Ft. fati-guer, fcuser, epuiser; Hisp. fati- 
gar, acoitvr; Germ. Imdn abmiitten, mude ma- 
chen; Angl. to weary or lire greatly, lire out, fa- 
tigue). 

I.) Proprie. — a) Activa forma. Cccs. 7. B. G. 
41. Cum erebro integri deressis succedcrenl, no- 
strosque assiduo labore defati^arent. Id. 3. B.^ C. 
85. Eiercitum quotidianis itineribus defatigare. Sue- 
ion. Cces. 05. Au^'baique iter, ut serius subsequen- 
les defatigaret. — Cum Accus. se. Plaut. Trin. 2. 1. 
2. Egomet me concoquo, cl macero, et defa'.igo. Ter. 
Adelph. 4. 1. 3. Ha se defatigarit velim, ut Iriduo 
boc peipetuo pruisuiu e lecto nequeal surgere. — 
6) Passive. Ter. £un. 2. 1. 11. Opus faciain, ut de- 
fatigcr usque, ingratiis ut dormiani. Cf. Ctc. 3. Orat. 
3(i. 143. Profeclo nuniquam conquiescain, neqoe de- 
fatigabor, antequara percepero etc. Cces. X.B.G. 40. 
(ialli defatigati diuiurnitale belli. Auct. B. Afr. 18. 
et Cato apud Getl. 3. 7. Jumcnta e\ nausea recenli. 
siti, languorc, vulneribus defatigata. — Et Part.^e- 
faligatus absolute, subslantivovum more. Cces. 5. B. 
G. 10. ft integri recculesque defatigatis succcderent. 
11.) Translate. — a) Activa forma. Ter. Phorm. 
5. 3. 11. !Se te adolescens molier defaligct. V. mtc- 
gium locum. Cic. 3. Legg. 12. 2U. Ille vero nun 
inodo censores, sed etiam judices omnes potest defa- 
tigare. — 6) Passive. Plaut. Evid. 1. 2. 15. (Juin 
edepol clamore defatigor, differor. Cic. 2. Orat. 41. 
177. Nc qui audit, defatigclur siinilitudims satieta- 
tc. Id. 3. Herenn. 0. 17. Animi defatigati ab ad- 
versariis multitudine verborum. Id MarceU. 6. 20. 
Noli in conservandis bonis viris defatigari. Id. 10. 
Fam. la. Sed mehercule in ea conservanda jam de- 



DEFECTLS 

fatigatus, non iiiulto plus faveo patriae , quam tuac 
gloria;. CoJujn. 1. R. R. 1. imt. L'bertate nimia prio- 
ris aevi defatigatum et effelum solum. — Kt sequcn- 
le Inlinito. Lentulus apud Cic. ^i.Fam. 14. ad fin. 
Nee defatigabor permancre non solum in studio li- 
bertatis, sed etiam in labors et periculis. 
DEfATISCENS, entis. ft 
DEFATISCOR, tisceris. V. DEFETISCOR. 
DEFECABILIS, e, 
DEFECATiO, onis, el 

DEFECO, as, etc. V. DEF.ECABlUs, DEF.E- 
CATIO, DEFECO. 

DEFECTlO, onis, f. 3. actus deflciendi: V. UE- 
FIGIO sub init. Hinc ^ 1. In re politica est volun- 
tatis studiique alienatio, rebellio. Cic. 1. ad Q. fr. i. 
Multa convenerunt, qua menlesn eiturbarenl meam: 
subita defectio Pompeji, alienatio consulum . h. e. 
quod Pompejus se a me repenie alienavit, me desii- 
tuit. ^Vepos Datam. 7. Ad regem transiit et de def*- 
ctione patris detulit. Cats. 6. B. G. 3. Initium telli 
ac defectionis hoc esse arbitratus. Liv. 7. 42. Qua si 
omnia concessa sunl plebi, apparel haud parvas vires 
derectionem habnisse. Toe. 2. Ann. 8. Defectio a tcr- 
go nunciatur. Cces. 7. B. G. 54. Defectioncin adina- 
turarc. Curt. 0. 10. moliri. Liv. 23. 15. attentare. 
Tac. 4. Ann. 24. captare. Id. 6. ibid. 36. Ad defe- 
ctionem trahere. — El translate, Cic. 4. Tusc. V. 
22. Intemperantia, qucs est a tota mente et a recu 
ratione defectio. ^ 2- Item est decremenlum, de- 
minutio, iniirmatio, adeoque privatio; et usurpatur 
— a) Gencialim. Cic. Senecl. 9. 20. Ista ipsa defe- 
ctio virium adolescentise vitiis efGcitur saepius quam 
senectulis. Et omisso nomine virium, quod tamen 
ei orationis contextu inteiligitur, Tac. 6. Ann. 50. 
Jam Tiberium corpus, jam vires, nondum dissimula- 
tio descrebat. Idem animi rigor: sermone ac vultu 
intentus, quaesita interdum comitate quamvis mani- 
festam defectionem tegebat. — Cic. 3. Att. 18. Quin- 
tus fratcr, qui me tarn valde amat, omnia mittit spei 
plena, metuens, credo, defectionem animi mei. h. e. 
animi mei debilitatiouem atque abjcctioncni. — Cell. 
7. 33. Ssepe in ipso opere vel profusione sanguinis, 
vel animae defectione moriuntur. Sic Suet&n. Cal. 
50. Nonnunquam subita defectione ingredi, stare, 
colligere semel ac suffcrre vit potcrat. Addc eumd. 
Vesp. 2i. Et Plin. 23. Hist. nat. procem. 3. (4). Pam- 
pini raulierum a conceptu defection! prosunt. — Se- 
neca 4. Qucest. nat. 2. circa med Biennio continue, 
Cleupatra regnanle, Mlum non ascendissc constat. 
Signilicalain duobus rcrum poticntibus defectionem. 
Antonii enim Cleopatraeque defecit imperium. Fron- 
tin. Aquced. 91. Defectio aquarum. Macrob. 2. Sa- 
turn. 4. a med. pecuniae. — 6) Speciatim defe- 
ctio solis, aut lunae, est eclipsis. Cic. 2. Divinat. 6. 
17. Solis defectiones itemque lunne, praedicuntur in 
multos annos. Adde Senec. 1. Qucest. nat. 12. — 
c) Item speciatim in re grammatica ponitur pro 0- 
gura ellipsi, vel alia simili, qua verbum aliquod sub- 
ticctur, Macrob. 6. Saturn. 8. Respondit Serviua, 
sic hoc dictum esse, ut plcraque diet per defectionem 
solent. De illo Virailii versu sermo est, 7. X.n. 187. 
Ipse Quirinali lituo parvaque sedebat Succinclus tra- 
bea. Porro Macrob. more suo hsec descripsit a Gell. 
5. 8., qui hoc codem sensu usurpat etiam 12. 15. 

DEFECT1TO, as, n. 1. frequcntat. a de.f\cio, ssepe 
deficio. Voi a Letico eipungenda, occurrit enim tan- 
tummodo in .Vol. Tir. p. 36. 

DEFECTlVUS, a, um, adject, mancus, imperfe- 
ctus. Tertuli advert, falentinian. 14. Defecliva et 
abortiva genitura. Ccel. Aurel. 2. Acut. 10. Defecli- 
va febris. h. e. intermittens. — Vefectiva verba, aut 
nomina apud Grammalicos sunt, qua aliquibus mo- 
dis, aut temporibus, aut pcrsonis rarent, aul casibus. 
Chans. 3., Dtomed. 1., Priscian. »., Phocai, et alii 
Putsch. 

DEFECTOR, oris, m. 3. qui defecit. Sueton. Pier. 
43. Bevocatis ad pcenitentiam defectorihus. Tac. 12. 
Ann. 50. Adversus defectores et in tempore rebella- 
turos. Adde eumd. 2. hist. 62. et 3. ibid. 12.; et 
Justin. 16, 1. 13. 

DEFECTRIX, icis, f. 3. qua* deficit, ut Defectrtx 

virtus apud Tertuli. advert, f'alentinian. 38. 

DF.FECTCS, a, um. V. DEFICIO. 

DEFECTL'S, us, m. 4. idem quod defectio (It. 

mancanza, difetto; Fr. manque, cessatu>n; Hisp. 

falla, defecto; Germ, das Abnehmen, Schunnden, 

, 4vflwren; Angl. a defect, want, deficiency, weak- 



DEFENDO 

TiesSj failing), Occurril ^ 1. Generatim, Lucrei. 5. 
750. Solis item quoque defectus lunarquc latebras, 
Virg. 2. G. 478. Detectus solis. Cic. 2. jVat. D. 18. 
50. de iuna. Ejus species et forma mutotur tun) cre- 
scendo, turn defections in initio recurrendo, Liv. 26. 
5. Qualis »ris crepitus in defectu luns silenti node 
cicri solL't. Cf. Tac. 1. Ann. 28. Luna claro repenle 
cffllo visa, languescere : igitur teiis sono, lubarum 
cornuumque coneentu strepere, prout spiendidior 
obscuriorve, luelari aut mcerere. Plin. 20. Hist, rmt. 
23. 96. (256). Semen decoclum, in lactis defectu (n. 
e lacte dedciente) potuin mammas replet. Id. 24. 
ibid. 13.72. (110). Etiam si eilra ccciderlt defectu 
mittcntis. h. e. deliciente, qui jaculetur. Id, 34. ibid. 
2. 2. (3). j£s velocis defectus. h. e. quod brcvi dc- 
fecit. Id. IS), ibid. u. 29. (ill). Defectus stomarhi. 
Id. 20. ibid. 2. fi. (12). Dcrectus animi. Id. 37. ibid. 
9. -40. (123). (fuintum genus amethystoium ad vi- 
cina crystalli descendit, albiranle purpura defectu. 
h. e. colon; purpura deficiente, sea desincnte in al- 
bieantem. ^ 2. Speciotim de militibus. V. DEFE- 
CTIO 1. Curl. 7. 19. 39. Magno animo defectum 
eorum tuiit, Capitolin. Macrin. 8. Defectu legionum 
interemptus est. 

DEFENDO, dis, di, sum, dcrc, a. 3. (Est a pne- 
pos. de el obsoleto fendo. teste Priscian. 8. p. 829. 
Putsch, et 11. p. U23. V. OFFENDO, INFEN'SUS. 
INFENDITOR et INFENDO). — Supinum defensu 
hatet Sail, apud Char is. 2. p. 170. Pu tsch. Xon tu 
scis, si quas iciles ignis cepit, hand facile sint defen- 
su, quin ct comburantur proium;e. — Part. Defen- 
ders II. 1. ; Defensus in omnibus paragr. ; Defen- 
surus II. 2. b. ; Defmdendus I. a. — Defendo est 
arceo, piohibeo, depcllo, propulso ; qua admodum 
propria est ct Latina hujus vcrti signiucatio, ut ait 
Gell. U. 1.: bine fere dicitur de iis, quae damnum, 
vel dedecus allerunt (It. tener Lontano, rimuovere, 
ributtare ; Fr. e carter de qqn un Trial, dciourner., 
eloigner, tenir lain ; Ilisp. ale jar, desviar. apartar; 
Germ, abwehren, abwendm, fern Juilten; Angl. fa 
teep or ward off, keep away, re-pel), 

1.1 Propric occurrit — a) Cum Accusative perso- 
ns aut rei, <iu;r areetur. Emtiu$ apud Jfon, p. 277. 
21. Merc. Serva cives, defende husles, quum potes 
defeudere. Cato M. ft. 141. Mars pater, te precor 
quESQque - ul Lu uiorbos yisos inyisosqmi, vlduer- 
tatern vastituilineinque, calami taU l s iuteinpcriasque 
prohibessis, derendas averruncesque. Ck. Setsict. IS. 
53, Vitis veslita pampinis nimios solis defendit ai- 
dores. Id. Mil 4. !(. Defendere viin illatavn. Id. 
Mitr. 3. 5. pericula rivium. Id. 3. Off. lfi. 74, et Cas. 
\, B. C. 7. injuriam et propulsare. Cees. 2. ibid. 2. 
Jactus ignis et lapides. Id. 1. ,B. G. 44. bellum. /d. 
2. B. C. 9. Ad defendendos ictus ac rcpellendos. 
Virg. 10. /En. l J05. hunc, oro. defende mrortm. V. 
Jfagne.r a J h. I. Horcit. 1. -Scti. 3. 14. toga, quae 
defeodere friaus, (Juamvis crassa , queat. .Seneca 
Proiid. 4. liiibrein eulmo aut froDd* defendunt . 
Stat. 1. Theb. 409. haud passi sociis defeudere no- 
cteni Cnl minibus. SU, It. 7. 170. Defeudere sitim 
fonie et pura lympba. Id, 13. 99. dedec.us manu. 
Stat. 7. Theb. 244. Antigone Uneras defenditur atra 
Veste genas. ubi itfenditur pro simplici iegere, o- 
perire positum vidctur. •— 6) Cum Aerusativo per- 
son* aut rei, qua? arcelur; et Ablat. cum pr;rpos. ab 
persons aut rei, a qua quid pi ohibetur. Claud. Qua- 
drigarius apud Gall- 9. %• Defender*' hostes a pinnis. 
h. e. a muris. Sk duct. B. G. H. 9. bostem a fossa. 
Ovid. Itemed, am. 625. Proiimus a teccis ignis de- 
fenditur aegrc, — e) Poetice cum Dativo pro Abla- 
tio. Plant. Most, 4, 2. 20. Defendere injuriam fu- 
rious. Virg. 7. Eel. 47. Solstitium pecori detendile. 
flora t. i. Od. 17. 3. Faunus igneam dtfendit ;esta- 
icrii capcllis. On id. Heroid. 5. 15. fjenoquc jarenti- 
tms alto Defensa est humili cana pruina casa. SU, 
It. 5. 4y0. cohors derendere ntscia morti dedecus. 
Id. 17. 431. sed gloria Pell* Non valuit misero de- 
fendere [>aunia tela. Stat, l J. Theb. 318. senium de- 
fendere fains, h. e. obsistere, ne fa ma consenescat 
el pereai. 

II.) 'f fans'lalr*, quia uiala [irnjiu Isamlo nos tiicmur. 
defendere putiitnr pro servare. lucri. propuirnari 1 . 
^ 1. (iencratiio'. et quidem — ffj AliM'liue, seu 
cum Accusativo tan tuut person* aut rei. qurc defen- 
ditur. ftES. C, B. G, 34. Manus certa nulla, non pw- 
siilium, non uppidum, quod se anuis defenderel. 
Liv. 42.41, Defendere se armit adversus aliquem. 

Tun. II. 



— 33 — 

Virg. 12. Mn. 437. nunc te mea deitera ferro Be- 
tensum dabit. h. e. defendet. Rursus Cres. 1. B. G. 
35, JSduos cetero?que amicus populi Romani defen- 
dere. — Et absolute omnino Id. 2, ibid. 33. Poslri- 
die ejus dici. refractis portis, quum jam defenderet 
nemo, atque intromissis militibus nostris, etc. Cf. 
Nepos Themist. 4. Aecessit astu. idque, nullis de- 
fendentibus, incendio delevit. — Similiter idem va- 
let ac jiieri apud Cazs. 3. B. G. 3. Rei eventum ei- 
periri et castra defendere. Adde eumd. 3. li. C. 67,, 
94. et 95. Curt, 7. 1. 3, Semper alterum in acie cor- 
nu defenderat. Imiiio cum Uteri conjungitur apud 
Tac. Germ. 14. Ilium (principem) defendere, tueri 

- prseipuum 6acrameutum est. Cf. Cit: 1. Oral. 38. 
172. Armis prudenti* causas tueri atque defendere, 

— Et pro tegere apud Curl. 10. 9. eitr. Ts'c loci qui- 
dem religione defensus, occiditur. Cf. Ovid. 4. Pont. 

7. 23. I.-I Its positu deleusa uianuque. O'c. Suit, i. 
13. Hunc defendunt, huic adsunt. h. e, prolegunt. 
Id. 11. Fam. 27. a med. ali quern contra iniquos. Id. 
Suit. 2. 4. innocentiam alicujus. Cunt v. tegere, rei 
protegere conjungitur a Cic. Sull. 31. 8S. Scelus nul- 
lum defendere ac tegere. Id. ibid. IS. 50. Defendere 
et protegere jacentem et spoliatum. — Et pro susti- 
nere, prscipue apud Poetas. Horat. Art. P. 194. 
Actons partes chorus officiumque virile Defendat. 
Id. 1. Sat. 10. 11. Et scrmone opus est modo trlsti, 
saepe jocoso, DefendenLe vicem modo rhetoris atque 
poetae, lnterdum urbani. Cf. Cic. 8. Phil. 4. 11. Se- 
mel enim pacem defendi? non semper otiostuduiT 
Immo cum v. sustincre conjungitur apud &c. Pis. 
2. -4. Scnatus auctoritatem sustinere contra invi- 
diam atque defendere. — Item pro servare, ut apud 
Liv. 26. 27, .Edes Vestfe vii defensa est. Ceh. 4, 5. 
Defendere valetudinem iisdem rebus, quibus reddila 
est. Cf. Cic. Quinct. 13. 42. Ut locum suum , quern 
adhuc honestissime defendit, obtineat. ^.integrum 
locum . — b) fee pi us occurrit defender e aUqtie/m 
vel aliquid ab aliquo. ut apud Cic. 2. leg, Jgr, ly. 
52. Defendi ab aliquo paludibus, itinerum angustiis 
et altitudine montium. Cxs. 2. B. G. 31. Defendere 
se a Enitimis. Sail, Cat, 45. se a multitudine gladio. 
Cic. pro le.g. Manil. 0. 14. provinciam non modo a 
ealamitate, sed etiam a metu calamitatis. Id. Mil, 2. 
6. vitam a telis iniinicorum. Ccet. 1. B. C. 7. eii- 
stimatiunen) et dignitatem suaui ab inimicis, Liv. 
39. 24. libertatis causam ab reaio prssidio, Virg. 7. 
Bel. B. tencras defend a a frizorc mjrtos. Ovid. 7. 
Met. 384. ab arutse vulnere falcis, A pecoris morsu 
fiondes defendere. Quiniil. 6. 3. J 9. orationeui a 
ta?dio. Et absolute, h. e. sine Actus. Cws, 7. S. G. 
23. Et ab inrendio lapis et ab allele materia defen- 
dit. T 2. fipeciatini — a) In judiciis defendtre 
usurpatur pro oratione tueri, propugnare ; cum Ac- 
cusative persona; i el causse qu^ defenditur. Cic. 
Sutl. 2. 0. Defendere aliquem de ambitu. Id. Cluent. 
45. 120. aliquem apud pravlores. Sic JYepos Phoc. % 
Ab eorieni in judiciis defensus, aiiquoties liberatus 
discesserat. Similiter Cic. Cluent. 27. 74. Defendere 
causam apud iudicem. Id. .Imic. 25. 96. Ita re mi- 
nis, quain auctoriiate , causa ilia defensa est. — 6) 
I line in judiciis rcque atque in disputationibus defen- 
dere est ratione asserere, contendere, itenique afferre, 
all eg arc in detensionem : et occurrit — Cum Accusa- 
tive rei, qus pr^cipue generatim effertur. Cic, 2. 
Orat. 38. 161, Carneades nullam unquam in illis suis 
disputationibus rem defendit, quam non probarit | 
nullain opimgnavit. quam non everterit. Id- 5. Pin. 

8. 2). Se\ sunt sententiie: dute sine patrono, qua- 
Suor defensa'. Id. Hose. Am. 47. 136. Sciunt me id 
inaiime defendisse. ul ii vincerent, qui vicerunt, h. 
e. conteudisse. Id. 5. Verr. 37. 85. Sed quid ego ei 
te quwro, quid defensurus sis, quum etc. Id. 7. ibid. 
5S. 151. Cui si etiam id, quod defendit, concedere ve- 
lim, tamen etc. — Sat-pius cum Accusativo el InGni- 
to. Cic. Tull. 13. 32. Si - tibi lunitum essct ita de- 
fendere, tuam familiam non fecisse, vinceres si id 
probarc potuisses. hi. 3. Fin. 21. 71. Gravissime et 
verissime defenditur, numquam squitatem ab utili- 
late posse sejungi. Tac. 13. Ann. 43. Nihil ei bis 
sponle susccptum, sed principi paruisse. defendebat, 
Gell. 10. 19. Id solitum esse fieri defendit. — Et se- 
quente Relative. Cic. 2. Fin. 35. 1 17. Qus cur non 
endant in sapieutem. non est facile defendere, — Sin- 
gulare est illud Cir.j uiii de/ercdere passive occurrit 
cum Inlinilo tantummodo, 2. Invent. 32. 98. Quum 
quadam vi reus id, quod feceri I, fecisse defendilur. 



DEFENSO 

Id. Vatin. 2. 5. Defendebatur, testibu* collegissub, 
non recitandi causa legisse, sed recognoseerjdi. Ill 
Ordl. cum veterr. editt.; at nunc Halm., secutui 
Madvigium , legit defendebat - se legisse. % 3. 
Item special in i , apud sequioris sevi scrip tores , df- 
fendere ponitur pro aliquid judicio persequi, adtor 
que vindicare, ulcisri etc. Ulp. Dig. 5. 3, 7. Et li- 
bertatem et hereditatem. en tetlamento siM defende- 
bat. h. e. vindbabat. Id. ibid. 38. 2. 14. Si patris 
mortem defendere nee esse habuerit. h. e. ulcisci. Ad- 
de Macrum ibid. 48. 8. ft, etc. 

DEF£.\ErATUS , a , um, partieip. ab inusit. tfe- 
fenero , fenore obstvictus. Apul. Mag. p. 322. 21. 
Pater ejus multis creditoribus defeneratus. Vet. Scho- 
liast. Bob. ad Cic. Sext. 8. ed. A. Mai. in Class. 
Aucl. T. 2. p. 129. Prsc.ipue quod esset sere alieno 
defeneratus. Adde ,4mbros. 7. Ep. 1. 

DEFENERO, as, are, a. 1. fenoribus raciendis et- 
haurio. Occurrit Part. Defenerandus apud Cic, 6. 
Farad. 2. Dimissiones libertorum sd defunerandas 
diripiendasque provincias. At plerique alii cum 
Orell. rec tins leg. fen era ml as. 

DEFEN'SA, as, f. 1. defensio, ultio. Tertull. 2. 
adoers. Marrion. 18, 1. A Deo eipeciare defensam. 

DEFENSAHIlIS, e, adject, qui defendi potest, 
Occurrit tantum Comp. Z>e/enj;nbiIior apud Ambrot. 
Ep. 10. n. 78. Qui eo defensabilioi sibi videtoi, ejuod 
eum refugit Flavianus. 

DEFENSATlO, on is, f. 3. actus defendenoi, defen- 
sio. Jul. Va.1. de reb. gist. Alex. M. ed. A. Maio 3. 
40. Ncque sane a nobis quoque atterit Autigouo d»- 
fensutio. 

DEFEXSATEIX, tcIj, f. 3. qua defendit. A§nt»dt 
hoc nomen Probus gramm. 2. p. 1452. Putsch- No- 
mina appellativa or terminalo , si tract* fuenol i 
verbo , genus femininurri trix terminaul. Sed eieipi- 
tur unum, qui quamvis noo veniat a verbo, tamen 
feminino trii facit, jenelKi; nam balneatrix, ae- 
fematrix rationabiliter debet dici, nisi quoniam ma- 
le sonanl. Ita legit Lindemanrms : alii defenstrii, 
quam leclionem ipsa Frobi verba deposcunt. Ceterum 
Defensatrix legitur apud Ambros. 6. Hexcem. "■ 
Manus est totius corporis propugnaculuiiij eapitli de- 
fensatrli. 

DEFENSlBlLIS, e, adject, qui defendere poteft. 
Cassiod. de anim. ante med. Anima cvvltates defen- 
sibilimuro cinsit, 

UEFE.N'SlO, onis, f, 3. actus defendendi, propu- 
anatio , patrocinium , sive armis , sive verbis Bat (It. 
di/esn j Ft. de.ftnst ; His p. defenston ; Germ, die 
Verikeidigung • Angl. a defending, defence). Occur- 
rit 5 1. Generatim. Cas. 2.B. C. 7. Apparare o- 
mnia ad defensionero urbis. Adle eumd. "I. B. G. 
23. Cic. 1. Fam, 7. 2. PropugnatLo ac defensio di- 
guiiatis tua?. Id. 5. itid. 8. a med. Suscipere defeo- 
sionem aUcujus. Id. Ccel. 4, 9. Ad istam omneni 
orationem brevis est defensio. Id. 1. Orat, 56. 237. 
L'ti iusque rei facilis est et prompts defensio. Id. Mil. 
5. 14, Defensio contra viui. Id. ibid. 6. 15. Dare ali- 
cui defensionem. Id. I. Orat. 57. 242, Arripere patro- 
cinium aiquilalis, et defensionem testansentonun. Id. 
1. ad Brat. 12. Quo in judicio certe detensionem 
non haberet. Id. 4. Ferr. 10, 27. IW defensione ali- 
qua. Id. SulL 25. 71, In stuprorum defensionilins. 
^ 2. Speciatim pro scripta oratione, qua qois defen- 
ditur. Plin, 7. EUl. nal. 30. 31. 'HO). Defensionem 
Demosthenis legit. Adde Saetan. Claud. 41. ^ 3. 
Item in jure est ultio, v indict a. Ulp. Dig, 29. 5. 1. 
a med. Qusstioneui sic accipimus, non tormenta tan- 
tum, sed omneni inquisitionem et detensionem mor- 
tis. 

DEFENSlTO, as, Svi, a turn, ore. b. 1. frequeniai. 
a defendo. Cir. 4. Acad, (2. pr.) 22. 7t. Use non 
acrius accusavit in scneetu:e , quam an tea defensita- 
verat. Adde eumd. 2. thiii, 45. 139. Id. 1. Off, 33. 
121. Defensitare causas. Adde eitmd, Ifrul. 26. 100. 

DEFENSO , as, Ivi, Stum, are, a. 1. Port, Defen- 
sans 2. n. — Derenso est frequenlat. a defendo, sed 
ejusdem fere signilicationis. — *f i. Stricto sensu 
est depellere, arrerc. Stat, 5. Silv. 2. 105. Dcfensare 
metus, ailversaquc. tela subisti Peilere. ^ 2. Lalio- 
ri sensu est servare, tueri. propugnare vel re. vel orft- 
tione. — a) Cum Accusativo tantum. Plaut.Bud, 3. 
3. 50. et Sail Jug. 64, Defensare mcenia, Ot'id. 12. 
Met. 376. humerus. Adde Stat. 2. Silv. 8. 14. et Tac. 
■i. Ann. 5. Cfaudinn. 1. £utrt>p. 386. Sic armenta 
suo jam deteniante iuvenco. Livio quoque tribuitur 

5 



DEFENSOK 

26. 45. ; sed incerla ca lectio est. — 5) Cum ad- 
dito Ablativo tcI, a qua quern defensamus. Sail. Jug. 
10-2. Defeosare se ab hustibus. Flout. Bacch. 3. 3. 
39, Defenjare se injuria, h. e. ab injuria. — c) Abso- 
lute. Ovid. it. Met. 373. Pars quoque de nobis fu- 
nesto saucia morsu, Dum defensamus. leto data est. 

DEFENSOR, oris. m. 3. qui defendit. <j i. Stri- 
de scnsu defensor est qui prohibet. depulsor. Cic. 
Mur. 2.3. Defeusor periculi./d. Mil. '^2. 58. Conser- 
vators domini, ultores sceleris, defensores necis. 
^ 2. Latiori sensu ac generatim est idem ac patro- 
nus scu potius prop ugna tor; et occurril — a) Mo do 
earn (ienitiyo ho minis, aut rei. qua; defenditur, Cic. 
1. Orat. 57. 244. Paterni juris defensor et quasi pa- 
trimonii propugnator sui. Id. Mil. 15. 39, Propu- 
gnator senatus, defensor vestry voluntatis, patronus 
publici consensus. Id. Rabir. perduell. 4. 12. Gu- 
stos defensorque juris et libertatis. Id. Sext. 69. 
144. Publics: causa? defensorem, propugnatorera. V. 
Manut. ad h. 1. Id. Divin. in Q. Ccecil. 16, 54. 
Nam provincia accusal, cum is agit eausam, quem si- 
bi ilia defensorem sui adoptavit. — 6; Absolute , 
subs t ant iyorum more. C(es. 2. B. G. 6. Munis defen- 
soribus nudatus. Id. 3, ibid. 25. Defcn sores vallo et 
munitionihus depellcre. Id. 7. ibid. 15. Defensores 
idoneos oppido deligere. — In carmine usurpatur a 
Firg. 2. Mn. 521.: Ovid. 13. Met. 274. et 6. Fast. 
188.; Herat. 2. Sat. 5. 30.; Lucan. 10. 488.: Ju- 
venal. 8. 163.; et Ctaudian. 1. Rufm. 80. — c) De 
br Litis animaJibus. Farro 2. R.R. 9, 1. Oves et ca- 
pras lupm eaptare sold , cui apponimus canes dcren- 
sores. — (ft De iuanimis. Ctes. 4. S. G. 17. extr. 
Sublicse ad inferiors n partem lluminis oblique adi- 
gcbantur, ut si arburum truncL sive naves, dejicien- 
di operis causa, esscnt a barbaris missai, his defen- 
soribus earum vis ininuereiui', ^ 3. Item latiori 
sensu, sed speciatim defensor reipubiiccs, civilaiis, 
plebis, loci; est appellatio muneris constituti in ci- 
vilatibus habitantium frequentia celebribus . cujus 
partes erant unumquemque civium ah improhiiati- 
bus insolentium delendere. ut ait Majarian. iVou. 
til. 5. De his agit Cod. Tkeod. I. 1. tit, 11. Inscript. 
apud Grater. 1092. 7. L. casvbiq t. t. clv. sfecvla- 
TOHt iin£Ti3uBi mirublicte. Alia apud Donat. 225. 
6. DEFEssont vTMabtiece BRixiflTwiTWi. Alia apud 
Crruter. 10K0. G. restctvtobi ttblicae libertatis, 

BEFEISOBI VRB1S riOMAE, COMMVMS OMK1V5I SALVTIS- 
AVCTORI, D. », IMP. Hh. VSL. C05STAHTI1SO F10 FIL\- 

ci irvicto, semtir ATcvsTo ttc. Ut privati munici- 
piorum, ita imperatores Rom;e defensores diceban- 
tur. Ceterum dc hujusmudi dcfensoiibus V. Savigny, 
JIUloire du droit Rom. vol. 1. p. 88. — Cum gene- 
i e feminino. Ulp. Big. 16. J. 3. esetr. Si mulier de- 
fensor alicujus exstlleril, Al. kg. dcfenstrii. 

DEFENSOHIUS, a, um. adject, ad defendendum 
pertinens. ut Judicia bonorum defensoria apud Ter- 
tall. 2. adverx. Marcion, 14.; et Befensoria verba 
apud Rujin. 2. Invect. in Sieronym. n. 30. 

DBFENSTRIX, IciSj f. 3. quse defendit. Friecian. 
super vers. jEn. 1220. Putsch, testatur, usuTpatam 
esse ab ipso Cicerone in TVmceo. Adde locum VI- 
yia-ni in DEFENSOR in fin.; et V. DEFENSATIliX. 

DfiFENSL'S, a, um. V. DEFE^DO. 

DEfERO, fers, tGli, latum, ferre, a, anom. 3. (de 
tt fero). Part. Deferens 1. 1. 6.,- Delates in omnibus 
paragr. ; Delaturus 1. 1. a.; Defer endus II . 2. — 
Defero est dcorsum fero, aliquid a loco aliquo aspor- 
to alioque aBero (It. portar giii, portar via; Fr. 
porter, apjiorter dun lieu, emporter; llisp. alzar, 
Ikvaruna cosadeun lugar d oiro; Geirn, ettwis 
von irgendwa her -, herab -, heibeitragt'n oder - 
fuhreri, fortbringejij forlschaffen ; An^l. !o carry 
tiotvn or along, to carry, bring, ■convey). 

I.) Proprie. ^ 1. Generatim; et quidem — a) 
Cum addito, quo quis aut quid defurtur per prEcpos, 
ad, in } ete. et Ace us. Flaul. Trin. i. 2. 113. Quod 
me nurum deferre jussit ad gnatum suum atque ad 
amicum Calliclem. Id. Men. 5. 5. 4Sh I, arcesse ho- 
mines, qui illunc (Ji. e. ilium homiaem) ad me defe- 
rant. h. e. abripiant. Adde ewmd. ibid. v. 45. Cass. 5. 
B. G. 45. Hie servo - maguis persuadet pr^miis, ut 
lttteras ad Ca-sarem de feral. (At Flatit. Trin. 4. 2. 
107. Hos ego qua;ro, quibus me oportet has dele ere 
epistolas. ubi Dalivus commodi esse potest, quin a 
verba deferre pendeat: ceterum hufusce v. initio 
lacuna, ire MSS. adest.). Id. Cms. 1. B. C. 9. Ue- 
ferre mandata ad aliquem. Firg, 9. JEn. 604. natos 



— 34 — 

ad fluraina. Ovid. 8. Met. 816. Fames Ad jussam 
delata domum est. Liv. 40. 59. Manantia sanguine 
spolia Rumam aj triumphum delaturus. J'avro I. 
R. R. 40. i, Tertium aenus seminis, quod ct arbore 
per surculos dt^fcrtur in terram. Liv. 9. 37. Deferre 
aciem in carnpos. Id. 5. 25. aurum in srarium. Id. 
5. 47. Ruinaque tota prolapsa acies in [ir^ceps de- 
ter tur. Virg. 8. Eel. 59. Prsceps aerii specula de 
montis in uudas Ueferar. Qvid. 6. Fast. 227. Tibris 
defert purgamina in mare. Quintil. 1. 13. 10. Cor- 
pora infantidm casus, quo in terram toties deferun- 
tur, non tarn graviter aflligit. Tac. 1. Ann. 35. Fer- 
rum defcrebat in pectus. Ovid. 14. Met. 601. tacito 
deferre (hunc) sub squora cursu. — Et de navibus, 
quae appelfunt. Plaut. .-Imph. 2. 2. 69. E portu na- 
vis hue nos dormientcs detulit. — b) Omisso, quo 
quis aut quid defertur. Lucret. 5. 656. Matuta Au- 
rora m defert et lumina pandit. Ovid. 8. Met. 1544. 
ramaliaque arida teclo Detulit, et minuit, parvoque 
admovit aheno. Plin. 3. Hist.nat. 4. 5. (33). Rbo- 
danus segnem deferens Ararim. Id. 6. ibid. 27. 31. 
(136). Amnes pluriinum limi defer en tes. Id. Plin. 
pro producere, gignere, usurpat 19. ibid. I. 2. (14). 
FruteT simile in barbate nucis defert rrurtum. Ali- 
quot I am en Codd. liac verba omittunt. — H in c ab- 
solute et pro dejicere ponitur a Seneca 6. Quwst. 
nat. 4. Tcrra> motus defert monies. El Sua. 10. 
Theb. 746. Nuliaque tectorum subit ad fastigia, qus 
non Dererat basta viruru perfusaque csedc i^currat. 
T"2. Speciatim usurpatuT de maritiroo itinere, et di- 
citw fere passive turn de nayibus, turn de homini- 
bus. Cues. 3. B. C. 14. Una ei iis (navibus) - delata 
Oricum etc. Id. 5. B. G. 8. Longius delatus esiu, 
orta luce sub sinistra Britanniam rclictam conspedt, 
Cf. Horat. t Ep. 1,15. Quo me cumque rapit tern- 
pestas, deferor hospes, Siat. 2. Achill. 347. tcrras- 
que freto delatus Achaas Hospitis Atridia spoiiat 
thalamos. ^ 3. Item speciatim mercatores deferre 
dicuntur, quum quid vendibile eiponunt et pretium 
indicant. Seneca Ep. 42. Id itaque in omnibus con- 
siltis rebusquc faciajnus, quod solemus faccre, quo- 
lies ad instilores alicujus merris accessimus; videa- 
mus, hoc quod concupiscimus, quanti deferutur. Co- 
turn. 10. li. R, 314. cereale papaver anetbo Jungite, 
dumque virent neios deferte maniplos. h. e. venales 
in forum, Cf. Horat. 2. Ep. i. 260. Deferar in vi- 
cum vende:itcm thus et odores. 

II.) Translate. ^ 1. Generatim est aliquo aliquid 
ferre, airerre; sed metaphorice sumptum. Cms. 3. B. 
G. 23. Ilai; re ad consilium delata. Liv. 9. 18. For- 
tunse pit'nora in discrimen deferre. horat. 1. Sat. 
It). 67, sed ille (poeta) Si foret hoc nostrum faf.o de- 
latus in tEvum, etc. Quintil. 10. 1. 6li. Fabulas in 
certamen defene. Id. i. 5. 2. Qui ad agendum nihil 
cogitati detulerit. ^ 3. Speciatim est offeree, e^hi- 
bere, tribuere: ad rem Cic. Place. 9. 21, Triduo le\ 
ad praetorem tabulas deferri jubel. h. e. allatas cthi- 
bere, duabus scilicet si^nificationihus simul rotijun- 
etis. Cf. eumd. 5. Fam. 20. ante med, Dcfene rntiu- 
nes. h. e. allatas accept i et eipensi rationes ethibere. 
— Porro hac siguilicatione occurrit — a) Cum ad- 
dito per prjepos. ad Accusativo persons, ad quam 
quid defertur. Cic. pro leg. Manil. 23. 67. Ad unum 
deferenda esse omnia non arbitrantur. Id. 6. Fam. 
10. 3. L'niversum studium meum et benevolentiam 
ad te defer o. Id. Brut. 22, 86, Deferre eausam ad 
aliqneiii. h. e. eausam agendam alicui committerc. 
Cobs. 6. B, G. 2. Ad ejus propinquos imperium de- 
fertur, Nepos Hann. 3. Eiercitus sumniain imperii 
ad cum detulit. — b) Cum Accusativo rei et llali- 
¥0 persons, Cic. pro leg. Manil. 24. 69. Quidquid 
possum, tibi polliceor ac defero. Id. Place. 6. 14. 
Omnetii oi suam auctoritatem, gratiam, copias, opes 
ad hoc negotiuni conficiendum detulit. Id. 2. Orat. 
56. 237, Deferre palmam alicujus rei alicui. Id. 
1. Nal. D, 6. In. Ad Vellejum Epicurci priroas ci 
nostris houiinibus deferebant. Id. 2. leg. Agr. 17. 46. 
Deferre honorem alicui. Id. 13, Fam. 55. ultro lega- 
tionem alicui. cui ibid, ojyponitur (Jenegare. Inscri- 
plioPastorum apud eumd. 2. Phil. 34. 87. C<BSari An- 
ion! mn populi jussu regnum detulisse, Cresarem uti 
noluisse. Cms. 6. B. G. 2. Deferre regnum civitatis 
alicui. Horat. 2. Od. % 22. regnum et diadema uni. 
Liv. 23. 13. paceui bostibus. Id. 3. 53. Adeo &qua 
postulastis, ut ultro vobis deferenda Tuerint. Quin- 
til. 10. 1. 53, Deferre secundas alicui. — c) Cum 
Aecusativo rei tantum. JYepos Epam. 4. Ereptum ad 



DEFEEO 

me perrenisse, quod delatum a,-ripere noluUsem. 
•Sil. It. 10. 600. delate crjnsn! insiynii honore. 
Quintil. 5. 6. 6. Ne unuuam jusjuiundum deferre- 
mus. h, e. jurandi conttitionem. Terenl. Clem. Dig. 
50. 16. 151. Delata hcredilai intcfli^itur, quam quis 
possit adeundo consequi. — <fl Et absulute omni* 
no. Horal. 2. Od. 2. 22. ii quid pelet, ultro defer. 
Quintil. 5. 6. 3. Qui nullo deferents jurare sit para- 
tus. Al. leg. offerente. — Sequioru Latinitalis tem- 
pore, deferre absolute est idem atque honorem de- 
ferre. unde I tali codern sensu deferire dicunt. Imppp. 
T'alentinian.. Theodos. et ./read. Cod. 3. 12, 7, His 
adjicimus natalicios dies urbium roaiitnarura Ronue 
et Cons tan tinopolis, quibus dehent jura deferre, quia 
et ab ipsis nata sunt. Da pro in quibus drbent jure 
differri I eg en dum appa;et et Cod. palimpse^to edik) 
ab A. Feyronio in Fragm. Cod. Theod. 2. R. 19., 
ubi hsc, ut supra retulimus, habentur. ^ 3. Item 
est sermone vel scriptis renunciare. referre, aarrare, 
— 1.°) Generatim ; et usurpatur modo rum Aceu- 
satiTo rei et Infinito, modo cum Aciusativo rei tan- 
tum, interdum etiam absolute cum Ablativo rei el 
prsepos. de. Cic. 11. .411. 7. 5. Multos esse arbitror, 
qui ad Caesarem dctulerint delaturive sint, me aut 
prenitere consilii mci, aut non probare qiOT fiant. Sir 
Virg, 4. JEn. 298. eadem impia fama Tuicnti Detu- 
lit, armari classcm cursumque parari. Cic. 13. Fam. 
18. Deferre alicui aliquid per litteras. Ca?s. 5. B. G. 
7. Hsc a compluribus ad Cresarem deferebantur. Id. 

3, B. C. 59. extr. Falsum ab his cquituiu numerum 
deferri. Nepos Daiam. 7. Ad regem transiit. et d« 
defectione patris detulit. — 3.") Speciatim deferre 
locum habet in Jure: et — a) Deferre ail prwto- 
rem dicitur actor, aut aceusator, aut deuique indci. 
qui reum aliquem tacit. Hac autcm significations 
usurpatur — Cum Aecusativo rei et Infinito, aut 
cum Aecusativo rei tantum. Cic. Still. 19. 51. Quid 
ergo indicat, aut quid alfert, aut ipse Cornelius, aut 
vos qui ab eo hsc mandata defertis? gladiaiurcs em- 
I tos esse - ad csdem ac tumultuin. Similiter Id, 7. 
Verr. 62. 160. Res a J eum defertur, esse rivem R., 
qui se Sjfracusis in lautumiis ruiMe quererelur. Id. 

4. Cat. 3. 5. H«c omnia indices detulerunt, rei con- 
fessi sunt. Id. 3. leg. Agr. 1. 1. Commodius fecis- 
seot tribuni plebis, Quirites, si, qua; apud vos de roe 
deferunt, ca etc. Sic Liv. 42, 11. Ad deferenda de 
Perseo crimina. Et Quintil. 4. 2. 98. Eadem films 
detulit de noverca. — Deferre nomen alicujus, Vtl* 
apud sequioris sevi script ores deferte aliquem, addi- 
to interdum criminc fere per Gcnitivum vcl Infini- 
tum, similiter significat aceusare, reum latere. Cic. 
Rose. Am. 10. 28. Consilium cepcrunt plenum see- 
leris, ut nomen hujus de panieidio defeirent. Id. 
ibid. 3. 8. Quod si aut causa criminis, aut qunelibet 
denique vel minima res reperietur, quamobrem ri- 
deantur ill] nonnihil tamen in deferemJo ntmiine s«- 
culi, etc. Id. Cml. 23. 56. Deferre alicui noruen cu- 
juspiam. Id. 4. Verr. 28, 68. Uuic eidem Supatro 
iidern inimici ad C. Verrein - ejus Jem rei nomen de- 
tulerunt. Tac. 13. Ann. 33. Deferre rapiLoriern. Id. 
14. 41 , reos ad prtetcnem, Quintil 1 2. 7. 3. Ad dt- 
ferendos reos praemio duci. Cf. Gell, 13. 4. Se defe- 
ras me, neque crimiiieie adversus Jtmonem. Quintit. 
11. 1. 79. Reos ejusdem criminis detulerunt, Tac. 
11. Arm, 48. A Capitonc majcslatis delatus est. Id. 
4. ibid. 42. Aquiliam aduiterii delatam. id. 0. ibid. 
47. Impictatis in prineipem delatus. Porcetlinut af- 
fert etiam Cic. fragm. contra C. Anton, (quu.l in 
edit, Oreti. nondurn iuveni) apud Ascnn. A, L. Cale- 
no furti delalus. Tuc. 2. Ann. 17. Defertur muliri 
res novas. Id. 6. ibid. 19. Sei. Marius defcitur in- 
cestassc filiam. Et absolute Quintit. 1. I. 22. Et rni- 
nari et deferre etiam non orator potest. /'. hac de re 
lilulz ad Cj'c. oration, vol. 1. p. r>92. — 3.*1 Item 
S[ieciatim deferre aliquid ad tvrarium, vel aliijuid 
aut aliquem tantum, est profiler! in benefieiis: F. 
UliMiFlCIUl. Cic. 5. Phil. 5. 15. llorum nomi- 
na al a;iarium delulisset. Id. ,-irch. 5. 11. fn be- 
nefices ad serarium delatus est. 14, B'ilb.2X. 6'). Cae- 
sar in prjEluva, in consutatu prefer turn fa brum detu- 
lit. Gell. 16. 10. Slillc quingcnlum feris in censum 
deferre. — cr. alio scn^i Val. Max. 2. 5. 6. Id ea 
templa dea? Feliris re media, qua wgrornm corpori- 
bus adneia fuerant, deferebantur. h. e. scripts ilej)0- 
nebantur. — 4.") Denique deferre se apud JCtos 
dicitur is, qui sibi aliquid relictuni acquisitumvc, 
quod possldere non possit, ultro ruajistratui profite- 



DEFERVEFACIO 

tur. Callistrat. Dig. 49- 14. 3. extr. Deferre se ne- 
mo cogilur. quod thcsaurum inrenerit, nisi ei 00 
thesauro pars Gsco debeatur. Adde Pip, ibid. 16. 

D£FERV£FAClQ,faci5,feci, factum, facere, a. 
3. (de, ferveo el teem). Part. Defervefactus I. el II. 
— Defewefaeio est valde fewefano. coquo (It. far 
bollire, cuocere; Fr. jfilsVs bien bouillir, Uen cuire; 
Hisp. hicer kervir : Germ, /erfig.'iocrferc-j a&f.iichen; 
Angl. to cause lo boil or ferment., boil thoroughly) , 

I.) Proprie, Cato Ji. R. 37. el i&1, Brassicam ina- 
oeralo bene, portfco in aulam conjieito. defer v cfacilo 
bene. Filriiv. 8. 4. 1. Schneid. In aheneo Si en aqua 
dei'ervefai'ta, et [Kjsta requietaet defusa fneril. F'tin. 
23, //tst. 7ifif. 7. 6i. (129). Radix defe.rvefacla in \i- 
no, Id. 14. t'iid. t(5. 19. (104). Libram in nihus iim- 
sli cungiis defcrvefaciuut. donee duo superset. 

n.) Translate. Varro a pud Lac.lanl. opif. Dei 17. 
Anima est aer conceptus ore, defen efartus in pul- 
mune. 

DEFEUVfiO. fewes, fewere, n. 2. (de et ferveo). 
Prsterita V. in voc. seq. — Defence est fervere de- 
sino, refrigeror. Plin. 14. Hist. nal. 9. 11. (86). 
Mustum in laticnis suis defervere passi. 

DEFEHVESCO, fervesciS; fetviSi vel lerbLii, fer- 
vescerc, n. 3. (de el fervescuj. Lcgitur et deferu i, vel 
potius defervi in prslevilo. Cic. Cwl. 31. 77. Jam 
Uta deferyerint, jam aetas omnia uiitigarst. — Defer- 
■yesco est few ere desino, refiitieior (It. cessar di bol- 
lire, raffreddursi; Fr. cesser de boui.llir, de fermen- 
ter; Uisp. Cesar de hcrvir; (ienis. ousbraasen, cuts- 
toben , in bra.itse.ii oder tobe.n aufhbren: Angl. to 
give over boiling or fermenti.g, grow cool). 

I.) Proprie. Calo R.R. Siti. Aquam, ubi lupinus 
deter buerit. et fewrern de vino bono commisreto pari- 
ter. Forcellinus in boe unu Catonis loco verbum de- 
fervescere aecepit pro fervere out valde fervere.: sed 
quum allaii luci sensus nihil prorsus mulctur, non 
video, cur verbo dejervescere duse et quidem inter se 
pugoantes tribuendiE slat significaliones. Farro2.Il, 
R. 2. 11. Ciixiter mevidianos wlios, dum deferv^- 
6cant. suh umbvifeias rupes e. arbores patulas subji- 
citrnt ovei. Cclum. U. ft. R. 15. 1^. Vasa [muds die- 
bus a per la sint. dum musteus fiuctus dc few e seat . 
Id. 12. ibid. 3$. 3. Qiium deinde bis musturn defer- 
tueiit. Gell. li). 1. Deferbuit nure, ei ardor ille pe- 
riculi deilagra^it. Id. 17. 8. crtr. Aula deferbuerat. 

H.) Translate, et quideiu elei;anLer adrnndum usur- 
patur. prs&Giptie a Cic.;, pro rtiuikLcre, deponeie arJo- 
rem animi. milesceie. cessare. Ter. .-tilelph. 1. 2. 72. 
Snernbatii jam defewisse adolesrentiam. Cic A. Tusc. 
3(i. 78. Si quani habeut nlciseendi vim, differant in 
tempus aliud, ilutn derervesm ira. Id. C&l. 18. 43. 
Uuni adoleicentine eupiditatss defei buissent . Id. 
Ctuenl. 'Mi. 1US. Houiinuui studia deferbuisse intel- 
ligubat. Id. Brut. 91. 316. Deferbuit oratio. Id. 0- 
rat. 30. 107. (JuanLis ilia claiuoribus adolescentuli di- 
nimus de suoidicio parricidarum? qu;e nequaqoam sa- 
tis deferbuisse, post aliquauto sent ire ctEpimus. Id. 
9. Fam. 2. i. Uefcrbuil ha;e gratulalio. Plin. El. £p. 
16. Devehcjnus pro novo musto novos versiculos ti- 
bi, quo?, ut prinmiM >idebuntur deferbuisse, mitte- 
mus. Id. 9. ibid. 13. 4. Defer buit primus impetus. 

D8PESSDS, a. urn. V. DEFETISCOR. 

DEFfiTlGATlO el 

DEI-iiTIGO. V. DBF ATICATIO el DEFATIGO. 

DKFJiTJSUENTlA, 8a, f, 1. dufatigatio. Terlull. 
Amm. 43. Ana\aaoras soiunum defeliscentiam afiir- 
mat. 

DJ'.FiiTlftCOR vel defatiscor, retLscSris , fessus 
sum, fetisci, uep. 3. — Friscian. 10. p. S8S. Putsch. 
tribuit huic supinum uV/essurn. el part kip. pre ter i- 
ti dafessus sum. A hi pulaut defessus esse per se 
adjcfliiom , quod a ntillo verbo nascatur. — Pari, 
ItcfetisL-ens II,: Defmui I. el 11. — Defetiwi est 
lassari. labor? deneere (It. slcuicarsi; Fr. etrr las, 
ie faticjiier ; llisp. estar cansado. faligarse; derm. 
abgemnttel u-erdea, ermi'iden; Ansl, to be weary 
oi' fbinl i. 

I.) Proprie, — a) Tamquam verbum flnitum of- 
nirrit lanLuuimodo apud icieres. Flout. Amph. 4. 
1. G, Sum defessus qumritando. Id, lipid, b. 2. 5">. 
E50 sum d< tes.iui re[!f-rire. vos defessi quEerere. Ter. 
Fhi'rm.-i. 1. 23, Neque defelis^ar umquain eao ex- 
periricr. donee tibi id, quod polliritus sum, effecero. 
Id Ideiph. •>. 2. 5. Ego vapulando, ille verbeiando 
usque audiu deftssi sumus. Id.£un. 5. 7, 7. Defessa 
jam Lsum uiiiera te ridendo. Cic. 3. Oral. 36. 147. 



— 35 — 

Nisi forte el jam defeHiis. Fronto S. Parth. (eden- 
te iterum A. Majo) p. 202. Non est e^sultandum ni- 
mia et diutina prosperitate, nee, si quid mal* pugniE 
accideritj defetiscendum. — b) Apud Scriptorcs seta- 
tis aures occurrit pr*cipue Part. Defessus. Lucre!. 
5. 1144. Defessus colere. Cic. 10. Fam, 28, Languens 
et defessus. Id. 2. Orat. 57. 234. Defessus labore at- 
que. itinere disputationis. Id. 2. leg. Agr. 32. 88. 
Defessus cullu a^rorum. CVfs. 1. B. G. 2b. Defessi 
vulnerilms. Id. 7. ibid. 88. lotius diei labore defes- 
sus. Id. 2. B. C. 22. Massilienses omnibus defessi 
ma lis, Calull. 55. 30. flffessus tamen omnibus mc- 
dullis, — Et absolute adjeetivorum more. Virg. 1. 
/En. 157. Defessi jEneads. Cces.T.B. G. 25. Re- 
centes defessis snecedorent. 

II.) Translate dc inanimis, Cic.2. Verr. 10. 31. 
Defessa as refrigerate aceusatio. Plin. 17. Mist. nat. 
2. 2. (10). Tempestiva fiigora plurimum arborum 
nnnilati eonferunt, et sie optime germinant, alia qua 
~i Idandbntor austrj, defatisccntes, SiL It, 1. olio, 
horlantur et orant. Defessis subeant rebus, h. e. af- 
(licti^. 

HEKlcrENTlA, x, f. 1. defeclus, defectio, caren- 
lia. Paulin. Kol. 23. 8. 

l)£l-T<:10, f itis. feei, feetum, ficere, 3. (de et fa- 
cio). Ihfe.zil antique pro defer erit, a f&xit,, occurrit 
in veteri formula apud Liv. 1. 24. ad /in. Itlis legi- 
bos populus R. prior non deficiet. Si prior de.fetit 
dolo inalo etc. — Passive de more est dejicior: sed 
dt'jio etiam, quemadmodum fio, usurpatur a Foetis 
piffidpue et a Liv.; quo; vide infra sub C, Ceterum 
olisewarunl eritici, in permultis Tibuili, Ovidii, 
Siatii etc. loeis, in quibus fkfii legendum eral, desit 
ab iirqierilis libraiiis seripturn fuisse. — Part, Defi- 
ciens sub C. piuries; Defeclus in omnibus paragr. 
et in (in.; Befecturus sub B, a. — Deficit) a cJe et 
facio propne est quod faetmn est destrno, solto, in 
partes dissolve: sed usurpatur A) Mediorum apud 
Gubcos si^nideatione pro societalem dissolvere, se 
amovere, se alienarc, destituere; B) Active seu cum 
Actusativu fist destituere, deserere. non sufficere; C) 
Deuique neulrotum more est desineie, cess a re, dees- 
se, fatigari. 

A) Mediorum apud Gra?cos signiQcatione deficere 
est societatern dissolve re, se amovere, se alien are, 
destituere, fidem mutare et transire ad alium. 

I.) Proprie occurrit a) Cum pnpos, ab et Abla- 
tivo persona; aut r*5. a qua quis deficit. Cces. 2. £■ 
G. 14. Dell.ivaeos oiuni tempore in fide atque ami- 
eitia civitatis .EduiE fuisse: impulsos a suis prineipi- 
bus - ab .Eduis defecisse et populo Romano bellum 
intulisse. Sail. Jug. 56. Quod oppidum primum 0- 
mniuni post malain puatiam ab rege defeeerat. Cic. 
Plane, 35. i46. Cunsules turpi ssimi a senatu, a repu- 
publica, a bonis omnibus derecerant. Cces. 7. B. G. 
3'J, Deneere ab amieitia populi Roman). Cf. Nepot. 
Con. 2. — b) Cum addito, ad quern quis deiieiens 
transit. Liv. 6. 20. Deficeie a patribus ad plebem. 
Id. 22. 61. Defefere ad Pffinos hi populi, Atellani. 
Calatini, etc. Sail. Jug, 61. Metellus - in eis urbi- 
bus, qua: ad se defeceraut , - prfesidia imponit. — 
c) Absolute. Cces. 3. B. G. 17. Viridorii sutnmam 
imperii tenebat earum omnium civitatium, quoe de- 
feterant. — Sic defectua est qui rebel! ionem seu de- 
fectionem fecit. Ovid. 3. Fast. 673. Pace domi facta, 
sijnum posuere PerennEe. (,)uod sibi defectis ilia tu- 
iisset openi. h. e. quod ilia plebi Romans, qua in 
uiontem sacrum deeesserat, liba paravisset. 

D.) Translate. Cic. Amic. 11. 37. Difficile est 
amicitiau) manere, si a virtute defeceris. Id. 2. Fin. 
25, 79. Quid a<;cs, si utilitas ab amieitia defecerit7 
Id. 2. Fam. 1(i. Ill a me ipse deficerem, et. quod 
semper fugi , belio cirili intercssem. h. e. naturam 
et mores ruuiarem. Cf. f'irg 6. MH. 196. dubiis ne 
defice rebus, Alma Parens. 

B) Active ponilur pro destituere, deserere, non 
suf ficere: et occurrit — a) Activa forma cum Ac- 
cusativo persons el Nominative rei: numquam rero 
cum Nominalivo personte. Cces. 3. B. C. 99. Vires 
deuciunt me. Cic. 2. Cat. 5. 10. Res eos jampridem, 
fides deflcere nuper erepit. Id. 4. Ferr. 21. 52. Me 
dies, \o\. latera deficiaut, si etc. Id. Rose. Am. 32. 
89. Tenqms te ritius, quam oratio deficeret. /d. 1. 
de republ. 23. Nc te defieial oratio. Id. Orat. 24. 
82. Prudentia nuniquam deficit oratorem. Horat. 1 . 
Ep. 11. 30. animus si te non deficit aequus. Virg. 
1. &■ 290. nodes non deficit humor. Ovid. 5. TVtsi. 



DEFICIO 

13. 28. Dies sermonem deficient. Id. % Met. 382. 
de soie. qualij quum defieit orbem Esse solet. V. 
DEFECTIO et DEFECTUS. Phmdr. 5. 5. Paullo 
ante vacua, turbam deficiunt loca. Seneca Here. (Et. 
46. Natura cessit , terra defeeit gradum, Grat. Cy- 
neg. 291. Ille tuos olim non defecturus Iionores, — 
Et cum Infmito. Fropert. 1. 8. 23. Nee me deficiet 
nautas rogitare citatos. Adde Tibull. 4. 1. 192, — 
6) Passive cum fSominativo personse aut rei,et Abla- 
tivo rei, qui quis destiluitur, interdum cum nrzpoc. 
ab. Cces. 3. B. C. C4. (Juum aquilifer viribus defi- 
ceretur. Al. leg. a viribus. Cic. Cluent. 65. 184. Mu- 
lier abundat audacia, cocsilio et ratione deficitur. 
Id. Harusp. rasp. 19. 40. Delici auiilio. V. Kloti 
ad h. 1. Ovid. 2. Trist. 407. Tempore deficiar, tra- 
gicos si persequar ignes. Id. 10. Met. 194. et defecta 
vigore Ipsa sibi est onerl cervix, Id- Heroid. 0. 150. 
Deficior prudens artis ab arte mea. Cels. 2. 8. rtrS 
fin. Mulier a nienstiuis defecta. Tibull. 2. b. 75. Sol 
defeclus lumine. Al. leg. lumina, Grceca constru- 
ction, eodem sensu. Fellej. 2. 110. Non merito, »ed 
materia adipiseendi triumphalia delectus est. Id.%. 

120. Magis imperatoris defectum consilio, quam vir- 
tute destilutum militum Colum. 3. R. R. 8. 4. Agri 
deiiciuntur segetibus. Id. S. ibid, 16. 2. Defici 
copiis. Id. 7. ibid. 9. 12. memoria. PUn. 2. ^p. 
17. 25. Usee amrenitas deficitur aqua salienLi. ^*ain- 
til. 3. 8. 23. Aqua eiboque defeeti de facienda dedi- 
tione deliberant. Flin. 8. Hist. nat. 16. 18. (47). 
Leones defeeti deatibu=. SO. It. 3. 301. Africa de- 
fecta viris. Sint. 6. Theb. 798. Defsrtus aenibns. 
Scribon. Compos. 191. Defici animo. Ssneta Ep. 
76. ante fned. Si quis deficiatur perunia. — Hini 
defici facultatibtis didtui debitor, qui fohen-in aan 
est. Ulp. Dig. 23. 3. 33. Si ^ui dotem pramUiw de- 
feclus sit facultatibus. h. e. solve ndo non es», sat de- 
coiit. Et defecta nomina, debitores, qm a solrendo 
eessaverunt. Paul. Dig. 22. 1. 11. sub /in. Pro defi- 
clis nominibus compensations majoruru usurarum 
fieri. Denique eodem sensu et dejicere neutrorum 
more usurpatur. Callistrat. Dig. 49. 14. 3. a med. 
Non aliter fiscum debitorum suorum debitores con- 
venire, nisi princi pales debitores defecerint, 

C) Neutrorum more deflcere est desineie, cessa- 
re, deesse: et occurrit — a) Absolute. Luerel. 6. 
359. Frigore enim desunt viras, ventique caiore De- 
lieiunt, neque sunt tarn denso corpore nubes. Cir. 2. 
Fin. 14. 44. Nisi memoria forte defecerit. Id. 1. de 
republ. 3. Nee vero leyitatis Atheniensium eiem- 
pla deficiunt. Id. Quinct. 1. 4. Quod eonsuevit in 
ceteris causis esse adjumento, id quoque in hac cau- 
sa deficit. Id. 3. Verr. 11. 31. Vererer, nc miM cri- 
inina non suppeterent, ne oratio deesset, ne toi vi- 
resque dcficcreiit. Cces- 4. B. G. 20. Si tempos anni 
ad bellum geiendum deliceret. Id. 2. B. C. 37. Non 
materia, non frumentum deflcere paler at. Id. 3. ibid. 
2. Copii hoc itifiequenliores impomintur, quod mul- 
ti Gallicis lot bellis detecerant. Id. 2J ibid. 6. Pu- 
gnando deflcere. h. e. fatigari, languere. Horat. i. 
Od. 4. 35. Utctunque defeeere mores. Id. I. £p- 4- 
11. non deficiente crumena. Cels. 2. 17. Neqne eom- 
raittendom, ut per seslum arurna deEeiat. Orid. a. 
Tri st. 1. 12. de cvctio. Ore deiicienie deflere necem 
suam. Curt. 8. 14. Elephanlus quoque. qui muiU 
acceperal tela, deficiebat. — Sic dicuutur sol et lu- 
na dejicfre, quum ubscurantur. Cic. 1. Divinat. 53. 

121. Si luua defeeisset in signo leonk. Id. 6. de re- 
publ. 22. Olim deflcere sol nominibus eistinguique 
visus est. Id. 1, Tusc. 30. 73. Sol deficiens. — Et 
pro simplici desinere. Petron. Salyr. 38. In defi- 
ciente porticu, h. e. in eitrema parte porticus. Plin. 
2. Hist, nat.ii). 7. (47). Talis figura semper mucro- 
ne deficit. — 6) Cum addito Ablativo. Cic. iJosr, 
Am. 4, 10. et Cces. 7. B. G. 30. Deficcrc animo. h. 
e. animo eadcre. (Deficere animum J'arro diiit 3. 
R. R. 16. 34. de apibus. Eiemptionem nequc uni- 
versam, neque palani facere oporlct, ne deficiant ani- 
mum,!. Ceterum hoc eodern sensu el deficere absolu- 
te usurpatur. Cic. 1. ^flt. 16. 9. Nc. una plaga acrc- 
pta. patres conscripti concidcrcnt, ne deficerent. Ad- 
de Cces. 2. B. C. 31. et Sail. Jug. 51. — Similiter 
Ovid. 9. jtfet. 63S. lota mente deficere, h. e. sensus 
amittere. Et deficere ' vita est mori apud Plant. 
Asin. 3. 3. 19. Si te inttlligam deficere vita, jam 
ipsa vitam meam tibi largiar. — Hinc et omisso 
Ablat. vila, absolute deficere est spiritum baud am- 
plius ducerc. Sueton. Jug. 99. In hac toce defecii. 



DEFIGO 

Curl. 4. 41. 18. Detleerc nuneiat et vii spiritum du- 
cere. V. Mutzell od illud ejusdem Curt. 4. 1, 2. De- 
fieientibus equis cursum square non poterant. — 

c) Cum addito Datiyo persons, sed — Raro admo- 
iiom apud optimos prosre oratiunis auctores. Ctes. 
3. ,ff. G. 5. Quum non solum vires, sed etiam tela 
nostris deflcerent. V. Interprr. et c f. eumd. 2. B. C. 
41. — Sjepe apud sequioris ecvv Poetas. iSiZ. It. 8. 
661. jam stragis acervis Deficiuut campi. Stal. 1. 
Achill. 445. ipsum jam puppibus jequor Deficit. — 
Szepius passive forma 1 dejieri. Sic Eimius apud Cic. 
3. Tfcsc 19.44. Mibi fortuna magis nunc defit, quam 
genus. Ter. Hecyr. 5, 2. 1. Nihil apud me tibi defie- 
ri patier . Firg. 2. Eel. 22. Lac mibi non sestate no- 
vum, non frigore defit. — Ceterum ct defseii sine 
Dalivo usurpalur. Plaut. Mil. glor. 4. 6. 4G. Ani- 
mus per oeulos meus delit. h. e. deficit et linquitur. 
Id. Bud. 4. 4. 63. Omnia iterum vis memorari, sce- 
lus, ut defiat dies? k. e. dies tios deficiat. Id. Men. 
1. 4. 2. Opsonium affer tribus, vide quod sit satis, 
ncque defiat, neque superslt. Similiter defieri et su- 
peresse opponitur apud Ter. I'korm. 1. 3. 10. Liv. 
9. 11. Numquamnc causa delict, cur victi pacto non 
itetis? Gell. 20. 8. Eadem autcm ipsa, qua crescen- 
ts luna gliscunt, detieiente contra luna defiunt. — 

d) Cum Infinito apud stquioi is sevi Poetas. Germa- 
nic. Arat. 259. Deficiente oculo distinguere corpora 
parya, Sil. It. 13. 358. et dumibus dcpTOmpta ta- 
lents, Paseere longinquum non deficientia beilum. 
Id. 3. 111. gelidos ut scandere tecum Dcficiam mon- 
ths corrjui tua? — Hinc Part, prater, pass, 

DefectiiSj a, urn, adjective usurpatur, unde Com p. 
JDefectior et Sup. Defec H ssimus, ct significat eonfe- 
ctum, de-bilitalum. lariguenlcm. — a) Cum adriito 
Ablative Phcettr. 1.21. Defect us arniis et desevtus 
viribus Leo. Colum. J . R. B. prcefat. § 12. E turba 
pedisequuruni lecticariorumque defeetissimum annis 
et viribus in agrum relegat. Id. 5. ibid. 6. 37. Ar- 
bor scnio defecla. Val. Flacc. 2. 2S5. Delectus la- 
boribus. ~ /)) Absolute. Cws. 3. B. C. 40. Defe- 
etis defensorihus. h. e. auimo defectls. PUn. 2. Hist, 
nat. 8. 6, (28). Sidera - non ilia, ut eiistimat vul- 
gus ; singulis nitrihula nobis, et clara divitibus, mi- 
nora pauperibus, obscura defect is. Val. FUik. 2. 
48'J. it*fectaquc Pevgama nionstris Eripe. Dig. 7. 1. 
12. Defectre sencctuLis homo. Martial. 13. 77. D ul- 
tra defectii modulatur canuiiia liiiL'iiii Cantator cy- 
cnus funeris ipse sui. Apu.1. d?. JIaq. Cur in planis 
speculis ferme |-ares imagines videanlur, in tmuklis 
et globosis omnia derectiora; at cuntra in cavis au- 
cliora. h. e. inioora, tenuiora. — NB. Defeclum, i, 
•bsulute apud Cic. Sext. 64. 133. Ilia ad eos, a ijui- 
bus audiebutur, quotidie aliquid defect! affcrebat . 
Al' melius leg. de me ficti. — JVB. Ajiud einad. 
Cic. 13. Ait. 23. Liliii ad Vanoncin non morahan- 
lur: sunt Cniru defecti, ut vidisti. h. e. confecti, per- 
fecti, de boc loco auscnte vim significationis. Alii 
tartien rectius leg. effectl* 

DEFIGO; gis. \i, ctiun. gere. a. 3. (dc et figo). Part. 
2>c/igens apud Mar.it. 5. 5iH. (iorgoneo linctum de- 
ft gens sanguine fcrtiiin. ; Defixvs in omnibus Tere 
paragr. ; Defizurus II, i. a.; I'ejigendus I. 1. — 
Defigo est deorsum figo, vehementer Dgo. infigo, 
immitto (It. ficcar giii. pianlare. attaccare, ctm/ic- 
iwt; Fr. ficher^ planter f clouer. fitiat/ter, fixer; 
Hissp. firar , himur , clavar , introiktcir , fjar; 
Genu, etwus irgendwu hintin- Oder hinabsLhta- 
tj(n, steckertj hefLer)^ /lioen, stechen. lohren; Angl. 
io fix in the ground, plant). 

1.) Propric. ^ 1. itricto sensu oecurrit — a) 
Cum AhJalivu et jpr*|ios. in vel *■«&. Cic. Bahir. per- 
duell. 4. 11. In caiupu Martio cmctiu ad ci\ium 
luppiicium defigi et censtitui jubes. Id. t. Cut. G, 
16. Defigere sicam in corpore consulis. Ca?s. 5. B. 
G. 44. verutum in halteo. Id. 3. ibid. IH. sudes sub 
aqua defiiae. Liv. 1. 58, cultium in corde. Id. 44. 5. 
isscres in terra. Cels. 4. 20. (.ucuvbitula liefigcnda? 
in ingulnibus. — b) Apud Puflas pnecipue Cum 
Ablalivo tantum, vcl cum Dativo. J'arro apud Non. 
p. 221. 13. Merc. Defigere aliquem t-ruci. Virq. 2. 
G. 290. penitus terra; deligitui arbos. Id. 12. \£n. 
139. Deftgunl tcllure hastas. ubi fVagnvr (lirit. 
Anm. su Virg. 6. Mn. 84.) telluri ieponendum 
censet. Rursus firg. 6. tfct'd. 052. Slant terra defi- 
ias hastas. Ovid. A. I'asl. 753. Millia crabronum 
coeunt, et vertice uudo Spicula defigunt. Cf, pets, 
4. 14. (Jua dolct. cuturbitulaa sint; ferro defigerc. 



— 36 — 

Rursus Ovid. 13. Met. 435. capit impius ensem Rei 
Tbracum, juguloque sui defigit alumni. Sic Liv. 1 . 
25. Male arma sustincnti gladjum supprne juguio 
dcligit. — Sic figurate dtipgere culpa™, ingenuo tu- 
do apud Pers. o. 16. est dictis veluti confodere, in- 
sectari, rcprchendere. — c) (ium Aecusativo et 
priEpos. t»j, quum vebemens motus signiiicatur. 
Plaut. Pers. 2. 4. 22. Te, si preheudero, defigam 
in tenant colapbis. Plin. 8. Hist. nat. 12. 12. t34). 
Deflgerc morsus in aurem. — Hue pertinet et illud 
Curt.. 7. 11. 13. et 15. Defigere ferreos cuneos inter 
6ai a. Al. leg. in sat a. f 2. Latiori seusu, vel meto- 
nymies, deligere est etiam aliquid firmum atque im- 
mobile redder e: qua siginlicatione oecurrit prsecipue 
Pan. prater, pass. Ovid. iX.Met. 76, Sic, ut quseque 
solo defiia cobsescrat bavuni, Eitcrnata fugam fru- 
stra tentabat : at illam Lenta teuet radU eiultantem- 
que coercet. Moral. Epcd. 17. 5. Deflxa c^elo devo- 
care cumlna. Al. leg. refiia alio sensu. Tac. 13. 
Ann. 16. Trepidatur a uircuiuscdcntibus, dilfugiunt 
imprudentes: at quibus altior intellectus, resistunt 
deffri et Neionerii intucntts. Cf. eumd. Agric. 34, 
Quos (hastes) quod tandem invenistis, non restite- 
runt, sed deprehensi sunt: novissinu hsesere, ct ei- 
tremo metu ac torpore delUere acicui in bis vesLi- 
giis, in quibus pulcram ct spectabilem victoriam 
ederetrs. 

110 Translate. ^ 1. Generatim ac s trie to sensu 
est animnm, mentem. aliquo intendere muliuuique 
applicarc; et occur: it — a) Cum Ablativo et prae- 
pos. in. Cic. ii.Phil. 5. 13.0mnes suas c.tiras in rei- 
jpublicH? salute defigunt. Id. 2. f'err. 3, 7. Ct non 
modo in auribus vtstris, sed in uculis omnium sua 
Curia et fiagitia dciiiurus sim. Cf, Id. Prov. cons. 4. 
8. L'rbatia bac audacia, quam ille prtesens in ocu- 
lis vestrfs mentibusque defiiit. Id. Bom, 4. 9. Di- 
li earn sententiam , quam populi sermo in aniriiis 
vestris dedeTat. Id. 3. Oral 8. 31. Quid judici 
piobandum sit quum vidit, in eo mentem oratio- 
nemque deficit. Id. t. de republ. 11. Orations defi- 
ia in una republics. Id. 3. Orat. 5. 17. Dcfiius in 
cogitatioue. Hue pertinet illud ejusd. Cic. 6. ds re- 
publ. 17. (Juousqiie humi defiia tua mens crit 7 
Ctirt. 1. 8. In vullu regis defintrant oeulos. — b) 
Cum Aceusativo et pra-pos. in. Cic. i. Acad. (2. pr.) 
15. 46, Parum defigunt animos in ea, qu^ perspieua 
sunt. Id. 11, Phil. 5'. id. In cujus poss^ssioncs atque 
fortunas cum nun censctis impudentissimos oeulos 
spe et metitc defigereT Ovid. 2. Amor. 8. 15. Defige- 
re oeulos in all quern. Quintil. 11. 3. 15S. otuios in 
terram. Curt. 3. 3. Metu attoniti in terrain OTJ defi- 
leranl. - Hinc et defigere oeulos absolute Trie. A. 
Ann, 1. Postquam duubus cum liberis, fcraleui ur- 
narn tenens, egressa navi deiiiit oeidos. h. e. adstan- 
tium oeulos in se Co over tit, ut inlet p ma tur JKuie- 
tus; alii m terram, ut f'irg. 6. ,Bn. 46it. Ilia solo 
liios uculos arersa tgnebat; alii melius in urnam. 
hie f'irg. 6. £n, 156. .tneas (Mieslo delisus lumina 
vullu Ingreditur. f 2. Item generatiui, sed kliori 
sensu, defigere ponitur pro firmum atque immobilem 
reddere. Cic. 4, Phil. 5. 13. Virtus est una altissimis 
defiia radieibus. Id. Narvs-p. reap. 26. 57. Vitla in 
aliquo penitus defiia atque hasrentie. Cf. Id. Flacc. 
1. 3. Salus pi'ffisentium, spes rcliquorum in vestra 
jiotestate posita sunt et dcIUii. ^ 3. Hinc speciatim 
ponitur pro immotum stupore reddere, ubslupeface- 
re, Liv. 21. 33, Utraque simul objeita res oculis ani- 
misque iiumubiles parumper eus delkit. IiL I. 29. 
SileuLium trisle at taeiia ma;stitia iLa deficit Omnium 
animoSjUl etc. Id. 3. 41: ad /in. Stupor omues ad- 
mirationc tauts; re: deti.iit. f'ttt. Fiacc. fi. 535. fle.c 
tunc attunitos facie dcfiierat bos>tes. Id. 4.* 226. 
(Juum payor et geiidus deficit Ca=Lora sanguis. — 
Pono hac siguificatiune oecurrit saipius Part. pr:e- 
ter. pass. Chy. 1. Jfcn. 4y5. htEret defiius in uno. 
Sic Vol. Flacc. 5, 376. ba?ret deiiius in una. h. e. 
oculis in una deli lis. Cf. Claud tan. I. Laud. Xt.itich, 
51. Persides hospite pulcro delivie. Kursus I'irg. ti. 
.£n. 520, dcliiiquc ora tcncliant. /', integrum lo- 
cum. JturAt. 1. Fp. 6, 14. Defiiis oculis torpet. Liv. 
H. 7. Quum silciuio defiii stctisscta, Tac. 13. Ann. 
5. Deliii |a\ore. Id. 1-i, ibid. 10. Modo per silen- 
tium deLiius, sispius pavore eisurgcns. Id. 1. ibid. 
68. Harus miles et quasi ob metum d^fiius. Furcel- 
linus hoe loco interprctatus est remoius, alislra- 
ctua, Claudian. FI. Cons. Honor. 258. Delinus ma- 
ils animus, h. t, dejectus, vel stupens. ^ 3. Item 



DEFfNIO 

speciatim in re sacra defigere aliquid in veteri for- 
mula apud Cic. 2. Legg. 8. 21. otaeqye avgtb ln- 

JTSTA, KEVASTi , VITIOSA, D1RA JIF-PIXEBIT, IBH1TA 

wfectaqvi; s\kto, h. e. eisecratus tuerit: vel potius 
viderit, observaverit. quasi defiiis oculis contempla- 
tus. Sic defigere aliquem apud S la Hum at iolcntis 
oculis aspicere. Sic enim ille de L'lysse loyueus taci- 
te eontemplante AchOlem puellari babitu latcntcm, 

2. Achill. 90. Et tomen creclumquc genas oculisque 
vagantem, >*ullaque virginei servantem signa pudo- 
ris Defigit. comitique obliquo lumine monstrat. Huc- 
usque Forcellinus. — Ceterum apud Cic. alii pro 
defixeril suspicontur legendum decree if,, b. e, diie- 
rit, alii edixeril. Sed quum Codices ferme omnes si- 
ne ulla varietatc legant dcfixerit., reecntiores philo- 
logi locum ita interpretandum arbitrantur: qu;e nc- 
fasta, viliosa, etc. augur pronumiaverit atque firniii 
immutabilique ratione constituerit , ea iirita etc 
^ i. Denique locum habet in veneficiis et devolio- 
nibus, et signifieat ligarc, obnoiium reddere. Duct a 
est hsec luquenui ratio ei mere sagarum , quae quos 
veneficiis obligare vellent, corurn vel imagines ce- 
rcas effingebant, vel noniina in cera notabant, fer- 
reoque stilo [ransfodieliant ( /'. J'oss. ad Firg. 8. 
Fcl. 80.), addiLis criimiuiuus et uevotionibus. Ovid. 

3. Amor. 7. 2t). Sasave pceiiicea defiiit nornina cera, 
Et medium tcnucs in jecur egit arus. Firg, Cir. 377. 
Regis Itn -hiakis ESimuB) deliccre votis. Seneca 6. 
Benef, 35. Caput alicujus dira imprecaiione defige- 
re. Sic A- t nil. Herb. 7. Si quis devotatus Jefi\u_=que 
fuerit, sic eum resolves. V. OBCA.NTO. — Hue re- 
fei'vi potest et defgere amorem. h. e, lixijiri. stabi- 
lem pet'petuumijue reddere. apud Senet:. Heic. (El. 
523. Hoc, inquit : mags Dhcre amorem posse defigi 
malo. h. e. hoe veneficio. /'". integrum locum usque 
ad ti. 530. — iVB. Defigere et pro refigere, ei ellere 
usurpr.tuui ait FvrceUi-nus afl'ertque illud Curii apud 
Cic. 7. Fara. 29, Quo nostra defigere deportereque 
tuto possiuius. Orellius lamen aliique ei antique 
correct "one leg. reft gere, quod ct Force tti no prohari 
videtur. Prselcrea de loco Tac. 1. Ann. C8. superius 
sub 2. dhimus; et locum Aj'mI. Herb, 7. (V. supra 
sub 4.) ipse Forcellinus aliter inlerprelatur. Hub: 
itaque significationi una sullragatur In script, apud 
Gruter. 19. 6. jovi orT. wax. cvStodi to>sxnVA- 

TUKl, OVOD IS SCELERATISSlMt SEBV1 rVBLltl L^FA^- 
PO r.ATKOClMO OEFISA MONV MENTIS OKULMS DECV- 
KlO^IVil KOMI J A JVIIM SVO EHV1T AC Vl.-iOlCAVrT 

etc. h. e. quod t*rea tabula, in qua descripta erant 
decurionum nornina, a servo publico detracta ei, lo- 
co, undc de more prostabat, reperta fuerit, V. Mar- 
cell. de. stil. Inscript. Lat. T. 1. p. 51. edit. Pat. 
At bona lantorum virorum venia lapicidins, qui de- 
fua pro refixa scripserit, oscitantiam ineusem, po- 
tius quam concedam, unum idemque voeabulum duo 
prorsus eontraria sccuinque pugnantia signilieare. Id 
ipsum confirmat Fenulej. Dig. 48. 13. 8. Qui Labu- 
1am i»reain legis, foruiamve agrorum, aut quid aliud 
con tin en tern rciiierit, vel quid inde immutaverit, 
lege Julia peculatus tenetur. 

I)£F]£lifJRATUS, a, urn, partieip. ab inusit. dep.- 
guro ; idem ac derivalus. Prhcian. i. ad fin. p. 638, 
Putsch. In in feminina inveniuntur a masculinis ver- 
balihus, sive denominativis in lor desinentibus, defi- 
gurata. qute mutant 07' in rix, ut riclor I'ictit^. 

DEFLNDO, is, eve, a. 3. idem quod findo. En- 
nius apud .Von. p. 114. 7. Mere- Malos defindunt. 
Sunt tabulala, faiicque. 

DEFlMiO, fingis. finiLi, Return, fingere, a. 3. idem 
quod fingu. Cato /f. Jr. 74. Panem defingere. Cf. 
Senec. £p. iJO. circa med~. 1'unc fan nam aqua spar- 
sit, el assidua traelatione pcrdoiiiuit. [instilque pa- 
nem. ilursus Cato ibid. 121. Muslacuus ubi ■.k-fioie- 
ris. //oval. 1. Sal. 10. 37. turgidus Alpinus delingit 
Klicni lutcuru caput, ft, e. icrsibus describit. Al. leg, 
di./fmgit, al. depingit, a], def.<jit: sed nialu poela;, 
quern carpit Horatius, magis convenit Lpovsxft«s oe- 
fmqit. 

DEFlMO , is, Ivi vel il. Ttum, ire, a. 4, (de et fi- 
nio). Pro definio quidarn Icgunl diffnia apuil PUn. 
2. Hist. nat. 77. 7!>. (188). (atque ila Hardain. 
edidit), Hygin. 1. Aslvon. 6. el 2. 13. , et Ccel. 
Auvel. prwlat. Acalor. Apud Plin. veto /or, cil. 
lectio diffmiere facia esse videtur ei verbis diem /i- 
niere ; ut Sillig optim. Cudd. auctoritate edidit. — 
Part, Defmitus in fin,: Defniendus II. 1. - Defi- 
nio est certos rei, de qua agitur, termiuos prsescribu 



DEFINIS 

(It. determinate, segnare i confjni; Fr. bwner, li- 
miter, ctrtopserirei Hisp. amojonar, limit at, po- 
wer limit es; Germ, etwus abgrixmeji-, in Granzen 
einsrhliessen; An;;], lo terminate, bound, limits, 
define). 

I. Proprie, Cic. Casein. 8. 22. Ejus fundi eitrc- 
inani partem olcne dirccta ordine definiuut. Id. 2. 
Divine t. 4?. !)2. Wi nrb.-s, qui eselum quasi me- 
dium dividunt et adspeclum nostrum (icfiniunt. Id, 
2, JVat. D. 40. 101. .-Ether, in quo cum admirabilka- 
te mail ma ignefe formse cursus ordinatos definiunt, 
ft. e. certis spaLiis conficiunt. Id. 8. Phil. 3. 9. 
Omni?; CajibuWs, omnes Sssib, ceterseque pestes, 
qurs sequunlur An ionium, redes sibi optimas, hor- 
tos, Tusculana, Albnna definiunt, — Et figurate. 
Cic. Atch. 10.23. Res ha, quas gessimus, orbis ter- 
Ym regionibus deimiuntur. Id. jlarcett. 8. 25. Hie, 
tu moduin vlt;e tua non salute reipublicas. sed ani- 
ini a?quitate definies? — > Definite aliquem est finem 
vita; ei aQVrre, Inter imere. Apul. 8. Met. Ad hunc 
moduru definite- juvene, etc. 

II.) Translate, ^f 1. Definire est a liquid suis ler- 
minis certa raligne repriesentare, dcclarare. sta Luc- 
re : hinc — a) Est eiplteare verbis, quid res sit, et 
significat fere idem quod describerc et comple.cti, 
quibuscuro hauu raro conjungitur. Cic. i. Invent. 
8. 11. Definienda res erit verbis et bveviter deseri- 
benda. Id. 1. Drat. 15. 61 Si quis universain et 
propriani oratoris vim definire complectique villi. 
is orator erit ; qui etc. Id. 2. ibid. 3D. 162. llluslrarc 
aliquid, verbi.'quc definire. Id. Sex (.45. 97. liniver- 
sum genus brevi circumseribi et definiri potest." opti- 
mates sunt ; qui etr. Id. Brut. 41. 152. Rem latenlem 
eiplicare definienda. Id. Pis. 18. 42. Qui mala do- 
lore, bona voluptatc deliniunt. ft. e. statuunt mala 
in dolore consisterc, bona in voluptate. Id. 1. Off. 
2. 7. Definire quid sit ofSeium. Id. -i. Invent. 18. 
55. Si res plures erunt dtfiniend^. — V) Est etiam 
deeernere, statuere. Cic. 2. leg. Agr. 13. 32. Defini- 
re alicui potestatein in quinquennium. Cees. 1. B. C. 
82. Inter se plant de prsEiniis contendebant, in an- 
nosque consulatum defmiebant . ft. e. quo quisque 
anno consul esse vel let, designabant. id. 7. B. & 
S3. Adeundi tenipus definiunt, quutn meridies esse 
vidcatur. Id. 1. B. C. 11. >'eque ante quern diem 
iturus sit, definire. (Juintil. 12. C. 1. Neque amios 
eao definiam. FUiul, Cist. 2. 1,42. Terge eloqui: 
uon remittam: uetinituai est. h. e. slatutum, certum 
est. Cic. i. Acad. (2. jir.) 36, 114. Quam \iiam in- 
grediar, utlinias, Id. Quinct. 21. M. Tilii, quid fa- 
cias, deCnit. h. e. statait, prascribit. Id. 1. de ve- 
pubi. 1, Omitto innurnerabiks vivos, quorum sin- 
-uli saluti huic civitati fuerunl: et qui sunt procul 
»b Eiatis hujus memoria, eommemorare eos desino 
tic. - L'r.um hoc definio, tautam esse neeessitateni 
\irtutis »entri homimiui a natuia tanturnque amo- 
n;in ad communem saiuiem defendendaui datum, ut 
etc. — c) Item est circumseriberc. Cic. 3. Oral. 3. 
S). Oratio eis fere ipsis dcCnkttuj viris, qui hoc ser- 
mone coniinentur. Id. Ainic. iti. 58. Altera senten- 
tia est, qua deEnit amicitiaiu paribus ofuYiis ac vo- 
luntatibus. *f 2. Raro admoduiu poiiitur pro ter- 
minare et concludere. Cic. 6. f'err. 52. 115. IS aK- 
quando to turn bujus s crier is orationem eoncludam 
ac definiam. Id. Orat. 1U. 65, Sospissime similiter 
ntrema deSnlunt. - Uine part, praeter. pass. 

Defmitus, a, urn, adjective usurpatur pro fiuitus, 
deter minatus; eique infmitus, generalis, incertus 
upponitur. Cic. Tti-pic. 21. 7D. Quaestionum duo sunt 
genera, alteium inBnitum. altevum definitum. Defi- 
nitum est, quod 'JnoSitfiv Gi.'Eci, nos causarer. Quvn- 
tii. 7. 2. I, Lie re el generates qu^stiones sunt et de- 
linitae. Kuisus Cic. 6. de republ. 13. Esse ia ccelo 
certum ac deCnitmn locum^ ubi beati a;vo sempiter- 
no fruautur. Id. 3. Patn. 8. Prima duo capita epi- 
iLolaj iijm nihil habent, quod aut deGuitum sit, aut 
certum. — llinc 

Definita, orwn } n. plur. 2. absolute, substantivo- 
rum more, sunt decreta principum apud Cassiod. 9, 
Fariar. lti. Taui definita nostra, quam scuatuscon- 
iulta tabulis marinoicis prsedpimus deceuler incidi, 
et ante atrium B. Petri apostoii in testimonium pu- 
blicum publican. 

UEFIMS, e, adject, qui babet fines ; hine deriya- 
tur deSnitus, eui nempe dati sunt fines. Voi a Leii- 
co eipungcnda j occurrit cnim tan turn modo in Nat. 
Ti>: p. 57. Finis, iafinis, ad finis, confinis, defiuia. 



— 37 — 

D£Fr>'lTii, adverb, liefmiendo, determinate, di- 
stincte, nianifeste. Cic. JSalb. 14. 32. Le\ qus defi- 
nite potestatem Pompejo civitatem donandi dedcrat. 
Id. Orat. 28. S9. Partite, definite, distincte dicere. 
Id. 2. Orat. 27. 118. Vel separatim dicere solemus, 
vel definite. Plin. Paneg. 88. 6. >'ec maiis definite 
distinctfique desisnat : qui Traianuni.quam qui Opti- 
mum appellat. Gell. 1, 25. Belli ferias festive magis 
ditit (Tavro). quam spertc atque definite. 

DF.FLMtIO; unU, f. 3. Diffmifio logitur a non- 
nullis in quibusdam libris apud Ily^in., Augusiin. 
et Ccel. Aurel. — Ceterum definitio est finitio, de- 
terminate. 

I.) Proprie seu de rebus physicis raro admodum 
occurrit, et est actus certos rei. de qua agitur, ter- 
minos praHi:ribendi. In scrip I., optimse not* apnd 
GruUr. til. 3.. qu« est apud Orell. 736. H,tEC area 
i:ntha H.U.C DWtMTtQXEM cirFonviH clavsa vebv- 

BVS, ET AREA, OVAE EST INTEFITS, DBOICATA EST. 

II.) Translate stepius occurrit, et — a) Specia- 
tim est oratio e\plicans, quid sit id. de quo disputa- 
tur. Cic. 1. Orat. 42. 189. Est deiinitio earum re- 
rum, qu* sunt ejus -rei propriee, quam definire volu- 
mus, brevis et circumscripta quEedam eiplicatio. Id. 
ibid. i'JO. Propriani cujusque vim definitione declara- 
re. Id. Clusnt. 2. 5. Uefinisio judieioruin ^quorum. 
Id. 1, Off. 2. 7. Omnis. qua ratione suscipitur de 
aliqua re institutio, debet a definitione proficisci. 
Quint il. 1. 0. 29. In definition!! us assisnatur etymo- 
lOgba locus. Ill 3. »i. i% Definitio pars sit transla- 
tionis, — b) Generatim est determinatio. Cic. 2. 
Divinat. 54. 1 10. 'it versib. Sibyll. Callide enim, 
qui ilia composuit. perfecit, ut, quodcunque accidis- 
set, prffidictum videretur, bominum et temporum 
definitione sublata. 

DEFINITIVE:, adverb, definiendo, definite. St%f- 
tuli. Car. Christ. 13. Ipse Dominus sententialiter 
et definitive procunriavit: qnod in carne natum est, 
caro est. Ccel. Auret. prtsf. 1. 1, Acutor. Definitive 
loqui. h. e. delinitiune rem e iplic are. Pseudo-A scon, 
quoque usurpavit ad Cic. 4. lerr. 10. 27. p. 210. 
Bait. 

DEFIMTIYtJS, a, um, adject, ad deGnitioncm 
spectans. Cic. 2, Invent. 17. 52. Cum nouiinis con- 
troversia est. quia vis vocabuli definienda verbis est, 
constitutio iiefiiiiti\a nominatur. Id. Topic, 24. 92, 
Causa dclinitha. Capell. 5. p. 145. Definitiva con- 
troversla. — Apud JCtos senieniia definitiva est 
quse ultima datur et rem totaru ahsolvit. Imp. Ju- 
stinian. Cod. 7. 64. 10. et 7. -45. 3. — Definitiva 
materia, apud Tertidl advers. Ilermog. 38., est qus 
term ink drcumscribitur, non infinita, definita. 

DEfIMTOR, oris, in. 3. qui definit. decernit. 
TerluU. advers.' .Warcion. 10. Habemus ilium alicu- 
bi unius bfl[iti;mi definitorem. Cassiod. de orat. 1. 
ad fin, Hujusruodi ikfini tores non tain in ratione, 
quam in oi'dine erravcre veiboruiu. 

DfifTMl'L'o. a, ura. T. DEM.MO. 

DEl'lO, fieri. T. DEF1CIO sob iuit. 

DEFIOCLLUS, i, rn. 2. (de&t et oculus), cui ocu- 
lui defit seu deest. Martial 12. 59, 0. liinc defiocu- 
lusque et inde lippus. Al. mate kgunt llinc cassis 
oculis. Alii csecis oculis. 

DEFIT. V. DEF1CIO sub init, 

DEITTEOR. V. DIFFITEOR sub init, 

IJEFIXUS. a, um. V. DEITGO. 

IJEl'LACCO. V. DEFLOCCO. 

DIlFLAGBATIO, unis, f. 3. combustio. 

I.) Proprie. Cic. 3. Fin. 19. 64. Qui negant se re- 
cusare, quo minus ipsis mortuis teirarum omnium 
deflagratio consequatur. Id, 1. Divinat. 49. 111. 
Futura aliquando caeli atque terrarum ilellagratio. 

II.) Translate ponitur pro ruina, pernicie. Cic. 
Plane. 40. 1)5. Cum mea domus ardore suo defla^ra- 
lioncm urbi atque ltali* toti minaretur. 

DFFLAgRATL's, a, um. V. voc. seq. 

DEFLA.GRO, as, 3vi, aturn, are, 1. (de st (lagro). 
Part, Defkigrain sub B.; Dejlagvatus sub B. II. — 
Delia gro est \ebementer comburor, i^ne eonsuinor 
(It. arderi; abhruciarsi; Fr. ctfe brule entiere- 
ment, etre consume, bviiler; Ilisp , a b ras or ; Germ. 
verhrennen, ablri-r.nen; Angl. (0 burn furious!)', 
be on fire, be burnt). Porro duo diversa significat, 
prout prsepositio de A) Est intensiva, aut B) Actiu- 
nes finem significat. 

A) Quum prspositio de est intensiva, deflagrate 
occHtirrit l.°) .Neutrorum more, et 2.°) Active. 



DEFLECTO 

l,°) Xeulrorum more, et quidem 

1.) Proprie. Cic. 2. .Vat. D. 27. 69. Diana? Eplie- 
sis ternplum deflasravisse. Id. 4. Acad. (2. p;\) 37. 
Hi). Fore tamen aliquando, ut omnis hie mundus 
ardorc deflagret. Id. 3. Off. 25. 9*. Phaeton ictu ful- 
minis dellagravit. Id. 2. Phil. 36. 91. Faces, quibus 
incensa domus defla^ravit. Lit. 5, 53. cxtr. Si sedes 
nostrs defiagrasscnt. Ailde Sueton. Tib. 48. — Et 
de arUorc, qui febre aliovc morbo paritur. Pelagon 
16. 23. Golla dellagrantia. — Ft Dgurate. Aput. 
Apotog. Crimen magi.-e, quod ingenti tuniuitu ad 
invidiam mei accensum. per nescio quas aniles fa- 
hulas deflagravit. 

II.) Translate defiagrare est in perniciem ruere. 
Cic. Sext. 4S. 99. Aut qui, propter implicationem 
rei familiaris, communi incendio nialiot, quam suo 
defiagrare. Liv. 3. 52. Ruere ac defiagrare omnia 
passuri estis? 

2.°) Active. 

I.) Proprie ponitur pro valde calefacere, combu- 
rere. J'ilruv. 6, 1. 3. Sckneid. Sol qui bus locis me- 
diocriter profundit vapores, in his conservat corpora 
temperata: quseque protime eurrendo deflagrat, eri- 
pit eiurendo (al. eisugendo) temperatnram bumoris. 
Ennius apud Cic. 3. 7"usc. 19. 44. 1 ana Qamma de- 
rtagrat.il. 

II.1 Translate. Cic. 4. Cat. 6. 12. In cinere defla- 
grat i imperii collocarent. 

B) Quum pra?p. de actionis finem significat, de- 
fiagrare translate tantum orcumt de vebementiori- 
bus animi affectibus pro iefervescere . mitescere. 
Liv. 40. 8. Spes aniranm iubibat, defiagrare irti «- 
stras, purgari suspiciones poiie. Tan. 2. HUl. 29- 
DeDasrantc paullatim seditione. — Et de pcrs-jnii 
Lucan. 4. 280. sic defiagrare mlnaces lsci£sum- 

DEFLAM.MO , as, are, a- 1. erstinzno. Aput b. 
Met. sub fln. Pbaretram etpilei, ei sasiuas dear- 
met, arcuro denodet, tajdam defiatnmet. 

DEFLATES, a, um, V. DEFLO, 

DfiFLECTO. ctis, ri, sum, ctere, a. 3. (de et fle- 
et o). Part. Defteclens sub A. I.; Deflerus sub A. I, 
et II. — Deflecto est deorsum torqueo, curvo (It. 
totcere aW ingiii, niegare; Fr. abaisser en ployani, 
courtier, flechir; Cisp. abaxar plegando. plegar, 
encotvar; Germ, voneinem Wege, oder einet Hich- 
t-ang abien!-en, abbeugen: Angl. lo bend or totn 
downwards, bend, boii). Occurrit ,4) Active et B'\ 
Xeutrurum more. 

A) Active, et quidem 

I.) Proprie. Cic. 1. Divinat. 19. 38. Amnes in 
alium cursum contort et defieti. Caiull. 62. 51. Da- 
ficctens ponuerc corpus, Virg. 10. J&'n. 329. septe- 
naque tela Conjiciunt: partirn galea rlipeoque re- 
sultant lrrita. iletkiit partiin 'stringentia corpus Al- 
uia Venus. Liv. 39. 27. in fin. Q. Fabium I.abeoneiu 
direiisse finem Philqipo vetcrem viam regiam, quae 
etc PbHiptmiu postea novam defieiisse viam, qua 
Maronitaruni nrbes amplectalur. Cf. Lucan. 3. 337. 
Deilectere iter aliquo. Cotum. a. R. R. 11. 14. Ra- 
mum oliviE defiecte, et ad ctus arbcrij ficulnea reli- 
ga. Lucan. 5. 7S9. Quolibet infaustam potius defle- 
cte carinam. Plin. 17. Hist. nai. 23. 35. i2J4"'. Di- 
ftfisa vitis vel pulmes juita suam arbrjem, MmU- 
1. 741. Currus solis deueius solito cursu. 

H.) Translate, Ovid. 7. Met. 7^9. dum dieitM 
amentis indcre tenio, Lununa debeii. Sic I'al. 
Flacc. 8, 76. Defiectere nculos ab allqua re. tic. 
Orat. 40. 137. Decline t a pruposito dellectatqnc scn- 
tentiam. Id. Casein. IS. 51. Deflectere ai verba 
rem. Ovid. 2. Prist. 409. Est et in obsctenos defie- 
la tragcrdia risus. Id. Remed. am. 325. Quam poles 
in pejus dotes delleete puella:, h. e. in malam par- 
tem trahe. Quiniil. i. 1. 71. Dellectece adversarios 
in suam utllitatem. Id. 7. 2. 23, Deflectere factum 
in alium. h. e. vertcrc, transferre. Id. 10. 1. 91. 
Geruianicum ab instil utis studiis delleiit eura ter- 
rarum. Lucan. 3, 303. furorem Indouikum duram- 
que viri Jcllectere mentem Pacifero sermone parat. 
Sueton. l>omit. 3. Virtutes quoque in vitia deilciit. 
Stat. 2. Silv. 1. 59. Aliquem ab irajrdenti in se de- 
flectere. Id. 1, Thcb. 280. belli delkcte lutnultus, E 
generis miseresce tui. Cels. prcefat. Asekpiades me- 
dendi rationem magna ci parte mutavit. Er cujus 
successoribus Themison nuper ipse quoque qmsdam. 
in sencctute delleiit. ft. t. mutavit. — Et de muta^ 
tione sermonis. QaintiL 2. 5. 11. Sermo rectus et 
secundum naturam enunciatus nihil habere ei inje- 



DEFLEO 

nio videtur: HI* vero, quae utcumque defleia sunt) 
tamquam eiquisitiora mirarnur. Id. 3. 8. 32. Haee 
quas tantum inter se pugn&nt, plerumque noniinlbuj 
deQecti solent. k. e. mutatis nominibus inter se con- 
ciliari. Id. 9. 3. 3. Oretio a simplici recto dicendi 
getierc defleia, yiitus est, si habet probabile aliquid, 
quod sequalur. h, e. declinans. Gell. 15. 5. Verba 
defleia et depravata a recta ratione et eonsuetudine. 

B) Neulrorum more. 

I.) Proprie. Tac. 2. His!. 70. Yulgus quoque mi- 
litnm clamorc et gaudio deflectere via. h. e. deverte- 
rc. Plin.A. Ep. i. 3. Deflectemus in Tuscos. Sue- 
Ion. Aug. 93. In peragranda jEgypto paulium defle- 
ctere aii visendum Apia superscdit. 

II.) Translate. Cic. 7. Verr. 68. 176. De omnibus 
noLis, si quis tantuluni de recta regione defleiit, etc. 
Id. Harusp. resp. 19. 11. Deflectcre a virtute patris. 
Id. Rose. com. 16. 46. a vcrilate. Id. 2. Off. 3. 9. 
Consuetudo defletit de via, sensimque eo deducts 
est, ut etc. Id. Amic. 13. 10. Defletit aliquantum de 
spatio curriculoque consuetude m&jorum. Id. ibid. 
26. 100. Ab amicitiis sapientium ad leves amieitias 
defleiit oratio. — Et de mutatione pronunciationis. 
Quintil. 11. 3. 13. Mala vel imbecilla (vox)- aliqua 
cogil, at intermittere et deflectere, etc. 

DEFLEO, (lcs, flevi, flStum, Here, a. 2. (de et Deo). 
Part. Deflens, Defietus el Dejkndits. — Uefleo est 
idem quod Deo, aut valde f!eo ; deploro (It. piange- 
re, deplorare; Fr. pleurer, dtpforer; Hisp, llorar, 
derramar lagrimas ; Germ, beweinen; Angl. to be- 
wail, lament, deplore). Usurpatur — a) Cum Ac- 
cusative tantum personse aut rei , quae defletur. 
Plant. Capt. 1. 2. 36. Egone non delleam talem 
adolescentem 7 Lucret. 3. 920. Te insatiabiliier de- 
(lebimus. Cic. Brut. SB. 329. Saepe inter nos impen- 
dentes casus deflevimus. Id. 3. Orat. 3. 9. Crassi 
mors a multis saepe defleta. Id. 1. Tasc. 35. 86. Li- 
beri defleti. At Orellius pro defleti. foriasse rectivs, 
legit deleti. Tibull. 11. 3. 8. Id deflenda nece. Ovid. 
1. Met. 388. Deflentem fata nepotis Respieit. Id. 10. 
ibid. 12. Quam (nuptam) satis ad superas postquam 
Rhodopeius auras Deflevit vales. Id. 1. Art. am. 
335. Cui non defleta est Ephyresea; Aamma Creusae? 
Liv. 29. 4. In hsec deflenda prolapsus. Seneca Octav. 
tO. Semper genetrii deflenda mini. Quintil. 6. i. 26. 
Deflere aliena mala. Sueton. Cal. 30. crudelissimam 
caedem. Vol. Flacc. 5. 60. relliquias socii, dcfleta- 
que miscent Nomina. — Est etiam cum flelu narra- 
re. Tan. 3. Ann. 19. Post relebre carmen, quo Ger- 
manici supremo, deflevcrat. J'ellej. 2. 119. Ordinem 
atrocissimae cnlamilalis - justis voluminibus, ul 
alii, ita nos conabimur exponere; nunc summa de- 
flenda est. Adde Sutton. Cal. 20. — 6) Cum Ac- 
cu«. ct Infinite Manil. 4. 718. minui onus Deflent. 

— c) Absolute sine Accus. Tac. 16. Ann. 13. In- 
ter conjugum et liberorum lamenta, qui dum adsi- 
dent, dum deflcnt, ssepe eodem rogo cremabantur. 
Piopert, 1. 16. 13. gravibus cogor deflere querelis. 

— d) Singulare est illud deflere oculos, et idem 
est «c fletu et lacrimis rigare. Apul. 5. Met. Sorores 
deflebant oculos, et plangebant ubertim. 

DEFLETlO, onis, f. 3. fletus. Juvenc. 1. 122. 
Adveniet jam tunc tristis defletio tcrris. 

DEFLETUS, o, urn. V. DEFLEO. 

DfiFLEXlO, onis, f. 3. idem quod delictus. 

I.) Proprie, itfacrob. 1. Saturn. 17. o m»d. Solis 
meatus sursum ac dcorsum certa dclleiione varian- 
do, etc. 

II.) Translate. Nazca. Paneg. Constant. 5. Omnia 
ad eumdem cloriie entum; nullae cupiditatum de- 
lleiiones, nullus enoris anfractus. 

DliFLEXUS, a. urn. V. DEFLECTO. 

DEFLEXU^, us. m. 1. curvatio. (leiio. 

I.) Propiic. ^ 1. Stricto sensu et abstracte. Co- 
turn, i. 11. h. 20. 3. Palmes lenittr curvabitur, ne 
detleiu fran<5iitur. At Schneider ex optimis Codici- 
iiiii legit delictus. ^ 2. Concrelo, uti ajunt , sensu 
defle\us est locus declivis , sinuosus. Capell. 6. p. 
■2)7. In deflciu civitas ORensis et Lcptis magna. Id. 
S. f), 287. Quis dubstet Cancrum Geminosque in 
mundi ardua sublimari, rursumque Sasittarium Ca- 
pricorn unique pererratls defleiibus infimaii? 

II.) Tiansiate. Val Max. 7. 3. init. Factorum 
dictorumque genus proximo defleiu ad vafri nomen 
progressum. Id. 4. 2. Transgrediamur ad egregium 
humaus uniml ab odio ad graliam defletum. 

D£FLO, as, Stum, are, a. 1. (dc et flare). Port. 



— 38 — 

Deflator sub A. I. — Cetemra ueflare e«t verbum 
A) Activum et S) Neutrum. 

A) Active deflo est flando cjicio. 

I.) Proprie. I'arra 1. R. R. 64. 1. Quod est le- 
vissimum ac summum, dellatum ut trajiciant in alia 
vasa. hoc Forcellino vectius videbattir , at a Scbnei- 
dero minime probatur. At. leg. depietur. I'lin. 28. 
Hist. nat. 2. 5. (27). Cibus etiam e tnanu prolapsus 
reddebatur, utiijue per mensas, vetabantque mundi- 
liarum causa define. 

II.) Translate ponhur pro illuderc , contemnere. 
Sueton. Cal. 3,S. Julii et Augustl diplomata, ut Ve- 
tera et obsolt'ta. dedabat. At. leg. dcflebaf, alii me- 
lius dirtlabat. Ambros. Ev. 7. 45. Aptius videtur 
propriam manum nostro affligcre stilo, ut non tarn 
deflare aliquid videar, quam abscondcrc. Jd. ibid. 6. 
37. Malo hallucinari tecum verbis senilibus, ne vi- 
dear artem desisse, quam concitatioiibus verbis de- 
flere aliquid Jam nee studiis nostris aptum , ncc vi- 
ribus. 

B) Neulrorum more deflare pro detumesccre, de- 
rrescere di\it Arnob. 1. 15. L'nus fuit e nobis, cujus 
mam is intercutis veternosse fugiebant undse, pene- 
trabilis ille vitabat liquor, et turgentia viscera salu- 
tari ariditate deflabanl? 

DEFLOCCATUS, a, urn. V. voc. seq. 

DEFLOCCO, as, atum, are, a. 1. Non. p. 7. id- 
Merc. Defloccare est attererc, tractum a vestibus 
sine flocco. Plauti Socus est in Ann. 3. 3. 110., ubi 
vejsum nonnulli inserunt, quo haec vox confirmctur. 
Mercer, legit tleflaccare. — Nihilominus defloccnli 
senes leguntur apud Plaut. Epiii. 5. 1. 10.,quos in- 
teUigcre possumus vel attrltos , confectos, defectos 
viribus; vel, ut alii malum, llaccis scu capillis defe- 
ctos, calvos. 

DErLORATlO, onis, f. 3. riorum hinc inde de- 
tractio. Translate. ^ 1. Gencratim. Terlult. ad- 
vert. Falentin. 12. Groculus .Esopi et omnium de- 
floralione constructus. Cassiod. 12. Hist. Eccl. 5. 
Deflorationes librorum faciebat. ^ 2. Speciatim esc 
virginei floris jactura. Ambros. Ep. 8. 64. Quid enim 
est, quod magis publicum sit, quam offensa pudoris 
et dcfloratio virginitatis? 

DEFLORATL'S, a, urn. V. DEFLORO. 

DEFLORfiO , res , rQi , rere , n. 2. (de et floreo), 
Part. Defiorens suh II. — Defloreo est florcm aniitto 
(It. perdere il fore , sfiorire; Fr. defleurir , perdre 
sa fleur; Hi.«p. desflorar ; Germ, abblithen , verblu- 
hen; Angl, lo shed its blossoms or floivers). 

I.) Proprie. Cotum. ;>. R. R. G. 36. Vitis cum se 
multa fronde cooperit, pejus deftoret. h.e. fructus 
edit. PU'n. 18. Hist. nat. 12. 30. (120). Faba aquas 
in (lore mavime concupiscit: cum vero dedoruit, evi- 
guas desiderat. Catull. 62. 13. Idem (fids) cum tenui 
carptus defloruit ungui. 

IJ.) Translate. Liv. 38. 53. ad /in. In juventa bella 
assidue gesta: cum senecta res quoque defloruere, 
nee praebita est materia ingenio. Lac (ant. de ira D. 
y. a med. lis temporibus, quibus jam philosophia de- 
(loruerat. Claudian. 1. in Eutrop. 75. Cum forma 
dilapsus amor: defloruit oris Gratia. Inscript. apud 
Marin. Fral. Arv. p. 123, hvkc ajtko ttmvlvm 

MALK nEF1.0nE^TIBVS A>'MS FBO P1ETATK PARI COM" 

rosvBRE svo j"a£stvs vtbhovb PABEss. h. e. annis, 
quasi llores cssent, infeliciter decerptis: narti parvo- 
lus intcriissc ibid, dicitur Anthus, ad cujus nomen, 
quod Grace floreni signiDcat, cum aliqua venustate 
allusum fuisse apparet. 

DEFLORESCO, is, ere, n. 3. inckoat. Part. De- 
florescens sub II. — Deflorcsco est idem fere quod 
uefioreo seu florem amitto. 

I.) Proprie. Colum. 2. R. R. 11. 10. Omnc Tru- 
mentuni cum totarn spicam cdidit,oclo diebus deflo- 
rescit. — Dellorescere, addil Forcellinus , est e.iatn 
tcmpeslive florescerc , ut ait f'arro 1. R- R- 1- C 
Sc.hneid. Quarto invueo Robigum ac 1'loram, qui- 
bus propitiis neque cobiao frumenta atquc arbores 
corrumpit, neque non tempestive florcm. Plin. 18. 
Hist- nat.' 2'J. 60. (2H6). Prisei Floralia IV. Ral. 
Mai. inslitueruiit, ut oennia bene deflorcrrrcnt. At 
hoc quoque Plinii loro deflorescere est [irimuni (lo- 
rere, ac deinde florem amittere. 

II.) Translate. Cu . Brul. 'J2. 317. Hortensius or- 
natus. acer, ct non talis, qualem tu cum. Ilrute, jam 
defiOTcscentern cognovisti, se-l vcrborum et adionis 
genere commotio!. Jd. Ca'.l. 19. 41. Amurcs el deli- 
cia; celeritfir dtflorejeunt. Id. 4. Hcrtnn. 27. 38. 



DEFLUO 

Aut morbo aut vetustate formw diguitas deflorescit. 

Liv. 6- 2ii. Cum corporibus vigent et deflorescunt 
animi. Adde eumd. 29. 4. 

DEFLORO, as, ivi, Stum, are, a. 1. (de el flos) 
Part. Defloratus II. — Delloro est florem adimo. 

I.) Proprie. Dracont. 1. 588. Dedorat d'e-ntus) 
fructus, et decutit arbore flores. At hcec lectio omnir 
no Aubia videtur. 

II.) Translate. G?ll. 11.1. extr. Futurum gaudii 
fructum spes tibi jam defloraveiit. Al. leg, praeflora- 
verit et quidem melius. Ouintil. 6. procem. 9. Cer- 
tos atque defloratos fructus o?tendebat. AL reditu 
leg. deformatos. Adde Liv. 37. 58., sed lectionc ibi 
quoque dubia. Nam communitcr lea, prce/!oratui. 
Certior est lectio apud Ammian. 20. 11. 28. Punioea 
pars tertia iarcut cwlestis) cernitur , quod solis ob- 
noiia pulcritudine pro reciprocalionc spiritus fulgo- 
res ejus purissimi e regione deflorat. h. e. quod ful- 
gorcs solis purissimi repercussis per aera radiis ad ie 
rapit. Cassiod. de orlltograph. praf. Ei quibus si in 
unum valuero deflorato colligere. Id. 1. J'ariar. 
prcefat. Duodecim libris Gothorum historiam deflo- 
ratis prospcrrtatibus eondidisti. Id. 1. ibid. 1U. La- 
borat enim hoc uno malo terris dellorata provincia. 
Adde eumd- Instit. divin. Lit l. 28. Vet. Scholiast. 
ad Cic. Sext. 51. ab A. Mai. editus in Class. Auct. 
T. 2. p. 116. In quantum legem Philippi Tratris ejus 
eituiit, in tantum nunc defloravit, qui dissimiiis ei- 
titerit. h. e. infarnavit. Cf. edition. Oretl. et Bait, 
p. 30 i. 

DEFLUO, utiis, Huii, (luium, fluere, n. 3. fde et 
fluo). Part. Defluens sub A- I. ct Ji. I. et II.; De- 
fluxurus sub A. I, — Defluere duo dncrsa signifi- 
es! , prout A) Praeposilio de motum a superiorc ad 
inferiorem locum, aut B) Actionis finem ac cessatSu- 
ncm significat. 

A) Quum praepositio de motum a superiorc ad in- 
feriorem locum sigmlicat, defluo est deorsmn fluo 
(It. scorrere ingiv; Fr. couler den haut, decoulerj 
Hisp. fluir de alto, destitar; Germ, herunierjliu- 
sen, abfliessen; Angl. to plow down). 

I.) Proprie de liquidis dicitur. Sail, fragm. apod 
Priscian. 6. p. 6SO. Putsch. Flumen Tauro monte 
defiuens. Horat. 1. Od. 12. 29. Delluit saiis agitatus 
humor. Ovid. 3. Fast. 273. Defluit incerto lapidosu 
murmurc rivus. Plin. 3. Hist. not. 18. 22. (.126). 
Anaium , quo Varamus delluit. Id. 21. ibid. 18. 
105.(169), Sanguis defluit a rcnibus. Id. 33. ibid. 
5. 26. (86). Humor per venarn auri defiuens. Jd. 18. 
ibid. 6. 8. (151. Succus ei filire dclluens. Id. 31. ibid. 
13. 37, (135). ,Es (liqxiefarlumi in catinos defluit. 
Gell. 17. 1 1. Potus delluit ad pulmones. Terlull. Re- 
surr. earn. 61 . Cur non magis qua defluiura colentur? 
— Kt poetice cum Accusativo (iceforuin more. Pro- 
pert. 2. 15. 7. Nee tantum N'iobe bis sex (al. bis 8ft- 
ptem) ad busla superba Sollicito lacrimas defluit a 
Sipylo. Ita leg. recenliores.; contra vulgala lectio 
habet Sollirito lacrimans depluit a Sipylo. 

II.) Translate usurpatur de lis. qme non sunt li- 
quida, pro decidere, descender e, etc. Quae transitio 
a propria ad transiatam signinrationem clarius patet 
ex Virg- 3- G. 117. Aries mersus secundo defluit 
amni. h. e. derertur. Sic Curf. 9. S. exlr. Sumptii 
duribus amnis pcritis. denuxit ad insulam. ct Sue- 
ton. Ner. 27. Quoties (Sera) Ostium Tiberi deflue- 
ret. Cic. 5. Tu.sc. 21. 62. Jam ipsa- deflucbant coro- 
nae. h. t. capite decidebant. Or.'id. 0. Met. I'iO. tristi 
medicamine tactae Kcflosere comae. Tihull. 3. 1. 
18. UeUuit color a libro. h. e. attcritur ct diluitur. 
J'irg. 1. -£m. 40R. pedes vestis dJlu\it ad imos. 
Plin. 17. Hist. nat. 24. 37. (22M. litis et o!es da- 
fluit Tructus. Curt. 4-6. 1 i . Gladia. qunm regis ca- 
piti incidisset, resoluta delimit, h. (■■ dissipata est. 
Plin. 8. Hift. nal. 18. 74. (.197). Minim fuit, nee 
iiefiutisse eas (prcelexlas), nee teredinum injurias 
sensisse. Proper t. 1. 20. 2. Id tibi ne \aiuo deflual 
« animo. h.e. etridat. — Praecipue dc iis dicitur, 
qui e\ equo descendurU , praEserlini si graviler Tul- 
neTati. f'irg. 11. .En. 199. portisque ab equo regi- 
na sub ipsis Dcsiluil; quam tola cohors imitata reli- 
ctis Ad icrrnni defluiit equi = . Oi-id. 6. Met. 228. 
frenisque manu moriente remissis In latus a deitro 
paullatim defluit arimi. Curt. 7. 7. sub fin. (.orpus 
' f\ equo dt'flmit in terrain. Adde Liv. 2. 20. Furiu* 
aputl Mucrub. 6. Salvm. 4. lapsusque in hurauni 
defluiil . et armis Reddidit acralis soiiituni. — Item 
pro elTundi ac dilatari. Cic. that. 27. 96. Hoe \sk>- 



DEFLUUS 

quentiee genus) lotum e sophistarum fontibus deflu- 
lit in forum. Sic, sed magis audacter, Vellej. i. 16. 
Philosophorum insenia Socratico ore deflucotia. 
Forcellinus intcrpretatus est: a Socratc venicntia: 
sed rcrtius diteris, quae a Socrate venicntia, ab co- 
dcm discedendo in rnajus et quidem in pejus etcre- 
?ere: V, Kritz ad h. 1., et ct. Quintil. 10. 1. 126. 
Tantum ab eo (tidokscentes) defluebant, quantum 
ille (Seneca) ab antiquis descenderat. Cic. i. Tu$c. 
25. 62. A ncccssariis artificiis ad eleganliora deflu- 
limus. h. e. tranr.ivimus.-^ttinft/. 1. 8. 9. In omnia 
deliciarum genera vitiaque, dicendi quoque ralione. 
deflutiinus. — Item pro derivari. provenire. Sueton. 
Aug. 2. Is Cn. el C. procreavit, a quibus duplex Octa- 
viorum familia delimit, h. e. derivata est. Horat. 1. 
Od. 28. 27. multaque merces, L'ndc potest, tibi dc- 
fiuat aequo Ab Jove. h. e. provenint. — Item perire, 
perdi. Cic. Amic. 10. 58. Ne quid in tcrram deftuat. 

R) Quum prsepositio de actionis Gnem ac ccssa- 
tionem significat. defluerc est (lucre desinere. 

I.i Propric. Horat. 1. Ep. 2. 42. Rusticus eipe- 
ctat, dum delimit amnis: at ille Eabitur et labetur 
in oinne voluiiilis oevum. Seneca 3. Qucesl. nat. 3. 
(J m j in hiberui dctluierc torrentes. 

II.) Translate est deficere, cessare. Cic. Sext. 32. 
69. El novem tribunis, quos tunc hatueram, unus 
me absente defluvit. h. e. a me alienatus est. Sic 
Pseudo- Salt. I. ad Cars, de republ. ordin. 2. Ei 
qoeis ma:na pars, ubi neque credilum condonare, 
neque le embus, sicuti hostibus, uti vident, defluie- 
re. Rursus Cic. 9. Fam. 20. Ubi salutatio deflui.it, 
littcris me involvo. Sail. Cat. 1. L'bi per socordiam 
vires, trmpus, ingenium defluwre. h. e. abierc, per- 
iere. Tilnill. 3. 4. 81. ignavus def1u\it pectore so- 
mnus. ft. e. abiit: eicitatus sum. Horat. 3. Od. 27. 
35. tenera; succus Defluat pra>d3S. Id. 2. Ep. 1. 157. 
Graecia artes lntulit agresti Latio ; sic horridns ille 
Defluiit numerus Saturnius. Lactant. 5. 22. Disri- 
plina deflucns. h. e. paullatim deficiens. — 1YB. In 
illo Colum. 12. R. R. procem. 9. Luiu et inertia de- 
fluere: Schneider, rcctius legit diffluere. 

Df,FLL*l,"S. a, urn, adject. ^ 1. Activa signifies- 
tione est qui defluit, aut decidit. Stat. 9. Theb. 325. 
ieyat unda gradus, scu defluus ille, Sive obliquus 
eat. Id. 1. Silv. 3. 53. Splendor ab alto defluus. — 
Deflua ca'saries est proliia, promissa apud Pru- 
dent. 13. reapt CT£p. 30. Dellua casaries compesci- 
tur ad breves eapillos. ^ 2. Passiva significatione, 
ex quo aliquid defluit. Apul. 3. Met. Vasculum gra- 
ciliter fistulatum. ac per hoc gutlatim defluum. h. e. 
per quod aqua defluit, clepsydra. 

DEFIXVlUM, li, n. i. (denuo 1 ! actus dcflucndi. 
Plin. iS. Hist. not. 29. 69. (2N1). Est in ca?lo. qui 
vocaiur larteus circulus. Ilujus delluvio, vclut et 
uberc aliquo. sata cuncla lactesc.unt. Id. 2S. ibid. 2. 
a. (28). l>ci!usia capitis. Id. 20. ibid- 6. 3i. (108). 
De(lu\ia rapillorum. 

DK1I.UX.10. Onis. f. 3. ^ 1, Est idem quod dc- 
nuvium. Firmic. 3. JWathes. 7. Dcllu\:o seminis. 
C(El. Avrel. 2. Icul. IK. ventris. Id. 2. Tard. 5. 
sudoris ignci. ^ 2. Hinc et pro curruptione dici- 
tur. Cwl. Jiirel. 'I. Tard. 1 %. inil. Phthisis, sive. ut 
plevique appellant, pbthoe, quod corporis Facial de- 
lluxiouem. sive eorruptionein. 

DF.FLUXL'S, us, rn. i. deilmio. Jpul. de Deo 
Socrai. Nubibus omnis ciovtus terrenus, et retro 
deTiuiu.s in terras est. 

DEfOdIO, fiSdis, fudi, Tossum, fCderc, a. 1. (de 
et fodio). Part. Defossus 1. et 2.; Defodiendus 2. 
— Defodio ^ 1. Est idem fere quod ludio, vel ef- 
fodio. Colum. 7. /?. R. 5. 17. Scrobem defodiomus 
in limine slabuli el. vivam pecudem obruamus. t'irg. 
3. G- 376. Ip:.i in defossis specubus serura suli alta 
Otia agunt terra. Ifarat. 1. .Vol. 1. M. (Juid juvat 
immensum te ar^enti pondus et auri Furtim defossa 
limidum dcjionere terra? Flor. 3. 21. mi fm. Oculis. 
mantbus, ciuribusque defossis. It. e. oculis crutis, 
manibus et rruribus discerptis. Claudian. i. in En- 
trap. 3j1. Ilic coquus, bic lenu, defossi vcrbere ter- 
^a. h. e. larcrati. ^ 2. Item lerri elTussd oliruo. 
flaut. .Host. 2. 2. 51. Aurumquc eii udemit liuspi- 
ti, Euuiquc hie defodit hospilein ibidem in Eedibus. 
Lucre!. 5. !K?3. nee scibat molirier arva. Nee nuva 
Jefodere in tcnacn viigulta. Cic. 2. Dir\nat.&>. 134. 
Thesaurus defossum esse sub lecto. Id. 1. ibid. 17. 
33. Coteni illam ct novaculam defossam in comitio, 
■ap"que iuipositum puteal , accepimus. Ovid. 2. 



— 39 — 

Fast. 641. Defodcre lapidem in agro. Id. 4. Mel. 
239. Ille feroi immansuetusque precantem - et, Ille 
Vim tulit invito, diccotem, defodit alta Crudus hu- 
nio. Liv. 8. 10. ad fin. Sijnum septem pedes altum 
in tcrram defodi. Colum. 7. R, R. 5. H. Oblilum 
vas in sterqidlinio deToditur. Piin. 17. Hist- nat. 
13. 21. (97). In vasis fictilibus defodere propagines 
aplisiimum. Id. 18. ibid. 17. 45. (160). Herba de- 
fussa in quatuor angulis scgetis. Id. 19. ibid. 8. 42. 
(150), Defosso semine acervatim, parrulis scrobibus 
serunt. Virg. 2. G. 507. Gondii opes alius deTusso- 
que incubai auro. Piin. 7. ^fi'st. nat. 52. 53. (177). 
Defodere aururst nullo ennscio. Id. 9. ibid. 7. 6. 
(17). Aninialij, qus semper defossa vivunt, ecu tal- 
p.-E. Alter Piin. 4. Ep. 11. Missi puntifices, qui de- 
fodiendaen necandamque curarent. ^ 3. Item est 
idem fere quod condo. Horat. 1. Ep. 6. 25. Uuid- 
quid sub terra est, in apricum proferct aetas ; Defo- 
diet condetque nitenlia. Seneca Consol. ad Marc. 
•2. extr. Octavia fortunam eiosa defodit sc et ab- 
didit. 

DKFOLlO anoyuVAi^u. Glots. Cyrill. Quam 
vocetn confirniat aranimaticus Eutrch. p. 2146. 
Putsch. Folium, defolio, defolias. 

DEFOMlTATL'iH a fomitibus succisnm , quibas 
ronfoveri erat solitum lignum. Paul. Itiac. p. 75. 
10. JUvll. Sic Gloss. Labb. Defomo (corrige defo- 
mito) tnio7ri),;/u). 

DftFORAS, adverb, eslra. Imcript. apud Gru- 
ter. 573. 1. in cafitolio ad ara« gxstis jvlfae 
JOEFORAS FODIO SfKISTEHlOHE. At Marin., qui Fral. 
Arv. p. 485. scrjpscrat in allata Inscriptione con- 
junctim esse scriptum rfefoios, idem larnen in Pa- 
pir. Jjiplom. p. 270. n. 51. asseverat, punctum esse 
inter duas voces, easquc sic divisim insculptas us , 
ror.AS. 

DJiFORE. V. DESUM. 

DEFOflLS, adverb, a loco citcriore. f'ulgat. in- 
ierpr. Jilatth. 23. 25. (Juia mimdatis quod deforis 
est ralicis. Addc eumd. Genes. 7. 16. et alibi. Isid. 
19. Orig. 22. Exotica veslis est peregrina, deforis 
veniens. Adde Theod. Priscian. i. 1. ini!., cujus 
verba V. in DEINTL'S. Ceteium hoc a veteribus el- 
iam grammatiris reprehenditur , et q;iidem recte: 
sic Cledan. p. 1875. Putsch. Deintus et deforis 
non dicimus, quia praepositio adverbiis 'vocalibus 
niitiime sociatur. 

DEFORMA dicuntur e\ta, quse dantur calida, de- 
cocta ; a fbrmus calidus. Paul. Diac. p. 83. 11. 
Mull. 

UEFORMATlO, onis, f. 3. duo diversa signiflcal, 
prout 

A) Particula de est iotensiva, ct deformatio est 
actus deform a n di , delineatio , descriptio, forma. 

— a) Tiencratim. f'itruv. 1. 1. 3. pr. Schneid. 
Venti e quibus n'gionibus singuli spircnt, deforma- 
tionibus srammicis ostendi. Filmic, i. J/othcs. 3. 
sub fin. Xondum corporis deformatione rumpleta. 

— b) Sperlatim disud Ubelores. Capelt. 5. p. 172. 
Dialyposis csl descriptio vel deformatio, quutn re- 
bus personisque subjeclis et formas tpsas et babitus 
eipriiiiimus. (' . EI'FIGL'RATIO. 

It) (Juum particula de rei cessationem, vel rem in 
pejus rucre significat; et deformatio est form* ror- 
ruptio, deformitas. Liv. 9. 5. extr. ft ab ilia defor- 
mation? tanta; majestatis, vclut ab nefando spectacu- 
lo. avprtercl oculos. h. e. ob detraeta consulihus in- 
signia mapistmtus in Caudina sponsione. Addc Cod. 
Theod. 7. 13. 1. et 15. 1. 19. 

KfiFORMAl LS, a, urn. f '. DEFORMO. 

IJEFORM1S, e, adject, (de et forma). Comp. De- 
fnrmior et Sup. Deformissimvs sub 2. — Kcformis 
^ 1. Raro adinudum diritur qui forma caret, qui est 
sine forma, informis. Ovid. i. Fast. 554. Pcrque 
vias urbis, Latiosqnc ululassc per acros Deformes 
animas. lulgus inane fcrunt. *f •>. Sirpius est qui 
mala est forma, ftedus. turpis: eique opponitur for- 
nwivs apud Cic. 1. Invent. 24. 35. Praeterea com- 
moda el iticomiuoda ronsiderantur ab nalura data 
nul animo aut mrpori, hoc modo: Valens an imbe- 
<illis-. formosus an deforinis; vel etiam hone- 
shis, ut apud eumd. % Oral. 61. 248. (iravitas ho- 
nestis in rebus, jorus in turpiculis et quasi de- 
form ibus ponitur. — Otenim hoc sensu usurpa- 
tur turn de rorpnre, turn dc animo. — a) Cum ad- 
dito nomine, ('if. 5. Fin. 12. 35. Motui corporis 
stalusve Jefurtun. Id. Ceet. 3. 6. Ut euui peeuileat 



DEF0RM0 

non deformem es« natum. Id. 4. Fam. 9. P»- 
tria deformior. Id. 1. Off. 35. 126. aspectus. Id. 1. 
de republ. 34. Nee ulla deformior species eivilatis. 
Ccei. 7. B. G. 23. Hoc rum in speciem varietateru- 
que opus deforme non est. h. e. pulcrum. Liv. 1. 16. 
Ueforme speclaculum. Id. 5. 49. Solum iiatriae belli 
malis deforme. Ovid. 3. Ponl. H. 15. Deformcs cam- 
pi. h. e. inculli et aspectu horridi. Id. 5- Trist. 2. 
63. Deformia Htora Emini aequoris. Sueton. f'esp. 
8. lirbs veteribus incendiis ac ruinis deformis. Id. 
Aug. 35. Deformis et incondita turba. Gtll. 5. 11. 
Deformissima femina. Frontin. AqutFd. 93. Defor- 
wis ac turbida aqua. Quintil. 9. 4. 33. Deforme no- 
men, h. e. absonum. — Horat. Epod. 13. 18. De- 
formis sejirimonia. Ovid. 3. Art. am. 373. Ira defor- 
me malum. Lucan. 8. 81. dolor. Quintil. 8. 6. 40. 
libido. Stat. 10. Theb. 332. vita. Id. 5. Silv. 3. 116. 
onus. h. e- ignobilis, vilis. Martial. 11. 99. vitiuru. 
h. e. turpis morbus, pudendus. Toe. 4. Ann. 20. ob- 
sequium. Sueto-n. 7'esp.23. Dcformia lucra. h. e. 
sordida. Sil. It. 16. 220. Haud deformis erit vobis 
ad fcedera versis Pacator mediusque Sipha*. h. e. pu- 
dendus, contemnendus. Liv. 45. 41. in jin. Oralio- 
nem non tarn honorificani audienlibus, quain sibi 
deformem, habuissc. h. e. qua; sibi dedecori fuit. Cf. 
Quintil. 9. 4, 15. — Poetice cum Genitivo. Sil. It. 
1. 165. Quem postquam diro suspensum roborc vidit 
Deformem lcti famulus, h. e. dchonestatum infami 
generc supplicii. — b) Absolute, substantivoruin 
more. Cic. 1. Oft. 38. 137. Deforme etiara est, de s« 
ipso praedicaTe, falsa praesertim. Quintil. 1.3. 14. 
Deforme et servile est caedi discentes. Tac. dial, de 
orat. 36. exfr. Mutum et elingufim videri deforme 
habebatur. Plin. 8. Ep. 24. ad fin, Multo deformiui 
est nmittere. quam non assequi laudem. 

DEFORMITAS, mis, I. 3. pravitas. turpitudo. tt 
^f 1. Dicitur turn de corpore, turn de animo, et coit- 
jungilur cym nom. praviias, depravatio, fceditas. 
ut apud Cic. 3. Off- 29. 105. Quae si in deformitau 
corporis habet aliquid offensionis, quanta ilia de- 
pravatio et fceditas animi debet videri? Id. 1. Le-tj. 
19. 51. An corporis pravitates, si erunt perinsigneg, 
habebunt aliquid offensionis; animi deformitas non 
babebit? Id. 2. Orat. 59. 239. Deformitas et vitium 
corporis. Sic f'ellej. 3. 69. dt P. Fatinio. In quo 
deformitas corporis cum turpitudine certabat ing«" 
nii: adeo ut animus ejus dignissimo domicilii) in- 
clusus videretur. Rursus Cic. Orat. 17. 56. Diserti 
deformitate agendi multi infantes putati sunt. Id. i. 
Orat. 34. 156, Intuendi sunt nobis non solum orato- 
res, sed etiam aetores, ne mala consueludine ad ali- 
quatn deformitatem pravitatemque veniamus. Id. ». 
Att. 10. Fugae el oegligentias deformitas. Liv. 2. 23. 
In tanta deformitate. Quintil. 2. 3. 12. Ut amissi 
oculi deformitas lateret. -Sueton. Pier. 38. Offensui 
deformitate nclifJciorum. Gell. 15. 17. Pudefactu* 
oris deforinitate. Id. 3. 3. Vitia atque defonnitatet 
meretriruin. Imcript. apud Oretl. 3316. cititatem 

BEIXAM >VDA A>TE SOLI DEFOBMITATK SOFDtXTKM - 

0B^A^DAM cvhavit. ^ 2. Pro dehoneslamento. dc- 
decure. JVepos Age). 8. Naturam maleQcam nactut 
est in corpore, etiguus el ciaudus altero pede: qu« 
res nonnullani aflerebat deformitatem: atque iinoti 
faciem ejus cum ioluereutur, contemnebant. Aitct. 
B. Alex. 19. extr. Hostili niodo Gordubensium a;ros 
vastat. Cujus rei deformitate atque indigniuie le*io- 
ncs coneurrerunl. etc. Quiniit. 6. 1. 12. Si judidbtn 
aut glorias futurte est absolulio rei, aut defurmitati 
damnatio. 

Df.FORMlTER, adverb, fcede, turpitcr. Quintil. 
8. 3. 45. Junctura (verborum) deformiter souat. Id. 
10. 1. 82. Deformiter dicere. I'al. Max. 8. 1. 8. (it 
abjirere se tarn suppliciter, aut attollere tarn defor- 
miter cojieretur. Sueton. Ner. 49. Vivere deformi- 
ter oc turpiter. 

DfiF'ORMO, as, Svi, Stum, are, a. 1. (de el formo>. 
Part. Dejormatus in omnibus paragr. ct irt 6n. ; 
Deformandtis sub B. II. — Deform are duo diversa 
significat: aut enim A) Praepositio de. est intensiva 
(vel juita nonnullos significat ctemplar, a quo quid 
describitur.) ct deformare est figurare, delineare; 
aut £) l'rae[)Ositio de, qute motum a superiuie ad 
inreriorem locum proprie indirat, metaphorice si- 
gnificat aliquid a bono in deleriurem utatuiu de!a- 
bi, et deformare est forrnam destruere, corrumpcre, 
fee dare. 

A) Quum praepositio de est intensiva (vel juita 



DEFORMOSUS 

nonnullos signifieat cicmplar, a quo quid deseribi- 
lur). dcforruare est ftgutate, deli n care, for mam dare 
(It, formare, disegnare. delinearc, abbozzare; Fr. 
former , faconner, dessiner^ ihaucher; His p. for mar , 
dt'&iii(jr ; de linear; ticrm. abforfnen, abbilden, dar- 
stellen, entu : erfen, zeichnen; Angl. to form, fa- 
shion, describe, delineate, design). 

I.) Propric. Cato R. R, 101. Quum areas defor- 
mabis, intervallum fncito inter eas semipedem la- 
liim in amnec partes. Farra 3. R. R. 5. 10. Locus 
deformatus ad tabulte Utterance spedtan cum capi- 
tulo. Fitruv. 1. i. 4. Schn°M. Architectum graphi- 
dos scientiam habere oportet, quo faciiius e.iempla- 
ribus pk'tis, quam vclit, opeiis speciem. deformare 
valcat. Cf. eumd, 5. 6. 0. Schneid, Scotia tragic^ 
defurmanlur columnis ct fastigiis et signis reliquis- 
que regalibus rebus. Forceltinus h. 1. deformare ac- 
cepit pro omare: sed /'. integrum loeum. Cf. Cic. 
'A. Merenn. 22. 37. Aut si qua re imaginem deforma- 
hiiuus. ut si cruentam. aut crenu oblitam, aut Tubri- 
ca delibutam inducemus, quo mails insignita sit for- 
ma. Quint it. 5. 11. 30. Marmora deformata prima 
manu. Id. 6. procem. tt. Non enim flosculos, sed cer- 
tos alquc defurmatos fruetus ostenderat.^it minus 
reeie leg. delloratos. 

II.) Translate. Plant. Pseud. 2. 3. 10. Jam insti- 
tuta, ornata cuncta in online, animo, ut volueram, 
certa deform ala habebam. Cic, Ccecin. 5. 14. Ille, 
quern supra deformavi. h. e. descripsi. Sic Seneca 7. 
Benef. •!. [lane voluptatem numquarn sensuram sui 
Indium, percipit hie. quern deformamus. 

B) Quum pnspusitio tie. sigirijkst aliquid a bono 
in deteriorem staluin delabi. deform are est formam 
deslruere, corrumpere, fredare (It. difformare, qua- 
si are; Fr. d:} farmer. defigurcr, re n die laid; Hisp, 
deajigurar. descmejar, afear, estrtigur, ajar; (ferm, 
verunstallen, enlstellen; Angl. to deform, disfigu- 
re, mar the fashion of). 

I.) Propric. Cic. G. Ferr. 55. 122. Parietes nudos 
ac delorruatos rcliquit. Id. 2. Att. 21. 3. Hune o- 
tnnibus a me pictum et politum artis coloribus, su- 
biio deformatum non sine magno dolore vidl . et 
pruiJo supra. Defurmatus coTpore. fractus animo. 
Stills Jug. 14. Homo Eerumnis deformatus. Lir. iO. 
io. Fulminibu? complura luca deformata . Adue 
eumd. 3T. 3. ^Tict. B. .Jles. 2i. Patria turpissimis 
inteiidii* et ruinis deform at a. Cf. Cic. i. ffertnn, 
14. 20. Qui sunt, qui Ilaiiam defurmavcrunt? Car- 
Ujaginieuses. rirg. i. G. 251. horrida vultum I)e- 
rormat maeies. Id. it). ^En. Sii. Caniiiem immun- 
do deformat pulvere. Ovid. L Art. am, 517. Tonsu- 
ra male deformat capillos. Sii. It. 2. 7t>7. Membra 
d^furmata veneno. 

11.) Translate. Cic. Ceel. 2. 3. ft ad ea, quse ac- 
cusatores. deformandi hujus causa (k. e. ut hinc in- 
famiam inferrenl), detrahenda; spoliandieque digni- 
tatis gratia, diierunt, primum respondeam . Id. Suit. 
26. 73. Qua ila a fortuna derormata sunt, ut tamen 
a nalura inchoata eompareanl. V. Halm ad b. 1. Id. 
Harusp. resp. 2G. 57. Homo vitiis deform atus. Lii\ 
t). 30. Deformare ordinem prava lectione. Id. 3. 71. 
Victoria m honestam turpe do mi judicium popali de- 
formavit. Id. 8. 32. Ueformata victoria. Id. 33. 3G. 
be forma re vie tori am clade. A tide ewtnd. 2'i. 24. Id. 
30. 14. e.icfr. Cave, deforiues multa bona uno vitio. 
Firg. 12, /En. 805. Deformare domum el lurtu mi- 
seerc hymeiisos. h. e. luctu complere. Quintil. 11. 
1. 3. Monilibus -, que? sunt ornamenta feminarum. 
deformentur viri. Id. 10. 7. 32. Hs?c. ipsa fiducia la- 
cerai ac deformat orationcm, — Nine Part, prster. 
pass., eujus plura superius etempla retulimus. 

Beformaltis, a, urn, adjective quoque occorrit, 
unde Sup. Deformatissvmus . TranslaLe. Cic. Ha- 
T-jsji. resp. 12. 25. Quid ma^is deformatum, inqoi- 
natum. perversum, conlurbatum diei potest? Gill. 
14. 2. Homo jirobri pionus, spuu-issimLeque vita? ac 
deformstissioire. 

DEFOKMOSL'S, a, urn, adject, deformis. Occurrit 
tantum Comp. Dzformosiar apud Siilon. 3. Ep. 3. 
l^onsilio defarmosiore aliquid occulere. JL leg. de- 
form iore. 

DEFORM CS. V. DEFORMA. 

IjSFOSSL'S, a, urn. F. DEFODIO. 

DEFOSSI'S, us. m. 4. defodiendi actus. Plin. 1<J. 
Hist nal. 8. 48. (itjS). Area in clefossu eavota. Sii- 
lig legit ffe/i">sstitn. 

rtEFRACTUS, a, um. V. DEFKIXtiO. 



— 40 — 

DEFRADDATlO, Cnis, f. 3. actus defraudandi. 
Tertull. Anim. 43. Oirmis natura aut defraudalio- 
ne ; aut enormilate rescinditurj proprietate mensurse 
conservatur. k. e. defectu aut ctcessu 

DEFRAUDATOR, oris, m. 3. fraurlator. .v^neca 
4. Bunef. 26. Qui be neb riorum defraudutor est. t'or- 
recliores libb.hab. frauds tor. Cahis tamen Instit. 
(edente itcrum Goeschenio) § 65. Quod invicem tibi 
defraudatoris nominf debet. 

DEFRAfJDATRlX.ieis, f. 3. qute defraudat. Ter- 
tull, Jejun. 16. Domus im[iudi*ns, saerifiriorum car- 
naliutn'defraudatiii. 

Dtii'RACDATUS, a. um. V, voc. seq. 

DliFKAUDO, as, avi, a turn, are. a. 1. (dc et frau- 
do). In SISbi. Codieihus h'gilur ct defrudo, qucm- 
admodum ciudo pro claudo: V, DEFKCDO suo lo- 
co, — Part. Defraudans sub c\ Defraudaius sub 
a. — Defraudo est fraudando intercipio, aufero (It. 
tie frcu dare , tog Here; Fr. enlever par tromperie , 
frustrer; Hisp. frustrar, alzar, guitar engaflando. 
con fraude; (ierrii. betruge.n, ubervortheiiin; Angl. 
to beguile , deceive, impose upon, defraud, chept). 
Oeeurdt — a) Cum uoo tantum Accusative. Pitut. 
Pseud, i. i. ill, Defraudare aliqucru drachma. Ter. 
,-ldetyh. 2. 2. 37. Colaphis tuber est totum caput: 
etiaui insuper defraudat 7 Cic. Or at. 6G. 221. Ne 
brevitas {periodi) defraudassc aures viileatur. neve 
longitudo obtudissc. Lie-. 36. 40. e.rlr. Fructu victo- 
rife suae aliquem defraudare. Paulin. Nolan. 20. 74. 
Pceudum sanguine dil'raudatus. — fc^ Et cum alte- 
ro Accusativo. Plant. Asin. 1. 1. 82. Tene c^o tte- 
frudem, eui ipsi nihil est in manu? ni^i quid tu 
porro uiorem defraudaveris? f'arro apud JVbra. p. 
24. 33. Merc. iM,s defraudassc eauponem. Cic. 7. 
Fain. 10. Quern ne audalatam quidem defraudare 
poteranius. ti. e. re I lucre a spectandis andabalis, pr> 
vare spertaculo andabataruni. F. AN DAB ATA. — 
c) Defraudare gunium suutn (cui recta opponitur 
induigcre genio) est quod Liv, 5. 47. dieit. frauda- 
tc se vietu suo, k. e. necessaria naturse ne^are, rom- 
parcendi causa. Plttut. Aulul. 4. y. 15. Eaomet me 
defraudavi , auimumque mcum, geniumque meum: 
nunc eo alii lsetiDcanLur. meo malo et datnno. Ter. 
Phorm. 1. 1. 10. Quod ille uuciatim vh de demen- 
su suo, suo in defruudans senium, cumparsil miser. 

Dlif UEMO, nib. iimi, mere, n, 3. (de el freinoj 
frcmere desino. Sidon. t. Ep. 5. extr. >ondum cun- 
cta tlialauiuruai pompa defremuit. Id. 4. ibid. 12. 
Senslru ira dclremuit, Id, i). ibid. \). Donee gentium 
i-oncitataruiii procella del'remcret. Fl, Avian. 28. 
Credidit insauum delretnuisse peeus. Trihuutit ctiam 
Plinio U. Ep. 13. Cum jam satis primus ille impetus 
defreiuuisset. .41. lectins leg, defcrbuisset. 

DETRENATCS Pel Defrsnalus. a. um. particip. 
verhi inusit. defreno, sine freno, effrenatus. Ovid. i. 
Met. 282. Et defrenato voivunlur in ;squora eursu. 

DEFRENS, in (ilossis eipomtur afoi'pi. &=2i3- 
p.1', ager, messis: et Defrensa, ff'scupa, &jpiio&E:- 
wt, a:er, vel seges demessa. Paul. £>iac, p. 74, 17. 
Mitt, h^c babel: J^e/rensaiHj detritam al<(ue de- 
lunsam. ubi de veste putant sermouem esse, dueta 
nietaphora ab arvis demessis. Midler, ad h. I. recte 
nionct pro de.frensam legendum defresam ; namque 
frendere et Festut et Paul. Diac. ssaiie inlerpietan- 
tur fr anger e: unde reclius Plitidi Gloss, p. 452, 
ed. At Mai. Defresum, dctritum, unde auhuc fre- 
sa fit i u . quiie obtriLa frun'jitur. 

DKFRENSAM, F, voc. prreced. 

I>1" FKESIJS, f". UEt REN'S. 

DEFRlATL'S. a, um. F. DEFRIO, 

DEFKiCATE. adverb. Translate Ifcevius apud 
Chan's. 2. p. 17t>. Putsch. Facete et defricate. k. e. 
salse: quu seosu Horat, I. Sat. 10. 4. Lucilius sale 
multo Urbem ilefricuit. 

DEFItlCATIO. uriis. f. 3, idem fere ac fricatio, 
C&l. Aurel 1. Ami. 11. ad fin. Addenda similiter 
etiam corpuris utictio ac defricatio. Adde eumd. 2. 
ibid. IS. et 2IK, at :t. ibid. 1G, 

DEFRICATCS. a, mil. f. voc, seq. 

DEFfilCO. Ericas, fricui, fricstum vel frictum, 
fricare, a. 1. (de el frieo). Part. Defricaius et De- 
lictus sub 1. — Defrico est idem quod frieo. aut 
valde frieo (It. fregare; Fr. /rotter; Hisp, flotar, 
estre.gnr a sohajur ; Germ, rziben, abreiben, tinrei- 
bsn; Aogl. !i) rub, rub hard), 

I.) Propric, Calutt. 3'J. 18, hoc solel sibi inane 
Dentem atque riissam defricate giagitaai, Id.extr. 



DEFIiUGO 

37. Et dcos Ibera defricaius urina. Cic, l\ Herenn. 
10, 12. Ct in balncas venit, ccepit. postquam perfu- 
sus est. defricari. Ovid. 3. Art. am. 21fl. Nee coram 
denies defricuisse probem. Cels. 5, 28. n. 18. Levis 
papula jejuna saliva defricatur. Cohim. 12. It.R. 58. 

1. Radicem diligenter defrieare, ne quid terrcni 
habca!. Id. II. ibid. 2. 70. Dolia partim picata, par- 
tim defricata tt diligenter lota. Id. 7. ibid. 5. H. 
Mcdicarnentum siabr* parti illinitur, qua prius pu- 
mice defiirla reduleeratur. Id. (•.ibid. 13. 1, Scabies 
evtenuatur trito ollio defrieta. Id. G, ibid. 7. 4. 
Defrirare vulnera. Plin. 20. Mist, nal. 4-10. (21). 
Lichenes defricanlur pumice. Id. 2S. ibid, 12. 50. 
M88). DcfricatiE macula: . Suettin. Fesp. 28. Ad 
tuendam valeludinem nihil amplius quam fauces ce- 
tera que membra sibimct ad numerum in sphserisle- 
rio defricare. V. Ceisi ioc. cil. in PERFRICO. Apvl. 
3, Met. Vijjilans somniabar: defrietis adeo diu pupu- 
lis, an vigilarem scire qusreham. — Seneca Ep. 87. 
ante med, Non omnibus obesis mannis prjeferres 
unicum ilium equum a Catone defriclum? h. e. de- 
tritum, uleeratum. 

U.) Translate. Horat. 1. Sat, 10. I. tie Zucilio. 
idem quod sale multo L'rbem defriruit, charla lau- 
datur cadem. h, e. acriter reprehendit in saliris suis, 
cum dulurc eorum, qui notabantur. Eodem seusu, 
et alii* verbis jPers. 1. 115. secuit Lucilius Drbem, 
Te Lupe, le Muli, el genuiuum fregil in illis. 

DF.F RICTUS, a, um. /'. voc. prrneed. 

DETRDiESCO, frlgescis. tn\i, fiTgescerc, n. 3. 
(de et fri§e5co5 idem quod frigesco, Colum. 12. R. 
R. 20. 4. Jubebis rulabulo ligneo agitari quod deco- 
\eris, eo usque dum defrigescit. Id. 12. ibid. 21. 1, 
Defruiutn, cum defmit, transfertur in vasa et repo- 
nitur. 

DJJFUINtid, fringis, frggi, fractum, fringere, a. 3. 
(de et fringo). Part. Defractus et Defringendus 
sub I. — Defringu est deorsum frango, confringo 
(It. rompere, spezzare; Fr. rompre, briser, casser, 
dt'laclier en rompant ; Hisp. icmipfr, quebrar ; 
Germ, abbreclien, 2-erbrechen ; Angl. to break off, 
break), 

I.) Propric. Plaut. Mil. glor. 3. 1. 12G. Metue- 
rem, ne ibi defregisset crura aut cervices sibi. Adde 
eumd. ibid. 2. 2. 1. Id. Stick, i. 3. 37. Ei hercle 
ego verba lumbos defractus velim. Caro R. R. 88. 
Amphora defracto colla. Farro 1. R. R. 40. 4. De- 
i'ritigero plantas. Cic. Ccecin. 21. 60, Qui prieter- 
eunies mmum defrincerem arboris. Id. 4. fferenn, 
55. ON. Pedem subsellii defringere. Id. 3. Orat. 28. 
110. Surcultss defriugendus. J uvea I ius apud Charis. 

2. p. l'JO. Putsch. Caput ei testatim defregero. Firg. 
2. G. 300. sum mas defringe e* arbore plantas. Id. 
It. Mn. 747. turn summa ipsius ab hasta Defringit 
ferrum. Plin. 21. Mist. nat. 7. 18. (38). HoTtensio- 
rum qu^dam non nisi defraeta, aut c\ attritu oleut. 
Id. 26. ibid. 8. 3D. (.03). Defracti rami. Sueton. 
Claud, it. subsellia. 

II.) Translate. Seneca Ep. i»2. Id unum bonum 
est, quoJ numquarn defringitur. h. e. defieetitur et 
deripiLur. 

DEFIlIO, as, are, a, 1. (de el friol idem quod in- 
frio. Occurrit tantum Partic. Defriatus apud Pela- 
gon. 30. 15. Cicatrices oeulorum jejuna saliva e! sa- 
le defiiato e^tetmantur. 

DfiFRCDO, as, avi. Stum, are, a. 1. iilem quod 
defrav&j : ab eo enim est, ut ciudo a claudo etc, te- 
ste Mar. Fictorin. de art. or, 1, p, 2'iO'J, Putsch. 
In defrudo apicem secunda syllabic iniponcre debe- 
bis, nam defervendo et decoquendo fit talc quod de- 
frudetur, id est fraudetur coctura el miuualur. — 
Celerum .Von. p. Si. 7, Merc, loca aflert Terentii 
et Plauti aliquot, in qulbus alii defraudo Icguu!. 
Sunt f|ui adducunt locum Catonis R. R. 24. t.luid- 
quid vini defrudabis, Sed reclius lege n dum ibi de- 
frulabis. F. DEFRL'TO. Adiluceudu's pot ius est lo- 
cus Fronton. I. ud .4ntonin. Imp. (edente iteruni 
A. Maio) Ep. 5. Vide, qureso, ne telnet ipse defru- 
des . e( detrimentum ainoris ultro poscas . Adde 
Plaut. .fsin. i. 1. 81. — Sunt qui defi-ude.t legeu- 
ilum cen^eirt apud t'rtton. R- R- 5., sed F. voc. seq. 

UEFRCC-0, as, are, a. 1. segetczn parum frugife- 
rain reddo, subtrabeniio scilicet semiuis mensuram 
ceteroquin necessariam. Olto R. R. 5. Villicus segt- 
teui ne defruget, nam id infeli.i est. Schneider, leg. 
tk-frudel; sed eum Plinius IS. Mist, nal. 21. 55. 
t20(JK ad hune locum respeieriL. nihil mulantluni. 



DEFRDMENTUM 

pra:serlim quia ibid, nulla est lectionis varietas, 
idcmque loquitur tte modo sementis. Ita vero PUn. 
loc. cit. Hue pertinet oraculum illud magnopere cu- 
stodiendum : ssgeteto ne defruges. At Siilig. Schnei- 
iferi Icctionem retinuit. 

DEFRCMENTUM, i, n. 2, idem ac detrimentum, 
a jfe/rtsa jPMn. Fafer. 5. 24. Omnia alia defrumen- 
U fogienda 5 ant. 

DEFRL'O, fruis, rrui, frutum, fruere, a. 3, absu- 
mo. Est a'simplici fruo , cujus etymon yiile in 
FRtiOR. Cato R. R. 96. Aquam, quam lupinus de- 
fruere!., et faeccni de vino bono inter se omnia com- 
misceto pariter. h. e. quam lupinus in ea eicoctus 
fcl parte consumpserit. Ita locum scribendum putat 
Pontetlei a Op. posihum. T. i. p. 275)., approbante 
SeJmeUero ad Script. R. R- T. 4. P. 2. p. 15. Hiue 
porro deducas, per me licet, yerbum defruto. — De- 
fruere idem esse ac defervers affirmat Klotz, unde 
ei I)EF lU.'TUU. quod V. suo lorn. 

DEFRL'OK, frueiis, ftutj dep. 3. Paul. Diac. p. 
70. Li. Mull. Defrui dicebant antiqui, ut dea- 
mare, deperir c, signifieantes omnem fructum 
percipere. Symmaeh. 3. Ep. 23. Auctumnitate de- 
fruimur. 
DfiF RCSTATUS, a, una. T. voc. seq. 
DfiFRUSTO, as, Svi, alum, are, a. t. (de et fru- 
stum). Part. Oe/j'iiStaitts 1.; et /?e/r«stanrfus II. — 
Dtfrusto est rrustatim eicerpo, laccro, conf.ido. 

I.) Proprie. Jmmiaiu 31. 2. de Sunnis. Sed se- 
niel tunica c,ollo inscrta non ante deponitur, aut 
rtiutatur, quam didturna carie in pannulos deiluM- 
rft defrustala. Sitton. 9. Ep. 9. Volumen lectito, ei- 
«erpu, rnatima ei magnis capita defrustans. 

II.) Translate. Ammian. 20. 2. Dcfrustanda; Me- 
sopotamia?, proiimo ycre ne ipse quidem cum eier- 
eitus robore omni opitulari potent prsEsens. Alii 
mule leg. defcnsandis. 

DEFRUTARIUS, a, urn, adject, ad defrutura per- 
liaens. Cokim. 1. R.S. 6. 9. Pars fructuaria diyidi- 
lur in cellam oleariam , toreulariam , cellam vina- 
riam, defrutariam. Id. 12. ibid. 19. 3. Defrutaria 
vasa. ■ — Hine 

Defrutariu-m, Xi, absolute, eubaudi vas. Colwn. 
12. ii. R. 20. 2. Uarum reruni singula libtte in de- 
frutarinm,- quum jam deteTbuciit et eipursaLum 
erft, turn adjici debtat. 

DfiFRUTO, as, are, a. 1. Derratarc est defruto 
condire (It. ronciare col vino coUo; Fr. [aim riine 
le vin nouveaux, faire du vin drnx; Hisp. hater 
cacer el vino nuevo; Germ, zu Moststtfl einlochen 
lassm; An»l. to boil new wane till it becomes de- 
frutuni), Cato ii R. 24. Quidquid vini dcrrutabis, 
partem imeaimam df fruti addite. Cohiin. 2. R. R- 
24. 4. Ddrlituin quoque lacere et defruLare idnum 
fta-iis licst. Id. 12. ibid. 37. 1., ul)i doeet yinum si- 
milt; (ji'sci) facert, addit quosdnm defruti seitarium 
utiseeie in mustl srntarios xLyui, nonmdlos etiam 
duos adjlere ; si e\istimarit vini notam paium esse 
firmam; hine patet, eur solerent yeteres Romani de- 
Trutuin vino miscere. 

UfiFRCTtM, I, n. 2. Apiid Pelagon. 28. 21. de- 
fritum stribitur. — Ceterum ftefrulum est vinum 
roctum. V. CAREMUM. Varro spud Non. p. 551. 
34. Merc, et Cahsm. 12. R. R. 20. 8, et 21. I. ita 
vacant mustuni deeoctum ad terlias : at PUn. 14- 
Hisi. Mt. l J. li. (SO), usque ad dimidiam puvlem ; 
quod vcro ad tertias deeoquitur, tunv Id, ibid., mm 
PaUad. 11. R. R. 18- sapam voeant . V. SAPA. 
I'irg. 4. G. 2GS). ijni pinguia multo Defrula. L T bi 
S£rL'ius: vina decocta et dcfrainlata proprio sapore: 
ipiod eonfirmai eti;irn ad eumd. 2. ibid. 9S. Palla- 
liiiis ycro loc. cil. hxc hsbet: Pefrutum a deferven- 
Jj dictum, ubi yd spissitudincra furliler despumave- 
iil. lianc etymolo^iam ninlirrnat iVun. loc. cit. et 
quidein ex J'arrone, ut yidctur. At Pontedern Op. 
pdittmm. T. 1. p. 279. defrutum ab antiquissimo 
vsrbo (ie/ruO dirivandum eenstt, quod est ecinsume- 
re quid cucluia, et ad minorem modcim redigere; 
ipii enim mustum cotpiendo ad lertias redigit, de- 
friiium Fa^it, atque hlnc Yeneti vcrnaeula lingua di- 
>'iir,l fruare, quod est ronsuimre. Purro inde orlum 
vertum defritfa, quo signifieatur vinum defruto con- 
dire. V. VllL'OR. Ceterum clarius deducitur elv- 
nen, si fefrua. a quo fafrithtrri, idem est ac defer- 
«», utrcrtct putut lilotz. Etiam a pud Plant . Pseud. 
2.4. 5!. de frit turn leaitur. 
Ittf UAM, as, at, pro detiin, is, it, usitatum ye- 

To«. n. 



_ 41 _ 

terib. Plant. Bacch. 1. 1.3. Mctuo ne defuat ora- 
tio. Al. leg. defuerit, Ceterum V. DESIJM. 

DEFL'GA, iE, m. t. qui dclugit, perfuga, transru- 
ga. Prudent. 1. tiesi cts^. 42. Idolis litare nigris, 
esse Chris ti defugas. Imp p. Area A. et Honor. Cod. 
Theod. 12. 19. 3. Curia, vel collegii defugse. 

DEFCGlO, frigis, fngi, rilgere, a. 3. (de et fugio). 
Part. Defucfientiui sub a. — Lie fugio est effugio , 
evito, recuso (It. sfu.goire, schivare, ricusare ; Fr. 
eviter en fuyian t, eri'ier, fwr ; Bisp. kuir, evitar ; 
Germ, davonjliehend vermeiilen, ausuieichen, flier 
hen; Angl. (o utiun, avoid, refuse lo accept of). Oc- 
eurrit — a) Cum Accusative) rei. Plant. Po3n. 1. 
1.19. Si auctoritatem posies di^fugeris. Ter. Eun. 
2. 3. 98. Numquam defufiam auctoritatem. V. AU- 
CTORITAS. Ctss. 6. B. G. 13. Aditum eorum ser- 
niouonique defu^innt, nc quid ei contagione incom- 
modi aceipiatit. Cic. G. r. p. 15. mucus. Id. Sail. 
11. 33. auctoritatem consulatus mei. Id. 5. Tuse. 
41. US. Injurias fortune, quas ferre ncqueas, defu- 
giendo relinquas. Id. Plane. 32. 77. Nullas sibi ne- 
quc contentiones, neque dimitationes, nee pro re- 
publica, nee pro me defugiEMidas putayit. PUn. 1. 
Ep. ii. ad fin. Defu»ere assentationem yulgi et accla- 
mationem. — Defuoere praziiwm, vitare, nolle pu- 
gnare, apud Co?s. 1. B. C. 82., ubi alii le». diffuge- 
re, sed minus recte. DifTerunt enim hiee duo, quod 
diffngwe est h&c iliac diversos fuacre; et fere de 
pluribus dicitur: defugere est devitare, recedeif, re- 
cusare, ut dictum est; et de uno cliam usurpatur. 
— J) Cum addita proposition subjunctiva. Farro 
2. R. R. 4. 2. N'ec tamen defugio, quin dicam qus 
scio de suillo pecore. — c) Absolute. Cces. 1. B. 
C. 32. Drat, rempubiieam suscipiant, atque ana se- 
cum administrent : sin timore defugiant. Liv. 5. 38. 
Circa riparn Tiberis, quo totum sinistrum cornu de- 
fugit. Est qui maitl diffugit. Grat. Cyneg. 459. De- 
fugere ab sacris. 

DfirCGO, as, are, a. t. (dc et fugo) idem quod 
fugo. Theod. Priscian. 1. 4. Capillos locis propriis 
defu^abis, si etc. 

DfiFULGURO, as, are, a. 1. (da et fulgur) ignem, 
quasi fulgur, emitto. Auson. Ferioch. 5. Iliad. Ln- 
dantem clipeus defulaurat igncm. 

DEFL'NCTlO, unfs, f. 3. 5 J - Est acU ' deful »- 
gendi, seu perficieudi aliquid. Salvian. 1. Gub. Dei 
t*. Inimolari sibi Reus Qlium jussit, pater (,^&ra- 
kam') ohtulit, et, quantum ad deiunetionera cordis, 
immolavit. Mii l&g- definitionem. ^ 2. Est etiam 
idem ac mors, f'ulgat. Inlerpr. Eccli. 1. 13. In die 
deftmclionis sua:. Gloss. Cyrill. Te>.euiTi, decessus, 
obitiLs, defunclio. 

DEFU>'CTORtE, adyerb. perfunctorie , leyiter, 
remisse, ita ut defunctus esse officio videare, non 
acriter et data opera. Seneca 5. Control'. 31. s*ub 
fin. Defunct or ie causam meam egissem? Ulp. Dig. 
?■$. 17. 2. a med. Detunctorie aliquid petere. 

DEFUNCTGRlUS, a, urn, adject.^ levis, remissua. 
Defuncsorium enim dicitur quidquid ita fit, ut ad 
defungendum ofdcio satis esse videatur. Petron. Sa- 
tyr. 136. Nee saliatns defunctorio ictu, morte me 
anscris yindkavi. Id. ibid. 132. Apodiiin mihi de- 
tune tor iam redde. 
DEFUNCTi'S, a, um. V. DEFUNGOR. 
DF.FUNCTUS, us, m. 4. idem quod mors. Ter- 
tull. advers. Falenlinian. 26. Defunctui suhjacere. 
DEFLl\DO, fundis, fndi, fasum, fundere, a. 3. (.de 
et fundo). Part. Defvsus sub a. et c; Defusurus et 
Defundendus sub a. — Defundo est deorstim fun- 
do, effundo (It. vcrsare, spargere; Fr. verser, re- 
pandre, Jeter; Hisp. echar, derramar ; Germ, hin- 
abgiessen; Angl. [0 pour down, pour out). Oc- 
currtt — a) Gencratim. Cato R. h. 156. Defunde- 
re aquam. CiU. 6. G. n, 1. Ovi album in yas defun- 
dendum est. Colam. 12. R. R. 50, 10. Quoil defld- 
icrit in rotundum labram , prolinus capulator de- 
pleat, et in fictilia Ijbra defundat. Silv. 5. 454. Do- 
nee abundanter defusa sanguine late Procubuit mo 
riens. Stat. i. Theb. 352. Auster defundit imbres. 
Veget. 2. VtXtrin. 29. 2. St.hne.id. Eo momento, 
quo potionein defusurus es , per singula animalia 
singulas berninas aqua: frigidaj et recens sumptfe po- 
lioni debet adjungere. — Defundere vinum proprie 
signifies! in pateram, vel cyathura ei dolio, aut cado 
fundere bibendi causa. Diffundere autem, ei lacu in 
amphoram, cadum, yel dolium condere servandi cau- 
sa. Hiee tamen apud scriptorcs tseye Ubraiii confu- 



DEFUNGOR 

dere. Soral. 2. Sat. i. 58. Ac nisi mutatum parcit 
defundcre vinum. Ovid. 5. Fast. 517. Quaeque puer 
quondam prirais diiTuderat :miiis, Prodit fumoso 
condita vina cado, Plin. 14. Mint- nat.ti.Ui. l»4). 
Apothecas fuisse et dilfundi solita vina, appatet in- 
dubitato Opimiani vini argumento. — Contraria ra- 
tions Pallad. t, R- R- 18. Et lacubus canalcs stru- 
ct! per parietes currant, et subjectis lateri sua dollis 
manantia vina derundant. — 6) Speciatini apud 
Poetas dicitur et de iis, qua; magna copia effundun- 
tur. Hora\. 1. Ep. 12. 29. fruges pleno derundit Co- 
pia cornu, Petron. Satyr. 5. Sic flumine largo Pla- 
nus, Plerio defundes pettore verba, — c) Itetu spc- 
ciatim in sacris usurpatur de libamino Taciendo. Mo- 
ral. 4. Od. 5. 33. to prosequitur mero Defuso nate- 
ris. Grat. Cyneg. ili. defusaque Massica prisco Spur- 
ge cado. Val. Max. 2- 6. n. &. Defusa \letcuj'io de- 
llbamenta. 

DEFUNGOa, g^ris, ctus sum, gi, dep. 3. (de et 
fungor). Part. De functus el Defuncturvs. — De- 
fungor est idem quod funs or, vel omnino et [dene 
Tungor, perfungor, offieium partcsque meas plene 
evsequor, atque adeo liber or, sol y or officio, mole- 
slia, periculo (It. fare, esegaire, compire, sbrigar- 
si, liherarsi; Fr. sacnuitier d'une fonction. ac- 
compli*, acquitter, executer] Ilisp. cumplir, exc- 
cular plena-mente; Germ, sich einer Sacks entle- 
digen, ein GescMft zu Ende. bringen, vollenden, 
damn, ah-oder Josfiorrnnen; Angl. to discharge, exe- 
cute, perform, get rid of. he /temJ front}. Lsurpa- 
tur _ fi) Cum Ablative rei, qua croU defmiEituT. 
Lv. ere I. 4.959. Et quo! quisque fere studio .:-::.- 
ctus adhiret. Al. leg. devincuis. Cic. Rust. Am- 8. 
21. Quum etiam qui ante metneraut. rediTem. *■ 
jam defunctos se pericuio arbitraisunl. Id. Se&. 
34, 74. Defunctus omni populsri eoacitatione- Id. 
7. Verr. 68. 175. Defunctus bono rib us. Picm-uS spad 
Cic. 10, Fa-m. 24. N'eque ego lubenter pro ma^imis 
luis beneficiis tarn viii munere defungor oiatior.U. 
Liv. 3, 8. Defuncta morbis corpora salutriora esse 
inceperunt. Cf. Seneca 6. Quasi, not. 1. Campania 
toties defuncta metu (monfi's yesuvii). Rursus Liv. 
25. 35. Defuncti suo nello. h. e. soluti a suo bello. 
Id. 1. 4. Defungi imperio olicujus. et ibid. 25. Ille 
defungi prfelio festinat. Id. 5. 5. Ins tare et pe.rsev e- 
rare demugique cura. Id. 29. 21. Libera corpora 
p lacere Locrensibus restitui non leyi defuncturum 
ptrna. qui non reslltuissct. h. e. non levi afiiciendus 
pcena! UoraL 3. Od. 24. 15. Defunctumque hhori- 
bus .Equali recreat sorte vicarius. Curt. 4. 4. extr. 
Carthago multis casibus defuncta. Justin, 1. 5. De- 
fungi somnio, k. e. somnii sortem implere. Id. 12, 
2. Defuncti rcsponso. h. e. qui OTaculi responsum ac 
iussa implevcrunt. Seneca Phceniss. 338. Defungi 
scelere. Id. llippol. 128. nulla llinoia levi Defun- 
cta amore est : juiuutur semper nefas. h. e. leyiier 
amavit. — Defunctus vita, morte, el:, dicitur qui 
suum vita curriculum, quern debuit, iniplevi! et ad 
plures transiit. Tibuli 3. 3. fi. quum permenso de- 
functus tempore luc is, Kudus Lethsa eoger n- irt ra- 
le. Forcellinus legcbal cum Accus. h. t. prKmensa 
defunctus tempura lusis. I'irg. 4. G. 475. Defmieia- 
que corpora yita Stagnaaimum beroum. 3ie H-jrat. 

2. Ep. 1. 21. nisi quas terris scmota. ^niiajue Tenipc- 
ribus defuncta vidct, fastidit et odit. h. e. quit sua 
vivendi tempera implevere. Ovid. 9 .zfef. 254. lii- 
que ego riefuncturo terra crslcstibus oris Actrpiam. 
h. e. terrena parte soiutum. V. locum Suelo-n. Cret. 
K9. Neque quisqnam sua morte defunctus est. Curt. 

3. 11. CiTCa currum Darii jaccbanl nobilissimi du- 
ces, ante oculos regis egrcgia morte defuncti. h. e. 
non inodo mortui sunt, yerum etiam Sffivissima sua 
fata honcsta morte impleverunt. V. Mi'itzrll nd 
Curt, o. 25., ubi si.nilitKr hones la morte defunctus 
legitur. — 6) Absolute, vel cum casu instrument:; 
et esl solvi, liberari. Ter. Phorm. 5. «. 32. Cupio 
miscra in bac re jam defungicr. paragoge pro defen- 
gi, Cic. 5. Verr. 16. 42. Quum iribus decumis pro 
una defunsseretur. hoc. loco defungi pertinet ad ncn- 
sitationein ; V. FDNGOR. Calius apud Cic. ». 
Fam. 1. Hoc mendacio, si qua pcricula tibi im- 
pendercnl, ut defurrgercmur , optavi. Liv. to. 29. 
Virisse Romanes, dcfuiictos consul is fato. h. e. a pe- 
riculo liberatos consulis morte. Sic Id. 4. 5'2. De- 
functa civilas plurirnorum niorbls, perpaucis funeri- 
bus. h e. pestilentia liberata, quum pturimi morbo 
correpti, perpauci yero mortui fuiBseut. Cnrt. 8. 1. 

6 



MFUSUS 

Prospero eventu de functus (h: c. periculis) Alexan- 
der. Firg. 9. Mn. 98. Carina; defuoctae. h. c. peri- 
culis, Plin. 25. Hist. nat. 2. j. (9). Ceteri sermo- 
ne herbas tradidere: aliqiii ne effigiequidcm Judicata, 
et ntidis pleruntque numiaibus defunct i. h. e. prolslis 
lantum herharum nominihus Lotam rem eipedie- 
runt. — Hine absolute defunctus est mortuus. 
Ovid. I. Amor. 8. 108. Ut mea dcfunctae molliter 
ossa ruhent. Flor. 3. 20. Duces defuncti praelio. 
Plin. 9. Ep. 9. Ohlivisci dcfunctorum. Quintil. 4. 
1 . 28. et 12. 10. 61. IMunctos cicitare. Adde eumd. 
•'). 5. 2. et 5. 14. ID. Tac. 15. Ami. 22. Dcfunctaque 
virgo Vesta lis Laalia. Adde Sueton. Tib. 6., Aug. 
99. et alibi; Martial. 8. 57.; Lucan.; Tac. etc. Hinc 
etiam Curt. 4. 10. Mater Darii dcfuncto assidens 
corpori. Adde eumd. 4. 41. et V. ibi Miitzell; et 
ef. Firg. 4. G. 475., cujus verba sub a in fine retu- 
llrtius. Sic Lucan. 3. 720. Defunctum cadaver. — 
Vocem defunetus, utpote ominosam, nuuiquam aut 
rai o adinodum in anliquis sepulrrarum titulis usur-* 
pataw Mistimanmt nonnuili, easque inscriptiones, 
in quibus ea legitur, ad Christiauos homines perti- 
nere . Utrumque falsuin esse citatis eieiuplis sane 
pturibus probat Clem. Biagi in Monum. Grasc. «t 
Lai. Mm. Ifcmian. p. 198. — c) Passive et qui- 
dem — ImpersOnaliter. Ter. Adelph. 3. 5. 63. Uti- 
nam hoc sit modo defunctum. Liv. 2. 35. Adeo in- 
fensa erat coorta plebs, ut unius poena defungendum 
essct, patribus. — Part, praeter. Claudian. Pfuenic. 
40. tunc conscius «evi Defuncti reducisque parans 
exordia form*, h. e. a^talis transacts;. 
D£f 0SUS, a, um. V. DEFUNDO. 

d£fCtEtus. v. diffututus. 

DEGSNER, neris, omn. gen. 3. (do el genus) qui 
a sui generis natura longe abest (It. tralignante , 
bastardo; Fr. qui deginere, deg'enere, abatardi; 
Hisp. degemerado, bastardeado ; Germ, aus der Art 
schlagend, ausgearlet, undent; Angl. unlike his an- 
cestors, degenerate), 

I.) Propric. — a) Absolute. Virg. 2. ALn. 549. 
ilii mea tvistia facta, Dcgeneremque Ncoptolemum 
narrate nieracnto. Lucan. 8. 693. ct Seneca Aga- 
wemn. 387. Degener proles. Hippol. 908.- sanguis. 
Plin. 10. Hist. nat. 3. 3. (10). Aquila imbellis ct 
dceencr. Id. 17. ibid. 5. 3. (33). A Ira et degeneres 
herbs. Id. 37. ibid. 4. 15. (58). Adamantes dege- 
neres. Id. 11. ibid. 50. 111. (265). Canurn desene- 
res caudam sub alvum reflcctunt. — 6) Cum Geni- 
liyo. Ovid. 3. Pont. 5. 7. Juvcnis palrii non dege- 
ner oris. Id. 11. Met. 314. patri* nun degener ar- 
tis. Sil. It. 10. 69. sitae virtutis patrum. Stat. 9. 
Theb. 619. sanguinis. Plin. 5. Hist, nat. 8, 8. (45). 
AUantes degencres sunt humani ritus, si rredimus. 
Natn ncque noininum ullorum inter eos appellatio 
est. 

II.) Translate est, qui a virtutc majorum suorum 
recedil, vilis, ignobilis. Firg. 4. JPn. 13. Degeneres 
animos timor arguit. Cf. Tac. 1. Ann. 40. Neque dc- 
generem ad pericula. Curt. 7. 23. 29. Paullatim a 
domestico eiterno sennone degeneres. Lucan. 3. 
148. Degener ruelui. I'at. Place. 1. 164. qucstus. 
Scnera Here. (FA. 1388. clumor. Id. Hippot. 402. 
haud ilium nigcr Edaique livuv dente degeneri pe- 
tit. Tac. 12. Ann. 19. Prece baud degenere perrno- 
tus. /t. e. non ahjecta ct indigna illo, a quo adbibe- 
batur. Id. 4. ibid. 61. Vita non deaener. Id. 11. 
ibid. 19. lnsidi* non degeneTes. h. e. quee non dedc- 
cebant Romanus, a quibus Bebant. Id. 3. Hist. u'O. 
Vultus procul Tlientibus notalantur, Vitellii proje- 
ctus et degener, Sabiniu non insuitans et miseranli 
propior. 

DfiGfiNfiRATlO, Onis, f. 3. mutatio in pejus. 
Botth. dt unit, et uno p. 866. Secundum descensum 
unitatis a superiore ad inferius fit degeueratio. 

DfiGfiNERATUS, a, um. f. voc. seq. 

D£G£N£RO, as, svi. atutn, are, 1. (de et genus). 
Part. Degcnerant sub A II. ; Degenerates sub II. 
el in fin. — Degenero est degener fio, a mei generis 
naturu discedo, et in pejus detlino mulovque (It. 
tralignartj bastardare. degenerare; Fr. tteghterefj 
t'abalardir ; tiisp. degenerar, bastardear ; Germ. 
aus der Art ichlagen, entarten; Angl. to degenera- 
te, grow worte, not to come to, ry j'ttll short of). 
Uiurpatur autem A) Neutrorum ujarc, et B) AcliNe, 

A) Neutrorum more, el quideni 

I.) Proprie. — o) Absolute. Virg. 1. G. Wi. Po- 
maque degenerant succos oblita priores. Id. \. ibid. 



— 42 - 

198. Vidi lecla diu (semina), et multo spectata" la- 
bore Degencrare tamen. Adde Colum. 3. H. R. 10. 
17. Id. 2. ibid. 9. 11. Etiam siccis frumenta degene- 
rant. Plin. 1H. Mist. nat. 17. 44. (149). Hordeum 
in avenam def:encr.it. Id. 17. ibid. 15. 25. (117). Si 
sativa (plants) silvestribus inserantur, degenerant 
in fcrilatem. — b) Cum addito Ablat. ct praop. nb. 
Cic. 13. Phil. 10. 30. Fraier tuus, qui a vobis nihil 
degenerat. 

II.) Translate degenerare dicitur. qui a virlute ma- 
Jorum suorum recedit: et occurrit — a) Absolute, 
aut cum addito t'n aiiqua re vel ad aliquant rem. 
Cic. 5. Verr. 68. 159. Consuetudo eum ct disriplina 
degeacrare non sinevct. Liv. 9. 18. Etercitus dege- 
nerans. Capitolln. Macrin. 7. Solus Marcus nomen 
illud sanctum {Antonini) vitae genere auiisse "vide- 
tur, Vcrus autem degenerasse, Commodus vero et- 
iam poliuisse sacrati noniinis revcrenliam. Alii pro 
degenerasse legunt degeniasse. Tac. 15. Ann, 68. 
Nee ceteri cenluriones in perpetiendis suppliciis de- 
generavere. Id. 14. ibid. 21. Honesto loco ortum 
degenerare ad theatrales anes. — b) Saepius cum 
Ablat. ct praepos. ab. Cic. Place. 11, 23. Ab hoc pe- 
renni contestataque virtute majorum dezenerare. Id. 
J. Divinat. 3. 6. a Stolcis. Liv. 9. 34. Nolo ego i- 
stam in te modestiam, nc degeneraveris a familia 
imperiosissiina et superbissima. Tac. Germ. 45. >'on 
modo a libertate, sed etiam a servitute degenerare. 
Id. 3. Hist. 28. a forma vitnque ?ua. Sueton. Aug. 
17. a civili more. — Et passive inipevsonalitcr. Vol. 
Max. 2. 7. 7i. 7. Mars imperii nostri pater. uLi aii- 
qua t\ parle a tuis auspiciis degencratnm erat, nu- 
men tuum propitiabatur. — c) Cum Dativo poeti- 
ee. Stat. 1. 7'heb. 464. et Marti non degenerare pa- 
terno. Manil. S. 7S. Degenerant nati palribus. Clau- 
dian. IV. Cons. Honor. 366, ct patri non degenera- 
ret Achilli. 

B) Active, et quidern 

I.) Proprie est degenerem reddere. Colum. 7. R. 
R. 12. 11. Si Venus lencris canibus conreditur. ear- 
pit vires, animosque degenerat. — Hinc passive. So- 
lin. 17. Adulterinis coitibus degenerantur partus 
lesnarum. 

II.) Improprie. ^[ 1. Est Tarerc, ut quis a virtu- 
te majorum suorum reccdat. Tal. Max. S, 4. Vita- 
Uirum sf dirercnt dCKencrati [latiis cotupectum. 
^ 2. Hinc ponitur ct pro dehonestare, dedecorare. 
Propert.U. 1.81. ijfle'i nun degenerasse priipiiKjues. 
Oviit. 7. Met. 543. Acer equus quondam, magnsei|ue 
in pulvere Tarns Ucgcnerat pahnas. Id. 3. Pant. I. 
45. Hane cave degeneres. Stat. 3. Silr. 1. 160. tte- 
generare honorem. f biijue alii aliter legunt. Id. 4. 
Theb. 149. famam. — Hinc 

Degencralum.i, n. 2. Absolute, subslnntivoriini 
more, ut audiluin, prominciatum etc. Liv. 1. 53. 
Nee, ut injustus in pace res. i(.a dun hilli pravus 
fuit. Ouin ea arte a'quosset supcriores reaes, ni de- 
generatum in aliis huir quoquc decori obferisset. I'. 
Interpp. ad h. 1.; ac praecipue consule Madrig ?A 
Cic. de Pin. p. 634. et JHHtietl ad Curt. 7. 23. 29. 

n£(;£NlO. as, Svi, Stum, are, n. 1. (de et genius'). 
Part. Degenialus. — Degenio est genio suo privo, 
hoc est int'amo. dehonesto. V. GKNICS. t'osstod. "i. 
Fariar. 5. ad fin. (iommoncmus, ut prirpositoruru 
commoda non priesumas, nee quidquid eos (lOtcsta- 
tis habere reverenda santit antiquitas, aliiiua usur- 
patione degenics. ,-//. leg. dcger.ercs; at. dencges. /((. 
12. ibid. 10. Si ad ilium diem arcario nostro, dispun- 
ctis rattonibus, non aut per te intuleris. aut desli- 
navcris quantitatem, degeniatus In provinoiain velo- 
citer I'cddes, qua; te male distulisse cugn^scis. V. et 
DEGKNERO II. a. 

DEGERE antiqui posuerunt pro eipectare. Paul. 
Diac. p. 73. 4. Mull. 

D£G£R0, is, ere, a. 3. (dc et gero) idem fere 
quod gero. 

I.) Proprie. PUiut. Men. 5. i. 53. Mea ornamen- 
ts ad mcrctrices degerit. Id. ibid. 5. 1. 41. Aurum 
meum domo suppilas uiori tuae, et tuee degeris 
amicse. 

II.) Translate, degererc in pastillos, h. e. confor- 
mare, pastillos et aiiqua re ronSccre, est apud Plin. 
12. Hist. nat. 27. 60. (\'ii). Sircata (uva) degeritur 
in pastillos. Veteres editiones habent digerere: quam 
lectionem retinuit et Sillig. - Degcrere bcllum, bel- 
lum gererc. Zunet. 4. 965. Nautie contractum cum 
ventis degerere bellum. Al. leg, cerncre, alii rectius 



DEGO 

degert. Si degerere retineas, versus est hvpecmeter. 
quod in Lucrelio tamen ramm non est. 
DEGLABRATUS, a, um. T. voc. seq. 
DfifiLABRO. as, atum, are, a. I. (d.e et glabro). 
Part. Deglabralus. — Deglabro est glabrum reddo, 
glabro, corticem aut pilos detraho. Paul. Dig. 47. 
7. 5. Arbores cingere est dezlahrare. V. DECLAVO. 
Laclant. 1. 21. Isidis sacerdoLes, deslabrato corpo- 
re, sua pectora tundunt. V. DIGLL'BO, 

DEGLrBO, bis, ptum, bcre, a. 3. (de et glubo). 
Part. Deghiptus II. 1. — Deglubere est cortiotm 
esimere. 

I.) Proprie. Farro 1. R. R. 48. 2. Quod eo folli- 
cuio deglubitur granum. 

II.) Translate. ^ 1. Ponitur pro excoriate. Piomt. 
Pcen. 5. 5. 33. Degiupta moena. Marcell. Empir. 16. 
a med. Mus degluptus. — Hinc illud: Boni pastoris 
est tondere pecus, non deglubere. Ita rcscripsit Ti- 
berius prssidibus provincias tributus oneiandas sna- 
dentibus, apud Sueton. in ejus Vila 32. Sic Farro 
apud iVon. p. 158. 31. Merc. Peliam Medeae pertni- 
sisse, ut se vel vivum deglubere!, dummodo redde- 
ret puellum. ^ 2. Obseano sensu. Anson, epigr- 
71. Deglubit, fellat, etc. h. e. masturbat. 
r>E<iLUPTUS, a, um. V. voc. prueced. 
DEGLOtINO, as, are, a. 1. (dc et glulino) dis- 
solvo, quod gluttnatum erat. Plin. 25. Hist. nat. 
13. 103. (163). Palpebras deglutinat andrachle. 

DEGLUTTfO vel desiiulio, is, ire, a. 4. (dc el 
gluttio vel glutio) est cibum, vel potum per gulam 
ad stomachum transmittere. 

I.) Proprie. Pronto 1. ad amic. (edente iterutn 
A. Mai.) Ep. 15. IJ varum avidissimus est: primum 
denique hunc cihum degSuUivit. Alcim. Avit. 4. 
634. de balcena Jonw. Dcgluttire virum, fauces im- 
plere capaces. 

II. i Improprie est patienter vel .-Equo animo ferre, 
quod minus probatur, qua signiDcatione inghioltire 
etiam num Itali dicunt. Boeth. de dtwous nal. p. 
948. Nee degiuttiebam, quod arcepcram, sed fre- 
quentis consilii itcra'.ione ruminabam. 

DEGO. gis, gi, gere, a. 3, (de et ago). Degui pre- 
terit, formavit Auson. pro degi, episl. 17. In comi- 
tatu deguimus ambo aevo dispari. Al. tamen leg. de- 
gimus. Enncd. Paneg, Theodor. 19. Magistratum , 
etiam si longc deguerit, eiiget qui nieretur. et Idac. 
precfat. Ante med. Esto, ut in Sanctis, quibus degui t 
i Hiironymtts'i Hicrosohniorum lor!?, qu.implm'ima 
de bis. quie sunt inscruta. subjeccrit. — Part. De- 
gem et Degendwi. — RaLione babita etymi, t\'on. 
p. 278. 16. Merc, eumqne sccuti Lipsius et alii d«- 
go ]'.oni njunt pro demo, minuo, detraho, quasi dea- 
rjo , ronfirmantquc ctempiis ex Plant. Epid. 1. 1. 
63., -Ven. 5. 1. 41. et Aulut. 2. 1. 43. Item cr Apul. 
de Mag. et Gett. 17. 16., in quibus omnibus locis 
varia ac dubia est lectio. Addi potest et illud CVtton. 
R.R. 37. sub fin. De vinea et arboribus putabis sar- 
inenta degere et fisi inam facere etc. Sed hie quoque 
alii aliter, At perspicuus est locus Fronton. 4. ad 
M. Cxs. 3. a med. Potest ;estus per vestis intervalla 
depelii. potest degi, potest denieare. potest circum- 
duct potest intcrverti, potest cventilari. — Rectius 
tamen dego a de et ago usurpatur de tempore, el 
degere ritam, cctatetn, etc. est agcre; quasi usque 
ad finem agere, ut de vim hnlieat tou per: vel quasi 
deorsum anere. decurrere, aetatem consumere (It. 
passare, menar la vita, it te'npo, vivere; Fr. pas- 
ser, consuiner le temps, virre; Hisp. pasar el tiem- 
po, vivir: (icrm. eine Zeit zubringen, verleben, It- 
hen; Angl. to (did;, pass, or spend one's life, to li- 
ve, exist). Ocrurrit — a) Active rum Accusative. 
Plant. Most. 3. 1. 3. Degere a mane ad nortem us- 
que in foro diorn. Ter. Ailelpk. 4. 1. fi. diem in lse- 
litia. Plaut. Cat. 2. 4. 12., Cist. 1. 1. 79. et Pseud. 
1. 3. 131.; Ter. Phorm. 2. 3. 70.; Lucrel. i. 508.; 
et Cic. 2. Pin. 35. 118. tetatem. Cic. Hose. Am. 52. 
150. aet.llem inter feras. Id. Senect. 1. 2. omnc leiu- 
pus fetalis. Lucret. 2. 10U2. pladdum jevuin. Cic. 
fragrn. apud Auguslin. 4. Trinit. 2. in beatorum 
insulis immortale ajvum. Lucret. 3. 313. vitam. Sic 
Cic. Sull. 27. 75. fredissimam vitam ac miserrimam 
cum aliquo. Adde Virg. 4. ,ILn. 551. Horat. 1. CM. 
31. 20. sencctam turpem. Catult. 68. 104. otia. Lu- 
crel. i. 969. bcllum. V. DEC-ERO. — b) Passive. 
Lutret. 2. 15. (Jualibus in tenebris vita; quantlsque 
[wriclis Ue^itur hoc (evi quodcumque est. Cic. 1. 
.Vat. D. 19. 50. Quasrcre soletis, quce vita deoruiri 



DEGRADATUS 

til, quieque »b iis degatur arias. Id. Amic. 23. 87. 
Amieitia nullam telatis degendm rationem patitur 
Mse eipertem sui. Adde Lucre!- 4. 1178. Plin. 1-2. 
Hiti. nat, 1. 2. (4). Sine queis vita degi non pos- 
att. — c) Absolute pro vivere, durare. Borat. 3. 
OA 29. 41. Die potens sui, Laetusque deget, cui etc. 
■Seneca £p. 74. ante med. Anitnalia sine oequitia, 
sine fraudibus degunt. Curt. 9. 3. inter feras ser- 
pentejque dcgenles. Tac. i. Ann. 57. Certus procul 
Urbc degere. Plin. 12. Hist. nat. prottm. J I. Et- 
iamnunc Rentes sic degunt. Id. 6. ibid. 17. 19. (50). 
et 2b. 29. (112). Degere ci asquo cum aliquo. h. e. 
concorditer, iisdern legibus atque institutis. Id. 31. 
ibid. 7. 41. (8S). Vita humanior sine sale non quit 
degere. n. e. subsistcre, durare nequit. 

DEGRADATUS, a, um. V. voc. seq. 

DEGRADO, as. Svi, Stum, are, a. 1. (de el gra- 
dus). Part. Degradalus sub a. — a) Active est gra- 
du dignitatis moveo, non ore privo. Impp. Theodos. 
et Patent. Cod. 1.31.3. Vcrberandi degradandive 
tenatore* licentinm denegamus. Alii rectius leg. re- 
jrradandive. Gertior est lectio apud Idac. Chron. ad 
Olymp. cccxn. Nunciantes Asparem degradatum ad 
privatatn vitani. — b) Neutrorum more est gradu 
dejicior, amoveor. Tenant. Fort Vit. S. Badcg. 3. 
Ideo, juncta principi, timens nc Deo degradasiet, 
quum mundi gradu proficeret, etc. 

DEGRANDINAT, impers. t. vebementcr grandi- 
nat. Ovid. 4. Fast. 755. Da verdant culps, nee, dum 
degrandinat, obsit Agresti funo supposuisse pec us. 
Qwidam interpretanttir dum grandinare desinit. 

DEGRASSOR , Sris, fftus sum, ari, dep. 1. (de et 
grassor). Part. Degrassatus sub JI. — Degrassor 

I.) Proprie ac stricto sensu, neutrorum more, est 
turn impetu et celeri gradu descendo. April, de Deo 
Socrat. Quippe si aqute humore fecundas sunt, velu- 
ti ad ftetuni edendum , deorsum degrassantur. Alii 
leg. degravanlur ; Burmann. vero decrassantur con- 
jecit. 

II.) Translate, quemadmodum et grassari, poni- 
lur pro veiare, malis ac damnis affieere . Stat. 1. 
Achitl. 406. ubi tanta injuria primos Degrassala 
duces. 

DEGRAVATL'S, a, um. V. voc. seq. 

DEGRAVO, as, fftum, are, a. 1. (de et gravo). 
Part. Dcgravane et Degravatus I. — Degravo est 
valde premo, aagravo. 

I.) Proprie. — a) Cum Accusalivo. Colum. 6. It. 
B. 2. 15. Nervisque et musculis robusta (boum co;- 
poratura), non adipibus obesa. ut nee sui tergoris 
mole, nee labore operis degravetur. Id. 1. ibid. 5. 
10. ,'Edificium pauliatini degravalum pondere s»o 
praeceps attrahetur. Phwdr. 4. 21. et Apul. 7. Met. 
extr. Degravatus pondere. Propert. 3. 7. 58. meurn 
degravat unda caput. Ovid. 5. Met. 351. Lseva, Pa- 
chyne, tibi; Litibso crura premuntur; Degravat 
.Etna caput. Id. 13. ibid. 776. aut gradiens ingenti 
Httora passu Degravat. Id. 4. Fast- 4. 35. Ha?c (fto- 
ribiis) implet lento calathos e vimine textos; tixc 
gremium, laios degravat ilia sinus. Plin. 9. His!, 
nat. 5. 4. (101. XavigH statim degravari, quas insc- 
dcrit partes, et si diutius permaneat, etiani rnergi. 
Lh: 3. 62. ()us (duo hominum millia) ubi, iltatis 
ct transveiso signis, degravabant prope circumven- 
tum cornu, etc. — Figurate. Genera Ep. 30. init. 
Bassum Aufidium, virum optimum, vidi quassum, 
ttali obluctantem . Sed jam plus ilium degravat, 
quam quod possit attolli. Magno sencctus et univer- 
»o pondere incubuit. — !») Absolute. Plin. IX.Hist. 
nat. 24. 28. (S3). Pulverum mole degravante. 

II.) Translate ponilur pro uiolcsliis affieere. Liv. 
i. 32. ejjr. Etiam, peritos nandi lassitudo et vuinc- 
ra et pa>or deara\ant. 

D£GR£dIoR, grederis, grcsus sum, gredi, dep. 
S. (de et gradior). Part. Degredie.ns et JDegressus. 
— Degredior est gradior: et occurrit — a) Cum 
addilo unde et quo quis degreditur. Plant- Cas. 3. 5. 
40. Scicus de via in semitam degredere. Sail. Jug. 
40. Degrcdi monte. Liv. 5. 52. e\ arce. Id. 8. 35. 
templo. Id. 21. 32. Ubi primum degressos tumuli; 
montanos seusil. Tac. 1. Hist. 61. Caecina Penninis 
Alpibus degredi Jussus. Id. 4. Ann. 49. Degredi ca- 
5tello, tumulis. Liv. 7. 24. Alia in caropum degressis 
iiipererot moles. Adde eumd. 44. 5. Tac. 2. Ann. 
54. In specum degressus saoerdos, bBusta fontis ar- 
cani aqua, etc. Id. Agric. 18. Ir xquum degredi 
non audcbtnt. Liv. 3. 62. /in. Peditem ne ad pedes 



— 43 — 

quidem degresso equiti parent esse. Adde eumd. 29. 
32. — Absolute. Liv. 40. 22. Qua triduo ascender at, 
biduo est degressus. Tac. 13. .4nn. 14. Degrediente 
eo magna prosequendum multitudine. Id. Agric. 
37. Britanni, qui adhur pugnse expertes summa col- 
Hum insederant et paucitatem nostrorum vacui sper- 
nebant, degredi paullatim et circumire terga vincen- 
tium co?perant. Adde eumd. 2. Hist. 51.; et Plin. S. 
Hist. nat. 16. 21. (58). — Ceterum V. D1GRE- 
DIOR. 

dEgrEgo. v. disgrego. 

DfiGRESSlO, onis, f. 3. actus degrediendi. Trans- 
late est figura rhctorum et quidem apud Cic. 3. 
Orat. duplet. Nam c. 53. 205. uaam ponit inter fi- 
guras sententiarum, quum pluribus verbis integraque 
sententia a pvoposito declinatur. Cap. vero sequenti 
§ 207. recenset inter ornamenta verborum , et intel- 
ligere vidctux, quum uno aut altero verbo eitra rem 
itur, rediturque statirn ad prius. Utroque loco alii 
leg. digressio: at Orel!, utroblque legit degressio; 
quamvis in notis monere vidcatur, secundo loco vo- 
cem degressio esse omittenda. 

DEGRESSUS, a, um. V. DEGREDIOR. 

DEGRESSUS, us. V. DIGRESSUS. 

DEGRCMOR, aris, ari, dep. 1. in rectum dirige- 
re: a ^rtima, qu» diritur a Non. p. 63. 6. Merc. 
esse mensura quaedam, qua Se\s vis ad iineam di- 
riguntur, ut est agrimensorum. Ennius ibid. De- 
grumari ferrum. Lucilivs ibid, viamque Vis degru- 
mari, ut castris mensor facit olim. V. GROMA. 

DEGRUNNIO. V. DIGRUNNIO. 

DfiGULATOR. uris, m. 3. qui gulose omnia con- 
sumit. Aput. Apolog. Omnia in paucis annis degu- 
lator in ventrern condidit, et dilapidavit. V. SOR- 
B1LLATOH. 

DEgC'LO, as, avi, alum, are, a. 1. gulie dare , ut 
Non. p. 1)7. 2S. Merc, eiponit. Suecius-, seu Suevius, 
seu Succius vetus poeta (quern citat etiam Manob. 
2. Saturn. 14. et alibi) apud Charts. 1. p. SO. 
Putsch. Postquom inter se degularunt omnia. Afra,- 
nius ibid, et apud Non. loc. cit. Immo jamdudum 
occubuisse, aegulasse oportuit. — In verbis Afranii 
videtur alia incsse sententia, quantum ci brevi fra- 
gmento licet conjicere, h. e. gulam fregisse, aut quip- 
piani bujusmodi. At /'. OCCl'MBO. 

DEGU'NEKE, .le^ustare. Paul Diac. p. 71.21. 
Mull., ubi Critici variiicornminiscu'itur, ut monstrum 
illud verbi eijicdijiU; degumarc alii mallcnt, alii 
degumiare: a gumia, gulosus. Rectius Miilterus ad 
h. !.: Apparet voc. gustus [lartieipium esse antiquio- 
ris verbi GUNO. Additquc auctoriiatem fttes. Ixtbb. 
Degunerc, arecYE'J7icSct( y.o.1 aufvejuat {lege auy- 
T-tvsai). 

DfiGUSTATlO, (5nis, f. 3. actus desustandi. Vlp. 
Dig. 18. 16. 1. Periculum vim sustincbit usque ad 
degustationem. Adde ibid. 33. 5. 3. Inscript. apud 
Hellerm. f'igil. Rom. Uiierc. p. 74. be ampvllis 

FLACV1T, VT FUST DEGVSTATIOnem rOSSBSSOBl RED- 
DATlTVH. 

DEGUSTATL'S. a, um. V. voc. seq. 

DEGL'STO, as, avi, Slum , are, a. 1. (de et gusto). 
Part. Degusiant I.; Degttelatus I. et II. 1. et 2.; 
Degustandus II. 2. — Degusto est idem quod gusto, 
delibo, attingo (It. guslare, assaggiare j l"r. gouler, 
degvster; Hisp. guslar ; Germ, etwas Oder von et- 
tvas kosten; Angl. to taste). 

I.) Proprie. Calo II. II. 148. Degustare vinum. 
Varro 2. R. R. 5. 15. de vaccis. pabulum. Ovid. 4. 
Pont. 10. 18. Nee degustatui lotos atnara fuit. Plin. 
f>. Hist. nat. 32. 50. (H9). carnem cervi. Id. 21. 
ibid. 12. 42. (72). Dcguslatus llos corni. Vlp. Dig. 
18. 6. 1. Degustata vasa, vel dolia. Ambros. Ep. 9. 
70. Degustato meile, favum praedictis edendum dedit. 

II.) Translate. ^ 1. Dc inanimis. Lacret. igni 
tribuit 2. 192. subsiiiunt ignes ad tecta doinorum, 
Et celeri flainma degustant tigna trabesque. Sic Ho- 
rat. 1. Sat. 5. 73. per vetcrem dslapso llamma culi- 
nam Vulcano, suminum properabat lambere tectum. 
— Imp. ConstaMin. M. Cod. Theod- 16. 10. 1. Si 
quid de palatio nostro, aut ceteris operibus publicis 
dcguslatum fulgore esse coitstilerit , retcnto more 
vcteris observantiae, Quid porlendat, ab haruspici- 
bus rcquiratur. h. e. taclum, delibalum; vocabuto 
haruspicinae , ni fallor, proprio. — Virg. 12, .En. 
376. Lancea summum degustat vulnere corpus, n. e. 
leviter ferit. Similiter Sil. It. 5. 273. leviterquc e 
corpore summo Degustat cu»pis generosum eitrema 



DEHINC 

cruorem. ^ 2. Mctaphorice ponitur pro aliquid 
mente tentarc, altingere, aliquam sibi cognitioneiii 
acquirere. Cic. procem. Paradox. Deguslabis genus 
boc eiercitationum earum, quibus etc. Id. 5. 7\tsc. 
21. 61. Visne, inquit, Uamocle, q Honiara bsec tc vtta 
delectat, ipse eamdem degustare T Id. i. Alt. 8. extr. 
Tu velim e Fabio, si quern babes adituni, odorere, et 
istum convivam tuum degustes, h. e. intimas ejus 
cordis late bras investiges, quid scntiat cognoscas. 
Id. Cluent. 26. 72. Qui aliquid e\ ejus sermonc 
speculse degustarEt. Id. 13, Atl. 40. Degustare ali- 
quid de fabulis. Tac. 6. Arm. 20. Degustare impe- 
rium. Seneca Ep. 33. Summalim degustare ingeuU 
maiimorum viromm. Quintil. 4. 1. 14, Degustsnda 
tamen biec protEmio, non consuraenda. h. e. leviter 
breviterque attingendii. Id. 12. 2. 4. Degustare lit- 
teras primis labris. Id. 10. 1. 104. Nos genera de- 
gustamus, non bibliolhecas eicutimus. Id. 10. 5, 23. 
Una (materia) diiigenter cfTecta plus proderit, quam 
plures inchoate et quasi degustatx. 

DEGVRO, as, are, n. 1. ei gjro flecto. Vot a Le- 
lico eipungenda: occurrit enim tanturomOdo in 
Not. Tir. p. 156. 

DEHABfiO, es, ere, a. 2. minus habeo, careo. 
Hleronym. Ep. 22. n. 35. Iile ila universa uiodera- 
tur, ut nemo quid poslulct, nemo dehabeat. 

DfiHAURlO, hauris, hausi, haustum, haurire, a. 
i. (de et haurio). In aliquot Codicibus legitur et 
dehorio. — Part. Dehaustus 1. — Debaurio ^ 1. 
Est idem quod haurio. Calo II. R. 66. Cum oleum 
sustuleris de cortina, amurcam dehaurito. Al. leg. 
dehor it o , ut plaustrum , ploslrum, etc. Terlull. 
Resurr. earn. 11. sub /in. l!aio quoeumque dehau- 
sta. ^ 2. Item devoro. Terlull. Pall. 5. ad /in. 
^isopus bistrio margarita prctiosa dehausit. 

DEHAL'STL'S. a. um. V. voc. praeced. 

DEHI>'C, adverb, (dc et hinc). Dehinc natura sua 
disyilaba est, et printam corripit. Virg. 3. G. 167. 
Cervici subnecte: dehinc ubi libera colia. Id. 3. ^En. 
464. Dona dehinc auro gravia etc. Adde eumd. 5. 
ibid. 722. et 8. ibid. 337.; Horal. Epod. 10. 65. et 
Art. P. I'M.; Stat. 3. Silv. 3. 63.; Pal. Flacc. \. 
551. etc. Disyllabam prima products nondum vidi- 
mus. — Apud Poetas aliquando synferesin patitur. 
Virg. 1. Mn. 135. Eurum ad se Zephyrumque vo- 
cat, dehinc tatia fatur. Adde eumd. ibid. 260., 6. 
ibid. 678., 9. ibid. 480.; Churl. 0. Fast. 7S8., etc. et 
V. Apul. dc Orlhogr. — Ceterum dehinc (e* de et 
hinc, houd aiiler atque abhinc, exhinc, etc.) idem 
est atque hinc . nisi quod pi aeposilio de } rton niodo 
vim addit, veruiti etiam in significationem audito- 
rum atiimos facile convcrtil (It. diqua, da questo 
luogo; Fr. (J'ict', a partir cCici; Hisp. de aed: Germ. 
con flier an, von Jite? weg , von diesem Punlete. 
ueg; Angl. from thence). Usurpatur autetn A) Stri- 
cto sensu ac raro de loco; el B) Latiori sensu ac s«- 
pius de tempore, 

A) Stricto sensu ac raro de loco; et quidem 

I.) Proprie dehinc est ei hoc loco: qua Umec st- 
gnificatione occurrit tantum apud sequioris *>i scri- 
ptores. Mela 3. S. 4. Interiora Gedrosii, dehin: Per- 
sje habitant. Plin. 3. Hist. rutt. 5. 6. (38*. Dehinc 
Italia, primique ejus Ligurcs. Tar. 4. Ann. 5. Cete- 
ra Africae per duas legiones, parique numero -tgy- 
ptus: dehinc initio ab jjria usque ad Euphratem qu*- 
tuor legionibus coerrita. 

II.) Translate ponitur pro ei hac re. per conse- 
quentiam. Plaut. Cas. i. 1. 5. Quin edepol etiam, 
si in crucem vis pergere, sequi decretumst te; dehinc 
conjicito ceterum, possisne necne,clam me sutelis 
tuis praeciperc Casinam utorem etc. Ter. Andr. 1. 
2. 19. Nunc hie dies aliam vitam adfert, alios more* 
postulat. Dehinc postulo, sive aequumst, te oro, Da- 
ve, ut redeat jam in viam. 

B) Latiori sensu ac saepius dc tempore usurpatur. 
^ 1. Speciatim de praeseiiti tempore, quod ratione 
habita futuri, sub oculos ponere ac prascipue not b re 
voiumus; nihil tamen refer! , utrum prxsens, an fu- 
tururn aut etiam imperalivum sequatur: et dehinc 
est poslhac, deinceps, scilicet a praescnli tempore 
incipiendo atque in poslerurn progrediendo. Plant. 
AHn. I. 1. 9H. Prorecto nemo est, quern jam dehinc 
metuam. Ter. Andr. prol. 22. Dehinc ut quiescant, 
porro moneo, et desinant. Id. Eun. 2. 3. 5. Deleo 
omnes dehinc ei animo muliercs. Plaut. Pcen. 5. 
2. 69. At at, scias nunc, dehinc Latirte jam loquar. 
Adde ewnd. 1. 2. 161. et Asin. 1. 3. 8. Ttr. Eun. 



DEHISCO 

5. 2. 33. At nunc dchinc spcro, aeternam inter nos 
gratlam fore. Liv. 1- 59. Vos, dii, testes facio me L. 
Tarquinium jsuperbum - ferro. igni, qiiacurnque dc- 
hinc. vi possim , c\si:cutui um. Ptaut. Asrn. 5. 2. 8. 
At nunc dcbinc scito ilium ante omncs minimi mor- 
talem preti. Id. Pccn. prol- 125. Dehinc ceterum 
vaiete, edesle. — Ram admoduin Tationc habita pre- 
terit) temporis. Stieton. Tit. 8. Quum et instituto 
Tibcrii omnes dchinc Ca°sares bencfkia - alitcr rata 
non habercnt. Adde eamii. Col. 58.; et Val. Fiacc. 
1.551. ^ 2. Generatim de quocumque tempore, 
sive preesenti, sivc praeterito aut futuro, inter quod 
et adverbium dehinc ratio constituitur: ct quidem 
— a) Ut simplieiter significeUir actio aliqua alte- 
ram subsequi atque eicipere; ac propterca define est 
idem ac postea. Virg. 1. /En. 135. Eurum ad sc Ze- 
phyrumque vocat, dehinc lalia fatui-. Horat. 1, Sat. 
3. 99. Quum prurepserunt primis unimalia Icrris -, 
Unguibus et pugnis, dein fustibus, atque ita porro 
Pugnabant armis **: Donee verba, quibus voces sen- 
susque notarent, Nominaque invenere: dehinc absi- 
stcre bello, Oppida cceperunt munire, etc. Id. Art. 
P. 143. Not) fumum ei fulgore, sed c\ fumo dare lu- 
eem Cogilat, ut speciosa dcbinc miracula promat. 
Ovid. 6. Fast. 78S. Zona latet tua nunc et crus for- 
tasse latebit: Dehinc erit, Orion, aspieienda mihi. 
Cels. 1. 3. a med. Primum cibls utatur: - dchinc, si 
parum ilia proficient, aloen sumat. Tac. 1. Arm. 34. 
Sequanos - in verba ejus adigit. Dchinc audho legio- 
num tumuitu raptirn profectus etc. Sueton. Aug. 97. 
De qua dehinc dicam. Adde eumd. Her. 19., Cws. 
35. ct Tib. 6. et 51. — Aliquando adverbium dehitic 
sequenti proposition! vti metubro inducendo inser- 
vit, Virg. 3. Mn. 464. Quae postquam vates sic ore 
eflTatus amico est. Dona dehinc - imperat ad naves 
ferri. Adde eumd. 8. ibid. 337. — b) Usurpatur et- 
Um in pluriuin rcrum eDumeraticne , sive adverbio 
primum, prima vcl similibus, sive alio quocumque 
modo crmmerationis iuitium Bignificetur. Sail. Cat. 
3. In primis firduum videtur res gestas scribere, pri- 
mum quod facta dictis ciacquanda sunt ; dehinc quia 
plcriquc - putant etc. Adde Virg. 2. G. 166. .Sue- 
ton. Domit. 8. 01 im a bsoluta, dehinc longo inter- 
vsllo repetita. Adde eumd. Aug. 49. Seneca 3. 
(>iMFsf. nat. 29. Incipiet ergo putrescere, dcbinc la- 
i»ta ire in tumorcm etc. ffoiat. Epod. 16. 65. jEre, 
dehinc ferro duravit sancula. Sil. It. 8. 472. Huic ge- 
nus orditur Minos invisaque t&uro Pasiphac, clari- 
que dehinc stunt ordine palrcs. 

DEHISCO, hiscis, hivi (li), hiscere, n. 3. (de et 
hisco). Dehisse pro Dehivisse habet Varro 5. L. L. 
32. Jliill. — Part. Dehiscent. — Dehiscere est val- 
de hiscere, rimas agere, findi (11. aprirsi, spalan- 
carsi; Vi.se fendre, s'enWovvrir, s'ouvrir; Hisp. 
alrirse; Germ, tick ctrs einandet thun, spaUen, 
aufklajfen; ADgl. to gape yaum, break open in 
chinks'). Vcrro 5. L. Z- 32. JffiU. la eo loco dehis- 
»e terrara. Virg. 4. /En. 24. Sed mihi vel tellus op- 
tem prius itna debiscat. Id. 1. ibid. 110. his undo 
dflhisteus Terram inter fluctus aperit. Id. 6. ibid. 52. 
ncquc enim ante dehiscent AttonlLe magna ora do- 
mus.iit'. 21i.2. lmmiltere tquites in dehlsccntem in- 
tcrvallis hostiuin aciem.5eneca£p.30. Succurri non 
potest uavigio dehiscenli. Plin. 21. Hist. wit. 4. 10. 
(14). Bosa pauliatim ruhescens deliiscit, ac scse pan- 
dit. Id. 8. ibid. 21. 30. (74). Tauri silvestres riclu 
ail aures dehjsccnte. Id. 33. ibid. 6. 33. (101). Sti- 
bium fissuris, non globis dchiscens. Id. 35. it-id. 15. 
52. (186). Alumcn dehiscens in copillamenta. Id. i). 
ibid. 15. 20. (53). Thynni pingucsrunl in tantum, 
ut debiscant. Cels. H. 1. sub [in. Atque ea quoque 
ossa, infra supraquc cunjuneta, media dehiscunt. h. 
e. distant. 

DEHO.NESTAMENTLM, i, n. 2. (dc et honesta- 
re) est quod gratiam et honestatcm alicui rei a<ii- 
mit j «t usurpatur - a) Raro admodum dt corpo- 
re. Sail, opud Gell. 2. 27. Quo dehoDestamento cor- 
poris maiiine laetabantur. Adde raciti similcm lo- 
cum 4. Hist. 13. — b) Sapius de morali, et est 
contuinelia, turpitude. — Cum aduito Geuitivo. Tac. 
2. Hist. 87. Scurrae, histriones, aurigae, quibus ille 
amicitiarum dehonestamentis mire gaudebot . Ju- 
stin. 28. 2. Qui uiurcs cum propter origiois. deho- 
nestau,enta non invcnirenl, >i puljlica rapucriut. 
Arnob. 2. 1C. Ab icflrmiorifaus causis ad vitiorum 
ii.ebonestaiuenta traduci. — Sirie Genitivo. Tac. 12. 
Ann. 14. Auribus decisis vivcrc jubet, ostenlui cle- 



_ 44 __ 

mentis sute, et in nos dchoncstamento. Id. 14. ibid. 
2t. Sine u!lo insigni dehonestamento id spectaculum 
transiit. Seneca Const. Sap. 19. in /in. Contumcliie, 
verba probrosa, igiiominiae, et cetera dohoncsta- 
menta. 

DfiuONESTATlO, Onis, f. 3. dedecoratio, deho- 
neslamentum. Terta.ll. Puiic. 18. Dolores et dcho- 
rjestationes sustinet. 

DEHONESTATUS, a, urn. V. voc. seq. 

DEHONESTO. as, aium, are, a. 1. (de et honesto). 
Part. Dehoneslans el IJehonestatus. — Dehonesto 
est dedecore al'licio, honestatem adimo. Liv. 41. 6. 
Famam, quod jndi^num sit, maculari dehonestari- 
que. Tac. 16. Ann. 24. Dehonestare famam suam. 
Id. 3.. ibid. 70. bonas artes. Id. ibid. 68. proavum 
suum infami opera. Sueton. Claud. 30. Remisse 
quid vel serio agentem multa dehonestabant. Tre- 
bell. Gallien. 16. Romanum debonestantes impe- 
rium. Auqusiin. 3. contra Crescfmt. 53. Restitutus 
quidam presbyter de domo sua raptus est, luce pa- 
lam in casteilum proiimum ductus et fustibus cas- 
«us, in lacuna lutuienta volutatus, amictu junceo de- 
honestatus. Arnob. 6. 21. Oris conturoelia laevigati 
et debonestati vultus. h. e. barba spoliati. 

DEllONESTL'S, a, um, adject, non honestus. 
Gell. 19. 10. Debonestum deculpatumque verhuna. 

DEHONORArICS, a, um, adject, inhonestus. 
Tertull. Apolog.'iS). Si quod nrcae genus est, non 
dehonovaria sumnta, quasi rcdemptae rcligionis con- 
gregatur. Al. kg. de honoraria, alii ds oneraria. 

DEhONORATL'S, a, um. V. voc. scq. 

DfiHdNORO, as, Z\i, atum, are, a. 1. (de et ho- 
noro). Part. De.honora.ius. — Dehonorare est hono- 
rt privare, bonorem adimere. Oros. 2. 2. Dehonora- 
ta Babylon. Salvian. 3. de avar. 8. Filios religiosos 
(h. e, religioni, seu clericatui deditos) bono a vobis 
dehonorari onimo assevera tis. .Claud. Mamert. 3. 
Stat. anim. li. Non dignitatem causae impari ora- 
tione dchonoravisset. Cod. Theod. 11. 39. S. Nom 
et persona (eviscopi) dehonoratuv. 

DEHORTATiO, Cinis, f. 3. actus dehortandi. Ter- 
tull. 4. advers. Marcion. !5. ad fin. Comminatio 
dehortationis accessio est. 

DEHORTATlVUS. a, um , adject, ad dehorlan- 
dum inserviens. Priscian. 15. p. 1020. Putsch. Ne, 
est dehortativum. 

DRHORTATOR, otis, m. 3. qui dchortatur. Au- 
gustin. 2. contra Acad. 3. Ei dcliortatore in adju- 
toiem mira bene^lcr.ti;e modcralione convcrsus es. 

DEHORTATOKlUS, a, um, adject, ad dchorian- 
dum pertini;us. Tertu.ll. Apolog. 22. Dehortctorium 
plane a bono. 

DEHORTOR, Sris, 5tus sum, ari, dep. 1. (de ef 
hortor). Primj syllaba longa est. Ennius apud Gell. 
7. 2. Hannibal audtici cum pertore dcboriatur, Ne 
bellum faciam. ^Yon. 2. 33. kgit de me hortatur, h. 
e. me dehortatur: ut sit tmesis. Hebc Forcellinus: 
at locum in edit. Mercer, minime inveni. — Part. 
iJehortans et Dehortatus. — Dchorlari est dissua- 
deo (It. sconsigliare, dissuadere; Fr. dissuader, de- 
tourner de; Hisp. disuadir; Germ, abraihen, wider- 
rathen; Angl. to dissaiwfe, discourage, dehori). Oc- 
currit — a) Cum partic. ne et Conjunctivo , aut 
cum praepos. ab et AbUtivo. Ter. Phorm. 5. 7. 17. 
Debortalus est me ne darem. Sail. Jug. 33. Multa 
me dehortantur a vobis, Quirites, ni studium rci- 
publ. omnia superet. ft. e. a vohis alienaitt, deter- 
rentque a vobis defendendis. Cic. 3. Berenn. 3. 
6. Dehortari ab aliqua re. — 6) Absolute. Cic. 
Pis. 39. 94. Res ipsa el reipull. tempus aut me 
ipsum , aut aliun quempiam aut iovitabil, aut dc- 
hortabitur. Auson. Perioch. 3. Iliad. Alexander 
frustra Agartieumotsc dnhorlar.te congreditur. — c) 
Sequente lnfinito. Cato apud Gell. 13. 24. Multa 
me debortata sunt hue prodirc, anni, ata^, vo\, vi- 
res. Sail. Jug. 24. Plura dc Jugurtha stribere de- 
hortatur me fortuna mea. Tac. 3. Ann. 16. M. Piso 
repetere Syriain dehortatus est. 

DEICIDA, ae- m. 3. (Deum et csdo). Gloss. Pla- 
cid, ed. A.Mai, p. 455, Deicida est qui Deum 
occidit, ut bomicida. 

DElClO. is, etc. V. DEJICIO. 
DElCO,'dt'iii, dcictum, etc. V. DICO. 
DEIlfiRL'S, a, um, adject. (Deus et fero), ^so- 
fepe;, qui Deum fert. Cassiod. 7. Hist. Eccl. ad 
jln. ConUtcaruur autcm a scmetipso Deum ciisten- 
teui carnigerum, et hominem dciferum. 



DEINCEPS 

DEfrlCO, as, 3vt, Hum, are, a. 1. Part. Deifi- 
cans. — Desfico est Deum fscio. Cassiod. 7. fftst. 
Eccl. 2. a fried. JLihanius Julianuni deificavit. et de- 
incepr-. Quomodo cnim Christiis deifiectur. et mo.r. 
Quapreptcr non erubescunt muitos homines deirs- 
cantes. 

DfilFlCUS, a, um, adject. ^ 1. Active est qui 
Deos facit. Tertull. Apolog. 11. Concedetis, ilium 
Deum deifkum justitia praecellere. ^ 2. Passive 
est divinitus inimissus, sacer ; et dicitur de morbo. 
Ccel. Aurel. i. Acut. 30. Vulgus propria et domi- 
nantia magnis nominibus appellat, ut luem deificam 
epilcpticAm passionem. — Porro passio epilcpliea ab 
eodem Ccel. Aurel. eliam passio sacra dicitur, et a 
Celso a[])ellatiir morbus sacer vcl -jnajor, deniquc 
«t> Apul. de Mag. etiiim morlms divmus. qut-rna:!- 
modum ct Gr<ecis is?4 ve'tio; (Herod. 3. 3;!.). Cclc- 
rum Id. Cast. Aurel. hiyusce significationis ratir.- 
nem aflert 1 Tard. i. hiscc verbis: Sivc quod divi- 
nitus putetui immissa : sive ob magnitudincm 

passionis; majora enim vulgus sacya vocavit. V. 
plura hac de re apud C. Karcher, JYachtrage :u 
Forcellinfs Latein. Lexicon, p. 5. 

Dfil>(. /'. DELNDE. 

DEINCEPS. In carmine est disyjlabum apud Ho- 
rat. 2. Sat- 8. 79. Nullos his mailem ludus 5[iertas- 
sc. Sed ilia Rcdde ace quae deinceps risisti. Vibidius 
dum Quaerit de puetis, etc. — Ccterum deinceps, t 
deinde et capio, ,i) Olim adjective, B) Pustea sbc- 
liius adverbiaiiiei usurputum fuit. 

A) Adjective oliui fuisso usurpatum tieinceps, dd- 
incipis vcl dWnripttvs (ut princeps, anceps 1 testu- 
tur Paul. Viae. p. 71. 2. JHtiU. Deinceps qui de- 
inde cocpit, ut princeps qui primum cepit. Id. p. 75. 
4. Mi'iU. Dcincipem antiqui dicebant proilme 
quomque captum. Apul. Florid, n. 1G. Reliquum si- 
ne imermissione deincipiti die pcrfecturus. 

B) Postea saepius adverbii more usurpatum est, 
coque signifkatur ordo continens unius rei post 
aliam subsequenlis (It. susseguentemente, successi- 
vamente; Fr. successirement, en suivant, de sui- 
te; Hisp. sveesivamenie, c&nsigvientemenle. ; Germ. 
aufeinanderfblgend, in aufeinanderfolqenderlleiht, 
tier lieihe nach; Angl. suceessu'elr, one after ano- 
ther, after iliat , besides, moreover, in the next 
place). Occurrit autein 1.") Stricto, ct 2.°) Latiori 
si?nsu. 

1.°) Stricto sensu ponitur ^ 1. De loco scu spa- 
tio. Varro 1. II. II. 14. 2. Saspes cv arbovibus truu- 
cis demissis in terram, dcinreps constitutis. Cms. 7. 
B. G. 23. Alius insuper ordo adjicitur, - sic dein- 
ceps omne opus conteiitur. Adde eumd. 1. B. C- 25. 
Sail. Jug. 19. Prima Cyrene est - ac deinceps duac 
Sjrtse. Cic. 3. Oral. \~i. 1S3. P^eon oritur a brevi- 
bus deinceps tribus, e\trema producla, ut domtte- 
rant. Adde eumd. 2. Divinat. 5i. 111. ^ 2. Item 
de tempore. Varro 3. R. R. 9. 2. Gallincs villatica 
sunt, quas deiuceps rure habent in villis. Cic. 2. 
Fam. 18. 4. Quos video deinceps tribunos plebis per 
triennium fore. Cffj. 3. B. G. 29. Rciiquis deinceps 
diebus Caesar silvas caedere instiluil. Adde eumd. 5. 
ibid. 40. et 3. B. C. 56. Cic Brut. 3. 12. Postea- 
que prospcras res deinceps multae consccut* sunt. 
Id. 2. Nat. D. 37. 93. Ut annales Ennii deinceps 
legi possint. h. e. per ordinctn a piincipio ad finem, 
a primo libro ad ullimum. Id. 1. Herenn. '.). 14. Nt 
id, quod semel supra diximus, deinceps dicamus. h. 
e. statim post. Id. 4. Tusc. 2. 3. Morem apud ma- 
jores bunc epularuns fuissc, ut deinceps, qui accuba- 
rent, canerent ad tibias clarorum virorum laudes. 
h. e. alius post aliuin. — Hinc cum Adject, a'ii con- 
jungitur. Ccfs. 5. B. G- 16. Alios ^lii deinceps cici- 
pcrcnt. Adde euTiid. 7. ibid. 3.; el Lir. 27. 39. ct 
29. 14. — Et cum Adject, tolus ;:pjd Cic 3. / err. 
10. 28, Possum deinceps totam rem e»plicare, delu- 
de ad eitrenium id, quod accidil, dicerc. Adde Co- 
lum. 2. R. R. 4. 3.: et cf. Liv. 5. St. — Suettm. 
Tib. 1. Deinceps procedente tempore. Ad.ie eumd. 
Claud.-lk. et 34., et Galb. 4. Ouintih">. 6. 31. P!u- 
rimi deinceps. 4 ^- Item de rmim ordine. Varro 
3. R. R. 8. i. Perge deinceps. h. e. per oidinem, or- 
dinem sevvando. Cic. 1, Off. 13. 41. De justitia 
satis dictum est. Deinceps, ut erat proposilum, de 
beneficentia dicatur. Id. ibid. 1 4. 42. Principcs sunt 
palria et parentes: pruiimi libcri: deinceps bene 
convenientes propinqui. Aide eumd. 2. ibid. 15. 52. 
et 3- ifcid. 2. 7. Cms. 3- B. C- 9. Eodem irnpetu £l- 



DEINDE 

lera sunt adorti, indc tertia et deinceps reliqua. Ad- 
de Farron. 2. R. It. 4, 2.; Liv. 6. 5.; Quinlil. 12. 
8. 15., y. 4. 14., 9. 2. 35. et alibi; el 5ue!oii. ^«j. 
2.. Ner. 23., Ti!. 3. el Ct£-S. 75, 

2.°) Latiori sensu usurpalur ^ 1. Ad varias si- 
gn i Bear da s rationcs, ac prtecipue in plurium rerum 
enumeralione. Cic. 3. Fin. G, 20. Primum est offi- 
c lam —, ut se conserve!, in naturre statu: deinceps 
ut ea lenest, qua secumlaffl ualuram sint pellatquc 
contraria. - Deinde ea pcrpetua, turn ad cUremum 
ronslans etr. I'd. 1. O/J. 45. ICO. Et prima dii$ im- 
mortnlJLics. se.eunda patnas, tenia parent! bus, dein- 
reps grailaitm reliquis uebeantur. Quirdil. 9. 4. fiSk 
Duo prima ^crba, et tria prodma, et deinceps. Id. 
10. 7. 5. Quid- sit primum at secundum et deinceps. 
Id. 7. 10. 5. Primus, secundus, deinceps. Itali dieunt 
e cosi di mono in. mono. Adde. eumd. 10. S. 1.; ut 
TVic 1. Ann. 81. — Sic deincrp; deinde, apud Cic, 
1. Divinat, SO. 04. Qui primus, qui secundus. qui 
deinde ueincepa m oritur us est. „if. omittunt deinde. 
Id. 3, Zejg. 2. 4. Deinde etiam deiuMps posteris 
prodebatur. T.ir,. 2. 47. Funcra deinde duo deinceps 
college fralrisque ducit. — El in dz deinceps apud 
Liv. 5, 37. Scd, antecedente lama nuncitsque Clnsi- 
norum, deinceps inde aliorum populorum. pluriuium 
terroris Routam eclcritas hosdum tulit. — Et post- 
ed deinceps, Gr. ir.S'-a, i~r^, Liv, 45. 14. JEquitaie 
sua postea trium regum bellis deinceps omuibus (aw 
ctum officii s. ^ 2. Interdum sigmficat fere idem 
quod delude, postca, eiindc. Quintil. 1. 7. 15. Ut 
Eucillus prsecipit ; - ac deinreps idem etc. Suelan. 
Atia. 84. Nam deinceps neque in scnatu locutus est. 
Cafum. 2. It. It. It). 26, Seritur, ut deinceps praaci- 
plemus. 

DfilNDfi et per ajjocopen dein, adverb. Si pnilo- 
loglee eonsiderelur, dun est minus deflnitum, quam 
rfeinde. — Rat ion a habila quanlitaLis. deinde in tar- 
mine fere est disyliabum: passim que oecurrunt exem- 
pla. Raro tris\llabum ; coirepta priore. Sidan. carm. 
1). 272. Nee qui consimili deinde casu Irati fuil hi- 
strionis eioi-A. e. Juvenalis. Frudtni. Diptych, n. 
1. Eva coin mlia fuit tunc Candida, nigra deinde. Ad- 
4e Paulin. Nolan. 24. 45. — Similiter poetss dein 
fere monosjllaton fadunt: ut Sural. t.Sat. 3. 101., 
CalVrU, 5. S. et 10., et Proper), 3. fi. 15. et 4. 8. S3. 
Tameii primam corripit I'auHn. Nolan. 17. 131. 
Eicita, ut nicrsum (Junairi) caperet , deinque Red- 
deret haustum. — Ceternm deinde vel (Utin est idem 
atque e\ eo loco, eiirrde, et de tempore postca, turn; 
et conlin;rationem aliquam oidinemque sign; Beat 
(Ir. di Ul, poseia, dipoi, dcrpo: Ti. 6'ici, de la. en- 
suite, apres, jntit: Uisp. tupii } dejpues; Germ, von 
hier, van da, an. darnach, oVu'a.us. hieraun, Tiack- 
her, ah dami: Angl. then, after that, afterwards). 
Usurpatur aufem A) Raro admoduru de loco seu 
spado, B) Sseplas de teinpote et C) He evenLoruiu 
aut Bsrnitffluoi serie. 

A) Raru adiuuduni occurrit de loco seu spatio; et 
qui den? 

I.) Proprie. Liv. 22. 4. Via interest pcrans:us!a -, 
deinde pa nil o lalior patescit campus. Fiin. 5. Mtit. 
nat. 32. 40. (I4i}< Impetum deinde sumit IkJIcspun- 
tas et mare incnmbit.. verticibus limitem fydien?, do- 
nee Asiam abrurnpat Europe; proinontoriun; iilud 
uppcllaTimus Tiaptiani. Ab eo x. H. pa=.iuutn Ahj- 
dum oppiduni, ubi angustis Ylr. stadioruiu ; deinde 
Percote oppidum. 

II."> Translate. Cic. Oral. 63, 213. H«c quid em 
duo binis pedibus indsim, dcin menibralim. Id. 2. 
Nat. J). 42. 110. Deiu quj; sequutitur. Tac. Germ. 
42. Juila Hennunduros Karisii ; ae deinde .Maico- 
manl et Quad! aguni, Id. 2. Ann. 16. Nosi.er excr- 
rltus sic inressit. ; auviliares (ialli fierBianajuE - in 
fronte, post quos pediies sa^ittarii; Jeio quatuor 1c- 
ijiones -; e\in totidein alia; legior.es. 

B) Sanpius usuipalur de tempore: eL quidem — 
a) Absolute. Plant. Amph. 1. i. AM. Nos nostras in- 
srruiimus legioncs. - Deinde ulrique - exeunt. Tcr. 
.4tidr, 1. 1. 52. Acccpit cundicioiiern. dein quffistum 
i.;ccipit. Id. ibid. 3. 3. 30. Spero. dein faciie c^ ill is 
sese cniersurum malis. Adde Catan. R. li. 32. et 
5S.; Sail. Cat. HO., Jvg. 31.. 23., 2<J., 5, ; 13„ tH, et 
ulibi tspe; Nepal. Mi'lliad.'"!.. Alcib. 4. et B&nn, 
7.; Curt. 4. 15. IS.. R. 3. 23., C. 1. 15. et 3. 7. B.\ 
Sucttm. Ncr. 6. et ^13., Aug. ti9., riiell. 15. et Cws. 
i±\ el Juvenal. 15. 53. Cum. 4. B. G. 3.1. Immplu- 
r« oedderunt , deinde se recepemnt. Firg. 3. £.cl. 



— 45 — 

58, Incipe, DamtEla, tu deinde sequere. Liv. 3. 3. In 
.Equis nibi) delude incmoraMle actum. — b) Cum 
a dv ci bits joriutit-m-, primo,prius. inter initio, , post, 
poslremo etc., qua adverbio deniile respondenl. Cces. 

1. B. C. 74. Primum agunt gratias -, deinde impe- 
ratnris Edcm qurcrunt. Id. 3. ibid. 108. Is primum 
inter suos queri - cirpit -, deinde evocavit etc. Ad- 
de 5-uefon. Gtand. t). Salt Jug. 69. Prirno, ut crat 
res,Metellum esse rati,por(.as clausere; ddnde.- 
J'j-gurtbaiu arbiirali. cum magno gandio obvii pro- 
eednnt. Liv. 9. 31. Et primo nova res trepiiladioneni 
fecit "i dcin. postquam - ad signa undiquc eoibant. 
- e&nsul - dcsilit ei cquo. Curt. 4. IB. 21. Prima 
inhitiuerc -, deinde coneitaverunt. Adde Sail. Jv.g. 
61. et 85.; Nepot. Alrib. 4., Dion. 6., Epam. 1., 
Timot. 3. ct Att. 2i.; Curt. 3. 10. 8. et 5. 6. 1.; 
Su-eian. Cffis- 74. et Ca.1. 40.; et To,c. 1. Ann. 73., 
11. ibid. 2., 1. Hist. IE. et alibi sjepe. Sueton. Tib. 
56, Primum a coniubernio removi- , deinde ctiam ad 
mortem compulit. Id. Vesp. 8. Nihil habuit anli- 
qnius, quam prupe aflliciaiu jiutantemque rempubii- 
cam stabilire primo : deinde et ornare. Cic. 2. de re- 
publ. 33. Piebs montem saerum prius ; deinde Aven- 
tinum oeeupavit. Curt. 4. 16. 23. Hasta transriiit 
proximum , ac deinde pluves. Sueton. Claud. 44. 
Nonnulli inter initia consupitum, deinde dbo af- 
llnente cvomuisse omnia, etc. Sail. Jug. 3S. Folli- 
ccri deditionem ac deinde mctum simularc; cedcre 
instead et paullo post.nc- sui diffidereut. instate. 
Tac. 14. Ann. 17. Quippe oppidana lascisia in vi- 
cem incessentes probva. dein sava, postremo ferritin 
sumpsere. CS.IIorat. 1, Sat. 3. 101. Unguibus et pu- 
gnis, dein fnstibus : atque ita porro Pugnabant ar- 
mis . qu«e post fabricaverat usus. Et Flirt. 5. J-Iist. 
naL32. 40. (143). Appellata est Cronia, dein The.i- 
salis, dein Malianda. V. infra sub C. — c) Jungi- 
tur paniculis alius, pasiea, post, porro, postremo. 
turn, tunc, etc. Sail, Jug. 1H. Et quia s^pe, tentan- 
tes agios, alia, deinde alia loca petiverant , scmct 
ipsi NomaJas appdlavere. Id. ibid. 36. At contra 
Jugurtha trabere omnia, et alias, deinde alia; mors 
causas facere. Cic. Mil. 24. 65. Servos Milonis apud 
se ebrios factos, sibi confesses esse de interOciendo 
Cn. Poinpejo conjurasse; deinde postea se gladio 
pereussum esse ab uno de iliis. Liv. 41. 24. Legati 
deinde postea missi ab Tege. Adde Cic. 4. Tusc. 1. 

2. Cels. 7. a. Trajicere id cavum celeriter: postea 
deinde imponere id. quod purget. T'-r. Andr. 3. 2. 

3. Primum fac, tstsej ut lavet: post delude etc. Adde 
Cic. 2. Alt. 23. el Getl. 7. 3. Nepos Eumen. 5. De- 
inde post verberibus cogebat e^sultare. Adde I'elki- 
2. 23. 3. Cf. Nepal. MUliad. 5. Deinde postero die 
etc. Plant. Trin. 5. 2. 103. Deinde porro nolo quid- 
quam prsedices. Cic. J. Invent. 28. 43. Deinde po- 
stremo attendendum est. nuin etc. Id. Pis. 31. ~H. 
Deinde ad eureiiium nequc se, nequc generum trl- 
buno plcbis deful.urum. Liv. 2. S. {}u^ (leges) quum 
solus pcrtulisset, ut sua unius in bis gratia esset , 
lum deinde cnrnltia collesae subrogando hal.'uil. Ad- 
de Quintil. 12. 10. 11. et 4. 2. 27. Tarro 6. L. L. 
42. JlJiJlL Actionum trium primus agitatus mentis, 
quod primum ea. qu:e sum us acturi, c.ogitare debe- 
mus, deinde tuui dice re ac facere. Fril. Place. S. 
109. Quisrenli tunc deinde viam, qua se arduus he- 
rns Ferret etc. ■ — d) Jungitur et paniculis posf- 
nnam , ubi, quum. Liv. 3. 66. La tin urn primum 
agrum perpupulati sunt: deinde postquam ibi nemu 
vindsv occurrebat, turn vero, eisultantibus belli ai>- 
etoribus, ail mcenia ipsa Humse - accessere. Adde 
eumd. 7. 37. et 0. 31. Snelon. Ncr. 42. Postquam 
di-inde etiam Galbam et Hispanias deseivisse eo^no- 
vlt, cullapsus - propc intermortuus jaeuit. Salt Jug, 
68. Metellus, posiquain de rebus Yags actis eomjie- 
rit, poullispcr mcestus ev conspectu abit; deinde, ubi 
ira et ^i:ritudo pernii\La sunt, **- uis.um ire injurias 
fejtin;:t. Adde eumd. ibid. 6i». et 35., ct Cat. 4,1.: ct 
Liv. 7. 40. Liv. 3. 47. Primo stupor oiunes - drti- 
xii : silcntiuni inde aliquam diu tenuit. Dein quum 
M. Claudius - iret ad prehEiidendam virdnem etc. 
Adde Cic. 1. de republ. 12.; et Plin. iS). Hist. nat. 
8. 51. (IOC). Cels, 7. pr;vfat. Use auletn pars - ma- 
gis ab iilo parente omnis melidiue llippocrate - ei- 
culta est. Deinde. posieaquam diducla ab aliis habe- 
re professores suos crepit, in JEgypto quo que incre- 
vit, — e) Nunc deinde apud f '-irgil.- sinaularem 
usum habet. 12. j£n, 881). Qua; nunc deinde mora 
est'.' aut quid jam, Turne, rctraetas? h. e. mine post- 



DEJECTE 

quam eursu frusEra conalus es eertamen evnrtere, 
poslquam ensf-m rccuperasti ; deinde, seu post hare 
quid morarisT 

C's Denique usurpalur de eventorum aut sermc- 
num serie, siie est particula, qua Rhetores in rejrum 
enui/isratioue plura simul coujungur.i. — a) Ab- 
solute. Cic. 'J. Fam. 24. 2. Te ad comas itare desis- 
se mole-te fero -, deinde ctiam vereor. Id. 2. Orat. 

1 1. 45. Qui laudabit qucmpiti:n, intelligct, eiponcn- 
da sibi esse fortunse bona. — Deinde. quid sapien- 
tcr is, quern laudet, quid libera liter, quid fnrtiter - 
aut fecerit, aut lulerit. Quintit. 9.2. 106. Dtccrc, 
quid fieri oportucrit, ddode quid factum sit. Adde 
eumd. 5. 11. 12. : el Plin. Fancy. !). — If) Sspius 
adverbio ietTKie respondent primuin, turn, post, 
postea, poslrcmv, w>vissime etc, Sueton. Gramm. 
G. Philosophiatu primo, deinde rhetnricam, no- 
vissime gramm:![.icani docuit. Id. Tib, 61. Quutn 
primo inatrlS; deinde nepotum et nurus, po- 
stremo Scjani familiares atque etiam notos perse- 
queretur. Adile eumd. Cces. 26. et 37,, Ner. 35 et 
Claud. 1.: et Plin. Paneg. 45. et 75. Quintil. i. 

12. u. Gramiiiai.ico soli deserviamus7 deinde geo- 
melraf tamum7- mox transeamus ad musb'um? et, 
quum Latinis studebimus litteriSjBd Graecas non rs- 
spiciemus? et, ut seme! Dciam, nihil faciamus, nisi 
novissimum 7 Id, 5. 14. 5. Pruposltlo, delude ra- 
tio ejus, lu m assumptio, c t ejus prohatio, quint a 
compledo. Id. 3. y. 6. Aute omnia intueri Opor- 
tet. quod sit genus causse 7 deinde -. turn— , pu- 
S ire mo -. Id. 5. 13. 6. Primum omnium uon 
eric res pobis cum ed\ersario-: deinde formi d*- 
liberativa; mag-s materia utamur. Adde eumd. 7. 9. 
11., 9. 2. 106. et 5. lu. 71. li 2- 13. 1, L'tiqafc- 
proEnmiunr. prciima huie narrado: qua lei de- 
inde narrandi ; propositio post banc; mm ccr- 
tus ordo qusesliouum, c e t e r a q ae. Cic. Brai. SS. 
301. Quauiquam incidcrat in Cott^ e; Salpicii iti:- 
tem , qui - e\celleute turn Crasso et Antonio, de- 
inde Philippe, post Julio, cum iis ipsis dieendi 
gloria comparabantur. Adde Plin. 28. Hist. nat. y, 
39. (145). Cels. 2. 18. Aqua levissima pluvialis est; 
deinde fontana; turn er ilumine; turn ciputeo; 
post hsec ei nive etc. Cic. 1, leg. Atjr. 2. 5. Ju- 
bent venire agros Attalensiurn; deinde regios: de- 
inde Corinlliium ; post aut em agios in llispa- 
nia; turn vero ipsam Carlhaginem. Id. 3. Fam. 7. 
Tibi obviain non prodirem7 primum Appio Ciau- 
dio; deinde imp era tori; delude more majorum; 
deinde, quod caput est, amico. Sic apud eumd. 
Hose. Am. 45. 130. et Orat. 54. 108. pluries; et 2. 
Invent. '(!>. 145 ucties repetitur. 

DEINSEPEU. adverb, desuper. Sail, fragm. apmi 
Non. p. 53o, 3u. Merc. Ad medium cvasit , deinsu- 
per asLQiitium manibus iu D^urum attollitur. 

DElNTfcGRO, as, id, alum, art, a. 1, imminuo, 
curruuqru. CoLxilius apud Non. p. lol. 23. Merc. 
Nome.i viriiinis, uisi miroui est, deintegravit. Alii. 
forlasse melius, Ug. N'ovcm vir^ines. 

UP. l.NTAGRO. r. INTEG8K. 

Dl.lNTLS, a.herh. intra. 1'etftt. i. Feter™. 9. 
2. JJc/tneid. ijultellu leniter inter duos ungues ape- 
ries, el muudabis deinlus. TTiecd. Prison, i. 1. 
iiJit. in if. Asperilates verij Jeinjus leitres palpel/ra- 
rum sauat, sivc deforis penua iiRtus- futgai. in.- 
lerpr. Luc. 11. 7. Hie ddntus respondent dical. 
Cass'od. 1. J'arim . 3B. Pcrennitas aquarum iuiluens 
drinLus. Auci. de Cas. In Grom. vel. p. 32'J. !«upi-r 
aveain - ueintus seitanea parte alia foutana etc. lle- 
ttrum V. adnutata in DE10R1S. 

J )E IP Alt A, te. f. 1. quae Deum peperit. It a J v.- 
Slin.Iiiip, Cod, 1. 1. 6. Laline reddit Gr;ecuni ©M- 
■sixzSi UUJ,i dli v Irg-ne Maria Dei Matre diritur. 

DElHATL'S, wide iratus. Tribukur a nonnullis 
Luc-ret in ti. o:l„ ubi alii leg. delibala: al. aliter. 

liJilTA^, talis, f. 3. diuuiUs. Amob. 1. 23. A 
quo ipsam ueitateiu, ut ita diram, sortiti se esse seu- 
tiunl. Augastin. 7. Cie. Lei 1. Unnc divinilateui. 
sel, ul sic diicrim, Jeitateni' nam et ici'bo uti jam 
noslros nnn pi get, ut e Gv^ro eipressius transfe- 
rant, quod ilii bi'.riita appellant. Pr-'Aent. Apoth. 
144. lu tdbus persouis Deltas una subsistjt. Qui ne- 
gal intuitu loutem Deitaiis adiri. Aude Uierunrrn. 
Ep. 15. ft. 4 : 

DEJECTE, adverb, abjecte. Occurrit tantum 
Comp. He jec tins apud Tcriull 2, misers, 31 arc-inn, 
27. sub jm, Eenitatem Dei , pro ca[itu mediocriulis 



DEJECTIO 

humans dcjeetius conversatam, ut rtusillitatcra de- 
pretistis. 

DEJECTfo, BnU, T. 3. actus dejiciendi, 

L) Propria. *f i. Generatim. JYazar. Paneg. 
Constant. 12. Dejectio Imaginum. ft. e. qua imagi- 
nes ad lerram sternuntur. Hue pertinet el illud fir- 
mic. 2. Maihes. 3, Altitudines stellarum et dejectio- 
nes. ^ 2. Spedatim apud Medicos dejectio (subic- 
tellige alvi) est alvi 6olutio. Cek. 1. 3. Dejectio a 
medicamento petenda estj ubi venter suppressus pa- 
rum reddit. Id. 2. 12, Mcliri dejectionem medica- 
mentis. Id. ibid. 7. Subita dejectio. Id. prtsfat ad 
fin. Laborare dejectionibus . Seneca Ep. 120. a 
tried. Alias nervi nos, alias pedes veiant : nunc de- 
jectio, nunc destillatio. ^ 3, Item speciatim in ju- 
re est depulsio a possessione. Cic. Cmcin. 20. 57. 
Qui illam vim dejectionem que tuo rogatu, aut tuo 
nomine- fecerit. ft. t. eipulsionem de fundo. Adde 
Dig. 43. 16. 1. ^ 4. Item in re militari est depul- 
sio a gradu. Modestin. Dig. 49. 16, 3. Pflenas mili- 
tum sunt militia; mutatio, gradus dejectio, ignomi- 
niosa missio. 

n.) Translate. Seneca 2. Qwest, nat. 59. B one- 
si ius judicas dejectione animi perke, quam, fulmi- 
ne 7 . k. e. abjectlone, demissione. 

DEJECTlUNCULA, se, f. 1. deminut. a dejeetio, 
levis dejectio; et pro alvi solutioae oceurrit apud 
Saibon. Compos. 52. Faeiunt ad dejectiunculas, et 
ad omnem yuorem. 

DEJECTO, as, are, a. 1. frequentat. a dejicio. 
Mat tins in Mimiambis apud Gell. 20. 9. Dein co- 
quenti vasa cuncta dejectat, 

DEJECTOR, oris, m. 3. qui dejicit. Ukpian. Dig. 
9. 3. 5. <S 4. In factum dandam esse actionem Labeo 
ait adversus dejectorem. Plane si locaverit dejectori, 
Btiam e\ locato habebil actionem, ft.e. qui e fenestra 
in caput prKtereuntium quidpiam dejecerit. 

DEJECT US. a, um. V. DEJICIO. 

DEIECTtiS', us, m. 4. dejectio (It. il gettar in 
giit; Ft. action de jeter, renversement ; Hisp. el 
acta de echar pot' tierra; Germ, das Herabwerfen; 
AnsL a trowing down). 

I) Proprie. Liv. 9. 2. Ansustias saeptas dejectu 
irbomra. saiomm in gentium objaceute mole, inve- 
nsre, (hid. i. Met. 570. de Peneo fluv. Dejectuque 
ff¥ri t**m** azii&ntia fumos Nubila conducit ? sum- 
MMB * 4*l*" "»* silva? Lmpiuit. ft. e. prsecipitcs 
'■-■— — - tr-.-ts siffld a-,.:: Bp. 56. Dejeetus 
i3e=- Id. OmsoL ed Hare. 18. ante med. Dejeetus 



IL) TriEilste, ^ 1. Est iujectuf. Slat. 4. Theb. 
£72. Comipedem trepidos suetum praverterc cer- 
iu5, Teiatum gemiaa dejecta lyncis agebat. h. e. in- 
jectu pellis e lynce. ^ 2. Item locus declivis, undc 
aliquid dejlci potest. Crss. 2. B. G. 8. Co II is ex 
utraqne parte lateris dejeetus babe bat. h. e. declivi- 
tatcs. Id. 2. i&id. 22. Ut loci tiatura, dejectusque col- 
lis, et necessitas temporis - postulabat. Vilruv. 6. 
3. 1. Schneid. Trabes habeant - asueribus stillicidio- 
rum in medium compluvium dejeetus. Al Scbneid. 
recttus iefftf: Trabesbaboant inteipeusiva et collicias 
ab angulis parietum ad angulos tignoruui intercur- 
rentes, item asseribus slillicidiorum in medium com- 
pluvium dejectis. Ptin. 33. Hist, nat 4. 21. (75). 
Ad capita dejeetus in 6uperciliis montium piacins 
eavantur. h. e. ubi aqua iudpit dejid. Id. 2. ibid. 70. 
71. (17U). In d^jectu positus. 

DEJE RATIO tie I dejttrStio, onis, f. 3. jur amen- 
tum. Tertull. Pasnit. i. Testari sub dpjeialione. 
rescript. Fratr, Jrv. apud Mann, p, 70. mciaco 

K1HIL0M1STS OEJBItATIO J6T0 APVD MAGISTROS. 

DEJERO vel dejGro, as, Svi, atum, are, a. I. (de 
et jure) valde juro. — o) Dcjero occumt apud 
Plaut. Men. 5. 2. 63. Me abstulisse dejerat. Ter. 
Hteyr. 5. 2. 5. Eacchis dejerat pcrsancte. Pro-perl. 
i. i. 42. Dejerat hiberai temporis esse moras. For- 
ro 5. L. L. 66. Mull Quidam negant sub lecto per 
buoc (h. e. divum, seu caelum) dejerare oportere. 
Hie pro sitnplici jurb poniiur. !fepos fragm. 12. 2. 
5iai-er. Verbis conjectre dejerare ausim. Addc ^m- 
mien. 94. 3.: et Sueton. Vai. 24. et 27. — b) De- 
juro occunit apud Plant. Cas. 3. 5. 37. Per omnes 
deei *l deaj dejuravit, oecLsurum eum hac nuctc. 
Adde eumd. Rud. 5. 2. 49. Geil. 1. 3. Dejurare fal- 
snm. Adde eumd. 7. IB. et 4. 20. — Ad locum fit. 
Ttrmtii subdit Dovatus, ptecultima ccrrepta dici 
dtjero qumm signiiicat deos juro: producta yaio, 



— 46 — 

quum valde jure. Cave, homini borum quid quam 
eredds. 

DEJEROE. aris, ari, dep. 1. idem quod dejero. 
.4pul. 10. Met. circa med. His et similibus alterea- 
ti conviciis , dejerantur utriquc , nullam se prorsus 
fraudem, nullam denique surreptionem factitasse. 
Ita plerique Codices, Uqae bonis notes: alii deje- 
rant, Quoniam vera pkira sunt uerbdj qua et actv- 
uorum et deponentiwm. forma promiscue usurpan- 
tur, cujusmodi sunt murmurare el murmuraii, bo- 
mniare el somniari, punire et puniri, jurare et jura- 
ri ; nihil sane impedit; quominus, Codicwm aaclo- 
ritafSj etiam dejerari in lexicon recipiatwr. T, 
Karclxer, Nachlrage zu J-brcelUni^s latevn. Lex, 
p. 23. 

DEJlClO, jicis, j5ci, jeetum, jTcere, a 3. (de et 
jacio). Scribilur et delete: V. ABJICIO sub init. — 
Part. Dejiciens I. 4. g.; Dejeclus in omnibus fere 
paragr. et in fin.; Dejecturus II. 1. 6.; Dejieitndas 
I. A. b. — Dejicio est deorsum jacio (It. geltare al 
basso, lancicre o precipilare alCingih; Tt. jeter a 
has, prlcvpiter : renverser ; Hisp. echar abnxo, pre- 
cipitar } ahatir ; Germ, von oben herab nach unten 
tverfen, herabwerfen, - sttirsen, - schleudern, nie- 
der, - umsiirzen, hcrabtreiben , vertreiben; Angl. 
to tbroui or cast down). 

I.) Proprie oecnrrit A) Generatim , et B) Specia- 
tim. 

A) Generatim. — a>Depersonis.£u(;ret.5.1224. 
Et tamen e suinmo. quasi fulmen, dejicit ictos Invi- 
dta interdurn contemptim in Tartars tatra. Css. 4. 
B. G. 12. ct £ti'. 4. 19. Dejicere aliquem eqno. Cms. 
1. B. C. 1H. se de muro. Id. 3. B. G-. 26. se per mu- 
nitiones. Nepos Dion. 4. se de superiore parte se- 
dium, Ovid. 2. Fast 333. lecto graviter dejeetus ab 
alto. Cces. 5. B. G. 43, Dejeetus in iuferiorem lo- 
cum, f'irtf. 4. Mn. 152. ferse snsi dejectE vertiee 
capra, Deeurrere jus is. Liv. 28. 6. Venti a prKaltis 
montibus se dejidunt. h. e. maxima vebementia in 
valles et planitiem feruntur. — £) De vestibus, sta- 
tuis, arboribus, et similibus. Suelon. Aug. 52. Deji- 
cere togam ab burner is. Id. Coss. 9. et Ouiniil. 6. 3. 
51. togam de bumcro. Cic. 1. Phil. 2. 6. jugum a 
ccrvicibus. Plaut. Stich. 2, 2. 31. araueas de fori- 
bus. Cic. 2. Q. (r. 14. librum In mare, Liv. 1. 40, 
ertr, Elatam securim in caput dejecit. ft. e. deliiit. 
Sir Id. 7. 10. a med. Vanum caesim cum ingenti so- 
nilu ensem dejecit. Et Virg. 8. Mn. 427. Fulmen 
era! : loto Genitor quse plurima ca;lo Dejicit in ter- 
ras. Liv- 2. fi3. Tenipestas ctelo dejecta. Cic. 3. Cat 
S. 19. et Liv. 38, 56. Dejieeie statu as. Liv. 40. 2, 
signa. Nepos Alcib. 3. Hcrmas. Cces. 2. B. C. 22. 
Dejecta tunis. Id. 4. B. G. 17. Dejidendi operis 
causa. Atict B, Hisp. 13. Balllsta dejecit turrim. 
Justin. 5. S. 5. et 12. 9, 11. Dejiccre murum. Horat. 
1. Od. 2. 15. Vidimus Tiberim Ire dejectum monu- 
menta regis Tern plaque VestE. Virg. 9. Mn. 770. 
caput ictu ensis dejectum. VaX. Flaic, 8. 289. Deji- 
cere arborem a montibus. Juvenal. 11. 110. Ventus 
dejicit nucem. Horat. 1. Sat. 3, 91. Dejiccre catil- 
lum mensa. Caio R. R. 32. dies. Id. ibid. 3. olenm. 

— c) Dejicere crin^s est solvere. Afranius apud 
.Von. p. 514. 2. Mere Propter putrudem tunm Con- 
stituit hilaic anhelans, dejecta coma. Sic Tac. 14. 
Ann. 30. I'eminse in inodum Furiarutn, veste ferali, 
crinibus dejectis. — d) De navibus, Ctes, 4, B. G. 
28. Tanta tempestas coorta est, ut naves ad inferio- 
rem partem insula; dejicercntur. ft. e. impellereutur. 
Liv. 23.34. A Carthagine in Sardinian! clfissis rnissa 

- faeda tempestate vexata. ad Baleares insulas dejid- 
tur. Id. ibid. 40. 0_use tempestate dejecta ad Baleares 
erat. Id. 21. 49. Eatu quoque dassem ad iEgates in- 
sulas dejectam. Cuntra Fopisc. Prob. 21. Ik'jicere 
naves in altum. ft. e. a littore solvere. — e) Ue sor- 
tibus. Cms. 1. B, C G, Dejicere sortes in urn am. ft. 
e. in urnam conjicere sortiendi causa. Adde eumd. 
3. J!. G. 15. Cf. I.iv. 23. 47. Diijiterc equum in 
viam. ft. e. a loco altiore in viam demittere. — f) 
Pro detrahere ditit Plaut. Stick. 2. 2. 30. Dejicere 
pernam et glandium. ft, e. detrahere e carnado in 
usum ccens. Cf. Plin. 28. Hist. nal. 17. 60. t233). 
(lameiita pellis cervinse dejecta purnite. ft. e. abra- 
sa, detracta. — g) Dejicere alvwm est solvere, 
eionerare. Calo R. R. 15G. et 158. Alvum si voles 
dejicere. V. DEJECTIO. Tarro 2. Jl.fi. 11.3, Ca- 
«ei ovilli minimi cibi. et, qui facillime dejidantur, 
caprioi. ft, s. tju: fadLLime concoquantur stque ege- 



DEJICIO 

rantur. Cell, % 12. Si stercoris odorem , nihil deji- 
ciens, *ger ei spiritu suo sentit. — h) Aliquod per 
nares dejicere est infundere. Veget. 3. Felerin. 37. 
in fin. Schneid. Croci semundam cum vino duki 
conterito et dejicito per nares. Similiter coriaadri vi- 
ridis succum eiprimes et uaribus infundes. Addc 
eumd. 5. ibid. 66. 5. et 87. 2. — Poetice de [iu- 
minibus. Val. Flacc. 3, 594, Flumina dejecta sads. 
h. e. quje a rupibus delabumur. 

B) Speciatim usurpatur 1.°) In re militari, 2.") In 
re juridica, et 3.°) In re medica. 

1.°) In re militari ^ 1. Dejicere est hostes ae- 
gredi stque a loco, quern ipsi obtinent, espeliere. 
CtEs. 7. B. G. 2S. Hostes muro turribusque deject! , 
Id. 1. B. C. 51. Nostros loco dejecerunt, Liv. 44. 
35. Dejicere agmen. Cws. 1 . B. C. 45. cohort es. iVe- 
pos Tlirasyh. 3. et Lucan. 2. 694. hostes. Cic. 8. 
Phil. 2. 6. Cujus presidium Claterna dejecit Hir- 
tius. Cms. 1. B. C, 37. Prawidium et saltn dejicere. 
Liv. 28, 7. Dejectum presidium. Sic dejicere prteH- 
dium modo cum Ablative loci, modo sine Ablativo, 
oceurrit apud Cic. 5. Verr. 16. 40.; Cces. 1. B. C. 
51., 2. B. G. 27. et 7. B. G. 36. : Horat. 2. Ep. 2. 
30.; Liv. 4. 53., 44. 39. et 22. 24. V. Drakenborg. 
ad postremum nunc locum. Similiter Liv. 41 . 2. et 
Curt. 7. 6. 24. Dejicere prsetorium. Liv. 44. 35. ra- 
stella. ^ 2. lutcrrium dejicere hostem est aggre- 
dientem repeliere, Liv. 7. 10. Gallorum agmen ei 
rupo dejecit. 

2.°) In re juridica. ^ 1 . Quod ad consuetudinem 
forensem attinet, dejkere dicuntur, qui de posses- 
sione aliquem erpellunt. Hac de re rnulta Cicero pro 
Ctecin. pnecipue cap. 13., 17. et 18., el JCli toto 
lit. 15. J. 43. Dig. Sic Liv. 45. 22. Dejicere aliquem 
de possessione imperii. Et Stat. 5. Tlteb. 47. Deje- 
etus regno. ^ 2. Item libellos dejicere publice pro- 
posit os, quibus bona ali cujus pros fribcb ant ur, eo- 
rum auclionem certo die futuram edicebatur, est 
idem ac revellerc . Cic. Quinet 6. 27. Libellos 
Sex. Alfenus, procurator P. Quinctii. familiads et 
propinquus Set, N'svii, dejicit. Seneca 4. Benef. 12, 
Spondeo projudicato, et suspensum amici bonis II- 
bellum dejicio, crtditoribus ejus me obligalurus; 
ut possim scrvare prsjseriptum , ipse proscriptiouis 
pedculum adeo. V. LIBELLUS, ^ 3, Denique dejici 
dicuntur cives Romani, qui morte multati de sa^o 
Tarpcjo. aut de ponte prtecipites agebantur; in qua 
pcena plerumque tribuni plebis memorantur . in ce- 
teris supplidis consulcs. Cic. Rose. Am. 35. 100. 
Dejicere de ponte aliquem in Tiberim. Sueion. Cms. 
80. e ponte. Horat. 1. Sat. 6. 39. Dejicere c sato 
cives, aut tradere Cadmo. Tac. 6. Ann. 19, Sei. Ma- 
rius sajo Tarpejo dejicitur. Sic dejicere de sax 3 vel 
saxo oceurrit apud Liv. 5. 47., 6. 20. et 25. 7. ; Toe. 
2. Ann. 32. ; Aurel. Vict. Fir. illuslr. 66, ; et Liv. 
Epit 59. 

3.°) Denique ^ 1. In re medica iie/fcere animal 
est ejus vires medicamentis frangere, ut a morbo 
convalescat, Feget.3. A'etervn. 24. 2. Schneid. De- 
jecto animali. V. integrum locum. % % Hinc deji- 
cere est idem , quod Grsecum xaTapaW.siu ; et — 

a) De bominibus signific.it prosternere . occidere. 
Cfcs. 2. B. G. 27. At, quum primi eorum cecidissent, 
proitimi jaccntibus iusistcrent atque ci eoruiu cor- 
podbus pujiiiareiit; his dejectis, et coaccrvatis cada- 
veribus etc. Adde eumd. 4. ibid- 12. et 3. B.C. 51. 
Nepos Thrasyb. 2, exir. In pr;dio CCCidit Critias. 
Hoe dejecta, etc. Curt 3. 5. 5. Non in acie saltern, 
non ab hosts dejectum, sed abluentem aqua corpus 
ereptum esse. Adde euand. 8. 2. 22. Firg._ 1 1. ^Eir. 
641. Catillus Itilani lugentemque animis, ingentem 
eorpore et armis Dejicit [lerminiuru. Adde eumd. 5. 
ibid. 542.; et cf. 6. ibid. 581. Tiluuia pubes dcjecli 
tulminc. Adde Senec. Phmniss. 536.; Fal. Flact. 
6. 5.V>.; et Sil. It. 15. 461. el 10. 166. —• Hint Id. 
Sil. It. 13. 246. Dejirere caput, ft. e. oecjdere. — 

b) De brutis. Curt. 8. 1. 19- (Juatuor millibus fera- 
rum dejectis, in eodem saltu euiu esereitu epulatus 
est. Fal. Flacc. 1. 100. Glaucoque bovem Tbetid;- 
que juvencam Dejicit Anca;us. ft, e. mactat. Adde 
eumd. 2. 330. 

U.) Translate. ^ 1. Generalim. — a) Dejicere 
ocu'.os j vallum, etc. est deorsum vcrtere. Cic. 7. 
Ferr.1l. ISl.Si tamuluni oculos dejeceriraus, prasto 
esse insidias. Adde QuintiL 1. 11.9. Cwrt. 6. 2. De- 
jedi in terram oculi. Firg. 11. j£n. 4S0. Ladnia 
oculos dejecta decoros. h. e. babens oculos dejeetos : 



DEJICITANS 

Grwca ootistru:tio. Sic Ovid. 2. Amor. 4. 11. Sive 
aliqua est oculos in se dejecta modestos. Et Slat. 3, 
Tlieb. 367. Dejectus vultum. Similiter Quintil. 11. 
3, fi'J. Dejccto eapitc. Adde carnal. 11. 3. 119. ; J'al. 
Flacc. 7. 514., 2. 470., 1. 132. et 8. 20i.; et JfWt. 
11. Thtb. 495. — Et pro avertcre. Cic. 5. ferr. 15. 
34. Pueri oculos de islo nusquam dejicere, neque ab 
argento digitnm disecdere. Id. 1. Phil. 1. 1. Dcji- 
i ere oculos a republics. — b) De rebus ponitur pro 
removere, summovcrc. Cic. 7. "ferr. G2. 162. Hac se 
commemorationc civitatis omnia verbera depulsu- 
ruin, rruciatumque a eorpore dejecturum arbitraba- 
tur. Id. 2. Tuse. 5. 14. Mulliim de terrore doloris 
dejicere. h. e. dctruhere, deminucre. Id. 4. ibid. 37. 
80. vitia. Id. 7. Ferr. 49. 130. alicui rnetum. — 
c) Item de pcrsonis ponitur pro removere. Cic. Oral. 
37. 129. >'os magno semper usi impetu, soepe adver- 
saries de statu omni dejecimus. Id. 9. Phil. 4. 8. et 
2. Tusc. 5. 14. Dejicere aliquem de sententia. h. e. 
faccre. ul sententiam mutet. Iii. 1. Off. 23. SO. Deji- 
cere aliquem de gradu. h. e. de constantia deducere: 
ductum ab iis, qui pugnontes retro impelluntur ab 
adversaries Est autem proverbii genus, ut Cic. ibid. 
admonet. Adde eumd. 16. Att. 15. — Hue pertinet 
et illud Spavtian. Did. Jul 8. Decreta e sctiatit 
dejecta, h. e. abrogata. ^ 2. Speciatim dejicere est 
tripere alicui spem aliquid adipiscendi , aliquem re 
aiiqua pritare; et occurrit pracipue de honoribus ac 
magistratibus. Cues. 1. B. G. 8. Dejectus spe. Id. 5, 
ibid. 46. opinione. h. c, deceptus. Cic. 2. Vtrr. 9. 
25. Dejicere aliquem de honore. Liv. 39. 41., 4. 44. 
et 3. 35. honore. Cic. 5. ferr. 55. 127. aliquem for- 
tunis. Id. 5. ibid- 51. 120. Unum et quinquaginla 
aratores ita video dejectos, ut his ne vicarii quidem 
successerint. h. e. veteres ilomini pulsi sunt ei agris, 
ncque alii in eorum locum successerunt . Simili- 
ter Id. Cic. 3. ibid. 8. 23. Dejicere aliquem eedi- 
litate. h. e. eflicere ut sedUitatem non obtineat. 
Id. Mur. 36. 70. aliquem pTaUura. Et Liv. 3S. 35. 
Quum M. jEmilium Lepidum inimicum, eo quoque 
anno petentem (consu latum) dejecisset. Adde eumd. 
40. 4li. et 37. 47.; CrEs. 1. B. G. 8. et 7. ibid. 63.; 
et Ccelium npud Cic. 8. Fam. 4. 3. Virg. 3. Mn. 
317. quis te casus dejectam conjuge Unto Ejdpit? 
h. e. prhatam. Tac. 11. Ann. 29. Dejicere uiorem. 
h. e. matrimonio. — Hinc Part, praeter. pass., cujus 
plurima superius exempla retulimus, 

Dejectus, a, urn, adjective quoque usurpatur, 
unde r.onip. Dejectior I. 

1.1 Proprie est humilis, abjectus. Cces. 1. B. C. 
46. Dejectis atque inferioribus locis. Et figurate Ter- 
tull. 1. advers. Marcion. 6. Quum duo dei pronun- 
-iantur, duo summa magna, necesse est, ncutrum 
altero sit aul sublimius, aut ciejectius. ft. e. abjectius, 
vilius. 

II.) Translate de ammo, dejectus dicitur qui am- 
mo radii. I irg. 10. ,En. 875. quamquom vis alto 
vulnere tardat, llaud dejectus, equum duci jurist. 
Modem sensti Quintil. 9. 4. 138. In epilogis ]>leruiu- 
que dejecti ct infracti sumus. Adde Slat. 3. Thtb. 
11!). — Hinc 

Dejecti, Orum, m. piur. 2. absolute, substantivo- 
lum mure, dicuntur apud Medicfis Ies'i en eo , quod 
e« alto dejecti sint. Plin. 2t>. Hist. nat. 13. 85, 
1371. Ruptis, conviilsisquc. ci alto dejectis, cen- 
tauriuni majus. Id. 2'J. ibid. 2. 9. (33). I.anain suc- 
citlain imponunt iticussis, collisis, contrilis, dejectis. 

DEJICITANS. f r . PEOII'ANS. 

DEJUlilS, c. adjfit.. Av.on. F.dyll 10. lf.3. fe- 
stinanlesque coloni Verticc nunc suinmo properant, 
nunc dijuge dorso. Ccrtniites stolidis clainoribus. h. 
,-. de juio inontis declivi. 

DEJUGO, as, are, a. 1. dc jugo abslrahcre: ac 
proinde disjungerc, amovere. Translate. Paeuvius 
apud .Yon. p. 101. 27. et p. 142. 32. Merc. Per no- 
stram egregiam unaniinitatcin, quani mcmoiia Uu- 
■usat. 

DEJUNCTUS, a, urn. V. voc. scq. 

DEJUNGO, Jungis. junctu[n, jungere. a, 3. Part. 
Desunctus I. — Di'jungo est idem quod dejugo, dc 
;ugo solvo, abstraho. 

I.) Proprie. f'eijeL 4. T'eterin. 15. 23. Qua (com* 
rosititj-ne) utendum est,quuni bos ab opcre dejun- 
•slur. .41. kg. disjungatur; Schneid. disjungitur. 
>>rtior est lectio in Inscript. apud Gruter. 1003. 

1 5[ I^TIS HAC TBANSKAT JVKCTO DSJVJICTOVS JV- 

J"E*TO. 



— hi — 

U.'t Mctaphorit e. Plant. Asm. 3. 3. 75. Dejungere 
aman'.es. Oc. Tim. 5. Ita necessitas rosit, ut eadem 
sint ea. <jua dejuncta fuerunt, Sed recentiores omnfs 
ajrud Cic. lerj. disjuncta , et quidem rectius. V. 
DISJL>GO. 

DEiTRATtO. V. DEJERATIO. 

DEJfHlL'M . li, n. 2, jusjurandum. Gell. 7. 18. 
Quoniam dejurio vincti essent. Piacidi Gloss, ed. 
A. Mai. in Class. Auct. T. 3. p. 452, Dejuri'um , 
jusjurandum certum jurare. 

DEJtRO, as, etc. V. DEJEBO. 

UfiJL'Vo! as. are, a. 1. non juvo. Plaut. Trin. 2. 
2. 03. Descrerc ilium, ct dejuvare in rebus adversis 
pudet. 

DELABOR. lab^ris, lapsus sum, labi, dep. 3. (de 
et labor). Part. Delabens et Delapsus I. — Delabor 
est deorsum labor, decido; et fere usurpatur ad si- 
gnificandum quetneumque lentum motum a superio- 
re in inTerioreni locum (It. scorrer gin, cadere: Fr. 
tamber de, lomber doucement , glisser d'en haul; 
Hisp. escurrir abino, caer ; Germ, von oben fieraft- 
gieiten, fallen, sinken; Atigl. to fall dovm, stip or 
slide down). 

I.) Proprie. — a) De avibus. Lucret. f>. 937- 
Hic, ubi nictari nequeunt insisterequc alis, Scilicet 
in terram delabi pondere cogit Nalura. Sueion. Aug. 
94. Ex improviso aquila panem ei e matm ra])uit; et, 
quum altissime volasset. rursus ei improviso leniter 
delapsa reddidit. — b) De numinibus. Odd. 3. 
Met. 101. superas delapsa per auras Pallas adest. Id. 

1. ibid. 608. Delabi ab aethere. Id. i. ibid. 212. et 
Heroid. 1 8. 65. ; et Virg. 7. ,£n. 620. et 5. ibid. 838- 
Delabi Olympo. CX Cic. 11. Phil. 10. 24. Id signum, 
quod de cselo delapsum Vcsta= custodiis conlinetur. 
ft. e. Palladium. — c) Dc armis, saxis, etc. Cic. 1. 
Off. 22. 77. Arma delapsa de manibus. Cces. 2. B. 
C. 11. Cupas taeda ac pice refertas incendunt, easque 
de muro in musculum devolvunt : involutaj labun- 
tur; delapsse ab lateribus, longuriis furclsque ab ope- 
re removentur. Sueton. Tib. 39. Complura et ingen- 
tia saxa fortuito superne delapsa sunt. Juvenal. 3. 
118, Ad quam Gorgonei delapsa est penna caballi. 
Quinlil. 11.3. 144. sinus ab humero. Sil. It. 16. 
270. vitta fronte. f'irg. 6. Eel. 10. Serta deiapsa ca- 
piti. Sil. It. 10. 435. corona capiti. — d) De ho- 
minibus. Liv. 37. 34. Delabi ei cquo. Virg. 10. 
y£n. 596. ranu. Justin. 33. i. 1. cquo. Cf. VWg. 

2. ;En. 377. Tibull. 2. 7. 21. ab eicelsa praeceps de- 
lapsa fenestra. Cces. 7. B. G. 82. In scrobes delapsi 
defodiebantur. Ovid. 15. Met. 685. gradibus nitidis 
dclabitur. — e) De aqua et tluminibus. Cic. 3. 
Orat. 46. 180. Quemudniodum ei utraque parte tecti 
aqua delaberetur. Harat. 3. Od. 29. 34. llumen me- 
dio alvco cum pace delabens Etruseuni in mare. 
Pal. Place. 2. 127. ad oequoream delabere Lenmon. 
fi. e. descende. Adde eumd. 2. 62. et 3. 533.: et Ti- 
bull. 2. 6. 39. 

II.) Translate: ad rem Cic Parlit. Orat. 4. 12. 
Aut a niinorilius ad majora asccndlmus. aut a ma- 
joribus ad minora dclabinmr. — Itaque delabi est a 
recta via aberrarc, aut etiatn simpliciter incidere: et 
occurrit cum Accusativo el prajpos. fid, in, vel cum 
Adverb, eo ut , eodem. Cic. Amic. 21. 70. A sapien- 
tum familiaritatibus ad vulgarcs amicitias delabi. Id. 

1. ad Q. jr. 1. 6. Nescio quo pacto ad prsecipiendi 
rationein dela[isa est oratio mca, quum id mihi pro- 
positum initio non fuisset. Id. 1. Orat. 21. 96. In- 
speranli mihi cecidit, ut in istum serinonern delabe- 
rendni. Id. 4. Acad. (2. pr.) IS. 50. Carneadem au- 
diebamus solitum co delabi interrtum, ut diccret, 
opinatuiom esse sapienteni. Ovid. 4. Pont. 15. 33. 
Scribere stepe aliud cupiens, detabor eodem. Quintil. 
7. 8. 1. Delabi in syllogismum. Kursus Cic. Pat. 
17. 39- Dclabitur in eas diflicultates, ut neccssitatcm 
fati confirinet invitus. Id. 2. Orat. 60. 246. Nonnuin- 
quarn in hoc vitiuni scurrile dclabitur. Id. 7. Att. 5. 
Delabi in niorbum. Gelt. li. 3. suo fin. in suspicio- 
ncs. Aurel. fid. fir. illuslr. 14, in insidias. Tac. 

2, Ann. o3. in ainbitionem. Id. 15. ibid. 63. ad itn- 
patienliam. Id. 2. ibid. 38. ad inopiam. Cic. 0. fam. 
10. 5. ipse quotidie mihi delabi ad sequitatcm et ad 
rerum .naturam videtur, h. e. accedere. Id. 12. Att. 
47. De Mustela, ut scribis: etsi magnum opus est. 
Eo masis delabor ud Ciodiam. — Apud eumd. 2. 
Off. IS. 64, Kem familiarem delabi einere. Alii re- 
ciiui legunt dilabi. Item apud eumd. 4. Herenn. 55. 
68. Illc nulla voce delabens, in*ita virtute cooci- 



DELATIO 

dit tacitus. h. e. tiulio verbo aut gemitu limorem 
oslendensr alii aliter legunl. 

DELAbORO, as, are. n. 1. valde laboro, ad lassi- 
tudinem usque laboro. Afranius apud Non. p. 333. 
15. Merc. Hie noster delaborat. 

IiELACERO, as, are, a. 1. valde lacero, conscin- 
do : hinc translaLe pro ad nihilum redigere apad 
Plaut. Capt. 3. 5. 14. Qui me meamque rem tuis 
seelestis falsidicis fallaciis delaceravisti. 

DELACRlMATlO vel delacrvmatio vel dclacru- 
matio, Onis, T. 3. 

,■/) Quum praepositio de significit motum a supe- 
rior ad inferiorem locum, delacnmatio est lacrima- 
rum ei oculis demisslo. Plin. 25. Hist. nat. 13. 99. 
(156). Capnos dclacrimationem facit. Id. 34. ibid. 
It. 26, (1131. Vis ejus collyriis oculorum aptissima, 
et delacrimationibus mordendo proficiens. 

B) Quum praeuos. de actionis finem et cessationem 
signiflcat, delacnmatio est cessatio lacrimarum. -Scri- 
bon. Compos. 37. Quum opus fuerit, invertitur pal- 
pebra, deinde hoc medicamento suffricatur curiofe 
ad delacrimationem, id est, ubi desierit mordere m»- 
dicamen. 

DELACRlMATORlrS, a, urn, adject, ad delacri- 
mationem pertinens, ut Delaciimatorium collyriurn, 
Ma.rce.ll. Empir. 8. Hinc Inscript. apud Tochon, 
cachets des oculist, -p. 64. l. saccii hknandhi meii- 

KUM DET.AtRIMATOHICM. 

d£l.\GRIMO vel delacrymo vel delacrumo, as, 
are, n. 1. (de et lacrima) lacrimas, vel aquam more 
laerimantis demittere. Colum. 4. R. R. & 2. de 
vita. Ut in terram polins deveia,quam in germen 
delacrimet. 

DfiLJiVO vel delevo, as, aTe, a. 1. (de et la>¥0) 
planum et laeve facto, laevigo. Colum. Arbor. 6. 4- 
Vitem serrula desecato,et plagam acutissimo ferro 
delsevato. 

DELATOR, Sris, ori, dep. 1. (de et laetor) Talde 
laetor. fut^at. Ital. Sap. 14.28. Dum delaBtantur, 
insani Hunt. Ita legit A. Mai. in apogr., non dele- 
ctantur. Gr. ib^>pam6uevoi. 

DELAMBO, is, ere, a. 3. (de et lambo) idem ae 
lambo. Stat. 2. Theb. 681. Molliaque ejects de lam- 
bit vellera lingua. 

DELAMEMOR, Sris, ari, dep. 1. (de et lamen- 
tor) valde lamentor. Ovid. 11. Met. 331. et natam 
delamentatur ademptam. 

DELAWARE est discindere et quasi lanam tr«- 
berc, unde lacinia ct tanius dicitur, qui pecus di- 
scindit. Paul. Diac. p. 73. 13. Mull. Al. leg. dila- 
niare. 

DELApIDATL'S, a, urn. V. voc. seq. 

DELAPlDO, as, stum, are, a, 1. (de et lapis). 
Part. Delapidatus 2. — Delapido ^ 1. Est lapidei 
et aliquo loco eiimo, aufero, sive lapidibus purgo. 
Caio R. R. 46. Locum bipalio vertere , delapidare , 
circumque sscpire. ^ 2. Item lapidlbus sternere. 
Paul. Diac. p. 73. 13. Mill. Delapidata, lapide 
strata. Isid. 15. Orig. 16. 6. Strata dicta quasi vulgi 
pedibus tiiia. Ipsa est et delapidata, id est lapidibus 
strata. Cf. Gioss. Labb. Delapidata.X&iutitQTa.. 

DELAPSUS, a, urn. V. DELABOR. 

DELAPSUS, us, m. 4. declivitas, defluitio. ^'nrro 
1, II. H. 6. 6. Campester locus, qui est ad libellam 
aequus, quum aqus non habeat dela]\sum, fieri solet 
uli^inosus. 

dElargIor. v. dilargior, 

DEI.ASSABlLIS , e, adject, qui delassari potest. 
Manil. 4. 242. Et fuciles motus, nee delassabile pe- 
ctus. 

DfiLASSATlO, onis, f. 3. Gloss. Cyril!, Kata- 
y.ontt.'Ois, dclassatio. Ibid. KaTanovfjcf;, delassatio, 
defatigatio, lassitudo. 

DeLa.SSATTJS, a, urn. V. voc. seq. 

DfiLASSO, as, fivi, 5tum, arc, a. 1. (dc et las90). 
Part. Delassatus 1. ■ — Dclasso est valde lasso. 

I,) Proprie. Plaut. Asin. 5. 2. 22. Delassatus la- 
bore. Horat. 1. Sat. 1. 14. Cetera de genere hoc 
(adeo sunt multa) loquacem Delassare valent Fa- 
bium. 

II.) Translate. Martial. 10. 5. extr. Delasset o- 
mnes fabulas poetarusn. 

DfiLATlO, onjs, f, 3. actus deferendi, accusatio; 
et occurrit — a) Cum Genilivo. Cic. Cluent. H. 
25. Oui sibi delationem nominis, et capitis perlai- 
lum astcntarnt. Adde eumd. Divin. in Q. Ccecil, 20. 
64.; Curl. 6. 8. 13: et Trie. II. Ann. 29. — b) 



DFXATOR 

Omisso Genitivo. Cic. Divin. in Q. Ccer.il. 15. 49. 
Dare delstionem alicui. Tac. 2. Hist. 10. Delatio- 
nem factitare. — c) In plurali num. Tac. 2. Hist. 
84. Passim delationes, et locupletissiums qui s que in 
prtcdam correpti. Adde eu-md. 6. ibid. 7.; P66rt. ftt- 
Tiep. 34. et i&trf. 45.; et Capita tin. Anton. Phil. 11. 
DELATOR, oris, in. 3. occuttus accusator, calu- 
mniator: et ssepissime occur ril apud histoid cos se- 
quioris ' sevi. Quintil. 3. 10. 3. Judieia inter delato- 
res , uter prtemium merueriU Adde tiraii 9. 2. 74., 
ubi judices et delaicres opponuntur, 1'lin. Fancy. 
34. Delatorum judicium, quasi latronuin. Adde eumd. 
ibid. 35. et 38., et 6. Ep. 31. Tac 2. Ann. 50. Ap- 
pulejsm Varillam, sororis Augusti neptem . - maje- 
statis delator arccssebat. Sueion. Domit, 9. Prin- 
eeps, qui rtclatores non castigat, irritat. Id. tfer. 10. 
I'ttEiiiia delatorum Papise legis ad quartas redegit. 
Adde etimd. ibid. 32.. Tit. 8., Tib. 61.. Vomit. 11. 
et Cal. la.; Juvenal. 1. 33., 3. 116., 4. *8. et 10. 
70.; Tac. 6. ,€toi. 40, et 4. Hist. 6.; itfflr!fa!. 1. 
Sprctac. 4.; Cnpt/oZtn. ,4nrmi, _J°/tiX 11. etc. Lo- 
■qrrarrtur nutem de certo hominum genere, qui Romse 
sub unperatoribus qmestum delationibus fariebant. 
Hi neque suam , neque suorum injur iam perse que - 
bantur, sed sola prsemii spe , et, ut principi gratifica- 
rentur, deferebant quoscumque reoa ad principem , 
aut magistratum, solo lucriamore, aut araline ineun- 
ds: genus hominum publico edtio repertum, ut ait' 
Tac. X. Ann. 30. Elos Urbe turn Domilianus , turn 
Trajanus eipulisse laudantur a Martial, et Plin. loc. 
tit. — Ce tern m delator pro acc.isaiore simpliciter 
occurrit apud Capilolin. Macrin. 12. Delatores , si 
non probarent, ccpitc affecit; si probarent, delato 
pecuniae prsemio infames ditnisit. Inscripl. apud 
Marin. Frat, Arv. p. 514. venditor tvijvh kiutob 

IUB1TTS POENAE KOMWE AIRARIO POFVLI BOMANI US. 
XX. K. DEL AT OH ACCITIET fft ART AM PARTEM. Simili- 
ter Inscript. apud ffenien 7337. tvnc poencb komi- 
ve habit (venditor et emptor) hei publico? AQYme- 
iensi hs. xx, n. delator QVARTam AcciPtef. 

D£LATORlUS, a, urn, adject, ad delatorem per- 
tinens. aceuMtorius, ut Delatoria curiositas, Ulp. 
Dig. 22. 6. 6. Front o defer. A Is. (edente iterum A. 
Jfaia) Ep. 3. Clliceni sine delatoria nota quum di- 
ct>. =ine jHUKto diro. Xeqiie enim me decet , qui sim 
inn bviBO doclns. TOlgi Terhis taiitem a rente turn 
sjipeEire. PelaK/riam tcto nouim. appejlat Fronto 
pBtrtma, quo utebantur veteres iu judieiis, cujus 
rafniiiut J tarn. In not. ad Cic. oral, pro Scaur o p. 
21. Bait. 

DfiLATtTlA, &, t. i. deterendt ortas. 5 i ■ G =- 
nerallra. ful^at. interpr. Ercli. 3S. (G. Fill, in 
mortuum proiiuc lacrimas. - et ne despieias sepultu- 
ram illius. Propter delaturatu autem amare fer lu- 
ttum illius uno die, - et fac luctum secundum nieri- 
!um ejus uno die, vel duobus propter detractionem, 
Terlull. a. contra Marcion. IS. sub /in. Vocabulum 
diaboli, quiero, ei qua delatura eompetat creatnri. 
h. e. quo defcrente. ^ 2. Speciatim. Fulgat. Ital. 
EccM. 28. 11. Homo iracundus inceudit litem, et vir 
peccator turbabit amicos, et in medium pacem ha- 
beniiuui immittet delaturam. AHo lamen loco dela- 
torem: Pulgat. comiiitiB. hahet inimicitiam, 

DBI.ATUS, a, um. V. UEFERO. 

DiELAVAT tO , onls. f. 3. lavatio. Class. Cyrill. 
AnJrtX'j^ia, delavatio, Thtod. Frhcian. 3.5. Post. 
matrjtis delavationem. 

Dffi,AVQ, liivas, lotutii, lSvare, a. 1. (rie et lavo). 
Part. Delolus. — Delavo est idem quod lavo. Affer- 
lur Flout. Bud. 2. 7. 21. In mari quod delavj. Sed 
meliores librl habent ehtvi. Apkius lamcn 8. 7. 
Porrellum II qua mine delavas. Et T/icoti, Friscian. 
1. 4. Alia vero scquenti coqui facias, rt ei ea deco- 
ctionc !oca frequentius delavabis, Id. 4.1. Cuagu- 
luai leporis e Tiuu reieri delotum.. 

DfiLfililLIS. e, adject, qui ilelevi polcsL, Martial. 
7. *4. Casibus bk nullis, nullis dcleliilis aunis Vivct. 

EJKLECTABlI.IS, e, adject, tonqi. Betectabilior. 
— Delcctafcilis est qui delectat. Tac. 12. Ann. 67. 
Infiuum delectabili cibo boletorum yenenum. Ge.ll. 
I, 11. Pni-ccntio deleclabilis. Id. -L 2tt. Fasti vi et 
ikiectabilcs apologi. ApuX. Flcrid. n. 17. Vo\ ho- 
lEsirJs et J^ra coneentu variatior . el tibia questu de- 
;ntjbi!iCir. 

UfiLECIABlLlTEIl. adverb. Comp. Belsctabi- 
I'ui. — Jlelectabiliter est delec.tatido ; jucunde. Cell. 
M. 2i, Delectabiliter ae decore depicta. Id. 15. 1. 



~ 48 — 

Declnmare delectabiliter et felicltc-r. Adae mimi. 12 
67. Angustin. de dono Persev. 53. Quid autein meo- 
rum opusculorum frequentius et delectabilius inno- 
t esc ere potuit? 

DELECTAMEN , lnis, n, 3. delectamentum. In 
quodam epigr., quud inter Priapeja rererunt: alii 
tiibuunt Jpuleji). At nobis casso saltern delectamine 
Amare liccat, si poiiri non licet. 

DSLECTAMEML'M, i.n.2. idem ac delcrtntio. 

I.) Pioprie. TVr. Ife.aut. a. 1. 7U. Qui me sibi pro 
ridicuiu et delectamento puiat, Cic, Pis. 25. 100. 
Inania delcctamenta puerorum. 

II.) l"'>fjurate. _Vnj/ir. Paneg. Constaniin. 35. De- 
lectameota p_nris adhibere. 

DELECTATIO, onis, f. 3. obleetatio . jucunditos, 
quain ei re aliqua percipimus: quam sic rtednit Cic. 
4. Tusc. 9. 20. DeleetaUu est rolu|itai i^iavUaie -au- 
ditus animum rielenietis: et qualis h^c est aurium, ta- 
les sunt acolorum, et tacticnum, et odorationum, et 
saporum. qure sunt omiies ■mrkis ^eneiis, nd pcrfun- 
dendum animum. tamquam itliquefactae volu[>tates. 
— Occurrit cum et sine (ienirivo — a) In singula- 
ri num. JVr, Jleaut. 5. ■£. 34. Dum istis fuisti solus, 
dum nulla alia dclectatio , etc. Cic. 1. Off. '.10. 105. 
Dud delectatione \idcndi et audiendi. Adde eumi. 
2. ibid. 10. 8. Id. tienect. l%> 45. Delectatiu convi- 
viuTum. Id. 2. Oral. 3H. 135. Delectatio et jucundi- 
tas. Id. 1. ibid. 43. 103. Suavitas et delectatio. Id. 
7. Fam. 1. 2. Affeire alicui delect at ion cm. Id. 0. 
ibid. 2-1. 2. Magna te ilclectatione et voluptate pri- 
rasti. Id. 6. ibid. 12. exlr. Litter.-e habent delectatio- 
nem. h. e. afferunt. Id. posi redit. in Senat, 6. It, 
Gaudium et delectatio. Id. 2. /etfj. 6. 14. Studii et 
delectatiools causa couscvibcre aliquid. Adde Quin- 
iil. 2. 13. 11. et 9. 4. 0, — &) In plurali num. Cic. 
Mur. 10. 39. Sed si nosmelipsi, qui et ab delecta- 
tione oroni negotiis impedimur. Adde (htintil. 5. S. 
3., 12. 10. 52., 10. 2. 27., 1. 6, 39., 2. 17. 28. et 11. 
1.48. 

DELECTATOR, oris, m. 3. duo diversa signiGcat, 
prout est A) A d&lectare, aut if) A deligere. 

A) Delectator a dclectare est qui delectat. Gloss. 
Cyrill. Tsfjrucfjiucundus, amandus, delectator. de- 
leclabilis. 

B) Delectator a ddigere vel a delectus est qui mi- 
litum dclectum agit , idem ac delector. Instript. 
apud Bon. cl. a. n. 66. L. yaietiio l. i\ nvra. Pno- 

CYLO llELiLTATOHt AVG.FROC ET rtlOVISC. YLTE- 

Hionis msPAMAi.- Fortasse tamen dciecftin' leiiendum 
in lapide mulilo, et lectionis incerts. Hsc eadern 
inscriptio le-^itur apuil Bertol. Antich, d'Aijuil. p. 
274. n. 392; qui fatetur, se camdem in pluribus 
mendosam dedisse ei Z?erceiJ> Rambesli schedis. Sed 
tamen ciefeet titer hoc sensu occorrit in Inscript. 
Mpud Renie.r, Mtlangii d'Epigraph. p. 86. prog, al- 
rtUM MAniTVHAB. litXECTATOR. Sie in pluribus In- 
scripl. ibid. p. 73,, mendosa quidem scriptiune , ie- 
jitur tii.iecfOtor. 
" DE1.ECTATUS, a, urn. F. DELECTO. 

DELEOL'IO, Snis, E. 3. actus dclegendi. Vojdsc, 
Aurrl. 'to. Senatus banc eamdem deleclionem Um- 
peratoris) in ewrcitum vefudit. 

DELECTO. as, avi. stum, are, a. 1. frequpntat. a 
dclicio. Part. Bt'eclans II. a.; I)e.teclatu£ II. et in 
fin.: Delect'mdns II. - Delecto est a recta via a!li- 
cieiido sive illecebris abduco. 

I.) Proprie. Ennius apud Non. p. 97. 32. ilferc, 
Ut me Apollu ipse delectat, duetat Delphicos. Qua- 
dfiqttriim apud eu-nni. p. 98. 2. Fahtus Ini'epit cum 
husteui delectate. Cato R. R. 30., et qui ah eo ei- 
scripsit Plin. 17. Hist. nat. 9. 6. (55). Obi semen- 
tim facLurus eris, oves dclectato. Est qui leyit dele- 
j.ito, sad minus reels: dclectato aatc.m est pascita, 
detinetci. 

11.) Fi curate: qminiam quw grata ac jucunda sunt, 
lios attTJiberc solent, lactum est, ut dclectare silju- 
cimilitate afficerft! usurpatur auiem -- a) Actne. 
En.ni.us apud Cell. 19. 10. Studet ibi: rnentem at- 
que animum delectat suum. Ter. Eun.i. 1. 10. Heus, 
inquit, pucr. Paiuphilam arrcsse, ut delcctet hie nos. 
Cic. 5. Fam. 19. Me et superiores litters tum ad- 
rnodum dclcrtavcrunt, Id. I. ibid. 7. svb fin. Me 
status hie reipublicoe non delectat. Id. 12. Alt. 5. 
Cato roe quidem delectat. Id, 2. ibid. -4. Cum Musis 
nos delectahimus animo aequo. Id. ibid. 0. Aut H- 
bris me delecto, cut fluctua nuinero. id. 9. Fam. 18. 
Tu istic te Atheriano jure dc-lactato; ego uie hie Uir- 



DELECTUS 

ti»no. V. ATBERIANC3 in ONOM, Moral 4, Od. 
12. 9. Dicunt - Custodes OYium carmina fistula, De- 
lectantque deum . cui pecus et men Coiles Arcaib'se 
placcnl. Id. 2. Sttt, 8. 16. Albanum , MacenEis, sive 
Falernum Te magis nppositis delectat, habemus u- 
trumqt'.e. Plin. 1. Ep. 22, Longis disputationibus 
utium stnmi dclectare. Adde f.vmd. Paneg. 45.; 
Quintil. 3. 5. 2., 11. 3. 154. et 12, 10. 43.: et Ju- 
venal 8. 132. — Cum Infinito. .fforat. 2. Sat. 3. 
247. iErlificare rasas, plosteilo adjungere mures --.Si 
quern deleetet barbatum , etc. Adde eumd. 2, ibid. 
1. 23.; Ovid. Rem. am. 103.; et cf. Quintil. 1. 1. 
29. — Impersonalium more in epistola Cir. 2. ad 
Q. f'r. 13. STe megis de Dionysio delectat. — Abso- 
lute. Seneca Ep. 39. extr. Consummata est intcliet- 
tas , ubi turpia non solum delectant. sed etiam pla- 
rent, Jilartiul. 1. 26. Seria quum possim . quod de- 
lectautia malim Scribeve, tu causa rs ; lector amice, 
mihi. — b\ Passive delcctari dicitur turn qui ju- 
cunditatc afficitur seu delectalur, tuni qui se dele- 
ctat; et fere usurpatur cum Ablativo rei. Cic. 3. ad 
Q. fr. 3. ad I'm. Uuci et delectari dcrlamatorio gc- 
uere. Id. Pis. 20. 45. His ego rebus pasror, his de- 
lector, bis perfruor. Id. 12. Earn. 29. Ad hac ju- 
eutidisstma consuetudo accedit, ut nullo prursus plus 
humiue delcctcr. Id. Amic. 14. 49. Help ctari mul! is 
inanibus rpbus. IVepos Batam. 3. Magnopere delc- 
ctntus facto. Cees. 3, B. C, 82, Delec'aii imptrio. 
Horat. 4. Od. 1. 23. et 2. Ep. 2. 59, carmiuibns. 
Sueton. Aug. 89. comendia veteri. Zii. Claud. 34. 
bestiariis. Id. Aug. 70. poetis, Justin, preefat. 1.1. 
jemulatioue glorise. Cokim. 1. R. R. 4. 8. Matro- 
na aintenitate eliqua delectanda erit , quo paticn- 
lius motetur cum viro. Al. leg. demcreuda. Adde 
iVepo!. Bion. 2. et AH. 14.; Sudors. Tib. 40.; Plin. 
3. Ep. 1.; Quintil. 4. 1.57. et a-libl; ct Juvenal. 
16. 6. Cic. IMvin. in Q. Ccecit. 13. -14. ct Offit. 57. 
195. Delectari ab aliquo. Id. 2. Eegg. 7. 17. In hoc 
admodum delector, quod e..c. Cf. Sueton. Aug. 77. 
- Cum Infinito. Horat. 1. Ep. lti. 32. Vir bonus 
et prddens dici delectori PluEdr. 5. 3. Quse .deiectaiis 
bibere humanum sanguinem. — c) Impersonaliier 
cum Infioitd. Capitolin. Gord. 24. extr. Delectat 
sane boni esse principi s socerum. Id. Maj;im.. duob. 
3. Numquid delectat luctari post cursutn"? — d) 
Deponent is forma. Felron. fragin. Tragur. 45. Bur- 
maim. Deprcbensus est. quum dontinam suam dele- 
c:areUir. Id. ibid. 64. N'ihil narras? nihil nos dele- 
ctaris? — lime Part, pvieter. pass. 

Pelec.talus , a^m, ncmiinii etiam natm'am in- 
duit, et jtradus habet. Gell.-prcefat. Serum delecia- 
tior In otio, Alii leg. dcleeta:itior: atiialiler. 

DELECTOR, bus, m. 3. qui deligit . et speciatim 
qui militum deiectum hyhet. Fmntin. 4. Strateg. 
1. Pyrrbus delectori suo fcrtur ditisse; Tu gtandes 
elige: ego eos fortes reddarn. V. DELECTATOR 
sub B. 

DELECTUS, a, urn. F". DEIJGO et DELICIO. 

DELECTUS, us, m. 4. Scribitur ct cJi(cc!«s sque 
rccte , et in uptim. MSS. et libris editis multis legi- 
lur frequentissime. — Delectus est actus deligendi, 
electio (It. scelta, distinzione- Yi.ckoixj triage, 
preference, disctrncmenl : [lisp, escofjtmtento, pre- 
fhrencia , discemiTnicnto : Germ. d. ff'ahl, Aws- 
wahl. d. Un terschiad; Angl. a choosing , selecting, 
choice). Occurrit T 1. Genera tim. Ptuul. Pseud. 
1. 3. 157. Utrimque tibi deiectum paro ei multis 
ciquiri illis unam, Varro 2. R. R. 5. 17. Delectus 
in «regibu5. Cic. 3. Oral, 37. 150. Habere deiectum 
vcrborum, Id. 5. Fin. 30. 90. Adhilierc deiectum ad 
aliquam rem. h. «- in aliqua re. Id. 1. ibid. 10, 33. 
Eaiuoi rerurn hie tcnetur a sapientc delectus, ut aut 
rejiciendis, etc. Id. 1. Off. 41. 149. Habere deie- 
ctum civis ct percsrini. Id. i. ibid. 14. 45. Ut in be- 
ne ficentia delectus sit dignitatis, ct ibtd. 15. 49. De- 
lectus beneficiorum . Id. a. Phil. 5, 13. judicum. 
Id. Cluent. 46. 123. dignitatis. Quinlil. 12. 9, IB. 
verborum. Id. 2. 8. 7. studioriun. Adde eumd, 1. 5. 
4., 8. 5. 30. et 10. 5. 3,; TVic. dial. de. orat. 22.; et 
Capitolin. Max. duob. 8. Rursus Cic. 4. Ferr. 50. 
123. Iste, qui omuia jara pretio MEEquasset, omnium- 
que re rum dclectuiu atque disci imen pecunia sustu- 
lisset. Id. 4. Fin. 25.69. Officia autein loTiuntur, 
delectu omni et discrimine remoto. Id. Plane. 4. 9. 
Populus, si judical, non delectu aiiquo, aut sapien- 
tia riucitur adjudicandum, sed impetu nonnunquam, 
et quadam etiam temcrilate. Spartian. Hadrian. 11. 



DELEGATIO 

Delectum detreclare. — Hinc sine ullo delectu, et 
tine delectu, et nulla delectu, est nulla habita ra- 
tione, confuse, temere: quibus cum delectu opponi- 
Uir. Cic. 2. let;. Agr. 21. 57. Ceteri agri oranes, 
qui ubique sunt, sine ullo delectu dceemviris addi- 
centur. Getl. 20. 5. Aristoteles e£h)«pixa{ auditio- 
nes vulgo juvcnibus sine delectu prabebat. Ovid. 10. 
Met. 324. coeuntque animalia nullo Cetera delectu. 
Plin. conlra 2. jEp. 13. Nuper ab Optimo principe 
trium liberorum ei jus iropetravi: quod quamquam 
parce et cum delectu daret, tamen etc. Plin. 7. Mist. 
not. 33. 51. (180). Plurimas prodidit Verrius: nos 
cum delectu modum servabimus. Of. Suelon. Claud. 
15., Ner. 37., Aug. 74., 31. et 43. 5 2 - Speciatim 
ssepissime dicitur de militum delectu. Cic. Prov. 
cons. 2. 5. Eiercitus superbissitno delectu et du- 
rissima conquisitione collectus. Jd. 15. Fam. 1. 11. 
Delectus provincialis. Ctes. 1. B. C. 25. Legioaes ei 
novo delectu conQcere. Nepos Mann. 6. extr. Novis 
delectibus multos contrahere. Auct. B. Afr. 36. De- 
lectus libertinorum. Curt. 10. 3. 10. juniorum. Liv. 
22. 58. serroruni. Cm. 6. B. G. 1., 7. ibid. 1. et *., 
et 1. B. C. 6. et 9.; Cic. 5. Phil. 12. 31.; et .SaM. 
Cat. 36. Delectum habere, ^uct. B. Alex. 56. insti- 
tuere. Plin. 7. Zfisf. not. 20. 30. (107). agere. Id. 6. 
ibid. 19. 22. (66). facere. Liv. 25. 5. conflcere. /d. 

2. 27. decernere. Id. ibid. 55. edicere. Adde Cms. 1. 
B. C. 31.; Zir. 6. 28. et 34. 56.; Flor. 4. 2. 5.; 
Quintil. 12. 3. 5.; Sueton. Cal. 43., FiteU. 15. et 
79.; Toe. 2. ^nn. 82., 16. i&t'd. 13., 3. .ffwit. 50., 4. 
ibid. 70. et Agric. 7.; et Sri. /(. 7. 43, — Hinc per 
metonymiam de ipsis delectis mililibus Tac. 2, Hist. 
57. E Britaunico deleau octo millia sibi adjumit, 

DELEGATIO, onis, f. 3. actus delegandi, manda- 
tum, quo id, quod facere debemus, alttri comuiitti- 
mus. 

I.) Proprie. Cic. 12. Alt. 3. Nomen illud, quod a 
Csesare, tres habet conditiones: aut emptionem ab 
hasta; aut delegationem a m an cipe, annua die; aut 
Vectenl conditionem semissc. h. e. translationem so- 
lutionis , ita ut ca ab aliquo mancipe fiat intra an- 
num, f. Manut. Seneca 6. Benef. 5. Pecuniara di- 
cimus reddidisse, quamvis non intervenerint aumrni, 
sed dclegatione et verbis pcrfecta solutio sit. h. e. 
quum ab alio solvi crcdilori curamus, v. gr. credi- 
turn aliquod nostrum creditori ccdendo. 

II.) Translate. Seneca Ep. 27. Ipse necesse est la- 
borem tuuni iurpendas, si effici cupis. Delegationem 
res ista non recipit. V. PERSCR1PTIO. 

DELEGATOR, Oris, m. 3. qui delegat. Cassiod. 
1. Tartar. 18. Si Romanum praedium sine deiegato- 
ris cujusdam pittacio praesumptoi Baibarus occupa- 
vit, illud priori domino , submota dilalione, resti- 

tu3t. 

DELEGATORIUS, a, am, adject, delegationem 
continens. Apud Impp. Araul. et Horwr. Cod. 
Tlieod. 7. 4. 22. appellantur delegaiorku litterce , 
quibus delegatio aliqua continelur. Cassiod. 11. fa- 
rim. 35. Delegatoria cpistola. Id. ibid. 33. Delega- 
torius libellus. 

DELEGATUS, a, um. V. voc. seq. 

DELE GO, as, 5vi, Stum, are. a. 1. (de et lego, as). 
Part. Delegans 1. 2.; Delegatus I. 1. et 2.; Dele- 
yandus I. 1. — Delego est aliqueui aliquo juitto, ut 
mco nomine aliquid agat; adeoque demando , com- 
mitto, trado alter!, qui meas vices impleat (It. dele- 
gare, mandare con un incarico, affidare; It. envo- 
yer, de'puter, deleguer, confier , renvoyer a; Hisp. 
enviar , diputar , elegir alguno con alguna comi- 
stim, delegar, conjtar; Germ. Jmdn wohin senden, 
absenden mil einem Auftrage, abordnen; Angl. to 
commit, assign, entrust, charge u>ith, delegate, 
depute). 

I.) Proprie. ^ 1. Gencratim. — a) Cum Accu- 
sativo personje. Plant. Amph. pro!. 67. Delegatos 
fautores viderint. Id. ibid. v. 83, Qui sibi mandas- 
sent, delegali ut plauderent. Tac. Germ. 20. >"ec an- 
rillis ac nutricibus infantes dele^antur. Id. 4. Hist. 
35. Cauinefates Batavosque minoribus ducibus dele- 
(jandos. Ulp. Big. 38. 5. 1. a med. Delegatus em- 
ptori. Cassiod. 3. farinr. 37. Delegatus judei. Co- 
lum. 3. B. if. 10. 6. Quis non impudentissimuni 
quemque huic negotio delegat7 Saeton. Cal. 57, 
Cassium Longinum oceidendum delegaverat. Liv. 5. 
20. Eo dekgasse {homines) ad senatum. Ifepos Cat. 

3. Quare studiosos Catonis ad illud volumea delega- 
mua. h. e. reinittimus. Al. leg. reiegomu*. Liv. 29, 

Tom. IL 



— 49 — 

22. ad fin. Pleminium conaturn per quosdam urbem 
incendere, ut frangendi carceris haberet occasionem: 
patefacto dein scetere, delegatum in Tullianum ei 
senatusconsulto. h. e. translatum. — Apud Caton. 
R. H. 30. L'bi scmeotim. facturus eris, ibi oyes dele- 
gato. Alii reclius leg. delectato, — 6) Cum Accu- 
sativo rei. Cic. Dam. 7. 16. Petebatur a me frumenti 
copia, tic. - delegavi amico locupletiori. Cwlius 
apud Ctc 8. Fam. 1. Laborem alteri delegavi. Tac. 
Agric. 2. Delegatum triumviris ministerium. Quin- 
til. 4. ■proaem. 2. Delegare alicui curam alicujus rei. 
Frontin. Aquaed. init. Omnis res ab imperatore de- 
legata infcentiorem eiigit curam, Plin. 4. £p. 2S 
Imagines describendas pingendasque delegare. Sue- 
ton. Gramm. 21. (Juo (Augusta) delegante curam 
ordinandarum bibliothecarum in Octaviae porlicu 
suscepit. Adde Liv. 9. f3. et 28. 42.; Colum. 11. 
R. R. 2. 72.; Sueton. Cass. 56., JYer. 32. ct Claud. 
23.;, Quintil. G- procem. 1.; Lamprid. Alex. Sev. 66.; 
et Capitolin. Anton. Phil. 10. ^ 2. Speciatim 
quum de cieditoribus ac debitoribus agitur, delegare, 
ut eipomt Vlp. Dig. 46. 2. 11., est vice sua alium 
reuru dare creditori. Cic. 13. Att. 46, 3. Quincto de- 
legate Seneca 7. Benef. 19. Etiam si mini adulte- 
ram, cui numerem, delegaverit, reddain. Id. Ep. 19. 
Delegabo tibi Epicurum. Sic Id. 4. Benef. 11. Debi- 
tores nobis deos delegat, precaiurque, pro se gratiam 
referant. Vlp. et Paul. Dig. 46. 2. 12. et 13. Dele- 
gare debitorem. I'l/p. ibid. 37. 6. 1. circa med. De- 
legare nomen paterni debitoris. — Et cum Accusa- 
tivo pecuniae. Cata R. R. 149. Douicum pecuniam 
satisfecerit aut ddegarit, pecus et famiiia, quae ilile 
erit.pignori sunt. h. e. debitorem constituent: For- 
cellinus hoc loco absolute airepit. 

II.) Translate. — ^ 1. Raro adinodum ponitur 
pro coramittere, tradere. Liv. 6-28. Forlunse loci 
delegaverant spes suas. Apul. de Mag. Magia res est 
legibus delegala. h. e. tradita legibus puniendi causa. 
— Singulare est illud Inscript. optima? notae apud 
Marin. Iscriz. Alb. p. 138. firt. antepcen. r-BArxv- 

CVBEUSTI FATO. DKLEGASTI M1H1 LVCTVM DES1DEEIO 

tvj. h. e. prse-buisti, atlulisti. ^ 2. Ssepius est ali- 
quid alicui probro aut laudi tribuere. Cic. Oral. 11. 
28. Delegare crimen optimis nominibus. Id. Fontej. 
4. 8. crimen alirui. Auct. B. G. 8. 22. causam pec- 
cati mortuis. Tac. 13. Ann. 14. scelcra alicui. Liv. 
10. 19. Eo i em adductam esse, ut omnis rei bene aut 
secus gesti; uerus dedecusque ad Voluinnium sit de- 
legatum. Id. 21. '»6. extr. Servati consulis decus Coe- 
lius ad Sen'um Ligurem delegat. (X Cic. 2. Orat. 
28. 125. Ha?c ipsa, qua; nunc ad me delegare vis, ca 
semper in tc exiruia et praestantia fuerunt. — Hinc 

Delegatum, i, n. 2. absolute, substantivorum 
move, idem est ae delegatio. Vlp. Dig. ii. 44, 126. 
Quid si debitor, « detegato pupilli, pecuniam credi- 
tori ejus solvit? 

DELENlFtCL'S, a, um, adject, (dclenio et fario) 
blandus, demulcens, blande capiens. Lucitius apud 
Fulgent, de prisco serm. p. 5ft7. 24. Merc. Nescio 
quorsuni mihi eveniant tua verba tarn delenifica. 
Turpilius apud Yon. p. 278. 2, Merc. Vide minim 
ingenium ac delenificum mulierum. Plant. Mil. 
glor. 2. 2. 36. Domi habet animum falsiloquum, Jo- 
mi dolos, domi delenifica facta. Fronto ad J'erum 
Imp. (edente iterum A. Majo) £p. 1. Plane dicta 
omnia et verba delenifica. Adde Syjnmach. 7. F.p. 
27. 

DfiLENIMEN re; delinimen, inis, n. 3. idem 
quod delenimentum. Symmach. 3. Ep. 11. Specta- 
tor veteris monetae solus supersum, ceteri deleninii- 
na aurium capiunt. Al. leg. dclenimcnta. 

DELENIVIENTL'M vel delinimentum, i, n. 2. 
quidquid ad placandum, tlandiendum et mitigan- 
dum adhibetur. — a) In bonam partem. Liv. 4. 
51. Aptissimuni tempus crat, vindicates seditionibus, 
dclenimentum animis Volani agri divisionem objici. 
Tac. 15. Ann. 63. Vitae delenimenta monstraveram 
tibi: tu mortis decus mavis. Plin. 3. Ep. 15. Vi- 
deor autem jam nunc posse icscribere esse opus pul- 
crum, - quantum cestimare licuit ei iis, qu* me 
prassertte rccilasti: - legis enim suavissime et peri- 
lissime. Confido tamen me non sic auribus duci, ut 
omncs aculei judicii mei illarum delenimentis re- 
fringantur. — b) Sumitur et in malain partem pro 
illecebra et invitamento ad prava. Afranius ;ipud 
.Yon. p. 2. 4. Merc. Si possent homines delenjmentu 
, capi, Omues haberent nunc amatores anus, ^tas ct 



DELEO 

corpus tenerum et morigeratio Hate sunt venena 
formosarutn mulierum: Mala aetas nulla delenimenta 
invenit. Liv. 30. 13. Illam furiam omnibus delerti- 
meotis aoimum suum avertisse atque alienasse. Id. 
39. 11. Illius eicetr* deleni mentis et venenis imbu- 
tum, uec parentis, nee deorum verecundiam habere. 
Tac. Agric. 21, Poullatim discessum ad delenimen- 
ta vitioruiu, purlieus et balnea, et conviviorum ele- 
gantiam. Maxim. Dig. 5. 2. 1- >'o*ercalibus delenl- 
nientis instigalionibusque corrupti. — Celerum ad- 
de Liv. 5. 31., 40. II. et 7. 38.; Justin. 21. 1. 5.; 
Tac. 1. Hist. 77.; et Pacat. Paneg. Theod. 25.: in 
quibus modo in bonam, uiodo in malaoi partem oe- 
currit. 

DELfiNfO vel delinio, is, Ivi vel Xi, Itum, ire, 
a. 4. (de et tenio). Part. Delenitus, Deleniturus et 
Dtleniendus. — Delenio est idem fere quod leaio, 
ploco, mitigo (It. mitigate, pktcart, addolcire; Ft. 
adoucir, apaiser, calmer; Ilisp. ablandar, aman- 
sar, aplncar, mitigar ; Germ, schmeichelnd be- 
schvuichtigen , lindern, besdnftigen, gewmnen, 
einnehmen; Angl. to mitigate, sooth, charm). Oc- 
currit — a) In bonam partem. Titinius apud 
.Yon. p. 72. 1, Merc. Verum enim dotihus deleniti, 
moribus ancillantur. In argum. Stichi Plautini. 
Verbis delenitur commouis, habere ut sineret, quos 
semel nacta; forent. Ctc. JUL 35. 95. Ut pleberu 
non modo virlute flecteret, sed etiam tribus suis pa- 
tTimoniis deleniret. Id. 2. Off. 14, 48. L't milites 
blande appellando deleniaot. Id. 1. Orat. y. 36. 
Genus bonisnum iu silvis dissipatum, disertorum 
oralioue deleoitum. Liv. 7. 38. et 1. 57. Delenire 
animos. Id. 1. 13. iras. Id. 5. 31. plebem munere. 
Cf. eumd. 7. 38. Phcedr. 3. prol. 44. Remediis do- 
loreii delenire. Horat. 3. Od- 1- 43. Delenire dolcn- 
tem. Ovid. II. Met. 162. Barbaricoquc llidan (ade- 
rat nam forte canenti) Carmine delenit . Anson. 
Edyll. 4. 9. longum delenitura laborem Intervalla 
damus. — b) Sumitur et in malam partem pro al- 
licere, et mollem reddere, men'xm adimere. Plaul. 
Asin. 2. 4. 28. Vah ! delenire apparas. Id. Cist. 2. 
1. ■',(). Tu me delenis: propter ie haec pecco. Id. 
Amph. 2. 2. 214. DeSenitus sum profecto, ita ut 
me, qui sim, nesciam, h. e., ut eiponit iVonius p. 
278. 8. Merc, mente ^Uenatus, nempe, adeo captus 
aique illectus sum , ut etc. Lucilius opud eumd. 
ibid. Conccdat homiisi id quod vult, dfleniat, cor- 
rumpat prorsus ac nci'vos omncs eligat . Cic. 
fluent. 5. 13. Animurn ;idolesr,cni.is pelleiit iis 
omnibus rebus, quibus ilia aetas capi et deleniri pot- 
est. Id. JIur. 35. 74. Tu mihi summum iniperium, 
tu gubetnacula reipubl. \tcXa fovenUis homiuuic sc!i- 
sibus, el deleniendis animis. et adliibendis voluptati- 
bus? Id. 15. Fnm. 16. Trtennium est, quum wrtuli 
nuncium remisisti, delenitum illeccbris voluptatuui. 
Id. 1. Fin. 10. 33. Delinitus blandidis alque corru- 
pts. Quintil. 5. 8. 1. Gustu cujusdam oramiuis et 
Sirenum cantu deleniti. 

DElEMTIO vel delinitio, onis, f. 3. actus dele- 
niendi, delenimentum. Ctc. 2. Off. 16. 50. Ipsa deli- 
nitio muUitudinis sit ad breve lenipus. h. e. effojlci 
pecuniae, quae fit a J multituJiaero deleniendam. lit. . 
inter quos el Orell., leg. delecla'.io. 

DELK.NlTOR vel Jelinitor, oris, m. 3. qui dele- 
nit, mitigat, placat. Ctc Brut. 70. 246. l't etiam 
cum judice ipso , cujus delenilor esse debjt orator, 
jurgio SKpe c ontenderet. 

DELENlTORlL"S vel delinitorius, a, um. adject, 
ad delenimenliim pertinens, qui lenit. Cassiod. 10. 
fariar. 29. a wd. L'tere aquis iliis, prinium potu 
delenitoriis, deinde tbeimarum cihibitionibus sicca- 
tivis. 

DELEXlTUS vel delinitus, a,um. f. DELENIO. 
DELEO, les, levi, letum, lere, a, 2. Dekstet sjn- 
cop. pro detei'issetj f'al Max. 3. 7. — Part. Deli- 
lus pro delelus habot Calvus apud Diomed. 1. p. 
372. Putsch. Prima epislola videtur in via detita. 
Adde Carroll, ibid. Et Cic. apud Priscian. 9. p. 
872. Putsch. Tuli inolestc, quod litters delitce sunt 
mihi a te redditae. h. e. lituris corrupts. Id. Cic. 3. 
J'err. 55. 115. E^ qua tantum teclorium vetus deli- 
tum sit, et novum inductum. Force!!, ct Orell. ita 
leg.; Codices aliqui deletum; el PriscUm. p. 1151. 
Putsch, habet dejeclum, probanle Garaton. Cctc- 
rum Forcetlinus h.-EC omnia a delino potius, quam 
a deleo, derivanda censebat. — Part. Delens sub !>.; 
Deletus sub a. et b.; Deleturus sub a.; Dekndus 

1 



DELETICIUS 

iub a. — Rationc habita ctymi, juita ForceUindm 
est a de et leo ut habet Priscian. 9. p. 6*1. Putsch., 
unde est ct itu: junta plcrosque taitien est ab oteo 
vol o/o (unde et aboleo). quasi cicoieo: hinc (tefere 
significat impcdire, ne quid vivet, adeoque ad nihi- 
tum redigere, eistingucre, evertere. d^strucre (It. di- 
strugqere, disfare, Itvnr vin, cancellare; Fr, anian- 
tir, detruire,elfacer; Hisp. aniquilar, destruir, des- 
liacei •■, borrar; Germ, vernichten, zerstbren, ver- 
''i'™' An S'- t0 overthrow, destroy, to blot out, 
efface). Usurpatur — a) Prsripue de rebus. — De 
urbibus ac regionibus. Lucrrt. 5. 747. Quo minus 
est minim, si ccrto tempore luna Gignitur, et ecrto 
dsletur tempore rursus. Cic. Rose. Am. 45. 131. Ur- 
bes delevit, fruges perdidit. Id. 4. Cat. 10. 21. Qui 
riuas urbes huic imperio infestissimas Carthaginem 
Numantiamque delevit. Id. 2. leg. Agr. 32. 88. De- 
lere aediflcia. Id. 2. Legg. 26. 64. sepulcra. Nepos 
Themist. 4. Astu incendio delevit. Adde etimd. 
Iphicr. % et Hamik. 2.; Sail. Jug. 8.: Liv. 4. 81. 
et 5. 42.; Curt. 5. 7. 10. et 9. 4. 7.; Horat. 3. 0d. 
C. 14.; et Ovid. 13. jHW. 219. Cic. Amic. 4. 13. Ma- 
nila Graseia, qus nunc quidem deleta est, tunc flo- 
rebat. Cf, Liv. 3. 8. Ibi Volsi am no men prope dele- 
tutn est. h. e. Volsca civitas. — De aliis. Horat. 4. 
Od. 9. 9. Nee, si quid olim lusit Anacreon, Delevit 
sstas. Stat. 1. Achill. 60. Pone natant, delentque pe- 
dum vestigia cauda. Id. 6. Theb. 415. delet sulcos 
iterata priores Orbita. Colum. 10. R- R. 124. herba 
(.ckpodium) Deletura quidem fronti data signa ru- 
garum. Flirt. 25. Hist. nat. 13. 110. (175). Stigma- 
la in fade mandragcras illinitus deiet. Ammian. 16. 
15. 46. Alemanni bellum acritcr ineuntes, altius 
whefabanl, velut quodam furoris affectu opposita 
omnia deleturi. - De scriptis. Cic. 15. An. 4. a 
mtd, Rubeo, roihi crcde: sed jam scripseram : dele- 
te nolui. Id. Cluent. 14. 41. Har Dinca testamen- 
tum faciente, cum tabulas prehendisset Oppianieus, 
digito legata delevit. Adde eumd. 7. Fam. 18. 2. 
Horat. Ar. P. 4*0. Delere versus. Adde eumd. 2. 
F.p. 1. 8!). Ovid. 9. Met. 522. scribit damnatque ta- 
lellas, Et notat et dclet. Adde Quintil. 10. 3. 31. 
et 10. 4. 1.; Sueton. Cat. 20. et 38., et Ner. 52.; 
Justin. 2. 10. 13.; et Juvenal. 12. 123. — De abs- 
tract^, et sapissime de memoria. Cic. -pro leg. Ma- 
nil. 3. 7. Delere maculam. Id. Harusp. resp. 4. 6. 
T. Anniu* ad illtw pest em comprimcmlam, ettin- 
suendr.m. funditus dclendim natus esse videtur. Id. 

3. ad Q. fr, 3. Delevit mini omnem inolesliam re- 
centior epistola. Id. Rose. Am. 2. 6. Delere ei ani- 
noo omnem suspicioncm. Id. Dirin. in Q. Caecil. 8. 
26. Eitinguere alque delere omnem improbitatem. 
C<fi. i. B. G. 27. turpttudioem fugn virlute. Cic. 1. 
Dirirwt. 5. S. Delere reli^ionem. Id. 1. Alt. 10. 
ontemed. omne jus fasque. Id. Sext. 26. 56- leges. 
Id. Amie. 25. <J2. veritatem. Pttron. Satyr. 2. in- 
ternum. Id. ibid. 80. sacramentum aniieitiae. Cic. 
4mic. 3. 11. et JVepos Alcib. 8. extr. omne bellum. 
h. t. conficere, Cnire. Cic. Flacc. 25. 60. et Amie. 
1. 1. Deleta memoria. Id. Dejot. 13. 37. Senatua ve- 
ro judieia tarn honortfiea, quft umquam vetustas 
obruet, aut qu* tanta delebit oblivio? Id. \. Phil. 
t. 1. Delere omnem memoriam discordtarum obli- 
vione sempitema. Adde Nepot. Ages. 8.; Liv. 5. 11. 
et 27. 14.; Quinlil 9. 3. 49.; Sueton. Aug. 3.; 
Curt. 3. 10. 9.; flor. 2. 6. 56.; Justin. 2. 3. 4., 6. 

4. 13. et alibi; Sil. It. 3. 016. et 5. 415.; Juvenal. 

5. 35. et 7. 27.; Trtbell. Poll. Gall. 3.; et Capito- 
lin. Macr. 5. — 6) Cum Accusativo personte, ac 
praecipae de hoatibua. Cic. 1. Nat. D. 15. 38. Homi- 
nes jam morte deletos reponere in deos. Si J. It. 7. 
54H. putiarne ante ora manusquc Civeni deleri no- 
stras? Id. 1. 514. Detter ades Pbrjgiae delenti stir- 
pis alumno*. Id. 4. 39. Mllite delctu. Cast. 6. B. G. 
35. Dispersis ac pane deletis hostibui. Id. 3. B. C. 
70. Delere omucm eiercitum. Similiter in re mili- 
tari delere equitatum, copiat, cohortes, exercitum 
etc. occurrit apud Cic. pro leg. Manit. S. 21.; Cat. 
8. B. G. 41. et 7. tfitd. 14.; Nepot. Pausan. 1.; 
Virg. 11. /En. 898.; Curt. 4. 9. 22.; Justin. 2. 
5. 2.; Toe. t. Arm. 51., 4. Hist. 18. et 2. liid. 14. 
et2(i. 

DflLfiTtCR'S vel deletttius, a, urn, adject, ut 
Cbarta dcleticia, apud flip. Dig. 3J> 11. 4., quo no- 
mine inteiligttur ca, in qua scriptum fuit aiiquid, et 
postea delelum, quamque Ct'c- 7. Fam. 18. et Co- 
lull. 22. 5. vocant paUrnpsejtum. 



— 50 — 

DtLfiTlLIS, c, adject, qui delet. I'arro apud 
Non.p. 96. 14. Merc. Parabis spongiam deletilem. 

DKLl-'.TlO, Ouis, f. 3. delcadi actus, eitinctio. 
Lucilius apud Non. p. 97. 4. Merc. Deletionem 
nostri ad unum esercitus. 

DfiLETRIX, iris, f. 3. quae delet. Cic. Harusp. 
resp. 23. 49. Turn est ilia in templo Castoria scele- 
rata, et psne deletrii hujus imperii sica deprehensa. 

DELKTL'S, a, urn. V. DELEO. 

DELfTLS, us, m. 4. idem ac deletio. Tertull. 2. 
contr, Marcion. 2i. Reproband* creature, et dele- 
tui vindicandse. 

DELEVO, as, etc V. DEL.EVO. 

DELIBAMENTUM, i, a. 2. libamentum , Uba- 
men. Val. Max. 2. 6. 8. Turn defusis Mereurio de- 
libamentis. et invooato nuniine ejus, cupido haustu 
mortiferam tranit potionem. 

DEl.iBATlO, onis, f. 3. ablatio partis ab aliqua 
re. Florentin. Dig. 30. 113. Legatum est delibatio 
hereditatis, Cf. Tertull. 1. contra Marcion. 22. Ho- 
mo damnatur in mortem ob unius arbuscula deli- 
bationem. 

DELIBATUS, a, um. V. DELIBO. 

DEUBERAfiUNDUS, a, um, adject, multum de- 
liberans. Liv. 2. 45. Cynsules vclut deliberabundi, 
capita conferuut , diu colloquuntur. Adde eumd. 1 . 
54. 

DfiLIBERAMENTT'M, i, n. 2. idem ac delibera- 
tio. Zaberius apud /'ronton. 1. ad M. Ca?s. (eden- 
tc iterum A. Map) Ep. 6. Ad amorem injiciendum 
(lelenitneiita sunt deliberamenta. At videtur scri- 
bendum ueliramenta. 

DELIBERATlO, onis, r. 3. artus deliberandi (It. 
deliberaiione, consulta; Fr. delibtraliortj consul- 
tation; Hisp. deliberation , consultation, consul- 
ta; Germ, die L'eber tegung , Erwagung , Bera- 
thung ; Angl. a deliberation, consideration, consul- 
tation, debate). Occurrit ^ 1. Gcneratim. Cic. 1. 
Off. 3. 9. Triplet igitur est consilii capiendi delibe- 
ratio. Id. 1. Phil. 1. a. Ad deliberationem alios ad- 
hibere. Id 1. ibid. 1. 2. Habere deiiberationes de 
republ. Id. 1. Off. 3. 9. In deliberationem cadit. 
Id. pro leg. Manil. 10. 27. Ltin.im vivoruni fortium 
tantam copiam haberetis, ut haec vobis deliberatio 
difficilis esset, quemnam etc. Id. 7. Alt. 3. 3. Id co- 
ram considers bimus, quale sit: habet enim res deli- 
berationem. h. e. in deliberationem cadit. Id. 3. O- 
rat. 53. 204. Dtiihcratio cum iis ipsis, apud quos 
dim. Id. 2. ibid. H2. 336. Inciditur omnis jam deli- 
beratio. Liv. 1- 23. Fuerit ista ejus deliberatio. Ad- 
de (>nin(i'(. 3. 8. 10. CapitoHn. Hadrian. H. Ei o- 
innium deliberatione. Id. Anton. Phil. 6. Habita 
deliberatione. ^ 2. Speciatim apud K he tores deli- 
beratio est causa generis deliberativi. C't'c. 1. Orat. 
6. 22. Disceptationes forenses deliberationum. h. e. 
causae generis deliberative Adde Quinlil. 2. 21. 18. 

DELIBERATlVUS, a, um, adject, ad deliberatio- 
nem spectans, ut Genus deliberativum : V. DELI- 
BERATIO 2. Cic. 1. Invent. 5. 7. Deliberativum 
genus est, quod positum in disceptatione et consul- 
tation civili, habet in se sententias dictionem. Adde 
eumd. 2. Hid. 51. 165. el Quintil. 2. 4. 25. Rursus 
Cic. 2, Invent. 4. 12. et Quintil. 8. 3. 11. Delibe- 
rative causa. Ouintil. 2. 1. 2., 3. 4. 16. et 2. 4. 25. 
materia. Id. 2. 21. 23., 3. 3. 14. et 3. 8. 6. pars. — 
Rinc 

Deliberativa , os, f. 1. absolute, substantivorum 
more, est causa deliberativa. Quintil. 3. 8. 1. Deli- 
berativas a quibusdam sola militate Hnitas. 

DELIBKRATOR, oris, m. 3., qui deliberal vel 
consultat. Cic. Sext. 3i. 74. llli interea delibera- 
tori merces, longa inlerposita nocte, duplicata est. 
C'apell. 5. p. 143. Auditoris aulem sunt tria gene- 
ra-; aliod ejus, qui honestate vel utilitale incerta 
dubius aliens sentcntise persuasionem ineiplicabilis 
dellbcrator eipectaL 

DELlBfiRATUS, a, um. V. voc. eeq. 

D£LiBfiRO ; as, 5vi, 5tum, are, a. 1. (de et libra). 
Part. Deliberansl. 1. et 2.; Deliberatus I. 1., II. 
et In fin.; Deliberandut et Deliberalurus I. 1. — 
Ratione habita etymi, Voss. a (ibero deducit: nam 
deliberat, cui liberlas est eligendi aiiquid e duobus. 
Rectius tamen a libra, iibt.Ua deducit Paul. IHac. 
hisce verbis p. 74. 1. Mull. Deliberare a libella, 
qua quid perpenditur, dictum. Cf. Quintil. 10-7. 
22, Deliberare, non hetjitare. — Delibero est rem 
aliquam amino perpendo, consulto, ut inde statuaai 



DELIBO 

decernamque quod optimum factu sit (It. ponderar* 
coll'animo, consultare. deliberare ; Fr. peter, exa- 
miner, riflvchir inurement , consuller; Hisp. pesar, 
examinar con atencion, consultar; Germ, etwas im 
Geitte abwagen, daher ervoagen, reiflich iberden- 
f.'en, vberlegen; Ang]. to ponder, consider, debate, 
consult). 

I.) Proprie. ^ 1. Generalim usurpatur — a) Ab- 
solute, aut cum Accusativo rei, quse perpenditur. 
Ter. Adelph. 2. 1. 42. Delibera hoc, dum ego redeo. 
leno. Id. Hecyr. 3. 5. 58. Deliberet renuncietque 
mihi. Id. Phorm. 2. 4. 17. Ampiius deliberandum 
censeo. P. Srrus tn Mimis. Deliberandum est diu 
quod statuendum est semel. Ctss. 4. B. G. 9. Legati 
hteo se ad suos relaturos diierunt; et, re deliberata, 
post diem tertium ad Caesarem reversuros. Adde 
eumd. i. B. C. 10. — b) Cum Ablativo rei et prs*- 
pos. de. Cic. 8. Att. 3. 6. Quaruobrem ut maiima de 
re *quo animo deliberanti. ita mihi des consilium 
vclim. Cces. 2. B. C. 20. Deliberare de surnma re- 
run]. Liv. 32. 3i. De re cum imperatore Romano 
deliberalurus. Adde Nepot. Eumen. 7.; Quintil. 3. 

5. 16.; Sueton. .-tug. 55. et Claud. 4.; et Juvenal. 
1. 162. — c) Sequente partiaila an, vel utrum - 
an. Nepos Con. 3. Sed tu delibera, utrum colloqui 
malis, an per litteras edere, quie cogitas. Cic. Rose. 
Com. 15. 45. Tibi - diu deliberandum et concoquen- 
diim est, utrurn potius Chaercfe injurato in sua lite, 
an Manilio et Luscio juratis in iilieno judicio crc- 
rfas. Adde eumd. 1. Off. 3. 9.; Cces. 1. B. G. 7.; et 
Quintil 7. 1. 24., 3. S. 18., 5. 10. 33., 3. 8. 35. et 
alibi. — d) Cum Ablativo personae et praepes. cum 
Cic. Orat. 40. 138. Ll ssepe cum iis, qui audiunt. 
nonnunquam etiam cum adversario quasi deliberet. 
Adde Quinlil. 9. 2. 21.; et Curt. 6. 8. 4. Plin. 7. 
Ep. 18. Dcliberas inecum, quemadmodum pecuniii, 
quam ntunicipibus nostris in eputum obtuJisti, post 
te quoque salva sit. — e) Sequente interrogatione. 
Curl. 5. a. 9. Grsci eicessexant vallo, deliberaturi, 
quid potissimutti a rege peterent. Adde eumd. 6. 5. 

6. — /') Passive impersonaliter. Cws. 7. B. G. 15. 
Deliberatur de Avarico in communi concilio, inccn- 
di placerct, an defendi. <f 2. Speciatim, quum de 
oraculis serrno est. ponitur pro cousulere, quaerere. 
Nepos Mittiad. 1. ¥.\ bis delecti Delphos dclibera- 
tum missi sunt. Id. Themist. 2. Miscrunt Delphos 
constiltuin, quidnam farerent de rebus suis. Delibe- 
rantibus Pythia rcspondit etc. — Similiter figuraie 
Seneca Ep. 3. Quum rcrum natura deliberatur. 

II.) Metonymice est statuerc, decernerc; et occur- 
rit fere cum Infinito, aut rum Accusativo et Infini- 
lo. Cic. 3. Verr. 1. 1. Iste certe statueral ac deli- 
beraverat non adesse. Sic Plin. 9. Ep. 13. Statui ac 
deliberavi etc. ^forat. 1. Od. 37. 29. de Cleopatra. 
Deliberata morte ferocior. — Ssepius vero passive 
usurpatur deliberatum est, et conjungitur modo cum 
cerium, modo cum statutum. Turpilius apud Non. 
p. 429. 21. Merc. Certum ac deliberatum est, me il- 
lis obsequi. Cic. Rose. Am. 11. 31. Certum est de- 
liberatu'mque omnia diccre. Id. 5. Verr. 41. 95. Sic 
bibuisli statutum cum animo ac deliberatum, omnea 
judices rejiccre. Adde Afranium apud Servium ad 
Virg. 10. /En. 564. Rursus Cic. 1. teg. Agr. 8. 25. 
Mihi deliberatum et constitutum est, ita gerere etc. 
— Hinc Part, praetcr. pass. 

Deliberatus , a, um, adjective quoque occurrit, 
unde Comp. Deliberaliar , et est certus. Cic. 5. 
Fam. 1. 8. Neque illi quidquam deliberatius fuit, 
quam me evcrte're. Gell. 1. 13. Instructius delibeTa- 
tiusque fore arbitramur theorematium hoc, si eiem- 
plum P. Crass! apposuerimus. 

Dr.LtSiTO, as, avi, Stum, are, a. 1. frequenlat. a 
deltbo. Cic. 9. Fam. 16. sub fin. Solebam antes 
delibitari oleis ct tucanicis tuis. n. e. tu delibabas 
nieani fametn ac deminuebas illis primis ferculis etc. 
Sic legit et evplicat Turneb. I. 6. Adversar. c. 1. et 
Parens in Lex. Crit. Alii melius leg. debilitari. 

DELIBO, as, Jvi, Stum, are, a. 1. (de et libo). 
Part. Delibant et Delibatut II. 1. et 2.; Deliban- 
dus II. 2. — Delibo est idem fere quod libo, parti- 
culam de aliqua re leviter sumo, leviter attingo; et 
praecipue de cibis usurpatur pro degustare (It. levar 
via piccola parte da qvakhe cosa , loccare legger- 
mente, assaggiare; Kr. enlever un peu de quelque 
chose, entamer, goiiter ; Hisp. alzar, quitar un po- 
co dt alguna cosa, gustar ; Germ, von einer Sache 
oben etwas abnehmen, abtchopfen, losttn; Angl, 



DELIBiUTUS 

(o taste, take a smack of any thing, touch gently, 
essay). 

I.) Proprie. lucret. 6. 620. quamvis ei unoquo- 
que loco sol Bumoris parvam delibet ab sequore par- 
tem. Fatro 2. It. II. 2. 16. de agnis. Ne toto die 
cursantes inter se tcneri, delibent aliquid membro- 
rum. h. e. praestringcndo iadant, deterant. Cokim. 
2. R. R. 2, 26. Ne bos ejtremo jugo truncum deli- 
bel, ramutuque deplantet. h. e. dcfringat. Claudian. 
Xupt. Honor, et Mar. 152. hoc novigat ostro Fulta 
Venus: nivese delibant sequora plantae. Petron. Sa- 
tyr. 136. Paullulum carnis delibare. Claudian. B. 
Get. 351. Delibare cibos. Favwin. apud Gell. 15. 8. 
Si proportion lusuria pergit crescere, quid relio- 
quitur, nisi ut deliLari eibi cocoas jubeant, ne eden- 
do deratiscntur? h. e. ut cibi terantur, frangantur. 

— Hinc est aliquid sanguinis ei humana hostia al- 
tari admoU detrahere, quam olim Gallis et Germa- 
nis immolare fas erat. Mela 3. 2. 4nfe med. Manent 
vestigia feritatis jam abolitae, atque ut ab ultirois 
raedibus temperaut, ita nihilominus, ubi devotos 
(homines) aharibus sdmovere (Galli), delibant. 

II.) Translate. ^ 1. Stricto sensu portitur pro 
decerperc, leviter attingere, degustare. scd improprie 
sumptis. Ennius apud Cic. Brut. 15, 58. Flos deli- 
batui populi suadeeque medulla, h. e. eiimius, quasi 
aelectus e multis. Est qui vult aliter legi. Cic. Se- 
nect. 21. 78. Ei urtiversa mente divioa delibatos 
anitnos habemus. Id. Sext. 56. 119. Ill onini ei ge- 
nere orationcm aucuper, et omncs undiquc flosrulos 
carpam atque delibcm. firg. 12. £n. 434. (et 
Phcedi. 4. 23.). Summaque per galeam dellbans 
oscula. h. e. leviter tangendo osculatus. Sic Sueton. 
Aug. 94. Ej usque osculum dclibatum digitis ad os 
juum retulisse. k. e. ejus prsetettati punum os sua- 
vlatutn utrimque digitis apprehensum et ori suo ad- 
motum. Simile est lllud Apul. 6. Met. Juppiter, pre- 
hensa Cupidinis buccula, manuque ad os suum rela- 
ta, consaviat. Nos vulgo dicimus bacio alia Fioren- 
ttna. Ovid. 1. Fast. 189. Quisque suas artes obiter 
delibat agenCo. h. e. leviter atlingit. Et Quintil. 4. 
4. 55. Omnia, qua; probatione traetaturi sumus, nar- 
ratione delibabimus. Lie. 5. 12. ad fin. Nee satis 
constat, cur primus ac potissimus ail novum deli- 
banduin iionorem sit habitus. Plin. Paneg. 54. Qo- 
norcs aut delifctre parcissinie, aut omnino recusare. 
Adde eumd. ibid. 3S. ; et Cohan. 12. B. R. 1. 6. 
^ 1. Latiori sensu p^nttur pro liojuinucre. dtmere. 

— a) Generaiim dc rebus. Lucret. 3. 1100. Nee 
prorsus vitam durendo demimus bilum Tempore de 
mortis, nee delibare vakmus. Pterique tamen leg. 
delibrare. Id. 3. 2i. neque olla Res animi parens de- 
libat tempore in ullo. Cic. 10. Fam. 21. 2. Putabam 
posse nie nee de laude jejuni bominis delibare quid- 
quam, etc. .4 Hi teg. dtliberare: alii delibrare. Sve- 
ton. Jug, 57. Pro facultale quisque pecunias contu- 
lerunl, delibanle tantummodo eo summarum acer- 
iros, neque ei quoquam plus denario auferente. 

b) Pnecipue de pudieitia ponitur pro imminuere, 
vioiare, corrumpere: nam quae delibata sunt, iotegra 
amplius non sunt. Suetou. Ang. 68. Delibata pudi- 
eitia. Gell. 1. 3. Detibatae honestatis damnum. Val. 
Max. 9. 1. extern. 2. Ac ne qua virgo ingenuo nu- 
beret, cujus castitatem non ante ei tmroero ipsomm 
(servorum) aliquis delibasset. Flor. 2. 6. 40. Ne 
quid de virginitatis integritate delibasse saltern ocu- 
lis videretur. — c) Hinc translate ae poetice de per- 
tonis. Lucret. 6. 68. Quae nisi respuis e* animo, 
louge remittis Dis indigna putare, - Delibata deilm 
per te tibi numina sancta Saspe aderuot; non, quo 
violari sumina deum vis Possit, etc. 

DELIBRATL'S, a, urn. V. voc. seq. 

DfiLiBRO, as, avi, stum, are, a. 1. (de et liber). 
Part. Pelibratus et Delibiandut I, — Delibro est 
liirum seu corticem detraho , decortico (It. scona- 
t-e ; Fr. peter, ecorcer; Hisp. rteseor(e"ar; Germ. 
abscMlen; Angl. (o take off the bark, peel, bark). 

I.) PToprie. Cars. 7. B. G. 73. Itaque truncis ar- 
borum aut admodum firmis rarais abscissis, atque 
horuro delibratisac pra?acutis cacuminibus perpetuaa 
fossa; ducebantur. Ita pro dolabralit legendum pu- 
tat Oberlinus. Ce-ktm. 5. R- R- *1- 10. Arborem 
rireumcidito dclibraloqiie dili^enter. Id. 4. ibid. 24. 
6. ("oner corpore tenus delibrsndus est. Id. 5. ibid. 
111. Pars arborls delibrata. Id. 12. ibid. 56. 1. 
Lonicem oleris atri delibratum abjicito. Id. 5. ibid. 
11. 1. Delibrare Hirpem. Id. 5. ibid. 6.0. radicem. 



— 51 — 

Pallad. 3. It. R. 17. 1. Ramus ad modum foraminis 
delibratu6. — Est etiam aquam sulco derivare , au- 
ctore Paul. Diac. p. 73, 6. Mill; quasi libramen- 
to deducere. Alii tamen legunt delirare ei MSS., 
lira, enim sulcum signiflcat: quod ab Sarduino im- 
probatur, immo et ab ipso Miillero, qui delibare ei 
bonis codicibus legit et a Grseco \tipen derivatum 
affirmat. 

n.) Translate significat auferre, imminuere. Lit- 
crel.Z. 1100. nee prorsum demimus hilum Tempore 
de mortis, nee delibrare valemus, Quod minus esse 
diu possimus morte perempti. Qumdam tditicmet 
habent delibare. 

DfiLlBUO, Luis, bui, bntum, bBere, a. 3. Secun- 
dam syllabam produilt Prudent. Piychvm. 312. Dc- 
libuta comas, oculis vaga, lauguida voce. — Part. 
I>elibv.tti$ I. et II. — Delibuerc (quod videtur esse 
a de et Ubuo pro libo, ut ereduo pro credo) est ma- 
defacere, inungere (It. ungere, bagnare; Fr. /ror(er 
d'un hquide, mouiller, oindre; Hisp. mojar, hu- 
medecer. untar; Germ, tnit einer Flussigkeit be- 
netzen, beslreichen ; Angl. to anoint, besmear). 

I.) Proprie. Plaut. Pcen. 1. 2. 55. Delibulus «e- 
no. Cic. Brut. 6(1. 217. Qui deviDCtus erat fasciis, et 
multis medlramentis propter dolorem artuum deli- 
butus. Cf, Colum. 7. it. R. 4, 8. Eoqne liquamine 
tensa ovis imbuitur, atque ubi per tiiduurn delibu- 
to tergore medii amiua perbiberit, etc. Rursus Cic. 
Rose. Am. 46. 135. Composito et delibuto capillo 
per forum volitare. Id. apud Jfon. p. 309. 2. Merc. 
Rediinltum coronis cl delibutum unguentis emittit 
ct ea urbe, quam sibi ipse flngit. Adde Phcedr. 5. 1. 
12. Sic Solin. 12. Proconsul Africas Salvianus ipse 
eum (delphinum) contigit, unguentis etiam delibult. 
Tertull. Cor: Mil. 12. Uuguentis delibultur. Moral. 
Epod. 17. 31. atro delibutus Hercules Nessl cruore. 
Cf. eumd. ibid, 3. 13. 

II.) Transferer ad animum. Ter. Fhorm. 5. 6. 
17. Si te delibutum gaudio reddo. Plin. 4. Hilt. not. 
12. 26. (90). Senium luiu delibutum. fc. e. diflluens. 
Apul. 3. Met. Delibutus lsetitia. Auct. Dtclam. in 
Cic. 2. Uior sacrilega et perjuriis delibuta. Al. leg. 
debiiitata. Fronto ad Verum Imp. 1. Verba pietale 
et fide et amore el desiderio delibuta. 

Difil.lCARE ponebant pro dedicare, ut lacryma 
pro dacryma. Paul. Diac. p. 73. 7. Mult. 

DELICATE, adverb. Comp. Delicatius I.; Sup. 
DelicaiUsitne 2. — Delicate est ^ 1. Luvuriusc, 
mollitcr. Cic. 1. Off. 30. 106. Diffluere luiuria, et 
delicate ac mollitcr vivere. Id. 3. Orat. 17. 63. Re- 
cubare molliter et delicate. JYepos Alcib. 2. Muitos 
aniavil, in quorum amore odiosa multa delicate jo- 
coseque fecit. Seneca 3. Ira 9. Mollius delicatiusque 
iractare sracundos. Cokim. 11. if. R. I. 21. Cultam 
lestitantque familiam utilitcr magis habeat, quam 
delicate. Trebell. Poll. XXX. Tyr. 12. med. Eden- 
dum delicatius. ^ 2. Item lente , commode. Sue- 
ton. Cal. 43. Confecit iter adeo segniter et delicate, 
ut octopboro vcheretur. Marcell. Empir. 8. J 6. 
Sanguisugarum in olla combustarum tritus delica- 
tissime cinis, et vulsis pilis palpebrarum iiupositus 
vel inspersus, renasci eos non sinit. Plin. 17. Hist. 
not. 22. 35. (179). Yitis delicate se spargit. ^ 3. 
Item moderate, cum modo. Plin. 9. Ep- 10. 2. Ita- 
que Minerva; tantum serviendum est, delicate tamen, 
ut in secessu et testate, h. e. modice, ita ut tibi par- 
cas atque caveas. 

DfiLlCATUS, a, urn, adject, (deliciae). Comp. De- 
licatior et Sup. Delicatissimus in omnibus fere pa- 
ragr. — Delicatus occurrit J) Active , et B) Pas- 
sive. 

A) Active delicatus est qui voluptatem affert, qui 
sensus delicit et ad se oblectando trabit, adeoque vo- 
luptarius, amcenus. 

I.) Proprie. Cic. 7. Verr. 40. 104. Delicatissimum 
littus. Id. Mur. U. 20. Asia delicata. h. e. amcena. 
Phcedr. 4- 4. Hortuli delicati. Suetan. f'itell. 10. 
Delicatissima navigia. Cic. 2. Att. 14. DeSicatum 
convivium. Plin. 17. Hist. nat. 24,37. (220). Cossi 
delicatiore sunt in cibo. Cic. 1. Fin. 2. 5. Rudem 
es9« omnino in noslris poetis, aut inertissimae segni- 
tiae est, aut fastidii delicatissirni. h. e. gustus delica- 
tissimi-, ducta a gustu ciboium metaphors. Quintil. 
11. 3. 146. Sinus delicatus ac solulus. Cic. 1. A'ai. 
D. 40. 113. Asperyiari molles et delicatas voluptates. 
Adde Quintil. 9. 4. 31. Cic. % Tuic. 11. 27. Dai- 
bratilia et delicata vita. Id. 1. Off. 40. 144. Turpe 



DELICATUS 

est, in re severa delieatum aliquem inTerrc sermo- 
nem. Id. Pis. 29. 70. Omncs hominis libidincs , o- 
mnia ccenarum genera delicatissimis versibtis eipres- 
git. Calull. 50. 3. Delicati versiculi. 

II.) Translate est tener, dulcis, pretiosus, magni- 
Bcus. Catull. 20. 10. Meis capclla delicata pascuis. 
Cf. Id. 17. 15. Puella tenellulo delicatior hasdo. 
Plin. 2. Ep. It. eitr. Oves delicatissims. h. e. qua- 
rum lima est tenuissima. Alter Pirn. 33. Hist. nat. 
11. 49. (140). Poppaea conjut Neronis delicatioribus 
jumentis suis soleas e\ auro induit. Id. 34. ibid. 14. 
41. (146). Oleo delicatior fit acies. Id. 19. ibid. 8. 
41. (137). Delicatior teneriorque cauliculus. Id. 4. 
ifctd. 12. 20. (62). Delicatior Testis. .Sueton. Aug. 
05. Usum vini omnemque delicatiorem cultum. Curl. 
5. 2. 9. Choaspcs amnis delicatam vchens aquam. h. 
e. levcm, molleni, suavem. Plin. 8. Ep. 17. Anlo de- 
licatissimus amnium, ideoqtie adjacenlibus villis ve- 
lut invitatus rctentusque. h.e. placide Quens. — Hinc 
deUcatus appellatio est blandientis apud Plaut. Rud. 

2. 5. 8. Sed ubi tu es, delicata? h. e. tu mea bella, 
ut Id. Plaut. ibid, paullo superius diiit. 

B) Passive delicatui est qui voluptatibus eaptua 
est, qui voluptatibus totam se dedit, qui delicias se- 
ctatur et mollitcr vivit. 

I.) Proprie. — a) Cum addito Substantivo. Cic. 
Mur. 35. 74. Delicata juveatus. Id. 1. Att. 10. a 
med. Libidinosa et delicata juventus. Id. Brut. 53. 
197. Adolescens delicatus. Cf. eumd. Mil. 10.28. Mu- 
llebris ac delicatus ancillarum puevorumque comita- 
tus. Trebell. Poll. XXX. Tyr. 16. Homo omnium 
delicatissimus. Lamprid. Alex. Sev. 47. Senator an- 
tique fainiliae delicatissimus. — b) Absolute. .Se- 
neca Constant. Sap. 4. Contumelia delicati* gravis 
est. Id. Brevit. vitos 12- Audio quemdam et delica- 
tia, quum ei balneo inter manuj elatus el in sella 
positus esset, ditisse interrogando , jam sedeo? — 
c) Hinc Delicatus, i, in. 2. absolute substantivorum 
more, dicltur qui aut artificii slicujus peritus, aut 
pulcrltudine prasstans In delielis habctur. 5ueWn. 
Tit. 7. Quosdam e gratissimis delicatorum fovere 
supersedit. Spartian. Hadrian. 4. Curasse delicatos. 
h. e. TOii? j'pci)fiavoi>{. Adde Stat. 2. Site. 1. quee in- 
scribitur, Glaucias Atedii Melioris delicatus: quo- 
cum confer eumd. Silv. 7. qua? est De amissione 
pueri delicati. — d) Et Delicata, a,t.\. absolute, 
substantivorum more,codcm sensu. Sutton. Vesp. 

3. InLer hajc Flaviam Domitillam duiit uiorem,Sta- 
tilii Capclla? equitis Rom. Sabratensis z\ Africa de- 
licatam olim Latinasque condttionis, sed moi inge- 
nuam etc. FulgattE editiones habent delegatam. — 
e) Hinc saepiss'ime in Inscriptionibus delicatus vel 
delicata dicitur scrrus vel serva, qui in deliciis ha- 
bebattir. Inscript. apud Ore 11. 2S04. Dis sliniB. vi- 

RECl^Dl DELICATI - C. VESIVS mBTlALlS. Alia apud 

eumd. 2805. D. M. kt mihoriae astebwab calfub- 

KIAB SEVERAB F>:MI>AE SANCTISSIMAI. VIVA SIBI TO- 
MNDVM FKAECEPST, CAtPVlSJCAE DKLTCATAB BT KHI- 

di. Adde aliam apud eumd. 4650. Et aUa apud 
Gruter. 311. 6. tejae EvpmxosrMS v. v. dilscatai. 
h. e. Tej*, qua fuit delicata Eupbrosjnes RuJfina! 
virginis Vestalis. — f) Sed et delicati dicti sunt 
infantes filioli, unice a pareutibus dominisve dilec'i. 
V. Fabrett. Inscript. c. 5. p. 362, ubi delicatus 
fuisse etiam vocem honesta appellationii, aiducti' 
ciemplis, ostendit. 

II.) Translate. ^ 1. Ponitur pro efTemir.ato : 
molli, enervi. Piaut. Men. 1. 2. 10. Nitniam ego 
te habui delicatam. h. e. nimis leni ac molli gencrc 
tc tractavi. Phcedr. 5. L.Veniebat gressu dclicato et 
languido. h. e. fracto, enervi, effeminate Quintil. 9. 

4. 113. Equorum cursum delicati minutis passibus 
frangunt. Id. 11. 3. 132. Rcclinari ad suos et maui- 
bus sustineri, nisi plane justa fatigatio est, deliea- 
tum . Pacat. Pane.g. Theodos. 18. Unum invenire 
non possumus, enjus spem atque eipeftatkmem, non 
ilicam fefelleris, sed, qua? delicatior est querela, dis- 
tuleris. h. e. minus gravis. Capitolin. Maxim, 
dtiob. 20. Ealbinum moribus delicatiorem . Spar- 
tian. Hadrian. 9. Delicata omnia (e castris) undi- 
que summovere. Quiniil 1. Declam. 13. extr. Quid- 
nam isto delicatius scelerel h. e. quod minori labo- 
re, quern delicati fugiunt, porpctratum sit. 5 2 - I_ 
tem delicatus dicitur qui facile fastidit. Plin. 8. Ep- 
21. Quid prsstant sodales, si ronveniunt (scilicet ut 
sua recitantem audiaut) voluptatis sua? causa? Deli- 
catus ac similis ignoto est. qui amici librum boiiutn 



DELTCIA 

ruavult sudire. quam faccre. Vulgala edition* t ha- 
bent Delegatus. Quintil. 3. 1. 3. DelicetaB aures. h. 
e. quae difficile utilia audiunt el facile fostidiunt, Cf. 
Pktut. Mil. glor. 4 1. 38. Van delicalus. — JVB. De 
nom. propr. V. ONOS1. — Hinc 
Delicalus, i, m. 2. et 

Dclicata, ce, f. 1. absolute substantivorum more, 
r. sub #. I. 
Delicalus, a, um pro dedicatus. /". DELICARE. 
DELICIA. ae, «t sospius 

D£LlCL£, arum, f. plur. 1. Est qui scrlbit cieJt- 
ti(B invitis tamen JFfanut., Dausqu. et Cellar, — 
Est et alia Forma Delicium, ii, quart) /^. loco suo. 
— Delicia in sing. num. occurrit apud Plaut. True. 
5. 34., Rud. 2. 4. 13. et Jten. 1. 2, 152.; Gell. 19. 
8.: JVon. p. 100. 26., et !□ Inscript. apud Crutpr. 
1014. 5. et apud De Vila ,4,4. Benev. cl. 8. n. 10.: 
quorum nonnulla V. infra sub I. et II. - Ccterum 
delicice sunt oblectamenta queelibet, qua sensibus 
voluptatem afferunl; a delicto, quia deliciunt ct ad 
se trahunt (It. delizie, piaceri, lusso, volutta ; Fr. 
diva tissementj deities, jouissances, volupte, dou- 
ceurs; Hisp. divertimiento, delicias, placeres, de- 
ter tes, voluptuosidades ; Germ. jede. die Sinne lo- 
ckewk Ergotzlichkeit , Lust, Freude , ff'ollust, 
Zieblutberei, Spielerei; Angl. any thing that de- 
lights or amuses, delights, pleasures, pastimes). 

I.) Proprie. — a) Generatim. Plant. Rud. 2. 4. 
13, Otium ubi crit, turn tibi operam Judo et deliciae 
dabo. Id. Trin. 2. 2. 53. Aliquantum animi causa 
in deliciis disperdidit. Lucret. 2. 22. Delicias quo- 
que uti multas substernere possint. Id. h. 1449. De- 
licias vitac. Id. 4. 1148. turpes videmus Esse in de- 
liriis summoque in honore vigeie. Cic. Rabir. Post. 
10. 26. Deliciarum et yoluptatis causa quosdam cum 
mitella saepe videmus. Id. 1. Parad. 2. 10. Argen- 
tum ad avaritiam, amcenitas ad delectationcm, su- 
pcllcv ad delicias, epulse ad voluplates. Id. 2. leg. 
Agr. l-'i. 36. Locus multarum deliciarum et magna: 
|iet uniBE. Horat. 4, 1d. 8. JO, Animus deliciarum 
egens. Ffot . 1. 11.7. .Estivae deliciae. Seneca 4. Be- 
lief. 5. Ncque uecessitatibus tantummodo nustris pro- 
visum est (a Deo); usque in delicias amaniur, PUn. 
16. Hist. nat. 37. 69. (174). Cathedrae supinae in de- 
licias. Id. 2. ibid. 63. 63. (157). Quas non ad deli- 
cias terra sen it homini! Id. 10. ibid. 22. 27. (54). 
Eg piocessere delicti, ut etc. Capitolin. Anton. 
Phil. 8. In doliciis vivcrc. Cic. 6. Verr. 1. 3. et 
I'ai.n. 6. 20. Esse alieui in amore Ct lieiiciis. h. e. 
esse \alde carum. Id. t. Divinat. 34. 76., et Sue- 
(:n. Fitell. 12. Habfre aliquid in dcliciis. Rursus 
Cic. Oral. 12. 39. Herodotus Thucjdidesque longis- 
jime a talibus deliciis, vel potius ineptiis abfucrunt. 
h. e. argutis vcrborum anibitibus. — b) Delicias 
faeere interdutn est irridere, ludere. Plaut. Pcen. 1. 
2. 83. Enim>ero, here, meo me lacessis ludo et deli- 
cias facis. Addc eumd. Men. 2. 3. 30. Quo pertinel 
illud Ovid. 2. Tris*. 34D. Sic ego delicias et mollia 
carmina feci. h. e. lusi carminibus amorum, — In- 
terdum est nequitias facere. Catull. 74. 1. Gelliua 
audierat, patruum objurgare eolerc, Si quis delicias 
diceret, aut faceret. Adde eumd. 45. 24. Priore lpco 
delicias dicere est obscene loqui. Nam delicice tpe- 
ciatim ioterdum dicuntur de venereis voluptatinus. 
Cic. Coel. ltt. 44. Amores vero et b«e, delicias quas 
vocantur, immquam hunt occupatum impeditumque 
teDuerunt. Sic Cohan. 8. R. R. 8. 10. Deliciarum 
obiectamenta. Et Trebell. Poll. XXX. jyr. 17. Pra- 
ter Clii Herodis delicias. — c) Delicias aliquando 
ponuntur pro moltitie delicati atquc elTeminali ho- 
ininis. Juvenal. 6. 258. quarum Delicias el pannicu- 
lus bombycinus urit. — d) Aliquando pro levitate 
et inconstantia, quae delicatoruni hominuin propriae 
sunt. Cic. 1. Att. 17. ad [in. Kccc aliae deliciae equi- 
tum vii feiendae, quas ego non solum tuli, sed etiam 
ornavi. 

II,) Impioprie. ^ 1. Adhibctur in blanditiis 
amantum. Plaut. True. a. 5. v. 34. At ego ad te 
Ibam, strab. ad me, delicia? Id. Pcen. 1. 2. lo2. 
Mea voluptas, meas delicias, men vita, f 2. Hinc 
Delicias dicuntur etiam persons aut res, quae nobis 
carte sunt ac voluptatem efferunt. — a) Genera- 
tini. Plaut. Most. 1. 1. 14. Urbanus scurra, deliciae 
jK>puli. Cf. Caiull. 3. 4. Passer, dclids mea; puellse. 
Cic. 1. Divinat. 36. 7U. Roscius deliciae luse. Sue- 
tcm. Tit. 1. Titus amor ac delicise generis humani. 
Cic. Iti. Att. 6. txtr. Pilias salutem dices et Attic*, 



— 52 — 

deliciis atquc arnoribus meis. Ctelius apud Cic. 8. 
Fam. 8. Semprunium Rufum, mel ac delicias tuas, 
calumniam rnaiimo plausu tulisse. T'irg. 2. Eel. 2. 
Alexin, delicias douiini. — b) Speciatim pro arni- 
co vel arnica, ctiam si scrvus vel serva sit, Cic.i'om. 
24. 62. Cum alter se Cutilinae delicias fuissc diceret. 
Catull. 6. 1. Flavi, delicias tuas Catullo Velles dice- 
re, nee tacerc posses. Amores quoque hac raiione 
usurpantur. Quas vero Stat. 5. Silv. 5. 66. Pbaria 
de puppe laquaces delicias, ct Quintil. i. 2, 7. Ale- 
landrinas delicias appellant, sunt pueri jEgyptii, el 
preesertim Aleiandrini, e\ more gentis suae impudi- 
ce carruli et obscene dicaccs, qui in deliciis apud 
Romanos fuerunt. Sirnili ratione delicice dicti sunt 
puelli festivi et garruli, parcntuin suorum obiecta- 
menta gratissime. V. DELICICM. Sic Inscript. apud 
Gruter. 1014. 5. fro salvte jvliak te>erus Ft- 
LIAE DVLCISS1M4F. dilicue svae. Alia apud De Vi- 
ta A A. Benex. cl. 8. n. 10. mc sepvlta est jvcvk- 
da mlicu f.JV5, — c) Item pro ipso nomine deli- 
licato. Juvenal. 6. 47. Delicias hominis! Tarpejum 
numen (al. limen) adora etc. h. e. o delicatum bo- 
minem! Id. 13. 140. Ten' o delicias citra commu- 
nia censes Ponendum. h. e. tc delicatum etc. Vulga- 
lae cditt. babent Tc nunc delicias etc. Ptin. 22. 
Hist. vat. 24. 56. CHS). Ut tanto magis sui delicias 
pudeat. 

D£lIC1A, oe, (a deligueo justa Forcellinum , a 
liquar.do juita JUxillerum) est tignum, quod a cul- 
niine ad tcgulas angularcs infimas versus fastigatum 
collocatur; unde tectum deliciatum, et deliciares 
tegulcE. H<ec Paul. Diac. p. 73. 2. MvlL Hujusmo- 
di vero tigna etiam Vitruv. G. 3. vocat deliquias, 
seu delicias, quia in quatuor lecti erecti seu displu- 
viali angulis disposita tegulas deliciares sustincnt, 
ei quibus bine inde aqua deliquescat: contra vero 
tegulcs collides ut habet Paul. Diac. p. 114. 4. 
Mull., seu colticiares ut est apud Caton. R. R. 14. 
(ubi tatnen alii pro colticiares, leg. conciliare.s, alii 
deliciares), in tectis dejectis seu compluwatis sunt, 
qu« duarum tccti purtium conrurrentium stillicidia. 
veluti sulco facto, excipiiint, et eirra parielem proji- 
ciunt, ab Itaiis vulgo diet* c.oppi canali. V. DEL1- 
QUEO. 

DELlCl.E, arum, f. plur. 1. F. DELICIA primo 
loco. 

DJiLlClAIUS, e. V. DELICIA secundo loco. 
Df.LlCl.ATLS. a, urn. V. DELICIA secundo lo- 
co; et DELIUOR. 

DELICIe>, ei, f. 5. idem quod delicia, deliciae 
Tribuitur Ajiuleio de Mag. et Florid, n. 23. et de 
Deo Socrai.; sed ubique lectio variut. 

UELlClO. Iicis, ledum, licere, a. 3. Part. Dele- 
ctus. — Ilcli.-cre proplie est deorsiun tiahere; a ta- 
cio, trah'i, duco. Sumitur auteni pro allircre, illi- 
cere. Titinius apud JVon. p. 277. 17. Merc. Parasi- 
tus, qui ilium sciat dcliccre. Grut. Cyneg. 303. lila 
perinde suos, ut crit detccta, minores etc. h. e. beni- 
gne habita, allecta. Ita legenduin putat If'ernsdor- 
pus pro vulgari vl erit delata, quod significatione 
caret. — De praeterito delicui, V. DELIQUEO. 

DELICIOLjE, firuni, f. plur. 1. deminut. a deli- 
ciae, et 

DElICIOlL'M, i. n. 2. deminut. a delicium. Cic. 
1. Att. 8. extr. Tultia deliciolae nostra. Seneca Ep. 
12. Ego sum villici filius, deliciolum tuum. 

DElIcIOK. aris. stus sum, ari, dep. 1. Part. De- 
licians et Deliciatum. -- Deliciari est idem quod 
delectari. — a) »ulrorum more, f'ulgal. Ital. 
Eccli. 31. 24. Dormiet usque in mane, et anima il- 
lius cum ipso deliciabitur, Ibid. Amos 6. 4. Qui 
dormitis in lectis cburncis, el deliciamini sujicr tho- 
ros eorum. Ibid. Jacob. 5. 5. Et vo> deliciati estis 
super terrain ct hnuriali eslis. Fenant. Forlun. 11. 
25. 2. El satiat vario dciiciante joco. Alcim. Ep. 
77. circa med. Quum tu, in tanu convivii beatitu- 
dinc, deliciatus maiime. tardissime satiatus, vii te 
possis probare felicein, etc. b) Active, seu cum Ac- 
cusativo. Ruriiius 2. Ep. 42. Volatilia deliciari. h. 
e. comedere cum dclectatione. 

DELlCfOSLS. a, urn, adject, dcliciis plenus. ^u- 
til. /finer. 1. 378. Stagna placent sa?pto dcliciosa 
vado. Capell. 7. p. 236. sub inil. Dcliciosa molli- 
ties. 5edui. prol. 8. Divitiasque magis deliciosus 
amas. Cassiod. 7. Variar. 9. Dcliciosa magis, quam 
laboriosa militia est, in portu Romano comitivte ge- 
rcrc dignitatem. 



DELIGO 

DfiLlClUM, Ii, n. 2. idem quod deliciae. Mar- 
tial. 13. OS. Delicium parvo donabis dorcada nato. 
Id. 7. 4W. Fons. delicium douius. - Pro puero, qui 
est in deliciis, turn in bouam, turn in malam partem. 
Pheedr. 3. 20. Kogati mos a quodam delicto suo, 
Quidnaui fe<ussem. Al. leg. Rogati moi a quodam, 
delicio suo Quidnam fecissent: aique ita de asino 
sermo est. Inscript. apud Gruter. 661. 14. sbxti- 

LIAE J. 1. PRTMIGZMAE ASJ'OBVM XIII. DKLICIO 10" 

rvm etc. Adde alias apud Orell. 680., 1724., 4394. 

et 4958. — In niasculino genere. Insa-ipt. optimae 
notaj apud Gorium Columb. Liv. p. 73. n. 4. ajba- 

RAATHIO CER1LLI DELtCIVS VISIT AHKIS III. W. 111. 
DAT OLLAM CERVLLVS L. Alia apud Don. Cl. 1. B. 
132. ArRlClTS DEI.ICIVS. 

DELlClUS, li. V. voc. preeccd. in On. 

DRI.ICO, as, etc. V. DELIQLO, as. 

DELICTOR, Oris, in. 3. qui delinquil. Commo- 
dictn. Instruct. 52- Refugium regis pete, si delicto! 
fuisti. Adde Cyprian. Ep. 5i). in f\n. 

DELICTUM, i, n. 2. V. DELINQUO in fin. 

DELICTUS, a, urn. V. DELISyi'O. 

DELlCULL'S, a, um, deminut, a delicus, qui de- 
linquitur, seu venditur aliis dominis. Catu R. R. 2. 
Vcndat boves vetulos, armenta delicula, oves delicu- 
las. Alii leg. rejicula et rejiculas, ut apud Varron. 
2. R. R. 1. et 5. V. RE1CLLUS. Cf. tamen et vol 
sea- et Schneid. ad h. 1. 

DELlCUS, a, um, adject. Idem ac deliquus, qui 
nempe a matre grandior factus delintpiitur. Varro 
2. R. B. i. 16. Cum porci depulsi sunt a mamma, a 
quibusdam delici apjiellantur, ncque jam lactcntes 
dicuntur. V. DELUJLUS. Glassar. Vet. Delicum, 

DELlCCLS. V. DELIQL'US. 

DELlCATlO, ouis, f. 3. ligatio, yinctio. Gloss. 
Cyritl. 'EiTiSasjio;, ba-c deligatio. 

DElIGATL'S. a, um. J ' . voc. scq. 

DELlGO, as, Svi, Stum, arc, a. 1. (de et ligo). 
Part. Delegatus et Deligandvs. — Deligo est idem 
fere ac ligo, seu valde ligo (It legare; Er. another, 
(ier; Ilisj). Ugar, enlazar, liar, atar; Germ, verbin- 
den , festbinden ; Angl. to bind, tie, make fast). 
Plaut. Men. 1. 1. 13. Apud mensam pltnam bomini 
rostrum deliges. Lirinius apud Non. p. 221. 11. 
Merc. Deligare ad patibulos. Cws. 1. 2?. G. 53. et 
4. ibid. 21). Navicula deligata ad ripam. Id. 5. ibid. 
1). Naves deligata; ad ancoras. Id. 3. B. C 3il. Ka- 
\cs deligare ad terrain. Id. 5. ibid. 48. epistolam ad 
amentum. Liv. 8. 7. atiquem ad palum. .Stieton. 
,Yer. 2'J. Deligati ad stipstem. Adde eumd. ibid. 45., 
Cloud. 34. et Tit. 62. Cic. 6. Verr. 40. 86. In ea 
statua Sopatrum divaricaii et deli^ari juLet. Adde 
eumd. 7, ibid. 62. 161. Auct. B. Afr. 21. Saucios 
suos jubet in plaustris dcligatus Adrumetum depor- 
tari. PUn. 20. Hist. nai. 17. 71. (184). Deligata 
linteolo grana. Cels. 2. 10. sub fin. Dehgandum bra- 
rbium superirnposito penicillo. Sic Quintil. 2. 17. 
9., 2. 21. 17. el 4. 2. 84. Deligare vulnus. Id. 2. 17- 
19. Sarmentis circum cornua bourn deligatis. Nepos 
Han-n. 5. Sarmenta in cornibus jumentorum deliga- 
ta inoendit. Vopisc. Aurel. 7. Deligare ad pedes. 
Adde Justin- 3. 5. 10. 

DELlGO, ligis, lr-gij ledum, ltgere, a. 3. (dc el 
lego). Ratione habita scriptionis, pro deligo scribi- 
tur et delego; praeterea in MSS. libris frequcntissi- 
mum est dilectus pro delectus eodem sensu, — Part. 
Deligens, Delectus et Deligendus 1. — Deligo est 
seligo, delectum habeo; quasi de multis lego (It. 
scegliere, eleggere; Fr. Hire, choisir ; Hisp. elegir, 
escager; Germ, durch Sondi-rung avsscheiden, aui- 
suchen , auslesen , ausifahlen; Angl. to scboostj 
moke choice of, pick out, select). Occurrit ■ — ^1. 
(ienrralim ; et qiiidem — a) I'nivcrsim. Phut. 
Amph. I. 1, 49. Contimio Amphitruo delcgit viros 
primorum principes. Lucret. 1. 87. Ductores Da- 
naum, dclccti, prima vfrorum. Cic Dom. t). 24. 
Summus vir saepe ad eitrems reipublicae discrimina 
delectus. Id. 2. Off. 13. 46. Eorum fore se similes, 
quos sibi ipsi delegerint ad imitanduro. Id. 1. Zegg. 
23. 60. Bona deligere, rcjicere contraria. Id. 2. leg. 
Agr. 9. 23. Si vohis ei omni populo deligendi pote- 
stas esset data, et mox. Quern unum e runctis dele- 
gissctis, J'irg. 7. /En. 152. delcetos ordine ab omui 
Centum oratores ire jubet. Liv. 1. 40. Deligere ali- 
quem gencrum. Id. 39. 36. ad fin. Domicilio sibi 
deligere maritime oppida. Al. leg. domidliuin. Quill- 



DELIMATOR 

til. 12. 10. 19. Hunc ciilio delegcrat locum. Id. 12. 
2. 27. Quam honcstissima prtecepta rectissimamque 
viarn deliget. Id. 1. 3. 17. In deligendis mstodum 
et praeceptoruro moribus. Justin. 2. 15- Judicium 
dcligentium. Adde Cic. Mil. 8. 23. eti.de republ. 
34. et 41 . ; Sail. Jug. 23. et Cat. 6. ; if epof . Pelop. 
2. 7 Aristid. 2. et alibi; Cces. 1. .ff. G. 3., 7. ioid. 
15., 31. el alibi ; Ziv. 8. 33., 36. 28. et 7. 25. ; Sue- 
ton, resp. 4., Ner. 42. et Gatt>. 10.; et Tac. 1. 
JTiirr. 71. — b) Speciatim de iU, qui ad public* mu- 
ncra eliguntur. Cic. Plane. 25. 62. Sic populus Ro- 
manus delimit magistratus, quasi reipublkae villicos. 
Id. Mur. 11. 24. Diccndi farullas, qua? saepe valuit 
in consule deligendo. Id. i. ad Q. fr. 1. 3. Quaesto- 
rcm babes non tuo judicio delectuin, sed eum, quein 
sors dedit. Id. Rose. Am. 3. S. Deligere ei civitate 
aliquos in senatum,e* senatu in consilium judicum. 
Nepos Epam. 7. et Zysandr. 3. ducem. Id. Ages. 
1 . ct Fed. Ftacc. 3. 201. regem. Plin. 14. Hist. nat. 
22. 28. (145). Piso delectus curae Urbis. — c) Item 
speciatim in re militari. Cces. 1. B. G- 49. et 6. ibid. 
10. Castris idoneum locum delegit. Sail. Jug. 40. 
Ipse cum eipcditis cohortibus, item funditorum et 
sagittai ioruiii delecta tnanu apud primes erat. Adde 
Ziv. Epit. 27. Erniius apud Cic. 2. Iferenn. 22. 34., 
apud eumd. 1. Tu$c. 20. 45. et apud Priscian. de 
tiers, com. p. 1325. Putsch. Argo, qua vecti Argivi 
delecli viri. Firg. 4. Eel. 35. altera quae vehat Argo 
Delectos heroas. Id. 2. j£n. 18. Hue delecta virilm 
sortiti corpora furtim Includunt cseco Uteri. Cms. 1. 
S. C. 57. Delecti ei omnibus legionibus fortissimi 
viri. Sail. Jug. 49. Ipse propior montem omni equi- 
tatu et peditibus delectis suos collocat. Id. ibid. 54. 
Ipse cum delectis equitibus Metellum sequitur. Ad- 
de Cess. 4. B. G. 7. et 7. ibid. 21. Tac. 2. Ann. 10. 
Cum dclecto equite. — Et dekcli absolute, aut cum 
Geuitivo, Graeco more. Firg. 11. jEn. 430. nee tar- 
da scquetur Gloria delectos Latio et Laurentibus ar- 
vis. Ziv. 38. 1. In Athamaniam se venlururn cum 
delectis jEtolorum - et Nicandro praetore. Cf. eumd. 
42. 58. Miitum genus, delecta plurium gentium au- 
liiia. Curt. 4. 4. Naves admoveri jubet delectosque 
militum imponit. ^ 2. Speciatim de frtictibus po- 
nitur pro decerpere, colligere. Cato li. R. 144. De- 
ligere oleam. Id. ibid. 112. L'vas relinquito in vinea, 
sinito bene coquantur: et ubi pluerit et siccaverit, 
turn deligito. Colwm. 5. R. R. 10. 10. Lit ante plu- 
viam fructutn deligas. Similiter Ovid. Heroid. 4. 29. 
Est aliquid, plenis pomaria carpere ramis Et tenni 
primam deligere unpue rosam. Et Propert. 2. 21. 
106. Altaque mortali deligere astra manu. aKva- 
tov. ^ 3. Item speciatim est legendo secernere, 
adeoque legendo rejicere. Plant. Asin. 3. 3. 42. 
Hine med ainantem ei asdibus delcgit bujus mater. 
h. e. detrusit, ejecit. Firg. 5. Mn. 715. Lougajvos- 
que senes et fessas sequore matrcs, Et quidquid te- 
cum invaliduin metuensque perirli est, Dclige. — 
NB. Apud Cic. Falin. 14. 34. Subsellia dissiparit, 
urnas dele»rrit, h. e. dejecerit, alii aliter legunt. 

DEUMATOR, Siap'f'iv^TTi?. Gloss. Cyrill. 

DELIMATL'S, a, urn, particip. ab inusit. delimo, 
elimatus. Plin. 34. Hist. nat. 11. 26. (.111). Deli- 
matam seris scobem aceto spargunt. 

DELiMIS, e. adject, obliquus, transversus. Farm 
apud Aon. p. 79. 14. Merc. Dtlime bipennis, ut lc- 
vis passerculus. h. e. bipennis obliqoitas. Al. tamen 
aliter learnt; et omnium rectissime Fr. Oehler, M. 
Ter. Farron. Satur. Menipp. Retiq. p. 155. Delura- 
be, bipennis ut levis passerculus. 

DELlMlTATlO, onis, f. 3. limitum appositio. 
Balbtts de limit, apud Goes. p. 142. 

DELiMf TATL'S, a, um. F. voc. seq. 

DP.LIMITO. as, Jyi, stum, are. a. 1. (de et limi- 
to>. Part. Delimiiatus. — Deliiuitu est liinitibus 
definio. idem ac depalo. Aggen. Vrb. in Frontin, de 
limit, p. 50. Goes. Agrimensor omnis doctus ccnlu- 
rias delimitare potest, ac suis redintegrare liinitibus, 
assignare autem nulto modo potest, nisi sacra fuerit 
prajceptione Brmatus. Sic Part. Delimitatus occur- 
rit apud frontin. de agror. qualit. apud Goes. p. 33. 

DELlNfiATlO, onis, f. 3. descriptio. Tertull. ad- 
vers. Faleniinuiti. 27. In dclineationeni superioris 
Christ!, otc . 

DELLNEO, as. Svi, alum, are, a, 1. Etlarn deHnio 
scribitur iipitd Tertull. advers. Falentinian. 4. A- 
ctu colubroso *iam deliniavit. — Celeruni delineo 
pst designo, et ruditer depingo: ei de et linea. ut 



— 53 — 

cum pictorcs primum quaedam pingui Minerva futu- 
ri operis lincamenta ducunt. Plin. 35. Hist. nat. 10. 
36. (89). de Apelle. Arrcpto carbonc eistinoto e fo- 
eulo imagincm in pariete deiincavit. 

DELIiVGO, lingis, limi, Hngere, a. 3. (de et lin- 
go) idem quod lingo, vcl omnino lingo. 

I.) Propric. Cels. 3. 22. Cochleare plenum paul- 
latim delingatur. Zamprid. Ant. Diadum. 5. Leo 
puerum delimit. 

II.) Translate. Plant. Pers. 3. 3. 25. N'nmquam 
delinget salem. h. e. non habebit, unde ccenet: pro- 
verbii more dictum. Adde eumd. Cure. 4. 4. 6. 

DEL7NIMKN, mis, n. 3., 

DEltMMENTUM, i, n. 2. et 

D£L!>IO, is, etc. V. DELEMMEN, DELEM- 
MENTUM, DELEN1Q. 

DELlNO, lmis, Uvi, litum, linere, a. 3. (de et li- 
no). Uoc verbum agnoscitur a Prisciano 9. sub fm. 
Putsch., caret tamen adhuc auctoritate Latiai scri- 
ptqris, eiceptis particip. Delitus et Delinendus . 
Cic. 2. Ferr. 55. 14 a. Es qua tantum tec tori um ve- 
tus delitum sit, et novum inductum. Orell. ita le- 
git : alii deletum, alii dejectum et Priscian. p. 
1151. Putsch. Id. fragm. apud Priscian. 5). sub 
fm. Tuli moleste, quod litteree delita; sunt mini a 
te reddita. h. e. lituris corruptee. Calvus apud Dia- 
med. 1. p. 372. Putsch. Prima epistola viietur in 
via delita. Adde Farron. ibid. Attamen Diomedes 
haec a deko dejucit. Cels. 3. 19. Delinendus homo 
est vel gypso, vcl argenti spuma. h. e. ungendus. A- 
■pul. 8. Met. faciem ctEnoso figmento dcliti, et ocn- 
lis obunctis graphice prodeunt. h. t. delibuti. — In 
quo diffcrat tklitus a lito, oblito, illito. F. in LINO. 

DELINQUATlO, onis, f. 3. Gloss. Cyrill. Kaxoi- 
"Xt]4"5 5 desertio, delinquatio. 

DELINQUENT! A, s, f. 1. delictum. Tertull. Re- 
surr. earn. 46. ct 47. 

DELINQUO, linquis, llqui, lictum, linquere, 3. 
(de et linquo). Pan. Delictus I. 1. — Dclinqucre 
proprie est idem ac derelinquere, deserere. 

I.) Proprie. ^ 1. Stricto sensu. Ennitis 4. Ann. 
6. apud P. Merul. p. 327. At Romanus homo, ta- 
men etsi res bene gesta est, Corde suo trepidat, de- 
licto Coclste. Alii kg. delicto poplile, h, e. defeclis 
viribus. ^ 2. Hinc per rnetoiijmianj olim usurpa- 
tum fuit pro deesse, deficere. Cwlius apud Servium 
ad Firg. 4. JSn. 390. Delinquere frumentum, Sar- 
dinian] hostes tencre. Tubero ibid. Num delinquat, 
aut superet aliquid tibi. ■- Hinc 

II.) Translate signiGcat praetermittere quod non 
oportet praeteriri, ut Paul. Diac. p. 73. t). MvlL 
docet: et univcrsim a recta ratione deficere, flagi- 
tium admittere, peccare. L'surpatur autem — a) 
Neiitrorum more, cum addito inlerdum Ablative 
rei, cujus causa quis delinquit. 1h veteii formula 
belli indicendi apuJ Gelt. 10. 4. ovon popvlts hbb- 

UVKDVLV8 HOJliMS^VE POFTLI HERMVKDVI.I .4DVKR- 
SVS rOplXVIU B. BKIXIM FICEKE DKLIOVEEVMOVK . 

Adde simiiem forinulam apud Ziv. 1. 32. Ter. He- 
cyr. 4. 4. 41. An quia non deliuquunt viri. C'xr, 
Cluent. 46. 128. Ne miles in bello prupter hostium 
metum delinqueret. Id. 2. Tusc. \. 12. Artemque 
vitae professus delinquit in vita. Adde ewmd. Mur. 
27.57. Sail, fragm. 111. p. 233. Gerlach. Melius 
habent mcrcede delinquere. Id. Cat. 51. Iracunttia 
deliquere. Herat, 1. Sat. 3. 83. Quanto hoc furio- 
sius atque Majus peecatum est ! Paulium deiiquil 
amicus. (Juod nisi concedas, habeare insuavis, acer- 
bus. Ovid. 2. Amor. 8. i). ancilla si quis delinquere 
posset. Al. minus rede leg. in ancillam. Plin. 17. 
Hist. nat. 12. 19. (94). Multo jam prasstat laiitate 
delinquere. h. e. nitnis late screndo oleas. Z. ler. 
imp. apud Fronton, ad Z. Fer. imp. 2. p. 187. De- 
linquere humanum est, et hominis inaximc proprium 
ignosccre, Adde Orid. 2. Trist. 256.; Quintil. 1. 5. 
49., Tac. 12. Ann. 58., 14. ibid. 14. et 15. ibid. 2.; 
et Plin. 9. Ep. 21. — 6) Cum Accusativo rei. 
Flout. Bacch. 3. 3. ti. Dum caveatur, prseter ae- 
quum ne quid delinquat. Adde eurnd. Pseud. 4. 7. 
129. Id. Ampk. 2. 2. 185. Quid ego tibi deliqui"! h. 
e. contra te. Id. Epid. 3. 3- 9. Quasi quid Blius 
tneus deliquisset med erga. Id. Men. 5. 2. 3d. Nus- 
quam equidem quidquam deliqui. Cic. 2. leg. Agr. 
36. 100. Si quid deliqueio, nuliae sunt imagines, 
quae me a vobis deprecentur. Adde Sail. Jug. 28. 
Tac. 12. Ann. 54. Damnatusque flagitiorum, qua 
duo deliquerant, Cumsnus. Adde eumd, 14, ibid. Z.; 



DELIQV0 



et cf. Juvenal. 14. 233. Tantum delinquere, quan- 
tum permittas. — c) Passive. Papinian. Dig. 4S. 
5. 38. Adulterium, quod pubertate delinquitur, non 
eicusatiir retaLe. h. e. admittitur. — d) Imperso- 
naliter. Cic. 9. Alt. 10. e.-rfr. Ut nihil a roe adhuc 
delictum putem. Gell, 5. 4. Ni in una nuspiam litte- 
rs delictum esset. — Hinc a Part, prseter. pass. 

Delictum, i, n, 2. est peccatum, erratum. — ft) 
In re moraii. Plant. Amph. 1. 2, 32. Delictum fa- 
cere. Ter. Adelph. 4. 5. 4S. Delictum in se admitte- 
re. Cces. 7. B. G. 4. sub fin. Nam majore commisso 
delicto, igni aique omnibus tormentis nccat. Cic. 5. 
Fam, 27. siib fm. Homines sapicnles delicto suo, 
non aliorum injuria commoveri. Id. Mar cell. G. IS. 
Espetere ptroas ab oliquo ob delictum. Adde eumd. 
1. Off. 40. 145. et Oeci'n. 3. 7. lloral. 3. Od. 6. 1. 
Deticta majorum immeritus lues, Romane. Adde 
eumd. 1. Sat. 3. 79. Ovid. 2. Amor. 4, 3. Delicta 
fateri. Adde ^"epoi. Alcib. 8.; Sail Cat. 3. et Jag. 
3., 27. et 32.; Qvintil. 7. 4. 20.; Sueton. Cces. Tl., 
Aug. 66., Ner. 29. et Galb. 9.; Tac. Agric. 16., 12. 
Ann. 54. et 13. ibid. 35.; et Capitolin. Maxim, 
duob. 13. Pronto Ptincip. Hist. p. 319. Delicta sua 
plerique, dum ignorari putant, cosrisuut ; ubi mani- 
festa sciunt, impudentia obGrmautur. — b) De in- 
genii errato. Horal. A. P. 442. Si defendcrc deli- 
ctum, quam vertere, mallcs. Id. ibid. 347. Sunt de- 
licta Uimen, quibus ignovisse veiimus. Censorin. de 
die nat. 20. Quod delictum ut conigftrctiir, pontifl- 
cibus datum est negotium, eorumque arbltrio inter- 
calandi ratio permissa. 

DElIQUEO, ques, el reclius 

DELlQUESCO, liquescis. hcti, ltquescere, n. 3. 
inchoat. (de et liquesco) liquidus So, liqueflo, dis- 
solvor. 

I.) Proprie. Plaut. Cas. 2. 6. 4C. Ulinam tua qi::- 
dem, sicut Herculeis praedicant quondam proguatii, 
ista in sortiendo sors deiicuerit' Pausan. I. 4. c. 3, 
oarrat , sortientibus de impcrio Messencs Crcspton- 
tc, et filiis Aristodcini Hercuiis nepoiibus. conjectis- 
que in urnarn aquas plenam sortibus, factum esse 
fraudc cujusdam Temeni, ut Cresphontis sors ei co- 
ctili laterculo, filiorum vero Aristodemi es. argilla 
sole siccata fi«ret; cumque esse! conditio, ut utra 
sors eiirel, ejus essct imperium, altera soluta et dis- 
sipata , Cresphonti imperium adjudicatum fuisse. 
Ot'tri. 3. Tiisl. 10. 15. de nive. Ergo ubi delicuit 
noadum prior, altera veni'.. Id. 4. Met- 253. Proti- 
nus irnbulum caelesti necture corpus Deiieult. Id. 1. 
ibid. 3S0. Hjrie llendo Delicuit stagnumque suo de 
nomine fecit. Colum. 12. R. R- 41. 2. Hasc ita co- 
quuntur, ut omnia poma deliquescant cum musto. 

II.) Translate. Cic. 4. 7\*sc. 17. 37. Nee sitienter 
quid evpetehs ardeat desiderio, nee alacritate futili 
gesiiens deliquescal. Zacianl. 7. 12, Tain celeriler 
corpus deliquesceret ac periret, quam celeriter auoi- 
ma sccedit. h. e. scheretur. 

DELIQL'I/E, arum. F. DELICIA primo loro. 

DELIQL'IO, onis. F. voc. scq. 

DF.LlQt'lL'M, li, n. 2. duo ditcrsa significat, pro- 
ut est A) A verbo delinifuo, aut B) Aut a v. ielicui. 

.() Deliquium a delinquo est detectas. Plin. 2. 
Hist. nat. 12. 9. (54). Deliquium solis. h. t. deft- 
ctns. Paul. Diac. p. 73. 8. Deliquium soli* a delin- 
queado dictum, quod delinquat in cursb suo- AuJe 
Cn. Gell. apud Seri-ium ad Firg. 4. .£n. 390. Et 
Gloss. Zabb. Deliquium, IxXatyt; r.\z^. Rursus 
Paul. Diac. p. 73. 9. Mull Delinquere est prstei- 
mittere. quod non oportet praeteriri; hinc deliquia 
et d e 1 i c t a. — Fijurate. Plaut. Capt. 3. 4. 92. Hoc 
si slcus reperies, nullam csusani dico, quin mihi et 
parentum et libertatis apud te deliquium Bet. h. e. 
caream parentibus et libertate. Al. plwes rectius leg. 
deliquio siet, eo modo, quo dicimus exitio, fraudi 
esse, etc. Sunt eliam qui putent esse rectum essoin 
deliquiOf onis, quod etiam a Gn. Gellio usurpaturu 
quidam citant ei Serv. ad Firg. 4. Mn. 390. 

B) Deliquium a deliquo est actio liquandi ; et 
scribitur eliam delkuum: F. DELIQUUS. Pru- 
dent. Hamartig. de statua salis, 751. Liquitur ilia 
quidem salsis sudoribus uda: Sed nulla ei fluiuo 
plenae dispendia fornix Scntit deliquio. h. e. lique- 
facta. 

DELlQUO vel dElico, as, are, a. 1. (liquo) est li- 
quorem clarum reddere efTundendo, seu « altero 
vase In alteruin transfundendo. 

I.) Proprie, Farro 1, I. I. 106, MuU. Turbida 



DELIQUUS 

qu«e sunt, deliquantur, til Iiquida Gant. Coiwn. 12. 
M. B. 39. £. Passum in alia vasa dcliquare. Ceto. 5. 
20. -ft. 5. Qubb es vino tjruntur, et in ipso usu de- 
linquantur. 

II.) Translate est verbis declarare, sive eiplanare : 
quo serjsu delicare fere occmrit. TitmUis apud Non, 
p, 98. 10. .Were. Quid iftic sibi vult sermot mater, 
delica. Id. ibid- 277. 25, Tibi ne comcediam, quam 
seism , non dclieem ? Adde CtEctituto apud eumd. 
277. 29. et Luciliwm i&i'd. pectus apud eumd. ibid. 
Qua re alia ei crimine inimicorum effugere possis, 
delica. Ftaut. Mil. gler. 3. 2. 3G. Ut te ipse me di- 
risse delices, postea sagina ego ejiciat e.ellaria. h. e. 
stalim ac tu indicabis me diiisse. 

DELlQEOS vel delicuus,_a, um, adject, a delin- 
quc, ul re.liqu.tis a reltnifuo, significat defieiens. mi- 
noT, ut esponit PauJ. Bias. p. 73. 10. Mull.: ve te- 
res enim delinqucre usurpabant pro de Si cere. Flout. 
Cas. 2. 2. 31. Sine tenet, sine quod Iubet id facial, 
quoniam tibi nil domi deliquura' St. Farro 7. L. X. 
ll>6. Miill legit delicuum, el statim base addit: De- 
licuum dictum ab eo, quod deliquandum non sit, 
ut turbid a quae sunt deli qua ntur, ut liquid a Saul. 
Aurelius scribit delieuum esse ab liquido; Clau- 
dius ab eliguato. V. DELICUS, 

DELlRAIHENTUM , I, n. 2. delirium. Float 
Amph. 2. 2. 64. Haec quidem deliramenta loquitur. 
Adde eumd. Men. 5. 5. 21. et Copt. 4, 4. 67.; 
Plin. 2. J5ris(. na(. 7. 5. (17).; Fronton. 2. .£p. ad 
C*a?s. !•: et Prudent. Apolheos. 200. 

DELlR.iTlG , otils, f. 3. a if, delirare (de et lira). 

L) Proprie est deeb'natio eitra Bulcum, idest a re- 
cta via. Plin. 18. Hist. nat. 20. 49. (180). Quod va- 
cant lirare, operientea semlna, unde primum appel- 
lata deliratio est. 

II.) Translate. CU. Senect. li. 36. Ista senilis 
stultitia, quas deliratio appellari Bolet, senium le- 
vium-est , non omnium. C[. eumd. % Divinat. 43. 
90. Plin. 6. Ep. 15, 4. Aliena deliratio aliquantum 
frlsoris attulit. 

DfLlRlTAS, His, t. 3. deliratio: sed occurrit 
translate tantum. Laberius apud Ifon. p. 490. 21. 
Merc QuEuam mens , que deliritas tds suppilato- 
ret, facit cum cano eugio puellitariT 

DElIrIUII, ii. n. 2. occurrit transtste^laijttielfit 
ey alieaado mentis, deliratio. Cels. 3. 18. extr. Ali- 
ifu»ndo et metu delirium nascitnr. Adde eumd. 2. 8. 
an it med- 

DfiLlRO, bs, 5ri, Itum, are, n. i. (de et lira). 
Part. Belirans JL — Delirare proprie est a sulco 
evagari. F. LIRO. 

L) Proprie, sed generatim, est a recta lima defle- 
ctere. Juton. Edrll. 16. ll.'angulus aiquis Partibus 
ut coeat, nil ut deliret amussis. 

II.) Translate est a recta mente declinare, insani- 
re. Flatit. Amph. 2. 2. 157. Hsec quidem nos de- 
lirantes facer e dictis postulat. et ibid. 96. Nulla res 
tarn delirantes homines concinuat eito. scilicet quam 
atra bilis. Ter. Fkorm. 5. 8. 8. Delirat miser timo- 
re, Lttcret. 3. 454. delirat linguaque mensque. Cic. 
1. vff. 27. 94. Falli, errare, labi, decipi tam dede- 
cet, quam delirare, et mente captum esse. Id. 1, 
Nai. D. 34. 94. Desipere, delirare, dementem esse. 
Id. 1, Divijiat. 18. 35. Ut rear in eitis iotam E- 
truriam delirare. Horat. 1. Ep. 2. 14. Quidquid dc- 
lirant reges, plectuntur Acnivi. Id. i. ibid. 12. 20. 
delirat acumen. Sueton. Vesp. 5. Quod adhuc se 
mentis compote deliraret. 

DELlRUS, a, um, adjecl. In Not. Tir. p. 97. te- 
gilur delerus, quia fortasse ad Grsecum etymon \ij- 
co{ Tespicitur. — Comp. neutr. gen. Delirius in En, 
— Ceiemrn deliruB translate tantum occurrit ( V. 
DELIRARE ejusque derivata), et est qui a recta 
mente , quasi sulco seu lira , evagatur . insauiens . 
mente captus: et dicitur prasertim de senibns, qui 
ob & la tern desipiunt. Zucret. 3. 464, Quin etiam 
morbis in corporis avius errat Ssspe animus ; demen- 
ril enim deliraque fatur. Id. 2. 9 So. Quod ai dcliia 
nac furiosaque cernimus esse. Cic. 2. Or at, 18. 75. 
Multos se dcliros senes ssepc vidisse. Id. 2. Divinat. 
6h. Mi. An tu censes ullam anum tam deliram futu- 
raro'? Marat. 2. Sat. 3. 107. Delirus et amens. Id. 2. 
Ep. 2. 126. scriptor delirus inersque. Adde eumd. 2. 
Sat. 5. 71. et 3. 293. ; et Sueton. Ifer. 33. Zactant. 
J. 18. a med. yuo qiiid delirius dici possit, non vi~ 
Jco. e.t ibid. 19. a med. Plane contenderim, numquam 
quirqu£tn Qiclum esse in rebus kutnanis delirius. 



— 54 — 

DELItSO, es, ere, n. 2. (de et lateo) abscondor. 
Oceurrit tantum Part. pr^s. Dttitens apud Plin. 
36. Hist. nat. 1. 1, (3). Spatia montis in eubiculo 
delltentia. Sillig in novissima edit, legit dilataniia f 
a dilata. — Ceterum V. voe. seq. 

OEl.lTESCO, Irtescis, 1ML htescere, incboat. n, 
3. (lateo). Part. DeUtcscens I. — Delitesco est oc- 
cultor, lateo (It. occulta? si. naicondersi ; Ft. se ca- 
cher : se tenir cachi, cesser de se monlrer ; Hisp. 
esconderse ; ocuitarsc; Germ, sich Vfrbergen } ver- 
stesken.} Angl, be concealed, $culh } lurl). 

I.) Proprie. Plaurt. Bud. 2. 5. 9. Delimit mala 
pu?lla. Of. Ccel. 25. 62. t T l eo mitterct amicos, 
qui delttescerent, deinde repeote prosilirent. Id. % 
Jfat. Z>. 20. 52. Delitescit Stella. Stai. 3. Siiv. 1. 71. 
Delimit cfelum. Cic. 2. JVat. P. 49. 126. Bestir in 
cubililjus delitescunt. Cass. 4. B. G. 32. hoates in 
silvls. Virg. 2. .En. 135. Limosoque lacu per no- 
ctem obscurus in ulva Deiitui. Id. 3. G. 416. Sape 
sub immotis prssepibus aut mala tactu Vipera deli- 
tuit, ete. Ovid. 3. Amor. 1. 55. loquitur Elegia. 
Quin eao me meroini. dum cuslos savus abiret, An- 
cjIIee missam dclituisse sinu. Sueton. Claud. 5. Ti- 
berius in CamnaniB sccessu delltescctis. Adde Cuvt. 
3. 8. 10. 

II.) Translate. Cic. 4. Acad. (2. pr.) 5. 15. Esor- 
tus est Arcesilas, qui constitutatn philosopkiam ever- 
teret, et in corum auctoritate delitesceret, qui negas- 
sent. quidquam scirl, aut percipi posse. Id. Tull. J 
33. Hi - scopulo atquc sa\is pro portu station eque 
utuntur. Nam in dolo rnalo rolunt delitescere. Id. 
Balb. 2. 5. Non in allquo impudenti mendacio deli- 
tuisse - dicitur. Id. Ctscin. 21. 61. Cave, in ista 
tam frigida , tam jejuna calumnia delitescas. Adde 
Quintil. 10. 5. 10. et 12. 10. 15. 

DfiLTTlGO, as, are, n. 1. vehementer liiigo. He- 
rat, Art. P. 94. Iratusque Chremes tumido delitigat 
ore. 

DELTTORj Oris, m. 3. qui delenlt, h. e. delet, tol- 
lit, oblitterat. Accius in Atren, apud Priscian. 9. 
p. 873. Putsch. Epularum fictor, scelerum fratris de- 
lit or. 

DELlTUS, a, um. V. DELEO. 

DELlTtJS, a. um. V. DEL1NO. 

DELIXUS, a, um, adject, eliius. sive multum eli- 
ius. Toi a Lerico expungenda; occurrit enim tan- 
tummodo in Not. Tir. p. 151. 

DELOGATIO, Snis, f. 3, lunatic. Cxi. Aurel. 2. 
Tard. 1. Ankuloruin delocatio, 

DELO>"GB, advcTli. de lonae, procul. Fulgnt. in- 
terpr. Izai. 49. 1. Audite IeisuIee, et altenditc populi 
delonge. Adde ibid. Exod. 20. 21., Deuter. 2!). 22. 
et alibi. Isid. to. Orig. i. Et delonge venientia con- 
tempi etur. 

DELOTUS, a, um. V. DELAVO. 

DELPBlCA, b, f. 1. V. DELPUICL'S in 3n. 

DELPHlCE, adverb, more Delphici oracnli. Var- 
ro apud Non. p. 141. 5. Merc. Quid aliud est, quod 
Delphice columna litteris suis a7«v ft^Bs*, etc, "J 

DELPHfLCS, a, um, adject, ad De-lphos perti- 
nens : V. OXOM. Hinc Mensae delphiCE e marmore 
apud Cic. 6. Ferr. 59, 131., Ft. e. factse ad similitu- 
dinem ejus, in qua Delphis in templo ApoUinis Py- 
thias insidebat o taenia faciens. IS" am ea forma ela- 
borata mensa donis maiime ApoUinis Dclphici dica- 
batur, eratque in pretio in ditiorum sedibu'% — Qua- 
le et 

Belphica, as, f. 1- absolute, substantive rum mo* 
re, dicitur, Martial. 12. 66. ArgenLum atque aurum 
non simplex Delphica purtat. Inscript. apud Maff. 
Mus. Fer. 83. 2. decima c. F. CANnraa SACEados 
MAtrts Deum djsl,F[cam (ita pro Delphicam) cvm la- 
hibvs et cifitunBis ipro ceiiolariis vel ceriolaribus) 
K, xxxvi. Alia apud Ore.il. 3094. vriferS! tkiev- 

I.E5 - DOKC1 EELrHICAE AEHEAE tVSI OMSl CVLTV EK- 

OKNATAE - KOKUKATi STlflt, Use inscriptio est apud 
Gruter. HI5. 8. Frorop. in Vanialicih I. 1. c. 21. 
A£*A.piita ta'v TpiTtcSa SW&OWIt 'Pufictloi, ir.sl irpw- 
tov iv AiXpdi^ yiyavt. Delphicam vocant Roman! 
trlpodem, qui Delphis primum est factus. Similis o- 
mnino est nostris trlpodibus. quibus in lavandis ma- 
nibus quisque utilur domi suae. plin. 34. Hist. nat. 
3. 8. (14). hac eadem ratione cortinas Delphicas di- 
xit. 

DELPIliN, Tnis, m. 3. et Delphmus. i, m. 2. $&r 
piv el %skp:q. Delphis pro delpkir. in recto singu- 
lari usus'patur ab Avien. Aral. 1699., et conSrmat 



DELTOT0N 

Servius ad Virg. 1. G. 161. — Delphina accusal, 
Grsecse positionis apud Ovid. V, infta 1. — Delpbi- 
nuffl pro delphinorum legitur apud Firg. 3. JE-n. 
428. et 8. ibid. 119.; et Propert. 3. 15. 25. — Ce- 
terum Deiphio 

I.) Proprie est piscis marinas, vel potius belluu 
omnium animaliuni velocissima, etiam terrestrium 
et votucrum. ingentis et pooderosi capitis, pro voce 
gemitum edens similcin humano, ore multum infra 
rostrum, medio pane in ventre, lingua mobili, brevi 
atque lata et suills simili, dorso repando, rostro si- 
mo. Parit catulos decimo mense, interdum binos, et 
uberibus nutrit, sicut balfEna: adolescit celeriter et 
tricenos annos vivere traditur. Arnica est homini, ct 
musicee el prscipue hydrauli sono. A Plin. 9. Hist, 
nai. c. 8. unde hsc sumpsimus, et Gell. 7. 9., et 
Plin. altera 9. Ep. 33., et Solin. 12. eiempla nai- 
rantur delpbini puerum ardenti amore depereuntis ; 
coliudentis, et dorso suo medio mari gestantis ac fi- 
deliter referchtis ad littus. Simonis nomine si ap- 
pelietur, accurrere et piscatoribus operam suam n;i- 
varc, Plin. ibid, tradit: quse omnia Solin. qucque 
ibid, narrat. Cic. 2. Divinat. 70. 145. Cum viderinl 
delphinos se in portum conjicientes, tempestatem si- 
gniticarl putant. Ovid, 2. Met. 265. nee se super a?- 
quora eurvi Tollere consuetas audent delphines in 
auras. Id. 3. Iris!. 10.43. Pandi delphines. Id. -i. 
/^st. 113. tergo dclphlna recurvo. Id. M. Set. 237. 
Frenato delphine sedens, Adde eumd. 1, ibid. 302. 
et Firg. 8. Mn. 673. (ubi riefphtnes); Ovid. 6. Met. 
120. (ubi delphina): Firg. 8. Eel. 56. (ubi deiphi- 
nas)] Pen. 1. 91 et Fal. Flacc. 1. 131. (in quibu* 
parilcr est delphin, inis); Juvenal. 10. 14.. Curt. 
8. 9. 9. et Gell. 7. 8. (in quibua est delphinuz). — 
Delphinum silvis appingere, fiuctibus aprit/m, pro- 
verbii genus apud Horat. Art. P. 30. de eo dictum, 
qui ea dicit, aut facit. quibus nunc non erat locus, 
ut Id. ibid, ait v. 19, — In Circo delphinorum si- 
mulacra fuere supra columnas consplcuo loco posi- 
ta , ad omen celeritatis et ad ornatum. Juvenal. 6. 
589. Consulit ante phalas delphinorumque colum- 
nas. V. Panvin. 1. i. de Circensib. r. 14., et Mus.. 
iorbon. T. 8. tav. 28. p. 5. 

II.) Improprie, ^ f. Est hoc nomine sidus no- 
vera stellis constaas, in parte cslij qua^ dicitur zona 
torrida, inter Aquilam ct Pcgasuiu : dc quo alii fa- 
bulantur, connilia.-LSe Nep'.uno nuptias Amphitrites : 
alii unum esse ev Jts Tyrrhenis nautis. qui Baciimin 
abducere eonati ab eo in hnjus generis piscea muta- 
ti sunt I.V, Ovid. 3. Met. ti30. et seqq.): alii fuisse 
ilium, qui Ariona cicepit a nsutis in mare proje- 
ctum. Ond. 1. Fast. 457. Interca Dclphin , ciarnni 
super fequora sidus Tollitur. V. Hygin. 2. ^s£ron. 
17. et 3. ibid. 16. Adde Ovid. 6. Fast. 720. et 471. 
et Hrgin. 3. Astron. 16. (ubi delphin, inis); Far- 
ron. a. R. R. 5. 13., Colum. il.R.R.2. 45. et Au- 
son. Eel. de. sign. ccel. 4. (ubi delphinus, i). ^ 2. 
Qua s FUme, memo rat delphinas mreas in machi- 
na bydraulica 10. 8. 1. Schneid., creduntur esse pon- 
dera quasdam similia iis, quse norologiis appendun- 
tur; ita dicta quia delphinns capite est crasso et gra- 
vi, ut dictum est : vel fortasse a figura. ^ 3. Eadem 
ratione delphinos vocat Plin. 33. Hist. nat. tt. 53. 
(147). ornamenta triclioiorum , leetorum, vasorum 
ei auio. argento, vel feie. 

DEl.PHlXtlLUS, i, m. 2. deminut. a delphin , 
parvus delphin. F. CARD1M3LTJS, ubi delphinulus 
improprie occurrit eo sensu, quo dictum est in DEL- 
PHIN sub II. 3. 

DELTA, be, f. 1. vel etiam indecl. 8=">-Ta, nomen 
quartse Grserorum litterse , hac figura A . Auson. 
Technnpagn..Edyll. 12. de lift, ■monosyll 14. Non 
formam , ac vocem deltse sero Romuleutn D. — Ila 
etiam vocatur pudendum muliebre, quia delta: figu- 
ram habet, Auson, epigr. 12tf. 3. Muliebre mem- 
brum quadrianguium cernit; Triquetro coactu delta 
litieram ducit. 

DELTOTON, 1, n. 2. AAtmto'v, signum cseleste 
septentrionale supra caput Arietis : tribus prtECipuls 
st ell is constansjita dispositis, ut triansularem for- 
mam et Graca A figuram efSciant (unde et no- 
ment: ita tamen ut una e<: tribus lieeis brevior sit, 
ut est apud Cars. Germanic. Aral. 236. ct Manil. 
1. 352. Docet autem idem Germanicus boe sidcie 
signiBcari JEgyptj earn reaionem, quae Delta dice- 
batur ( F. DELTA in ONOMO, vel potius ipslus Siji 
brachia earn figuram formantia. Alii dlcunt esse Si- 



DELUBRUM 

cilia m , quEE trlquetra est, sacratam in cado a Cere- 
re : alii esse sisnurn, et veluti ornamentum additura 
a Jove capiti Arietis, quod obseurius est, ut magis 
conspicuum appareret. Cic. Aral. 5. DcltotOQ dicere 
Graii Quod soliti , simLLi quia forma littera claret. 
Adde Fygin. 3. As Iron. 18.; et Auson. Eel. de 
sign. cwl. 4. 

DELCBRUM, i, b. 2. sacra sedes, templum. Varia 
est hujii! vocis origo, et prima sentcntia. Alii dicunt 
esse fustem deitorafnm, h. e. decortkatum, vel de- 
dolatum, que in von crab an tur pro deo. Alii a delua 
tie ri van*., ut sit Ions decurrens ante templum, vel la- 
6nim in vestibulo positum, in quo adoratuti lavent 
quo puriores accedant ad deos (V. Martini Etimol., 
et Isid. 15. Chig. 4. 3.), ut pollubrum est a poUuo. 
Alii templum esse do cent, in quo del Bimulaerum 
dedicatum sit : ut queruadmodura ubi candcla poni- 
tur, candelabrum , sic quo loco deum pouant, del/u- 
brum. Aiii templum esse, ubi phira numina simul 
sunt constituta , ut Capitoiium , quasi dels phiribus 
sacrum, vcl quasi locus mullarum cellarum seu se- 
dlum sub >jno tecto a deluvio pluviae munitarum (ita 
toi defiuitur ab Auci. de propr. et differ. 'Lat. ser- 
memis apud Gothofr, p. 1302.) : aut ubi prater je- 
dem area sit assumpta deorum causa, ut in Circo 
Flaminio Jovi St* tori. Festus, Farro, Cincius, et 
Mas&ur. Sdbin. apud Servium ad Firg. 2. Mn. 
-225, ct ad 4. ibid. 56.; item Macrob. 3. Saturn, 4. 
et Ascon. ad Cic. Divot, in O. Ctscil. 1. Hlnc Cic. 
3. Nat. D. 40. 94. Est mihi tecum pro aris et focis 
cert amen, et pro deorum templis atque delubris. Adde 
eumd. 3. Cat. 9.22. - Ceterum universim de omni 
sacra fede occurrit — a) Raro admodum in singu- 
Jari numero. Plant, P&n. 5. 4. 2. Dclubrum qui bo- 
die ornatum eo visere venit. Cic, Arch. 8. 13. Smvr- 
nsei delubrum Humeri in oppido dedicaverunt. Liv. 
29. 18. Noctu audita e* delubro voi est: Abstine- 
rent manus : deam sua tcmplo defensuram, Adde 
Firg. 2. Mn. 410. ; Sueton. Fiiell. 8. et Juvenal. 
13. 69. — 6) Sspius in plur. num. Lueret. % 352. 
Nam sspe ante defim vitulus delubra decora etc. 
Cic. 2. /.egg. 8. 19. Con struct a a pat rib us delubra. 
Id. 2. Verr. 5, 14. Delubra sanctissimis religionibus 
consecrata depeculatus est. Id. Arch. 11. 27. Delu- 
bra Musarum colere. Firg. 4. .En. 56. Principio de- 
lubra adeunt, pacemque per aras Eiquirunt. Adde 
Lueret. 5. 1200. et 6. 1271.; Cic. 2. Stttt, D. 60. 
150. et 3. ibid. 34. 84.; Sail Cat. 11. et 12.: Liv. 8. 
33.; Firg. 2. Mn. 248. et 8. ibid. 716.; Horat. 3. 
Oi 5. 19. et 1. Set. 6. 35, ; Val. Fkicc. 7. 179. et 
2. 188.; Juvenal. 3. 13., 13. 107. et 18. 84.; et Plin, 
Paneg. 3. ct 52. 

DELUCTATIO, Gnis, f. 3. luctatio. Orrurrit trans- 
late lantum apud Capell. 5. p. 139. loquitur Rhe- 
tor ica. Et viribus gloria m deluctationis annua, 

DfiLUCTO, as, avi. Stum, are, a. 1. <de et lucto) 
est idem f<»re quod lucior, et occumt 

A) Activa forma. Plant. Trin. 4. 1. 20. Quibus 
srumnis deluctavi, filio ilum divitias qtisero ! Al. leg. 
quanlis cum cerumnis/ a tit cluciayi, ut vetus editiu 
Nonii, sed Mercer, p. 468. 29. legit deluctavi. Rur- 
sus Flaut. apud N>m. ibid. Quid multa verba? plu- 
rimum dcluctavimus. Jfferr.er, legit luctavimus. 

B) Deponends forma drluc tor apud Flaut. Pers. 
I. 1. 4. Cum Autfeo deluctari tnavelim. 

DELUCTOR, Sris. V. voc. priced. 

DELCUIkICO, as, S\% Stum, are, a. 1. (de, ludus, 
et facio) est illudo, irridco, decipio. Plaut. hud. 1. 
i. 59. Deluilificavil me ille homo irdignis modis. 

DELtDO, dis, si, sum, dere, a. 3. (de et ludo). 
Part. Belusus sub A. I. et II. — Deludcre duo di- 
versa sismiiicat prout A) Pr^pos. de verbi vim sim- 
pliciter augel, aut S) Actionis Qncm significat. 

.4) Si praspos. de verbi vim simplicUer auget, de- 
ludere est luderc, iUudcre, decipere. 

L) Proprie de hominibu*. Ter. Andr. 3. 4. 4. De- 
ludere aliquem dolis. Id. ibid. Cbivis facilius passus 
Jim, quam in hac re, me dcludier. paragatje pro deln- 
di Cic. Rose. Am. 9. 26. Primo rem dillerre ac pro- 
crastinare ctEperunt; deinde aliquanto lentius; nihil 
isere, atque deludcre. Virg.%, Mn. 344. Hoc uno 
response animum deiusit Apollo. For at. 2. Sat. 5. 
55. plerumque reeoclus Srriba ei Quinqueviro cor- 
■toih deiudet hiantcm. J'at. Flacc. 6. 210. Castor de- 
ludit anhelos. Ovid, ffalicut. 23. Clausus rete lupus, 
Tjuamvis inimanis et accr - in auras Kmlcat, atque 
dQlos saltu deindit inultus. 



— 55 — 

n.) Translate de rebus. Propert. 2. 12. 31, Terra 
prim falso partu deiudet arantes. Firg. 10. Mn. 
642. Aut quie snpitos dcludunt s omnia sensus. Ovid. 
8. Met. 826. petit ille dapes sub imagine somni Eier- 
cetque cibo delusum guttur inani. Pfuedr. 5. 6. Spes 
me deiusit. Id. 3. 18. Delusa spes. 

S) Quum prspos. de actionis fluem eigniQcat, de- 
lodere est ludere desino. Farm apud Plin. 36. Hist, 
nat. 27. 69. (202). Cinis liuvus potus medetur: li- 
cet videre gladiatores, quum deluserunt, hac juvari 
potione. h. e, cum pugnando merobrum aliquod ita 
laeserunt, lmnrunwe, ut pugnare amplius non poa- 
sint. 

RELUMBATTIS, a, um. V. DELTJMBO. 

DfiLUMBIS, e, adject, (de et lumbus) lumbis de- 
bilis. 

I.) Proprie. Plin. 10. Fist. nat. 32. 51. (103). Co- 
turnii prsegravem, aut delumbem sese simulans. 

n.) Translate. Peri. 1. 104. sutnma delumbe sali- 
va Hoc natat in labrif, h. e. onenre, molle, fractum, 
paktxtKv. Sidcn. 8. Ep. 1C. Dictio eiossis, tenera, 
delumbis. V. ct DELI.iiiS. 

DELTJMBO, as, avi, Stum, are, a. \. (de et lum- 
bus ). Part. Delumbatus I. et II. — Delumbo est 
lumbos frango, ideoque debilem reddo. 

I.) Proprie. Plin. 23. Fist. nat. 4. 7. (36). Qua- 
drapede delumbata. — Figurate in re venerea, et 
quidem absolute, Commodia>n. 16. Venus, cui eon- 
juges vestra; delumbant. h. e. in etijus honorem loiu 
lasemaquc Tracts iumborum crispitudinc fluctuant. 

II.) Translate. ^ 1. De inanimis est curvare. 
Plin. 19. Fist. nat. 6. 33, (lO'J). Delumbata: radi- 
ces. Fitruv. fi. 3. 9. Schneid. Supra coronas cuna 
lacunaria ad circiuum delumbata. h. e. curva quidem, 
sed non ad perfectam rotundationem, humiliter con- 
fornicata, ut Philander e^ponit. ^ 2. De oratione 
est nervos recidere. Cic. Oral. CO. 231. Nee rainutos 
numeros sequens, cone idat delumbetque sententias. 

DELUO, lais, IDere, a. 3. duo signiQcat, scilicet 

A) Si est ideetkio idem est ac lavando detergeo. 
I.) Proprie. Cato R.R.M&. Laserpitium aceto de- 

luito. Al. et ipse Schneid. leg. diluito. Celt. 4. 15. 
sub fin. Alvus aqua mulsa delui debet. 

II.) Translate. Liv. 4, 14. et Plin. 2. Ep. 11. De- 
luere crimen. Al. raftius leg. diluere. Gell. 15. 2. 
ea;(r. Si quid in animo vel frigid* tristitis, vel tor- 
pen tis vereenndise fuerit, deluamus. 

B) Significat etiam solvere a Sia^vicu, si creditur 
Paul. Diac. qui ait p. 73, 15. Mull. Deluit, sal- 
vit,_a Grffieo CM^iist*. Et Gloss. Labb. Deluo, xct- 
Tfflsi X wm. li^ik^iop-ai. 

DELCSlO, unis, f. 3. actus deludendi. Arnob. 4. 
1. Delusio minimum. 

DEl.CSOR, oris, m. 3. qui deludit, vel irridet. 
Cassiod. Complex, ad ep. Jud. 4. Memores eos dicit 
esse itebere, ultimis venire temporibus dclusores. 

DfiLTj'STRO. as, are, a. t. (de et lustro) plane ac 
cum bono eventu tustro. April. Ferb. 84. Si qms 
inalevolus devuiaverit hominem, licrbce asparagi a- 
g res lis radicc sicca cum aqua [out ana delustiabis 
eum, et rcsulutus c-ril. 

DKl CSL'S, a, um. F. DELUDO. 

DELUTAMEStUM. i, n. 2. F. LUTAMENTUM. 

DELUTO, as. are, a. 1. (,de et lutum) duo diversa 
signifleat, scilicet 

A) Est luto obduceve. Cato R. R. 128. Si habita- 
tionem delutare vis. 

B) Item luto detergere , lavare. IHciys Cret. 3, 
24. Mandata cura Phoenici super Priamo, ut deluta- 
re tur. 

DEMADEOuefrectius 

DfialAUESCO, descis, JQi, descere, inchoat. n. 3. 
madidus fio. Ovid. 5, TVist. 4. 40. Et te flente suos 
demaduisse sinus. Al. leg. emaduisse. Scribon. Com- 
pos. 73. Eudeiu vase cuquuntur, donee demadescant. 
V. Catonis similem locum lu CO-MMAUHO. 

DEM.4G1S, adverb, yalde magis, ut iVon. p. 98. 
19. Merc, interpretatur. Ztictltus ibid. Novisse aje- 
bat solos ee densa»is istos Bt nimbo austcllos. — 
Quod apud Paul. Diac. p. 71. 9. Mi'ill. legitur De- 
magis pro minus anliqui dice bant, quid am suspi- 
c an tur legendum nimis pro minus. Sic Gloss. Labb. 
Demagis ffSoSoiic. 

DEMAND.iTfO, onis, f. 3. idem fere ac eommen- 
datio. Tertutl. Resurr. earn. 48. Apostolus sum- 
mam et sui evangelii, et fidei illorum in dominiciE 
mortis el resurrection i; demandatiune concluserot. 



DMEKS 

DfiMANDATUS, s, um. V. voc feq. 

DEMANDO, as, Svi, stum, are, a. I. (de et man- 
do). Part. Bemanda.tus I. — Demandare est aliquid 
in mnuus alicui tradere (F. MANDO sub init.); at- 
que adeo cummittere, in totum committere, concre- 
dere, commendare (It. commetrere^ raccomandare; 
Fr. eon/ter, rentetfre, recommander ; Bisp. cwt/wrj 
recomendar ; Germ, anvertrauen , anempfehlen; 
Angl. to commit, entrust, give in charge). 

I.) Proprie de hominibus. Liv. 3. 36. Coram eo- 
rum nominatim legatis triliunisque demandabant. 
Id. 5. 27. Plures pueri unius curaa demandabant ur. 
Sueton. Cces. 76. Demandare curani RuGoui. Id. 
7\b. 51. Quibus ea funeris cur am demandarat. Id- 
Claud. 23. Demandare alicui jurisdictionem. Id. 
Aug. 10. Demandatum bellum tertio mense confecit. 
Id. Cal. 41. Prorime coilasori demandata vice sua. 
Id. Ctssi 83. Demandare testamentum Virgini Ve- 
stali. Id. Tib, ft. Lacedxmoniis puhlice demandatns. 

II.) Improprie de locis. ^lieton. Cal. 9. Ablegare 
aliquem ob seditionis periculum et in aliquam civi- 
tatem demandare. Ct eumd. Oth. 3. et _Ter. 35. Ju- 
stin. 2. 12. Conjuges liberosque, cum pretiosissimis 
rebus, abditis insulis demandant, h. e. recondunt. 

DEMANO, as, are, a. 1. (de et mano). Part. De~ 
manans et Demanaturus. — Demano est deorsum 
mano. Catull, 51.9, Lingua sed torpet , tenuis sub 
anus Flamma demanat, Gell. 17. 11. Potum detlnere 
ad pulmonem , eoque humectato demanare per enm 
et eonfluere in vesiram. Alii leg. dimanare. CapelL 
5. p. 150. Finitiva superest quistio de scripti am- 
biguitate demanans. Pore. Lutro in Catil. 29. Quan- 
tam vim libidiais atque impudirilise per omnium d- 
vium cubicuia esse credilis demanaturam? 

DfiMAHCHlA, je, f. 1. iqpaejiat, dignitas et of- 
Beium demarchi. Inseript. inferioris nots apud 
Gruter. 439. 6., qu=e est apud Ore It, 3H01. imtiTn 
cokcbssiasi DinL^HcmA. Alia apud Murat. 19S9. 4^ 
qua est apud Oreii. 3800. hkbcvlj ijvicto p. viiKQ. 
bsstitvs (ft. e. Vergilius Restitutus) ob i>sig\bm 
kvmems (heic profeeto vox aliqua deest) hokohs 

BSJ1ABCH1AI PEHTVKCTTS ASBICVLAM ST. {h. e. 3t4- 

tuit). — NB. De eogaom. Rom. F. ONOM. 

DEMABCHlSO vel demarchiio , as, are, n. 1, 
^nina.syjX,u> , demarchiaa dignitate atque officio fun- 
gor. Occurrit tan turn Pan. Demarchisans in In- 
script. apud Jtfommsen. Inscript. Neapol. 2454. c. 

KEnBACIO MAEC. BOIHAJiO BliMABUnSjUhTI II. V[H. ALt- 

MSMOaTM (Jvakt. etc. OrelUus Inscript 3720. ali- 
ter omnino iegit : sed cum itf ommsenM consentiunt 
Borghesi in epiitola ad cl. /W Janet to d. d, 7 De- 
cembr. 1937., ^ujusd'n. Gervasio, Sopra un'iscrt- 
lione sepolcrale osservaaioni , dfapoli 1S37. p. 28., 
et ffen^en Inscript. p. 400. Contra Martorelli Thee, 
calam. p. txix. legit: Herbacio Mac. Boraano De- 
marcbo Neapali. 

DKMARCHUS, 1, m, 2. Zniiapyts, guasi priaceps 
populi, idem (ere ac deraiurgus: a cr : jiOi populus. 
et a-pyiav prineeps ; est apud Grjecos. qui apud Ro- 
manos tribumis pie bis, aut huic valde siruilU. Plaut, 
Cure. 2. 3. 6. Xec agoranornus , nee demardms . net' 
cbomarcbus. Spartiin. ffadrian. 19. Per Latina op- 
pida dictator et aedilis et duumvir fuit: apud Neapu- 
lin demarcbui. F, et voc. priced. 

DEMATRlCATCJS, a, um, partkip. ab inus. de- 
matrtco, h. e. sanguinem e matrlcaE vena emitto. 
Feget. 4. Feterin. 7. 3. Admusarii ri cohibeaniur a 
venere, nisi dematricati fuerini, cscari s»pe dicun- 
tur. 

DEMATCRO, as, Svi, are, a. 1. (de et maturol 
maturo , mature perficio. NtnxH. .Uajorian. tit, 3. 
Ut adhibfto consilio sibi eligant defens'orem, factuni- 
que dematurent, ut sub hac solemnitate desideria ur- 
bium singularum ad nostram mansuetudinem diii- 
gant. 

DEMEiCGLUM, I, n. 2. descensus In loca tub- 
[erranea. Apul. 6. Met. sub init. Proserpfnse nuptia- 
rum demeacula. 

DfiMEJO a^suju Gloss. Lat. Gr. 

DE ME MINI, pro recordor, quidam legunt apud 
Martial. 2. 59. Ipse Jubet mortis dememinisse Ileus. 
Al. leg. te meminisse. Alii dememinisse tnterpre- 
tantur oblivisci. 

DKMENS, entis, adject, (de et mens). Comp. De- 
mentor I,; Sup. iJementissi'mtts II. — Demons e^t 
a mens, insanus (It. pane, %tolto s fuor di senno, de- 
mente; Fr.hors desens, intense, fou, furieux; llisp. 



DEMENSIO 



— 56 — 



irmneato, insano, faluo, loco; Germ, der tton der 
Jerfrtmwig entfernt ist, unsinnig, vsaknsmmg, 
toll, bethort, thoricht; Angl. out of one's mindj 
mad, raving, foolish). 

I.) Proprie tie hominibua. Ter. Mcaut. 2. 3. 16. 
Patria careo deniens. Cic. 2. LHvinat. 55. 111. Qua 
pcrtui bat Lone animi, qua, sanus quum esaet, tirae- 
U.-it ne cveoirent, ea demens eventura esse dicebat. 
Id, i.ibid. 34. 94- Summos viros desipere , delira- 
re, dementes esse dicebas. Jd.-Ks. 20.47. Ego le ve- 
cordem, furiosum. mente captum, tragico illo Oreste 
demeatiorem esse putem. Id. 1, Off. Ik. 83. In tran- 
quillo Lerapestatein adversam optari! dementis eat. 
Id. 2. Phil. 8. 19. Quid est enim dementius , quam, 
quum reipubUcse perniciosa arm a Ipse eeperis , obji- 
eeie altcvi satutaria'! Uorat. 1. Sat. 6. 97. demens 
Judicio vulgi, aanus roTtasse tuo. Adde etimi. ibid. 
10. 74.; Virg. lin 'Ji.; Quintil. #. 2. 91.; et 
Juvenal. 15. I. 

II.) Improprie de abstractis et inanimis. Cic. Ea- 
rusp. resp. 26. 56. Plenus inconsideratissimje ae d&- 
uientissimse temeritatia. JTepos Pausan. 3. Demens 
ratio. Propert. 1. 13. 20. furor, /d. 3. 6. 15. demen- 
tia somtiia. Tibull. 1- 10. 56. Flet sibi dementes tam 
valuisse manus. Adde Ovid, 4. Trist. 1. 101. Virg. 
6. Mn. 2S0. et Val. Place. 2. 204. Discordia demens. 
Horat. 3. Od. 19. 23. Demens atrepitua. Id. 1. ibid. 
37, 7. Dementes ruinae. Vol. Place, 6. 474. demena 
alieni eura perieli. Plin. 2. Bint. nat. 23. 21. (85). 
Id voile, psene dementia otii est. 

Homonym. Quidam putant amzntem et de- 
mentzm ita distingui, ut omens dicatur, qui omni 
prorsus ratione caret; demens vero sit, qui non est 
quidem mente Integra, relinet tamen aliquid decom- 
tunni vilee ratione. Verum doc discrimen nimis e*- 
quisitum vldetur. /-'.AMENTIA, et DEMENTIA init, 
DEMENSlO, urns, f. 3. demetiendi actio, ut De- 
mensio quadrati, Cic. 1. ruse. 24. 57.; ubi taraen 
pleiique alii lcguut dtrnensio. Juson. episf. 5. 11. 
Millia bis non gen I a jubet demensio leguio. 
DEMENSUS. a, urn. V. DEMETIOR. 
DER [ENTER, adverb. Sup. Dementissime . — 
Dcmentei est stullc, dementi urn more. Cic. 3. Cat. 
S. 2. Tanta res laui dementer crcdita. Ovid. 4. Met. 
250. Tabuit ei illo dementer amoribus usa. Seneca 
4. Bentf. 37. ex!r. Dementissime tealabitur , qui tu- 
torem Slio reliquerii pupillorum spoliator em. 

DEMENTIA, s. f. 1. (de el meus^ amentia, insi- 
nk CIt. pazzia, follia; Fr. demence, folic; »^P- 
demeiuia, focuro: Germ, die Geisledobwesenheit, 
dv JFuhnsinn. die Jlflserei ; Xnzi. madness, folly, 
fouiUhnett). Oc'currit - a) Geueratim. — In sin- 
6 illari numero- Cic. i. Tuic. 3. 10. Animi affecuo- 
usm lumine mentis carentem nominaverunl amen- 
tia tn eamdemquc d e m e n t i a m . Ter. .hlelph. 4. 
7. 40. Hanccioe vilam? bovine mores 1 banc de- 
mentiam? LucreL 1.705. -Eijua videlur enim de- 
mentia dicere utrumqne. Cic. 4. Cat. 10. 22. Homi- 
nes defncnlia aliqua depravati. Cces. 4. S. G. 13. 
IkspecUre dum bustium eopi* augcrentoi, samrns 
dementi is esse judicubat. Adde eumd. 1. ibid. 40. 
AucL B* Afr. 9. Tanta homines case dementia, ut 
mallent regis esse veil is. ales , Sail. Jug. 3. Neuue 
aliud se fatiganclo, niai odium quae.: 1 ere, cittern* de- 
incntiiE eat. Id. Cat. 61 . In fuga aalutem sperare, ea 
Ttro dementia est. Id. ibid. 43. tnconsulte ac velirfi 
per dementiam tiincla aimul agere. Quintil. 7. 4. 30. 
Dcmentiam rationi obstare. Adde jVe^iot. Pelop. 3. ; 
TibaO. i. 2. If.; Virg. 4. G. 4SS. et <J. .Ert.tMl.; 
Horat. Epod. 17. 45.; Ovid. 13. Met. 225.; Justin. 
2.7. 9.; pui'nlti. 7. i. 10.; .Vuefun. .^ug. Ii>.; et 
Juvenal. )0. 233, — Tn rrtuuli numero. Cic. t>- .Ut. 
U. 4. Sed rjus dementias cave ronlcmnas. — i>) Spc- 
tiatim didlur de Lis, qui vein seu publkam, sen fa- 
iniliiirem male ^dministrant ac perdunt. Cic. 7. Verr. 
(7. 42. Esse culpa* isLuis ma\imas avariti;e, majc- 
,tatla, deniPiitiffi. 1ibidinis ; crudclitatis. Pterisaue 
tamen aaptcium e$t vocabulum dementia:. Quin- 
til.'. 3. 2. Act; ones dcmentUe. h. e. in quibus cura- 
tor tictiUiT male a^enti rein suatn. 

D£MENTI0. lis, lirt\ a. 4. (4a et mens) de meri- 
ts c^eo, deliro, "tnsaiuu. Lucre!. 3. 4li4. . inoruis in 
torrtoris avius crral S*pe animus: dementit enim, 
deliraque Tatar. Jactaut. 1. 27. circa med. Instinctu 
diemonla percitus dwnentitj efTertur, insanit. J-pul. 
de Mug. tlontetaa est, se magia in amorem inductam 
dementirf. jil.lcg. domonlare. 



DEMEJfTIOR, iris, iri, dep. 4. valde mentior. 

Tribuunt quidam Jeulejo de Mag.; sed alii legnnt 

dcmenlire. 
DEMENT0 , as , are , n. t. idem quod dementio. 

Zactont. Mart, per stent. 1. ad fm.de fJioctet. Ita 

semper dememabat, Nicomediam studens urbi Roma 

cosquare. V. DEMENTIO. 
d£m£0, as, are, n. 1. Part. Demeans. — Dcmeo 

est deorsam meo, descendo. Apul. 6. Met. Ad Tar- 

tarura Uauesque demeare. Id. 10. ibid. Corpus can- 

didum, quod cslo demeat. Capell 2. p. 38. SpharcE 

ad solarem circulum demeantea. 

D£H3tRgO, res, Tiii, ntum, rere, dep. 2. (de et 

mereo). Est et alia forma de.'nweor, quam V. sub 2. 

b. — Part. Demeritus \.; Demertndus 2. a. — De- 

mereo 4 *» Cam Accusative rei est mereo, lucror 

(It. guadagrmre, mcritare; Fr. gagner . mtriter; 

Hisp. ganar, merecer, meritar ; Germ, i-erdiejw/i ; 

Angl- ta earn, merit, deserve). Plaut. Pseud, i. 7. 

90 Quid mercedis petaaus hodie domino demcretT 
Id ibid, 2. 4. 14. Demeritas dare laetitias. Gell. i. 

8. Lais Corintbia ob elegantiam venustatemque for- 
m's arandem pecuniam demerebat. ^ 2. Cum Ac- 
cusativo persona; est suo sibi mento aliquem devm- 
eire, bcnericiis aliquem sibi conciliare, gratia m ali- 
euius inire. - a) Actba forma. Liv. S. IS. Demc- 
rendi benencio tarn potentem civitatem, numquam 
parem occasioned daturos deos. Omd.2. Art. am. 
25 : > Nee libi sit servos demeruisse pudar. bueton. 
tm 8. 4vunculum in lUspanias adversus Gn. Pom- 
neii liberos subsecutus magnopere demeruit. Colum. 
1 R R 4 8 Matrona amainitate aliqua demcrenda 
erit, quo palieniius moretur cum viro. Al. leg. dele- 
etanda. Piin. 4. Ep. 2- 4. In Regulo demevendo, Re- 
guium imitantur. Mbinov. ud Liv. Hi. Numma 
cullu demeruisse. - 6> Dcpon. forma. Qmnbl 0. 
^ 29 Hoc eum (h. t- Cicero Tuberonem pro Ligar.) 
deme'retur, cujus mala fuerat {causa). Id. I. procem. 
3 Ut pleniore obsequio demererer amantissimos rati. 
Sueton Oth. i. Aureos euubanti cohort! viritim 
dividebat; ncc eo minus alium alia via mililum de- 
merebatur. Adde eumd. FiieU. %., Claud. 40. et 
Pesp 2. Tac. 15. Ann. 21. Plura soe|ie peccantur, 
dum demeremur, quam dum offendimus, 

DEMERGO, da, si, sum, geiB, a. 3. {de et me^o). 
Part Jtem-rqens I.; Demersus in omnibus para^r. 
— Demerge est deovsum mergtt, la profundum mec- 
izo(It affomUre, sommergere; Fr. p longer , mfon- 
cer Hisp. somorgtijar, somor major , samergir, 
Jmndir. echar a lo Mwto; Genu, von often m die 
Tiefe senken, herabstnl&n , venenken; An S l. lo 
plunge in the. wather, sink), .»»«,«* 

I) Proprie — a) Generatim. Lucret. 0. Hi- Ut 
calidis candens ferrum c fornacibus olim Stridit ubi 
in ^lidum pcopere lemcrstatts imbrem. Id. 4. -M2. 
Qus (remorum) demersa liquore obeunt, rcTracU 
video tur. Cic. 1. Divinat. 8. 14. Fuscaque nonnun- 
quam cursans per liLtora cornit Demersit caput et 
fluctuin cervice rccepit. Id. fragm. apud ifort. p. 
474 *'0 Were, Siqivmdo enim nus dcmeisimus, ut 
qui urinantur. aut nihil superum, aut ubsfure adma- 
dmn rernimus, Id. 2. Divinat. 68. 140. Equus una 
, IiKU m deruersus. 1'i.vg. ft 48* »«- Ddphmumque 
i,mdo dem«r«s mquurc rostris tma petaot {naces). 
Ovid. 14. Mel- 015- c> Tusci deuicrsus ilutninis un- 
dis £«ea». 3. if*. Titan i" m F onus in unilai i^ 1 : 
et i'niferi tanluin demerstrat orbis etc. Seneca Thy 
est "lOSO Alius in frusta carpt're, et fen en U bus ahc- 
nis demcrsere. Pel*, i- St. Dcmeisus alto. Jure J. 
ffet. £pit. 40. Demersus in profundum. Suelon. 
Tib 3 Demergere pullos mari. Adde Liv. Epit. til. 
^uclon. $er. 2li. aliquc-m cloacis. Adde eumd. 
Claud 17. JPiff- H- I. 13. pr. lapules in Xibenin. 
Plin. 9. /fist. 'nat. 15. 17. (45). Demergens equos 
innaLantes. Et fl^urale Ml It. V, 62. Deuiergere ke- 
dera Sicnlo iwnto. to»t. 7. 6. Ammas Into cmno- 
ve demergere. - 6) Speeiatim de n^.bus, quae a 
profundo mari psreunt. Juct. B. Alex. 2n. Quum 
- Eunhranor primus prsliurn cornmisissel, et illic 
trircinem hostium psrCoraa^ct ac deinerstssei , etc. 
Id. 31. Constat fugisse ei castris regem ipsum,rece- 
ptumque in navem , et multitudine eoium,qui ad 
proximas naves adnatabant, demerso naviato pensae. 
Adde eumd. 64.; Liv. 36. 15.; Curt. 4. 4. 9., 4. 3. 
12. et 10. 1- 12. ; et Plin. 32. Hist. nat. 2. 6. (tw-i 
et V. ^iiXz£ii.ad Curt. 4. *. °. 



DEMETO 

IL) Translate. ^ 1. Poaitur pro deraittere, re- 
pelire; prseipue apud Poetas. — a) Generatim. 
Liv. 1. 59. Demergere plcbem in fossas Mhaurien- 
das. Ovid. 15, Mel. 105. dapes avidam demersit in 
alnim. Id. 6. ibid. 634. Cibus demersna pectore. 
Plin. 33. .ffist. nat. prwfat. 1. (3) Terra metaUa 
occultavit atque demerait. Stat. 6. rheb. 850. Cclla- 
que demcrsere btimeris, h. e. contracto collo elatis- 
que hitmeris. caput quodammodo abscondere. Co- 
lum. 1. R. R, 18. 1. Jumenta udo demergunt ungu- 
las. h. e. inQgunt. — b) Speeiatim de arboribus. 
Cohim. 3. Jl. R. IS. -2. Pralorto capite et recurvato 
stirpem demergere. ft. e. pangere. Pallad. 3, R. R. 
17. 3, Ramum," terra; capite utroque demerso ; cut- 
vari. Id. ibid. § 3. Truncum in medio iindere eL ibi 
surculos in modum cunei demergere. ft. e. ut flat ln- 
sitio. ^ 2. Metapburi ducta a propria verbi signifi- 
catione : ad rem Ctc. 2. Off. 7. 24. Quamvis enim 
demersa sint leges alicujus opibus, emergunt tamen 
aliquaudo. — a) Generatim. Cic. Sull. 31. 87. Pa- 
triam demcrsam exluli. Cf. JTepot. Dion. 0. Fortu- 
ne, qucm paullo ante eitulerat, demergere est ador- 
La. iforot. 3. Od. 16. 13. coucidit auauris Argivi do- 
nius, ob lucrum Demersa e«idio, Cic. Senect, 21. 
77, Est enim animus ei altissiuio domicilio depres- 
ius et quasi demersus in terrain. — Hue referri poL- 
eat et illnd Justin. 43. 2, 2. Amulius Rbeara iu per- 
petuam virginilaiem demersit. ft. e. conclusit, cusia- 
dia; tradidit, perpetuo virginem esse coegit. — b) 
Speeiatim ile sre alieno , quo quis presaus est. Liv, 
■2. 29. Totam pie be m »re alieno detnersam esse. Id. 
6. 27. Nolint couspici summam sris alieni, qus in- 
dicatura sil demersam partem a parte civitatis. 
DfiMEBlTUS, a, urn. V. DEMEREO. 
DEMERSlO, dnis, f. 3. demergeudi actus- 
I.) Proprie. Solin. 43. Demersio utbium. 
II.) Translate. Macrob. 1. Somn. Scip. 12. sub 
fin. Nee temporal! demersione ueneficium norpetui- 
tatia e\imitur. 

DEMERSO, as, are, a. 1. frequentat. a demcrgo, 
pro quo promiscue usurpatur. Capell. S. p. 285. Ubi 
solis lumen hiec (signa) intravit, qu* cito orta tar- 
dius demersantur, diebus eiiguis nodes efQcit gran- 
diores. 

DEMERSUS, a, urn. V. DEMERGO. 
DEMERSUS, us, m. 4. idem quod demersio. Apul. 
de Mag. Levia sustentatui, gravia demeraui. 
DEMESSUS, a, um. f. DEMETO. 
DEMETATL'S V. DIME TO, et voc. seq. _ 
DEMETlOU, inctiris, mensus sum, met iri, dep. A. 
(de et metior). Part. Demetilus pro demensits si- 
gnificatijne active quiilam tribuunt Ciceroni 2. Nat. 
D. 62. 155. illis verbis: Eorum enim cursus demeti- 
ti maturitales temporum et varietates mutationes- 
que cognovimus. Ubi quidam libri habent dimelati, 
quod et Or ell. retinuif. alii dimetiti. et ibid. 43, 
110. Atque ita demetita signa sunt, ut in tantis de^ 
scriptionibus divina sollertia appareal. .Jiii leg. de- 
metata, Orell dimetata, Demctitus tamen legitnr 
apud Aact. gromat. p. 323. Goes. Alius culiitua est, 
qui et major dicitur, quo area Soe demetita esse di- 
noscitur, qui brachio eUenso toto cubitu capite pra> 
lato se esse demonstrat. — Part. Dsme.nsus. — De- 
inctior est metior, rem totam , quanta est, ra3I1 ™» 
cura eiactaque meusura detinio. Cic. Orat. 12, 38. 
Ut verba verbis, quasi demensa et paria, respondeant. 
OiiintiJ. 5. 10. 124. Nisi inspetlia demensisque sin- 
gulis (neruis). Al. leg. dimensis, Ceterum F. DI- 
METJOR. — ilinc 

Demensum, i, n. 2. absolute, substantivorum 
move, est id quod demensum fuit, paucis de&niu 
cibaria. rer. Pharm. 1. 1. 9. Quod iUe unciatim ra 
dc demenso suo, suum delrudans genium ; comparsit 
miser. Ubi Dtmatus '. Servi, inquit , quaternos nio- 
dios accipicbant frumenti in mensem; et id j^mery- 
sum diccbatur. Seneca,, cui ma^is credo, Ep. 80. 
quinfjue inodioa iis tribuit et quinque denarios. In- 
script, apud Orell. 28*9. servos svoa pvbucos - 
DS-wia-so ABSiOMAto etc. — Hilin joculanter Plaut. 
Men. prol. 14. Nunc argumentum vobis demensum 
dabo, non modio, neque trimodio, verum ipso hor- 
reo. ft. e. non parce aut restricts, sed copiose et , ab.m- 
djnter argumentum tabula voliis nartabo. V Vtr 
mmsum, i, in ftn. v. DEMETIOR. 
DtlMETlTUS, a, um. V. xoc. priced. 
DEMETO, mEtis, messul, mesaum, metere, a. 3. 
(de et mcto). Part. Demessus 1. et 2, ; Demetewiut 



DEMGRATIO 

t, — Demeto est idem fere quod mcto (It. mietere; 
Vi. moissanner ; Hisp. tegar , recoger tas mieses; 
Germ, abmalien j Angt. (<i mouJj reap). Occurril 
^ 1. Strlcto sensu de frumentis. Cnssttn Hemina 
apud Priscian. 10. p. St03. Pulscft. In campo Tibur- 
tl, ubi hordcum demessuerunt. Cces- *• ■#• G. 32. 
Ucmessu frumcnto. Adde Liv. 34. 20. Toe. t f . Jnrt. 
24. Demesss segetes. Cic. 3. de repuM, 1*. Dcmeterc 
agros. Cotuif. 04. 353. fiavenlla dDmetil ai va. Or. 
Sentct. 10. 70. Tcmpora demetendis fruclibus et 
pcrcipiendls accommodata. Ptin. 12. //«(. n(l(. 27. 
60. (131). ot 17. ibid. 2f). 40. (240). Demetcre uias. 
% 2. Latiori sensu ponitur pro decerpere, ctcdere, 
abscindere; priecipue apud Poelas. firrj.H. j£n. 
68. Flos demessus pollice virginco. Sic Colum. 10. 
R. R. 304. Demetere (lores. Id. 0. ibid. 15. 12. n 
11. ibid. 2. 50. et 57. Demetere favos. h. ?■ ab al- 
vcia erimere. K FAVUS. Horat. i. Sat. 2. 46. De- 
metere teste j caudnmque nlicui. Sic .4rnob. 5. 11. 
Qui sibi demessuerint has partes, nempe genitalia. 
Ovid. 5. Met. 104. Demetit ense caput, Fat. Flacc. 
3. 157, hinc rigido trans cue reus demetit ense Pro- 
thin. Sil. It. 5. 236. Demetere deitram. Id. 4. 213. 
colla. Id, 16. 101. Tantum acics hominumque fcroi 
discordia ferro Demetit. ft. e. tot c cedes fa cit. 

DEMlGRATlO, onis, f. 3. demigrandi actus. Ne- 
pos Miltiad, 1. Cum multl ejus demigrationis petc- 
rent societatem. 

DEMIGRO. as, 3vi, Htum, are, n. 1. (de et migro). 
I'art. Demigrans et Detnigraturus I, — Dcmigrare 
est de uno loco in alium domlcilium transfcrre (It. 
andare ad abitare alfrove , emigrare ; Fr. changer 
ds sejour , emigrer; Hisp. mudar morada u habita- 
tion; Germ, aus -, ab -, fortaehen , ~- wandern; 
Angl. to removej change one's place of residence , 
migrate } emigrate). 

1.) Proprie. Plant. Amph. 1. 1. 85. Anjmam 
amittunt, priusquam loco demigrent. ft. e. discedaut. 
418. 38. 23. Omnis generis setatisque turbam secum 
traierant, demigrantium raagis, quam in bellum 
euntium modo. Cms. 4. B. G. 19. Demlgrare de op- 
jiidis. Nepos MUtiad. 2. ex insula, Liv. 2. 10., 41 . 
IS. et 38. 18. ei agris. Cf. Sua. 1- Silv. 2. 4. ecce 
canoro Dcmigrant Helicone dex. Cic. Bom. 37. 100. 
liemigrandum potius aliquo est, quam habitandura 
in ea urbe. etc. Id. 2. kg. Agr. IS. 42. Demigraluri 
in ilia loca homines, ffepos Miiiiad. 3. Alhenas. 
Liv. 4i. (i, Pydnarn. Cic. 1. Cat. 8. 19. Ad virum 
optimum , M. Marcellutn demigrasli. Sue ton. Tib. 
35. Demigrare in bortos, Adde 3'epot. Alcib. 4, el 
Themiit. 8.; et Cms. a- S. G. 43. 

U.) Translate. ^ 1. Ponitur pro eonfugcrc. Tre- 
hell. Foil. Claud, 12. Demigrare ad dcos atqiie ad 
jidcra. ^ -2. Item pro mori. Cic. 1. Tusc. 3J. 74. 
Vctat enim dominans Llle in nobis Ueus, injussu hinc 
oos suo demigtare. h. e. e vita disccdere. Id. Habir. 
perduetl. 10. 3d. Fortissimorutn civium mentes, quae 
niihi videntui e\ hominum vita ad deorum rellsio- 
neni et sanctimoniam demigrasse. Eodern sensu Id. 
2. Parad. 18. Demigiare ab iinprobis. ^ 3, Deoi- 
que metaphora ducta a propria verbi significatione. 
f'ic, i. Jit. 10. 10. Mulla mini dant solatia, nee ta- 
inen ego de meo statu demigro. Id. falin. 16. 3tl. 
strumse ab ore improbo demigrarunt et aliis jam se 
lods collocaruot. 

UftMIMJO, j^oupto. Glass. Lat. Gr. 

DEM1MSTRO, as, are, a. 1. ei aliqua re mini- 
stro. Voi a Lenico enpungenda; occurril enimtan- 
(amiuudo in JYot. Tir. p. 41. 

DEMlNORATlO, onis. f. 3. deminutio, jactura. 
f'ulgat. inierpr. Eccli. 22. 3. Confusio patris est de 
fdio indiseiplinato : filia autem in deminoratione 
tin. ft. e. minimi babebitur, e*itio erit familiae. 

DKMlNORO, as, are, a, 1. deminuo, imminuo. 
TcrtuU. de anim. 33. Hie ille deminoratur. h. e. fa- 

HKMlNUO, mlnliis, mlnDi, mtnQtum, mlndere, 
a.3. file e! minuo). Quod ad scriptionem attinet, 
rleminuere a diminuere distinguendum pulavimns: 
nainque deminu-ere propter vim pneposil. de si™nifi- 
rat rem aliquam minorem facere aliquid ei ea detra 
bendo ; contra diminuere est rem aliquam in miuu- 
tas jiartes dividere. csedcre, ut particula dis postulat. 
V. DIMIKL'O loco suo. — Part, Deminutus in o- 
mnibus paras., et in fin.; Deminuiwrm II. 1.; De- 
ifunncnrlus L — Iluminuo. ut dirimus, est rem ali- 
quam miiturem facio aliquid ei ea detrahendo (It. 

Tom. II. 



— 57 — 

diminuire , imtnuvre; Fr. diminaer, amoindrir; 
Uisp, disminttiTj rerfuct'r a tnenos; Germ, durch 
Abnehmen eine. Sachs vwmtnderjij uerfcfeinerti; 
Angl. (o diminish; lessen, extenuate). 

1.) Proprie. — a't Generatim. Plant. True. 2. 7. 
10. De mina una deminui modo quinque nummos. 
Lucret. 5. 324. t>uoufumque alias ei se res augct, 
deminui debet. Id. 5. i67. I'artim quod validi ver- 
remes »quora venti Deminuunt. ft. e. humorem inde 
absorbendo. Adde eumd. ibid. v. 390. Cass. 7. B. S, 
31. Curat, ut simul demlnutsE copire rcdintegraren- 
tur. Sic dcmtituei e hostes dp ill Varron. 4. L. L. 
16. edit. vet. est carperc. ubterere, eprnm numerum 
viresque minucre, Rursus Cces. 3. B. C. 2. Atque es 
copis IpSiE hoc intrequentitires iniponuntur , quod 
multi Gallicis tot bellis dcfecerant, longurnque iter 
ei Rlspaaia ma|;num nuiuerum deniinuernt . Adde 
emnd. 3. ibid. 07. ; et Tac. 12. Ann. 64. Suelon. 
I/omit. 12. Demitiucre numerum militum. Adde 
Liv. '21. 17. et 3a. 19. Cic. 5. ferr. 55. 127. De- 
ininuta vectigalia. Sueton.^Jug. 41. Fcnorc demi- 
nuto. Tac. 13. Ann. 58. Rumirialwn arbavem - mor- 
tuis ramalibus et aresccnte trunco deminutam prodi- 
gii loc o habiium est. donee in novos fetus reviresee- 
ret. Cic. 3. Oral. 49. ISO. Ne quid de hoc tarn eiiguo 
tempore verbo uno meu deminueietur. — b) SpG- 
eiatim, quum de fundis agitur, est alienare. In edi- 
cfo Prceim: apud U/p. Via. 28. 8. 7. Si justa causa 
esse videbitur, bona interea deminui vetabo. Ulp. 
ibid. His verbis prauurnon tantum alienationem im~ 
pedit, verum ctkm etc. Sii: Cic. l.adQ. fr. 2. 3. Ne 
quid de uonis, qua L. Octavii Kasanis fuissent, eui 
L. Flavins heres est, deminucrent. Id. ibid. %. 14. 
Etiarn atque ctiam rogo, ut et procuratoribus Tlavii 
remittas de deminuendo. Id. Sull. 20. 56. Ot quse 
causa ceteros ad f acinus impulit, eupiditas retinen- 
dae possessionis, ea Sitlio non fuerit, prrediis detni- 
nutis. 

II.) Translate. ^ 1. Generatim de abstracts: ad 
rem Cms. 1. B. C. 52. Militum vires inopia frumecti 
deminuerat. Cic. Brut. 1, i. Demimiere dignita- 
tem. Cess. 1. B. G. 18, Deminuta potectia, Sutton. 
Cess. 5. Deminuere potestatem. Id. ibid. 11. aucto- 
ritatem. Tm, 16, Ann. 28. tenitatem. Cic. Sull. i. 
2. Tantuin de hujus praesidiis deminuturum . Id- 
Plane. 38. 91, Aliquid de libertate deminuium pu- 
tat. Liv, 2. 1. Deminuere aLiquid e& regia potestate. 
Cces. 1. B. G. 53. Neque ejus calamita;e de tan! a 
voloptyte quidquajn lortuna deminuerat. Id. 7. ibid. 
33, Pie quid de jure aut icgibus eorum deminuisse 
videretur. Adde lie, S. 34. Id. Liv. 4. 34. Jus demi- 
nutum. Cic. Ctscin. 2. 5. Pars aliqua juris deuiinu- 
ta. Properl. 2. 13. 7S*. Deminuere curam. In vet. 
resp. Harusp. apud Cic. Harusp. res-p. 19, 40. Ne 
p.ities autilio deminuti deQciantur. Alii aliter leg. 
*{ 2. Spcciatim capite se deminuere vel deminui, 
et capite deminutus. ut apud Cic, Topic. 4. 18. ; 
quis dicatur, V. CAPUT. *f 3. Item speciatim apud 
Uhetores qua s i« ni Beat ion e quis dicatur aliquid de- 
minuere oratione, V. DEMINUTIO II. 2. ^ 4. In 
re grammatica deTfiinuere verbum aliguod est earn 
illi formam tribuere. qua deminuti on em significat. 
Bonatus p. 21. Lind, (jucmadmoduni comparaniur, 
ita et deminuuntur adveibia, ut primum primute, 
tonge tongule. — Hinc Part, praeter. pass,, cujus roul- 
ta supcrius eiempla retulimus, 

Beminutus, a, urn, adjective quoque usurpatur, 
unde Gump. Beminulior \.\ sed translate lantum 
occurril. ^ 1. Generatim. Te.rtull, 2. advers. Mar- 
tian. 9. Transire in aliquam d^minutiorem qualita- 
tem. ^ 2. Speciatim in re grammotica deminutus 
est idem ac deminutivus apud Quintil- 1. 5. 46. Pro 
nomine integro deminutum. 

DfiMlN'CTlO, unis, f. 3. De ratione scribendi V. 
DEHLN'UO init. — Deminutio est actus deminuen- 
di , quo scilicet rem aliquam, dctrahendo, minorem 
facimus (It. dknimt.zione ; Fr. diminution, amoin- 
diissemeni; II isfi . di :nin u c ion. ap oca mien to ; Germ. 
die Ferminderung , Abnahme ; Angl. a dimini- 
shing). 

1.) Proprie. — a) Generatim. Cic. 1. ruse. 28. 
68. Accrctione et deminutione luminis luna quasi 
fastorum notis signans dies, Ita leg. Orellius: Qt 
Forccllinus Ugebat Castorum notan^dies. Id. 1. teg. 
Agr. 1. 21. Deminutio vectigalium. Id. Harusp, 
resp. 19. 40. Demtmitio eitercilus. Salpicius apud 
Cic. 4, Fam, 5, 4. De imperio tanta deminutio facta 



DEMJROR 

est. ft. t. Claris sirnorum vlronuD morte. — 6) Spe- 
ciatim, quum de bonis agitur, est alienatio- Liv, 39. 
19. Ulique FereniK liispals datio, deminutio, genta 
enuptio esset. Ulp. Big. 37. 8. 1. ad pTi. Deminutio 
ad bos sumptus fieri debet ei pecunia: si ea non 
fuerit, ei bis rebus, quae etc. Cir. 2. Off. 21. 73. Ke 
de bonis privatorum publics deminutio fiat. ft. e. 
buic adimendo, alteri assignando. Gf. eumd. Prov. 
cons. 15.38. Multare imperii tore m deminutione pro- 
vinciffi. h. e. detroclione ; ablatione, 

II.) Translate. ^ 1. Gcnoratim. Cic. 2. Jeg, Agr. 
7, 10. Quo ammo libertatis vestra; demiuutionem 
ferre possitis. Messala apud Plin. 34. Hist. not. l;!. 
38. (137). Donor aut deminutio familite. ft, e. ignu- 
minia, Tac. 1. Ann. 14. Sluliebre fastiglura in de- 
rninutionem sui accipiens. h. e. fam^ sua;, Plin. 
15: Hist. nal. 1. 2. (5). de oieo. Prima unda prseli 
laudatissima: ac dcinde per deminutiones. Sueton. 
Aug. U\). extr. Id magis prxsagium , quam mentis 
deminutio fuit. ft. e. alienatio. ^ 2. Speciatim d*- 
minuiio capitis apud Cajum i, Instit. 159., Big. 
4. 5, 1. et seqq., et Ctcs. 2. B. C. 32., quid sit, V. 
in CAPUT. % 3. Item speciatim- est genus rhcluri- 
cae eiornationis. Cic. 4. Herenn. 38. 50. Deminniio 
est, quum aliquid esse in nobis, aut in iis, quos de- 
fendimus, aut natura, aut industria dicemus egre- 
gium ; quod ne qua signiEcetur arrogans ostentatiti, 
deminuitur et a ttenuatur oratione bocmudo: Nam 
hoc pro meo jure, j unices, dico, roe labore et indu- 
stria curassc, ut disciplinam militaiem non ia po- 
stremis tencrem. Et: Huic quidem pater (nolo ni- 
rnium dice re 1 non tenuissimuui paBimonhim reli- 
quit. Sic Fropert. i. 12. 16. N'onnihil ajpersis rau- 
det Amor lacrimis. ft. e. pluriininn. Et Liv. 30. 45. 
Poljbius haudquaquam speraendus aurtor. h. c we- 
gui fjciendus. "^iTOTri^ Grasce est, et fii;tdct^. V. LI- 
TOTES. ^ 4. Deniquc in re grammaiica deminu- 
tio est peculiar-is ilia vocabulorum lonna , qua etr 
rmsidem sign in cation em atienuamus. Quinlil. i. 6, 
6.; et Charts, p, 73. Putsch. Captll. 3. p. 79. Hanr 
rationem declinandi manifeslam deminutio fartt . 
Adde Acronis loc. cit. in SALSICIA; et Hygin. fab. 
30. apud A. Mai. in Class. Auci. T. 3. p.'l2. 

DEMINOTIVE, adverb, deminutiva forma et si- 
gniEcatione; et speciatim tantum ac translate oc- 
currit in re gram mat ica. Macrob. 5. Saturn. 31. 
Cymbia deminutive a cymba dicta. Pscudo-Ascon. 
ad Ctc. 2. Terr. 2. 6. p. 128. Bait. Dies femlnino 
genere tempos, et ideo deminutive diecula dicitur 
breve tempus et mora. Paul. Biac. p. 101. 6. Milt. 
Ilira, qua deminutive dicitur hi 11a. Adds Acro- 
nis loc. cit. io SALSICIA. 

DEmInCITVUS, a, um, adject, deminutiunem si- 
gnilicans; et speciatim tan turn ac translate occarrit 
in re gvammatica. Tertull. Apolog. 32. Deminutiva 
yor. Bonatus p. 1744. Putsch. Nonien deminuG- 
vum. Priscian. S. p. 827. Putsch. Sunt alia verba 
in lo desinentia, quae deminuGva esse planse signiTi- 
cationis ipse sensus ostenuit,ut a sorbin sorbillo, 
garrio garrulo, calva cavillo pro talvilto. — Elini 

Beminulwum, i, n. 2. absulute, substantivorum 
more, est nomen deminuGvum, Priscian. 2. p. 610. 
Putsch. Deminutivum est, quod deminutionem uri- 
mitivi sui demonstrat, ut rex regulus } id est parvm 
rei, Id. paullo post. Strpe inveniuntu; detninulivo- 
rum deminutiva in di\ ersas desinentia formas , ut 
homo JwmunctOj homunculus, homullus, hamulr 
lulus. 

DKmIBATL'S. a, um. V. voc. seq. 

DEMIROR, iris, Stus sum, ari, dep. 1. (de et rol- 
ror). Part. i>emtrntus et Bemirandus 1. — Demi- 
ror, quod prima fere persona usurpatur et in fami- 
lial i quidem scrmone, est valde miior (It. stupirsi, 
meravigliarsi ansaijFr. s'etonner , etre surpris , 
admirer; Hisp. esfiontaisej admiral ; Germ, sicft 
vber el was verwundem, es nimml Jemand fFwir 
der } sick sehr iiber etwas u/undern; Angl. to ad- 
mire, u'onder at greatly, think strange). 

I.) Proprie. Ptaut. Merc. 4. 2. 7. Eum demiror 
non venire. Adde eumd. Cos. 2. 3. 3. Ctc. 15. ML 
1. 4. istaui auditaiu a te csie omnino demiroi. Adde 
eumd. 7. Fam. 27. Id. 2. leg. Agr. 36. 100- liae 
vos sperasse, me consule, assequi posse deroiror. Id. 
14. Alt. 14- Eisi addis Lamiam: quod demiror equi- 
dem. Adde Ptin. 31. Hist. nal. 6. 32. (59). Gelt. 3. 
7. Demirarl audaciam alicujus. Id. 2. 18. responsum. 
Id. i. 1". Has ejus intcuiperics in maritum Alei- 

8 



DEMISSE 

feiades demiratosj interrogavlt Socratcm etc. Adde 
eumd. 20. 10. Id. 16. 18. OnTiy.ri tacit multa de- 
miranda. 

II.) Translate significat admiration em cum igno- 
ratione eonjunctam, quia, ut ait Donatus ad Ter, 
Pkorm. 2. i. 4. , admirationem ignorantia facit ; 
bine apud Comicos demiror est idem ac scire cupio, 
scire vellem, atque ideo cam Relasivis jungitur. 
Flout. Asim. 1. 1. 69. Demiror quid sit. /rf. Men. 
j. 1. 6. Demiror ubl nunc ambuiet. Id, Amph. 2. 2. 
133. Nimis demiicr, qui Ulsec, me donatum esse pa- 
tera, sciat. Adde eumd. Stick, i. 3. 109. Ter. Pkorm. 
%. 1, 4. Quid mihi dicent? aut quam causam repc- 
rient? demiror. Adde «tmri. He.au!.. 2. 3. 121. 

DKMISSE, adverb. Com p. Demissius I.; Sup. 
/3emississi;rae II. — Demisse est humiliter. 

I.) Proprie. Ovid. 3. 2Yis£. 4, 23. bio alte, demis- 
>ius ille volabat. 

II.) Translate. Cic. b. Tusc. 0. 24. Non est ausus 
tlate et ample loqui, quum humiOter demissequo 
sentiret. Id. D&m. 35. 93. Dcmisse respondere ali- 
>:ui. Id. Flacc, 10. 21. Suppliciter demisseque re- 
spondere. Sic .ffruEiis apud Cic. inter ep. 1. ad 
Brut. 16, Suppliciter ac demisse gralias agere. Rur- 
sus Cic. 2. Alt. 18. 3. Demisse se tueri, Adde Fal. 
Slax. 9. 13. 2. Cms. 1. B. C. 84. U*e quam potest 
demississime atque subjeetissime Mponit. 

DEMISSICiCS vet detnissitius, a, urn, adject, lon- 
gus, demissus: et occurrit de vestibus, Plaut Pcen. 
5. 5. 24. Sane genus hoc mulicbrosum est , tunieis 
demissiriis. h, e. longis, demissis ad talos. F. Heind. 
ad Marat, t. Sat. 2. 26. 

DfiMISStOj onis, i. 3. demittcudi actus. 

I.) Proprie. — a) In singulari oumero. Cms. 2. 
B. C. 9. Quantum storearum demissio patiebatur, 
tantum eleyabant. Macrob. 1. Saturn. 22. Barbie 
prolka demissio. — V) In plurali numero. Fitruv. 
3. 10. exit. Schneid. Qipeuin seneum catem's pen- 
deat, per cujus reductiones et demissiones perficie- 
tur sudalionis temper atuia. 

II.) Translate. ^ 1. In re medica est idem ac re- 
missio. Cml. Aurel. 1. Acut. 4. Passio phrenetico- 
rum non semper accessionibus ancta, aut demissio- 
nibas rainuta. % 2. De animo est abjectio. Cic. 3. 
Tuscl. 14. Verisimile est, in quern cadat aegritudo, 
<*lere in eumdem timorem, et infractionern animi 
at demission em. 

BEMlSSITlCS. s, ™. F. DEM1SSICIUS. 

UfiiOSSCs, a, urn. /'. DEM1TTO. 

DSMITIGO, as, are. a. 1. idem ac miligo. Cic. 1. 
Alt. 13. Xosmetipsi qui Lyenrgei a principio fuisse- 
mas, quotidie demitigamur. h. e, re mittimus aliquid 
de nostra severitate. 

DEMITTO, minis, misi, missum , mittere, a. 3. 
t^de et mitto). Part. Demissus in omnibus fere pa- 
ragr. et in Sir.; Demissurus I. 1. c; Bemiltendus 

1. i, e. — Demitto est deorsum mitto, dejicio, depri- 
mi>, declino (It. mandar giit, calar giu^ lasciare 
andar giu; Fr. laisser tomber . (aire dtscendre, 
baisserj abaltre; llisp. dexar caer abaxo. hacer de- 
scender? btiiar, abaxar; Germ, einen Gegenslund 
von oben nach etnem andern Orte herabsckicken, 
- lassen, - senken, - bringen; An^i. to send ten, 
costj thrust^ or let d<mm 3 hang down, let fall, 
lamer'). 

I.) Proprie. ^ 1. Generatim ac stricto scosu — 
(i) Dsurpatur de inanimis, quse a superiore loco in 
inferiorem infiguntur. cujusniodi sunt arbores quum 
plantantur. Cato R. R. 45. Quum taieam demittcs 
(h. e. in terra m ), pede taieam opprimito; si pa rum 
descender, malleolo aut mateola adii>ito. Adde eumd, 
ibid. pav.Uo post. Sic Plin. 17. Mist. nat. 11, 16. 
t8ll. Nobis adjiciendum videtur ex prsdicta arbo- 
rum natura, ut aitius demittantur ea, qus summa 
tellure gaudent, tamquam fraiinus, olea; htec et sl- 
milia quaternos pedes oportet demitti. — b) De 
inanijnis, quae naturali modo deorsum deponuntur, 
jaciuniur. impelluntur, Ovid. S. Met. 835. Deniit- 
tere dbum in ahum. Adde Qidntil.lO. 1. 19. florat. 

2. Ep. 1. 175. nummum in Ioculos. Ovid- 13. Met. 
44. calculum in nmam. Stieton. AV. 21. sorticu- 
lam, Adde eumd. Gatb. I. — c) Saepius de i±s. et- 
iam animalia, quEB per vim deorsum jaciuntur, im- 
pelluntur. Cms. 3. B. G. 49. et 7. ibid. 73, Demitte- 
re sublicas in terram. Id. 4. ibid. tT. Tigna Uemissa 
io (lumen. Moral. 3. Od. 1. 33, Contracta pisccs as- 
quora jentiuut Jactii inaltunj molibus: buc frequent 



— 58 — 

Csementa demlttlt redemptor Cum famuilf. Curt. 5. 
1. 31. Triginta pedes in terram turrium fundamenta 
demissa. Cf. Firg. 2. G. 230. alteque jubebis In so- 
lido puteum demitti. h. e. in profundum eicavari. 
Plant. Merc. 3. 4. 2S. Dcmittcre gladium in jugu- 
lum. Ovid. i. Met. 119. et 12. ibid. -441., et Tac. 4. 
Ann. 50. ferrum in ilia. Ovid. Mzroid. 14. 5. fer- 
rum jugulo. Plin. 27. Mist nat. 11. 76. <101). offam 
faucibus bourn. Colwn. 5. R. R. 11. 4. cuneum in- 
ter cortieem et materiam. Cato R, R. 101. Fascicu- 
les facito, eos in amurcam demitti to, supra stet am ur- 
ea facito. Sed ca , qu;n demissurus eris , sumito paul- 
lo acerbiora. Colttm. 12. R. R. 8. 1. Demittere 
herb as in lacte. Scribon. Compos. 132. et 146, Fer- 
rum eandeus demissum in aqua. Et figurate Moral. 
Art. P. 180. Segnius irritant animos demissa per 
aures, Quam qua sunt oculis subjecta fidelibus, Cic. 

1. Divin&t. 33, 73. Quum equum demisisset in llu- 
men. Sic Liv. 33. 47. Demittere equum e campo in 
viam cavam. Moral. 4. Od. 4. 9. moi in ovilia De- 
misit hostem {aqvMam} vividos impetus. Liv. 23. 44. 
extr. et Sail. Cat, 55. aliquem in carcerem. Cf. Firg. 

12. Mn. S84. aliquem ad imos Manes. — Pra:cipue 
ite iis , qui a ca:lo in terram mittuntur. Lucret. 6. 
■257, ut picis e c;elo demissum (lumen , in undas Sic 
cadil, etc. Id. 2. 1153. Hand (ut opinor) enim mor- 
tal ia s<Efla superne Aurca de calo demisit funis in 
arva. Firg. 1. G. 23. Dii, qui satis largum c;e1q de- 
mittitis imbvem. Liv. 5. 54. et Sueton. Aug. 94. 
Aacilia demissa. Fid. Flacc. 2. 434. Hiems demissa 
Jovi. h, e. ab Jove. Cf, Moral, 3. Od. 17. 11. Demissa 
tempestas ab Euro. Firg. 1. Mn. 301. Maja genitum 
dcmittiE ab alto. Adde eumd. 10. ibid. 73. et 12. 
ibid. 635. ; et Outd. 7. Met, 219, — d) Item de 
corporis partibus et de vestibus, quae deorsum pen- 
dere aut cadere ac descendere sinimus. Quintil. 2. 

13. 9 Demissa brachia. Fal. Flacc. 3. 41.; Liv. 9. 
38.; et Ovid. 15. Met. 612. Demittere oculos. Liv. 

2. 58. vultum. Cf. Firg. 1. Mn, 565. Dido demissa 
vultum. Quintil. 11. 3. 78. frontem. Crassus apud 
Cic. 2. Oral. 66. 267. In forum de seen dens , caput 
ad fornkem Fabii demittebnt. Ovid. 10. Mel. 11)2. 
Demittere caput. Et ilgurate Firg. 3. Mm. 320. De- 
missa voce luqui. Rursus Ovid. 6. ilfet, 289. et 6. 
.Fast. 441. Demittere crinem. Propert, 2. 17. 36. 
Demissis comis planserc (in funeribus), Ovid. lie- 
roiii 10. 137. A?pice demiss:)s lugentis in ore capil- 
lus. Zucret. 5. 673. Demittere (larbam, /-'. BAIlliA. 
Hot at. 1. Sat. % 05. vestern. Id. ibid. 2, 25, tuni- 
cam. Id. ibid. 2. 99. stolam. Propert. i. 2. 38. De- 
missis tunieis, A tide Farron. apud Non, p. 2S6. 19. 
Merc; et Quintil. 11. 3. 143. et 5. 13. 39. Cite. 
Clueni. 40. 111. Purpura usque ad talos demissa, 
Firg. 4. /En. 252. Lsna demissa ei humeris. Id. 7. 
ibid. 278, pectoribus demissa monilia. — e) Hinc 
dewiittere *e, ve) passive d-tmilti sed mediorum apud 
Grsecos si^-ii.Qcatione, est sc inclinare, se curvare, 
descendere. Cels. 1. 3. Demittere se in aquam cali- 
dnm. Cf. eumd. 5, 27. n, y. ritepe homo demittendus 
in solium est. Cic. 4. Ferr. 30. 74. Demittere se ad 
uuretu alicujus. Cf. Ovid. 8. Met. 334, Concava val- 
liserat.quase demittere rivi Assuerant pluvialisaqus. 
Cic. 2. Phil, 18. 45. Demitti per tesulas. h. e. de- 
scendere. Sic Cms. 1. E. G. 47. Nonnull.-E de rnuris 
per manus demissa. ^ 2. Speciatim in re nulitari 
derretttere est pra;sidia ei superiore in inferiorem 
locum deduccre. Liv. 9. 27. Et primo circa salt us - 
ennctati sunt: deindc Samnites per aperta loca brevi 
circuitu in loca plana, Campanos cutnpos, agnicn de- 
mittont. Id, 7, 34. Quoad totum in vallem inlirnam 
demitteret agrnen, Adde ewmd. 27. 18., 32. 33. el 
38. 2. — ■ Eodeni sensu et demittere se occurrit. Cms. 

5. B. G, 32. Quum sc major pars aaminis in magi:am 
convallem demisisset. Adde eumd. 6. ibid. 40. et 1. 
B. C. 79. 

II.) Iinproprle. ^ 1. Figurate, prscipue apud 
Poetas. — a) Generatim. Moral. 2, Od. 13. 84. De- 
mittere aures. cui opponitur arrigere: V, Liibker ad 

6. 1. Cf. Firg. 3. G. 500. de equo mqrolo. Demiss;e 
aures. Rursus Moral. 1. Sat. 9. 20. Demitto auricu- 
las, ut iniquse mentis asellos Quum gravius dorso 
subit onus, Firg. 6, /En. 455. Demittere lacrimas. 
h. e. effundere. Cf. eumd. 4. ibid. 542. sacrum jugu- 
lis demitte crnorem. h. e. elice, eitrahe, defunde. 
Fal. Place. 1. 94. Demittere robora ferro. h. e. cre- 
dere et prosternere. Sil. It. S. 524. avem coelo. h, e. 
funda dejicere. — i>) Spcciatim de iis, qua secundo 



DEMITTO 

flumine fenmtnr. Frontin. 3. Slraug. 4. 2. Demit- 
tere farioam aqua secundi. Tac. 1. Ann. 45. Igitur 
Casar arma, olassem, socios demittere Rheno parat. 
Firg. 3. Mn. 29. Quove mag is f ess as optem demit- 
tere naves. Al. leg. dimittere. Liv. 44, 31. Tcrtio 
post die navem earadem secondo amni Scodram de- 
misit. — c) Item speciatim apud Ovid. 3. Tritt. 

4. 9. Demissa antenna, h. e. deorsum tvacta. Z-u- 
cret 5. 670. Fiorescunt tempore certo Arbusta, et 
eerto demittunt tempore florem . h. e. abjiciunt , 
deponunt , eiuuct , (loribus se spoliant : al. leg. dv- 
miltunt. Propert. 2. 19. 59, magno demissa periclo. 
h. e. liberata, soluta, erepta de periculo. Simile est 
illud ibid. 20. 29, somno demissa recenti. h. e. so- 
luta a somno , e*pergefacta. TJtrobique alii leg. di- 
missa. — d) Apud Poetas frequenter conjungitur 
cum Dativo, demittere morti 3 neci, etc. pro occide- 
re. Firg, 2. JEn. 85. Demittere aliquem neci. Id. 3. 
ibid. 691. aliquem morti. Id. 2. ibid. 398. muitos 
Oreo. Sic Horat. 1. Od. 28. 11. Panthoides demissus 
Oreo. Adde Firg. 10. Mn. 662, Ovid. 3, Met. 695. 
crucial aque diris Corpora tor mentis Stvgise demit- 
tere nocti. Similiter apud Sil. It. 11. 142. demittere 
umbris. — e) Item dztnitti de cmlo dicuniur, qua; 
non natural! ratione, sed per miraculum , oriuntur. 
Liv. 10. 8. Patricios - non de cslo demissos. Cf. 
Quintil. 1. 6. 16. iXon enim analogia demissa cselo. 

— f) Apud Plaut. Epid. 3. 4, 16. Fugias demissis 
manibus domum. h. e. contentissimo cursu, quam 
celcrrime. De qua dicendi ratione, qua Plaut. usus 
est eiiam Pcen. 3. 2. 52, et 55. F. Imerppr. — tj> 
Hue pertinent et ilia Firg. 3. Mn. 535. gemino de- 
mittunt brachia muro Turriti scopuli. h. e, proten- 
duntur deorsum duobus quasi brachiis. Cf. Justin. 

5. 8. Demissa Pirsenm versus muri brachia. Rursus 
Firg. 9. Eel. 8. Colles demittunt jugum modi clivo. 
^ 2. Translate varios habet usus. — a) Demittere. 
aliquid in pectus est animo alte inflgere. Sail. Jug. 
109. eitr. Hoe in pectus tuum demitte, numquam 
populum Romanum benefietis vietum esse. Liv. 34. 
50. lit eas voces , velut oraculo mlssas , in pectoia 
anirnosque demitterent. Similiter Justin. 8. 5. 11. 
Dolor hoc aitius demissus. — 6) Demitti et sapius 
demittere se in rem aliquam est in re aliqua impli- 
cari vel se implieare. Plancus apud Cic, 10. Pom. 
8, Quum in cum casum me Tortuna demisisset, ut 
etc. Cmlius apud eumd. 8. ibid. 16. 5. Ne te sciens 
prudensque eo demitta?, unde eiiium vides uullura 
esse. Cic. 9. ibid. 1. Demittere se in res turbulentis- 
simas. Id. 7, Ait. 12. 3. se penitus in causam. Adde 
Sueton. Rhet. 6. — c) Item demittere se est ad 
aliquid faciendum descendere , quod ceteroquin infe- 
rius sit facultate, aut dignitate. Quintil. procem. 5, 
Ad. minora ilia - demittere me non rccusabo. Tac. 
15. Ann. 73. Cunctis in adulationem demissis. Id, 
14. ibid. 20. Usque ad servile m patientiam demissus. 

— Hue pertinet et iilud Quintil. 1. 2. 31. Est quss- 
darn tacita dedignatio, vim dicendi, tantis compare- 
tarn laboi'ibus, ad unum audi tore m demittere. — 
d) Et a rebus erternis translatione ad animum facta, 
demiitere aniraum est despondere, abjicere: ad rem 
Otud. 7. Met. 133. Demisero mctu vuiturn animum- 
que Pclasgi. Cf. Curt. 5, 2. 1. Nc desides otio de- 
nuttercnt animos. V, JHutzell. ad h. I. Lucitius apud 
iVbn. p. 286, 7. Merc. Re in sccunda tollere animot 
ct in mala demittere, Cic. 5. Fin. 15. 42. Si vincur.t 
efferuitt se lajtilia; victi debilitantur anirnosque de- 
mittunt. /"d. 1. ad Q. fr. 1. 1. £ i. Qua propter hoc le 
priuium rogo, ne cuntrahas ac demittas animum. nere 
te obroi, tamquam iluctu, sic majniitudine negotii si- 
nas : conLraqiie crigas ac rcsistas, sive etiam ultro 
occturas nasals. Cf. Firg. 12, Mn, 609. Demittunt 
indites: il sctssa veste Latinus, etc. — Animo se de- 
mUlere uodesn sl*usu tfiiil Cms, 7. B. G. 29. Cohor- 
tatos est, nc sc admodum animo demitterent, neve 
pcrturbdrentur ineoEiimodo. — Hinc Part, prater, 
pass., cujus plurima superius eiempla rctulimus, 

Demissus. a ; wm. adjective quoque usmpatur, 
unde Comp. Demissior I. et II. 1. 

I.) Proprie didtur — a) Speciatim de loco, qui 
depvessus est atque humilis. Cms. 7. B. G. 72. Caui- 
pestribus ac demissis locis. Id. 3. B. C. 49. Demissa 
ac palustria loca. Aucl. B. Alex. 29. Deiuissioribus 
ripis fiuinen tranare. Il'uc pertinet ct illud Ovid. H. 
Mel. 20 S. ne, si demissior ibis, Cnda gmvet pennas: 
si celsior, ignis adurat. — 6) Generatim de iis o- 
lunibus , qine dcorsuru pendent. Tcr. Eun. 2. 5. 22, 



DEMHJRGIANUS 

Virgin ei demissis humeri 8, Id. ibid. v. 44. Senei in- 
curvus, tremulus, labiis demissis. Propert. 2. 11. 11 . 
At dum demissis supples cervieibus ibatn , etc. Cic. 
Cluent. 21, SB. Demlsso capita discedere, Adde Cms. 
1. B. G. 32. Plvn. i.Ep, 10. Demissus capillus. h. e. 
deorsum pendens, ideoque loneus. — c^ Et pro al- 
to , prof undo. -Seneca Ep. 67. ad fm. Deraissa vul- 
ncra. 

II.) Translate, % 1. Ponitur de animo, et est 
fraetus, dcbilitatua, abjoctus. Cic. Cluent. 21. 58. 
Erigcre animum jam demissum et oppressum. /ri. 
Futile). 11. 23. Homines animo demisso utque hu- 
mili, ut solent ii, qui affeeti injuriis etc. Id. I. Fain. 
9. 16. Fracio animo ac demisso esse. Liv. 4. 44. Ni- 
hilo demissiore animo , causa pro sc dicta. .72. lea, 
reniissiore. Cf. Cic. 2. Tusc. 21. 47. Est in anirnis 
omnium molie quidem, demissum , bundle, cnena- 
tum quoilammodo et lansuidum. — Etiam homo de- 
missus dicilor eodem sensu. Cic. Still. 26. 74. Sul- 
la ma?rens, demissus, afilictus. Id. Mur. 21. 45. 
Murena tristis el demissus. Quiniil. 1. 3. 10. Ilium 
tristem sernperquc demissum. ^ 2. Ponitur etiam 
de homine. et est modestus. pudens; cui elatus op- 
ponitur. Cic. Mur. 40. ST. Sit apud vos modestiis 
locus, sit demissis hominibus pcrfugium, sit autilium 
pudori. Id. 2. Oral. 43. 182. Ea omnia, qun? probo- 
rum, demissorum, non acrium, non pertinaciurn , 
non litigiosorum. non aeerborum sunt, bcnevolen- 
tiam concilium. Adde llorat. 1. Sat. 3. 57. et ibj 
Bentlej; et Proper!. 4. 8. 9. — Hue refcrri potest 
et illud Cic. Oral. 24. 51. Orator nee in iaciendis 
verbis audar, el in Uansfcrcndis verecundus. ct par- 
ens in priscis ; reliquisque ornamentis et verborum 
cl sentenfiarum demissior. k. e. qui modum scrvet. 
*f 3. Apud Sail, demissi sunt, qui privati vitam 
agunu neque capcssuul rempublicam, ideoque pau- 
peres StMU, quibus oppununtur qui magno imperio 
pr^diti. Ejus verba sunt Cal. 51. Qui demissi in 
obscuro vitam habcnt,si quid iracundia deiiqucre, 
paucisciunt; fama atque fortuna eorum pares sunt: 
qui fiasgat) imperio priEdLti in cicelso setatem agunt, 
eorum faeta cuncti mortaies novere. ^ 4. Denique 
danisms et pro oriundo usorpatur. Horat, 2. Sal. 
5. 63. ab alto demissum genus iEnea. Tar. 12. Ann. 
58. Komanus Troja demissus. Slat. 2. Theb. C13. 
Chromis Tyrii demissus origine Cadmi. Cf. Firg. 1. 
/En. 28H. Julius, a magno demissum nomen lulo. 

DEMK'KGlAXL'S nei demiurginus, a, urn, adject. 
ad demiurgurn pertinens. Tertuil advers, Falenli- 
nian. 27. Super hunc itaque Christum devolasse tunc 
in baptismatis sacramento lesuni Sctercm per effi- 
°iem coiumbffi. Nam in figuram principalis tetradis 
quatuor eum substantiis stipant, spiritali Achamo- 
[hiana, animal i demiurgiana (al. demiurgina), cor- 
porali inenarrativa , et ilia Sotericiana, id est co- 
iumbina. 

DEMlL'RfJUS vel damiurgus, i,m. 2. Siifiioijfjyo?, 
a Eijfiir populus et Ipyuv ojms'. idem fere ae demar- 
cbus. ^ 1. Est nomen magistratus apud Graecos, 
presertim AchajK. quasi dicas publi eorum operum 
curatorem. Liv. 32. 22. Turn inter magistratus gen- 
th (demiurgos vocant, decern numero creanlur) cerr 
umen nihilo segnius ; quam inter multitudinem esse. 
Id. 3S. 30. Sub advent urn consulis , demiurgis civi- 
latum, qui summus est magistratus, .^gium cvocon- 
tiius. Pbiloprpmen (pr.ttor turn erat) Argos conven- 
Lum edixit. Optima editiones utrobique habent ei 
Dorica dialecto damiurgus, Porro de demiurgis baec 
ait Trid. Osann. in Srllog. Inscnpl. ant. Grtec. et 
Latin, p, 25W. 'EiXaldpyx^ > seriori aetate, quum 
fedus Ach^orum vk adhuc superstes varias muta- 
tiones pas sum erat novas que imperii form as indue- 
vnt, suspicor in SijfitoujiY&iv et B^parrrfm, apud quos 
antea rerum gubernandarum summa fuerat pot est as, 
locum tta cessisse, ut illius fcederis tamquam prssi- 
des beDo domique esscnt. Quod ut credam, facit pri- 
mum quod nulla Helladarcbarum antiquiori tempore 
fiat mentio: deinde haud leve conjecture nostra; ar- 
s omentum et eo ace edit, quod demiurgorum nomen 
poit Livii astatem , apud quern solum memorantur , 
u«u plane evanucril. Tituli flutem illi, quibus'E'X- 
Xntdsyai occurrunt , Livio recentiores omnes sunt. 
Natnque ille, quern Maffeji auctoritate eicitavi (Mus. 
reran, p. nan. et Feron. illustr. P. 1. p. 27.) certe 
□on ante Hadrianum propterea inscriptu; esse potest, 
q-iod in eo T. Statilius iilE laudatus prater quod 
Hellsdarehs munf re functui lit , simul a^wvo&t'n;? 



— 59 — 

'Avtivcaiiiin it Apfsi fuisse perbibeatur. Quid quod 
fortasse etiam accuiatius hujus tituli astas deEniri 
potest, quaadoquidem certo conjicio in verbis irpc^rs 
rdv Busi&^TOS *aa itog's ^astXiaj M. Antoninum et 
L. Terum , communi consilio et potestate summum 
imperium gubernantes diei, quippe ad quos T. Stati- 
lius legatus mittcretur? ^ 2. Demvargus fuit et- 
iam titulus comce.dis Turpilii, eujus meminit Cic. 'J. 
^^1,22. et Nonius muitis in locis. ^ 3. Item Deus, 
opifei mundi, quia Athenis demiurgus focabatur 
quicumque pretio opus quodlibet faceret, ut legitur 
in Etymolog. M. in V. Aijuioup-yoj. Tertu.it. adners. 
Vaientinian. 24. Molitus enim mundum deiniurgus. 
El ibid. max. Figulat ita hotuinem demiurgus. V. 
L&Bes, Inscr. Gr, et Lat. Messan. p. 28, et 33. 

DEMO. dEmis, dempsi vel demsi, demptum tiei 
demtum , demere . a. 3. (de et emo). Part. I)emptus 
I. 1. ct II.; Dempturtts II, 1.; Demendus I. 1. — 
Demo est adimo, tollo, aufero (It,, toglicre, Icvar 
via; Fr. bier, enlever, relrancher; Hisfi. alzar, qai- 
tar; Germ, ab -, tveg -, forlnehmen; Angl. to take 
away, take off", subtract, viithdrave). 

I.) Proprie. ^ 1. Stricto sensu. Plant. Bacch. 
i. 4. 14. Lubet scire , quantum auri herus sibi dem- 
psi t, et quid suo reddidit pavri. Te.r. Eun. 4. 1. 13. 
Interea aurum sibi clam mulier demit, dat mihi ut 
auferam. Lucret. 2. 770. ordo Principiis mutatus et 
addita demptaque qusedam. Adde eumd. 3. 1(00. 
Farro 5. L. L. \~i'2.Mill. Una dempta uncia, deuni; 
deUans dempto seitante; dodrans dempto quadran- 
tc ; bes , ut olim des . dempto triente. Cic. 4. Azad. 
(2. jir.) 16. 40. Quum aliquid minutatim et grada- 
tim additur, aut demitur. Id. 5. Ferr. 33, 77. et 3a. 
HO. Demere de capite. h. e. de tota peeunue summa: 
F. CAPUT. Cms. 5. B. G, 45. Tragula casu ad tur- 
rim adhsesit: dempta ad Ciceronem defertur. Lie. 
7. 41. jEque impotens postuiatum fuit, ut de stipen- 
dio equitum - sera demerenlur. Alii legunt. deme- 
rerentur; alii etiam aliter. Id. 40. 51. Clipea de 
columnis et signa militaria atfiia dempsit. Id. 5. 
13. Vinetis quoque dempta in eos dies vincula./rf.21. 
4SS. Demere armamenta. Ovid. 7. Met. 324. Demere 
juga equis. Adde JTdmt. 3. Od. 6. 42. Rursus Ovid, 
15. Met. 010. Corona dempta capiti. Id. Heroid. IS. 
103. Amktus demptus ei humeris. Id. ibid. 20. H. 
demptus ab arboie fetus. Id. 13. Met. 833. demptus 
cacumine nidus. Ceis. 8. 4, Ut quam minimum ei 
osse dematur. Id. 6. 6. n. 16. Demendum aliquid ei 
cibo. Id. 1. 3, ad fm. Demendum paullum cibo, 
adjiciendumque potioni. Plin. 15. Hist. nat. 17. 18, 
(62). Ilvas, demptis forfiee corruption bus acinis, 
suspend!. ^ 2, Latiori sensu ac figurate. Plaul. 
True. 2. 4. 16. Deme soleas. h. e. detrahe : quod Ee- 
bat menss accubituris. Cf, Oirfd, 2. .^rt. am. 12. 
soieam deme vel adde pedi. Herat. 1. Ep. 18. 94. 
Deme supercilio nubem. Id. 1. Od. 1. 20. Partem 
demere de soiido die. Q. Cic. Petit, cons. 2. 9. 
Demere caput alicujus. h. e. abscindere. Plant. Aa- 
hil. 2. 4. 33. Ipsi pridem tousor ungues dempserat. 
StieAon. Cws. 67. Demere barbam. h. e. radere. Alio 
sensu Ctc. 3. ]\ T at. D. 34. 83. .Esculapii barbam 
auream demi jussit. 

II.) Translate fere de abstractis. Lucret. 3. u 22. 
Multa dies nobis maerorem e pectore demet, Ter. 
AdeVpu. 5. 3. 33. Demere alicui molestiam. Id. 
ibid. 4. 7. 18, metum. Zttcret. 2. 21. dolorem, 
Cic. i.Att. 15. ad fm. s ollie.it udincm. Sail. Jug. 
102. acerbam necessitudlcem. Liv. 2- 6. ignomi- 
niam, Adde eumfi. 20. 21. Fhg. 2. Mn. 775. et 3. 
ibid. 153. curas. Ovid. 3. Trist. 2. 25. spem alicui. 
Id. Itemed, am. 2i)0. fidem alicui rei. Id. 1. .Pofit. 
7. 20. Nil demit laudi gloria nostra tuse. Horat, 2. 
Ep. 2. 140. demptus mentis error. Liv. 34. 54. De- 
mere aliquid ei dignilate. Suetim, Tib. 42. aliquid 
ci consuetudine. Justin. 39. 3. Adjicit, neque occisa 
ilia se virium quidquam Cyiiceno dempturom. Cic. 
% Fin. 27. 88. Dempta seternitate, nihilo beatior 
Juppiter, quam Epicurus. Liv- 2. 42. Dulcedo agra- 
rite legis ipsa per se, dempto auetore, subibat ani- 
mo. h. e. sublato auetore . aut etiam sine auetore, 
F. locum. Ovid. Herotd'. 1. 50. et 3. Trist. 11. 2. 
Virque mihi, dempto fine carendus, abest. h. e. sine 
fine, semper. 

DEMOCRATOE. F. DEMORATOR. 

DES1CE, apud Atticos sunt, ut apud nos pagi, 
Paul. Diac. p. 72. 5. Mull., qui tfltuen pro dkma 
Grseds litteris legit Sijfiet. 



DEMONSTRATIO 

DEMOLIO vel 

DEMOUOR, iris, Itua iam, iri, dep, 4. (de et m»- 
lior). Est alia forma dtmolia ac passive (kmolwrj 
quam V. I. et II. sub %, — Part. Demoliens II. a.; 
bemoliltis I. b.; Bemoliendus I. 6. — Demolior 
est deorsum molior, everto , diruo, destruo (It. de- 
moiire, buttar giii, disfare; Fr. jeter a bas, re«- 
verser, dimolir; His p. demoler , abatir, derribar} 
Germ, herabwalzen , — tnerfen] Angl. to batter , 
throw or pull down, demolish, destroy}. 

I.) Proprie speciatim tantum de adlficiis oceur- 
rlt; et qnidem — a) Deponent, forma. Lucret, 6. 
240. Disturbare domos, avellere tigna trabesque, E1 
monumenta virum demo I iri, Lachmann. legit Et 
lamenta virum commoliri. Cic. 6. Ferr. 36. 80. #t 
39. 84. Demoliri simulacrum , signum. Id. 3. ad Q. 
fr. 1. 1. Cokunnns neque rectas, nequo e reiione Di- 
philus collocarat: eas scilicet demolietnr. Id. 1. Off, 
39. 138. Hane do mum Scaurus de molitus, accessio- 
nem adjuniit ffidibus. Sail, apud Non. p. 93- 22. 
Merc. Pluteos rescindit ac munitiones demolitui. 
Adde Liv, 43. 3. Nepos Pansan. 5. Demoliri te- 
ctum. Id. Timol. 3. propugnacula tyrannidis. Et 0- 
gurate Plin. Paneg. 55. Aras etiam templaque de- 
molitar oblivio. — 6) Activa vel passiva rorma. 
Nceviu,s apud Biomed. 1. p. 395. Putsch.. Hsc de- 
molite. Farro apud ewmd. ibid. Et tamen non de- 
moiio astra. Al. leg, Tostra. In vet. Lege apud From- 
tin. Aquad. 129. id omne celere demolire darnoai 
esto. Zactant. 4. 11. ex 3. Reg. 19. 14. Aliaria tui 
demolierunt. — Cic. 4. FeiT. 67. 161, Statuas dt- 
moliendas locare. Id. Topic. 4. 22. In pariete com- 
muni demolieudo. In ciiata vet. Lege apnd Frvnr 
tin. >'e macerias demolirentur, Ulp. LHa. 7. 4, 10, 
Si, demolitii adibus, testator alins novas restitaeril. 
Jabalen. ibid. 41. 3. 23. Si demolita est donms- — 
NB. Pro mollri , aediUcare , aonnnlli affsnmt illnd 
Fells}. 1. 15. Thealrum faeere iustituit, taii in d*- 
tnoliendo etc. Alii (amen aiiter leg. 

II.) Translate. — o) Deponent, forma. Flaui. 
Bacch. 3. 1. 16. De me culpam hane demolibor jam. 
apyjxmnjj pro demaliar, h. e. amoliar, avertam. 
Liv. 34. 3. Si quod cuiquam privato ofEciet jus , id 
destruet ac demolietur. Id. 39. 16. Quum deraolien- 
tes nos Bacchanalia discutientesque ncfarios ccetus 
cerneretis. Ovid. 15. Met. 228. Subruit hffic svi de- 
moliturque prioris Robora, ft. e. senectus vires ju- 
venilis f rang it. i>emo£iri faeiem , dZMM^ew tov 
-poumnov, est macie vultum eorrumpere apud Hierc- 
nym. in Matth. 6. 16., ubi Vulgata faabet estermir 
nare faeiem. — b) Activa vel passiva forma. Jor- 
nand. Get. 58. Theodericus inde contra Sabinianum 
Dlyricum magistrum militia, qui tunc cum Mundo- 
ne paraverat confli(tum, in Mundonis solatia vs- 
niens, Iliyrieianum eiercitum demolivit. Curio apud 
Priscian. 8. p. 793. Putsch. Nusquam demolitur, 
nusquam eioneratur pecuuia. 

DEMOLITlO, onis, f. 3. demoliendi actus, everao. 

I.) Proprie. Cic. 4. Ferr. 67. 161. Dumqne ea de- 
molitio Beret etc. Id. post red. in sen. 13. 32. Adi- 
tus templorum erant non solum prssidiis et maun, 
veEum etiam demolitione suilatl Fitrav- 10. 19. 
Schneid. Posteaquam non habuemut ad demolitio- 
uem ferramenta. 

IL) Translate. TertuXl. 2. advert. Mar don. 1. 
Non poterat KdiDcare mendaciom sine demolitione 
verilatis. 

DEMOLlTOR, oris, m. 3. eversor. Fitruti. 10. 
19. Schneid. corvum demoiitorem quem nonnutH 
yruem appellant, metoorat , idest machinam ad de 
moliendum aptam : de qua tamen nihil preatersa 
constat. 

DEMOLITUS, a, urn. F. DEMOLIOR. 

DKMOJSEO, es , ere a. 2. moueo, ne facias: a <U 
et moneo. Vor a Leiico eipungenda; oceurrit enim 
tautummodo in Not. Tir, p, 88. 

DEMONSTRABlLIS, e, adject., qui demonstrarl 
potest. Apul. Dogm. Plat. 3. Uoiversitas maris, qu« 
demonstTabilis non est. 

DEMONSTRANTlA, x, t. 1. eadem ac demon- 
strate. Plin. 17. Hist. nat. 5. 3. (33). Terrani ama- 
ram et ma cram probaverim demons t rant ia airs 
degenerisque herbse. Harduinus tamen legit: Ter- 
rain amaram et mac ram si <juis probare velit, demon- 
slrant cam airs, etc. Sillig eamdem lectionem, pau- 
culis immutatis, retinuit. 

DRHONSTRATlO, Onit, f. 3. actus demons trail di 



DEMONSTRATIVE 

(It. ostensione; Ft, action de rmntrer; Hiip. el acto 
detnostrar; Germ. Handlung dts Zevgens, das 
Zeigen; Angl. the act of showing). 

A) Genera tim. — a) In singular! numero. Cic, 

3. Oral. 55. 209. Hujus generis demons tratio est et 
doctrins ipsa vulgaris, nsus autem Kravissimus. Adde 
eumd. 6. Ferr. 59. 132. Plin. 8. ifist, nat. 40. 61. 
(.147). de nm uenafieo. Visa fera, quam silens et 
occulta, quam significant demonstratio est. Id. 4. 
ibid. 13. 27. (93). Hanc insulam temporum borutn 
demonstratio a Borystheoe cil. h. ponit. ft. e. de- 
icriptio, qua situs terraruin monstrantur. Id, 24. 
ifiid. 16. 93. (150). Tertin demonstratio herbse fuit 
folio majOTC Etc. Svpr-a dixerat: Dracoution triplici 
effigie demoostratum mini est. — 6) In plorali nu- 
mero. Cic. 4. Fin. 5. 13. Quam multse quamque dc 
rebus variis et causas, cur quidque Bat, et demon- 
strationes, quemadmodum quaque fiant! 

B) Speciatim. *J 1, A pud Rhetores demonstra- 
tio — a) Est genus causse, in quo qulgpiam lauda- 
tur, aut vituperatur; quod et genus demorrstrativum 
dfritur. Cic 1. Invent. 9. 12. et Quintil. 3. 4, 13, 

— b) Item eiornatio rhetorica, hypotyposis Grseco 
nomine, quum ita res verbis eiprimitur, ut geri ne- 
sotuim et res ante oculos esse videalur. Cic. i. He- 
i enn. 55. 68. Potest ita ilifferre ab hypotyposi , ut 
demonstratio longior sit, hypotyposis brevior. — 
c) Item argumentatio , qua? ei rebus percept! s, id, 
quod non pcrclpiebaLur, adducii. Ita rem definil Cic. 

4. Acad. (2. pr.) 8. 26.; nomine vero utimr Boclk. 

2. Consol. philos. pros. 4. extr. et initio pros. 5. 
^ 2. Apud JCtos — a) Dicitur demonstratio, 
quum persona aut res oliqua ita certis quibusdam ac 
peculiarihus signis designator ac veluti depingitur, 
ut nuilus ambigendi locus rclinquatur; ut si quis in 
r.&stamento d.icat, decern, qua? mihi Titius debet, 
lego. Constat enim, ea sola decern, qu^e debet Titius, 
non aliam pecuniam legari. Cajus Dig, 35. tit. 1. 
qui est De conditionib. et demonstration^. 17. ot 
Floreniin. ibid. 33. et Ulp. ibid. 30. 74. etc. — b) 
Item actio, qua alicujus fundi fines ostenduntur. 
Dig. 8. 1. 13. et 10. 1. 12.; et V. DEMONSTRO. 

— c) Denimie demonstratio dicitur ea ipsa for- 
mate pars, qua persona, res, aut fundi alicujus fines 
1-iaue tifiscrit»untur. Cajus 4. InstiL 39. . 40. , it. , 
rt 58. 

nSMOXSTRATlYfi, adverb, demonstrando. Ma- 
crob. 1. Somju Scip. 16. Hunc locum demonstrative 
terrain dicenj, 

DfiMONSTRATTVUS , a , nm , adject, qui ad de- 
monstrandum aptus est. ^ 1, Generatim. Ccel. 
Aw el. 5. Tard. 1. Digitus dercmnstrativus. h. e. in- 
■lei. ^ 2. Speciatim apud Rbetores genu* demon- 
nirativum est, quod laudation em alicujus rei conti- 
net,aut vituperation em. Cic. I. Invent.5.1. De- 
monstrativum est [genus), quod tribuitur in alicujus 
cartas persona! laudem, aut vituperationem. Adde 
Quintil, 3. 4. 14. Quintil. 1. 10. 11. et 3. 4. 9. De- 
inonstrativum dicendi genus. Rursus Cic. 2. Invent. 
4. 12. et Quintil. 8. 3. 11. causa. Quintil. 3. 8. 53. 
et 11. 1, 48. materia. Id. 7. 4. 2. pars. Id. 2. 31. 23. 
pars orationis. — Hinc 

Demonttrativa, te, f. 1. absolute, substantivo- 
rum more, est epidicticfe orationis genus. Quintil. 

3. S. 63. Aristoteles idoneam marime ad acribendum 
demonstratiTam putavit: videlicet quoniam - tota 
esset ostentationis. Cf, eumd. 3. 8. 8. In demons tru- 
tivis procemia masiine esse libera. 

DEMONSTRATOR, Oris, m, 3, qui demoustrat. 
Cic 2. Orat. 86. 353. Siraonides demonstrator u- 
niuscujuslibel sepeliendi. Cohtm. 3. R. R. 10. 20. 
Demonstrator magis, quam inventor. Adde Hiero- 
nym. Ep. 61. n. 4. 

'DfirtONSTRATORlUS, a, um, adject, qui de- 
monstrando inservit. Isid. 11. Orig. 1. Demonstra- 
lorius digitus, h, e. index. 

D£MONSTRAT03, a, um. V. voc. seq. 

DfiMOSSTRO, as, avi, Slum, are, a. 1. (de et mon- 
stro). Demanstrarier paragoge pro demonsirari est 
apud Ter. Fhorm. 2. 1. 75. — Part. Demonstrans 
It. init. ; Demcmstratus et Demonstratwiis EL «.; 
IJemonstrandus I, 1. b. — Demons tro est aperte 
tnonstro, quod digito fit; bine etiam vultu, vel uno 
vcrbo indico, ostendo, describe (It. mostrare, dimo- 
ilrare, far vedere; Fr. indiquer, monirer avec ies 
Joigls; Ilisp. indicar , mostrar , seSatnr,' Germ. 
fUtrch Hinweisen mil dem Finger si wot abgran- 



— 60 — 

zend reiqerij daher gennu zticknen, be -, abzei* 
chnen; Angl. to sohw, point mil, demonstrate). 

I.) Proprie. ^ 1. ^CQi'ratim usurpntur dc via, 
aadibus, loris ct similibus, qure digito vel alio siniili 
modo iudicantur. — a) Sequcnte relativo. Ptaut. 
Cist. 2. 3. 36. Obi habitat, dur an dcmonstvn mihi. 
Sic Ter. Fhorm. 2. i. 75. Ilumincni cuinmonstra- 
rier mibi istum volo, aut, ubi habilct, demonstra- 
rier. — 6) Sapius cum Accusativu. Flaul. Trin. \, 

2. 113. Thesaurum mihi demonstravit in hisce a;di* 
bus. FUn. 8. Hist. nat. 4. 5. (9). Demonstrare 
viam. Liv. -23. 33. itinera. Cic. 6. de repubt. 24. Nee 
enim tu es quern forma ista declarat, sed mens cu- 
jusque is est quisque. non ea flsura, qurp digiLo de- 
mons trari potest. Id.% Oral. 66. 206. Remunstravi 
digito pictum Galium in Mariano scuto. Qainlil. 11. 

3. 10*. Averso pollice demonslrare aliquem. Adde 
eumd. 6. 3. 38. Id. 1. 5. 36. Aliud voce , sliud nulu 
vel manu demoiistialur. Id. 11.3. 89. In eum, quern 
demonslret, manum intendere. Id. 11. 3. H7. In de- 
monstrandis loris ac persuuis, Adde .luelon. .'iu,g. 
94. — c) Absolute. Sueton. Ner. 3D. Histriu iia 
dem on st ray era t , ut bilientern nalantemquc bicrrcl. 
h. e. suts geslibus ita rcpr^sentavcral. - rf) Fiiiu- 
rate. Frnpert, 3. 14. 15. Luna ministrsl iter, de- 
monstrant astra salcbras. ^ ii. Speciatim n\iM 
JCtos demonstrare fines est propriuiu illius, qui 
fundum alienat.et est eitreina aurtoris actiu; qui 
enim fines demoustrat, tradit fundum: dctuutjsLran- 
tur autem fines aut per dominuui . aut per ser\um 
villicum domini jussu, ut dmct Pompon. Dig. t.4. 
1. 18. Cic. fragm. pro Tail, I'dcnte A. Fffronio p. 
101. n. 17. >equc dum fines auctor dctnotnLraverat. 
et mox. Fines Acerronio demonstiavit, ncque tamen 
banc centuriatn Populianam vacuam tradidit. Adde 
Alfen. Dig. 21. 1. 45., ibid. 50. 1.36. § 1. el alihi. 

II.) Improprie demonstrare est verbh vel scrlptis 
aliquidsigniiicaTe, indicare, osteiidcre; ad rem Paul. 
Dig, 12. 1. 6. Psedius lib. 1. de stipulaiionibus nihil 
referre ait, proprio nomine res appelletur, an digito 
ostendatur, an vocabulls quibusdam deinonstittur. 
Gdl. 2. 26. Vocabula rufurn colurein deinonsiraiuia. 
— Hinc demonstrare est e\puncre, sub uculos po- 
nere, docere, narrare , e\plicare, argumenlis ccnlir- 
mare, etc.", et dicitur interdum etiam de loanimis: 
usurpatur autam — a) Cmn uno tantum Acnisati- 
vo rei, qus deinonstratur. Cic. 9. Fifn. 2i. Spuriu- 
na quidem, quuin ei rein demonstrassciii (ft. e. na>- 
rassem), et vitam tuam siiperiorem eipusuis-iem, ma- 
gnum periculum surnm^e reipublics demons Lrabat, 
nisi etc. Id. 6, Ferr. 3J, 83. Sopater islius cupidita- 
tem demonsliat. Cues. 5. B. G. 37. He dcmonstiata. 
Cic. 1. Orat. 3 1 . 143. Cognoram. r ondliandos eorum 
esse animos, qui audirent; daindc rem demonslraii- 
dam. Quinlil, protum. J 20. Brcviler oiiinia Jeiuun- 
stmturi. A I. leg. denioustrando. Id, 1. 10. \i), Quod 
proiimus Liemou<itraidt liber. — Cum v. oxleridere 
jungilur apud Cic, 1. ,/t(. 1. 4. Demnustravi hiec 
Cseeilio; sirnul et iliud ostendi etc. Id, G. fe?"r. 5U, 
132. Ut ante demonswabant, quid ubique esset; ita 
nunc, quid undique atdatuin sk, osteudunl. CA,Qu,in- 
tii. b, 12. 15. Ego hat; breviter demonstrasse con- 
tentug, ita posui, ut - ostenderem etc. — Ilinc po- 
nitur et pro docere, ut apud Cces. 5. S. G, 1. Mu- 
dum et formam nariutn demonsLcanl. Sic Plin. 37. 
Zfist. nat. 9. 40. (124). Amethystas grandinem avev- 
tere, addita precatione, quam demonstrant. QuiniiL 
8. 4. 44. Demonstrare viiia. Id. 2. 5. 5. virtutes. — 
Apud Cass, sfflpe loeum habet in iocisis, pro memo- 
rare , ut 7, B, G. 83. Ad ea castra , qure supra de- 
mons travim us, contendit. Id. 6. ibid. 25. Hujus sil- 
vee, quse supru demunstraU est, latitudo. Adde eumd. 
5. ibid. 49. , 1. B. C. 81. et 3. B. C. 63. Cf. eumd. 
i.B.G.27. Cum his Commius v en il, quern supra 
demonstvaveram a Caisarc in Britanniam praemis- 
sum. — b) Cum duolius Accuse ti vis. Quintil. 11. 
1, 1, Quam vlrtuttm quartam elocutionis demon- 
stral. Id. 6. 2. 15. Eos intolerabiles id ipsum, quod 
cedimus, demonstrat. Paul. Dig. 38. 10. 10. a med. 
Quos ego appello abpatruos , abavunculos, II II de- 
monstrant rne fratris abneptjtem. ft. e. appellant, ut 
ait jForcelKnus , salient verbis declarant. — c ) 
Cum Accus. et addito Ablativo inslrum. Quintil. 8, 
3, 74. Ut occuttis aperta demuustret. Id. 7. 10. 7. 
Quod scriptor demonsirare non pussil, nisi certa 
delinitaque materia. Id- 6. o, 6. Demonstrari praj- 
ceptis. Id. 4. 3.7. Si varictatcm crimiuum narra- 



DEM01U0R 

tJone demons tro veris, Gell. 2. 4. Res argunianlis, 
vfll testihus demonstrate. — d) Cum Arcusativu 
et Iiibnito. Cic. 3. Fain. 1. Mllii Q. Fahius dfmon- 
siravit, me n te plurimi UerL Toss. 5. B. G. t. Se 
parato« esse demon si rant de injuriia snli^fneerr. el 
ibid. Nisi ita Tancrent, sese bello civitalem per^eru- 
tuium dcmuiislial. ft. e. poliicelur, vil potius iiiiim- 
tur. Adde eumd. 1. iTji'd. 11. et 7. ibid. 1. — e> 
Cum pruposiliune inlerrogativa. sed taincn imiirc- 
Cta, Cces. i. B. G. 3t. Quanta pned"B faciendre fa- 
cultas dnrelur, demonslraverunt. Quinlil. 3. 4. 14. 
Laus ac vtluperatio, quale <it quldque, demonstrat. 
FUn. 25. Hilt. nat. 13. 100. (1oyl, Mce, quale esscl, 
demonslrant. Id. 27. ibid. 2. 2. (.6). Demonstrare. 
quomodo venenata sanenlur. — p In r on struct U»- 
nlbus, qui nunc a giammatlcis, allract* uicunlur 
Cces. 5. B. C, 2. Circiler ot. ejus jieReris, ruju* su- 
pra demonstravlmus, naves. Id. 3. B. C. lo. ^ei[ 
quum e^el in qulbus demonslravi aniustiis, elf. — 
g) Omnlno absulule. Cic. 6. fen-. 63. ill. Id .ideo. 
judices, ut mihi ah illis demonstratum est, sic vos 
ci me cognuscite. Cces. 2. B. G. 22. SfpibusquK 
denslssiuiis , ut ante ilcmonslrav imus , interjeeli'. 
Ad de eitmd, 5. ibid- 19. — h) Passive im persona- 
liter. r<es. 1. B. G. 2H. Saves mi., de quibus 5ii- 
|ira dumonstratum est,- I'nl vcnlu solverunl. Id. I 
B. C. 39. Eranl, ul supra domonslralum esl : legiu- 
nes Afranii hi. Adde eumd. 3. ibid. 6. el 15. El 
ruin InilniUj , Id. 2, Olid. 2H, Erat in cienitu Vari 
Sc <t. Quinetilius Vcrus, qutm fnis*e ('urfinii supra 
dcmonstrattim est. Adde eiunci. 2. B. G, 'J. 

UEMOKTUOSL'S, u, um. adje't. ialdc montuo- 
sus: pitfpositio enim dc aliquandu kiui habct aui;e!i- 
dl. Voi a Lcvico c^pungenda; orcurril enim lan- 
tnmmodo in !fol. Tit, p. 70. 

DfiMOlJATlG, onis, f. 3. idem fere M commorn- 
lio, tic. i|. Fain. 15. Quud autem allera cpisiola 
purpaS tc , nun Jissunsorcm mibi empUonis Neapoli- 
tans fuisse, sed aurtorcm demorationis urbane, ne- 
que ego alitcr accepi. Iia ex efFiendaltone Gulicunii 
edidit Sthiitzlus: atii leg. coinmarationts: alii et 
ipse Orel!, leg. nioderatiunis; f. Orell. ad It. !■ Ca- 
lerum demorulio eerta leetlone occurrit apud ful- 
gat. interpr. Proverb. 12. tt. Qui suavis est in vini 
demorationibus, in suls inunilionibuj rellnqutt con- 
LuiiiL-liam. Text. Grwc. habet ev otuaiv BidTp[^aI(. 

Df.MUIlATOH,uris, in. 3. Capell. i. p-2l. de 
f r ul<\inft. Tutius inundi ab HeraclilO dlctus demo- 
raiur. drat- le^enuum pulaL det'ororor; quod Hcra- 
rliLus ad ignem referret rerum ortum et interitum. 
01) eauideiu ratioiiem Fabric, in Bibliath. GrtECU. 
inavult legere democralor, h. e. dominus, Sijfwxpa- 
Tiap , quod minime probandum. Conlra Koppiui 
yulgataii) lectioncm tuetur, quam smuts omnino co- 
dices eibilient; quamque Gloss, ad antiquum Cud. 
Monacens. ita eiplicant: Id est retentor, sitie for- 
mator toiius inundi. Prasterea sequiori svo demo- 
rare diccbant pro regere. Videsis ha;c omnia [usius 
apud eumd. Kopp, ad '. c 

DB.VlORATUS, a, um. V. DEMOROR. 

DEMORO£0. mordes, niordi, morsura, m orders, 
a. 2. (de et uiordeo). Part, Demorsus. — Demordeo 
est idem fere ac mordeo , vel morsu decerpo. Plin. 
2Si. B&t. nat. 4. 11. (45). Et ligno fulgure icto dc- 
mordere aliquid. Peri. 1. 106. >'ec pluteum csdit , 
nee demorsos sapit ungues. 

DEMORIOR, mureris, mottlius sum, mCIri, dep. 
3. (de el morior). Part. Pemortuus In omnibus pa- 
ragr. — Demorl (jutta D'aderiein, Zalein. Synon. 
vol. 3. p. 182.) duo diversa significat, prout prsepo- 
sitio de ,-/) Propriam ac nathain scrvat significatio- 
nem ; aut B) Vim augendi lantummodo habet, ve! 
acUonis fmem significat. 

.J) Quum prapositio de propriam ac uativam ser- 
val signiiicationem deiitori est ci eerto bominum 
numero eerteye hominum nrdine moriendoeiire, ita. 
ut aliquid vacui remaneat. — a) Generatim. Cic, 
Id. Alt. 11. 7. Kostrique famiiiares fere demoKui. 
ft. e. ita ut superslites relicti sint soli. Cf. Liv. 40. 
19. Tantum hominum demortuum esse, ut is nume- 
rus militum effici uon potuerit. ~ b) Hinc speeia- 
Uil) demori ycl demortui dieuntur, qui quum ma- 
gistratu vel publico aliquo muneie run^cientur , vel 
ordinl coilegiove essenl adscript!, e vita mjgrarunt; 
et demori pi necipue adhibetur , quum de succcssore 
serino est: V. Mazocchi, Heracl. Tab. p. 107. et 
stq, not. 3D. et 40. Cic. 4. Far. 50. 124. Nam quum 



DElVfOROR 

ejitL es veteium numero senator quidam dcmorluus. 
Id. I. Nerenn. II. 20. f.ttt jubn itajureifl in de- 
murtui locum qui petal in conlione nominate. Ziv. 
5, St. Nee didnde unq'iam in demortui locum censor 
sufflcilur- V. tfrakmhm), ad li. 1. Liv. 4). 34. Colle- 
£am sobrngabis, quern ne in demortui quidem locum 
subrogari fa* est. Adde eumd. 23, 21. et 22, ct '23., 
•20. 23. el 40. li*.: et .<fupiort../Ky. to. et 31., et Cess. 
4f . Similiter Curt. 8. 10. 22. Nupcr As»araco, eujus 
regnuin fucrat , demorluo, rcaionl - prteerat mater 
ejus Ckophls. — El dp mancipiis. Cie. fi. Vtrr. 5. 
5. Sanierunl, KB (,>vis EMinET cmanr.ipium) mm |N 
WsMOBTn Locvm. IT. f'/p. /Jj|7- t. I, 11. 5 5. Ut 
dpmuiiantur martcipia, pia;ili:t rjant. — c) Ipter- 
dutn de artmribus. t'olum. % It. R. 10. 2. In locum 
denjortuie viti*. (if. Paul. Dig. 7.1. 18, In Iqfum 
demortuaruiu arborum alls subslltuendie. 

B) Quum pnenosilio da augendi vim taniummodq 
habet; \el actionis [ineiu signifirat, demori est pror- 
sus mori, moriendo etccdere, purire. 

Id Proprk. Plant. Stick. V, 3. 6*2. Psene sum fa- 
ine dcrriorluus. 

D,j Translate. ^ 1. Dc inanimis. Plaut. Slich. 
I. 3. 51), Potafiones plurinne u-mortuie. h. e. perie- 
ce, ahlake sunt, amiss-n suret. <J -2. Cum Aceusalivo 
persons, ut itrprrh e , est jBrtljus amoie iirdcre. 
Phut, Mil. glm: 4. 1. 23. L-t 4. 2. 4 it. Ea demori- 
tur te. 

D£M0JlOn,Firis : it us sum, ari. dep. 1. (de et mo- 
rur). Part, fiemtnans sub //.; Demoralus sub A. 
ft if.; Demur (in dus sub ,:/. — Dei nor ari ocrurrit 
A) Siepissime turn Accusative, et B) Raro absolute, 
neutrorum more, 

A) Cum Accusative persons aut rei snepissimc 
occurrit, et est detinerc, cohibere, remorari (It, trat- 
lenere , fcrmare, ritardare; Fr. reierur, arreter, 
rilardcr; Ilisp. deten^r, retardar, atra&ar; Germ. 
Jmdn von seinem tPetjM oder Zicle ab - und Oaf- 
halten. ?im Sadm wriojern; Angl. Id 1 1 op , detain , 
retard, hinder , pi -event , impede) ■ L's u r patu r — a) 
St.rieto sensu apud prosiE orationis scriptures. Plant. 
Epid. 3. 2. iu. Sed nimis longum luquor: diu me 
estis demorati. Lie. 2. Oral. 58. 235. Ve diu tius 
»os demorer. Lentulus apud Ck. 12. Fam. 17,5. 
IMinere et demoiiiii aliquem. Colum. 3. R. R. 2, 
SI, Demorari sludiosos. Sit. It, 10. 2UO. uli([uern 
vano conqLiestu. Tat. M.Ann. 6H. aliquem lariis 
nrtibus, ne iubiiulo i'liiediatur. Cws, 3. ]}. C. 75. 
I ; ,ipiitjHum prsiiiisit ad noviAsimurn a^nien decno- 
ranijurn. Id. i. B. O. 6. Nuilo hosle prohibente. nut 
iter demur ante. Id. 1. B. C. 81. lit rjuam mavime 
rtpsntinas norum Kruptiunes dftriioretur. Cod. 5. 31. 
H. Demorari petitioneiii. — o) Latiori sensu apur] 
Poetas. f'irg. 1 1. /En. Vib. scl infeliv Teucros quid 
demoror^a^lli57 h. e. ab armis eontineo: V. Servium 
ad h. J. Id. 3. ibid. 480. quid ultra ProvehOT, et 
fando sur^eules Liemoror austros? h. e. quiJ impe-- 
di[>, quomlnu^ surgeniibus austris novem e ii-tfive 
5:ilvant: V. Servium ad b. !.; et Cf. Avien, Fah. 
15. Hi. qui f'ircjitium tmitatLis est. RYirsui} f r irg. 2. 
/En. 047. Jaiupridem invisus divis et inutilis annos 
Demoror. h. e. quasi feslinantes diu viverjJo deli- 
mo: Servitts. Id, Ftro*. 10. Mn. 30. Et tua proge- 
nies morta!ia Jenioror anna. h. e. etperio, sustineo. 
V. Serrium et fFagnet • ad H. !. 

B) Absolute, neutvorum more, raro auitjodum oe- 
currit , et est idem quod moror, eunctor , differo, 
maneo. Plant. Had. 2. 4. 27. Me hie tiemoratam 
lamdiu. A\. aliler teg. Tac. 15. Ann. 6i>. Ille nihil 
ilemoratus eisurgit. Lip. Dig. 5. 1.2. 5 4. Quamdiu 
i'-sntionii r ansa ibi demorantur. Adde Cod. 11. 47. 
VS. pr.; et Cod. Thcod. 4. 8. 3. 

JJEVrORSiCA'njS, a, urn, V. voe. seq. 

DfiMORSlCO, as,S[uiii, are, a. 1. (de el morsi- 
co). Part. Demorsicatus. — Demorsko est idem ac 
demordeo , mordendo decerpo. Apud. 2. Met. Sagse 
mulieres ora mortuorutn passim demorsicant. Id. 3. 
it id. Rosis tantura ctemorsicatis eiibis flsinum, 

DfiMORSlj'S, a, urn. V. HEMORDEO. 

DEMORTCL'S, a, urn. V. IlEMORrOR. 

UE.VIOS, i, m. 2. fi-flfioi;, populus. Flin. 35. jffist. 
■nat. 10. 36. (691. Parrhasius pinjit et demon Athe- 
niensium , aigumeiito quoque ineenioso. Volebat 
namque varium, iraeundum , injusturn, inconstan- 
tem; eumdein eiorabilem, dementera, miser icordem, 
aicelsum, gloriosum, humilem, Terocem , fugacem- 
que, et omnJa pariter osteudere, 



— 61 - 

njiMOfiTHEMCK. adverb. Bertiosl.henis more. 
Affertur n Prisrian. 15. p. 10-22, Putsch., sed nuilo 
conlirmatur Latini aurtoris eutitplo. 

UP,Mt>"l't'S, a, Mil. V- voc. seq. 

DFMOV£0,.m uves, muvi, mutuin , mCvere, a. 2. 
(de el mo*.eo). Loris infenus ajjatti et similibus pro 
Aemovere al. Ie2, diino vere : sert illud est adverten- 
dum.ut quoties deorsum mo\endi ratio aliqua si- 
pnifiratur, per rfe: qiiotics vero in aliam, vel diver- 
sas partes, per dis scriliatur. Hujusmoui enim est ha- 
rum pneposilionum de ct fit's vis ct sentential (juod 
ct alibi aiimonuimus; ct Burmann. ante nus adno- 
javerat ad illud (.7c. CiEcin. 13. 42. apud QuinliL 
7. 3., quod I', sub 11. init. — Part, Demoius I. 
et II.; Demovcndui I. — Demoveo est deorsum 
moveo, toco moveo. d- turbo, dcpello (It. muover d> 
(uogOj tevar via. lirar gik, resjsinfjure; Fr. dipla- 
rer : oter d'un en'droit, ecarter : eloigner; Kisp. gui- 
tur, mudtr de purtto , alejar. desninr : (lerm. eine 
Prison oder Sadie von etw. hzrahbeweqen , uieq- 
odcr fart - ach,nffen : - bringen, v&n. Personen, vcr- 
heiien, verdranqen; Aivgl. lo remove, displace, 
din lodge). 

Id t'roprie. — a) !)e personis. Cie. Cwcin- 17. 
4U. Demoveri et depelli dc loco ne^essc est eum, 
qui dejiciatur. Id. ibid, in j'sn. Manu tlemutus et ac- 
tus piECCps. Liv. 0. 32. Quantum Roinana H> Invetlt 
ectes, tantum hostes |ratta demoti, CI. Id. D. 20. 
Traditur inde dicLu iiiirabiio, quod deuiovendis itatu 
suo saciis raUgipnum facere posset. V. Dral.enborg. 
ad h;PC I. Qfs. % B. C. 32. Pompejus nullo pra?lio 
pulsus, vestri farti prsejuJit'.o demotus, ILalia eues- 
sit. Tac. 2. Ann. 43. Sed Tiberius deraoverat Suria 
Creticum Silatium. AdJe eumd. 4. ibid. 60. Id. 6. 
ibid. 30. Demo^ere aliquem in insulam. k. e. relega- 
re. — 6) De ina nimis. Tltc. i. Ann. 7$. Fluvius 
{Ctanus) soli to alveo demotus. Id. 11. ibid. 3S. 
Censendo, nornen et effigies prhatis ac publicis locis 
demovendas. Ammian. 20. It, Demovere munitio- 
nes. — c) Fisurate. Tac. 13. Ann. 20. Demovere 
aliquem prafeclura. Id. ibid. 11. Ordine demotuin 
scnatui reddidit. Id. ibid. 11. Deruoyere aliquem 
cura rerum. 

II.) Translate. Ter. Adetph. 2. 1. 16. Cave nunc 
Jam ocuios a nieis oiulis quoquam demoveas tuos. 
Cir. Ccecin. 15. 42. Vis, quae periculo mortis inje- 
ito, fonntdine aniinum perterritum loco s.ppe et 
cerlu de statu dfiinavet. Id. 2. Verr. 17. 52. >\.' quis 
ti'. de vera et certa possit senlentia deinovere. Id. 2. 
Orat. St. 208. Odium a nobis demovere. Id. Dom. 
•16. «8. labem a republics. Horal. t. Sat. 1. 33. ali- 
quem lucro. Tac. 4. EUt. 58. Terrorc ac promissis 
demiivcri. 

DEMPTJO eel demtiO, onis, f. 3. actus demendi, 
dctrELctio. Tarro 5. L. L. 6. Jfull Litterarum dem- 
ptio, nut additio. Id. ibid. 176. Damnum a dcrrt- 
plioni;, ijiium minus re fa.'tum,quam quartti constat. 

OEMKTCS ml demtuv a, mn. V. DEMO. 

DEMTtO, V. DEMPTtO. 

UEBXOS, a, urn. V. DEMO. 

DEMtlGITUS, a, urn. partirip. ab inus. derattgiOj 
mu(titilius completus. Ovid. II. Met. 375, sanguine 
littus, Cndaque prima rubent demugitseque paludes. 

DfiMLXCATtJS, a, urn, particip. ah inus. cJemui- 
co, quod a mulco. valie mulcalus. Capeli. 3. p. 272. 
Tam tristibus asperiscjue .Saturae alioquin lepidula 
verheribus demulcatis. Ita legit Kopp, quern vide: 
vulgati libri habent demulctaiis. 

DE.MULCBO, mii]ce6, mulrtum, mukere, a. 2. (de 
et mulceo). Part. Demulcens et Demulctua 2. — 
Demukeo ^ 1, Est idem ac mukeo, leniter attre- 
cto, tactu biandior. Ter. Heaut. 4. 5. 14, Ncn pos- 
sum pati ; quin tibi caput demukeam: accede hue. 
Liv. U. 16. ad fin. Remitto, ne utique dorsum de- 
mukeatis, quum ei equis descendetis. W 2. Item 
blandi mentis delenio, allkio. GrlL 3. 13, Ita motus 
et demuktus el taptus est, ut Callistratum jam inde 
sectari cceperit Id. 18. 2. Demukentes animum ju- 
cundis sermon urn illectationibus. 

DEHDLCTUS, a, um. V. voc. proeeed, 

DEMt'M, adierh. Antiqui demus diiere, teste 
Pant. Diac. p. 70. 8. Mull., ut pr or sus et rursus 
pro prorswm, rursum. — Ratioae habita etjmi, 
nonnulli , propter antiquam form am demus , dedu- 
cunt a trifics turn: plerique alii a Graca particula 
Sij (V. Hand. TurseU. vol. 2. p. 250.); recentiores 
tamen recti us putaut , demum esse for mam superla- 



DEMUM 

tlvam a prsepositione de efSctarn, ut imtii nb in, 
summits a super etc, Itaque demum camdem pror- 
sus raiionem seu relationem signiQcat, quam pia- 
positio de . sed perfectarn omnino, hoc est ad sum- 
mum aradurn provectam ; aliis verbis significat even- 
turn aliquem aut rationem aliquam post plates alios 
eventus aut rationes, interdutn etiam preeter eipe- 
ctationem et sero admodum, acciderc vel eiistere; 
hinc et Paul. Diac. p. 70. 8. Jfu il. de-mum poni pro 
dnmtatat adnotavit (It. ora solamente^ ora fmal- 
menle; Fr. settlement a present^ fnalement a pre~ 
sent; Hisp, nhorn solamente, ahora ftnalmente; 
Germ, frit, jttzt erst; Angl. now; on ly , now fi- 
nally). Quod ad usum attinet, demum proprie dict- 
tur de tempore, sed Iransfertur ctiam ad condititi- 
nem : semperque arete conjursgitur cum aliquo voca- 
bulDj qm d prsecedit aut statim , aut alia interposita 
voce, quae generatim proprio careat accentu. ILaque. 
ut reiii ad suuima capita redigamua, adverbiuin rte- 
:num jun^itur .-/) Cum aliis Adv«rbiis, qua tetnpus 
aul conditionem signlQcant; B) Cum pronomini- 
bus is, hie, ilte et aliis liujusmodi. quoties oisce di- 
lata vcl retardata aliqua ratio seu relatio significa- 
tur; denlque C) Cum aliis particulis, qus temporid 
aut conditionis rationem sijnificdnt. 

A) Jungitur cum aliis adverbiis, qua? tempus aut 
conditionem significant: scilieet — a) .Yurie Jz- 
mum ve) nunc. ... demum ssepissime occurrunt, el 
quidein — Nullo alio iuierposito vocabulo. Plcul. 
Hit. glOT. 2. 6. 62. Xunc deinum scio, me fuisse 
eicordem , caecum , incositabOem. Aide stand. HkL 
2. 6. 78., Copt. 5. 4, 25. = , Rud. 4. 4. 78., PtEn. 5. J. 
39. el Epid. 4. 1. 42. Ter. Adelph. 5. 3- 19. Sane 
demuro istnse cata oratio est. AJd« eitmd. Masai. 
2. 3. 3. Id. Adelph. 2. 2. 25. Nunc demum talis": 
cur passus T ubi eras ? Id. Andr. 4. 1. 5S. Hem. non- 
cine demum 7 Cic. Cmt. 7. 17. Sunt demum iniellir 
go P. Clodii insulam esse venalem. CI. Ter. Seoul. 
2. 3. 12. Kursus Cic. 18. All. 3, i. Nunc deinum re- 
fcribo bis litteris , qua? mihi misisti. Xepos Timot. 
5. DKit nunc demum se voti esse damnatum. Rursui 
Cic. 3. Cat. 10, 23. Quod si Equum est, cur tam diu 
vivo: si injusturn, nunc demum occidor"? Zumpiiu* 
h. 1, allter omnino interpret a tur. Flin. 5. Ep. 8. Lin- 
devkesimo setatis anno dicere in foro ctepi, et nunc 
demuin , quid pra?stare debeat orator, adhuc tamen 
piir caligincm video. — Inter dum adverbioftunc sla- 
lim auditor vurabulum , quod eidem declurando in- 
scrvit. Plant. Aalul. 1. 2. I. Sunt defecato demum 
animo ejjredior domo, postquam pcrsped salva esse 
intus omnia. Virg. 10. Mfh 8ia. Heu nunc misero 
mihi demum e^silium iafelii. — Intcrdum inter 
nunc et demum particula in terser itur pruprio ca- 
rens accentu, aut prouomen. Plant. Cos. 4. 4. 14. 
Nunc pal demum ego sum liber. Id. ibid. 2. S. 32. 
Nunc pol ego demum in rectam redii scmitam. — - 
b") Modo demum idem est ac nunc demum apud 
Ter. Andr. 5, 3. It. Modone id demum sensli,Pam- 
phile7 Qlim istuc, ollm, quum ita iudntli animum 

etc. — ci Turn demum vel twm demum 5js- 

pissime occurrit, ita ut particula turn ad tempus aut 
ad conditionem rcferatur, ike absolute ponatur. ;i>j 
cum additis qu^ eamdem declarent, Plkul, Men- 2. 
2. 71. Turn demum sciam recte monuisse. si tu recli 
caveria. Id. Mil. glor. i. 8. 55. Si id fades, turn de- 
mum scibis qui bonus sit, qui malus. Id. Pmn. 1.1. 
00. Immo etiam ubi eipolivero, uia^is hoc turn Jv- 
mum dices. Cic. 1. de repvbl. 24. 3S. Quod si con- 
venerit, tnm demum decebit. Adde Atticu-m apud 
Cic. 0. Att. 10. 4. fees- 1. B. G. 30. Turn demum 
Ariovistus partum suarum copiarum - misit. Adde 
eumd. 1. ibid. 17. et 51., et.5. ibid. 33. Sail. Jug. 
48. Ac tnm demum rerum deditionem facere cuna- 
tus est. Liv. 2. 20. Turn demum im puis! Latini pcr- 
culsaque inclinavit acies. Adde eumd. 3. 12., 10. 13. 
et 40. 50. Firg. 3. G. 205. Turn demum crassa ma- 
gnum farragine corpus Crescere jam domitis sinito. 
Adde eumd. 6. jEn. 330. et 573. , 9. ibid. 815. et 
12. ibid. 6. Ovid. Heroid. 4. 615. Eiierat tbalamo : 
turn demum pectora plangi Contigit. Cels. 2. 37. 
Mir. Et turn demum, ubi Jam nihil tale ejtra fer- 
tur, ad cicatricem pcrduci. Col. 11. R. R. 2. 7. li- 
gna denique conBci, ut turn demurn teptmli jam die 
putatio admioistretur. Plin. 1, Ep, 13. Turn demum 
ac tunc quo que lente cunclauterque veniunt. Adde 
eumd. 3. ibid. 14., 6, ibid. 20. et 8. ibid. 20. — Et 
alio inlerposito vocabulo Plaut Trin. 3. 3. 52. Turn 



DEMCRMURO 

Lu igitur demum id adolescenti aurum dab is, nbi erit 
focata virgo In matrimoninm. — d) Tune demum 
eodem sensu ac fu-m demum usurpatur. Curt. 4. 13, 
20. Jamque exire nccesse erat: tunc demum iotrat 
Ubernaculum etc, Cels. 3. 6. Ac si qua nota est, 
tunc demum dare potui calidam aquam. Adde eumd, 
3. 10. Seneca Ep. 121. Tunc demum intelliges, quid 
faciendum tibi, quid vitantram sit, quum didiceris 
quid uatuiEe tuss deheas. Colwn. 1. R. R. protein. 
33. Quas ordine mo tunc demum persequar, quum 
prsefatnj tuero. Adde eamd. 12. ibid. 23. 1.; et Sue- 
ton. Claud. 5. — e) Ibi demum dicitur de loco et 
de tempore. Plant: Capl. 5. 4. 3. ffiic ibi demum 
est locos, ubi laftore lassitudo omois est eilgunda 
e\ cor pore. Ter. Hecyr. t. 2. 50. Ibi demum ita eb- 
gre tulit, ut ipsasn Bacehidem - com misere secret. 
f%y. 9. Mn, 445, Tunc super eianimum 6ese pio- 
jecit amieum Confossus, placidaque ibi demum mor- 
« quievit. Adde Quintii. 10. 3. 13. ; et Stal. k. Thcb. 
471. et 2. Sih: 3. 14, — fi.Igitur demum apud 
intiquos tantum occurrit, Plaut.. Amph. 1.2. 11. 
4deo usque satietatem dum capiet pater illius, quam 
em at ; igitur demum omnes scient , qus facta. Id. 
Most. 2. 1, 32. Miserum est opus, igitur demum fo- 
dere puteum, ubi sitis fauces tenet, Adde eumd. 
Rud. 4. 1. 25. — Similiter post igitur demum apud 
eumd. Amph. 3. 1. 16. Post igitur demum faciam , 
res Gat palam, — Et demum igitur apud eumd. 
Merc. 3. 2. 9. D^mum igituT quum seaei sis, tunc 
in otium te colloces. — g) Sic demum habet Virg. 
3. Mn. 795. Sic demum socios eonsumpta node re- 
viso. Adde eumd. 6. ibid. 154. — h) Ita demum 
est hoc tantum pacto.hac tantum cooditione, bac 
denique conditions. Cels. 3. 21. Nam si plus humo- 
ris eicernitur quum assumitur , Ita demum seconds 
valetudinis spes est. Id. i. pros fat. Ita mortui de- 
mum praeeordia et viscus omnc etc. Plin. 3. £p. 3. 
Qulbus omnibus ita demum simiBs adolescet, si im- 
butus bonestis artubus fuerit. Adde eumd. 3. ibid. 9.; 
Sueitm. Claud. 25. et Fitetl. 14.; Justin. 11. 4. 
10.; Caj. 2. Instit. 60. et 3. ibid. 219.; et Dig. 2. 
2. 3. pr. — i) Jam demum est nunc tandem, nunc 
prinmm. Ovid. 2. Trist. 8. Carmina fecerunt, ul me 
moresque notarel lam demum visa Cjesar ab arte 
meos. QuintiL 8. 2. SL Ut id jam demam eleganter 
aique eiquisite jlktnm potent. — I) Ut demum 
est nt^cuntim, vii dum. SuetoA. Cat. 6. Ut demum 
Xito fcattum palam factum est. 

TT) JunfituT cam proouminibu= is, hie, Hie et aliis 
fcujnjmodi , quoties hisce dilala vel retardata ratio 
aliqua seu relaiio signifieatur. — a) Is, ea, id de- 
mum est is , ea, id tantum , yel in primis , sive pro- 
nomen atsolute ponatur, sive additis declaretur et 
deDoiatur, Plant. Pers. 2. 3. 14. Nam id demum le- 
Tiidnm est, triparcos homines ,Tetulos, avidos bene 
admordere etc. Ter. Adelph. 5. 3. 1. Ais quovis no- 
mine betsedcium accipere gaudeas: verum enim vero 
id demum juvat, si quern aequum est facere; is bene 
facit. Cic. 8. Att. 8. 1. Sic enim tentio, id demum 
aut potius id solum esse misemm, quod turpe sit. 
Sail. Cat. 20. Idem yelle et idem nolle , ea demum 
firma amieitia est. Id. ibid. 12. Quasi injuriam fa- 
cere, id demum esset imperio utL. Id. ibid. 2. Verum 
enim vero is demum mi hi Tiveie atque frui aoima 
videtur, qui ete. Ziv. 4. 4. Vemm enim vero lege id 
prubiberi -, id demum contumeliosum plebi est. 
Curt. 4. 4. 3. Id demum credens fore ipsius, quod 
eel enter pracipere potuisset. PUn. 7. Sist. mat. 7. 
5. (44). Is demum profecto vitam aqua lance pensi- 
tabit , qui semper fragilitatis humanse mem or fuerit. 
Qainlil. 7. prowm. 1. De inveotione satis dictum 
est. Neque enim. ea demum , quae ad docendum per- 
tinent , eisecuti sumus, verum etiam motui animo- 
rum tractavimus. Adde eumd. 1. 3. 4.; Plin. 1, Ep. 
8. et 20.1 et Dig. 3. i. 9., 28. 6. 34. pr. et alibi. — 
Et mierpo^ita alia particula Cic. 2. de republ. 15. 
iS, Ea sunt enim demum non ferenda in mendacio, 
qua - ne fieri quidem potuisse cernimus. — 6) 
Sic, hesc. hoc demum eodem modo usurpatur. 
Plant. Bacch. 5. 1. 23, Hoc est demum, quod per- 
rrucior. Virg. 1. JBn. 632. Me quoque per multos 
simiiis tortuna lanores Jactatam hac demum voluit 
consistere terra. — Hue pertinet et illud ejusdem 
firg., ul)i hie adterbium est, 2. Mn. 743. Hie de- 
mum collectis omnibus una Defuit. — c) Ille, ilia, 
etc. defnum liuiiliter usurpatur. Plaut. Capt. 1. 1. 
37. lUe demum anliquii est aioleweas morLbuSj 



— 62 — 

quojus numquam vultum tranqutllavl gratiis. Virg. 
1. G. 47. Hla seges demum votis rcspondet avari 
Agrkolse , bis qua solem , bis Crigora sensit. — d) 
Baro com aliis pronominibus jungitur; quE tamen 
aliqua prscedentla admiitunt. Cic. 3. Legg. 17. 38. 
Vos demum, ut video, legem antiquastis sine tabella. 
h. e. non ego, sed vos tanlum etc. Quintii, 1. 10. 5. 
Si ipsa demum sestimes. h> e. si ipsa eadem tantum- 
modo sstimes. Cels. prafat. ISnm qura demum cau- 
see - prsstenE etc. h. e. qute posl multas alias etc.; 
gi tamen certa est lectio. — Apud Cic. 5. Tunc. 37. 
107. Jam vero etsilium , si rerum naturam, non 
ignominiam nominis quacrimus, quantum demum a 
perpetua pore grinatione differt 3 ex Codicum calla- 
tione lege quontum tandem a etc. 

C) Jungitur et cum brevibus aliis particulis, qu^ 
temporis aut conditions rationem significant, et ali- 
quando importat quamdam affirmation em, et, veluti 
pluribus rebus considsratis, certam raiamque con- 
clusionem rei quae arfirmatur. — a) Cum definita 
temporis aut nutneri signifies tione (nine Paul. Dine. 
p. 70. 8. Mull, dzmam ait significare etiam post). 
Plaut. Asin. a. 2. 6a. Postca demum hunc cra« ad- 
duciirn ad lenam. Asinius PolUo apud Cic. iO. Pam. 
31. 4. Unas enim post Idus Martias demum a Pansa 
lineras acccpi, SaelOTi. Auy. 10. Post biduum de- 
mum. PUn. 9, Ep, 30. Post somnuin demum lcctio- 
iiemque. Ter. Adzlph. 5. 8. 15. E50 novus maritus 
anno demum quinto et se*agesimo fiam, Horat. 1. 
Sat. 5.23. quartii vii demum esponimur hora. Ovid. 
13. Mel. 209, decimo demum puguavimus anno. Sue- 
Ion. Aug. Sf. Ne legatorum quidern cuiquam,nisi 
grarate hibcrnisque demum mansiius, permisit uio- 
rem intcrvisere. Plin. 5. Ep. 6. TanLis glsbis ic- 
naeissimum sulum quam primum prosecatur. adsur- 
git. ut nono demum suleo perdometur. Adde etimd. 
"i.ibid. 2. • — V) Cum Partidpio tempus aut condi- 
tioncm significants. Plaut. Bacch. 2.3. 37. Damna- 
tus demum . vi coactus reddidit du centos et mi He 
pbilippum. — Saepius curn Ablativo absol. Firg. 6. 
£n. 637. His demum eiactis, perfecto munere di- 
rum , Pervenere locos etc. Suelon. Cces. 23. Appel- 
late deiiium collegio. Id. Aug. 31. Mortuo demum 
(Lepiiki). Id. Ga'Ai. 3. Iilitis demum galbano faci- 
l)us. J-dslin, 1, 7. 3. Depirtis demum pierisque. Id. 

1. 10. 7. Quod et ipsum dissoiuta demum afdnitate 
procedit, — c) Cum -verbo esse tempus aut condi- 
tionem signidcante. Plaut. Merc. 5. 2. GS. Servata 
res est detnum, si ipsam vidcro, Ovid. 15. Mel. 122, 
Imznemor est deiPum net frugum munere dignus, 
Qui potuil ete. — ri) Cum augendi vl per Compa- 
ralivurn vel Superlatisum signilitata. Plaut. Most. 

2. 2. 154. Latins demum est operse pretium ivisse. 
h. e. prius latius sive ulterius provedsse oportuit, ut 
oper.-E pretium sit, Quintii. 4. 2, 79. Videamus ergo, 
num eipositio hsec longior demum esse debcat.et 
paullo verbosior pr;eparationei Aurel. Vict. Vir. il- 
lustr. 40. Ei llbris co^njtura castissimEE demum fe- 
rn in eg manu mo^eri posse. — e) Denique genera- 
tim cum uno tantum vocabulo, quod, ratione babita 
totius propositionis , augendi vim aliquam importat. 
TVic. 1 . Ann. 64. Noi demum inclinantes jam legio- 
nes adversEe pugn;e eiemit. h. e. noctu demum le- 
glones - eiempte sunt. Quintii. 2. 15. I. Alii malos 
quoque viros posse oratorcs did putant, alii nomen 
hoe, arteiuque de qua loqnimur. bonis demum tri- 
bui volunt. h. e. iis demum, qui boni sunt. Id. 11. 

3. 98. Adeo - sttls demum oculis credidit, quod effi- 
ceret. h. e. tunc tantum, quum suis ipse oculis vidit. 
Id. i. 4, 11. Quo modo duabus demum vocalibu; in 
se ipsa? coeundi natura sit. Id. 1. 4. 29. Quaedam 
(verba) tertisE demum personse Egura dicuutur , ut 
licet; pigei. Trajanus apud Plin. 10. Ep. 33. Nobis 
autem utilitas demum spectanda est. h. e. non cete- 
rarum rerum , sed utilitatis tantum ratio habenda 
est a nobis, Cf. Quintii. 8. 3. 3. Docendo judicem 
tantum , et utiliter demum ae Latine perspicueque 
dicenuo. Et Rutil. Lup. 21. Fortiter demum. 

DEMUEMIJEO, as, are, a. 1. murmurando dico. 
Ovid. 14. Met. 58. Ter novies carmen magico de- 
murmurat ore. 

DEMUS. r. DEMUM init. 

DEML!SSAIUS,a, urn, particip. ab inus. demus- 

so, quod a tnusso; translate tantum occurrit, et est 

dissimulatus , patienter et cum silentio loleratus. 

^pul, 3. Met. Demussata contumelia, Amtnian. 30. 

I 1. 3. Injuriis, quas pertulerat, omnibui demuisi- 



DENARIUS 

tis. Sic Ter. Adelph. 2. 1. 53. Muijitanda injuria 
est. 

DEMOTABtLIS, e, adject, mutabiiii, omnino rau- 
tabilis. Prudent. Apotheas. 344, Non convertibilis, 
nee demutabilis unquam Est Deus. Tertull. 2.Anim. 

1. Demutabib's natura. 

DEMIjTATIO , onis, f. 3. mutatio. Cii. 2. de re- 
publ. (edente A. Maio) 4. Est aulem maritimis ur- 
bibus'etiam quffidam corruptela ac demutatio mo- 
rum. Hie Mains adnotat ita scriptum ptimo in Cod., 
altera vero manu eqiunctam fuisse prsepos. de, for- 
tasse quia emendator prope insolitum vocabulum 
ignoraverit. At Henrichius, Lehnerus. SteinaUerus 
et Orelliui hoc v. in suis edition, receperunt. Plin. 
28. Ilisl. nat. 8. 29. (113), Et idea versicolors esse 
demutationis. Alii mulli a ipse SiUig. leg. mutatio- 
nis. Certa iectione Tertull. iSesuri-. earn. 55. De- 
mutatio carnis. Adde eumd. 4, advers. Mareion. 1. 
et 5. ibid. 10. ej;tr. 

DEMtTiTOR, Oris, m. 3. qui mutat. Terlull. 
Resurr. earn. 32. Argutissimi deniutatores ossium. 

DfiMOTATDS, a, nm. V. DEMCTO, 

DfiMt-T^LO, as, are , a. 1. idem ac mutilo. Co- 
lum. Arbor. 11. 2. Cacumina virgarum, ne luiurian- 
tur. demutilato. 

DEMCTO, as, Kvi, atum , are. a. 1. (de et muto). 
Part. Demutqtus et Demutandus sub a. — Demu- 
to est-idem quod muto, sed frequenter mutalionein 
in pejus evenire signiGcal: et occurrit — a) Cum 
Accusative Cato apud JJ/acrofi. 2. Saturn. 10. Vo- 
ces demutat, staticulos dat. Plant. Mil. glor. 4. 7. 
8. Oratio alio mibi demutanda est mca. Id. Men. 5. 

2. ii8. Impcrium tuum rlemutat, Tac. 4. Ann. 16. 
Placitum institute flaminum nihil demutavi. Gell. 
7. i. In aliqua re demutire sententiam, Tertull. 
Resarr. cam. 55. et Sulpic. Sever, epist. 3. ad 
Bassul. a med. Caro demutata. Rursus Plaut. Trin. 
\. 2. 30. si mores ingenium tuum demutant. h. e. 
corrurnpunt. — 6) Absolute demulare est pro Se- 
inulari. et fere dicitur de eo. qui a prior* agemli 
ratione aut sententia discedit. Plaut. JKil. glor. fl. 
3.37, Num quid videtur demutare, atque uti ego 
diti esse vobis hunc inilileml ubi to quid uicewt 
Accusalivi facere videtur. Rursus Plaut. Pseud, 1. 
5, 149. Suspicio est mini nunc vos suspicarier, me 
ideirco hsc tanta facinora promittere, qui vos oble- 
ctem , hanc fabulam dum transigam , neque aim fa- 
cturus quod [aeturum diieram.Non demutabo. Apul. 
de Mag, Quamquam tasterrimum OS tuum minimum 
a Th vesta tragico demutet. 

DENARlARlUS, a, urn, adject, ad denarium 
nummum pertinens. I'olus. Mwciaii. deass. diitrib. 
§ 64, Ut deuariaria, sive sestertiaria ratio confice- 
retur. ^ 

DENARISMUS, i, m. 2. Snuapisfios , pensio de- 
narii, cujus rnentio fit ab Imppp. Patent inian. , 
Theodos. et Aread. Cod. Theod. 12. 1. 107. et 123. 
5 2. 

DENARfUM, li, n. 2. V. voc. seq. sub I. 2._ 

DENARIUS, a, urn, adject. Quod ad quantitatem 
attinet, secunda svllaba louga est. Martial. 2. 5.1. 
I'nus saspg tibi tola denarius area Quum sit. Id. 1. 
118. et 9. 101. vocem detuirtis trisyllabam facit; pro 
duplici enim ii unicam scribebant vetoes Romani. 
— Ccterum 

I.) Proprie. ^ i . Denarius est decern continens. 
Vitruv. 3. 1. 5. Schneid. Denarius digitorum nu- 
merus. Plin. 31. EUl. nat. 6. 31. (58). Si fistulas 
denarise erurtt. h, e. quarum lamina; latitudo, ante- 
quam curvaretur; digitorum decern erat , ut ipsemet 
ibid, eiplieat, itemque Vitruv. 8. 6. 4. Schneid. 
Nam apud Frontin. Aqutsd. 25. dicuutur fistulte 
denaricEf senarim etc, qu* decern, aut scs quadran- 
tes . h. e. quartas digiti partes in diametro habent. 
Paul. Diac. p. 71. 10. Mall. Denariie cEeremonire 
dicebantur et tricenaria, quibus sacra ariituds de- 
cern continuis diebus, aut triginta ccrlis quibusdam 
rebus carendum erat. ^ 2. Denarius nummus et 
denarius absolute fait nummus argenteus apud Ro- 
manes , qui primo decern asses raluit , deinde seidc- 
cim, cujus quarta pars sestertius dicebatur, qui pri- 
mo duobus assibus et dimidio, deinde quatuor eesU- 
matus est, ut Plin. 33. Hist.nat, 3. 13. (45)., J'ar- 
tts 5. L. L. 173. Mull., f'ilruv. 3. 1. Schneid. el 
Paul. .Viae. p. 98. 1. Mill, docent. V, ARGEN- 
TEUS. iii'.S. II. eitr. Tectigal jussus pendere quot- 
annii denarios nummot quadringenos quinquage- 



DENABRO 

nos. — Absolute. Cic. 3. Off. 23. 93. An cmat de- 
iiario , quod sit mille denariOm. pro denariorwm ; 
atque ila frequent! us, quum certa petunia stimma 
dcscribitur ; cf. Vary on. 8. L. L. 71. Mull, et Gell. 
1. 8. Ceterum denarioram habet .Sue fern. Tin. 48; 
et Cif. 9. .Firm. 18. OUam denariorum implere. Id. 
Fontej. 5. 9. Quaternos denarios in singula s vini 
anaphoras portorii nomine edgere. Cces. 1. B. G. 
r>2. Jam ad denarios quiuquaginta in s-ngulos mo- 
di os annona pervenerat. Plin. i8. -Hist. nat. 23. 53. 
(,194), Justum est, singulas vehes Ami denario ire. 
h. e. venire, yendi. Adde Cic. 5. Verr. 82. 189,: Liv. 
37. 59.; Siieien. Aug. 67.; ct Martial. 9.103. et 
% 51. — ^eMlro genera Flout. Rud. 5. 2. 27. Cen- 
tum denaria Pbilippea in pasceolo seorsum. subau- 
di numismata. Cic. Quinct. 4. 17. Decidis, slatuis- 
que, quid lis ad denarium solveretur. V. lilotz ad 
h. I.: et infra sub II. — Denique denaria formes 
apud Lamjwid. Alex. Sev, 39. sunt ipsi denarii, de 
quitus modo est dictum. ^ 3. A medicis Latinis 
denarius adhibetur ad signifieandnm pondus dra- 
chma? Attkas, ut Flin. 2i. Hist, nat. 34. 109. (185). 
docet. Drachma autem ipsa conllnet octogesimam 
yuartam partem librae, ut apud Scribon. epist. ad 
Callistrat, sub /in, legitur (tametsi aliter apud Fann. 
de ponderib. 35.). E\ quo fit septimam partem pon- 
deris uncis denarii pondere contineri, ut Gets. 5. 
17. docet. Plin. 20. Mist. nat. 2. 4- < 9 )- Cucume- 
ris semen viginli denariorum pondere in bcmina 
aqua datum. Id. 30. ibid. 7. 19. (56). Cochleae qui- 
ns combusts cum denarii pondere dimidii acacia. 
Adde Cokim. 7, li. It. 9. 2. — Hoc denarii pondus 
dividitur a Celsa loco tit. in sei partes, id est se- 
itanles, qua? totidem Bp&(&$ apud Grsecos respon- 
dent . V. de his aoeuraiius lusiusque disserentero 
Gronov. de ■pecun. Vet. I. 2. c. 6, etc. ^ 4. Fuit 
etiam denarius aureus,, qui valuit aliquando dena- 
rios argenteos viginti quinque, sestertios vero cen- 
tum. Flin. 33. Hist. nat. 3. 13. (47). et 34. ibid. 7. 
17. (37). V. At REUS. ^ 5. Sequiore vero tem- 
pore denarius fuit a p pel lata moneta ei sere. Hinc 
apud Macrob, 1. Saturn. 7. denarius appellator as: 
V. locum in CAPUT. Et apud Vo-jiUc. Aurelian. 9. 
Ipsi autem dec ernes argenteos PhiJippeos minutulos 
quinquageuos ; teris denarios centum. — Hujusmodi 
dcnarioruni areorurn sev millia solidum cuustitue- 
bant sayo Cassiodori (1. Variar. 10.), qui soliuus 
aureus erat pars septuagesima secunda libra auri; 
quum aureus nummus supcriori tempore csset pars 
quadragnsima libra ejusdem. V. Gotkofr. ad Cod, 
Theod. 12. 1. 107. 

II.) Improprie per metonymiam denarius ponitur 
ad sjgnificandam pecuniam. Cic. 2. Ait. 6. extr. 
licqua spes sit u'eimrii, an dstophoro Pompcjano 
j;ireunius. Forcellinus censuit, hoc loco et Quinct. 
4. 17. fqueui su|ierius l'eLulimus sub I. 2.) denarium 
poni ad sisniriraudarn monetam Komanam, quia ce-* 
teri populi numinos denarii nomine non babe bant. 
— Bine 

Denariti/m, Jij n. 2. absolute, substanlivoruin 
more, sub I. 2. 

Denarius, 0} m. 2. absolute, substantivorum mo- 
re, sub 1. 2. 3. 4. et 5. et II. 

D£\AHKO, as, are, a. 1. (de et narro) plene et 
per ordinein narro , enairo. Ter. Pkorm. 5.7.51. 
Heec adeo eao illi jam denarrabo. Hoval. 2. Sat. 3. 
315. mutri denarrat, ut ingens 8ellua cognatos eli- 
serit. Gell. 1. 23. Puer rem, sicuti fueratj denarrat. 

DENASCOE, nasceris, nasei,dep. 3. (de et na- 
icor) morior. Caasius Hemina apud Non. p. 101. 
29. Merc. (Juae nata sunt ea omnia deuasci ajuot. 
P'urro 5. L. L. 70. Mutt, (jui denascitur, ignem 
afnittit ac frigescit. 

U£.\A50, as, are, a. 1. (de et nasus) nasum au- 
f8ro. Plaut. Capt. 3. 4. 73. Os dcnasabit tibi mor- 
dicus. 

DE_VATID-'H. V. THAA'ATIIIM et ASCLEPIO- 
DOTOM. 

UAXATO, as, are, n. 1. (de et nato) deorsum na- 
to. Horat. 3. Od. 7. 28. Nee quisquam citns ajque 
Tutco denatat alreo. 

DEXDU ACHATES, ae, m. 1. $cnGpa-/x-:ni , gem- 
t la ei acnalarum geneie, >elut arbuseulis insignia, a 
E&&HH arbor. Ftin. 37. Ilisl. nat. It). 54. (13*JJ. 

DEXOKlTES. F'. voe. seq. 

UENDH1T1S, idis, f. 3. 5tv5ft7.ii;, gemma, quse 
s-jb arbore dtfosja. non permit lit saeuriru bebetari. 



— 63 — 

Plin. 37. fftst. nat. It. 73. (192). Apud Capell 1. 
p. 20. legitur Nomina tivus dendrites. 

DENDB0lDES,a;, m. 1, SsAssiSsjs, tithymali 
species , h. e. arboreum : a EjuSpov arbor. Plin. 26. 
Eist. nat. 8. 45, (71). CI. Me (On. ctt. vol. 3. p. 
397.) banc eihibet synonymian : Tt&tiftaXlof o iv 
Talc, ni-rc ottg fi Lidfisvo^ Dioscor. 4. 165. et Tithima- 
lus dendroides, a His cohios, aliis lepioplirllos Plin. 
loc. cit. sunt Euphorbia dendroides L. Spec, plant. 
662. 

DENDROPHORLs, i. m. 2. SwS^o^ipi*?, qui ar- 
borcm fen: a ^'jBicv arhor et pa^oi porta. Hinc 
^ 1. Silvanus, quia, ut ait Virq. I. G. 20., leneram 
fert ab radice cupressum, dendrophorus cos;nomina- 
tur in Inscript. apud Grater. 64. 7., quas est apud 
Ore 11. 1602. ssltano de^dbofhoho sacrvm m. fo- 
blicivs mLAHTS nUBGAni!ari>is o. p. i". P. (quin- 
quennalis perpetuus) cvm lieebis macno et itbb- 
MOMaj;0 BISB-ROFBOBIS TuaqTiW tieum xiatris de suo 
FECit. ^ 2. Praeterea dendrophori vocantur, qui in 
bonorem Bacchi, 3ut Silvani, toil maguse tie urn ma- 
ins arbores stirpitus eicisas liumeris per urbes por- 
tabnnt in festo, quod (Irsci SawSso^Odisvi vwcabant 
(V. Fisconl. Mus. Pio - Clem. ' T. 5. p. 51. edit. 
JUediol,~)\ coastituebantque veluti corpus quoddam 
religiosorum homirmm. V. Inscript. supra allatam, 
et Reims, ad Inscript. cl. 1. n. 40., qui multa habet 
hue spectantia. Sic in Inscript. apud Orell. 2^J8o., 
quce est apud Mommsen Inscript. IVeap. 2359. ex 
s. c. (h. e. c\ senatus Romaui consiiHo, ut recte 
Mvmmsen. ibid, interpretatur) dendbufhori cbeati 
(curati mendose Orell; at creati leg. Seines, et 
Momrnsen.) qvi svst Stb crnA sv. via. s. r. cevv 

FATSOS L. AMFIVS STEPI1ANTS SAC. HI. DEI (Mbmm- 

sen. suspicatur legendum matris dee pro dete) rip. 
MM), (quinque n nalis dendrophororum) dedicatio- 

Kr HVJVS F.tN"EM VISV3I ET SPOHTVLAS CEDtT. (Se- 

quuntur nomina lxxxti.) - dedigata yii. id. oct. 
ni. et semel cos. h. «. .inn. post Chr. II. 202. , V. 
Orell. ad b. 1.; et L1GNIFER. ^ 3. Dendrophori 
vocati sunt etiam artifices, qui materiem et unlver- 
sam rem Ugnariam ad sedificia eistruenda, et naves 
ac bellicas machinas fabricandas admmistrabant. Ho- 
rum collegium in omnibus fer« urbibus erat. et Her- 
culem priEcipue ac Silvanum colebat. Inscript. apud 
Gruier. 45. 8. hekcvli oo.iiiti uvstodi m. caesivs 

AVG. LIB. S03TRATTS PHAEF. FjIBHOBIM COLLEGII DEN- 

DRorHoaoavM elc, Adde aliam apud Fitbrelt. p. 601. 
n. 21. Imp. Constantin. M. Cod. Theod. 14. 8. ,1. 
In quihuseumque oppidis dendrophori fuerint, cen- 
tonariorum atque fabrorum corpori adnectanlur , 
quoniam hac corpora frequentia hominnm multipli- 
cari espedit. — >"egat Salmas. ad Spartian. Carac. 
9., alios unquam fuisse dendrophoros, quaui qui ali- 
quorum deorum ministri fuerunt; his similia habet 
Marat, in Thesaur. Inscript. p. 514. n. 12.: sed 
uterque fallitur. V. CLASSIAR1CS ; et Schias si, 
Lex. Morcell. T. 1. p. 372. col. 1. 

DfiMhjCALlS, e. l r . DEN1CAL1S-. 

DENEOATOK, oris, in. 3. qui deneeat. Glass. 
C'pill. 'AirapviiTijg, abnegalor, dencgator. 

DENfiGAXL'S, a, um. V. voc. suq. 

DENE GO, as, avi, Stum, are, a, 1. (de et ne^o), 
PaTt. Denegatus , Deneqatarus et Dmiegandus 2. 
— Denegare ad litteram est aliquid negando auter- 
re: hinc ^ 1. Stricto sensu denego est afRrmo rem 
aliquam mininie accidisse, ac, qui aliler sen tit. eum 
mendacem esse ajo. Plaut. Men. 4. 2. 12. Datum 
denegant, quod datum est. 1'ac. 15. Ann. 57. Atque 
interim Nero recordalus Volusii Proculi indicio 
Epichnrin attineri. ratosque muliebre corpus impar 
dolori, toniicntis dilacerari jubet. At 01a.ru non ver- 
bera, non ienes, non ira eo acrius torquentium , ne 
a femina speinerentur, pervicerc, quin objewa dene- 
garet. ^ 2. Latiori sensu ac s^epius ponitur pro re- 
cusare, dare nolle, non dare; et quidem — a) Cum 
Accusativo rei, quae recosatur. Plaut. Trin. 5. 2, 
46. Si tibi deuegem , quod me oras. Cte. 7. Veir. 
14. 35. Ct omnia semper , qua jucunda videntur es- 
se, non modo his eitraordinariis cupiditatibus, sed 
etiam ipsi nature ac neccssitati denegarem. Id. i. 
ad Q. jr. 9. Divinus fuit in supplicsUione Gabinio 
deneganda. Id. 2. Or at. 29. 126. EL nihil a naiura 
denegatum. Cess- 1. S. G. 42. Petenii denegare ali- 
quid. Id. ibid. 32. Eipetita et denegaia rolloquia. 
Aucl. B. Gall. S. 45. S"nRi denegare yiuilia adver- 
sus Romano5. AdJu Proper L. 1. S. 9. Colum. 1. R. 



DEMQUE 

R. prosfat. Seium a natura viris denegatum mulie- 
bri motu mentiuntur. Ovid. 4. Met. 369. Denegare 
gaudia. Val. Flasc. 7. 318. artes. — o) Cum Infi- 
riito. Plaut. Stick. 4. 1. 52. Ubi ille poscit , denega- 
vit, se dare granum tritici. Adde Ter. Heaut. 3. 1. 
78. Id. Ter. Andr. 1. 5. 6. Qui denegarat, se com- 
missurum mini gnatam suam u*orem. Propert. 2. 
19. 12. Et numquam pro te deneset esse miser, Ad- 
de Horat. 3. Od. 16, 38. — e) Absolute. Curt. 5. 
o, Desperare misericordiara, quia ipse alteri denega- 
turus sit. ubi tamen Aecusalivus fnisericordiam ei 
antecedent patet. Cf. Sueton. Col. 23. Cic. 1. An. 
i. 1. Aquilium non arbitramur, qui denegavit et ju- 
ra'tit morbum elc. At. aliter leg. Sueton. Cces. 1. 
Satis constat, Sullam, cum deprecantibus amicissi- 
mis et omatissimis aliquamdin denegasset, atque illi 
pertinaciter contenderent. etpugnatum tandem pro- 
ciamasse etc. 

DfiNI, se, a. nomen numerate distributivum a 
decern. — In Genitivo plur. num. habet denum. ut 
reliqua fere hujusmodi distributiva. Cic. 4. f'err. 
49. 12^. Pueri annorura senum septenumque denum. 
Colam. 2. It. Suit. 26. Facito areas latas pedum 
denum. — Invenitur tamen et denorum, si sana est 
lectio, apud Liv. 43. 5. exlr. Ut denorum equo- 
rum iis commercium csset. — Ceterum deni est (It. 
a diec.i a died; Fr. dix par dix, dix a dix; Hisp. 
diez d diez; Germ, je ;fien ; Angl. fen by ten). 

I.) Pioprie. Ciss. 3, B. G. 14. Britanni uiores ha- 
bent deni duodenique inter sese communes. 

II.) Improprie, eitra distrihutionem , pro decern. 
— a) Dj plur. numero. Propert. 2. 7, 39. Penelop* 
jioterat bis denos. salva t,fi. e. intesri castitale) per 
annos Vivere. Firg. 11. £n. 326. Bis denas Ilaio 
teiamus tobore naves. Id. 10. ibid. 213. Tot iecri 
proceres ter denis navibus itant. — 6) In singu- 
lar! nmneio. Ooid. Heroid. 11. 45. Jam nOTies erat 
orta soror pulcberrima Phffibi, Deuaque lucifersi 
Luna movebat equos. V. Loers ad h. I. Plin. 33. 
Hist. nat. 4, 23. (80). Omni aura in est argentum 
vario pondere, alibi dena, alibi nona, alibi octava 
parte. Sillijj vero lesit aliabi decuma. 

DfiNICALIS vel denecalis , e , adject. Denecalis 
legitur apud Pestam p. 242. 29. Mull. — Denicalis 
est ad necem pertinens; hinc denicales fkrifB. qui- 
bus bominis mortui causa familia purgabatur, teste 
Paul, Diae. p. 70. 9. Mall.: non a denus, quia tri- 
duan-a erant, sed a denico, quod a neco. Cic.2. Lego. 
22. 55. SeqUfi vero tam denicales^ quae a neee appel- 
late sunt , quia residentur mortui , quam ceterorum 
cselestiiim quieti dies, feriK nominarentur, nisi etc- 
Adde C'mcium apud Gelt. 16. 4. Colum, 2. R. R. 
22. 5. Perils denicalibus mulos jungere non licere, 

DENlGRATjfO, onis, f. 3. nigri eolaris inductio. 
Theod. Priscian. 1.1. Denigratio capUlorum. 

DEN1GRO . as, are, a. 1. (de et niger) Part. Dt- 
nigratus et Denigrandus I. — Denigro est nigrum 
facio. 

I.) Proprie. Farm 1. R. R. 55. 7. Amurca deni- 
grat terram, Flin. 23. Hist. nat. 5. 53. (9St>. Cor- 
tex pal ma; capillum denigrat fnfHtu. Id. 33. ifrid. 6. 
35. ;109). Denigrare lanam. Adde Scribon. Campy;. 
208. J'tilgat. ijiierpr. Job. 30. 30. Cutis mea deal- 
grata est, Theod. Priscian. 1. 10. in fin. Glauros 
verc oculos si deuigrare volueris ; sic faciei. Id. 4. 1 
Ad deaigrandos capiilos. 

U.) Translate. Fir-mic. 5. Maihes. 10. sub fin. 
Honorem famamque a lieu jus denigrare. 

DENtQCE, adierb. Ratione habita etymi, videtui 
esse a demum et que adjectione syllabica, vel quo- 
qae: cf. hodiegue. — SigniBcat autem ad ettreniuni 
(It. finahnente, alia fin fine, una volta fmalmente; 
Fr. enfm, d la f\n, aa boat du compte, finalement ; 
Hisp. enfm , jlnalmente; Germ, am Ende noch, m* 
auaserst oder zulest notk, endlich, am Ende, zulest 
mehj gar noch; Angl. in fine, at last, finally, fa- 
sily). L'surpatur autem A) Interdum, ut semper oV- 
inum, cum aliis vocibus, quibuscum aliqua ratione 
seu relatione arete conjonzUur: et B) Soepius, quo- 
niam adjectione que vim acquirit augetque, absolute 
adhibetur, qoin ab alio peddeal voeauulo, quocuni 
arete conjungalur: sempcrque ultimum vel eitrt- 
mum re rum urdinem sign ideal subjicitque, quam- 
quani sliquando in rerum enumeratione ab adverbio 
postremo ercipiatur: V. infra sub B. 2. 1." b. 

A) LsurpaLur interdum, ut semper demum, cum 
aliis vocibus, quibuscum aliqua rations seu relatione 



DENOMEM 

arete conjungitur: bine — a.) Nunc denique est 
idem quod nunc demum, sed majori qua dam yi. Cic, 
Prov. cons. 13. 33. Nunc denique est perfcc.tum, ut 
imperii nostri terrarumque illarum idem esset eitre- 
mum. Id. 9. Fam. 14. 5. Tantum aceessit ad cum 
amorem , ut mihi nunc denique amare vidcar, antes 
dilerisse. Varro 3. R. R. 1. 2. Kam in hoe nunc de- 
nique est, ut did possil etc. Ovid. 3. Art. am. 121. 
Arises juvent alios: ego me nun; denique natura 
Gratulor. Adde ewnd. Heroid. 12. 105. — b) Tum 
der.ique parum differ t a turn demum; sed tamen 
fere deGnitur per particulas quwm, si, past quam 
etc., vel aliis condition alii) us , qua; eidem respon- 
dent. Plant. Copt. 1. 2. 39. Turn denique homines 
nostra intelligimus bona , quum , qua; in poteslale 
habuimus, ea araisimus. Cic. 1. Att. 6. 2. Nos Tu- 
sculano ila delectaniur, ut nobismetipsis turn deni- 
que , quum illo venimus , placeamus. Adde eumd. 
Still. 13. 38., Qumct. 13. 43.. Plane. 2. 4., 3. Oral. 
3S. 147., 3. Fin. 22. 76. , 3, Tusc. 31. 77., 2. Legg. 
4. 10., Senect. 03. 82. et alibi. Id. Casein. 34. 1O0. 
Tom amiltitur b£ec ci vitas denique. quum is qui pro- 
fugit receptus est in euilium. Adde eumd. Amic. 
12. 84. Id. 1. Fin. 19. 64. Qui si omnes veri erunt, 
turn denique poterit aliquid cognosei et percipi. Ad- 
de eumd. 1. ad Q. fr. i. 10. $ 23. et 1. de repuK 
6. Id. 5. Fam. 12. 5. Qui turn denique sibi avclli 
jubet spiculum, posteaquatn ei percontanti dictum 
est clipeum esse salvum. Liv. 4. 55. At turn denique 
desisterent impediendo hello , postquam non cesserc 
nee publico tempestati, nee suse invidiam. — Et pra;- 
redente Ahlativo absolute. Cic. 2. Oral. 77. 315. 
Hisce omnibus rehus considcratis , turn denique , 
quod firimum est dieendum, postremo soleo cogita- 
re. — Et praicedente pro posit lone conditional!. Cic, 
1. Tusc. 13. 2!). Reminiscere - quje traduntur my- 
steiiis: tum denique quam hoc late pateat intellises. 
Ou id. Heroid. 10.43. Jam que oculis ereptus eras: 
tum denique tot — c) Praecedcnte Ablativo ab- 
soluto sine particula turn. Cic. 9, Alt. 2. A. $ 2. Qui 
enim amisso Corfinio denique certiorem me sui con- 
silii fecit. Adde eumd. Mil 13. 34. et Fat. 14. 33. 
CT. Ovid. Heroid. 15. 215. At mibi con=piceris po- 
sita yii denique mensa. — di Cum verbis, qus de- 
finition tempos, pracipue per AMativmn, significant. 
Cic Qumct- 31. a9.Se is- seiagesimo denique an- 
no dedecore - notetur. Id. 5. AU. -20. 8. Qua; ego 
dha igooranE ei tuis jurundissimis litteris a^ d. V T , 
Kai. Jannarias denique cognovi. Ctes. 1. B. G. 22. 
Mnlto denique die per eiploratores cognovit etc. 
Adde eumd. l.B.C.b.-, et Sail. Jug. 1U5. — e) 
Is, ea. id cum denique Junguntur ; in quo ratio sen 
reiaUn lihertor quidem est, non ita tamen, ut adver- 
bhim denique absolute omnino ponatur. Ctc. 10. 
Fam. 10. 1. Is enim denique bonos mini vidcri so- 
let, qui etc. Cf. Ovid. 3. Amor. 4. 3. Si qua metu 
dempto casta est ; ea denique casta est. Rursus Ctc. 
Quinct. 19. 52. Denique is, qucm - procuratorem 
Roma! reliquit. Adde eumd. Sext. 11- 38. 

£) Sa-pius absolute usurpatur, quin ab alio pen- 
deat vocabulo, quocum arete conjungatur: nee ta- 
in en signiGcat ad hac, postea, ut Randius (Tut- 
sett. vol. 2. p. 255.) et qui eum secuti sunt plures 
fiilso putarunt: sed priorem retinet sisniflcatiocem, 
et occurrit ^ 1. Absolute omnino, p:a;cipue apud 
yeteres ; ita ut rerum series vel ordo, cujus ultimum 
ye! eitremum per adverbiurn liem'^ue nolatur, ex to- 
to tantum orationis conleitu culllgi posslt. Plaul. 
Ttin, k. 2. 93. Nisi quia Jubet expend, quo evasu- 
rust denique. Id. Pert. 4. 1. 3. Ferme ut quisque 
rem accural suara, sic ei procedunt postprincipia de- 
nique. Cato apud Paul. Diac. p. 60. 1. Midi Quid 
ego cum iilo dissertem amplius, quem eso denique 
iredo in pompam vectitalum ire luilis pro citeria : 
atque rum spectaloribus sermocinaturum T Ter. He- 
out. 3. 3. B. lit equldem - metui quid futurum de- 
nique esset. Id. Andr. 3. 3. 25. Nempe Incommodi- 
tas denique hue omuls redit. Adde eumd. Eun. I . 
•1. 78. Id. Phorm. 2. 3. 11. Vereor, ne isksc forti- 
tudo in nervum erumpat denique. Tirj. 2. Eel. 7. 
Ml nostri miserere. Moii me denique coges. Adde 
eumd. 2. Mn. 70. et 295., el alibi. ^ 2. Ssepissi- 
ina, prascipue apud aures setatis scriptores. denique 
usurpatur, quum in oratione longior vel [irevior re- 
rum series inducitur, cujus ultimum vel eitremum 
niembrum per adreruium denique significatur ; et 
quidam — 1 ■") Jfihil refert — a) L'trum , ipsaT 



— 64 — 

rerum sericm adverbio denique atque alio aimul vo- 
cabulo, ut puta ad extremum, ad posfremum ; pit- 
siremo, tandem etc. , quod eidem majorem addal 
vim, coneludamus; quemadmodum apud Cic. past 
red. ad Quir. 7. 16. Primum vos docuit, meis con- 
siliis rempublii am esse servatam, etc. -tum me in 
perorando posuit vos rogari a senatu , - rogarf ab 
Italia cunrw: denique ipse ad ettremoni pro mca 
vos salute nun rogavil solum, yerum cliam ubsecra- 
vit. Id. Sexl. 47. tuo. Boni neseio quo modo lar- 
diores sunt, et prineipiis rerum neglectis ad eitre- 
mum ipsa denique necessitate eicitanlur. Cf. Sue- 
ton. Cces. 75. Denique tempore eUremo etiam - 
cunctis in Italians jedire jiermisil. Justin. 12. 16. 
12. Victus denique ad postremum est non virtute 
hostili. Adde eumd. 37. 1. 9. Apul. 2. Met. El tan- 
dem denique devorato pudore ad .llilonem ajo. Ad- 
de eumd. 3. et 4. ibid. — b) An adverbiurn deni- 
que. utpote debit ius. pienultimo loco ; posti emo vel 
ad posh-emum, utpote fortius, ultimo loco in rerum 
scrie ponatur. Cic. 2. leg. Agr. 23. 62. Omoes uibes, 
flgri. resna denique, postremo etiam vectigalia vc- 
stra venieiiiK. Id. 3. Nat. D. *J. 23. Isto modo et- 
iam disertus. musieus. et quidem matheinaticus, ma- 
gicus, omni denique doclrina eruditus, postremo phi- 
losophic eril mundus. Adde eiwitci. 2. Fam. i5. U.; 
Farron. 8. L. I. 37. Midi.; et Justin. 23. 1. 15., 
et alius. — 2.°) Deniq\xe usurpatur in serie 1 o n - 
giore — a) Qua; per asyndeton effertur, Cic. 5. 
Fin. 3. 7. Mathfiinatifij poeta;, magici, medici de- 
nique ev ha;- tamquim et omnium artium afficina 
profecti sunt. Id. 1. leg. Agr. 4. 11. Pruvincias, 
civilaies iiberas, socios', aruicos, reges denique ev- 
hauriunt. Id. 2. Cat. II. 25. Copia ciiui egesiate, 
bo^ia latio nun perdita, mens san^ cum amentia, bo- 
na denique spes cum omnium rerum dcsperulione 
conlligit. Adde eumd. 3. ibid. li. 26. et 2. Teir. 
27. 7U. Id. 1. de republ. 10. Cum de moribus, dc 
virlutihos, denique de re publica d'sputet. Id. i. 
Ait. 14. 5. Si id est convicium, voi plena grayitatU, 
plena auctoritatis. plena denique saiutis. Adde eumd. 
pro leg. Man.il. 11. 40. Sail. Jug. 76. Arma , tela, 
locos, tempora. denique naluram ipsam ceteris im- 
perilantem industria vicerat. Nepos Reg. 2. Miui- 
me libidinosui; non luturiosus, non avarus, nullios 
Tei denique cupidus. Adde Quintll. 6. 3. 9. Plaul. 
Merc. prol. 71. 'i'ibi aras, tibi occas, tihi seris, tibi 
eidem metis, tibi denique isle pariet liEtidam labos. 
Id. Asiii. 2. 2. 56. Peinegabo atque ohJuraho. pei- 
jurabo denique. Ter. Adelpk. 3. 4. 51. Nitar, fariam, 
etpcriar, denique animam relinquam. potius quam 
illairi deseram. Adde eumd. Heeyr. 4. 4. 1*5. Cic. 
Rose. Am. 10. 28. Consilium ceperunt plenum sce- 
leris et audaciae , ut nomen hujus de parricidio de- 
ferreni, ut ad earn rem aliquein accusatorem veie- 
rem compararent -, denique ut - tempore ipso pu- 
gnarent. Id. Place. 4. O. Triuuo illis litteras, do 
multarum artium disciplinam, - non aJimo sermo- 
nis leporem, - dicendi copiam : denique etiam - non 
repugno. Jd. Rose. Am. 37. 108. Si nihil in ista pu- 
gna Roscli.quod opers pretium esset, fererant, quam 
ob causam a ChrjSOgono tanlis praeiuiis ilonuhan- 
turl Si nihil aliud Tecerunl, nisi rem detulerunt, 
nonne satis fuil his gratias agi? denique, ut perlibe- 
raiit?r ageretur, honoris aliquid hatieri? Forcelli- 
nus postremum hunc locum singu'ari paragrapho 
distiniit, et denique pro ad su-7nmum interpreiaLus 
est, Ceterum adde Ctc. Sext. 10.22., Mil, 8. 20., 4. 
Acad. <-2. pr.) 27. 87. et 1. de republ.. 17. Cccs. 1. 
B. C. 72. Cur etiam secundo praflio aliquos ei suis 
amitteref! cur vulnerari paterctur optiuie de se me- 
ritos miiites? cur denique fortunam periclitareiur7 
Firg. 2. G. 30S. Inde ubi jam validis amplexae 6t.ii- 
pibus ulmos Exierint, tum strinse comas, tum bra- 
thia tonde: Ante reform idant fen urn : tum denique 
dura Eierce imperia. — Seriei membra etiam pcr 
particulam out efferri possunt. Ter, Heaut. 1. 1. 13. 
Numquam - tani vesper! donium revertor, quin tc 
in Eundo conspicer foderc ; ant a'are, aul aliquid fer- 
re denique. Cic. Arch. 0.12. Qui tot annos ita vi- 
vo -, ut a nullius unquam me tempore aul commo- 
do aut oiium meum me ahstraierit , aut voluptas 
avocarii . aui denique somnus reiardaril. Moral. 1. 
Sat. 2. 133. Ne numrni perca!H, aut pyga, aut deni- 
que famo. — blAliquando long i or series per va- 
rias particular efferlur. Cic. i. Cat. 9. 20. Primum 
| ornuiusn me ipsum yigUnre, adesse, prui tdare rei pu- 



DENOMINATIO 

hlicaj: deiiidc magnos animos esse in bonis viris-: 
deoi denique immortaies inviclo populo - contra 
tantam vim sccleris pmsentes aut ilium esse laturos. 
Adde eumd, post red, ad Quir. 7. 16., cujus verba 
superius retulimus. Nepas 1'ektp. 4. Natnque in Leu- 
ctrica pugna - hie fuit du\ dclccbe manos, qu:E pri- 
ma phaiangem prostraiil l.acunuin. Omnibus pra;ter- 
ea peiii'ulis adfuit - Denique h;ec fuit altera pei- 
^ona Thehi:, sed tamen sccunda, ila ut proxima esset 
Kpaniinond.ie. Domilius Marsus apud Quin til. 6. 3. 
iU5. In scrniuiiibus. circulis. conviciis; item in con- 
tianibus; omni denique loco. Quiniil. 6. 2. 15. Non- 
numquam etiam lenis caloric alieni derisus ei ho' 
forma venit, - VetttJH oliquanlo magis propria sunt. 
-Denique hoc oniric Lunum el coniein virum posiit. 
— 3.° ) Denique usuipatur eliaui in breviorl se- 
ries u.-e dualus fere partibus constat; barum very 
[Posterior majorem, quam prior, vim habet et mfljns 
aliquid significal. Porro — a) Dure partes vel mem- 
bra art'iissiiue inter se cortjunguntur. Cic. Quinct. 
16.51. Use in homines alienissimos, denique iuimi- 
cissimos houi viri [aeiunt. Id, 10. AH. 8. 4. Quod 
malum majus, scu tantum denique! Id. 2. de re- 
publ. 26. Qui sibi cum civibus suis, qui denique cum 
omni hominum genere nullam esse juris communio- 
nem vciit. Id. Pis. 20. 45. Nemo bonus, nemo deni- 
que civis est, qui moilu se civein esse ineminerlt. qui 
vos non oruiis fugial, aurlbus reppual. Id. 4. Verr, 
23, 55. De hoc, qui, antequam in jus aditum esset, 
anlrquain denique mentlu controvema; facia esset, 
dtaessissat, putabant nihil agi posse. Cass. 2. B. G. 
33. Quod dcdilione facia no.itros priesidia deductu- 
ros , aut denique djligentius servaturos irediderunt. 
Cic. 2. ad Q. fr. 3. QuhBI omnia maledii^ta, versus 
denique obsccenissimi in Clodium et Clodiain dice- 
rentur. Id. 4. J'err. 21. 127. Negaut Id Syracusani 
per religiones sacrorum ullo modo fieri posse: ffls 
denique neganl esse, Liv. 4. 56. Qui non clvium, 
non denique hominum numero esseut. — bi Dus; 
partes vel membra conjunctionis vinculo soluto ad- 
rnodum ac laiissiino teuentur; ct tunc denique non 
(kinde vel post en., ut nonnulli putarunt, 6ed brevi- 
ter, panels, una verba significat. Ter. Andr. 1, 1. 
1 10. Egu iilud sedulo nejare factum : ille instat fa- 
ctum. Denique ita turn discedo ab illo, ut qui Be li- 
liarn negai datmum. Id. Eun. 3. 1. 42. Kisu omnes 
qui adcrant emoriri : denique metuebant omnes jam 
me. Ctc. Quinct. 23, 74. Uhi erant ceteri credilo- 
res7 Denique hoc tempore ubi sunt! Ctcs. 7. B. G. 
64. Hie imperat reiiquis civitatibus ohsides: denique 
ei rei constituit diem. Sail Cat. 21. At nobis est 
domi inopia, foris ses alienum : mala res, spes mul- 
to asperior: denique quid reliqui habemus prater 
miseram animam 7 Id. oral. Phitipp. 1. Maiuma 
velle rempublicarn qoietam esse, aut in periculis a 
promptissimo quoque defend! : denique prava ince- 
pta consultoribus hoik esse. — 4.°) Dine factum, 
ut apud sequioris sevi scriptores per adverbiurn de- 
nique peculiare aliquod e\entum juduceretur, quud 
praiccdcntiLus quidem propositionibus general im 
continetur, sed tamen praecedentium signiticationein 
augct : et tunc cfenique non pro cwiseijtrenier, hate, 
igilur ponitur, ut IJandius aliique putarunt; sed 
p"ropriam, quam diiimus, retinet stgni6catiunejn , ct 
ad suuimmn pro tmmo etiam aliquando aeeipi pot- 
est. Justin. 9. 4. 1. Ilujus victori* cailide dissimula' 
ta IfflLitia est. Denique non solita sacra Pbilippus ilia 
die fecit, non in cunvivio risit etc. Flor. 1. 16, Pul- 
chcrrima Campania; plaga est: nihil mollius ca-lo : 
denique bis Horibus vernal. Dig. 3. 1. 1. 5 5. Eistai 
quidem evemplum ejus, ifii gessit (magisiratum cae- 
cus). A ppi us denique Ctecus consiliis public is intere- 
rat. Id. 48. 5. 8. In quaestionibus la-s^ majestatis et- 
iam mnlieres audiuntur. Ccujuraiiu.ictii denique 
SergU tJatilinse Fulvia mulier detesit. 

DEN0V1EN, iuis, n. 3. nomen derhatiyum , scili- 
cet a patre, avo et majovibus. Voi a Leiico expun- 
ge nda; occurrit enim tanmimnodo in .lo(. 2ir. p. 35, 
D£\0.l1lNATlO, onis,f.3. a'tus denominandi. 
^ 1. Est hoc nomine figuia ihetorica, Grace meto- 
ny:nia et bypallage dicta , Latine etiam badtu-.tw et 
immulatia a Cic, 3. Oral. 42. 167., qu;e a propin- 
quis et Cnilimij; rebus trahil oratiouem, qua possit 
jntelligi res, qua; non suo votabulo .il appellata. Id 
aut ah in^eiitore conlicitur, ut si quis de f aipeju lu- 
quens.eum Capitolinum nominel: aut an mvento , 
ut si noil pro Libera vinum , pro Cerere frujem ap- 



DENOMINATIVUS 

pellet: aul ab instrumento domlnum, ut sarissas pro 
Macedonibas, materim Transaipinam pro Gallis: aut 
id, quod fit , ab co qui facit, ut Martem pro bello: 
out id, quod facit, ab eo quod 61, ut cum desidiosam 
artem dicimus, quia facit desidiosos: aut ab eo, 
quod continel,id quod contioetur,ut Arm is Italia 
non potest vinci, nee Grsecia disciplinis: aut ab eo, 
quod continetur ■ id quod continet, ut si quis aurum 
>el argent um aut ehm noniinet , quura divitias veLit 
nominate. Usee Cic i. Herenn. 32. 43. Adde eumd. 
Orat. 27. 92.; Quintil. 8. 6.r el Charis. 4. p. 244. 
Putsch, ^ 2. Item est aL aliquo vocabulo de- 
rivata appellatio, Boeih in Bristol. Preedic. 2. p. 
162. Si vcroet ala. net denominatio, ut dieatur ate 
alati, sk conversio oiancl. Id. Jrith. 1. 9. p. 1301. 
Semper enim si denominatio fuerit par, quantitas 
partis erit impar. 

DENQMLNATiVCS, a, urn, adject. Benominati- 
va a Gram mat icis dicuntur, qucecum que ab aliquo vo- 
cabulo habent appellatkmein , a quo differunt solo 
casu , hoc est solo fine , cujusinodi sunt adjectlva a 
suhstanlivis deducta, ut a studio studiosiWj a ro- 
bore robuslus. No men enim denominativum^ debet 
cotnmunicare rum nomine univoco in principio, sed 
differre in fine, A Cic. conjugate dicuntur. Priscian. 
A. initio, p. 61 3- Putsch. Idem Priscian. de XII. 
vers. £n. p. 1220. Putsch. Die veraum denomina- 
tlyum armo, as , at , quod a nomine arma nascitur. 
Id. ibid. p. 1241. Ei hoc (rex) quoque fit verbum 
denomioativum , id est a nomine derivatum , regno, 

as, at. 

DEN Ml NATIVE, adverb, deaominativorum no- 
mluum ratione. Capell. 4. p. 114. Situs omnia deno- 
minative dicitur, ut sedere a sessione, store ab sta- 
tione. 

DENOMINATUS, a, urn. F. voc. seq. 

DfiN&MlSO, as, 5vi, Stum, are, a. 1. (de et noml- 
no). Pait. Benominatus. — Denomino est a re ali- 
qua nomen impono. Cic. 4. fferenn. 32. 43. Ab eo , 
quod con tin et, id quod continetur, hoc- mo do deno- 
mioabitui. Horai. 3. Od. 17. 2. Priores hinc (h. e. 
Lamo) Lamias Teruot denominates. F. Lubker ad 
h. 1. Quintil. 8. 2. 4. Malta sunt et Grace et Latine 
non denominate, id. 1. 5. 71. Propria sunt verba, 
qumn id significant, in quod primum denominate 
sunt. Id. 3, 6. 41. De re denominate (cu-i opponitur 
de commuai appellatione) ubl et factum esse certum 
est nee dubitatur, quid sit, quod factum est. Aide 
wand. 12. 10. 34. 

DENORMATUS, a, urn. F. voc. seq. 

DENQRMO , as , atum , are , a. 1. (de et norma). 
Part. Z>£normatus. — Denoimo est ertra rcgulam 
et norm am esse facio, enorraem atque inaqualem 
reddo. Horat. 2. Sat. 6. 0. o si angulus ille Proxi- 
inus accedat, qui nunc denormat agellum. Aucl. de 
limit, p. 252. Goes. Linea denormata. 

DENOtAtIO, Bnis, f. 3. indicatio, demonstrate. 
Quintil. Beclam. 19. 3. Omnium male diet is succla- 
matos, omnium denotations damnatus. Tertull. 
Cult, femin. 13. Bonum ipsa denotation sui eisul- 
tat. 

DfiNOTATUS, a, nm. V. DEXOTO. 

DEnOtATUS, us, m. 4. idem quod denotatio. 
Tertull. Pall. 4. a med. Quantum denotata! pessivi- 
;s= oflert. 

DEN5TO, as, Svl, 3tum,are, a. 1, (de et noto). 
Part. Denota-ns. Denotatue (etiam in Rtt.) et Deno- 
tandus. — No tare est oculis designare, ait Cic. 1. 
Cat. 1. 2. : bine denotare est significare, signis oota- 
re , eiaele designare (H. notare, segnare; Ft. tndi- 
quer eiftctementj designer; Bisp. designar, sena- 
tor; Germ, dureh Zeichen abtpranzen, genau be- 
zeichnen; Angl. to marclt, signify; point outj ap- 
point , determine). Cic. pro leg. Manil. 3. 7, Qui 
una die. tata Asia, tot in civitatibus, uno nuncio at- 
que una iitterarum siguiflcatione cives Romanos ne- 
candos trucidandosque denotavit. Tac, 3. Ann. 53. 
Denotantibus vobis ora ac metus singulorum. Rur- 
ius Cic. 4. Acad. (2. pr.) 18. 57. Cum ei res similes 
occurtant, quas non habeat denotatas. h. e. quarum 
notas vel proprietales niinime perspeierit, ut eas in- 
tenioscere possit. 7oe. Agric. 45. Qunm denotandis 
tot hominum palloribus sufficeret sivus ille tuUus 
et rubor, denolore hoc loco est facere , ut palloTes 
copiotcerentur. .S^etori, Coi. 58. ad /in- Quern , ut 
rnollem et effrminatum, denotare omni probro coc- 
roet erat. Cf. Pompon. Dig. 30. 54. Turpia legata , 

Tom. II. 



— 65 — 

quas denotandl magU legatarii gratia scribuntuT, h. 
e. infamia notandi. Cokim. Z. M. R. 15. 1. Linea 
aliquo conspicuo colore denotata. Plin, 35. Hist. 
not. 17. 58. (199). Denotare creta pedes tenallum. 

— Hinc Part, prseter. pass. 

X»enotai«Sj a, <u,m, adjective quoque oeeurrit, 
unde Com p. Denolatior apud Tertull. 1. advers. na- 
tion. 10. a med. Tanto denolatior ad contumelis 
otorsum. 

DENS, dentis, m. 3. oSouj , o'utsj. — In Genitivo 
plurali denlium habet , non dent-um: qua m vis Far- 
ro 8. L. L. 67. Mull, contrarium videatur docuisse. 

— Denies sunt ossa omnium durissima in ore eni- 
maliuui, quibus cibus dividitur et teritur: a Grjeca 
voce allata , quatum cf. Germ, zalm (It. dente ; Fr. 
dent ; Uisp. rfienle; Germ, zahn; Angl. a. tooth). 

I.) Proprie. Arnab. 3. p. 107. Subactionibus ei- 
borum denti-s irini generis atque in oflicia trina 
composlti. nempe l. a ) primores dicti a Plin. 7. Hist. 
nut. 16. lo. (68)., adversi oatlia a Ctc. 2. Nat, D. 
54. 134. et prrecisores ab 7sid. II. Orig, I. 52., et 
in pecudibus rapaees a Veget fi. Peter in. i, 1. 
Schneid v Greece -coy-iwi: 2.°) canini a Varr<m..% 
R. R. 1. 3. et Ceis. 8. 1. , columella! ab Isid. Joe. 
cif.j in equis coiumeW^res e Tavron. loc. cit. § 2. 
et Plin. 11. Hist. nat. 37. 64. (IBS)., Greece kuvJ- 
Sovtaj i 3.°) tnolares ab Isia. loc. cit. et Juvenal. 
13. 212.. maxillares a feZs. Joe. cit., genuini a 
Cic. loc. cit. el Tirg- Cataf- 5. 36. , Grsece 70^2101 
vel ftuXoi. Cit,. loc. cit. Dentibus in ore coustruetU 
manditur, atque ab his eitenuatur et molitur cibus. 
Eorum adversi acuti morsu dividunt escas: intimi 
autem conficiunt, qui genuini vocaniur. PHn. 11. 
HiBt. nat. 37. Gi. (160). Dentium tria genera: scr- 
ratijpectinatlm coeuntes, ne contrario occur su at- 
tcrantur, ut piscibus; continui, ut homini, equo; 
eiserti, ut apro. Coutinuorum qui digerunt ciburn, 
lati et acuti; qui conficiunt, duplites; qui discrimi- 
nant eos, canini appellantur. Ceis, 8.1. Ei dentibus 
quaterni prirni, quia secant, •Mipixof a Gr seels no- 
minantur: hi quatuor caninis ei omrti parte cingun- 
tur : ultra quos utrimque fere maiillares quid sunt 
etc. Plaut. True. 2. 1. 14. Bonis dentibus oportet 
esse probam lenam. Vitruv. 8. 1. Schneid, Procum- 
b ere in denies. Cic. 3. JVat. D. 22. 57. .Esculapius, 
qui primus dentis evul6ionem invenit. Id. 4. Tusc. 

8. lH. Terrorem tremor et dentium crepitus conse- 
quitur. Virg. 3. Mn. 654. Infrendens dentibus. Cels. 
2. 6. Stridere dentibus. Firg. 7. Mn. 279. Equi 
mandunt sub dentibus aurum. Id. 3. G. 514. Lania- 
re dentibus artus, Sorat. i. Od. 13. 13. lmprirnere 
dente notam iabris. Plin. 21. Hist nat. 31. 105. 
(180). Colluere denies. Id. 30. ibid. 4. 9. (27). fri- 
care. Id. 28. ibid. 11. 49. (179). scorificare. Id. 30. 
ibid. 4. 9. (27). scalpcre. Jtl. 28. ibid. U- 49. (178) 
conCrmare denies mobiles. Id. 32. ibid. 7. 26. (79). 
eitrahere. Id. SO, ibid. 3. 8. (25). evellere. Ceis. 6. 

9. eiimer-e. Jiii'enaJ. 16. 10, ewutere. VoX. Flmc. 
6. 437. Denies Bydri. Id. 7. 554. Dens Chionius. 

II.) Translate. T •• Dens Indus est dens ele- 
phanti, b. e. ebur. Catuii. 63. 47. Pulviuar vero divse 
geniale locator Sedibus in medlis , Indo quod dente 
politum Tiucta tegel roseo eonchvli purpura fuco. 
Adde 0J?id. 8. Met. 287. Eodem sens-j Piapert. 2. 
21. 12. Et valvae Libjci nobile dentis opus, Et Ovid. 
4. Pont. 9. 28. Et totum Numids sculjnile dentis 
opus. Et Martial. 13. 100. Dens ErythrEEus, Adde 
Stat. 3. Silv. 3. 95. El dens absolute apud Plin. 
13, Hist. nat. 12. 2a. (31). Scabritia (papyri) 1*- 
vigatur dente concha ve, aed caducs litters Dunt. 
^ 2. FiguraUe aliquot dicendi ratiooes a dentibus 
sumpts sunt: — a) Dente supcrbo male tangere 
cibutu , apud Horal. 2. Sat. 6. 87. est contingere et 
fastidire. Contra Martial, i. 15. Quara prensus 
blando toties a dente (leonis) rediret, Et per aperta 
vagu6 currerel ora lepus. — 1) Albis dentibus de- 
ridere, apud .Fiaut. Epid. 3. 3. 4ti. est eflusorisu, 
ita ut denies ostendantur, subsaunare. — c) Venies 
sub den ten 1 , apud Petron. fragm. Tragur. 58. Bur- 
mann. est incides in me iralum et mordere para turn. 
^ 3, Per metonymiam dt'ntei dicuntur qusecumque 
ita formata sunt, ut dentium similltudinem refers nt: 
scilicet -- a) Cuspis aratri, quia, ut ait Farro 5. 
X. L. 135. Jfuii., eo mordetur terra. Firg. 2. G. 
423. Ipsa satis tellus , quum dente recluditur unco , 
Sufficit humorem, Calum. 2. R.R. 4, 6. Respuitur 
duritia soli dens aratri. Lucan. 1. 859. Plnraqne 



DENSEO 

ruricolis feriutitor dentibus ossa. fbraeUimti hoc 
Z-ueant loco denies acceperat de etispidibus rastrt, 
aut saraUi. — b) De cuspide irpicis,qoo herb* 
e^stirpantur, Fciro 5. I. L. 136. JUM.; et Paul 
Diac. p. 105. 16. Mull. — c) De Decline turn ct- 
pillorum ; turn iaaae, quia dentatus est. Tibu.lL 1.10. 
68, Et tenues denso peetere dente comas. ClawKan. 
JVteM. Honor, et Mar. 102, haac raorsu numerosi. 
dentis eburno ilultifidum discrimeo arat, Parro 5. 
L. L. 113- Mull., ubi de pectioe lanse loquitur. — 
(f) Item de clavi, qu;e dentate esse solffi. JVoiili. i. 

2. 18. Seu reserat tho dente puella fores. F. CLA- 
TICDLA. ~ e) Item de lerro, quod venabulo prse- 
figitur. Grat. Cyneg. 10S. valido primus venabuli 
dente In dull. — f) Tribuitur et serrae. Plin. 16. 
Hist. nat. 43. 83, (227). Ligna vlridia serrarum 
denies replent aqualitate inerli. Adde Ouid. 8. Jlftt. 
2is. — g) Item de cuspide ancorse. Firg. 6. ^En. 

3, turn dente tenaei Ancora fundabat naves. — fc) 
Item de falce, qu^ Saturni dens dicitur. Firg.% 
G. 408. et cuno Saturni dente relictam Persequitur 
vitem attondens. - i) Sunt etiam denies in sub- 
structionibus structure sericm dentium imitante*. 
Pitruu. 6. 8. 7. Schneid. Praetcrea introrsus contra 
terrennm,uti denies conjunct! muro serratim struao- 
tur, utisinguli denies ab rauro tan turn d&tent, quan- 
ta altitudo futura erit substructionis : crassituilinea 
autem habeant dentium stnicturas uti muri- ^ 4. 
Translate de livore et Invidia. Cw. Bath. 26. 57. 
Non illo inlmico , sed hoc maledico dente carpunt. 
Horal. i. Od. 3. 16. Dente invido morderl Id. 
Epod. 6. 15. Alro dente petere aliquem, PJuBdr. 4. 
7. Hordaciurem unprobo dente appetere, — Hoe 
pertinent et ilia Oi-id. 15. Met. 234. Tempos edu 
rerum tuque iavidiosa vetustu Omnia deatrddi; 
vitiataque denLibas sri Pealiatim lent* consamtUi 
omnia morte. LucreL 1. 851. Nam quid in opnreraQ 
valido durabit eorum , Dt mortem elTupat US kiI) 
dentibus ipsis7 Petron. Satyr. 42. Aqua denies ha- 
bet. h. e, arrodit nos, Tacit corpus mollius ac fluidlosr 
et hoc habet speciem proverbil. Cf. Hippo CTaticum 
illud 6. Epim. 4. n. 18. tiSwp jSop'p'ev, h. e. aqua va- 
ra*: et F. Interppr. adh. 1. 

DEN'SABlLIS , e, adject. den=ans. CiEi. Jurel. 3. 
Tard. 3. Densabilis vaporatio. Id. 5. iMd. 7. cibus. 
Id. 2. Acut. 18. Quum sit el hoc (abiyvthium) ge- 
neraliter acre atque densabile. 

DENSATlO, onis, f. 3. idem quod coactio, spijBB- 
tio. Piin. 31. Hist. nat. 7. 39. (82). Prima densa- 
tio Babylone in bitumen liquidum cogitur. Theod. 
Priscian. 4. in fm. Unde et resplratio impeditur op- 
pressione pulmonis, et densatio (/it) in vasculis, hec 
est venis. 

DENS ATI VfJS, a, urn, adject, idem ac densabilis. 
Crri, Aurel. 2. Acut. 3". Densativs vlrtutis esse. 

DENSATUS, e : um. F. DENSO, 

DENSE, adverb. Comp. Dentins X et EL; Sup. 
BensUsime I. — Dense est spisse (It. dertsaroente; 
Fr. drum maniere epaisst , drue.. scrrte; Uiso. 
espesamente; Germ, dicht; AngL thickly, clotilj-. 
close together). 

I.> Proprie. ritrur. 5. 12. 5. Schneid. Bene et 
quaoi densissime calcatum. Plin. 16. Bi*i- not. 37. 
57. (173). de oinii. CaHseque densius inrnunero he- 
rede prusiut. Amnion. 24. 6. Deruhi! le eommo- 

vere. 

II.1 Translate usurpatui Tere de tempore , el est 
ssepe, perpetuo. Ctc. Orat. 2. 7, Idem apud alios 
densius, 8»ud alios rarius. h. e. sapius. Sic Ovid. 1, 
Pont 9. 11. Nulla tamen sobeunt mihi tempo] a 
densius istis. Ccei. Aurtl. 2. Acut. 37. a med. Non 
dense atque semel rinum deuahere, sed paullaUm 
subducere. , . 

DENSfiO, es, Etum, ere, a. 2. Densere in ubns 
MSS. s^epissime cum densare conrunnitur, ut et in- 
fra dicemus sub I, — Part. Z>ensetiiij oeeurrit apud 
J[faCTo6. el/Vudent., quorum locus F. intra sub L ; 
et diflert a a>nsatus, ioquiunt Grammatici, quod ti- 
gnificat ab alir> ; den-atus qui natura sue spissus est. 
Ubique tamen elii leg- Densatwi. — Ccterum den- 
seo est spisso , cogo , roajulo (It. spessirej conden- 
sate; Fr. condenser, spaissir; Hisp. conaensnrj 
espesar; Germ, dicht machen, verdichten; Angl. to 
thick in, vioht thick). 

I.) Pioprie. Horat. 1. Od. 28. 19. Miita seaum ac 
juvenum densentur funera. Ita legit iorabinus et 
■Bentfej., et deniantw (quod lesitur vulgo) corru- 

9 



DENSESCO 

plum putant. Similiter dentere pro dtmart tuenlur 
alii in illo Firg. 1. G. 419. Juppiter humldua au- 
>tris Denset, eraal quae rara modo, et quae densa, re- 
laiat. et Servius in illo 7. Mn. 794. clipeataque to- 
lls Agmina denseritur campis. et It. ibid. 650. Et 
nunc lenta manu spargens hastilia dcnset. ft. e. den- 
se jacit. V. tfagntr. ad Firg. 1. G. 248. et 419. 
Hint odden/w et eondenseo: quorum illud ejusdera 
Firg., hoc Lucretii est, Plura etiam in Ovidio, Sir 
Ua It., et Pradentio loca restituit hacratione tfet'n- 
siu« art 3. jRwt 820., et in Lucretio Parent in In- 
dict Luerttiano etc. Hujusmodi sunt, qua Lach- 
mann, quoque recepit, Lttcret. 1. 647. denserier 
aer. Id. 1. €47. denserier ignis. Id. t. 656. denser! 
fgnes. Id. 1. 661. denser! omnia. Prudent. 5. Caiftp- 
mer. 53. densetur turba. JUacrob. 1. Somn. Scip. 
3. ezt;'. Gajus corpus ita natura densetum est, ut 
etc. Id. 7. .Saturn. 7. Corpus naturali frigore den- 
setum. Adde eumd. ibid. 12, et Prudent. Hatnar- 
tig. 90S. — Adde quod Charit. 1. p. 233. Putsch. 
inter alia enumerat etiam denseo, eujus Praeterilum 
perf. denai ease ait , nullo tameo auctore conflrmat. 
— Porro in neutra slgniBcattone pro coire, coagu- 
larl (quod quidaui seripserunt) nisi eerta exempla 
invenias, ne usurpaTeris : nam quod afferunt e\ Ptin, 
20. Hitt. nat. 14. 53. (147). Acescere densereque 
lac non patitur: In tnelioribus llbTis legitur dente- 
rique. 

II.) Translate. Chid. 14. Mtt. 369. Turn qaoque 
cantato densetur carmine caelum, Et nebulas eihalat 
humus, ft. e. in nubem cogitur aer. Tac. 2. .^nn. 1 4. 
Denstrent ictm, ora mucronibiu quaererent, ft. e. 
ictus crebro admodum vibrarent. — Absolute Imt 
cret. 6. 480. Urget enlm quoque signlferi super se- 
theris eestus , Et qnasi densendo subleilt cjerula 
nimbis. 

DENSESCO, it, ere, n. inchoat. 3. denim 6o. 
Paulin. Petrocor. 6. de Vila Martin. 334. Viclnum 
dolult tenebrls densescere solcm. 

DENSflTUS, a, um. V. DENSEO. 

DENSlTAS, Mi, f. 3. crebritaa , spissitudo , coar- 
ctatlo nlmla conjunourum partium. 

I.) Proprie. PKn. 35. Hitt. nat. 15. 51, (178). Ll- 
mus spissatur et hi densitatem colt. Id, 11. ibid. 3. 

2. (6). Densttaa humoria. Id. 26. ibid. 13. 76. 
(123). tuniearum oculi. Id. 13. ibid. 12. 24. (73). 
chart*. Co Ju«». 3. R. A. 3. 12. pamplnl. GeU. 2. 6. 
ad /in. Copiaet densitas auri in squamarum speciem 
intetti. — Et Bgurate. Cod. Theod. 9. 17. 5. § 1. 
Densitas insistenthim. Pacat. Paneg. Conttant. 19. 
populi. Adde Ammian. 19. 2., 24. 2. et 23. 6.; et 
Fvpisc. Prob. 13. 

II.) Translate. Quintil. 8. 5. 26. Densitas senten- 
tiarum obstat lnvicem. Id. 9, 2. 72. Densitate ipsa 
figur* aperiuntur. 

DEPSO, a*,S>i, Stum, are, a. 1. F. DENSEO 
tnit. — Part. Deruan* et Dentatn* I.; Ifejusandut 
II. — Deuao est spisso, cogo. 

I. Proprie. Virg. 1 . G. 248. Densanttir nocte tene- 
braj. Quintil. 5. 9. 14. e\ firg. Dcnsatus et la\atus 
aer. Ovid. 13. Mtt. 604. Atra favilla volat, glome- 
rstaque corpus In unum Densatur. Lucan. 4. 7t>. nu- 
liea largo* den»antur in imbres. Plin. 11. Hist. nat. 
41.96. <239). Densare lac inbutyrum, /A26.(Wrf.7. 
25. (40). Succus densatus in cummim. Id. 25- ibid. 
11. 83. (132). DeOuentem capillum conflrmat et 
densat. Id. 10. ibid. 29. 43.(81). Densante se fron- 
dium germine. Ziv. 28. 2. Ouse quum Romaui con- 
ferti, ut solent, densatis eicepissent scutis, etc. id. 
30. 34. et 33. 8. Densare ordines militum. Curt. 5. 

3. eztr. Deasatis agminibus. Lucan. 4. 780. dcasa- 
lor globus militum. Ammian. 16. 12. Densaotes se 
in cuneoi. 

II.) Translate. Ammian. 20. 14. Densare ictus. 
Quintil. 11. 3. 164. Instandum quibusdam in parti- 
bus et densauda oratio: e^ressiones fere leoes et dul- 
<•?< el remissae. Id. 9. 3. 101. Ne ese qtiidem (figu- 
res : qua; recte fiunt, densandfe sunt nirnis. — Hinc 
Part, prater, pass. 

Deniatut, a, urn, adjective quoque occurrit, un- 
dc Conip. Densatior tribuitur a quibusdam Jffacro 
bio 7. Saturn. 12. a med., ubi alii pierique leg. 
dtnsior. 

DENSUS, n, urn, adject. Comp. Dtnsior I.; Sup. 
Densi$$imu$ I. et II. 1. — Etstione babita etjmi, 
Varro 5. L. L. 113. Mnil. dooet deniam esse a den- 
tibus pectinls, quibus feritur Una : quod Forceliir.us 



— 66 - 

minime probat et deducit t iaouj hirtutut, nude 
primum dtiut, raoi dennit. Cetcrura V. Doderlcin, 
Latein. Synonym, vol. 4. p. 435. — Densus est 
spissus, crebcr, cujus scilicet partes alia aliis arctse 
adh erent compactseque sunt; eique rarus opponi- 
(ur, ut apud Zucret. 1. 605. nedum variantia rerum 
Tanta queat densis ra risque et ignibus esse. 
(It. denso , spesso, gretnilo ; Fr. dm, dense, serri, 
presse, entasse; Hi»p. espeso, dznsa, juncto, cetra- 
do; Germ, dicht, gedrangt; Angl. thick, close, set 
close). 

I.) Proprie occurrit de toto, quod piurimis ejus- 
dem generis partibus constat; et usarpatur — a) 
Absolute. Cas. 3. B. G. 29. Densiores silv;s. Adde 
eumd. 4. ibid. 38. Firg. -2. G. 274. si pingues a;;ros 
raetabere rampi, Densa sere: in denso non segnior 
ubere Bacchus. Lucan. 2. 640. Densum iequor. h. e. 
gelu strictum. Horat. 2. Od. 7. 14. aer. Firg. I. G. 
334. densissimus imber. Celt. 1. prrefat. el 3. 22. 
Densum caelum, h. e. aer crassus. Cf. eumd. 1, 3. 
extr. Densus cibus. Ovid. 2. Met. 576. Densum lit- 
tus. h. e. spissum arenis. Plin. 37. Hist. nat. 5. 18. 
(GS). Smaragdi densi. nee e liquido translucidi. Id. 
11. ibid. £3. 27. (77). Adversum biemem tunicas 
sibi instaurare densas. Id. 2tt. ibid. 1. 2. (t). Den- 
sissima noi. Gell. IS. 1. extr. Densiores teoebrx. 
Lacret. 6. 90. Verum ubicumque ma^is denso suat 
agmine nubes etc. Cf. Ovid. Heroid. 16. 183. Occur- 
rent denso tlbi Troades a^mine inatres. Adde Sue- 
ton. Cat. 51. Tac. 2. Hist. 14. Densi ordines. — 
b) Apud Poetas usurpatur cum Ablativo rerum, qui- 
bus aliquid dense tegitur. Fetus Poela apud Cic. 1. 
Nat. D, 42. 119. Nocturno aditu occulta coluntur 
Silvestribu' ssepibu' densa. Ovid. 19. Met. 846. Nee 
mihi quod rigidis horrent densissima s*tts Corpora, 
etc. Id. 3. ibid. 29. Est specus in medio virgis ac t1- 
mine densus. Id. ibid. 155. Vallis erat piceis et acuta 
densa cuprcssu. Id. 10. ibid. 54. trames calisltie den- 
sus opaca. Id, 3. Art. am. 691. Densa? folils buO. Id. 
3, Amor. 1. 32. Caput densum caesarie. Id. 12. Met. 
247. Funale densum lampadibus. h. e. mullas hab^ns 
lampades. 

II.) Iraproprie. ^l.Figurate pouitur de slugu- 
U* parllbus , quae totum aliquod constituunt, quae- 
que inteT se arete premuntur. Cobs. 7. B. G. 46. In- 
feriore omni spatio relicto, superiorem partem col- 
lij usque ad murum oppitli densissimis castris com- 
pleverant. Cf. Tibull. 1. 10. 68. Aut tenues denso 
pectere dente comas. Firg. 2. .En. 511. densos fer- 
tur moriturus in hostes. Ovid. 2. Mm. 717. densi 
circumstant sacra minislri. Hue referri potest et il- 
lud Cokim. I. R. R. pr(pfat. 26. Sues densse. h. 
t. quie saetas habent densas. ^ 2. Ponitur etiam 
de tempore, et densum est quod sspe ac frequenter 
lit, quod perpctua serie accidit, quud etia-in diu per- 
durat. Firg. 5. jEn. 459. sic densis ictibus horos 
Creber utraque manu pulsat versatque Dareta. h. e. 
frequentibus. Cf. eumd. 4. G. 347. densos divum 
numerabal amores. Et Ovid. 4. Pont. 7. 15. Densa 
pericula. et ibid. 3. 15. Densas U3us. Et Fal. Place. 
5. 169. Densus labor, h. e. creber, multus. Id. 3. 
604. Densa silentia. Forctllinus interpretatus est 
alta, profunda; ad rectius fjrtasse interpreteris 
diu perdiirantia , collato Firg. 3. G. 196. Densus 
Aquilo. h. e pertinai. •{ 3. Speciatim transfertur 
etiam ad orationem apud Quintil it. 3. 63. Aspera 
ac densa voi. Id. 10. 1. 76. Tam densa omnia (in 
Demottnene). Id. ibid. J 73. Densus et brevis et 
semper iosluns slbi ThuejdiJes; dulcis et tandidus 
et fusus Herodotus. Id, ibid. § M6.*Densior ille, 
Wc copioslor. — Et cum addito Ablativo Id. ihid. 
§ 68- Euripides sententiis densus. — NB. de cogn. 
Rom. V. OSOM. 

DENTALE, isj n. 3. a dente. In singulari nume- 
ro occurrit tantum apud Serviurn ad Firg. 1. G. 
172. : apud auctores optim e nolae in plural! numeru 
usurpatur. — Dentale 

I.) Proprie est lignum illud aratri, in quod vo- 
mer inscritur, ob siinilitudinem, uti doeet Servius 
a J illud Firg. i. G- 172. duplici aptantur dentalia 
dorso. Colum. 2. R. R. 2. 1\. Etiguis vomeribus ct 
dentalibus terram subijere, quo miuoris fonnaa bu- 
bus administrarl id possit. 

II.) Improprie dentale dir.ilur ipsum aratrum, per 
sjnci'docbcn. Pers. 1. 73. sulcoque terens dentalia. 
— Dentalia etiam diruntur cuspides rastroruru , 
quibus eraJitur terra atque eruitur. Farro 3. L. L. 



DENTICULUS 

138. Mall. Postrema ha?c T^orceWniM.' at Mullerut 
pro dentalis cum Turnebo legit dentatis. Farroni* 
verba sunt: Raslri, quibus dentatia penitui en- 
dunt terram atque eraunt, a quo rutu rastri dicli. 

DENTALIS, is. f. 3. ita vocatur herba qucdam, 
de qua F. GALLICULANS. 

DENTAftlUS, a, urn, adject, qui ad denies pertl- 
net. Apul. Hvrb. 4. et 8. vocat herbain dentariam 
byoscjamon, quia dentium dolorem sanare putatur. 
Gloss. Cyrill. Qfavsxypa , Torfet ikntaria. .41. leg. 
forfej, dentaria. 

DENTARPlGA, a?, r. 1. instrumentum, quo den- 
tes evelluntur; iS-sVToLfpa: a dent, et dpTta| r ayoj 
rapax. Farro apud Vb». p. 99. 24. Mac. Ilic bi- 
pensil^s forcipes dentarpagse. 

DEMTATUS, a, uni, adject, denies habens. 

I.) Proprie. •{ 1. Strkto sensu dentatus est den- 
tibus prteditui. Ovid. Rented, am. 339. Puella male 
dentata. Martial. 1. 73. Sic dentala sibi videtur JS- 
gie Emptis ossibus Indicoque cornu. Plin. 7. Hist. 
nat. 16. 15. (68). Quosdam et cum dentibus nasci, 
sicut M\ Curium, qui ob id Dentatus eognominatufi 
est. (L. Sli'inii . vel Siccii Dentati mirum robur ta 
praeliis et pluriina dona iniUtaria recensent Farro 
apud Fulgent. Plane, de prisco serm. p. &60. 2. 
Mete, Plin. 7. Hist. nat. 28. 29. (101), Fal. Max. 
3. 2. n. 24. et Gell. 2. 11., ubi addil appellatum es»e 
Aiiillem Romanum. F. et Dionys. Halic. I. 10.). 
^ 2. Latiuri sensu, vel figurate dentata bestia vel 
[era, seu dentata absolute, est leo, tigris, aut ele- 
phantus, quae scilicet bestial publicis spcctaculii ae 
rertaminibus inscrviebant. Utp. Dig. 3. 1. 1. $ 6. 
Bejtias accipere debemu3 « feritate magis, quam « 
auimalis genere: nam quid si leo sit , sed raansue* 
tus? vel alia dentata mansueta? A Hi leg. dentata 
bestia. Ammian. .31. 10. a med. Hie quoque intra 
saepta, quae appellant vivaria, sagittaruin palsibns 
crebris dentatas conflciens beslias. Adde eumd. 10. 
6. Inscript. apud Grater. 484. 6. diim yELiLlssiMVM 

HI. ID. JAN. NATAL1S Dgl PATHIL \OSTRI VKNATIOXC 
rASSEBVM, DENIS BJgSTHS KT INI. PKR13 DEATATI5 BT 
till, PARITSR FSRBO DIM1CANTIBT9 CSTSaO(?VS HONI- 
ST(SSIMO APPARATV LAROSTBR EXHSBVIT. — Hinc JO" 

cularitcr Plaut. Pseud. 4. 4. 3. Non ego te ad illom 
dui-o dentatum virum. h. e. inordacein: FbrceUimit 
tamen cum aliis interpretatus est eum. qui magnos 
habet dentes. 

II.) Improprie. ^ 1. Per metoajmiam dentata 
d'mntur instrumenta, quae pluribus spiculis ad dea- 
tium similitudinem instructa sunt. Farro 5. L. X. 
13Q. Mull. Rastrum dentatum. Grat. Cyneg. 92. 
Dentata pedica, h. e, ham is, quasi dentibus , munita. 
Ptin. IS. Hilt. nat. 18. 48. (173). Dentatte crate*. 
Id. 36. ibi.1. 22. 48. (167). Albus lapis dentata serra 
secatur. ^ 2. Charta dentata apud Cic. i. ad Q. 
fr. 1J. 6. est polita et laevigata dente apri, aut polios 
elephanti, ut calamus currat eipcditius. Scribit enini 
Ptin. 13. Hist. nat. 12. 25. (81). scabritiam charts 
dente, vel concha laevigari, 

DENTEX, vel dentil, tela, ra. 3. plscis marlnusj 
(Ltalice dentale) a dentibus, quos eiternos habet. In 
plurali numero occurrit apud Colum. 8. R. R. 16. 
8. et Apia. 4. 2.; in singulari derttir apud Isid. 12. 
Grig. 6. 23. 

DENTfCtJLA. F. LENTlCt'LA. 

DE\TlCL 7 LATtJS, a, urn, adject, qui crebros den- 
ticulos babet, ut serra denticulala, et herboz denti- 
culattE , quae foliorum ainbitum quibusdam quati 
denliculis habent incisum. Ptin. 9. Hist, nat- 3t. 
51. (97). Bina brachia (concri) dcnticulatis rorcipi- 
biii. Id. 9. ibid. 33. 52. (.lui). Deoticulatae conchaj. 
Id. II. ibkt. 37. 79. (201). Venter denliculataj aspa- 
ritatis. Id. 26. ibid. 15.113.(164). Denticulatuin olus. 
Colum. 2. R. R. 2\. 3. Falcibus rostratis, vel denti- 
culalis nilmum secure. 

DENTlCtJLL'S, i, m. 2. deminat. a dens,. parvus 
dens. 

I.) Proprie. Patlad. 1. R. R. 28. 6. Quum infaoti- 
bus turnentes ginglvas denticull aperire nituntur. 
Apul. de Mag. Viperas rilu, niveo denticulo atrum 
venenum inspirare. 

II.) Improprie. ^ 1. Per mctonjmiam denticu- 
lui rlicitur Cerranientuiu rusticuui denticulatuin, ds- 
inetendis spicis aptum. Pallid. 7. /}. R. 2. 4. Omnis 
spica in carpentuin denliculis roinprehensa cuniula- 
tur. V. Colum. 2. H. R. 21. 3., ubi den.icuUtam 
f^li:eui appfllat. ^ 2. Item urnaiuentuiu La ur*bl- 



DENTIDOCUH 

tectuxa, In sophora ordinis Jonici et Corinthii, a si- 
railitudine sic dictum. Pitrtiv. 3. 3. amed. et i. 2. 
et4.2. 

DENTtDtCl'M , i, n. 2. (dens et duco) idem ac 
dentarpaga. Cml. Aurel. 2. Tard. 4. ad fin. 'OSovTa- 
yiofjv, quod nos demiducum dicere poterimus, »pud 
Delphos So Apotlinis templo propositum. h. e. in- 
Etrumentum eUrabendis dentibus aplum. 

DENTlFRANGlttCLL'M, i, n. 2. (dens et frango) 
instrumentum, quo denies efrringuntur. Hinc lepide 
Plaut. Sacch. 4. 2. 1 i. Dentifrangibula hac meis 
raanibus gcstiunt. h. e. pu^ni. — Id. ibid. v. 23. den- 
tifrangibulura raasc. gen. Vocat eum qui denies 
frangit. 

DENTIFRANGlBULTJS, i, m. 2. F. toc. praeced. 
in fia. 

DENTlFRlClCM. li, n. 2. (dens e( frieo) medica- 
menlum, quo denies fricantur, ul Oanl candidi. Plin. 

29, Hist. nat. 3. 11. (4ft). Putaminis cinere at den- 
tifricium. Id. 32. ibid. 6. 21. (65). Testae cinis den- 
tlfririo placet. Id. 28. ibid. II. 49. (178). Capitis le- 
poris cinis denlifrici,um est. Adds Scribon. Compos. 
59.; Apul. de Mag. bis; Martial. 14.56. in temraate: 
rt cf. Acronym. Ep. 1*7. n. 8. Denies pulvere te- 
ris. Item. Seren. Sammon. 14. 238. Quod vero ad- 
sumpsil nomen de dente fricando, cervino « cornu 
elnis est. V. ibi reliqua. 

DENTlLfiGUS, i, m. 2. (dens et lego) dicitur qui 
its percussus est, ut ei opus sit suos dentes colligere. 
Plant. Capt. 4. 2. 18. Denlilegos emmes mortales 
racism, quemque offeniero. Alii leg. dentiloquos, ft. 
e. illU denies eicutiiim, quos etspueot loco verbo- 
rum: vulgata tamen lectio est ptaaferenda. 

DENTflGQUCS. V. voc. praeced. 

DEXTlO, is, ire, n. 4. Part. Dentiens I. et II. — 
Dentio est dentes emitto. 

I.) Proprie. Cels. 2. 1. post med. el Plin. 30. Hist. 
not. 3. 8. (22). Cinis eorum pueros tarde dentien- 
ics adjuvat cum melle. Theod. Priscian. 4. t. ad 
/in. Cnluli dens demientibus lnfantibus auiilium 
praestat. 

II.) Improprie dentin quoque dentes joculariter 
dlcuntur, quum dolent, quia cibo cBrent. Plant. Mil. 
glor. 1. 1. 34. Venter treat omnes bas aeramnas: au- 
rlbus perhaurienda sunt, ne denies denlianl. h. e. ne 
rrepitent niroium, dum nihilum cibi frangunt. Simi- 
liter Varro ei emendatione Scaligeri apud A'on. p. 
77. 10. Merc. Ne ja?e:item sub dio ambesset algus, 
denlicnlem frigore. h, e. cui denies frigore crepito- 
bant. Freund. in suo Lexico impeditam Scaligeri 
conjecturaro secutus est: al Oehier (M. Ter. Var- 
ron. SaUir. Menijrp. Bel. p. 120.) rectius legendum 
pulal: Ttge.i, pruina Tit jacenten tubdealbet alga 
(accuO dante frigore. 

DENTIO, Onis, f. 3. aclio dentium emittendorum, 
idem ar dentitio. Plin. Valer. 1. 4. 2. Dentes equi, 
qii primj eaJunt, ailigati, facilem dentionem prae- 
stant. 

DENTiSCALPlCM , li, n. 2. (dens tt sealpo) in- 
ilrumcntum quo scalpuntur dentes. Martial. 7. 53. 
Et dentiscalpia seplem. Adde eumd. 14. 22. 

DENTITIO, onis, f. 3. dentium emissio. Plin. 28. 
Hist. nat. 19. 78. (257). lufantibus nihil butyro uti- 
lius.et in dentitione, et ad gingivas. Theod. Pri- 
•cian. 4. 1. ad /in. Ad dentitionem inrantinm. Plin. 

30. Hist. nat. 15. 47. (135). Ad dentilioaes cere- 
brum pecoris utilissimum est. Adde F'eget. 3. Fe- 
terin. 20. 1. Schneid. 

DKNTOSUS, a, urn, adject, dentes habens. Ovid. 
G. Fast. 22i). dentosa crines depertere bmo. h. e. 
pectine bueo. Alii rectius legunt detonsos. 

DENTOLUS, i, m.2. deminul. a dens, parvus 4ens. 
iienticulus. Vol a Leiico eipungenda: orcurril enim 
untummodo in Not. Tit. p. 111. 

DENT BO, bis, psi, plum, bere, n. 3. (de et nubo). 
Pari. Denitpta I. 2. — I>enubcre 

l.'i Proprie ^ 1. Stricto sensu dicitur de iis, 
fjus infra conditionem suam nubunt. Id Liv. 10. 
i3. diiit enubeie, Tac. 6. Ann. 27. Pars moeroris 
Tjii. quod Julia Drusi (ilia. Neronis quondam uior. 
d'nupsU in domum Rubellii Blarwli. ^ 2. Latiori 
te^su paniiur pro simplici nubfir. Oi'trt. 12. -Wet. 
1^5. ne,- C.ini* in ullo* Denupsit tbalamos. Apul. 
V Met. Filia ejus arcurrii e protinjo restello. in 
g'jo pridfm denupserat. Id. tie Mag. Claro fratri 
l-nupta Aide eumd. 5. Met. 

11 Trnflale, — a) De plantli. Cotwn. 10- fl. R. 



— 67 — 

157. Alma sinum tellus jam pandet, adultaque po- 
scens SemiDa deposilis cupiet denubere plarttis. — 
6) Obscaeno sensu , seu de perversis nuptiis. Sueton. 
Ner. 29. Doryphoro denupsit. Adde Tac. 15. ^nn. 
37. ; at V. Ritter ad h. 1. 

DENCDATiO, Onis, 1. 3. nudatio: oecurrit trans- 
late tnntum apud VulgaX. interpr. Eccli. 11. 29. In 
Tine hominis denudatio operum illius. Gloss. Qrrill- 
r^ftvwsi?, denudatio, nudatio. 

DE^CdATCS, a, urn. V. voe. seq. 

DJl>"CDO, as. S^i, Slum, are, a. 1. (de et nudo) 
Scribitur et rttmtrfo; V. inTra sub B. II. — Part. 
Denudattts sub A. I. et sub B. I.; Demidindus 
sub A. 1. — Denudare A) Striclo sensu est idem 
quod nudare seu vestimentis etuere; B) Laliori sen- 
su est aliquem re atiqua et privsertim bonis per rim 
aut furto spoliarc. 

A) Stricto sensu est ident quod nudare, seu resti- 
mentis eiuere; et usurpalur 

I.) Proprie. Seneca Thyest. 703. Denudare artus. 
Cic. 7. J'err. 13. 32. Se eicitetur Verres, ne denu- 
detur a pectore. ne cicatrices populus Romanus aspi- 
ciat. Sueton. Aug. $8. Qui malresfamilias el adul- 
tas aetate virgin es denudarent atque persplcerent, 
lamquam Thoranio niangone vendente. Cf. Ennius 
apud Cur. 1. 'fuse. 44. 106. Neu reliquias sic meas 
siris, denudatis ossibus, Tetra sanle delibutas, fade 
dlvetaricr. — Sic Petron. Satyr. 103. Capita cum 
supcrciliis denudanda tonsori prsbui.-nus. h. e. ra- 
denda. Varro 1. R. it. 41. 2. Surculum skeiacueo- 
duro, ut non denuJcs meJullatn. 

II.) Translate. Liv. 44. 38. Denudare alicui consi- 
lium suum. h. e. raanifestare. Id. 42. 13. judicia. 
Seneca Tranquill. 15. MuEia incidunt, quae invitos 
denudenl. h. e. prodant, deprebeadant, manifestent. 

B) Latioii se.isu est aliquem re aliqua et praescr- 
tim bonis per vim aul furto spaliarc; et oecurrit 

I.) Proprie. Lentuhus apud Cic. 12. Pom. 15. 
Cives crudelissinie denudati ac divenditi. h. e. bonis 
suis spoliati. 

II.) Translate. Cic. 1. Orat. 55. 235. Juris clvilis 
Bcientiam suo ornatu spoliare atque denudare. Sic 
Anson. Eclogar. de tignor. effectib. 10. Et feslos 
ramos denudat flamma Nepai. Al. leg. dinudat. 

DEXC ME RATIO, Onis, f 3. enumeratio. Paul. 
Dig. 38. 10. 10. a med. Eadcm hie denumeratio fa- 
cienda est, qux in patrui major is filio, Alia. Torren- 
tin. habft dimimeratio. 

DE.NUMERO. as. etc. V. DINDMERO. 

D£MjNCI\TIO vel denuntiatio, onis, f. 3. actus 
denunciandi, idem ar significalio, indictio,et fere 
terrendi causa. Usurpalur autem — a) Cum Geni- 
tive rei, sive, uti ajunt, objecti. Cic. 6. Phil. 2. 4. et 
Liv. 21. l'J. Dcnunciatio belli. Liv. 45. 3. armorum. 
Cces. 3. B. C. 9. Quum neque pollicitationibus, ne- 
que denuncialione periculi permovere posset. Adde 
Liv. 3. 36. Cic. Flacc. 6. 14. Denunciationc testi- 
mony terrere aliquem. h. e. denunciando se evoca- 
turum aliquem invitum ad testimonium dicendunj. 
V. DENL'.NCIO. — Sic est idem ac significatio apud 
Cic- 2. Divinai, 25. 54. Denunciatio el quasi signi- 
ficatio calamitatnm. — Est idem ac comminatio apud 
Quintit. 3, 8. 20. Dedendinc fucrint etiam citra hanc 
denuncialionem. t. e. Fabii Gallis Itellum minitanti- 
bus. Ammian. 26. 2. Monilu prsfeeti Salluslii sub 
eiitii denuneiatione statulum est, - ne etc. — Est 
idem ac delalio apud Sueton. Aug. 66. Gallo quo- 
que et accusatorum denuriciationibus et senatus- 
consultis ad necem compulso. — b) Cum Genitivo 
pcrsonae, vel, uti ajunt, subjecti. Cic. Sail. 18. 52. 
Quid tandem de ilia node dicit, quum inter f;ika- 
rios ad M. I.acam no^te ea - Catiline denuneiatio- 
ne convenit? Cf. Vtlie). 2. 70. 1. Tcrritus denun- 
cialione quiescit. h. e. significatione in somniu sibi 
facta; de qua Lactant. 2.7. — e> Absolute. Quin- 
iit. Si, re non ante proposita, securuiu, ac nulk de- 
nuncialione in se roiiversum, intravil oratio. AJ.le 
Curt. 6. 17. 19. Seneca Ep- 94. a med. Denunciatio 
et casti^ntio insanos coercuit. 

DENUNCliTIVL'S vel denuntiativus , a, urn, 
adjei't. dTival. a denunciatui , qui denunciat. C(sl. 
Aurel. 1. Tard. 4. No'-tibus quidam inquielati an- 
lecedenlibus sijnis accessione.m fore denunciant ; 
quidam sine ullo deuunciativo motu corripiuntur ; 
quo fit. ut masis perirlitentur. 

DENL'NCliTOR vel denuntiator, oris, m. 3. qui 
denunciat. ^ 1. tnscript. apud Gruter. 234.4., 



DENUNCfO 

qua perlinet ad ann. poet Chr. n. 142. el. est apud 
Orell. 2544. mt. caksari - t. aklio hadriako ak- 

TDKOiD AVG. PLO — SOC1I. L1CTORES. POPTLABBS. D(- 

ntnciatoris rvTEOLAM. Alia apud Orell. 3216. r. 

AEMILKi P. r. MICOMBDI PATH1 U'COHrAHABU.1 , DBCT- 
R1ALI DBCVHIAE LICTOR., COS. TRITM DSCTBIAR. X. 
PR1M0, IT£M DECTR. LICTOR. POPVLARIS DKNTM1AT. 

x. PHtwo etc. In vcteri alio monumento apnd Grw 
ter. 250. et 251., ubi plerique Urbls Romffi vici enu- 
mcrantur, quinquics cura vicorum curaloribus etiam 
denunciatores recensentur : quod et apud P. Victor. 
legitur, de regionibus Vrbis Romtn, ubi singiilU 
regionlbus denunciatores assignat. Hos volunl sub 
imperatoribus fuisse qui, deSclentibus accusalori- 
bus, graviora ertmina magislratibus denunciabant, 
ne impunila elaberentur. Similes sunt, qui ab Italia 
dicuntur capt di contrada. ^ 2. Inscript. apud 
Oett.2B14.,quas est apud Momi7istn Inscrip.Neap. 

6886. L, MAMtVS AVCUM BEKVSTUTOB AB SCAESA 

grasca. OrelHus habel avstvs suvsTiAtOR , bauj 
rede, atque h&c adnotavit: .Nusquam praeterea hi 
memoranlur. Eretne id genus hominum , quod nunc 
Tocant touffleurs, ixtggeritori? An potlus, qui po- 
peilo Romano, Greece nescienti, Lalloe breviter et- 
ponerenl comiedis vel mimi Grsci argumentum? 

DENCJNCllTCS tieJdenuntlatus, a, am. V. voc. 
seq. 

DENUNCfO i<el denuntio, as, fvi, Rum, are, a. 1. 
(de et nuncio). Part. Denunciant sub A. I. a. el b., 
et B. Denunciatui sub A. I. a., et if. a.; Dentut- 
ciandus sub B. a. — DeDunciare proprie esi ab uoo 
ad alterum locum aliquem mittere. qui persons, ad 
quam id pertioet, aliquid nunciandurn ajfferat aujoe 
hoc reapse e idem signiflret; bin-: generatiin est iiea 
ac palam nuariare, stgoiBeare, declarire, indlcere ei 
ordine et forraili quadam ratione, immo etiaa-i fre- 
quenter ei lege, sive id Sat inter priiatoi bomijes, 
sive inter privatos et magistratus, sive inter rca^i- 
stratus et populos nationesque (It. denunziart, far 
sapere, dichiarare, intimare formalmente ; Fr. am- 
noncer , declarer, fairt savoir, de'rwneer, notifier 
avec formahte; Hisp. anunciar , declarar, hacer 
saber, denanciar, noticiar formalmente; Germ, et- 
ne formliche Meldury, Anzeige, Xundgebung, an 
ein. M. thun oder thvn lassen, in better Form und 
Ordnung ansagen, erkldren, anku ndigen, eu wil- 
sen than, stets mit dem Charakter der formlichen, 
sehr ofi der officiellen Ameige; Angl. (o denounce, 
intimate, declare, forewarn, foretell). Oecurrit au- 
tem A) Generatinj, et B~) Speciatim. 

A) Irtneralim usurpatur turn pro simpliciter nun- 
ciare, turn pro monere vel etiam mtnari, turn pro 
praecipere ac jubere , sive Id amico, sive inlmico ani- 
mo Gat; et oecurrit 

I.) Proprie de pcrsonis. — a) Cum Aecusatho 
rei et Dalivo persons, cum Accusatiro rel tantum., 
raro cum Ablativo rei et prapos. de, cum Dalivo 
personae tantum , aut absolute omnino. — Cum Ae- 
cusativo rei et Dalivo personae. Cic. 3. Orat. 34. 
144. Plus eniiu aliquanto altulisti, quam tibi erat 
atlributum a nobis ac denunciatum. Id. 5. Fan. 11. 
2. Cum Sura nostro- locutus sum, ut ei (ft.7ipfice.> 
meis verbis diceret, ut, quidquid opus easel, coihi de- 
nunciaret. Id. 13. ibid. 77. i. Velim fatias eos per 
litteras certiores , ul, si quid tibi opus lit, ne duJi- 
tent mini jure sjo denunjiare. Id. Sext. 17. 40. De- 
nunriare alicui judiciuai popuii, legitimam ali'juaia 
contentionein, dis"eptatiunein, causae dictionem.vim, 
arma, etercilus, imperjtores, castra. Adde eumd. 
Mur. 24. 49. Id. 15. Att. 20. 2. genus interims. Id. 
Mil. 19. 53. Mors alicui denuaciata et praedicta. Id. 
1. Divinat. 30. 65. Hector moriens propinquauj 
Achilli mortem denunciat. Cf. Tibull. 3. 5. 5. Ni- 
gram horain denuncial niihi Persephone. Rursus 
Cic. 5. Phil. 7. 19. Denunciare alicui inimicitias. Id. 
5. ibid. 8. 21. populo Romano scrvilutem. Id. 14. 
ibid. 3. 8. omnibus pestcm, vastitatem, cruciatum, 
lormenta. Id. 2. kg. Agr. 5. 13. omnibus vim li'i- 
bunSciam. — Cum Accusative rei tantum, Cic. Sext. 
20. 46. Denunciare proscriplionem, caedem, dtrcplio- 
ncm. Id. i. An. 23. 3. Non mediocres terrores Ja- 
cere et deiiuntinre. — Raro admodutn cum AblaLivo 
rei et pisepos. de , et Dativo persona. Cic.' C&cin. 
32. 95. Poslea cur, Jibuti, de isto potius fundo, 
quum de alio, si quern tubes, Csecin;e denunciabas, 
si Cr.'ino non pussilebat? — Cum Dativo persona 
tantum, et denunciare ponilur pro uiiuaii. Cic. 2. 



DENUNT1ATI0 

AU, 23. 1. Volitat (Clodiiu), luril, nihil babet certi, 
mullis denunciat.' quod Ton obtulerit, id aclurus 
vldetur. Cf. eumd. Qytinct. 17. 54. Denunciarc alicui 
flomum. fc.e, doroi. — Absolute omnino,ita tamen,ut 
res. qua* denunrialur ax ipso oration is ronteitu irino- 
tcscat. Cic. Rabir. Po$t. 6. 15. Moneo et praedico, In- 
tegra re causaquo dcnuncio: omoes homines deosquc 
testor. Sic Id. 4. Fam. 3. 1. Multo enim ante - pro- 
speii tempesUtem futurara, neque id solum mea 
sponte , sed multo etiam magis monente et denun- 
ciante te. Adde eumd. Qttinct. 17. 74. Similiter ex 
denunciato, hoc est promisso nuncio, Seneca Ep. 
79. tub fin. Si se hod eiornavit et pimit, sed idem 
semper fuit, sive et denunciato vldebatuT, sive im- 
paratus ac subito. Adde eumd. 3. Qucest. nat. 30. 

— b) Addita re, quae denunciator, per Accusati- 
tnm et Infinitum , aut per pronomen Relativum. — 
Per Accusativum et Infinitum. Cic. Quinct. 0. 27. 
Sei. Alfenus denunciat sese procuratorcm esse. Id. 

0. Phil. 3. 5. Testificor, denuncio, ante, pradico, 
nihil M. Antoniam eorum, qu«e sunt legatts man- 
data , facturum. Adde eumd. Vivin. in Q. Caecil. 8. 
25. , 1. Orat. 22. 103. et 3. At i tpubl. 11. 19. Cms. 

1. B. G. 36. Quod slbi Caesar denunciaret, sc JEr 
duorum injurias non neglecturum. Adde eumd. 5. 
ibid. 54. tfepos Chabr. 3. Quem ante (diem) do- 
mum nisi redisset, capitis se ilium damnaturos de- 
nnnciarunt. Liv. 3. 4ft. Dcnunciare se Icilio - neque 
leg! sua* latorem, neque decemviro constantiarn defo- 
re. Id. 45. 1. Denunciavit populo, L. jEmilium col- 
Eegam - cum rcgo Pcrsco pugnassc etc. Curt, 10, 3. 
5. Denuncianles protinos esse muriluros, si rei per- 
sevcraret irasci. Adde Sueton. Cast. 30, — Per pro- 
nomen Relativum. Cic. Plane,. 22. 52. Denunciasti 
bomo adolcseenj quid de sum ma relpublics sen ti- 
res. — c) Denique quum signifies t mandare, prse- 
cipcre, jubcre, usurpatur cum Conjunctivo et part. 
ut vel ne, cum Conjunctivo sine ulla part., cum In- 
flnlto, aut absolute. — Cum Conjunctivo et part, ul 
vet ne. Cic. il. fam. 25. Eispectantl mihi quotidic 
tuas litleras Lupus noster subito denunciavit, ut ad 
te scriberem, si quid vellem. Id. 1. Tutc. 49. 118. 
Si quid tale acciderit, ut a deo denunciatum videa- 
tur, ut eieamus e vita. Cms. 2. B. C- 20. Gaditanos 
den unc lav isse Gallonio, ut sua sponte excedcret Ga- 
iliijus. Adde eumd. 0. ibid. 10. Liv, 1). 30. Legatl 
venerant denunciatum Fabio senatus verbis, nc sul- 
tum transiret. Adde eumd. 7, 31. Sutton. Can. 75, 
Dcnunciare arerbe loqueutibus , ne persevercnt. Ad- 
de eumd. Tib. 27, — Cum Conjunctivo sine ulla 
part. Cic. 2. Verr. 12. 35. Moneo, prtedico, ante do- 
nuncio: qui - professi sunt, abstineanl in hoc judi- 
cio manus oculosque ab boc scclere ncfario. Liv. 6. 
17. extr. Denunciatum scnatus verbis, facercnt pro- 
perc ex urbc ab ore atque oculis populi Romani. Id. 
30. 54. ad (in. Denuncient Gallicis populis, multitu- 
dinem suam domi contincant. Curt. 7. 7. 25. Tibi 
autcm quictius, quam potest, denunrio, ipsi mihi In- 
dices quid ex lis cognoveris. Adde Sutton. Col. 35. 

— Raro cum Indnito. Apul. 9. Met. Denunclant 
bospiti nostra nos -dedere. Adde eutnd. 10. ibid.; 
et Tac. 11. Ann. 37. V. et infra sub B, b. — Abso- 
lute. Cic. Dom. 45. 117. Prnesertiin quum tribunus 
ptebis vel denunciarc potueris, vel etiam cogere. 

II.) Translate de rebus inanimis. Cic. Mil. 1. 3. 
Quamobrem itla arma, ccnturiones, cobortes non 
pcriculum nobis, sed presidium denunciant. ubi ipsi 
ccnturiones et cohortes tainquam res accipiuntur. 
Id. 3. rfe repttbl. 3. 8, Nam terra continens adven- 
tus bostium - multls indiciis et quasi fragorc quo- 
dam et sonitu ipso ante denunciat. firg. 1. G. *53. 
Csruleus (»oV) pluviam denunciat, igncus Euros, h. 
e. porten.lil. Cf. Win. 18. Hist. nat. 35. 78. (3-1 i). 
Si ante ciortum nubes jlobabuntur, hicmem aspe- 
rsm den^nciabunt. Propert. 4. 3. 81. Ilia dies bor- 
nij ndem denunciat agnis. Curt. 10. 2. lo. <Juid 
t-rc rejiens constematio et tarn procai atque effusa 
licentia denunciat? Cels. 2. S. Mors denunciatur, 
ubi srcer supinus cubat. Plin. 13. Hist. nat. 22. 38. 
■ 1 18\ Arbor - statim pestem denuncians. Adde Tac. 
Gcim. 18. 

J?) Spcciatim. *| 1. In jure usurpatur— a) Pro 
c\ publico jure ac lege, et formali quidem ratiunc 
signifirore, dcclararc, indicere; ct de beljo priecipuc 
u-;urrit cum v. initicere conjunctum, Cic. 1. Off. 
II. 3C. Bcllum denunciatum ante ct indicium. Ad.Sc 
eumd. 2. de republ, 17. ct 23. Id, 12. Fam. 24, 



_ 68 — 

Quos scnatus ad denunciandum bellum miser.it. Ad- 
de eumd. Seneci. fl. 18. — b) Item ponitur de im- 
peratoribus pro prsecipere, juberc. Cces. 6. B. G. 10. 
Suevos iis nationibus, quae sub eorum sint impcrio, 
denunciarc, uti auiilia peditatus equitatusque mit- 
lant. Adde eumd. 3. B. C 86. extr. Liv. 3. ID. De- 
nunciavit, us arma capcretis. Adde eumd- 8. 30. et 
44. 28. Sueton. Cces. 65. Turn maiirae enactor gra- 
vissimus discipline, ut neque itineris, neque prslii 
tempus denunciaret. Id. Claud. 13. Denunciato ad 
novum Imperatorem itincre. Adde Justin. 42. 2. — 
Et absolute. Brutus et Cassius apud Cic 11. Fam. 
2. Denunciarc veteranis. — Et cum Infinite. Tac. 
11. Ann. 37. Denunciat centurionibus eiscqui ca- 
dcm. — c) Dcnunciare testimonium alicui est 
vocare aliquem etiam invitum ad judicium, testimo- 
nii dicendi gratia. Cic Rose. Am. 38. 110., 2. ^'err. 
19. 51. et Flacc. 6. 14. V. EloU ad Cicer. Oration. 
vol. 2. p. 70i. — Similiter dicitur testibtis, vel ali- 
cui denuneiare, ut apud Cic. 6. Vcrr. 12. 28. Te- 
stes, quibus nos prssentibas denunciavimus, eos vi 
custodiisque retinere. Adde Quintil. 5. 7. 9. et 15.; 
ct Plin. 6. Ep. 5. 2. — Et absolute omnino. Cic. 
Flacc. 15. 15. Fratres saltern eihibe (testes). >'on dc- 
nunciari. subaudi testibus illis, vel iis testimonium. 
— d) Item dcnunciare est etiam in judicium de 
lite vocare (V. litoli ad Cicer. Oration, vol. I. p. 
482. et vol. 2. p. 865.), rem ad judicem deferre. Cic. 
Cwcin. 7. 10. Hoinitn Roiiije in foro denunciat fun- 
dum ilium - suum esse sescque sibi cmisse. Cf. eumd. 
Quinct. 6. 27. Sic Id. Rose. com. '0. 28. In judicium, 
vel judici dcnunciare. V. I'aufy's Real-Encrcl. vol. 
2. p. 878. ^ 2. In re sacra der.unciarl est futurum 
aiiquid portendi, et dicitur etiam de inaninus. Cic. 
1. Divinal. 13. 07. Quibus prodigiis magna populo 
Romano bclia periiicios I 'equc seditioncs denuncia- 
bantur. Virtj. 3. ,£n. 365. Sola novutn dictuque 
nefas Harpjia Cclsno Prodigium canit et tristcs de- 
nunciat iras. Adde .Sueton, Cces. 81., Aug. Hi. et 
96., et alibi. 
denuxtIatIo, 

DENUXTlATlVUS, 
DfiNUNTlATOR, 

DENL'NTlATUS et 

DENUNTlO, as. V. DEMJNCIATIO, DENUN- 
CIATIVUS, etc. 

DENUO, ndverb. per sjrncopcn pro de nouo (V. 
Rtthnk. ad Ter. Andr. prol. 26.) de intc^ro (It. di 
nuovo; Fr. de nouveau; Hisp.de nuei'o; Germ, von 
yeuem; An^l. again). Itaque ^ 1. Stricto sensu 
ponitur pro de intcgro, quum scilicet scrmo est de 
rebus, ut puta dc wdibus, qup, prius dirutse, rc<edi- 
ucantur. Plaut. Most. I. 2. 30. .Edifirantur ades 
totae denuo. SimilitiT Sueton. Aug. 47. Alias (ur- 
bet) aut are aiicno laborantes levavit, aut terriB mo- 
tu subversas denuo condidit. ^ 2. Latiori si>nsu 
ponitur pro iterum, secundo. Plaut. Mi!, glor. 3. 3. 
1. Rem omnem, Acrotelcutium, tibi, tibiquc, mea 
Milphidippa, domi demonstravi ordine. ilanc fabri- 
cam fallaciasque minus si tenetis, denuo volo pcrci- 
piatis plane. Liv. 10. 3t. Fabius in Etruria rebcl- 
lante denuo quatuor millia et quinientos Perusino- 
rum occidit. Justin. 5. 5. 8. Veritus itaque { Jlci- 
biades) mullitudinis im])ctum ; denuo in voluntariuni 
eiilium proHcisritur. ^ 3. Item usurpatur pro rur- 
sus. Cic.- i. /'err. 56. 13y. Sidlia te praetore censa 
denuo est. Adde eumd. 2. iii'd. 11. 37.; Ter. Eun. 
5. 2. 60.; et Plnut. Amph. 1. 1. 238. — Hinc de- 
nuo saepe conjun^itur cum Verbis, in quibus incst 
prwpositio re, qu s adverbio retro similem hybet si- 
gnificationcm. Pkiut. Capt. 2.3. 51. Ut rcdire li- 
reat ad parentL's denuo. Id. ihid. 3. 5. I0S. Nunc iii- 
tclligo rcdauipir-atum esse in catenas denuo. 7"er. 
Earn 4. ■'*. 2^. Jube mihi denuo respoFidejt. Simili- 
ter alvcrLiuin rursus usurpat Auct. B. Af>: 70. 
Atque indo yuarta die egrcssus rcdit rursus ad ca 
C0*tTJ, quse aj \j.4t habuerat. "J 4. Denique, apud 
Plautum ct Tcrcnlium, adverbiuni denuo signideat 
actionem aliijuam loco akerius fieri, sive aiiquid fie- 
ri vel accidere ulitei ac volnuuis. Itali dicunt inve- 
ce, Gcrmani wieder. Ter. ffeaut. i. 6. 1. \ec quid- 
quam magis nunc meluo, quam nc dnnuo miser ati- 
quo e«trudar hinc. Adde Purnd. ibid. 3. 2, 32. Plaut. 
Trin. 3. 3. 71. Aperi (arcain), l le|)romc indc auri ad 
hane rem quod sat est. l^ontinuu operito denuo. 

DENUO, is, ere, n. 3. palain, seu valde annuo, a 
prvposil. tie. et siuiplici atque tnusitato nuo. Voi a 



DE0SCL7L0R 

Le^lco eipu:igenda ; occurrit enim tantummodo in 
yot.Tir.p. 127. 

DfiOCCO, as, are, a. 1. idem quod occo, gliebas 
agri comminuo. Plin. 18. Hist. nat. 15. 37. (137). 
Vicia non sarritur, non stercoratur, nee aliud quam 
dcoccatur. 

DEOnERATUS, a, urn. V. voc. seq. 

DEOnERO, as, Svi, atum, are, a. 1. (de ct onero). 
Part, Deanerans II. ; Deoneralus I. et II. — Deo- 
nero est onere levo, eronero. 

J.) Proprie. Ammian. 24. 6. Validiores naves de- 
oneratas octogenis implevit armatis. Arnob. 8. 16. 
Deonerati proiuvies podicis. 

II.) Translate. Cic. Divin. in Q. Ccecil. 14. 46. 
Ei aiicujus invidia deonerarc aiiquid, et in altum 
trajicere. Arnob. 7. 12. Immunda f«t a*ersabili Hb- 
ditate corpora deonerans. 

Di50PERlO,is, ire, a. 4. (de et open'o). Part. 
Deoperlus. — Deoperio est aperio, dctego. Cels. 8. 
4. ante med. Os deopcrire tutissimum est. Ita quoe- 
6am editiones: sed plertsque alice, eceque oplimce, 
aperire. At nihil mulandum videtur: nam etiam 
deoperlus habetur apud Isid. 16. Olio. 2. Teilure 
dcoperta, smaragdi intormicant. Gloss. Cyrill. tlspi- 
ckssw, detego, deoperio. 

DEOPTO, as, arc, a. 1. (de et opto) idem quod 
opto, eli^o. Ii'yoin. fab, 191. Pater Midi; dooptandi 
dedit potestatem, ut quidquid vellet, pcteret a se. 

DtiORATA, perorata. Paul. Diac. p. 74. 10. 
Mull 

DEOUSUll, adverb. Vot est in carmine fere di- 
syllaba, ut deinde. Lucret. 1. 362. Corporis offlcium 
est quoniam premere omnia deorsum. Id. 2. 205. 
Pondera quantum in se est, deorsum de.lucere pu- 
gnent. Adde ibid. 217., 221. et 230., 4. 630. et alibi. 
Aliquatido tamen est trvsillaba. Id. 2. 202. Quin 
vacuum per Inane deorsum cuncta ferantur. Adde 
eumd. 3. 1030.. ubiquidam leg. deosu-m, ut ct 6.334. 
et alibi. — Deorsus pro deorsum dlx.it unus Apul. 
bis 7. Met., item 9. tbid. sub fin. et de deo Socrat, 
ct Florid, n. 15. — Ceterutn deorsum, cui opponitur 
sursum (V. infra sub I.), a de et vorsum seu ver- 
sum, est versus partem inferiorem (It. verso il basso, 
rivolto alio ingih; Fr. vers le bas, en has; Hisp. hd- 
cia abaxo, alia obaxo; Germ, nach unten, abwarli 
gewandt, abwdrts; Angl. doiDfi, downwards 1 ). 

I.) Propria motum significal versus aliquem locum; 
ct occurrit — a) Absolute. Plaut. Amph. 5. 1. 56. 
Devolant anguesjubati deorsum in impluvium duo. 
Imcrei. 6. 33.'). nalurii pond<,'ra deorsum Omnia ni- 
tuntur. Id. 2. 217. Corpora quum deorsum rectum 
per inane feruntur. Cic. I. A'at, D. 25. 69. Quam 
pondcre et gravitate directo deorsum feratur. Varro 
3. R. R. 5. 4. Deorsum in tcrram esse aquam, quam 
bibere possint. Crescentius omnia li*c omisit; 
Schneiderus uncis intlusit. Quintil. 11. 3.97. De- 
orsum spectantibus digitis. Pallad. 2. R. R. 35. de 
malis. Constat mala sic ponenda, ut pcdiculonim 
partes deorsum facias, h. e. deorsum colloces. — 
b) Jungttor cum versus vel versum. Quadrigaritis 
apud Gell. 9. I. Lapides deorsum revsum mittere. 
f-'arro 2. if. R. 7. a. Lumbis deorsum vcrsum pres- 
sis. — c) Item jungitur cum sursum; immo sur- 
sum deorsum, Gr. avio x<xtw, sine particula con- 
junctiva, occurrit apud Ter. Eun. 2. 2. 47. Sursum 
deorsum cursitare. Et apud Cic. 2. Jfat. I). 33. 8-4. 
Sursum deorsum, ultro citro com mcare. Seneca 6. 
Qucesl. nat. -it. Sursum ac deorsum movcri. Quin- 
til. 11, 3. 105. Reliqui (geslus) Ct sursum et deor- 
sum aiiquid ostendunt. 

II.) Translate ponitur de loco et significat in/ta. 
Ter. Adetph. 4. 2. 31. sv. Nostin purlirum apud ma- 
cellum ham: deorsum? OK. (Juidni novcrim? sr, Prac- 
terilo hac recta piatca sursum : ubi to veneris, dims 
deorsum versus est. 

lifiORSUS. f. voc, priEccd. 

nfiOSCt'LATUS, a, um. F. toc. seq. 

DfiOSCCl.OH , iris, atus sum, ari, dcp. 1. <Jc ej 
osculor). Part. Deoscutatus I. et II, — Deosculur 
est idem quod osculor, aut vehementer osculor. 

I.) Proprie, ct quidem — o) Active. Plaut. Cos. 
a.X.v. IS. Sine, tuus ocellos deusculer. Adde eumd. 
ibid. 2. 8. 33. Cat. Max. 2. 10. n. 2. Sripionis de- 
Ueram duo dcosculatl. /■'. PEHOSCL'LOR. Apul. 3. 
Met. Quam ampleius egoet dcosculatus. Adde eumd. 
0. ibid. — bl Passive. Ajrul. 2. Met. Hursuni me 
deosculato. ct ibid. Me prcssim deusculato, 



DEOSUM 

II.) Translate. Gell. 1. 23. Senatus fidem atque 
ingenium pucri deosculatus. h. e. impense laudans 
ac probans. 

DEOSEJM. V. DEORSUM init. 

DE PA CIS COR, pSeisceris, pactus sum, pficisci, 
vel rectius ac scepius dfpSciscor, pficisceris, pectus 
sum, pensci, dep. 3. (de et paciscor). Part, Depactus 
vel Depectus I. — Depaciscor est idem quod paci- 
scor, pactione transigo (It. patteggiare, accordarsi, 
convenire; Fr. faire un facte, un accord, transi- 
ger; Hisp. hacer paclo, concierio, transigir; Germ. 
verabdingen , tick ausbedingen , abs. itch verglei- 
chen ; Angl. to bargain, agree upon). 

I.) Proprie, fere semper aut de turpi pactione di- 
citur, aut de ea, qure pociscenti iniqua sit. Cic. Ro™ 
Am. 58. 1 10. Cum illo partem suam (pra>dce) depa- 
eisci. Id. i. Invent. 24. 72. Depactus est cum ho- 
stibus, ut arma relinqueret. Id. 5. Verr. 24. CO. 
Neque ante est dimissus , quam ad eondiliones ejus 
depactus est. — Apud JCtos in Edieto prsetoris de 
calumoiatoribus depectus dicttur, qui turpiter pactus 
est, ita interpretante Ulp. Dig. 3. 6. 3. 

II.) Translate. Ter. Pkorm. 1. 3. 14. Ut mihi li- 
eeal tarn diu, quod amo, frui, jam depecisci morte 
cupio. h. e. mori quoque cupio. Simil; est Mud Virg. 
5. £,n. 230. vitamque voliint pro laudc pacisci. Cic. 
9. Alt. 7. 3. In quo non eitimesco periculum : quurn 
onim tot impendcant, cur non honcstissimo depeci- 
sci velim? 

DEPACTUS, a, urn. V. DEPANGO et DEPACI- 
SCOR. 

DEP AL ATlO, onis, f. 3. ^ 1 . Est pal! in terram 
deBgcndi actio. Mos fuil allquando terminos agro- 
rum palis terra defhis designare. Hinc Imcript. 
apud Fabrett. p. 24.). n. 671., qua est apud Orell. 

3699. HI TEKH1KI XIX. POSIT! SVKT AB SCRIBOKIANO 
EC P1S01VE FRVGl EX DEPALATIOJiE T. PLAV11 VBSPA- 

siam ARBiTRi-nempe hoc titulo declaratur, lapideu3 
terminos xix. positos fuisse ab agri dominis, ubi 
pali erant, quibus defkis Vespasianus, nondum Au- 
gustus , arbiter postulatus eumdem agrum limitave- 
rat, finesque statuerat inter Scriboniani et Pisotiis 
Frugi prsedia. V. DEPALO I. ^ 2. Depalatio est 
etiam descriptio borarum,quae ad deprebendendas 
solis umbras singulis dicbus decrescentes ac rursus 
augesccntes facta est ei rsneis regulis in basi mar- 
morea inclusis circa gnoinonem in campo Mariio ab 
AugusLo collocalum , ut narrat Ptin. 36. Hist nat 
10. 15. (72). et probavit Bandinius in Comment. 
de obelisco t>s. .-lug. p. 97. et alibi, Vitruv. 9. 7. 
1. Schneid. Sepuranda sunt (horologiorum) ratio- 
nes et MplicaniUe menstrua: dierum brcvitates, item- 
que depalaliones. Turneb. I. 6. Adversar: c. 12. pu- 
tavit, has esse cuneorum detractions, quse in horo- 
logio tantuin aqualico locum hobebant, quod descri- 
bit idem Vitruv. ibid. 8. rt. et 7. Baldut vera in 
Lex. Vitruv. suspicatur, depaiationes Jici solis eva- 
gationes per Zodiacum: ut sit a pslari, h. e. vagari. 
Schneideius ad fitrw). U. 7. 1. Twnebi interpre- 
tationewi probat: V. ibi pluiu. 

DEPALATOR, oris, m. 4. qui paios defigit. Hinc 
translate Terlull. 5. advert. Marcion. 5. D. Paulum 
vocat depalatoreni disciplinie divina>; h. e. qui velut 
palis deliiU Dei discipLtnani statuerit: nisi malis a 
(ifpOto duccre, ut evulgatorcm SigniGtct. 

DfiPALATLS, a, uin. V. DEPALO et DEPALO. 

DEPALLlO vel depallo, as, arc, a. 1. pallio, Tel 
palla spolio apud Tertull. PiUi. 4. ; scd ibi legenduni 
depilari pro depallari. V. locum in DEPILO. 

Dfil'ALMO, us, are, a. 1. (de el palina) i^alma 
pcrcutere. Q. I^abeo apud Gell. 20. 1. (Juemcumquc 
depalmaverat. 

DEPALO, as, 3vi, atum, arc : a. 1. (de et palus). 
Part. Depalatus I. — Depalave est palis impaitis 
statuere et circuincludere. 

I.) Proprie est agrorum terminos palis deiiiis de- 
s j g 1 1 o r ( - ut in DEPALATIO 1. est dictum. Imcript. 
apud Fabrett. p. 221. n. 533., qu,e est apud Oreil. 

3488. ET IVOliJIA AGBI CVTTUKIAM P. M- 1111. ITA 
i"T[ DKrALATVM EST. 

Il.i Translate. Terlull. Apolog. 10. Civitas, quam 
depala^erat Satumus, Saturniu usque nunc est. Id. 
oJifrs. Hermog. i'J. Dcpalare murtdum. 

DEPALO, as, are, a. 1. (de et palam). Part. De- 
palatus. — Dcpalare est aperire, palain facere. Ful- 
gtnl. 2. Sythol. 10. Juste vel Sol Venpris depalat 
adulterium." /'(. 3. ibid. 6. Lucernatu dt sub modio 



P9 — 

ejecit, id est desidcrii Dammam in pectore abscon- 
sain depalat. Gloss. Isid. Depalata, manifesta. Adde 
Cassiod. 3. Hist- Feci. 2. sub init. 

DEPANGO, pangis, pactum, pangere, a. 3. (de et 
pango). Part. Depactus I. et II. — Depango est 
planlo, insero, buini defigo. 

I.) Proprie. Colum. 3. R. R. 16. 1. Malleolum 
medio spatio, quud vacat inter vites, depangere. Adde 
eumi 3. ibid. 21. 11. Ptin. 2. Hist. nat. 96. 98. 
(2f I). Depacta in terrain non eitrabuntur. Id. 24. 
ibid. 1. 1. (1). Quercus in serobc depacta. 

II.) Translate. Lucrel. 2. 10S3. ViU; depactus ter- 
minus alte tarn manet. 

DEPARCO vel depcrco, is, ere, a. 3. parco, com- 
parer. Solin. 4. Hoc colla L taneutn depercitur ut suf- 
flciat usui. Al. leg. depascitur. Priscimt. p. S32. 
Putsch. Spargo, respergo ; parco, deperco. Priscian. 
tamen nullo id auctore eonurmat. 

DEPARCUS, a, utn, adject, nimium parcus, adeo- 
quc sordidus. Sueton. Net: 30. Sordidos putabat 
esse et deparcos, quibus impensarum ratio constoret. 
DfiPAR TlO, is, ire, a. 4. et 
DAPARTlOR, Tris, iri, dep. 4. (de ft partior) est 
idem ac pavtior, scu divido. Gloss. Cyrill. Kaxap.t- 
pif«, departio. Boeth. Aristot. Analyt. post. 2. 14. 
p. 553. Congruum est - departiri genus in atoina 
specie prima. 

DEPASCO, pascis, plvi, pastum pasctre, a. 3. et ! 
DEPASCOR, pasccris, pastus sum, pasci, dep. 3. 
(de et pasco). Part. Depastus I. et II.; Depaaen- 
dus H. — Depasco est idem quod pasco (It. pasce- 
re; Fr. pm'tre; Hisp. pacer; Germ, abweiden; Angl. 
to feed upon). 

I.) Proprie. ^ 1. Dicitur de psstoribus, et est 
depasci facio. Ovid. 5. Fast. 283. Venerat in morern 
populi depascere saltus. Firg. 1. C. 111. Quid, qui, 
ne gravidis piocumbat culmus aristis, Luiuriem se- 
getum tenera depascit in herba? Cvkvm. 2. R. R. 
10. 32. Si depascere SEepius voles, usque in men- 
sem Majum sufficit. Ulp. Dig. 10. 4. l>. Glandem 
ego iinmisso pecore depasco. ^ 3- Dicitur etiam 
de pecore , et est pascendo absutnere. Cic. 2. Orat. 
70. 284. Ab iis , qui a pecore ejus depasci agros pu- 
blicos dicercnt. Colum. 7. R. R. 5. 21. Si hadi ro- 
scidas herbas depavcrint, Virg. 4. G. 53'J. Qui 
(tauri) tibi nuiu- viridis depascunt summa Lycrei. 
Sic Ptin. 11. Hist nat. 19. 21. (65). Papilio ceras 
depascitur. — Hinc depastus mc.liorum apud Gne- 
cos sigoilicatione. Claudian. VI. Cons. Honor. 
23'J. sonipes frondes depastus amaras. — Et passive. 
Cum Accusalivo Grtecorum more Virg. 1. Eel. 54. 
tapes HjblEeis apibus llorem depasta salicti. h. e. 
habens Dores depastos ab apibus. Plin, 18. Hiit. 
nat. 17. 45. (lei). Depastoe segetes. Alitor Auct. 
Laud. Here. 77. Depaslis juvencis. — Hue perti- 
nent et figurata ilia Virg. 5. JEn. 92. rursusque in- 
notius (.anguis) iuio Successit tumulo, et depasta 
altaria liquit. et 2. ibid. 215. miseros morsu (un- 
guis) depascitur artus. 

II.) Translate. Lucrel. 3. 10. tuisque et, inclute, 
chnrtis, Floriferis ut apes in saltibus omnia liiuant, 
Otunis nos itidem depascimur aurca dicta, h. e. de- 
cerpiinus. Cic. 2. Orat. 21. 96. Multo ejus oratio 
esset pressior , iu qua , ut in hcrbis rustici solent Ul- 
cere, in sumtna ubertate inest luxuries qujedani, 
qua stilo depascenda est. Id. 1. Legg. 21. 55. Depa- 
sci veterein possessionem AcademUe ab hoc acuto 
hoiuine non sineuius. Sit. It. 16. 661. Et potuit 
Latium longo dqiuseere bello. h. e. vaslare, depopu- 
lari. Virg. 3. G. ioS. artus depascitur arida febris. 
Adde Ctnudian. 1. Rujin. 302. et Idyll. 3. 11. Sii. 
It. 6. 50. truncum raplis caput auribus, ipsaque di- 
ris Irons depasta modis. id. 12. 153. Depasti Oam- 
luis scopuli. 

DEPASTlO, Onis, f. 3. actus depajcenji. Plin. 
17. Hist nat 24. 37. (230). Similem ratiunein et 
depastio aniinaliuin habel. 

DEPASTUS, a, uin. V. DEPASCO. 
DEPAVlTL'S, a, urn, parttcip. ab inusit. depavio, 
percussus, cakatus. Solin. 2. 4. Parcius depavita k- 
vibus vestigiis inviare. 

DfiPAUPERO, as, are, a. 1. (de et pauper) est fa- 
cere paaperem. Varro. Prius, quam domum depau- 
pernssel sumptu suo. Sic citat Pcrottus in Cornucop,, 
quetn panes sit fides. 

DEPEC1SCOR, pccisceris, pectus sum, pecuci. 
V. DEPACISCOR. 



DEPELLO 

DfiPECTlO, onis, f. 3. actus depeciseendi, pactum. 
Imp. Conslantin. Cod. Theod. 2. 10. 1. Advocati, 
qui conscelecatis depeclionibus sua opis egentes 
spolianl atque denudant. 

DEPECTO, ctis, mm, ctere, a. 3. (de et pecto). 
Part. Z>epectens I.; Depexus I. et II.; .Pepectenius 
r. — Depecto est deorsum pecto , vel probe pecto 
(It. pettinare; Fr. peigner; Hisp. peynar; Germ. 
herunter - herab - kammen; Angl. to comb, trim). 
I.) Proprie. Ovid. 8. Fast. 22t>. crlnes depectere 
bmo. Id. 1. Art. am. 630. Depeice jubse. Lucan. 9. 
635. Depeius crinis. Ovid. S. Fast. 465. Liber depc- 
ius CTinibus. Cf. Plin. 6. Hist. nat. 17. 20. (5i). 
Seres depectentes frondium caniticm. Virg. 2. G. 
121. Velleraque ut folii* dopectant teouia Seres. 
Colum. 10. R. R. 187. Cypres item Papbio quam 
(laclucam) pingui nutrit in arvo, Punicea depeia co- 
ma, scd laetea crure est. Plin. 19. Hist. nat. 1. 3. 
(18). Ars depectendi digerendique lini. Id. 12- ibid. 
14. 32. (59). de ture. Quod in arbore b»sit, ferro 
depectitur. h. e. detrahitur. 

II,) Translate. Depexum nliquem dare, yernUUcr 
et ironice est probe inulcare. Nos dicimus corwinr 
per le feste. Et fasti percutere diiit Plant, Ca.pl- 
4. 2. 116. cadein ratione. Ter. Heaul. 5. 1. 77. Si 
vivo, adco «ornatum dabo, adeo depetum , ut, duin 
vivat, meiuinerit temper tuei. Non. p. 7. 33. Merc. 
eiponit laceratum: atque ca est quidera jententia; 
non tamen ei vi norainis, sed ei ironla. 

DEPECTOR, oris, m. 3. qui pactum tacit: a de- 
paciscor, ut Depector Utiutn, apud Apv.1. de Mag. 
(ut legit Elmenh.), h. e. turpis pactor litium, quern 
paciscendi modum Qvintil. Declam. 231. piraticuuj 
vocal. Alii minus rccte leg. repertor. 

DEPECTORO, as, are, a. 1. e peciore sanguine.'ii 
mitio. Occunit tantum Part. DtpectoranGMi apud 
Pelagcm. Veterin. 1. 2. Equus primo depetlorand.ii 
est. Cf. DETEMPORO. 

DEPECTLS, a, um. V. DEPACISCOR. 
DEPECCLASSERE, antiquum verbutn. V. DE- 
ARGENTASSERE et DEPECULOR. 

DEPECCLATlO, Onis, f, 3. idem ac depeculatus. 
Gloss. Cyrill. Noofiopxt Sii/iootoiv ^pTUyutTMv , de- 
peculatio. Adde Gloss. Philox. 

dEPECOLATOR, oris, m. 3. qui depeeulatur, 
peculator. Cic. 2. Verr. 1. 2. Depeculatorem *ra- 
rii, veiatorem Asiae atque Pamphyliae, pradatoreiu 
juris urbani. Adde eumd. 3. Orat 27. 106. 
dEpECGLATL'S, a, Uin V. DEPECULOR. 
DEPfiCOLATUS, us, in. 4. defraiidatlo populi. 
Paul. Diac. p. 75. 11. Mv.ll. Depectil&tus • pe- 
core dicitur. Qui enim populum fraudat peculatui 
pcena tenetur. 

DEPECCLOR, iris, Stiu sum, ui, dep. 1. P«nul- 
tiina longa est, ut in peculium, pteHnia, unde de- 
scendit: quod probat etiam foss. de Grammat. I. 
2. c. 23. — Part. S»epeculatus I. — Depeculari a de 
ct peculium composit. , significat furiri pecunlam, 
vel pecus (pecora enim anliquis potiores divllia 
erant), et generaliter spoliare , compilart : et ten de 
furtis publicis dicitur. 

I.) Proprie. Cic. 6. Terr. 17. 37. ApoUoniuaj 
Drepanitanum ooioi argento oplime taeto spoliuii 
ac depeculatus es. Id. 2. ibid. 4. 11. In proTindU 
tuultas domos, plurimas urbes, omnia taoa depec'j- 
latus est. Lvcitius apud Non. p. 97. 9. Jferc. depo- 
'. culasscre aliqua speraus me ac deargentassere^ Detj- 
■ lauticare, eburno speculo dcpecu'jssere. Jlullerxa 
I ad Paul. Diac. p. 75. col. 2. ait: Lucilii faceti ver- 
sus apud Non. (loc. cit.) suadeo, ne sine necessitate 
I iininutcntur. Bene se habeut hi tetramotri, quod at- 
| tinet ad numtros, et scntentia aperta: loquitur inu- 
I lier de muliere, qu^ ipsain poculo, argenteis vaws, 
' calautica, eburneo denique speculo spoliare voiucrit. 
— Depecutatus signif. pass, seiire! lcgitur in Plaut 
Epid. 3. 4. 82. Me impune irrisutn esse habitum, de- 
peculatum eis. h. e. ab eis. Passive depeculari habct 
L. Caelius apud Priscian. 8. p. 793. J^itsch. Ubi 
senatus intellect, pcpulum depeculari. anotrSkz*- 

II.) Translate. Cic. 6. Verr. 36. 7SJ. Qui laudein 
bonoremque familiae veslra depetulatus est. 

DEPELLO, pullis, pUli, pulsum , pellere, a. 3. (de 

1 et pello). Depultus pro depulsus, antiquo more, quo 

' et puffo pro puito dicebaot, occurrit apud Cic. 4. 

Herenn. 10. 15. Si pneccps in Ncptunias depultus 

; eril lacunas. Orelliut tamen aliique leg. depulsus. 



DEPENDEO 

— Port. Depellens L 2. et II; Depulsus in omni- 
bus paragr. : Depttlsurue et Depellendus XI. — De- 
pello est deorsum pello, dcjicio. detrudo (It. cacciar 
gili, buttar giu; Fr. chasser de, ecarter , eloigner ; 
(lisp, ecar habaso, alejar; Germ, nach unten, ab- 
ivarts. hinabstossen , - V-'erfen,- treiben; Angl. 
to riritifij put, or thrust dou/m). 

I.) Proprie usurpatur turn de pErjonis, turn de re- 
bus. ^ 1. Generatim. — al Absolute. Quintil. 
7. 6. 6. Qimm hostes murum ascendissem , peregri- 
dus eos depulit. Cic. 3. Cat. 8. 19. Simulacra d co- 
ram depulsa sunt, el status veterum bominum deje- 
cta. Id. 2. Nat. D. 54. 135. Stomachus agitatione 
et mod bus lingua quum depulsum et quasi detru- 
sura cibnm accepit etc. Cf. Plin. 2. Hist. nat. 78. 
80. (189). Illis in supera succum revocari natura va- 
poris, his in inferas parte; depelli bumoris deciduo. 

— b) Sepe addito loco, a quo quis depellitur. STe- 
pos Cat. 2. Aliquem dc proviocia depellere. Cic. 
Ccfdrt. 17. 49. Depelli et demoveri de loco. Id. Ba- 
rusp. resp. 27. 58. Qui eum civem vi, ferro . pericu- 
lis, urbe, omnibus p atria prsesidiis depulit. Sic Tar. 
3. Ann. 24. Depellere" aliquem urbe. Id. 14. ibid. 
50. Italia. Borat. 2. Sat . 5. 78. cursu. Quintil. 2. 17. 
29. recta via. — Inter ilum locus , a quo quia depelli- 
tur. omlttitur, quia ei ipso orationis conleitu facile 
ernitur. Tac. 2. Ann. 1. Nam Phraates quamquam 
depulisset eiercitus duccsque Romanos, etc. h. e. 
regno. Sic Id. 3. ibid. 73, TacfaTinas quamquam sae- 
pius depulsus. h. e. Buibus provittcise; minime rero 
victus, ut quidam falso interprctantur. — Rursus 
Vol. Flare. 3. 565. umbrosis ambus ornos depel- 
lere. Cic. Sext. 42. 90. Depellere ab aris, rods Ter- 
ram flammamque. Id. 3. Cat. 7. 17. tantam molem 
(h, e. C a lili nam) a cervicihus nostris. Id. 2. de re- 
publ. 25. juKuni a civibus. floral, -i. Ep. 10. 33. 
frenuir. Tibu.ll. 1.11.25. At nobis serata, Lares, 
depellite, tela. Et poetice Val. Flacc. 6. 652. Ictus 
allcui depellere. Tibull. 1. 2. 49. nub i la eeelo. Adde 
Firg. 8. Mn. 78. et 109. Ovid. 7. Met. 835. depu- 
lerant auron lumina noctem. — Stepe dicitur de 
inorte, morbis et similibus. Ovid. Beroid. IS. 130. 
Depellere mortem alicut. n. e. ab aliquo. Virg, 9. 
-£"- 328. 5 e.i non augurio potuit depellere pestem. 
Cic. 7. Fum. 6. eilr. Depellere m or bum. tb?s. 6. 
B. G. 17. Apollinem (cr&ktnt) morbOE depellere. 
Similiter Cic 1. Pin. 11. 37. Cibo et potione famem 
fitinique depellere. Borat. 1. Sat. 2. 6. frigus. V, 
Di depeQentsi infra sub II. in fin. — Figurine 
QuintiL 10. 1. 29. (Poesu) depulsa recta via. For- 
etlUnus leg. a rerto cia. — Apud Zticret. 2. 21 9. 
OMurril depeltere neutroram more : ubi plerique leg. 
decedere, aiii a liter. ^ 2. Special! m est militare 
terbum, et signifkat hosies a loco, quern occupant, 
per vim nmovere. Cess. 1. B. G. 67. Hostes loco de^ 
pellunt. Id. 3. ibid. 25. Quum alii, multis telis con- 
JeetiB) defensores vallo muidtioaibusque depellerent. 
Adde eumd. 3. B. C. 52. N epos Timol. 2. Depellere 
hostes tots Sirilia. Adde Sail. Jug. 58. fiursus A'e- 
pos Fctwsan. 2. lit ei his regionibus Barbarorum 
pTEesidia depelleret. Val. Max. 3. 2. n. 23. Audacis- 
simum qnemque depellerts. — Hint figurate JVepfls 
Themist. 5. Gradu depulsus est. ^ 3. item specia- 
tlm depelli dicuntur, qui ablactantur. — a) Usur- 
patur sEepe de feraram eatulis. Varro 2. R. R. A. 
18. Depellere agnos a metribus. Failad. 4. It. R. 
U. 4. Annicula mula debet a matre depelli. Virg. 
3. G. 107. Atque hsec jam primo depulsus (eqwus) 
ab ubere nAtris Audeat. Id. 7. Eel. 15. Depulsi a 
lacte agni. Adde eumd. 3. ibid. 82. Borat. 4. Od. i. 
15, matris ab ubere jam lacte depulsum leonem. re- 
get. 1. Vetervn. 9. Vulli a matre depui^i. Firg. 1. 
Eel. 22. quo ssepe solemus Kastores ovium teneros 
depellere fetus, h. e. ogere. Neque enim placet, quod 
Servio, a lacte removere. — 6) Raro de humini- 
l>us. iuelott. Tib. 44. Quasi infantes firm io res, ncc- 
dum tamen lacte depulsi. Prudent. 10. iraoi oteJ, 
663. pueT depulius Jacte. 

H.) Translate ponitur pro impedire, prohibere, 
reroovere; et occurrit — n) Dc pcrsonis. Plant, 
Trin. 3. 2. 14. Nee tuis depellor dictis, quin rumori 
terviam. h, e. deteneor. Similiter Tac. it. Ann. 
31. Vihidiam depellere nequivit, quin multa cum 
inrtdia flagilaret etc k. t. impedire. Cic. Rabir. 
i*rd. 5. 17. Te e* ilia ^rudeli actione - meo consi- 
jio es« depulsum V. Blot- ad h. 1. Id. 3, Oral. 3. 
il. DepoHui tribtmitu per inTidiam. Nqios Daiatn. 



— 70 — 

7. Depuljus ab allqua Te. Rursus Cic. 2, Cat. 7. 14. 
Depellere quempiam de spe conatuque. Liv. 3J . 25. 
fiilr. spe quempiam. Cic. Ligar. 9. 26. Quern de sus- 
cepta causa propositaque sententia nulla vis, nul- 
lum periculum posset depellere. Id. 1. Fam. 7. a 
med. Depulsus de vetere diutumaque sententia. Id, 

2. Tusc. 6. 16. Depelli sententia. C&s. B, C. 73. 
Gssar a superioribus consitiis depulsus omnem sibi 
commutautlam belli ratioitem eiistimavit. Quintil. 
5. prow m. I. Judicem a -veritate depelli misericOT- 
dia. Al. liij. pelli. — b) De rebus et quidem abs- 
tractis. l.uwet. 3. 32t. quse nequeal ratio depellere 
dictis. Lachmann. le™. -nobis. Cic. 2. Fam. 16. Sla- 
guo dolore me aflecissent litters tua, nisi ratio ipsa 
depulisset omnes molestias. Id. 5, Fam. 20. cirta 
med. Depellere multam alicui. k. e. ab aliquo. Sic 
Id. post redit. in senat. 8. 19. Metum honis, spem 
audacibus, timorcm huic orrtini, servitutem depulit 
oivitati. Sic IVepos Timol. 1. Depellere iervilutem a 
civibus. Rursus Cic. 12. Fnm, 1. l.Bt tantummodo 
odium illutl hominis impuri et servitutis dolor de- 
pulsus esse videatur. Id. 12. Pliil. 2. C. Depellere 
falsam proditionis a se fiuspicionem. Id, Pror. r07!i. 

3, 6. voluutaria morte nefariam turpitudinem, Id. 
Cltitnt. 6. 17. Amicorum pericula depellenda. Liv. 

8, 23. Earn se contumeliam ignominiaroque - ipsos 
omiti vi depulsuros esse. Quintil. I. 2. 24, Depellere 
ignominiam. Tibull. 1. 6. 1. vino curas. Suetan. 
JVer. 35. ostenta a semet in capita procorum. Tac. 
5. Hist. 4. errorem. Id. 4. Ann, 11. claro sub eiem- 
plo falsas auditi ones. — Hinc Di depellenies sunt 
averruncir V. AVERRWfCUS. Pers. 5. 167. dis de- 
pellenlibus ajnam Percute. h. e. dis insaniae averrun- 
cis et fatuum amorem amoventibus. — IIluc a Part. 
prater, pass., cujus superius eiempla retulimus, 

Depulsum, i : n. 2. absolute, substantivorum mo- 
re, est depulsio. Val. Max. 1. 1. n, 1. Portentorum 
depulsa Etrusi-a disdplina etplicari (majores iwstri) 
volucrunt. h. e. ritus. sacra tt pTeces, quibus por- 
tenta eipiantur. V. DEPULSORIOS. 

DEPKNDBO, es, ere, n. 2. (de et pendeo). Part. 
Dependent I. — Dependeo, quod verbum Augusti 
tan turn state asuvenit, eat deorsum pendeo, de ali- 
ijua re pendeo. 

I.) Proprie. firg. 1. J;n. 733. dependent lychni 
laquearibus altis. Id. 6. ibid. 3(11 r ei humeri s nodo 
dependet amictus, Ovid. 6. Met. 592. lateri ccrvina 
sinistro VellerD dependent. Sueton. Galb. 11. De- 
penriens a cervkibus pugio ante pectus. Cobam. 3. 
R. R. 6. 2. Per unumquemque pampinum major 
numerus uvarum dependet, OuinUl. 11. 3. 130. Ha- 
stii dependens. Liv. 42. 28. Laquco dupendentem in- 
Tenerunt. 

II.) Translate. Ovid. 1. Fast. 611. Hujus et augu- 
rium dependet origine verbi. h. e. vol augurium 
descend!! ab origine verbi augustu$, de quo hie ser- 
mo. Id, 3. .Fast. 356. Discedunt dubii, prontissaque 
tarda videntur: Dependelque fides a veaientc die. 
Al. leg. adveniente die. 

DfiPENDO, dis, di, sum, deTC. a. 3. (de et pendo). 
Part. Depensuz sub A. I. et II. 1.; Dependenduf: 
sub A. I. — Dcpendere est A) Verbum activum, et 
B) Keutruni. 

A) Active dependo est idem quod pendo. seu pon- 
dero. Titinius apud Non. p. 369. 21. Merc. Date 
depensam lanam. Ita legit Turneb, I. 3U, Adversar. 
c. a. Al. rectius Da pensam. ~ Hinr dependent, 
quemadmudum et. pendere, est idem ac solvere, quia 
mos fu.it olim, teste Plin. 33. Bist. nat. 3. 13. (421., 
as non n urn era re, quia nulli tunc eraiit signati nwn- 
mi, sed pendere, ut in J1S dictum est. 

I.) Proprie. Cic. 1 . An. 8. extr. Mi abjurare rer- 
tius est, quarn dependere. Id. 1 . Fam. 9. Dcpenrlen- 
dum tibi est, quod mibi pro illo spoponlisti. Seneca 
2, Benef. 21. Pecuniam f>ro caplte dependcre. Ju- 
stin. 22. 8. Cum olVetisain non depvnsi s^ipen lii me- 
lueret . Calvm, 5. R. R. 1. 8. Pro quibus nulla 
mercef ikpcnditur. Apul. 8. Met. Depensuin pre- 
tium. Id. de Mag. Edulia, qua depenso parantur, 
h. e. depenso preiio. Cajus 3. Institut. edente Goe- 
schenio 5 127. Sponsores es lege Publilia propriam 
habent actionem in duplum, quw appellatur depensi. 

II.) Figuratc. ^ 1. (Juemadmodum et soh'erej 
ponitur srrpe de pcenis. fit. Sext. 67. 140. Omnes 
reipublicre pa^na? aut praescnli morte, aut tu""pi ei- 
silio dependerunt. Id. i. Cat. 5. 10. lpsum latorem 
legis Sempronis jussu populi p<Enas reipublicffi de- 



DEPEEEO 

pendisse, — Buc referri potest et illud Apul. i). Met. 
Depensa pro prandio lacrimffi. h. t. lacrims pTO 
prandii mcrcede depensi. Al. leg. depransce? minus 
reete. ^ 2. Latiori sensu ponitur pro aliquid in re 
aliqua impendere, insumere. Colum. 11. R. R. i. 
20. Plus in operis sen orum avocandis, quain in pre- 
tio rerum huiusmodi impenditur. Id. 4. ibid. 22. 7. 
Incassum dependilur opera. Lucan. 10. 80. tempoi'u 
dependerc amori. Id. 8. 100. mallem fclicibus armis 
Depcndisse caput. 

B) Neutrorum more dcpendere pro parvi ponderls 
esse joculariter dUit Plaut. A sin. 2. 2. 39, Ad pedes 
quando slligatum est centuponJium. ubi manus ma- 
nic» compleiK sunt atque adducLs ad trahem, nee 
dependis, nee propeudis, quin mains ncquauique sis. 
h. e. nee minoris, nee majoris es pouderis. Sunt qui 
legunt dependes et properties. 

DEPENDDLUS, a, urn, adject, deorsum pendens. 
Apul. 2. Met. Crines cervice dependuli. et 3. ibid. 
Plcrique coiumnis impleii, alii slatuis dependuli. 

DEPENNA.TUS, a, um, aiject. penna;, sen alas 
ha hens. Translate farro apud Fulgent, tie prisco 
serm.n. ll.Deum depennato attollam orationis clo- 
quio, .41. leg. depinnato, eod. sensu. V. Oehler. M. 
Ter, .rarron. Sal. Menipp. fragm. p. 168. 

DEPEXSlO, dnis, f. 3. occurrit pro sumptu in 
Cod. Theod. 6. 4. 29. Ut theatralis per prartores f;i- 
cienda depensio in aqujeductus fabricam verteretur. 
Gloss. Crrill. 'Trcssi/iwic. depensio. 

DfiPE\SOS, a, um. V. DEPENDO, 

DEPERCO. V. DEPARf.O, 

DEPERDlTUS, a, um. V. voc. seq. 

DEPERUOjdii, didi, ditum, dere, a. 3. (de el 
pcrdo). Part. Deperden.i 2: Deperditus in fin. — 
Deperdere est et toto aiiquid invito ammo darCj 
adeoque perdere, omnino perdere . amittcre (It. po- 
dere una parfe di un tutto; Ft. per Are une par tie 
d'uri tout; Hisp, perder; Germ, etwas von einem 
Ganzen iveg verlieren; Angl. to lose). OcciiTrit 
% 1. Stricto sensu, ita scilicet ut vis proposition!* 
Integra sit, et est er toto partem aliquarn amittere. 
Cic. Fontej, 9. 19. Verebatur, ne quid apud vos dc 
eiistimatiunc sua deperderet. Id. Cacin. 35. 102. 
Nihil de jure civitatis deperdere. Id. 4. Verr. 30. 
73. Deperdere aiiquid de libenate. Quintil. 10. 7. 
2-4. paullulum de celeriiatc. Cic. 5. Tusc, 14. 4Q. 
aiiquid er bonis. Cces. 3. B. G, 28. extr. Compluri- 
bus interfectis, paucos ei suis deperdiderunt. Borat. 

1. Sat. 4. 32. ne quid SmiimS deperdai, metuena. 
h. e. de summa: nam pra;posilio de est in ipso ver- 
bo. ^ 2. Latiori sensu, seu vi propositions immi- 
nuta, est amittere, omnino perdere: /". in fin. hujus 
vocis locum Dig. 41. 2. 21. Plant. Epid. 1. i. 9. 
(Juam quidem igratiam) jamdiu tc deperdidisse 
opctrtuil. Al. leg. perditiisse. Cic. Pror. cons. 5. 11 . 
Non solum bona , sed etiam honestatem miseri de- 
perdiderunt. Borat. 1. Sat. 2. 61. Deperdere bonam 
famam. Ctss. 5. B. G. 52. extr. Tantum se ejus opi- 
nionis deperuidisse , \i'. ete. t maiitne dolebant. Cic. 
Brut. 82. 283. Deperdere vorum san^uinem.i-ucrel. 
3. 526. vitalem sensum memhratim, Ovid. 5. Met. 
562. usum linguse. Tibull. 1. 4. 20. Quam cito pur- 
pureos deperdit terra colores- PUn. 37. hist. nut. 
n. 3:1. (112). Callainse oleo et mero colurem deper- 
dunt. Id. 16. ibid. 22. 3 S. (82). Arbores folia deper- 
dunt. lii. to. ibid. 3. 4. (12). Nihil <trpis"i ignc de- 
perdens. — Hinc Part, prfeter. pass. 

Depcrdilus, a, am, adjective occurrit et est 0- 
mnino- perditus: ut ait Cajus Dig. 5. 3. 21. Depei- 
ditum intcHigitur, quod in rerum natura ease desiit. 
— Hinc Terc semper ligurale. Catutl. 6i. 119. mater 
gnatffi deperdita lleiu. h. c. confecta dolore defiendo 
gnatam. Alii tamen aliter interpretanlur. Plhcedr. 1. 
14. Sutor inopia deperditus. Et cum Accusativo, 
Sm a con struct! on e , Properi. 1. 3. It. nondum 
sensus deperditus omnes. — Morali ratione Gell. 
5. 1. Quisquis Ulc est qui audit, nisi ille est plane 
deperditus, et perhorre^cat nccess? est cl pudcat. h. 
e. plane mnlus ac scelestus. — Et in re a materia. 
Propert. 2. 23. la. de Joi^is amorib. Ul Semela est 
rombustus, ut est dcperdiLus In. Sic Sueton. Dvmi). 

2. Domitia Paridis hislrionis aruore deperdita. — 
Hinc in deperdito esse, dicitur id. quod atnissum est. 
Jabolen. Dig. 41. 2. 21. Quod e\ naurragin etpul- 
sum est, usucapi non potest, quoniam non esl in de- 
relic to. sed in deperdito. 

DEPEREO, perk, perti, perttum, pT:rire , n. %, 



DEPESTA 

(de e! pereo). Part. Z>eperituru* L — Depereo est 
in etitium mo , omnino pereo (IL perire , perdersi 
totalmente; Ft. ce perdre, perir, depirir; Hisp. 
arriiinarse , perecer, ttesperecer ; I ierin- iU Gran- 
de gehen , umkommen, sterben, verforen gehen; 
Angl. to perish, be tost, go to ruin, be undone). 

I.) Proprie. — a) Generatim. Lucret. 2. 296. 
Nam neque adangcscit quidquum, neque deperit in- 
de. Cic. 1. An. 20. sub /tn. Enitere, at schedu ue 
qua depereat. Cits. 5. J. 6T, 33. Nonnullxi tempc- 
state deperierant naves. Id. 3. 5. C. 87. Magna pars 
itxtrcitus) deperiit. Sic Feget. 1. Feterin. procsm. 
14. et 6. ibid, piomm. 4. Sehneid. Sanum aniina! 
oeperit. 0ui<i. 2. Amor. 14. 10. Gens honiinum vi- 
Lio deperitura fuit. Id. 1. ibid. 15. 31. silices et dens 
palletitis aratri Derereunt sevo. Sic Colum. 12. JS. 
A 50. 9. Use omnia et multo plura esse debeut; 
quoniam usu depereunt et pauciora Bunt. Sueton, 
Fesp. 2. Manente villa, qualis luerat olim; ne quid 
scilicet oculorum consuemdini deperiret, /d.Ca?s.42. 
Qua conditione quurta pars fere crediti deperibat. 
Plin. 33. Hist. nal. 3. 19. (59). Auro, rcrum unl, 
nihil igne deperit. Id. 14. ibid. 20. 25. (125). Muslo 
deperit sapor. Sillig pro devtrit legit defer vit. Id. 
17. ibid. 2. 2. (11). In totum powa depereuDl. Ceil. 
3. 9. Ad internecionetn deperire. — b) Speciatim 
lionllur pro mod. Horat. 2. Ep. 1. 59. Est vetus 
atque probus centum qui perlicil annos. Quid 7 qui 
deperiit minor unu n>cuse vel anno, Inter quos re- 
ferendus eril? 

II.) Figurate deperire aliquem, vel amore aliquem 
aut alicujus, vel deperire absolute, eat impense ama- 
re, ad insaniom diligere; ad litteram enim deperire 
diceretur qui eo usque a mat, ut aipore ipso moria- 
tur. Plant. Cat. 1. I. 19. lUorem ut istanc ducara, 
quam tu deperis, bellam et tenellam Casinam, con- 
servatn tuain. Id. Asin. 3. 1. 24. Qui dant, eos de- 
rides: qui deiudunl, deperis. \dde euntd. Cure. 1. 
1. 40. et Batch. 3. 3. 66. Ter. Meant. 3. 2. 14. Ml- 
nime miror, Clinia banc si deperit. Adde Justin. 1. 

7. 15. Plaut. Cist. 1. 3. 43. Is amore illam deperit, 
et ilia bunc contra. Catull. 35. 12. Ilium deperit 
impotenti amore. Liv. 26. 50. et 27. 51. Deperire 
amore alicujus. Sueton. Fesp. 22. Eipugnatus au- 
tem a quadam, quasi amore sui deperiret, etc. Curt. 

8. 6. 8. Quum laceratum corpus, in quo deperibat, 
insuerelur. Plaut. Epid. 1. 1. 62. Amat ne istam, 
quam emit de praeda? tk. Rugas? deperit. 

DEPESTA, Oram, n. plur. 2. apud J-orron. 6. L. 
L. 123. Miiti. sunt vasa vincria, qua; in sacris Sabi- 
nis in deorum mensa colloeari solebant (al. lepasta, 
vel lepesta) ab inus. 5«ir«Ja» bibo, quod a iswaj po- 
culunij quod dictum est, quia Jto^ta Sj^tTat, potum 
recipit. At Jtf&UeriiS rectc cenjecit legendum esse 
tepesta. V. LEFESTA. 

DEPETlGO, Iginfs, f. 3. idem atque impetigo, le- 
pra: a peto, quia corpus petit et infestat. Luciliut 
apud JYon. p. ISO. IS. Mtrc. llluvies, scabies oculos 
buic, deque pctigo Conscendere. tf?iesis. Al. leg. de- 
inque petigo. Cato R. H. 157. Depctiaini spurcx 
brassicain opponito, sanaia faciei, lta Schneiderus ; 
alii leg. petigini porcce. 

DEPETO, is, ere, a. 3, (de et peto) idem quod 
peto , vel valde peto. Tertali. \. advers. JMarc'iom. 
40. Noo depetunt ab alio, quod nieimnissent peten- 
duni sibi a Creatore. J Hi rectius leg. peterent. jTe- 
qut majarem habent auclorilaiem ."Not. Tir. p. 39-, 
ubi legitur depetit. 

DftPESUS, a, unl. f. DEPECTO- 

DEPICTlO, onis, I. 3. idt-m uc picture. Botlh. in 
Porphyr. i. p. 60. Desrtiptio est ei proprietatibus 
iafurotatio queedara rei, et tauiquam toloribus qui- 
busdam depictio. Id. 1. Geom. p. 1210. Quidam in 
tiujus formae depictione ecu litteras alphabet! assu- 
ntebant sibi hue pacto, ut Httera, quae est prima, 
uniuti responderei. Id. ibid. 2, p. 1213. Sit autem 
pnedictoruiti infra facta depictio. 

DfiPlCTUS, a, uin. V. DEPINGO. 

D£PlL.ilOR,uris, m. 3. qui dropaee piios e cor- 
pora evellit. Gloss. Philox. Dcpilator, SiajraxsOTiis. 

llEPlLATUS. a, mn. V. DEPlLO. 

DfiPlLIS, e, adject, (de et pilus) qui est sine pi- 
lia. f'arro ipud yun. p. 5'.W. 23. Merc. Pueri glabri 
«c deptles [iropler aetatem. /•'orcellinus iacertus hae- 
rebat, f'arroniine au JV'unit h«c verba essent. Apul. 
Depiles t/tait. t'xpeti, 8. p. 271. D;pUe rubeliuuique 
filvitiuiu. 



— 71 — 

DEPlLO, as, ati, Stum, are, a. L (de tt pilus). 
Part. Depilatus I, et II. — Depilo est pilos detralw, 
evello. 

i.) Proprie. Seneca Const. Sap. 17. Flentcm vi- 
dimus Cornelium, cum ilium Corbulo strutbiocame- 
luin depilatum dUisset. Martial. 9, 2S. Depilati co- 
lei. Spartian. Hadrian. 4. Corrupi?se eum Trajaui 
tibertos, curasse dciicatos, eosdemque dcpilaise, opi- 
nio multa Srmavit. Ilf. pro sepelisse recte legit 
Arnlienius ad Plin. Pancg. 20. Tertull. Pall. 4. 
llevera enim quale eit Grxcatim depiiari tnagis, 
quam amiciri? h. e. corporis pilos evcllere, magis 
quam Grcecoium vestibus uti. Alii male leg. depalr 
linri; aKi depallari, a pallio nempe , vel a paila. 
Apic. 6. 3. Perdicem cum pluma sua eliiabis, et co- 
ctura maderactam depilabis. Veget. 1. feterin. 17. 
16. Sehneid. Coiron - asserit catulum lactenteui vi- 
Yuin in aqua ferventi missum ac depilatum , ita de- 
coqui , ut ossa separentur a carne. ApiCj 2. 2. Depi- 
latae amygdalx. h. e. decorticata. 

II.) Translate. In tito Lucilil apud .Von. p. 36. 
'27. Ulerc. Nalo quid actum est? (^Jti leg. Narro, 
quod actum est:) depilati omnes sumus; Son. eipo- 
nit, rarefacti, ut sit a dZpXlo: rectius dirisset, eipi- 
lati, spoliati, nempe a depllor. At Jtcrcerus ad b. 1. 
hiec ait: inepte Nonius rare fasti. Propria vis verbi 
de iis,quibus pili vellutttur: translate LuciUtu de 
lis, qui spoliati fuerant, aut vapulaverant; nam tale 
quid in eo libro. Pro Nato alii volebant Narro quod 
actum est; miii placet ruagis: Gnatho quid actum 
est? depilati <ymnes suimu; nam ea persona fuit in 
hac fabula. 

DEPILORj iris, Stus sum, ari, dep. 1. idem ac 
compiio, eipilo. Priscianut 18. p. 1205. Putsch. 
Graeca baer, verba o'JXijoaj too; ©«5U5 xais iacdxa;, 
xat T(u» 0swv to'i §sxa.-as, testator a Latinis sic 
reddi: depilatus Deot decumat, tt Deorum decu- 
mas. 

DEPINGO, pingis , pinii , pictum, pingere,a. 3. 
(de el pingo). Depincti per syncopen pro depwwisti 
habet Plaut. Pten. 5. 2. 154. — Part. Dtpictus in 
omnibus paragr. — Depingo idem est ac pingo, vel 
perfecte pingo (It. dipingere; Fr. pe^ndre , repre- 
sentor en peinture; Hisp. pinlar, figurar con el 
pincely los cohres; Germ, abnvalen, durch JUaten 
abzeichnen , tiaisteJier»; Angl. [opuint;, depict, fi- 
gure, draw). 

I.) Pruprie. Propert. 2. 5. 19. Depingere obscaj- 
nas tabcllas. ]Yepos Milliad. 6. Quum pugna depin- 
geretur Marathonia. Quintil. 6. 1. 32. Depictam in 
tabula sipariove imaginem. Gell. ii). 10. Uepictie in 
membranulis varise species balnearum. Sueton. Do- 
mit. 10. Orbis terrse depictus. Adde eumd. Aug. 94. 
fitruv. 4. 2. 2. Sehneid. Tubellas ita foruiatas, uti 
nunc Aunt triglypbi, contra tignoium praecisionefe in 
fronte liierunt, et eas cera cserulea depinterunt, uti 
prscisiones tignorum teclae nun oCTendcrent visum. 
Bibacuhis apud .Sueton. Gramm. 11. Si quis - Ue- 
pictas minio assulas, et illua Custodes videt hor- 
tuii Priapos, etc. — Hue pertinet et ilfutl Hitro- 
nym. Ep. 130. n.~. tlerussS ora depingere. h. e il- 
linere. 

II.) Translate. *f 1. Depingere est verbis aut 
Cugilationc aliquid aliis vel sibi magna cum vi re- 
praeseiilare, adeoque ornare, describere. Plaut. Pwn. 
5. 2. 154. Foruiam quidem (mulieris) hercle verbis 
deplniti mihi. Cic. 2. Fin. 21. 69. Pudebit te, in- 
quam, illius tabulae, quam Cleanthcs, sane commo- 
de verbis depingere (al. pingere) soiebat, Jubebat 
eos, qui outiU'-ijanl, suium ipsos cugitare pictanq in 
tabula Voluptalem. Id. Hose. Am. 27.74. Depingere 
vitain alicujus. Id. 2. de republ. 29. rempublicam in 
sermone. Id. Orat, 12. 3i). Multa mimita et versicu- 
lorum similia quseuani , niiniumque depicta. h. e. ni- 
mis ernaia verbis atque desoripta. Usee tamen lectio 
nonuullis dubia videlur. Quintil. 8. 3. 63. Tola re- 
run) imago quodauimodo verbis depingicur. Rursus 
Cic. 1. iYal. D. 15- 39. Deos ne conjee lura quidem 
infonnare possumus, quum mens nostra quidvis vi- 
deatur cogitatione posse depingere. \ 2. Ponitur 
etiam pro teitili opere aliquid oraare. Sueton. Cal. 
53. Saipe depictas gemmatasquc indutU paenulas. 
Pal, Flacc. 6. 226. Auro depicta chlamys. — Hinc 
illud Jpul. 10. Met. Ver gemmulis Doridls.cuncta 
depingit. et 9. ibid. Uomuuculi vibicibus lividinis 
totam cutem depicti. 

DBPIJiM.it US. r. DEPENNATLS. 



DEPLEO 

DfiPLACO, as, Svi, Stum, are, a. 1. (de «t placu) 
multum placu. Hygin, (edente A. Mai. in Clots. 
Aucl. T. 3. p. SO), fab. 231. ttostiis earn sibiiuei 
deplacare iuteadebal. Munkerus ita legenuuni mo- 
net in loco siuiili apud Fulgent. 3 Mythol. li., ulii 
ille tamen edidit placare. 

DEPLANATLFS, a, urn. V. DEPLANO. 

DfiPLANGO, plangis, planU, planctum, plangCTC, 
a. 3. (de et plangu). Part. Deplangm*. — Peplango, 
prsgnans ac poeticum verbum, est ijem^quod plan- 
go, aut valde plango. Ovid. i. Met. 544. Cadmeida 
paimis Deplaniere domimi, scissis cum veste eapillis. 
h. e. colllsls, ut fit in doloie, paling deileveie. Id. 
14. ibid. 580. ipsa suis dcplangitur Ardcu penDis. h. 
e. ulas agitaado suuui evcidiuiu delict. Seneca Here. 
(El. 1851. DcDevit inaicr (A'tofte), bisque septenos 
greges deplamit una. Hieronym. 1. in Isajam i- 
1. Dum antiqua peccata deplangit. Vet. Scholiast. 
ad Cic. Mil. 2. editus ab A. Mai. in Class. Auct. 
T. 2. p. 93. Obviam sororcm habuit (iToratitts) dc- 
plan^LiUem Atlii Curiatii obitutn. 

DEPLA.VO, us, Svi, atuui, are, a. 1. (de et planus). 
Part. Deplanatus II. 1. — Deplano est planum fu- 
cio, squo. 

I.) Proprie. Lactam. 4, 12. ei Isaja. Ego ante 
ibo et montes deptanabo. 

II.) Improprie. ^ i. Figurate. Caisiod. de anim. 
6. Inclinaviinus velut scitum colkm, ut diflicultatii 
cacuiulue deplanato inoffense ad reliqoa gradiaiuur. 
Veget. 3. Feterin. 22. 1. et 2. .Sehneid Gingivulam. 
vel cartilagineru, vel os quod cicrcscere c<iperit : 
csedito, ut deplanes ad simiiitudineia parlu alieiiu! 
Si apte deplanaveris aceto et oleo linteolis vel Hci- 
nio adiUtu , locum ipsum cotuplcs , et raicialjii- /j- 
ibid. 19. Inunges etiam colly rio non Mlde a^ri. •. 
vutnus fscerii et deplanaveris, et succo faeaiii**- 
fomentabis, et inuages colljrij leni. quod taaei ii 
tunicas ruptas : donee se cicatrii cum planitie aiu- 
dat. ^ 2. Translate pro eiplanare adhibuit S-jh. 
p. 437. 26. Merc, et, quod sciam, prss.erea nemci. 
.Vonii verba sunt ; V e I u s t i s c e r e et vctcrasce- 
re quid intersit. Nigidius Commentarior. Granimati- 
ces lib. X. deplanavil. 

DfiPLANTATUS, a, urn. V. voc. seq. 

DEPLANTO, as, Svi, atuni, are, a. 1. (de et plan- 
to). Part. /3epJa«tatus sub A. I. et sul> B. — De- 
piantare duo di versa signiiicat, prout A) Praepos. da 
detractionein, aut B) Motum, qui deorsum Qt, si- 
gnilicat. 

A) Quum praepositio de signiflcat detractioneni , 
deplanto est, quod plantatuin erat, evello; seu sur- 
culos ei arbore detraho, 

I.) Proprie. Varro 1. R. R. 4. 40. Tertium genus 
seminis, quod ei arbore per surculos deferiur iu ter- 
ram, est videndum, ut co tempore sit deplantatuni 
quo oporttt: id enim St ante qustm gemmare, aut 
llorere quid Incipit: et qua de arbore transferal, ut 
ea deplantes potius, quam defringas. Id. ibid. 43. 1. 
De cuiao duriore virguiae deplantantux , et ita pin- 
gitur (cytiium) in terendo. 

II.) Improprie ponitur pro delringere. Colum. i. 
R. R. 2. 26. Ne bos eitremo jugo tiuacum delicti 
ramumque deplantet. 

B) Quum praepositio it molu.o sigaificat, qui 
deorsum fit, deplanto est iders ac deuiicto sive deor- 
sum plaoto. PUn. 17. Hist. not. 20. 33. kl»!. ser.- 
tur i,arando) et deplaniata pedaii sulco, binis ot/ru- 
lis geramis , ut tertiui oodua terram attingat. /j. 
ibid. 16. 26. (121). Ferlilissima omniam inocuiatio, 
posteu emplostratio, sed utraque inQrinissima ; eL 
qu* tortice nituntur tantum vel levi aura ocissima 
deptantantur. Forceliinus etiasn in his Plinii lucis 
prioreni siguificationem inesse afGrmat. 

DfiPLRO, pies, plevi, plftum, plcre, a. 2. (de et 
plco). Part. Z>epJendit« I. — Depleo est quod ple- 
num erat, huurtendo vacuum facio, ei pleno vuse in 
aiiud dirfundo. 

I.) Proprie. Cala R. R. 64. Oleum si poteris, bit 
in die depteto. Colum. 12. R. R. 50. 8. Conchas Ter- 
rese, quibus depletur oleum, tt paullo post $ to. 
Quod primuni detluierit, in rotundum lubrum pro- 
tinus capulator dcpleal. — Sic depiere animalia, 
apud f'eget. 1. Feterin. 22. et 24. Sehneid. est iit 
sanguincm mittere; hinc Pelagon. Feterin. 1. 2. 
equus inter coias Jeplendus est (quod aliis verbis 
f'eget. 1. Feterin. 13. 4. De coiis auTcrendus est 
sanguis), el eodem seruu dixit Plin IB, Hiit. nat. 



DEPLETURA 

IB. 43. (iiS). depiere sanguinem; h. t. sanguinem 
detrahere. 

II.) Translate. Manil. 4. 13. Tot que supervaeuis 
vitam deplete querelis. Stat. 1. Achill. S. Tu modo, 
si veteres digno deplevimus hausla, Da fontes mihij 
PbtEbe, novos. 

DEPLETURA, ae, f. 1. actus deplendi animalia: 
r. DEPLEO I. in fin., et locum cit. in PURGA- 
TURA ei Edict. Dioelet. p. 20., ubi depletura ex 
conjectura tan tarn mo do legitur. 

DEPLEXD9, a, um, partieip. ab inuait. deplecior, 
pro deorsum complector. Lucret. 5. 1320. de lecenis 
soevientibus. Et necopinantcs a tergo diripiebant 
Depleisque dabant in terram vulnere victos . Mor- 
fibus affiite validis, atque unguibus uncis. Alii yo- 
lunt deplexus esse adject., et idem sign! fi care M non 
pie t us, non ligatus, solulus, plecto eniia signifies t 
etiam imr/lico, necto, itKitvi. 

DEPLORARUKDUS, a, urn, adject, qui valde de- 
plorat. Flout. Aulul, 2. 4. 3d. Homo ad prse torem 
deplorabundus venit. 

DEPLO RATIO, onis , f. 3. comploratio, querela. 
Seneca Consal. ad Marc. 9. Umle nobis tanta per- 
tinacia in deploratione nostri? Adde eumd. Ep. 74. 
ante med.; et Tertult. Apolog. 1. 

DEPLORATUS, a, um. V. voc, seq. 

DEPLORO, as , avi , Hum , are , 1 . (de et plaro). 
Part. Deplorans sub A. L ; Deploratus et Deplo~ 
randus sub B. I. et n.; Deploraturus sub B. I. — 
Deplorare occurrit A) Jieutrorum more, et B) A- 
ctWe. 

A) Neutroiura more deplorare est valde plorare , 
yebementer conqueri an lamentari (It. lamentarsi 
fortemente; Fr. gemir } se lamenter beaucoup; 
Hisp. lamentarse, quexarse; Germ, beflig itfeinen, 
tuehklagen, klagen; Angl, to deplore, lament, 
bewail). 

I.) Proprie. Cic. 2. Tusc. 13. 32. Lamentabili 
vote deplorans. Id. Sext. 6. 14. Necessaries mibi de 
iisdem rebus esse arbitror, si non subtilius dispu- 
tandum, at certe, judices, dolentius deplorandum. 
Id. 5. Verr. 13. 45. De alicujus prayitate et injurils 
deplorare et conqueri. Cf. eumd. 7. ibid. 67. 171. Si 
ad s&ia et sd scopulos base conqueri ac deplorare 
reli em. Id. 4. ibid. 27. 65. Dt iis ne deplorare qui- 
dem de sabs incommodu liceat. Id. ibid. 4. 10. De- 
clorare spud aiiqaem de mtseriis suis, 

IL> Tranilat* de bom ore, quern vites effundnut. 
PaUad. 3. H. B.. 30. 1. VLtei , qua; lacrimarum ni- 
mietxts ubescont, et deploraado yim roborU sui 
iTenunt truciu , etc. Hoc sensu lacrimare dirit Id. 
4. ibid. 1. 1. Quum vites non aquato, Bed spisso bu- 
more lacrimabunt. 

W) Active deplorate est "Chomenter plorare. 

I,) Proprie. Cic. 2. ,4tt. 16, Ita deplorat primis 
yersibus mandonem suam , ut quemvi* move re pos- 
set. Id. 11. Fhil. 2. G. Quis est, qui pro rerum 
atrocltate deplorare tantas cal&mitates queat? Id. 
Cluent. 24. 65. Deplorare damoationem tacita pie- 
tat e. Id. 5. Tusc. 39. 1 15. excitatem suam. Id. 4. 
Cat. 2. 4. Nemo ne ad deplorandum quidem reipu- 
blics nomcc - relinquatur. Liv. 43. 7. Quum sibL 
nihil viri reliouum , praterquam ltoguam, ad deplo- 
randas patriae suse calamitates, etc. Id. 29.31. Deplo- 
rabant ea apud Svphacem Carthaginienses. Sue ton, 
Ccrs. 20. Deplori re statum tempo rum. Adde ewmd. 
Galb. 10. Curt. 5. 13. 12. Laceratisque yeslibus lu- 
gubri et barbaro ululatu re gem deplorare emperunt. 
Liv. 4. 40. Ante omnia deplorati Grant equites, non 
priyato magis, qnum publico luftu. h. e. complorati. 
Ovid. 5. Met. 62. Postqjam eihalantem sub aeerbo 
yuinere vitam Deploravit Athin. Claudian. B. Get. 
5S2. deploratumque Timavo Vulous. Hierorvfm. 
F,p. 140. n. 5. (ienus deploraturus humanum. — 
Singularis est iocus Casiind. 1. Variar. 16. Dcplo- 
ritii aditione conquesti sunt. h. e. cum ploratu ad- 
euntes. 

II.) Figurate deplorare aliquid vel aiiquem est 
despetare, et veluli supremo Iuctu prosequi quod 
ruliu remedio restitui potest. Liv. 5. 46. Suam 
■juisque spem, sua consilia, comniunibus deplora- 
tis , eTsequentes. Id. 0. 7. Quum - deploratum pas- 
ns Romanoniro nomen in concilio sociorum esset 
tic. Adde eumd. 41. 6. Id, 26. 12. Spes deplorat a 
est. Id. 3. 3S. Libertas deplorstur. Ovid. 1. Met. 
2T2, deplorata coloni Vota jacent. Flor. 2. 18. 15, 
Ciitum deplorare. Id. 2. 15. 15, Depl oralis rebus. 



— 72 — 

Sueton. Shet. G. Deplorato Italia? statu, dm/nlar.. 
15, 8. 1. Galllaa deploratBe, Quintil. 10. 3. 23.Ideo- 
que non statim, si quid obstrepet, abjiclendi coaices 
ct deplorandus dies. Petron. Satyr. 123. Ille Pena- 
tes Occulta! gremio, deploratumque relmquit Li- 
men, h, e. domum suam, quam eversum iri ceTto 
putat, neque se ampUus earn revisurum. Piiti. 29. 
Hist. nat. 6, 39. (135). Constat, deplorata aurium 
yitia eo remedio sanari. Id. 7. ibid. 50, 51. (166). 
Deploratus s medicis. Ovid. 13. Met. 481. deplora- 
tosque recensent Priamidas. 

DEPlOIT, plfiebat, pluit, pintum, pluere, impers. 
3. (de et plult). Part. Deplutus. — Depluit est 
deorsum pluit; et occurril — a) Neutrorum more. 
Tibu.ll. 2. 5, 72. ia terras deplueretque lapis. Co- 
lumn. 10. R. R. 207. Inque sinus Matris violento de- 
pluit (Juppiter) imbre. — b) Cum Accusative. 
Propert. 2. 16. 8. Niobe lacrimas depluit. h. e. ef- 
rundit. — Qinc Part, prater, pass. Deplutuij h. e. 
pluvia madsfa;tus, ^oetJi. Aristot. Analyt. post. 2. 
13. p. 553. Depluta terra, necesse est, vaporem fieri; 
hoc autem facto , nubem ; hac autem facta , aquam ; 
hac vero facta, necesse est terram deplutam esse. 

DEPLOMIS, e, adject, implumis, sine pennis. 
Fiin. 10. ifis(. nat. 24. 34. (70). Iaventae sunt. M- 
ruudines nuda? atque deplumes. 

DfiPLTJTUS, a, um. V. DEPLUIT. 

DBPOCULASSErE a depoculare, h. e. poculo 
spoliare. V. in DEPECULOR, 

DEpOlIO , is;i\i, rtum, ire, a. 4. (de e( polio). 
Part. Dtpoiitiii I. — Depolio est idem quod polio , 
YBl valde polio, perllcio. 

I.) Proprie. Flin. 36. Hist. nat. 25. 63. (188). 
Si pavimentum cote dcpolitum est. — Joculariter 
Flaut. Epid. 1. 1- 84. Ubi senserit, sibi data esse 
verba, virgis tergum dcpoliet meum. Sic Herat, 1, 
Sat. 5. 22. caput lumbosque fuste dolare. Sic Plant. 
Capt. 4. 2.1 i 6. Fuste pec t ere. Al.Teg. dhpoliet a 
di's } et polio, is. 

U.) Translate. Paul. Diac. p. 71, 20. JtffiZt D e- 
politum, perfectucn, quia omuet perfectiones an- 
tiqui politiones appellabant. 

DEPdLtTlO, Onis, f. 3, actus depoliendi. Poli- 
tiones agrorum, inquit Turneb. I. 29. Advers, c. 
10., sunt cullus: contra depolitlones. Varro (apud 
Non. p. 66. 29. Merc), Quid rnirum? ei agri depo- 
litionibus ejiciunlur, bic in ccenacuio polilo reci- 
piunlur. Bsec Tut neb.; sed Varronis verba inter las 
sunt lectionis. V. POLITIO et POLIO. 

DEPOlITUS. V. DEPOLIO. 

DEPOMPATlO, Cnis, f. 3. spoliatio omamento- 
rum; et translate opprobrium. Hieronym. I. ad- 
vert. Rufin. n. 31. In depompalionem Christiano- 
rum. 

DEPOMPO, as, are, a. 1, (de et pompa) ornatu 
spolio : unde translate op pro brio afBcio. Hieronym. 
in Nahum c. 3. Ante oculos omnium depompatur. 

DEPONDErO, as, are, n. 1. (de et pondero) de- 
orsum pondero, pondere deorsum pre mo, Petron. 
jragm. edente liurmann. p. 375. edit, 2. Sic rate 
demevsa fulvum depoodevat aumm. Al. teg. vulsam 
depoviderat aurem. 

DEPONENS, entis, p.irticip. a depono. Deponen- 
lia absolute, subaudi verba, dicuntur a Gramma ti- 
cis, qus positione passiva active signidcaMt, ut ve- 
rear, meditor: vel per antiphrasim, inquit Diomed. 
i. p. 327. Putsch., quia r litteram nunijuam depo- 
uunt, et, si dfiponant,Latina non sunt, ut uereo; vel 
quia una significalione d epos ita (nempe passiva) a 
communihus scparantur; vel tandem quiadepouunt 
ambiguitatem ssrmonis, qua? In commu-nibus repe- 
ritur. Sed prima harum originum quamvis ponalur 
etiam a Charts, 2. p. 143. et Max. Victor, p. 1947., 
est plane ridicula, et vel grainmatico indigna. Alte- 
ram conSrmiit PaUsmon p. 1379., item Priscian. 
8. p. 787., ubi addit etiam quartam, quia deponen- 
iip. speciem babent simplicem et absolutam, que per 
se ponitur. nee ab activa nascitur, ut in pass! vis, nee 
duplicem haliet vim, ut in communibus. Cledonius 
p. 1914. et Augiistin. p. 3003. quinlam addiderunt, 
quod e\ quaiuor parlicipiis communis verbi, illud, 
quod in dus desinit, a deponente deponitur, h. e. 
abjicitur. 

DEPONO, pSnis, p6>tii, pSsttum, pflnere, a, 3. (de 
et pono). Prjeteritum depo&ivi pro dzpr>sni habent 
Plaut. Cure. 4. 3. 4. et Most. 2. 1. 35., ct Catull. 
34. 8.: V. integrum locum infra sub ./. I. 4. Hinc 



DEPONO 

etiam VWg. Catal. 8. Tua in palude deposisse sar- 
cinas. Ubi ifeposisse dictum est pro depostvisse per 
syncopen. — Deposlus pro depasitus per svneopen 
habet Lucilius apud iVon. p. 379. 19. Merc. — 
Part. .Depone ns V. suo loco; Depot itus in omnibus 
fere paragr. ; Depositurus sub A. II. ; Deponendta 
sub B. I. — Depono est deorsum pono, demitto; et 
ujurpatur modo absolute, modo cum add! to loco, In 
quo aliquid depositor, per prapos. in. et Ablat. vel 
raro admodum Accus. (It. metter gik, depiyrre, ab- 
bassare; Fr. deposer ; mettre a terre; Hisp. ifepo- 
ner; Germ, etwas abwdrts-^ nock unten legen, 
ablegen, nieder - legen, se.lT.eji, slellen, hinlegen; 
Angl. to lay or put doum, set down, lay, put). 
Oecuirit autem A) Genera lira, et B) Speciatim. 

A) Gencratim, et quidem 

I.) Proprie. ^ 1. L'niversim usurpatnr de plnri- 
bus, qua; deorsum mittuntur vel ponuntur. Flaut, 
Cure. '2. 3. SO. Propino magnum poculum : ille ebi- 
bit. Caput deponit; condormiscit, Cf. Cic, 13. Phil. 

11. 23. Dcpooere mentum la gremio mimie. Et fl- 
uid. 3. Amor. 5. 20. caput term. Cucrel. 1. 258. 
Hine fessa: pecudes pingucs per pabula lata Corpora 
depouunt. Virg.l. Mn. 108. Corpora sub ramis dc- 
ponunt arboris altaa. Et HoraX. 2. Od. 7. 19. Fes- 
sum latus ueponere. Hue refcrri potest et illud 
Virg. 9. Eel. 61. hie, Mreri. canamus: Hie htedos 
depone. Curt. 6. 1. 13. Hie, ut fugam suorum et 
proiimos bostium consperit, deponi se jussit. Plaut. 
Aulul. 3. 6. 39. Ut me deponat vino, earn affectat 
viam. h. e. ut me ebrium amissis sensibus bum! ster- 
nal. At Non. p, 279. 16. Merc, etpoait alienare, et 
sic est raetapboricum. Rursus Lucrel. 3. 1071. Quid 
sibi quisque velil, nescire, et cjurerere semper; Com- 
mutare locum, quasi onus deponere possit. Cic.SuU. 
23, 65. Depositum onus. Cms. t. B. C. 80. Depone- 
re oner a juicentis. Sueton. Aug. 76, Deponere la- 
cticam. Cms. 3. B. C. 76. Depositis in contubernio 
armis, vallum relinquebant. Adde eumd. 3. ibid, 10. 
et 4. B. G. 32. ; Liv. 5. 3. ; Curt. 4. 12. 15. ; Pirn, 

12. Mn. 707. ; et Quiniil. 3. 8. 17. Sic Cic. 3. Off. 
25. 95. Deponere gladium. Sueton, Cal. 48. gladios. 
Liv. 23. 11. coronam in aram. Horat. 1. Sat. 6. 25. 
quo tibi , Tilli , Sumere depositum ciavum fierique 
tribuno T Ouid. Heroid. 19. 43. Deponere humeris 
Vtttes. Justin, 'id. 4. 11. vestes auratas. Juvenal. 1. 
143. am ictus. Sueton. Cat. 48. brace as. Martial 3. 
50. soleas. Petron. Satyr. 104. Ungues et capillo* 
deponere. h. e. recidere. Tac. 4. Hist. 61 . crinem. 
Martial. 5. 48. comas. Scribon. Compos. 207., 210. 
et 212. Deponere cacabum ab igue. k. e. ab igne re- 
movere. Pallad. 3. R, R, 17. 3. Inde quasi curieum 
tenuem feneum vel osseum - inter corticem et li- 
gnum trib us prope dig it is conside ranter deponimus. 
k. e. iinmittimus. defl^imus. Horat. 1. .Sat. 1. 41. 
Quid jumi immetisum te argenti pondus et auri 
Furtim defo^si timidum deponere terri? h. e. defo- 
dere, obruere. ^ 3. Speciatim in re rustics poni- 
tur pro plantare, terrs committere. Colum. 5. R. 
R. 4. 2. Vel strobe, vel sulco semina deponuntur. 
Id. 3. ibid. 10. 19, Deponere malleolum in terram. 
Adde eumd. 1. ibid. 1. 5., 3. ibid. 3. 2. et 11. ibid. 
3. 20. ; et Virg. 2. G. 24. Plin. 19. Hist. nat. 6, 33. 
(103). Cnepas seinine seri, non depoil , Graeci jua- 
sere. Pallad. 14. R, R. 3. Deponere surculum. Ad- 
de Senec. Ep. 86. a med. ; et Stat. 2, Silv. 3. 39. 
^ 3. Item pro etpoaere, hoc est e navi ia littus edu- 
cere. Auct. B. At-ex, 34. C-esar deponit kgiones, 
e quit esq ue e navibus egress os jubet ei languore re- 
Hcere, Justin. 4. 5. 8. Deponere biereitum ia ter- 
ram. <J 4. Item apud Poetas pro eniii, parerc. Ca- 
tull, 31. 5. LaSonia matimi magna progenies Jo- 
vis, Quam malcr prape Dellam Deposivit olivam. 
deposivit antiquum praeteritum est, quod legitur et- 
iam apud Flaut. Cure. 4. 3. 4. Ceterum deponere 
hac sianificatione ailhibuit etiam Phmdr. 1. 18. et 
19. ^ a. Item in sponsionem dare, sive tamquam 
certaminis praemiuin ponere: Itali dicunt sco/nmet- 
tere. Virg. 3. Eel. 33, ego hanc vital am - Depono . 
tu die mecum quo pignore certet, m. De grege non 
ausim quidqua^u deponere tecum. 

II. 1 Translate est abjicere, de mi Mere, omittere, 
relinquere: ad rem Cic. Quinct. 13. 45. Petiioris 
personam capere, accusatoris deponere. Ceieram oc- 
currit — a) De magistratibus ac mnneribus. Sic 
deponere provinciam dieitui U, qui non iacepto, 
ye) non con fee to ad mini- [rands proviurix legitime 



DEPONTANI 

tempore, tnagistratu abit. Cic. 5. Fam. 2. Me ut pri- 
nmm in conlione provinciam deposuerim, statim, 
queinadmodum earn libi trade rem, cogitare ceepissc. 
Adde eumd. Pis. 2. 5- Id. 2. Ifat. P. 4. 11. Consu- 
lts summura imperium statim deponere. Cms. 7. B. 
G. 33. Co turn magislratum deponere coegit, Adde 
Liv. 2. 28. exlr.; i'ws. 2. .ff, C. 32.; SueJon, Claud. 
36.; et Justin. 21. 2. 4. et 28. 3. 15. Quintil. 3. 8. 
53. et Sueton. Cess. 77. Deponere dictaturam. Sue- 
Ton, ^/ug. 36. honorem. Antomus apud Cic. 8. 
Phil. 8. 25. Provinciam remit to, exercitum depono. 

— 61 Item de adiontbus, quas inlerrumpenles o- 
mittimus. Sa.ll. Jug. 83.; Ovid, li. Met. 17.; Tac. 

2. iKsf. 37. ; et Justin, h. 2. 14. Deponere bdlum, 
Cf. Ziu. i. 6. et Orirf. 11. Mel. 571. CiY. 1- .^cad. 
(.■post.) 1. 3. insidias. /d. 13. Fam. 1. ad /In. =edi(i- 
calionem. /d. 7. .-/it. 5. sub fin. ConQcere nego- 
Uuin. aut deponere, Liv. 1. 18. extr. actionem - 
Aucl. B. .Ilex. 12. eogitalioriem reparauda; classis. 

— c) Item de animi alfeciibus, aliisque. Cic. A- 
mic. 21. 77. Deponere amidtiam. Id. Plane. 31. 
76.; et Suelc-n. Cess. 73. et J'esp. 6, simulates. Id. 
Hose. Am. 17. 49. stadium. Sic Justin. 1. 2. 11. 
studia belli, Rursus Cic. 7. /'am. 6, desiderium ur- 
bis. Cf. eumd. 3. leg, Agr. 1. 2. Opinio deposits et 
abjecta. Id. 4, ivam. 6. 2. Deponere omnes curas do- 
loresque. Cues. 1. B. C. 14. memoriam injuriarum. 
Cf. Cic. Sull. 6, 18. et memoria aliquid. Autl. B. 
Alex. 63, inetura. Adde Justin. 1. 4. 5., 9. 1- 8. et 
7. 5. 3.; et Sveton, Tib. 24., .t r er. 41. et Cass. 15. 
C<es. 5. B. G. 19. ; Moral. 2. Saf. 5. 26. ; Curt. 10. 
9, 7.; 5uelon, Cas. J 3.; Seneca if p. 33.; et (hiin- 
Hl. 9. 2. 97. et 7. 4. 22. spem. Juvenal. 1. 133. yo- 
la, Cic. 2. Orat. 52. 210. Omnern gloriam ibjieere 
atque deponere. Id. 2 Off. 1. 9.; et (?in-nti(. 11. 1. 
56. molestias, Poral. i.Ep. 9. 12. Depositus puiior. 
Nepos Jlartn. 1. Deponere prius animam, quam 0- 
dium. Adde Jusiin. 22. 2. 3. Rursus Ifepos Pau- 
san. 5. vitam. Ovid. 6. Fast. 530. et 4. Met, 98. fa- 
mem, sitim. Plin. 7. Hist. TtiU. 50. 51. {,1701, mor- 
bum. Justin. 43, 4. 1, barbariem. /d. 21. 2. 6. Dio- 
njsius spondens, se deposituiuni tyrannidem. 

B) SpedaLim; et quidenr 

I.) Proprie occurrit pro seponere, in tulo ponere, 
scmndum committere. Plant. Batch. 2. 3. 72. Nos 
apuri Theotinrum omne aumm depusniruus. Cic. 3. 
Off. 25. 95. Deponere pecuniam apud aliquem. Cces. 

3. B. C. 108. Tabula testa nienti - apud fompejum 
sunt deposits;. Adde eumd. 7.B. G. 63.; Sueton. 
Aurj. 101.; et Quintil. 5. 13. 49. el 9. 2. 03. et 92. 
Cic. 6. Ferr. 12. 29. Habere aliquid depositum a pud 
alirjuem. Cf. eumd. 2. teg. Ayr. 16. 41. Pefuniajn 
deposilam recuperare. iYepos Hann. 9. et Liv. 44. 
25. Deponere aliquid in lemplo. Cess. 6. B. G. 41. 
jiiiedam in silvU. Liu. 24. IS. su& fin, pecuniarn in 
pabliea Qde. At. leg. in pubjieani Odein. Cces. i. B. 
C. 23. aurum in publicum. Id. 4. B. G. 19. Obi de 
oppidis etftHrigraientj liberos,. u^ores waqae omnia 
in silvas deponcient. Varro 5. L. L. 89. Mull. Pi- 
lani triarli quoque dicti quod in aeie tertio ordi- 
ne eitrcniis subsidio deponebantur. Cces. 3. B. C. 
78. Cretan, ad saudos deponendos, neeesse erat a di- 
re ApoLioniam. Cic. 2. Fam. 17. 4, Hationes Apa- 
mex deponere. h. e. rationes in codice descriptas 
iradere et committere. Zucon. 8. 191. Deponere pi- 
gnus. ■ — Hine flepositum, i 3 n. 2. substautivotum 
mOTS, quod V. in fine. 

li.) Translate. ^ 1. Generatim ponilur pro cre- 
dere, committere. Cic. Ccecin. 35. 103. Popuii Ro- 
mani jus in vestra fide ac religione depono. Horat. 
1. Od, 27. 18. quidquid babes, age, Depone tutis au- 
ribus. Id. 2. Sat. 6. 46. El qua; rimosa bene depo- 
nuntur in aure. ^ 2. Speciatim depone) e est de- 
sperare, inquit JYon. p. 279. 17. Merc. Cnde depa- 
siti desperoti dieuntur. Hoc mo inde ortum pu- 
tant, quod s^ri jam prorsus desperati, aut etiam re- 
cces mortu: de lectulo hum! collocabantur. Virg. 
12. JEn. 395. tile, ut deposit! proferret fata paren- 
tis, Scire potestates herbarum usumque medendi 
Malait. IJbi Servius: Apud veteres consuetudo erat, 
ut desperati ante januas suas coilocarentur . vel ut 
eitremum spirilum redderent terriE. vel ut possect 
t tninseuntibui forte curari, qui aliquando simili 
iaboraverant raorbo. Lueiliui apud -Yon. p. 279. 
19. Merc. Symmachu' prsterea, jam tum depostu' 
bubuicus, Eibalans animam pulmonibus a:ger age- 
bet. Cheilitis apud eumd. p. 279. 30. Depoeitus 

Tos. II. 



— 73 — 

modo sum anima : vita sepultus sum. Ovid. 2. Font. 

2. 47. Jam prope deposit us, ccrte jam frigidus. Id. 

3. TrUt. 3. 40. Depositum nee me qui fleat ; ullus 
erit. h. e. inortuum. — Hinc translate Cic. 3. Vert. 
% 5. Mihi videor magnam et maiime Kgrom et 
prope depositam rdpublica; partem suscepisse. — 
Hinc ctiam in inscriptiouibus Christiania passim de- 
posffus dicitur , qui sepultus fuit. Inscript. apud 
Fea, Framm. consol. p. 95. nirosms est pi'En 

N0M1VE EXSVrEK.HATlYS VIE. IDVS MAJ/S SVB C0%SV- 
LATV BIOOESTO ET i"L. .UIMU£ CUSS. Hi TACE. JiempE 

anno 372. a Cur. rat. Alia apud Orell. 5014., qua 
pcrtinet ad annum post Chr, nat. 377. n. k. cnAirA- 

NO HVG, {lege AVC.) lltl. KT MABABADE GOJSS. XVII. 
EAL. 5IA. OtPuSlTVS IN PACE FAVST1SVS V. VIII. Ad- 
de ulicm, apud e.umd. 4iJ57. ^ 3. Item speciatim 
apud sequioris sevi sciiptores deponere est ad nibi- 
lura redigcre, diruere. Capitolin. Maxim, duvb. 12. 
Tabulas deponi et eiuvi. Spartian. Alex. .Set*. 14. 
Slutuas deponere, ft. e. dejieere. Capitolin. Muxim. 
duob. 23. Status atque iuiajitics depositee. — Hinc 
ponitur et pro deprimere, everteie, destruerc, solo 
square; priecipuc apud JClos. Stat. 1. Silv. 4. 91. 
Depositn urbs. k. e. capta et eversa. Fal. Place. 5. 
34, tunc ipsa rremari Visa ratU, medioque viros de- 
ponere ponto. h. e. in medio infcrgere, sive oeddere. 
dp. Dig. 8. 2. 16. Si depooat sedificiutn, vd arbo- 
ris ramos : quo facto locus opacus quondam cnepit 
esse soiis plenus. Adde eumtt. ibid. 5. 6.; et Paul, 
ibid. 2. 30., et 10. 1. 4. etc. Jabolen. ibid. 41. 3. 23. 
Deposits ades. — Hinc a Part, prseter. pass, 

Deposilwm } i } n. 2. absolute, substantivorum 
moretj 

I.) Propyls ^ I. Est res ipsa deposita: V. supra 
sub B. I. Deposilum, inquit Ulp.Sig. 16. 3. 1., est, 
quod custodiendum alicui datum est: dictum ev eo, 
quod ponitur . Prfepositlo enim de auget positum 
etci Cic. 3. Off. 25. 95. Neque semper deposita red- 
denda. Sueton. Oth, 3. Rcposcerc depositum. Ju- 
venal. 13. 60. fi depositum non infrcietur amicus. 
Adde eiimri. 13, 17M.; et Quintil 7. 2. 50. Papi- 
nian. Pig. 36, 3. 5. extr. Babe re aliquid in deposi- 
to. Ulp. ibid. 33. S8. Pxo deposito esse apud ali- 
quem. ^ 2. Ita quoque appellatur contractus ipse, 
quo res aliqua ea lege apud alterum deponitur, ut 
;uo tempore reddatur, doium solummodo, non ne- 
^ligentiam prsstando, uti Cajus Dio. 44. 7. 1. do- 
cet. Hinc te.neri deposiH apud Op. cil. /. 16. lit. 3. 
qui inscriliituT Dcpositi. yd contra, I . etc. 

II.) Translate, Quintil. li. 2. 25. L : t memineri- 
mus omnium quasi depositorum. Id. 10, 3. in fin. 
Jrrurrspunt opliini nonnumquHm sensus, quos neque 
inscrcre oportet. ncque differre tutura est: idcoque 
oplime sunt in deposito. ft. e. cum quse scribentibus 
evtra ordincm occurrunt, subinde notantur. 

Peponens, enlis, absolute, substantiyorum more, 
V. DiiPONENS loco suo. 

DKPONTAM Sencs, inquit Paul. Diaz. p. 75. 7. 
3I&U.J appellabantur, qui seiagenarii de ponte deji- 
ciebaniur. Loquitur autem de seiagenariis, qui a ru- 
ra reipublies liberabantur, et suffragiis ferendis abs- 
tinebant. Suffrngia autem in campo Martio per pon- 
tem transcuntlbus ferebantur. V. SjEPTL'M, PONS 
et SEX A GEN ARIL'S. 

DEPOjNTO, as, are, a, 1. de ponte dejicio. Varro 
apud Non. p. 214. 14. Mere. Acciti sumus, ut de- 
pontarcmut. Ita etiam Oehler (M. Ter. farran. 
Sat. Menipp. Bel. p. 213); al. aliter leg. 

Df.POPOLARUNDUS, a, urn, adject, populabun- 
dus. Zti'. 2. 48. In ipsorum /Equorum agrum riepo- 
pulabumfus transil. I'lerique alii melius leg. depo- 
pulanduii). 

DF.POpCLATIO, unU. f. 3. \ statin, direptio. 
Cic. 5. Phil. 9. 25. Totmn iter Antonii quid babuit, 
oisi depopulations, vastationes, cades, rapinas? Id. 
Harusp. resp. 2. 3. Etcisioncm, inllamruationem , 
everaionemj depopulationeoi, vastitatem meis tectls 
atque agris intulerunt. Id. Fontej, 16. 31. Defende- 
ie a depopulatione provinciam, Adde eumd. 2. Verr. 

4. 12. et 2. de repvbl. 14.; et Liv. 43. 23. 
DEPOpulAtoR, oris, in. 3. vasiator, direptor. 

Cic. Dam. 5. 13. fori drpopulator, obsessor cu- 
tis. 

DEPdPtJLATRIX , Ids , f. 3. qua depopulate, 
vastatrii. Cassiod. 11. Fariar, 3. a med. Depopula- 
tricem humani generis luiuriam a vestro populo se- 
gregate. 



DErORTO 

DEPOPOlaTUS, a, urn. F. DEPOPCLO et DE- 
POPULOR. 

DEPOpl'LO, as, avi, Slum, aie, a, 1, Part, Depo- 
pulutus sub 6. — Ceiera Participia V. in voc. scq. 
— Depopulo est idem quod depopulor, sive diTipio, 
vasto, deprcedor. — o-) Activa forma. Ennius apud 
JYon. p. 471. 19. Merc. Agros audaces depopulant 
servi dominorum domini. Ccecilius apud eumd. p. 
417. 18, Jarndudum depopulat maceilum. Auct. 3. 
Hisp. 42. Agros vestramque provinciam vestro im- 
pulsu depopulavit. Fal. Place. 6. 531, furtis assue- 
tus iniqnis Dcpopulare greges, — b) Passive. — 
Apud optimos Scriptores occurrit tantum Part, prce- 
ter, Cces. 1. 8. G. 11. Sese, depopulatis agris, non 
facile ab oppidis vim hostium probibere. Id. 7. ibid. 
77. Depopulata Gallia, magnaque illata ealamitate, 
etc, Zii'. \). 36. Depopulato agro. Id. 37. 4, a med. 
Omnis ora madtima depopulata ib Achaeis erat. Id. 
10. 15. Slonimenta regionum depopulatarum. Ju- 
stin. 42.2. Depopulata Parlhiaj in patrlam rever- 
luntur. — L r t verbuin finitum , passive depapulabi- 
tur occurrit apud Zacfant. de ira Pel 16. sub fin. 
Quasi communi latrociuio terra omnis depopulabi- 
tur. 

DEPOpC'LOR, aris, Stus sum, ari, dep, 1. (de e£ 
populor). Part. DepopulanSj Pepopalatus, Pepo- 
imlalurus et Pepopulandus I. — Depopulor ss- 
pius usurpatur quam depopulo, et est idem quod po- 
pulor, aut omnino populor. diripio, vasto. deprEsdor 
(It. saccheggiare ; Fr. ravager, saccagtr, piler ; 
Hisp. asolar, saipiear; Germ, trerfteerenj i;erii-n- 
sten; Augl. (o lay waste, pillaaz, spoil, rsitige, 
depopulate). 

1.) Proprie. Cic. 5. Ferr. 36. 84. et 5. FM1. 10. 
27. Depoputlari agros. Cms. 2. B. G. 1. Asms depo- 
pulati. Liv. 37. 21. Ea urbe abstinait. depopuiassi 
agios. Curt. 9. 4. 4. et Justin. 6. 5. 6. Ad drpupo- 
landos asros. Cces. 6. B. G. 33. el .Tepos Ages. 3. 
Depopulari regionem. Liv. 4. 1. eitrema agri Roma- 
ni. Id. 10. 12. et Tac. 13. Ami. 27. hostium lines. 
Liv. 33, 22. Depopulante vicos eorum aique agros 
collega. Id. 21. 49. Quinqucremes ad depopulandam 
Oram Italise misss, Adde eumd. 22. 13, et 45. 3,; et 
Auct. B. G. 8, 24. Ovid. 3. Trist. 10. 56. hostis Vi- 
cinam late depopulalur humum. Id. 1. Fast. 683. 
Neve graves cultis Ccrealia dona cavcte Agmine lse- 
suro depopulentur aves. 

II.) Translate. Afranius apud Non, p. 480. 13. 
Merc. Quos impune depopulatur - dedecus. Zac. 16. 
Ann. 13. Omne mortalium xenus vis pestilentia de- 
populabatur. Ulp. Dig. 47. 4. 1. Depopuiari hercdi- 
tales. ft. e. consumere. 

DEPORTATlO, onis, f. 3. actus deporlandi. ^ 1. 
Generatim de rebus, Cato R. 11. 141. In singulis de- 
portationes, ^ 2. Speciatim de hominibus est rele- 
gationis genus, de quo V. in DEPORTO sub B. i? 
Ulp. Pig. 48. 13. 3. In aqus el ignis intcrdietio- 
nem bo die successit deport alio. Adde ibid. 4S. 22. 
6, ; et Ammian.2%. 3. 7. 

DEPORTATORlTJS. a, um, adject, ad deporian- 
dum pcrtiuens. Imp. CoTistantin. Cod. 12. 47. 1. 
Nullo rnunere civili, seu uersonalL vel deporlalroio 
onere cos sffici concedimus. 

DEPORTATUS, a, um, f. voc. seq. 

DEPORTO, as, 3yi, atarn, are, a. I. ide et portoi. 
Part. Deportatus sub A. ; et sub B, t.° 11. 1. et 
2." I.; Peportalurus sub' B. 1." IL 1.: Peportan- 
dus sub A. — Deportare c=t deorsum portare , de 
uno in alium locum portare, transferre, evpyrta- 
re (It. portar oii), pvrlar rAa , frafportare; Tr. 
emporter, transporter; Hisp. transportar ; lierm. 
herunter -, herab -, weglragenj - schaffen; Angl. 
to carry down, to carry or con-rev nn'av, trans- 
fer from one place to another). Occurrit aulem J) 
Generatim, et B) Speciatim. 

A i Generatim usurpatur turn de bominibus, turn 
de rebus, ac prt^dpue de commeatu. Cafo li. 1\. 
144. De fundo ligua et oleam ne deportato, Pompe- 
jus ad Marcell. et Lentul. Cass, apud Cic. 8. Alt. 
12. a, in fin. Arma Brundisium jumentls deporlare. 
Cic. 5. Ferr. 11. 36, Ut omnes deeumas ad aquani 
deportatas haberent. Id. 7. Fam. 15, Deportare ali- 
quid ei provincia. Id. 16. iftid. 5. 1. Mihi placebat, 
si firmior esses, ut te Leucadem depurtaret, ut ibi 
te plane confirmares. Al. leg. deportares. Sueton. 
Aug. 78. extr. Deportari lectica per vicos. Id. _Ver. 
31. In Italiam deportari. Jr'epos Eumen. 13. Ossa 

10 



DEPOSCO 

ejus in Cappadociam ad matrem dcportanda cura- 
runt. Sueton, Claud. 6. Deportare corpus (h. e. ca- 
daver) August!. PUn. 6. Hist, nat. 27. 31. (136). 
Flumlna deportant serpentes. Id. 2. ibid. 103. 100. 
(234). Urinantes oleum ore spargere, quoniam miti- 
get naturam (maris) asperam lucemque deportet. — 
Et de nafibus. Cos. \. B.C. 27. Naves, quae e«r- 
rituin eo deportaveranl. Adde eumd. 3. B. G. 12. ; 
Liv. 43. 6.; et Sueton. 7T£6. 18. — Saepe de annona 
commeatuque. Coei. 1. S. C. 60. Frumentum de- 
portare in castra. Sueton. Cat. 43. Deportare ob- 
sonia. Plin. Paneg. 31. messes. V, JBremi ad Sue- 
ton. Tib. 18. — Absolute Sueton. Cat. 39. Invita- 
tus lucro, quidquid instrument! veteris aula; erat , 
ab urbe repeliit : comprehensis ad deportandum me- 
ritoriis quoque veblculis et pistrinensibus jumemls. 

B) Speciatim 

1.*) Est ei provincia aliquid domum reducere; el 
usurpatur 

I.> Proprle, preeclpue de eiercilu. Cic. pro leg. 
Manil. 21. 61. Bellum in Africa eonfecit; victorem 
etercitum deportavit. Lie. 40. 35. Ut Q. Fabio de- 
cedent! de provincia deportare inde eiercitum - li- 
reret. Adde eumd. 39. 38., 30. 40. extr. et 41. 17.; 
et Justin. 3*. a. 1. et 17.2. 13. Similiter Curt. 10. 
2, IS. Equidem quuro alios (militei) dlmitlere in 
patriam, alios mecum paullo post deportare statue- 
rim, etc. Adde Lie. 38. 50. Cf. Cic 7. Terr. 16. 40. 
Tertia ilia tua, quain tecum deponabas. h. e. ducc- 
bai. Et Nepot Alfib. 4. In trircmem , quae ad cum 
deporiandum mlssa erat, ascendit. 

II.) Translate. ^ 1. TJsurpatur de gloria vel de- 
decore pro reportaie, referre. Curt. 9. 10. 24. Igl- 
lur — cmulatus Patris Libert non gloria m solum, 
quant ci illis gentibus deportaverat , sed etiam fa- 
mam etc. Cic. Stnect. 1.1. Te non cognomen so- 
lum Athenis deportasse, sed humanitatem et pru- 
denliam, intelligo. Id. Mux. 5. 12. Aliquod ei Asia 
deportatura flagitiuin ac dedecus. Id. 1. Off. 22. 78. 
Dicit, se triumphum tertium deportaturum fuisse. 
Adde Nepot Cat 2. Tac. 2. Ann. 26. Qui nullo 
turn alio hosie nonnisi apod Germanias adsequi no- 
men imperatorium et deportare lauream posset. 
^ 2. Interdum ponitur pro aflerre, parere. Justin. 
20. 2. 15. Pulvinaria lis (d«s) in navi compouunt, 
faustisque profecti ooiinibus, solatia suis pro auii- 
li is deportant. 

2.°) Deportare in insulam et deportare absolute 

I.) Proprie est patria pulsunt aliquem in certam 
Insulam relegare, ubi, amissa rivitate et testamenti 
factione, perpetuo lit: quae pcuna dicitur deportatio. 
Tac. 4. Ann. 13. Vibius Serenus de vi publica da- 
mnatus ob atrocitatem morum in insulam deporla- 
tur. Id, 14. ibid. 45. Censuerat, ut liberti quoque 
Italia deporlarentur. Adde Capitolin. Anton. Phil. 
25. et 26. Quintil. 5. 2. 1. In reis dcportalis. — De- 
portati in insulam ct deportati absolute diceban- 
tur eiules certae alicujus insula;, aut alien us loci li- 
mltibus circumscripti, quos, nisi aptTto vilte discri- 
mine, egredi non liccret. Ulp. Dig. 48. 22. 7. H«c 
cat differentia inter depurtatos el relegatos, quod in 
insulam relegari ad tempos, et in perpetuum quis 
potest; quiet civltateui Romans m relinet, et testa- 
ment! 'actionem non amitlit : departatos autero eos 
accipere debemus, quibus prinreps insulas adnotavit, 
vel de quibus deportandisacripsit; quae poina civita- 
tem adimit et testamenti factionetri et reversionis 
spem. Hare Ulp. ibid, et leg. proceed., item Carat 
Dig. 28. 1. 8. etc. V. HE LEG ATI'S in v. RELE- 
GO, 

II.) Translate. Ter. Phorm. 5. 7. 85. Non hoc pu- 
blicity scelus bine deportarier in solas terras? de- 
portaiier paragoge pro deportari: et signiGcat hie 
relegari, arnandari. 

DfiPOSCO, poscis, pSposci, poscere, a. 3. (de el 
posco). PaTt. Deposcens I. 1.; Deposcendus II. — 
Deposco (praepositio enim de vim addit verbo) est 
uiagnopere posco, flsgito, postulo (It. dimandare 
con iitanza; Fr. demander avec instance; Hisp. de- 
nuindar con instancia; Germ, dringend, gleichsam 
alt iein Recht, nachdr&cklick , enttchieden for- 
dern, verlanrjen; Angl. to requirej demand, or re- 
'luest earnestly). 

I.) Proprie. ^ 1. Generatim. Caes. 1. B. C. 50. 
Orla.i sibi Jcposrit naves Dom'rUus. Cic. 3. Phil. 
13. 33. Idem nun modo non recusem, sed appctam 
cliam alquc deposram. Id. pro teg. Manil. 2. 5, 



— 74 — 

Pompejum unum ab omnibus ad id bellum impera- 
torem deposci atque eipeti. Id. 2. Invent. 4!t. 14i. 
Let est: Quam volet sibi rem a magistratu deposci- 
to. Et mox. Hat Dliuni suum — sibi in praemii loco 
deposcit. Addfi Horat. i. Sat. 2. 70. Suelon. Galb. 
15. Populo Romano deposrente supplicium. Id. 
Claud. 11. Deposcere suam c<edem. Id. Vesp. 2. lu- 
dos. Id. Domit. 2. amilia ducesque. Id. Tib. 55. 
viginti sibi. Id. CaL 68. pcenam in se. Adde PUn. 
1. Ep. 8. 2.; et Sil. It. 3. 706. Va\. Place. 1. 199. 
fulmen. Frontin. i. .Strateg. 11. 1., 2. ibid. 1. 3. et 

4. ibid. 1. 6. Dcposcere pugnam. Cf. eumd. \. ibid. 

5. 15. et 4. titd. 5. 10.; et Sueton. Oth. 9. Sic Sil. 
It. 17. 129. lieposcetts pr;eiia rector. Et absolute 
eodem sensu Caes. 3. B. C. 85. De prselio cogitan- 
dum {est), sirut semper depoposcimus. Cf. eumd. 
7. B. G. 1. Omnibus pollicitationibus ac praemiis 
deposcunt, qui belli inilium faciant ct sui capitis pc- 
riculo Galliam in libertatem vindicent. ^ 2. Spc- 
ciattin deposci diruntur ii, quorum pama ab aliis 
efTlagitatur. Cces. 3. B. C. 110. Rcgum amicus ad 
mortem deposcere. Auct. B. G. 8. 38. Principcm 
sceleris ipsius et concitatorem belli - ad suppli- 
cium deposcit. Civ. 21. 6. extr. Ducem ipsum in 
psnam foederis rupti deposcere. Sueton. Tit. 6. De- 
poscere aliquem ad poenam. Tac. I. Ann. 23. Depo- 
scere aliquem morti. Et absolute eodem sensu Cic. 
post red. in senal. 13. 33, Altera pars me deposce- 
re, propter inimicitias, videbatur. h. e. deposcere ad 
mortem. Justin. 32. 4. 8. Miss! a senatu legati sunt, 
qui utrumquc regem in pacem cogcrent, Hanniba- 
lemque deposcerent. Sed Hannibal, re cognita, sum- 
pto veneno, le^ationem morte praevenit. Ovid. 1. 
Met. 199. studtisque ardentibus ausum Talia depo- 
scunt. nempe ad mortem. Lucan. 5. 296. infestoque 
ducem deposcere vuitu. h. e. ad pcenam. Adde Sil, 
It. 3. 202. ^ 3. Item speciatim deposcere dicuntur, 
qui munus vel magistratum aliquem petunt. Cic. 
Rose. Am. 34. 45. Te ne potissirnum libi partes 
istas depoposcisse, ut etc. ? Cf, Sueton. Tib. 25. Par- 
tes sibi tuendas deposcere. Et Id. Col. 56. primas 
partes. Rursus Cic. Sull. 18. 52. Illam sib! ofneio- 
sam provincial!! depoposcit, ut etc. Cces. 1. B. C. 
57. Centuriones Caesar ei classi altribuerat, qui sibi 
id muneris depoposcerant. Sueton, Aug, 26. Depo- 
scere ronsulatum. Id. Pitetl, 1. colonlam tutandam, 
Cf, Cic. 2. Cat. 3. 6. Video - qui sibi has urbanas 
insidias csedis aLque incendiorum depoposcerit. *J 4. 
Item a giadiatoribus sumpta significatione, deposce- 
re est lacessere. Liv. 2. 49. Deposcant, Volscos sibi, 
ilia Jiquos. 

II.) Translate , metaphor^ sutnpta a superiore pa- 
ragr. 4. Val. Place. 5. 635. Et Persen simul et Mi- 
njas deposcimus hostes. Et Tac. Agric. 11. In de- 
poscendis periculis eadem audacia ct, ubi advenere, 
in detrectandis eadem formido. 

DEPOSITARIES, ii, m. 2. proprie est qui ad de- 
posltutn, scu custodiam pertinet: sed usuvenit apud 
sequioris evi JCtos, et ^l. Est qui depositum re- 
cipit. Ulp. Dig. 16. 3. I. a med. Rem in srdem de- 
poni et omni actionc depositarium liberari. ^ 2. 
Apud eumd. ibid.l. extr., constat, ilium quoque 
significari, qui pectmiam deponit. 

DEPOSlTlO, unis, r. 3. actus deponendi. 

I.) Proprie. ^ 1. Est actio, qua depositum ali- 
quid apud aliquem intelligitur, idest eustodias tra- 
dllum. L'tp. Dig. 18. 3. 1. et 5.; et Florentin. ibid. 
17. ^ 2. Item sepultura in inscriptionibus Christia- 
nis. Inscript. apud Pea, Pramm. consol. p. 89. BK- 

P0S1TIO tJVS D1K III. >0NAS OCT. KWOTUNO IT rA- 

cvmio cokss. ik pace, nempe anno 336. a Chr. nat. 
Alia apud eumd. ibid. p. 90., quas est apud Henzen. 
7355. uepossio (h. e. depositio) ivmam pri. idvs 
aphil£s marcelliko et PBoBljio conSS. h. e. ann. 
341. a Chr. nat. In aliis quoque apud Pea ibid. p. 
100. legitur rfeposso, depossio et deposfio. *{ 3. 
Item apud JCtos est demolitio. Ulp, Dig. 4.2.9. 
§ 2. /Edifirii depositio, quam quis coactus fecit. 

II.) Translate. 5 I- I>epositio, ponitur pro te- 
stimonio. Im-pp. Diocletian, et Maximian, Cod. 2. 
43. 3. Si per icslUirn deposiliones , te fuisse mino- 
rem, ostenderis. ^ 2. Item de gradu aliquo digni- 
tatis drjectio- Ulp. Dig. 48, 19. 8. Aut damnum 
curn infamia, aut dignitatis deposttionem, ^ 3. 
Item periodi clausula, finis et conclusio sententice. 
QuintH. 11. 3. 46. Ut in iisdem affectibus sint ta- 
men qu^jam non ita magna: vocis declina'.iones, pro 



DEPBAVATE 

ut sententiarum natura, aut depositio, aut Inccptio, 
aut transitus postulabit. 

DEpOSITIVUS, a, urn, adject, qui depositus est. 
— a) Generatim. Depositiva pecania est thesau- 
rus absconditus apud Casswd. G. Variar. 8. Dcpo- 
si'.iva; peruniie, quae longa vetustate competentcsdo- 
minos amiscrunt, tnquisitione tua nostris applican- 
tur eerariis, ut qui sua runctos patimur possidere, 
aliena nobis debcant libenter offerri. Hinc thesau- 
rus delinilur a Paul. Dig. 41. 1. 31. vctus depositio 
pecunis , cujus non exstat memoria. — 61 Specia- 
tim in re grammatica. Diomed. 1. p. 327. Putsch. 
de verbis neulris. Ei hac quoque forma sunt et ilia 
verba, in quibus nee agentis, nee patientis signlfica- 
tio plena dinoscitur, nee effectus ostenditur, ut je- 
deo, sudo, etc. Nescis enim agat quis> an patiatur. 
Quae qui dam supina diicrunt, alii absolutiva appel- 
lant, nonnulli depositivu nominant. 

DEPOSITOR, oris, m. 3. qui deponit. ^f 1. Qui 
simpliciter deponit, Qtiintil. Declam. 167. in lem- 
mate. Depositor tyrannidis. ^ 2. Item qui apud 
alterum quidptam deponit, custodise causa. Ulp. Dig. 
16. 3. 1. a med. Cf. Boeth. 3- pros. 1. Nisi eo loco 
pecuniam mam depositor obruisset. aurum non csset 
inventum. ^ 3. Qui evertit aliquem . aut everterc 
conalur, apud Prudent. Apotheos. 179. Jam cede, 
Sahelli, Depositorque Patris, Natique, insane, ne- 
gator. 

DEPOSlTCS, a, urn. V. DEPOISO. 

DEPOSSlO pro depositio legitur in Inscript. 
apud Henzen. 7355., quae pertinet ad ann. post Chr. 
n.34l. 

D&POST, prtepos. pro de post, rle enim apud se- 
quioris aevi srriptores multis praepositionibus junge- 
batur. Vulgat. interpr. Psalm. 77. 70. Et elegit 
David servum suum, et sustulit cum de grsgibus 
ovium: depost fctan'.es accepit cum. Id. Sophon. 1. 
6. Et qui avertuntur depost tergum Domini. 

DEPOSTflLATOR, oris, m. 3. qui depostulat. 
Tertull. Apolog. 35, Depostulatores Christianorum. 
h. e. ad supplicium deposcentes; vulgus enim Roma* 
in Circo clamabat: Christiani ad leones: V. eumd. 
Apolog. 50. ad /in. Est tamen qui perperam legit 
depopulatores. 

DEPOSTULO, as, are, a. 1. (de et postulo) vehe- 
menter postulo. Auct. B. Hisp. 1. Civitates eontra- 
rlae Pompejo auiiiia sibi depostulabant. 

DfiPR.EDA.TlO, onis, f. 3. prasda, dcpopulatlo. 
Lacla.nl. Epit. 11. More latrocinii deprsedatio ct 
vastatio net. Imp. Conttanlin. Cod. 12. 36. 9. Si 
quis Sarbaris scelerata factione facultatcm depraeda- 
tlonis in Romanes dederit. Id. ibid. 2. 6. 5. Cum 
gravi damno liligatorum et depraedatione. h. e. spo- 
liatione bonorum. Imp. JVajorian. Jfovell. 2. 5 2. 
Tolerabilior videtur deprsedatio saevientis, quam »ub 
magno of i*cn ationis incommodo sustinendus impe- 
trands ultionis eventus. Mamerlin. jun. Grat. act. 
1. Provincia cibausta depraedatione barbarica, Adde 
Augustin. 22. Civ. Dei 22. 

DEPR/EDATOR, oris, in. 3. depopulator. Augu- 
stin. Ep. 109. et Marceltin. ad Augustin. inter hu- 
jus epist. n. 4. 

DfPR.EDATUS, a, urn. V. DEPRilDOR. 

DEPIt.EDO, as, Svi, etc. V. voc. seq. in fin. 

DfiPR.EDOR, Sris, Stus sum, ari, dep. 1. (de «( 
pra?dor). Part. Deprcedatus. — Depraedor est idem 
ac depopulor. Justin. 24. 6, Victor Maredoniae agroi 
deprsedatur. Adde Apul. 8. Met. — Part. Deprce- 
datus significatione psssiva habet Dictyt Cret. 2. 
16. Agri deprsdati et vetali. .41. leg. depraedari et 
vetari. — Ceteruin (teprcedo active oecurrit apud 
Ambros. de Fide 2. 3. Quia ccce ego injicio manum 
meam super eos, qui depra»daverunt vos, et erunt in 
prsda qui prwda>erunt vos. 

DfiPR.ESENTlARliH, adverb, eadem forma di- 
ctum, qua impreesentiarum, eaindem quoque habct 
siunilii ationem. Petron. fragm. Tragur, 58. Bur- 
mann. Alioquin jam tibi deprEescntiarum reddidis- 
scm. Adde eumd. ibid. 74. 

DfiPRANDIS, e, adject, impransus. Noevius apud 
Festum p. 182. 24. Jtfull. Dcprandi autem leoni 
subdas ureas. 

Df.PRANSL'S, a, urn, adject, signiftc. passlva 1 . 
Apul. 9. .Vel. V. DEPENDO. 

DEPRAVATE . adverb, prave. perperam, vitiose- 
Cic. 1. Fin. 21. 71. De quibus neque depravale ju- 
dicant. neque corrupie. 



DEPRAVATIO 

DfiPRAVATlO, onis, f. 3. aclus depravandi. 
I.) Propric. Cic. 2. Oral. 62. 252. Oris dcprava- 
tio. Id. 5. Fin. 12. 35. Distortio el depravatio mem- 
brorum. Seneca E-p. 21. a med. Libidines afferunt 
pedum, rriamium, articulorum omnium depravatio- 
nes. 

II.) Translate. Cic. Partit. oral. 36. 127. Depra- 
vatio verbi. h. e. interpretatio in malam partem de- 
torta. Cf. eumd. 1. Herenn. 6. 10. Id. 1. Legg. 10. 
■29. Depravatio consuetudinum. Id. 3. Off. 2U. 10». 
Depravatio et feditas turpificati animi. Adde eumd. 
1, Divirxal. 67. 136. 

DEPRAVATUS, a, um. V. voc. scq. 
DAPRAVO, as, Svi, Slum , are, a. 1. (de el pra- 
\us). Part. Depravatus I. et II. — Depravo est pra- 
»um reddo, dislorqueo, corrunipo. 

I.) Propiie. rarro'J. L. L. 11. Mnll. Ut stultc 
faciant, qui pueris in geniculis alligent serperastra, 
ut eorum depravata eorriganl crura. Cf. Cic. 1. f in. 
6.1V. Ea, qu* corrigere vult, mibi depravare vidctur. 
Plin. 11. hist. nat. 37. 55. (150). Uni boniini oculi 
depravantur, unde cognomina Strabonum et Pieto- 
nira. Seneca Ep. 101. a med. Tu vero me depraves 
licet, dum monstruoso et distorto temporis aliquid 
accedat. Adde eumd. 2. Clem. 7. 

II.) Translate est vitiare, eorrumpere. Ter. Phorm. 
4. 4. 17. Nihil est, quin male narrando possit depra- 
varier. paragoge pro depravari. Cic. 2. Fin. 11. 33. 
Bestue quaiiivis depravata non sint, pravae tainen 
esse possunt (depravalus mala discipline prams 
nalura). el mox. Ferarurn natura non est ilia quidem 
depravata mala discipline, sed natura sua. Id. 2. 
Legg. 15. 38. Mores cantus dulcedine corruptelaque 
depravati. Id. 10. Alt. 4. Pucr indulgenlia nostra 
depravatus. Id. 2. leg. .4gr. 35. 97. Campanos ni- 
ininj rerum omnium copias depravabant. Id. 1. Phil. 
13. 33. Nihil est tain sanctum quod non soleant 
domestici depravare aliquando. Adde eumd. Arch. 
4. 8.; ct Ccri. i. B.C. 7. Varro 9. L. L. 18. Mill. 
Depravata consuetude. Liv. 45. 23. Plebem consiiiis 
depravare. Sail. Jug. 18. Homines gratia depravati. 
Capitolin. Macrin. 12. Quum quidam milites an- 
dllae hospitis pudorem depravasse suspect! essent. 
Quinlil. 6. 3. 6. Saepe est induslria depravatum di- 
ctum. Id. 9. 3. 10U. Si vel iriania verba in bos mo- 
des depravarunt. 

Df.PRECABli.IS, e, adject, qui eiorari potest. 
Fulgat. interpr. Psalm. 88. 13. Deprecabilis esto 
super servos luos. 

DEPRKCABt'NDTJS, a, w, adject, qui valde de- 
precatur. Tac. 15. Ann. 53. Deprecabundus , et ge- 
nib us principis accident, 

DfiPHECANEUS, a, urn, adject. Deprecanca ful- 
mina Ccecina apud Senec. 2, Qutest. nat. 49. dirit, 
ea esse, quae speciem periculi nine periculo afferunt. 
Fortasse intclligit ea, qua* precalionibus impetrari 
solebanl, ut est apud Plin. 2. Hist. nat. 53. 54. 
(!M)., v. gr. ad avcrtendos eo terroTe hostes,vel 
monstrum regioni inrestum, etc. Vcl ita vocal, quod 
facile ea possinl homines deprecari. 

DEPRECATIO, onis, [. 3. actus deprecandi; el 
duo divers* signinrat: aut eninl .4) Particula it amo- 
litionem at depulsionem significat; aut B) Particula 
de verbi signincattonem auget. 

.OQuum particula de amotitionem »c depulsionem 
tlgniflcat, deprecatio est actus aliquid a se per preces 
amovtndt. 

I.) Proprie. % 1. Stricto sensu deprecatio mail 
aut rei cujuscunique est ejus amolitio ac depulsio 
per preces. — a) Generatim. Plaut. Capl. 3. 3. 7. 
Neque deprecatio perfldiis meis, nee malefactis fuga 
est. h, e. effugium per preces. Cic. Partit. orat. 37. 
131. Ad ejus fact) deprecalionein, ignoscendi peten- 
da venia est. And. B. G. 8. procem. 1. (Juum quo- 
tidlana mea retusalio non dilrkuUalis eicusationem, 
■ed Inertias videreWr deprecationem habere, difficil- 
limam rem suscepl. Frtron. Satyr. 10". Deprecatio 
supplicii. Curt. 5. 3. 13. Abnuens deprecationem 
pro illls suas convenirc fortunae. — b) Et pro re- 
cusatione ret alicujus farienda? , quse tamert recusa- 
tio precihus fit. Qvintit. 1. prorrm. 2. Qua ego ci 
causa faciliorcm mihi veniam mca? deprecationis ar- 
bitrabar fure , faac accendcbantui iili trta^is. — r) 
Et slmpliriter pro depulsione sine preribus. ^,'tr. Ba- 
bir. perduell. U. 26. Huic quidem afferet aliquam 
d*lircrati(incin periculi alas ilia, qua turn fuit. Quin- 
'■.' 1.6. 13. Alii statum crciiiderunt primain ejut, 



— 75 — 

cum quo ageretur, deprecationem. ^ 2. Latiorl 
sensu ponitur pro ipsa deprecandi formula, adeoque 
pro detestatione et imp scationc. Plin. 28. Hist. 
nat. 2. 4. (.20). Etiam parietes incendiorum depre- 
catiunibus conscribuntur. k. e. formulis precum, qui- 
bus depulsio incendiorum contineatur. Cic. Rose, 
com. 16. 46. Qui semel a vcritate deflciit, hie non 
niajore religione ad perjurium, quam ad mendacium 
jierduci con^uevit. Quis enim deprecatione deorum, 
non conscieiitise fide commovetur? h. e. quum ju- 
rando sibi malum imprecatur, si mentiatur, si sciens 
fallo etc.: he:.c vero deorum deprecationem Id. 
Dom. 57, 1-So- devotione.m capitis vocat. Sic rursus 
Plin. 28. Hist. nat. 2. 4. (19). Defigi quidem diris 
deprecationibus nemo non mctuit. 

II.) Translate. ^ 1. Deprecniio est inter Qguras 
sentcnliarum a Ct'c. 3. Ovat. 53. 205. enumcrata, 
quum opem judicis veniainque postulamus, Grace 
o'j-|7VMfiT,. Hoc tarnenintellige, quum oratio admiita 
detensioni est , ita ut post multa, quibus alicujus fa- 
ctum defenderis, preces quoque suhjicias, quo faci- 
lius judei ad coodonandurn impeltatur: quod facit 
Id. Mil. 34., Ligar. H alibi. Differ! autem ab obse- 
cratione, qua aliquid per dcos et sacra petimus: de- 
precaltone autem malum avertimus. De hac fiEura 
egit etiam Quinlil. 0. 1. 32., 9. 2. 3. et alibi. <f 2. 
Quod si tota causa pvecibus agatur, quum scilicet 
nullus est deTensioni locus, jam non Bsjura est, sed 
causs genus, quod plerique negarunt,in judicium 
unquam venire. Habet tanien locum in senatu; et 
apud popuium, el apud principem, et ubicumquc ju- 
ris dementia est. Ita Quintil. 7. 4., ubi multa hac 
de re. 

S) Quum particula de verbi significationem au- 
get, deprecatio est vehemens prccalio. Cic. Cluent. 
3. 8. Aggrediar ad crimen cum ilia deprecatione, 
qua mini so-pius utendum esse idtelligo, sic ut me 
audiatis, quasi boc tempore usee causa primum di- 
catur. Id. post red. ad Quir. 3. 7. Non enim ille 
deprecatione rediit,scd etercitu se armisqae reTO- 
cavit. Id. 5. Phil. 7. 20. Nultus aditus eral private, 
nulla wquitalis deprecatio, h. t. nulla preces, quae 
valerenl ad eequitatcm obtinendam. 

DEPRECATIUNCOLA, a;, f. 1. deminut. a. de- 
precatio, parva deprecatio. Salvian. 3. advert, avar. 
2. Est umbra eicusatiuncula non eicusans, dans reo 
deprccatiuncnlae speciem, non reatus necessitatem. 

DEPRECATlVUS, a, um, adject, ad deprccandum 
idoneus. Cajtell. 5. p. 147. Ad deprecalivam potius 
admovendum est qualitatem. C«r. Fortunatian. 
Schol. 1. p. 64. Capper. Venia omuis aut purgativa, 
aut deprecativa, quum nulla potest esse defensio, sed 
euro, cui liceat ignoscere, tantuinmodo deprecaniur, 
quoniam negare non possumus, nos voluntate feclsse 
id, propter quod arguimur. 

DEPRECATOR, Srit, m. 3. qui pro alio depreca- 
tur, et prece malum avertit. Cic. Flacc. 1.1. Spe- 
rabam honoris potius L. Flacci me adjutorem Tutu- 
rum, quam miseriarum deprecatorem. Id. Salb. 18. 
41. Deprecatores periculi. Id. It. All. 8. 2. Quintus 
fllium roisit, non solum sui deprecatorem, sed etiam 
accusatorem mei. Id. pro leg. Manil. 12. 35. Miltere 
legalos et deprecatores ad aliquem. Cf. Liv. 36. 35. 
Ego apud consulem deprecator defensorque vobis 
adero. Ctc. SexL 12. 27. Deprecatores salutis mess. 
Id. Plane. 42. 102. Nee me solum deprecatorem for- 
tuaarum luarum, sed comitem toclumque proBte- 
bor. Id. 2. Fam. 13. 2. Prarbere *e deprecatorem 
pro periculo alicujus, Cws. 1. B. 6. S. Legatos ad 
Dumnorigem mittunt, ut eo deprecatore a Sequanis 
hoc impetrarent. Adde eumd. 6. ibid. 4. ; et Tac. 3, 

Hitt. 31. 

DEPRECATORll'S, a, um, adject, qui deprecan- 
do inservit. t'ulgat. interpr. 1. Machab- 10. 24. 
Scribani et ego illis verba dt'precaloria. 

DEPRECATR1X, Icis, f. 3. qu« deprecatuT. Pstu- 
do~Ascon. ad Cic. 3. Vtrr. 5. 14. p. 159. Bait. Sa- 
binis deprecatricibus parentum bellum maritorum- 
que flnitum est. Baiterus legit precatrici'bus. Cer- 
tior est lectio apud Teriull. 4. advers. Marcion. 12. 

DEPRECATU&, a, um. V. DEPRECOH. 

DFPREClATOU. Oris, J'. DEPRETIATOR. 

DEPRECIO, as. Svi, etc. T. DEPRETiO. 

DEPRfiC0R,5ris, atus sum, ari, dep. 1. (de et 
precor). Part. Deprecans sub JB 1.; Dtprccatus in 
omnibus fere para-r. ct passive sub ,i. t. et sub B. 
2,; Drprecaturtit sub A. 1.; Z>eprmindtu sub A. 



DEPREC0R 

1. et sub B . i. — Deprecari duo diversa slgiuficat, 
prout A) Particula de amolitionem ac depulsionem 
signiGcat; aut if) Verbi signincationem auget. 

A) Quum particula de amolitionem ac depulsio- 
nem significat 5 l - Deprecari de malo fere usur- 
patur, et est precando avertcre, amolirf, aut recusare 
(It. diiierf tre o stornare pregando, intercedtreo n- 
cusare pregando; Fr. delourntr par des priiret, 
prier qu?on dttourne, eloigner, erarter; HJsp. dw- 
viar, akjar reio»ido; Germ, von Imdm durch Bit- 
ten etwas abwenden, ohwehren, abbittmj veroif- 
ten , bitten um Abwendwng eines Ung&clis, bit- 
ten; Angl. to deprecate, avert by prayer, pray aga- 
inst, beg to be freed fram). Occurrit autem i.°) Ra- 
ro de pcrsonis, et 2. ) Stepissime de rebus. — l.'°> 
Raro de persouis, et quidem — o) Cum Accus. 
tantum. Ctc. Sext. 12. 27. Quse quidam turn muta- 
lio {vestium) non deprecalionis causa est facta , sed 
luctus. Quem eniin deprecarentur, quum omnes es- 
sent sordidati etc.? Liv. 34. 59. Turn Mcnippus de- 
precari et Quinctium et Patres institit. Tac. 3. Ann. 
24. Nee nisi Tibsrio impcrilante deprecari senatam 
ac principem ausus est. — b) Cum altero Aecusa- 
tivo communi. fat. Flacc. 8. 53. hoe superos, hoc 
te quoque deprecor, taospes. — c) Cum Conjuncti- 
vo et particula ut vel ne. Ctc. R. Fam. 1. In hoc to 
deprecor, ne meum boc officium arrogantiaj conde- 
mnes. Petron. Satyr. 30. Dispensatorem dcpreeall 
sumus, ut servo rtmitteret p<Enam. Seneca 2. Qutest. 
nat. 33. Deos deprecari, ut reniilUnt mints, — d~) 
Cum Accusativo persons et Ablativo rei, deprecari 
aliquem alujua re est petcre, ut aliqua re aiwtineal. 
Proper t. 2. 25. 17. Lecto te solum, leelo le depre- 
cor uno: Rivalcm possim non ego ferre Jovem. — 
2.°) Sspissiine de rebus; ct quidem — a) Cum 
Aecusativo tantum. Ennitu apud Gell. 6, 16. et 
apud Non. p. 200. 17. Merc. Quibus nunc serumn* 
mea libertatem paro; quibus servitutem mea miseril 
deprecor. Id. apud Gell. ibid- Ego qaum me* vita 
parcam, letum inimico deprecor. Gell. ibid, docet, his- 
ce in locis deprecari esse idem atque abigere , de- 
pellere, proputsare, etiam sine precibus. Ctc. fragm. 
apud Gell. ibid, et apud Non. p. 290. 14. Merc. 
Claudli invidiam Gracchi caritas deprecabatur. Id. 

1. Cat. 11, 27. Ut a me, P. C, quamdam prope Jtt- 
stam patriae querimoniam detester ae deprecer. Id. 
Ccecin. 11. 30. Excusatione summee stultitiee, sum- 
mse improbitalis odium deprecari. Id. 4. Vetr. 78. 
192. Avaritias crimina frugalitatis laudibus depreca- 
ri. Id. Fontej. 12. 26. Orandui erit M. Pletorius, ut 
suos novos clientcs a bello ficiendo deterreat, ut eo- 
ruin iratos aminos atque horribiles impetus depre* 
cctur, h. e. precibus flecut, molllat, relardet. Id. 3. 
Verr. 60 157. Nullam ab sese calamitatem depre- 
cari. Id. 7. ibid. 62. 1B2. Deprecari virgarum Tim. 
Id. ibid. 47. ejtfr. Deprecari mortem et sanguirvem 
alicujus. Adde Cat. 7. B. G. 40. Sic Ovid. 1. Pont. 

2. 59. Saspe precor mortem: mortem quoque deprf- 
cor idem. Adde eumd. %. Fast. 103. ^itnnu PofUo 
apud Cic. 10. Fam. 31. 3. Nee periculum est ullom, 
quod pro libertate aut rtfugiam , aut depreeer. .Te- 
pos Att. 12. Usus est pecunii In deprtcandis amieo- 
rum aut periculi*, aut inro<nmodis. Auct. B. Ales. 
57. Nullum periculum deprecaturi. Adde Cat. 1. B. 
C. 5. Sail. Jug. 24. Deprecari cruciilu*. Liv. S9. 
35. Filium miltere Rornam ad deprecanuam tram 
senatus statuit. Id. 27. 20. Deprecari igoominiam. 
Adde Frontin. i. Strateg. 5. 2. Liv- 40. 15.; et 
Sueton. Aug. 52. dictaturara. Curt. •. 10. Ne banc 
quidem eihibendae verltatis fidem deprecor. Sutton. 
Cat. 9. ; et Tac. 4. Ann. 41. Invidiam. Sueton. Aug. 
5. pcenam. Plin. Paneg. 55. titulos. Adde FtUej. 2. 
86. 2.; Justin. 8. 4. 6. et 11. 9. 14.; et QuintiL 4. 

1. 52. et 2. 17. 6, — Et deprecates passive apud 
Justin. 8. 5. 4. Sed pactlo ejus fidei fuit, cujut an- 
tea fuerat deprccali belli promissio. — Rursus Ovid. 

2. Met. 9H. Deprecor boc unuro; quod vero nomine 
pttna, Non honor est. — b) Cum Conjunctlvo et 
particula ne. Ovid. Heroid. 9. 159. Deprecor hoc 
unurn , per jura sacerrima lecti , Ne videar fatis inai- 
diau tuis. Sic Cce». 2. B. G. 31. Unurn deprecari - 
ne sc artnis despoliaret. V. Htr~og. ad h. I. Plaut. 
Asin. in fin. Deprecari huic seni, ne vapulet. h. e. 
pro hoc sene. Rursus Ovid. Heroid. 3. 77. Eiagittt 
ne me tanlunt tua deprecor uior. Sueton. Ctes. 29. 
Deprec.iuis est , ne aiiimcrotur. Justin. 23. 2. 7. 
Uiur diu, ne ab ipgro diveileretur, deprecata est. — 



DEPKEHENDO 

c) Cum Conjunctive el particula quin. Catuli. 44, 
i8. Kec deprecor jam , si nefaria si ripta Sciti rcce- 
pso, quin gravedinem et tussiiti etc. ferat. — $ 
Cum Infinite. Lucan. 9. 213. non deprecor hosti 
Servari. Stat. 8. Theb. 116. nee deprecor umbraiu 
Ampere. — e) Cum InBnilo deprecari ponitur 
prascipue pro eicusare prceando. Salt. Jug. 112. Le- 
guli postquam, errasse regem et Jugurthaj scelere la- 
psuui . deprccati sunt , elr. — Eodem sensu cum 
Ablative et pramos. pro. Curt. 7. 2. 2. Nihil pro me 
deprecor: mo do ne [rat rum innoccntise fuga impu- 
tetur mea. Sic Sueton. Vilell. 14. AUcrius poena; 
duos filios adjecit . deprecari pro patre conalos. — 
f) Absolute. Cic. 5. Phil. 1. 3. Paeeni vult M. An- 
tonius? Anna deponat. roget, deprecelur. Id. 11. 
Att. 6. 7. Quintum fratrem audio profectum in 
islam, ut deprecaretur. ft, e. veniam petitum a C*- 
sarc. quod a Pompejo stelissel. Id. 3. Oral. 20. 74. 
Paullulum equidem de me deprccabor, et petam a 
voids, ut etc. Id. Fariit. orat. 39. 137. Erit iisdem 
jequitatis sententiis contra acerbitatem verborum de- 
precandum. Id. 5. Tu.sc. l'J. 56. An quum civili hel- 
lo victor, iratus, necessariis Catuli deprecantibus, 
non semel respondit, scd sepe. moriulur? Cces. 4. 
B. G. 7. Quod Germanoruni consuetudo hec sit a 
majoribus tradita, qui cum que be] I urn inf erant, re- 
sist ere, deque deprecar L Adde eumd. 6. ibid. 4,; 
Firs. 12 - ■** Sai-J Curl. 5. 3. il.; Quintil. 5. 13. 
2. ; Sueton. Cces. 1. et Aug. 65.; et Va.1. Flacc. 7. 
455. ^ 2. Latiori sensu ponitur pro imprecori, de- 
les tari , e\sccrari , ipso Gell. 6.16. teste. Apul. 9. 
Met. Diras devotiones in eum deprecata. Et trans- 
late Catuli. 92. 1. Leshia mi dicit semper mala, nee 
tacel unquam De me: dispereain. me nisi Lesbia amat. 
Quo signo 1 quasi non totidem moi deprecer illi. h. 
e. quasi non totidem illi diras imprccer. Cf. Vol. 
Max. 4. 3. n. 6. Continuo I'yrrho et Samuitibus 
istam sapientiain deprecatus sum. % 3, Pro dehor - 
tari, Seneca Phwniss. 73. dam prior , quo vis, eo : 
Kon deprecor, non hortot. 

B) Quum particula de verhi signilicationem auget, 
^ i, Deprecari est aliquem aut rem aliquam per 
vehcmenles preees a periculo liberare; et oecurrit 
— a) Cum Accusativo persons. Deprecari aft- 
quem ab clique est ejus saMem ab aliquo petere. 
tic, 2- leg. Agr. 36. 100. Si quid deliquero, nulls 
enmt imagines, qcue me a vobis deprecentur. Id. 
Plane. 42, 108. Son ego meis ornatuni benefices a 
fobis deprecor, jndices, sed cuitodem salutis mes. 
Adtie eamd. post redit. ad Quir. 3. V. — b) Cum 
Accusal^ o rei, est aiiquid precious assequi. Cic. 12, 
Fam. 24. Legati , quos senatus non ad pacem depre- 
candam, sed ad denunciandum bellum miserat. Adde 
Justin. 7. 6. 16. Rursus Cic. Sull. 26. 72. Multorum 
hie vitam est a L. Sulla deprecatus. h. e. consecutus 
est. Sic Auct. B. Afr. SO. Deprecari sibi vitam. Ad- 
de Justin. 16. 1. 1. Et Id. Justin. 20. 3. 1. Croto- 
nienses et ipsi legatos ad oiaculum Delphos mittunt, 
yietori» faeultatem hellique prosperos eventus de- 
precaates. Cic. 3. Orat. 3. 9. Quum sibi non inco- 
lumem lortunam , sed eisilium et lug am deprecare- 
tur, coactus est, ut vita se ipse privaret. Id. 2. ibid, 
49. 201. Semper pro amieorum pcriculis, nihil un- 
quam pro me ipso deprecatus sum. ^ 2. Item pro 
siirtyliciter rogate, seu valde precari. Pelron. Satyr. 
133, Posito genu, sic deprecatus sum outuina. Auct. 
B. Alex. 32. Veste ea sumpta, qua suppiiccs domi- 
nantem deprecari consueverunt, sacrisque omnibus 
prolatis, quorum religion e precari offensos iratosque 
amnios regum erant soliti etc. Auct. B. Afr. 85. 
ezlr. Inspectante ipso Caesare , et a inilitibus depre- 
rante, uti eis parcerent. Apui. 3. Met. Utque mihi 
prosperis faveret volatihus, deprecatur. Diet. Cret. 
2. 6. L't viriliter incommodum ferret, deprecabantur. 
Et ibid. Muitis preeibus tliien deprecatur, uti ad 
cos ucciendos pergeret, Adde eumd. 2. 28. et 48. 
Justin. 12. 8. 10. Eiercitus omnis, non minus victo- 
riiiium numero, quam luhoribus fessus locrimis eum 
(AUxandrum) deprecatur, (inem tandem belli face- 
] el. Apul. 9. Met. Depreeatur. periclitanti sibi ferret 
auiilium. — Et deprecatus passive apud Apul. 11. 
Met. Ad istum modum deprecato sumnio numine. 

DfiPfiEHENDO et per eyncopm poetis familUi- 
rem deprendo, dis, di, sum, dere, a. 3, (de et prehen- 
do vel prendo). ScriLilur et Deprwhendo. V, qua 
dicta sum in COMPHEBENDO sub init. — Part, 
Detnehendens B, 1, a.; Deprehtnsus in omnibus 



— 76 — 

para^r.; Deprehendendvs B. H. a. — Dcprehendo 
est idem quod prekendo, cjpio, incautum aut in- 
opinantem corripio (It. prendere , ccgliert , co- 
gliere all' impensaia ; Er. intercept e r , prendre , 
saiiir, surprendie, arrher ; Uity. inlerreplar, to- 
mar , asir , prajtfer s sorprcliender ; Geroi. el was 
Jemanden vberraschend, unewarlet ergreifen, er~ 
faseen, wegnehmen , fmden; Angl. to seize, catch, 
take unawares , overtake). Verhnui hoc tria prsEci- 
pue significat, quibus totidem translate signification 
nes respomleut : scilic el 

A) Generatim ponitur pro capsre, intercipcre ; in- 
cautum aut inopinantem ronipere. 

I.) Proprie. Ovid. 5. Met 617. Fessa labore fugse, 
fer openi, deprenditnur. inquam. Stat. 6. Theh. 56S. 
et Seneca Here. fur. 224. beprendere cursu feram. 
Ctes. 1. B. C. 24. Reducitur ad eum deprebensus t\ 
itinere Cn, Magius. Id. 6. B. G. 30. Cderiler con- 
traque omnium opiuiorem confecto itinere, multos 
in agris inopinantes deprehendit. Id. 3. B. C. U2. 
Indicatis deprehensisque intcrnunciis. Sail. Cat.. 45. 
Imperat, ut in ponte Mulvio per insidias Allobio- 
«um comilatus deprehendat. Cassius apud Cic. 12. 
Fam. 12. Deprehendcrc tabellarios Htterasque inte"- 
cipere. Tac. Aaric. 34. Quos quod tandem itivcni- 
stis, non restitemnt, sed deprehensi sunt; novissimi 
hssere. Cf. Juvenal. 4. 142. et 7. 112. Liv. 2. 4. L't 
litlcra? legatis darentur, qua; deprehensi rem coar- 
guere possent. — Prsdpue ponitur de navibus pro 
intcrcipere. Cces. i. B. C. 36. Cinerarias naves, quas 
ubique possunt , deprehendunt alque in portum de- 
ducunt. Id. ibid. 26. Pornpejus naves, quas in portu 
deprehenderat, adoraabat. Id. ibid. 28. Duas naves 
deprehendunt : depreheasas cicipiunt. Adde eutnd. 
S.ibid. 101. 

II.) Translate ponitur de inanimis: ac — Prscci 
pue de ventis et maris tempestate, quibus naves cor- 
ripiuntur. iiicrci. 6. 428. Et quseeumque in eo turn 
sunt deprensa tuuiuitu Navigia, in summum veniunt 
veiala periclum, Catuli. 25. 12. velut minuta m_a- 
gno Deprensa navis in mnii vesanienle vtnto. Ovid. 
11. Met. 663. Nubilus /Egaso deprendit in sequore 
navim Auster. Sic Curt. 7. 4. Si quos ille_ventin! 
deprehendit, arena obruit. Similiter Firg. 5. JEn. 
52. Argolicove mail deprensus. Slot. 1. Theb. 370. 
Ac velut .'Ega:o deprensus navita ponto. — De aliis 
rebus. Flin. 8. Ep. 17. Videruot hi, quos eicclsiori- 
hus terris ilia tenipostas nou deprehendit. Quintil. 
Declam. 268. sub fin. Si quem suhita deprehenderil 
valetudo. ^erwca Merc. (Et. 533. Veiha deprendil 
quies. )l. e. mors verba loquentis intcnupit. Flin. 
8. Ep. 14. Itacjue reducla libertas rudes nos atque 
iuiperitos deprehendit. Sil. It. 15. 42. ortu convivia 
so lis deprensa. 

B) Speciatim deprehendere est in ipso aclu , prse- 
cipuc malo, comperire, opprimere aliquem; ita ut 
inStiari non possit. 

I,) Proprie. ^ l.Usurpatur de culpis, crimini- 
bus, etc. — a) Cum Accusativo persons. Flout. 
Bacch. 4. B, 26. Uolis ego deprensus sum. .ForceHi- 
«os cum aliis leg. doll. F. PREBENDO. Ter. Eun. 
5. 5. IS. Deprehendere aliquem pro mtncho in domo 
meretricia, Cf. Cic. t. Ati. 12. Clodius cum veste 
muiiebri deprehensus domi C. Csesaris. Id. Cic. 2. 
Orat. S3. 275. et Quintil. y. 2. 42. Deprehendi in 
adulterio. Quintil. 3. 11. 7. Deprehendere adulte- 
rant Horal. 1. Sat. 2. 131. Cruribus hsec metuat, 
doti deprensa, egomet mi. Ovid. 3. Amor. 14. 43. 
Si Umen in media deprensa tenebcre culpa. Cic. 7. 
Terr. 43. Hi. Deprehendere aliquem in manifesto 
scelere. Sail. Cat. 46. et 50. in scelere. Justin. 7. 5. 

4. In scelere deprehensae. Adde Suelvn, Cces, 75., 
Aug. 19. et Claud. 37.; et Juvenal. 9.3., 6. 285. 
et ti. 640. Cic. Brut. 68. 241. Deprehensus in fa- 
cinore manifesto. 2d. 5. Verr. 2.4. Accusator fe- 
rendus non est is, qui quod in altero vitium re- 
prehendit, , in eo ipse depr ehe nil itur. Justin. 10.2. 

5. Deprehensus cum sociis. Liv. 37. 11. Deprehen- 
sus pro speculator e. Quintil. 5. 7. 19. Testes de- 
prehensi h. e. ioconstantes comperti. Hue pertinent 
et ilia //orat. 2. Sat. 7. 42. quid si me stultior ipso 
Quin gen lis einpto drachm is deprcnderlsT Et Plin. 
35. Hist. nat. 11. 40. (134). Pimit Aehlllem Virgi- 
nia babitu occultatum, Ulysse deprehendente. — Bat, 
rcferri poisunt et ilia Tac. Agric. 7. Igiwr ad solc- 
mnia pietatis profei:tus Agricula, nuncio adlectati a 
Vespasiano imperii deprehensus ac Blatim in partes 



DEPREHENDO 

transgressus est. Quintil. 1 . 12. 4. Agendi subita ne- 
cessitate deprcbensi. — V) Cum Accusativo rei, h. 
e. culpa;, sceleris, etc. Cic. 3. Cat. 5. 11. Scelus ma- 
nifestum atque deprehensum. Id. Cluent. 7. 20. Ve- 
nenum manifesto deprehendere in manibus alicujus. 
Adde etnnd. ibid. 17. 48.: et cf. eumd. CceI- C 14. 
l'acinoru oeulis pries quam opiniune, manibus quam 
sus|jicione deprehenuert:. Quintil. 5. 13. 49. Res furti- 
va deprebensa. Sudan. Aug. Hi. Iraude deprebensa. 
Id. /Fer. 6. Deprehensii eiuviis. Id. Galh. y. De- 
prehendere man data de nece sua. yoyisc. Flor. 2. 
mendac.ia. J'al. Flacc. 4. 358. eulpam. ^ 2. Apud 
sequioris wvi scriplores occurrit etiam de rebus prae- 
cipue abditis , quffi inveniuntur. Fal. Flacc. i. 468. 
Deprehendere patris reliquias. Id. ibid. 463. de 
Zynceo. possit qui rumpere terTas,Et St.yga transmis- 
so tacitam deprendere visu. Claudian. IFI. Cons. 
Honor, sub fin. arc a nos Nili deprenditc Pontes. Adde 
eumd. B. G. 103. Flor- 2. 17. Deprehendere obru- 
tum aquis igncm. Cf. Fal. Flare. 4. 692. — Hue. 
referri potest et illud Fenuleji Dig. 43. 23. 22. Si 
vitem meam ei fundo meo in fundum tuum de- 
prehendcris ; caque in fundo tuo coalueris. abi de- 
prehendere est deprimere. quasi prehendendo deniit- 
tere, ut fit in vite propaganda , cujus braehinm deor- 
sum (lectitur et terra obrutum alio emitlitur. 

11.) Translate est menle com prehen dere , anlin- 
advertcre, dignosccre. — a) Cum Accusativo rei. 
Cic. Oral. 23. 84. >*e elaborata concinnitas et quod- 
diim aucupium delectationis manifesto deprcheosum 
appareat. Ovid. 2. Art. am. 313. Si latct ars , prod- 
est: affert deprensa pudorem. PUn. 37. Hist. not. 
12. 75. (iy7). Deprehendi ars non potest. Id. 2. ibid. 
54, 55. (144). Magna hujus observationis vanitas de- 
prehensa est Scauro consule. Id. 37. t'fiiti. 13. 78. 
(198). Demonslrare rationem deprehendendi falsas 
gernmas. Id. ibid. 10. 60. (165). Beliotropium de- 
prehendit defectus solis. h. e. aperit ac notos facit. 
Id. 17. ibid. 2t. 35. (159). Solum male pastinatum 
deprehendunt scamna inKqualia. Id. 12. ifcitJ. y. 1U- 
(36). Genera gummi deprehenduntur odore, colore, 
pondere. Id. 19. ibid, prcefat. § 1. Conferunt rura 
depr ehe n den do c^lo. h. e. v arias aeris mutationes 
cogooscendo. Quintil. 12. 9. 5. Et quidquid, si de- 
prehenditur, perit. Id. 12. 1. 34. Ut ea t/aisoJfaei- 
iius deprehendamus et refellamus. Adds eumd. 3. 0. 
1. et 8. 6. 16. /d. 1.3. 55. Pollio deprehendit in U- 
vio patuvinitalem. Adde eumd. 5. 13. 23. ut 10. 1. 
104. Id. 1. 12.8.: et Flor. 2. 4. Eiperiwento de- 
prehendere aiiquid. Sueton. Cal. 60. Deprehendere 
mentes. Juvenal. 9. 13. gaudia — 6) Cum Accusa- 
tivo et Infmito. Sueton. Aug. 44. Quum quosdam 
uiitti deprehendisset. Quintil. 9. 2. 44. Species - di- 
versas esse, facile est deprehendere. — c) Et sc- 
quente partic. an. PUn. 33. Hist. -nat. 3. 20. (65). 
Splendor deprehendit, an ses satis recoctum sit._ 

O Item speciatim deprehendere est inopinalo 
mehendere, compere ita ut nullum restet effugium, 
ad incitas reiiigere. 

L) I'roprie. — a) De hominibus. Curt. 1. 4. 4. 
Il05tis inter late bras deprehensus. Cr. Lie. 3S. 21. 
(lalli erant deprehensi gciiere pugna; , in quod mini- 
ma apti sunt. Rursus Curl. 5- 3. 19. In fovea de- 
prehensi. — b) Prsripue de brutis animantibus. 
f'irg 5. j£n. 273. Qualis sspe vise deprensus in 
aggere serpens. Ovid. 3. Trist. 11. 11. fugax avidis 
cervus deprensus ab uvsis. Quintil. 12. 2. 14. De- 
prehendere parva animal! a. Plin. 8. Hist. nat. 8. 8. 
(24). Elephas deprehensus sulitarius, vel abactus a 
grcge. Cf- lit. it. ibid. 8. 8. (It)1. Apes noctu de- 
prebensa? in espedilione, eicubant supinse. Sil. It. 
16. 566. volucresque vagas dcjircndere nuhc .issue- 
tus jarulis. h. e. occidcrc. — iluc referri potest et 
illud Cur(. 4. 14. 14. Bi vero campi deprehendere 
paucitatem. quam Cilicia monies alysconderant. 

11.) Translate.— a) D e h om in ib us . Cic. 6. Ferr. 
12. 29. Se deprensum negare non potuisse. ^>u-intti. 
6. 3. 100. Deprensi pudorem eipiieant. Id. 5. 7. 30. 
Si in mendacio deprehendantur. Cic, 1. Orat. 48. 
207. Deprchensum equidem me, inquit Anlonius. pla- 
ne video atque sentio. Quintil. 10. 7. 29. Deprehen- 
sus orator. U. e. inopinato prehensus. — b) De rebus. 
Curt 3 5. 11. Si me fortuna deprehenderit in artt- 
cuio rernm. Id. 5. 3. 22. Invictus ad cam diem fu- 
orat, nihil frustra aususr — tunc hfesitanat deprehen- 
sa felicitas ; nee aliud remedium crat quam reverti 
qua venerat. 



DEPREHENSA 

DEPREHENSA, se, f. 1. Paul. Viae. p. 71. 15. 
Mull. Depv ensa dicitur genus miliaria anim ad- 
ders! onis, castigatione major, ignomima minor. Mi.tr 
lerus panam putat be' m/roipfcipti) deprehensorum. 

DEPREH£>iSIO, unis, f. 3. actus deprehendendi. 
Cic. fluent. IK. 50. Omnis accusatio ad eitremum 
manifest a veneni deprehensione ronclusa est. dp. 
Dig. 47. 2. 7. Fur deprehcrisione fit manjfestus. Id. 
ibid. 13. 2. 43. 5 12. Deprehensio in adulterio. 

UEPREHENSUS, a, uin. K IJEPREHENDO. 

DEPJIENSA. F. DEPREHENSA. 

DEPRESSE, adverb, alte, profunda. Occurrit tan- 
turn Com p. Depressius spud Senec. ad Helv. 9. Quo 
depressius sestivos specas foderint. Cokim. U.S. R, 
3. 10. Verior igitur causa est depressius paslinandi. 

DKPRESSIO, onis, f. 3. dcorsum pressio, deject'to. 
Macrob. 1. Saturn. 20. Sol semper velut a quadam 
irase depressionis senecta in altitudinem suam , ut in 
robur reverlitur juventutis. Fitruv. 1. 3. Fimda- 
mentorum ad soiidum deprcssio. Macrob. 7. Saturn. 
3. Socratica depressio nasi. h. e. nasus simus. Theod. 
Priscian. 2, part. 1. 2. cfe fetfiargtci's. Et si adhuc 
ista vetercm capitis depression em non deponant, et- 
iara sin a pi srmis adhibendus crit. Paulla ante grave- 
dinem dizerat. 

DEPR&SSlTAS, stis, f. 3. devetitas, locus depres- 
sus, ut Depressitas terrse, Apul. Trismeg. ubi alii 
reetius lee. fynsttus. 

DP.PRESSfJS, a. urn. F. DEPRIMO. 

DEPRETIATOR vtl depredator, oris, m. 3. qui 
dcpreliat. Tertul-l. 4. advers. Martian. 29. Depre- 
tiator opcrum. 

DKPRfiTlATUS vel depreciatus, a, urn. V. voc. 
scq. 

DEPRETlO vel deprecio, as, 5vi, Stum, are ; a. 1, 
(de et prfiUum), Part. Depretiatus I. et II. — De- 
pretio est ad minus pretium rcdigo, viliorem ae de- 
teriorem facio (It. fare scadere di prezzo, deierio- 
rare, render vita.; Fr. deprecier, depriser, dimi- 
■nuer la valeur; Hisp. despreciar , disminuir el va- 
lor; Germ, vom JFerlhe abziehen^ihn verringern; 
Angl. to bring (town to a lower price, depreciate). 

I.) Proprie,' Paul. Dig. 9. 2. 22. Sed et ejus ratio 
baberi da but, quo cetera corpora depretiatn sunt. 
Cajus 3. Institut. (edente Goesckenio) J 212. Non 
solum occisi symphouiaci fit sstimalio, sed eo am- 
plius compulalur, quod celeri, qui supersunt, depre- 
liati saiit. Sidon. carm. 22. 203. uec Lcmpore longo 
Depretiatu suas turpaut pigmenla figuras, Paulin, 
jYotan. earm. 22. 56. Yileseit pretio depretiatus 
bomo. 

II.) Translate. ^ 1. Est moralero alicujus rei 
eiistimatiunem deminuere. TertuU.Jpolog. 45. Epi- 
curus oojneca dolur^in dopretiat^ [riodicuui contfui- 
pliLdlem pronuiiiiandOj iDaguum vero lion dititUT- 
num. Sidon. 2. Ep. 10. exlr. Netjue aqud te littera- 
riam curaui turba deprctiet iiiiperitoruin. ^ 2. Item 
conSeinuerc. Terttill. SfKClae. 22. Depretiantj tjuos 
probant: artem uiiianirtcaiit, urtificcn) notant. .SidOTi. 
t. Ep. 7. a med. 111c yuasi in err a turns (pietiosfi 
quami?) inspiceie, prensare, dcprciiarc, devolvere. 

DEprIHO, priinis, pressi, pressum ; pnmere, a 3. 
(de et preuio). Part. Deprimens I. i. a.; Depresses 
in omnibus paragr. et in flu; Dqiressurus I. 2. a.; 
Deprime.ndus I. 2. a. — Deprimo est dcorsum pre- 
mo, demitlo, afiligo, demerge (It. ubbansare, de- 
primere ; Er. pi esser de haut en iosj ofiaisser, de- 
primer j enfoncer ; Hisp. abaxar, deprimir , hun- 
dir; Germ. ?ierai-nac/i unten driicken , niederdrii' 
clien - senken; Angl. to press or weigh down, de- 
press, sink), 

I.) Proprie. ^ 1. Ueneratim. Plaul. Merc. i. 1. 
S>. Simul hffiC, qme porlo, deprimunt. Lucret. 8. 439. 
Uepressit pariter lento cum corporo nubem. Jl. leg. 
Dedurit. Cic. 5. Tusc. 17. 51. TauEnni proimndere 
illam boni lanccm putal , ut teriam et maria depri- 
mat. Id. Senect. 21. 77. Animus csUstis e^ allissi- 
mo domicilio depressus et ([uasi demersus in ter- 
rain. Id. Pis. G. 14. Altero ad frontem sub]ato, al- 
tcro ad mentum depTesso superi'ilio. f r irg. \, G. 45. 
depresso (in terrain) aratro. Lucret. 5. 540. Pro- 
pterw ( terra) non est oncri, ne<[ue deprimit auras. 
— Hue refcrrl potest et illud Potion. Satyr. 123. 
Cassar tumidas iratus dt'priuiit arccs. h. e. cakat, sive 
per Alpes iter facit. — Item illud Ovid. 12. Met. 
2fi0. Ouniqtie suis Gryneus hnmanem sustulit ararn 
Ignibus, et medium Lapitharum jecit in agnifD, De- 



— 77 — 

prcssitque duos. Al. tamest reetUts kg. Oppressit. 
^ 2. SpDiiatim — a) Osurpatur de arboribus et se- 
dificiis , et est in eicavatara terram demit t ere atque 
alte inllgere. Cato R. R. 32. et Cokim. Arbor. 7. 6. 
Vitem in terram deprirnere. Sic Piin. 14. gist. ma. 
1. 3. (10). Vitis evocatur in palmites, aut deprimi- 
tur in propagines {propagqinare dicuct Ilali ; nostri 
vulgo )-efossare). Colum. 11. R. R. i. 1H, Oeprirue- 
re plantas in terram. Plin. 2. Hist. not. 16. 13. t.71). 
Ikprimentc ajiquid ad terras. Ci&tM. 4. B. R. 1. 3. 
Dcpriniere semina. h. e. serere. Sic Pallad, 4. R. R. 

9. 3. Semen siccatum deprimere. Id. 3. ibid. 18. 1. 
Lorum paio atitca deprimente. Cic. 7. J'err. 27. 68. 
Savum in inirandam altitudinem depressum, Ulp. 
Dig. S. 2. lfi. Emu quoyue qui tollit aedificium, vel 
depvimit, officerc luminibus. Sail. Cat. 58. Locus 
circiter duodceim pedes humi depressus. .-lv.ct. B. Q. 
8. 9. Valle intermissa , magis in altitudinem depres- 
sa, quam late patcnte. .Suet. S. Afr. 51.; ct Plin. 

10. £p. 40. Locus depressus. Cf. Stat. 4. Theb. 238. 
dcpresSiE populus s^iliit incola Pisis. h. e. depresso 
loco sita?. Juct. B. G. 5. 40. Sic enim imis radici- 
hus montis fcrebatur (/Jumen), ut nulla in in par- 
tem, depressis fossis, derivari pussct. Tat. 15. Ann. 
42. Navigabilein fossam usque ad ostia Tiberiua de- 
pressuri. Plin. 10. Ep. GO. Enim vero si placeat fos- 
sam lon^ius duccre el arciius depressaui mail squa- 
re, etc. Vulgali tibri habent prcssam. f'ilruv. S. 1. 
{). Schneid. Quuiu htee ila crunt pcrtentata -, turn 
depriruendus est puteus in co loco. Poinpon. Dig. 
S. 4. 11. Deptimcie. vel allevare rivnm. — b) Spe- 
ciatim est verbum proprium navium,qucc in mare 
demerguntur. Cms. 2. B. C. 6. Qua prouma; ei loco 
ei Uruti classe naves erani, in eas impeditus impe- 
tum faciunt, celeriterque ambaa deprimunt. Adde 
eumd. 1. ibid- 5S. et 2. ibid. 43. If epos Con. 4. II ul- 
las naves capit , complures deprimit. Adde Tac. 4. 
Hist. 79. ; Auct. B. Alex. tl. et 17.; et Vitrei. Vict. 
vir. ill. 41, Sail, apud Gell. 10. 26. Earum (scapha- 
rvm) alise deprimebantur. Juct. B. Alex. 46. De- 
pressa, scapha. Cic. pro leg. Manil. 8. 11. Classis 
superata atque depressa. Cf. Ovid. 14. Met. 1S5. Et 
ne deprimeret iluctusve lapisve. carinam. Et Phcedr. 
1. 20. Corium depressum in (luvio. 

II.) Translate: ad rem Ck, Pis. IS. 41. Vos meam 
fonuuam deprimitis, vestram extollitis. Zucret. 6. 
52. Efliciunt animos humiles formidine dlviim, De- 
pressoique premunt ad terram, Cf. Plin. Paneg. 44. 
Rectos ac vhidc.s aniuios contundero at deprimerc. 
Cic. Cluenl. 65. 1»3. Multorum improbilate de- 
pressa Veritas emergit. Id. fiagm. apud Lactanl. 3. 
19. Dcprimi in tenebras. Id. 7. Verr. 37. 118. Opes 
civitatis victs, comminutre, depress^. Liv. 30. 36. 
Conlempiato Carthaginis situ, non tain nosrendi in 
preesentia, quaiu deprinieudi bostis causa. Id. 2.65., 
34. iS. et 37. 53. Dcprimere aliquein. Seneca Ep. 
10. Vide j lie te ulla res deprimat. Cic. 3. Ihrenn. 
1. 1. Causam adaugi're , aut dcpriniere. Q-uintil. 8. 

3. 90. Eltieutio attollit, aut deprimit. Nepos Att. 22. 
Depiiuiero pieces alicujus. Plin. Paneg. 24. Non tu 
riviurn arnplcitus ad pedes tuos deprimis. Lucrei. 4. 
549. Quuic tuba depresso grav'uer sub murmure mu- 
git. Gell. 1. It, a tned. Uepriniere et sedare impetum 
TOcis. Spartian. Hadrian. 5. Tumultum depriinere. 
Ila fortasse legendum est pre repriiuere, quod vul- 
gali libri exkwwt Et Trebell. Pott. Gall. duob. 1. 
Vitam alicujus deprimere. h. e. eistinguere, — Ilinc 
Part. priEter. pass., rujus super iuseiempla rct.uliinus, 

Depressus , a, um, adjective quoque usurpatur, 
unde Comp. Depressior I. et II; et Sup. Depressis- 
simus II. 

I.) Proprie, Tibull. 4. 1. 44. Libra altemo depres- 
sior orbe. Plin. 9, Ep. 27. Tutius per plana, sed hu- 
milius et depressius iter. Id. 10. ibid. 58. „Edes 
multo depressior. i^Vonttn. Aquced. 65. Aquaeductus 
depressior. 

II. > Translate : ad rem Seneca 2. Benef. 13. Quo 
altius te sublevastl, hoc depressior es. Cic. 3. He- 
renn. 14. 24. Sedatissima et depress issima voce uti. 

DEPRlVO, as, are, a. 1. omnino privo. Gloss. 
Cyrill. "Ztspiijy.oi, deprive, privo, fraudo. 

DEPROCUL, adverb, proeul, longe. Plant. Pers. 

4. 2. 6, Absccde deprocul e eonspectu. AL reciius 
leg. pvocul. 

DEPR^ILlANS, antis, partieip. ab inns, deptce- 
ltor } vaide pralians, deccrtans. fforat. 1. Od. 9. 10. 
ventos squore fervido Deprmliantes, 



DEPUDESCO 

DEPROMO, prumis, prompsi vel promsi, prom^ 
ptum vel prorntum, proinere, a. 3. (de ei promol. 
Pari. Z>eprOT7ip!tis I. et II.; Deprornplurus el De- 
promeruius II. — Depromo est promo, e\traho, pro- 
Jero (It. cauar fuori , spremere; Fr. tirer hors ou 
de, /aire soitir de, prendre ou puiser ilans; Hisp. 
tirar, sacar a fuera, exiraer ; Germ, aus etwas 
heraus-, irgend woher nehmen,. holenj herbni- 
schaffen, herausnehmen; Angl- to dravjf take, or 
fetch out. draw forth). 

I.) Proprie. - a) Cum addito Ablat, et prsepos., 
vel sine praepos. Cic. 2. Off. 15. 52. Pecnnia a\ area 
de[iroinitur. Id. pro leg. Manil. 13. 37. De prompt a 
et a?rario pecunia. Horat. 1. Od. 37. 5. Depromere 
Coecubum cellis. Fat. Places. 215. arma puppi. Firg. 
5. JLn. 501. tela pharetris. Id. 11. ibid. 590. ultri- 
cem pharetra deprome sagittam. — 6) Absolute. 
PlauL Trin. 4. 2. 104. Depromere cibum. Id. True. 
3. 1. 2, Bubus glandem "prandio depromere. Horat. 
I, Ep. %. 2. (jii<E moi depromere possim. Id. 1. Od. 
9. 6. benignius Deprome quadrimum Sabina, o Ta- 
liarche. inerum diota. 

II.) Translate, — a) Cum addito Ablat. et prte- 
pos., vel sine prajpos. Cic. 4. Fin. 4. 10. E lads, 
quasi the.sau.ris. argument!) depromere. Id. 2. Off. 
Ij. 52. Opera ei virtute depromitur. (^f, eumd. 
Cluent. 21. 58. Id. 13. Pam. 6. 2. Po Ilk it us sum , 
me ei intima nostra arte depromptuTum miriCcuni 
genus commendation is. Id. 3. Pliil. 6. 15. ilaledlcta 
deprompta e^c reeordatione impudicitis. Id. initio 
Par ad. 1. Ei Stoic or um dupusatiordbus. non ei meo 
sensu deprompta oralio. Id. 1. Oral. ifi. 201, Depro- 
menda sape oralio est ei jure eivili. Id. 1. t&tii 57. 
244. Aliquid de jure ciiili depromptaBL Id. Hid. 
59. 252. Juris utilitas vel a peritis. vel de liiris ds- 
promi potest. Id. 5. rerr. 66, 155. Terfea domo pa- 
tron! deproniere. T'al. Place. 7. 450, Deprcmere 
sirni vires, — b) JoculariteT Plant. Amph. 1. 1.4. 
Quid faciam, si tresidri me in carcerem coropese- 
rint ? inde eras e promptuaria sella deproinar ad fla- 
grum? 

DEPROMPTUS ueJ depromtusj a, ma, F. roc, 
praeccd. 

DEPR5pER0, as, are, 1. (de et propero) vaide 
propero , properanter facio , (estino; et occurrit A) 
Ncutrorum more, et B) Active. 

A) Neutrovum more. Plaut. Cos. 3. 6. 17. Cito 
deproperate. 

if) Active: et quidern — a) Cum Iniinlto. Plant, 
Pain. \ . 2. 10S. Prios deproperant sedulo sacrificaie. 
6) Cum Accusative, gorat. 2. Od. 7. 24. Quis 
udo Depropcrare apio coronas, Curatve myttol Sil. 
It. 2. 265. NumiJum furibunda cohors miser a bile 
huinandi Dcproperat man us. 

DFPROPERUS, a,ura, adject, qui depropcral. 
deproperaus. Cod. Theod. 7. 1. 13. L"t nullus ablucn- 
do equoruin sudore deproperus puhlicos oculos nu- 
datus incestet. Adde Cad, 12. 36. 13. 

DEPROPINQUO, as, are, n- i. valde appropln- 
quo. Va\ a Leiico eipungenda: occurrit enim Lm- 
tutnmodo in Not. Tir. p. 104. 

DEPS1TICI0S net depsititius. F. DEPSTICIC». 

DEPSO, p3is, psBi, pstum, nsere, a. 3. 51^50"- — 
Part. Depsius I. — Depso est subigo, macero. trs- 
ctando, premeodo et madefaciendo mollem ac tene- 
rum reddo, v. gr. panem: a voce Gr^ca aOala lit. 
gramoUire; Fr. pilrir, broyer; Hisp. amaiar. nui- 
jar , moier; GCTra, knelen; AngL to knead ur 
mould). 

I.) Proprie. Cato R. R. 00. Id ubi eiroieris, de- 
psito bene: oleu inanuni un^oito, postea magis dc- 
pses. Id. ibid. 76. Ubi depsueris, etc. Id. ibid. 135. 
Coria recentia, qu;e depsta sient. Id. ihid. 40. Lato 
depsto stirpem oblinito. Adde eumd. ibid. 41. Ptlr- 
ro apud Non, p. 99. 14. Merc. Sed tibi fortasse alius 
molit et depsit. 

II.) Translate habuit etlam obscenum sensuin , ul 
signilicat Cic. U. Fam. 22. 

DEPSTlCiL'Sue/ 

DEPSTiTlL'S, a, urn, adject. F. TESTICIUS. 

DEPSTUS, a. urn. F. DEPSO. 

D-EPTBEM porcum laetentem . qui prohibit us sit 
pubes fieri. Paul, Diac. p. 71.23. Mull. Sic Gloss. 
Isid, Dcpubis, porcus sugens. 

DEPUDESCO. eseis, escere, a. 3. inchoat. a d« et 
jown^aj idem quod pudere, vel valdc pudere. Apul. 
10. Met. p. 253. Priusquam infamin publki S];e.;ta- 



i)EPUDET 

culi depudescerem, Hieratiym, ad Eustoch. Depu- 
descere infeliciUSis. F. et DERUBESCO. 

DEPUDET, pudcbat, puduil, ptidere , impers. 2. 
(de et padet) duo diversa signiGcat,prout A) Particu- 
la de intensiva est, aut 5) Actionis Gnem sigulficat. 

A) Quum particula de est intensiva depudel est 
idem quod valde pudel. Fellej. 2. 73. extr. Quum 
earn nen depaderet, vindicatutn armis patris sui ma- 
re safestare piralicis scelerilius, 

B) Quum particula de actionis finem significat , 
depudet est pudere desinit, Ovid. Beroid. 4. 155. 
Depuduit, profugusque pudor sua sisoa reiiquit. Id. 

3. Amor. li. 4. Et aux depuduit terre, lulisse pu- 
det. Seneca Const. Sap. 17. Assiduis conTieiU de- 
pudere didicerat. 

DEPUDXCO, as, are, a. i. <de el pudicus) violo, 
stupro , pudicitiam aufero. Enumerator a Gell. 16. 
7. inter verb a, qua; Laberiut in Mwnit praili center 
Dalit. 

DfiPL'GSATlO, onis, I. 3. idem quod pugna , cer- 
umen, depugnaodi actus. 

L) Proprie. Cato apud .Ton. p. 204. 32. Merc. 
Una depugnatio eat ff onte longa , quadro evercilu. 
At. leg. repugnatio. At Feget. 3, Milit. 20., uhi ea- 
dem Catonis verba recital, habet nen semel depu- 
gnalio. — A Tertull. Spectae. (8. aecipitur pro cer- 
[amine pugnis facto. 

XL) Translate. Firmic. 4. Matkei. prcefat. Frr 
rensium cerlamioum depugnatioidiius liberaLus. 

DEPIj'GNATDS, a, urn. F. voc. seq 

DEPUGNO, as, Svi, Stum, are, 1. (de et pugno) 
— J)epugiiarieT paragoge pro depugnari est Plauli 
Cat- %■ 5. 36- — Port- Depugnatus et Depugnan- 
dus sub B; Depugncturus sub A. L 2. — Depugno 
est idem quod pug oo, aul acriter pugno, de tola re 
dimicare sum paratus, certo, eontendo (It. combal- 
tere, contrastare; Fr. combative a la tree et a la 
mart, se batlre avec achamement , hitter; Hisp. 
combatir, pelear, luthar con animosidad; Germ. 
mit Nachdrucli heftig kampfen, fechten, slreiten; 
Angl. to fight eagerly, fight it out, contend, tnga- 
ft). Porro uiurpatux A) .N'eutrorum more, et B) 
Active. 

A) Neutrarum more; et quidem 

L) Proprie. ^ i. In re militari de exercitibus. 
Flout. Cat. 2. 5. 44. Collatis siguis depugnabirous. 
LucreL 4. 1012. Multi depugnaut. Cat. 7. B. G. 
28. Aeie inslrucu depusnore. Cic. 6. Fam. A. Ma- 
gna utriaxiut copiffi ita parats ad depusnandum esse 
dlcunttir, ut eu. Jfepot Tkemiit. 4. Hoc eo vale- 
bat, ut iogratiii ad depugnandum omnes cogcrentur. 
Liz. 10- 37. Depuanare baud procul mtEuibus. Id. 
3-i. 46. Gum Gallis^ aguis collatis, depugtiavit. Adde 
eiitnd. 6. 3., 27. 4S. et 40. 34. Ftontvn. 2. Strateg. 

4. 6. Adversus Teutonos depuspwe. Plin. 7. Mist. 
IVat. 56, 57. (20U). Classe princeps depupavit Mi- 
nos. — Passive impersonal! ter. Plaut. Cos. 2. a. 
36. Kecessum est versis gladiis depugnarier. Cic. 16. 
Att. 11. a nved. Ral. Jan. erit fortssse prssidio: aut 
quidem ante depui;nabitur. Lw. 9. 3 l J. Et cum tin- 
lirorum eserci;u acie deptipatum est. ^ 2. De duo- 
bus inter se puKuantibus. Cic. 4. Tu-sc. 22. 49. Cum 
Ajai dejMgnaturua es*et cum Uectore. Adde eumd. 
2. Fin. 22. 73.; et Sutton. Can. 3U. et Cat. 14. — 
Itinc etiam lie glaJiatoribus et 'bestiariis, Cic. 2. 
Tusc.\7.bi. Cum sontes ferro depugnabant. Asinita 
Poltio ajiud Cic. 10. Fam. 3-1. 3. Cum depresses in 
ludum bis gratis depu^nasset. In Tab. tro. apud 
Jtfazoch. Tabul. Herad. p. 423. Qui depugnandi 
rausa auctoratus est. Adde Quiniil. 8. 5. 12. Ut/p. 
Pigeit. 3. I. 1. 5 6. Depugnare cum bestiis. — Oc- 
currit etiam com Accusal. £nnius apud Fee ft* m p. 
317. 13. SluU, Nam vi depugnare sues stolidi soliti 
stmt. Ulp- Pig- 3- 1, t. Depugnare feraro, qua; re- 
sioni nocei.. Mottestin. ibid. 48. 8. li. Ad bestias 
depugnandas servos tradere. 

II.) Improprie. PUiut. Stich. i. 2. 47. Depusnare 
cul. fame- Id. Trin. 2. 2. 24. Cum animo suo, Ck. 
i. Acad- (2, pi 1 .) 46. 140. Vuluptas depugnal cum ho- 
neslate. Sil. It. 10. 475. morti. Plin. Zt.Bist. nat. 
t. 22- (4lii de cohribtii. Paria nunc comjionuatui, 
tl naiura a que luvuria depugnanl, Horut. 2. Ep. 1. 
1S4. el ctepagnare iiarali Si discordet eques etc. 

B ) Acti> u depugnare prailium est pradium ad 
fineu! adducere. FIdu!. Men. 5. 6. 31. ?*e seru ve- 
niauj depugnato pr^lio — Alia sigui (lea t lone V. 
Eit.'i iiii; A- 1, i. in fin- 



— 78 — 

DfiPULPO, aycoctxpxu, GU»t. tat. GrCEC. 
DfiPOLSlOj onis, i. 3. actus depellendi. 
I.) Proprie. % i. Geueratiin. Cic. 2. Fin. 13. 
41. Depulsione mali. Cf. Bazar. Paneg. Const. 8. 
Rursus Cic. 8. Phil. 4. 12. Qua; causa justior est 
b-illi gerendi, quatn senitutis d^pulsio? Id. 5. fin. 
7. 17. Depulsio doloris. ^ 2. Speciatim apud Rhe- 
tores est defensio et refulatio, que quis crindna si- 
bi object a depellit. Cic. 2. Invent. 26.79. Intent to 
est, injuria sororem occidisti: depulsio est, jure oc- 
cidi : qufflstio est, jure ne Occident. Adde eumd. 1. 
t'btd. 10. 13.. Cels, apud Quintil. 3. 6. 13., Quintit. 
3. 6. 17., 6. 4. 2., et 8. proaxn. 9. 

II.) Improprie est occasus. Cic. Tim. 14. Supina 
etiam ora cernuntur depulsione luminum ; qua con- 
vertens jnlerion reddit, qua sunt superinra. 

DEPULSO, as, are, a. 1. frequenlat. a depello, 
Plaut. Stich, 2. 1. 13, Cubitis depulsa de via, tran- 
quillam coneinna viiim. 

DEPCLSOK. otis, m. 3. ^ t, Generatim est qui 
dqiellit. tVc. Z. Phi!. 11. 27. Depulsor dominatus, 
quam panieeps esse malulL ^2. Speciatim est epi- 
thelum Jovis , ut averruncus, custos, conservator. 
Inseript. apud Gr-utur. 20. 3., utd perperam legitur 
dejiulsor aui. pro depvisor mal. h. e. mfllorumj 
apprime respondet Graecorum oXs^ikoxn, ut ei Ha- 
gembuchio recte habet Orell. n. 2232., et apud Mu- 
ral 9. H. el 1U77. 4. et 5. 

Dj*Pl'LSORlUS , a, um , adject, ad depellendum , 
seu avcrleudum pertinens, ut Depu-horia iatra, 
quibus deoium ira placatur ct mala avertuntur. A-m~ 
mitrn. 25, 2. >utriimbus per sacra depulsoria suppli- 
cans. PUn. quoqne 28. Hist. nat. 2. 3, (ti). depul- 
saria h^c sacra commeniorat. V. DEPELLO. 
DfiPCLSCS. a, urn. V- DEPELLO. 
DEPULTCS, a, mm V. DEPELLO. 
DEPULVfiRANS, antis, particip. ab inusit. depul- 
vera, pulverem eieuiiens. Occurrlt translate tantum 
In Supposit. Aulu-lay. Flauti 3. 25. Luclum depul- 
verans me urn. h. e. abstergens. 

DfiPLSNGO, is, ere, a. 3. (de et pungol idem quoS 
pungo. Figurate Pen. 6, 7U. Depunge , ubi sistani. 
h. e. indica. assigna locum, ubi sistani: ducta meta- 
phora a linra, in qua cert urn pondus punctis notatur ; 
vel a pictura, in qua spatii seu Iwi liraites punctis 
seque notantur. Al. leg. dvpinge. — Apud Tzrtull. 
quoque 2. orfuets. Marcion. 7. iegltur a quibusdam 
(nam alii depingo), alia tamen el sa'.ls obscura, ra- 
raque admodum sisniGcatione. 

DftPCRATUS, a, urn. V. DEPDRO. 
DEPURGATlO , onis , f. 3. eadem ac purgalio vel 
eipuigatio. Ccei. AisreL 3. Acvf. 4. Sjnanehicis 
convenit sanguinis detractio atque ventris depurga- 
tio. Id. ibid. 25. Post depurgaiionem corruptorom. 
DEPDRGATIVL'S. a,um, adject, ad purgationem 
pertinens, qui purgat. Cttl. Aurel, 3. Acut. 16. De- 
purgativte viitutis esse. 

DErURGATCS, a, urn. f. voc. scq. 
DEPUBGO, as, avi, atum, arc, a. I, (de et purgo). 
Part. Depurgalus et Depurgandus I. — Depurgu 
est idem quod purgo, aut probe purgo. 

I.) Proprie. Cato R. It. 112. Si qua arina corrupta 
erunt, depurgato. jfrf. ibid. 151. Terrain depurgato 
ab herba graminibusque. Plant. Stich, 2. 2. 35. De- 
purgare pisces. Colum, 0, R. li. li. 13. Aperire al- 
ios, el depurgare quidquid immundi est. Id. 12. ibid,